Jonas Mekas'ın yönettiği Diaries Notes and Sketches (Walden) belgeselinde, 6 film makarası içinde benlik, aile, arkadaş, çift ve idol gibi hayat hakkında bir çalışma gerçekleştiriliyor.

Kim demiş hikâye anlatıcılığı sona eriyor diye! Dünyanın en eğlenceli ama güvenilmez hikâye anlatıcılarıyla tanışmaya ne dersiniz? Sarah Polley, hem yönetmen hem de adeta bir detektif gibi kendi ailesini sorguya çekiyor. Geçmiş bilgi kırıntıları arasında kayboluyor, onları birbiriyle çarpıştırıyor. Bir süre sonra itirafların, gerçeklerin, aile hikâyelerinin değişik bakış açılarından anlatılınca ne kadar farklılaştığını ortaya koyuyor.İyi seyirler..

Michael Moore’un yazıp yönettiği, aynı zamanda oynayıp yapımcılığını da üstlendiği bu bağımsız film ABD’deki sağlık sistemini eleştirmektedir. (İngilizcede sick (hasta) sözcüğünden türetilmiş argo bir sözcük olan “Sicko”, “tehlikeli akıl hastası”, “sapık” anlamında kullanılmaktadır.) Daha önce de Bowling for Columbine belgeseli ile şiddetin Amerikan kültüründeki etkilerine, Fahrenheit 9/11 belgeseli ile de İkiz Kuleler’e yapılan terörist saldırılara farklı bir bakış açısı getiren Oscar ödüllü yönetmen, eylem adamı Michael Moore bu belgesel filminde de dikkatleri ABD’deki sağlık sisteminin olumsuz yönlerine çekmektedir. ABD’deki sağlık sigorta şirketlerinin acımasızca sigortalıları istismar etmeleri, sadece kâr peşinde koşan ilaç şirketleri, şirketlerden para alan siyasetçilerin şirketlerin çıkarları doğrultusunda kararlar almaları gibi konulara değinen ve bunu yaparken sıklıkla belgeleri ve rakamları ortaya döken Moore ayrıca ABD’deki sağlık sistemini İngiltere, Kanada, Fransa ve Küba’da uygulanan kâr amacına dayanmayan sosyal sağlık sistemleri ile kıyaslar. Dünyada sağlığa en fazla bütçeyi ayırmış bir ülke olan ABD’de ortalama yaşam süresinin bile bu ülkelerden çok daha düşük olduğunu da belgeler. Sigortalı oldukları halde aldıkları (veya alamadıkları) sağlık hizmetlerinden dolayı yüksek ve ödenemez faturalarla yüz yüze gelen ABD vatandaşlarından bazılarını Küba’ya götürerek bedava sağlık hizmeti almalarını sağlar. Sağlık sistemlerini kıyaslarken yine her zamanki hınzırlıklarını yaparak seyirciyi güldürmeyi de ihmal etmez. Zaten filmin tanıtım sloganı da doktorların hastalarına ara sıra sarfettikleri bir sözden alınmıştır; “Biraz canınız yanabilir!” Film ilk gösteriminin yapıldığı Cannes Film Festivali’nde çok büyük ilgi gördü ve dakikalarca ayakta alkışlandı. Film “En iyi belgesel film” dalında Akademi Ödülü’ne aday gösterildi. Çeşitli yarışmalarda tam 7 ödül kazandı. 9 milyon dolara mal olan Sicko, belgesel bir film olmasına rağmen 6 ay içinde 35 milyon dolar hasılat yaptı. İyi seyirler..

Sinemanın önde gelen yönetmenlerinden olan Patricio Guzman'ın 1975 yılında tamamladığı 3 bölüm ve 5 saatten oluşan The Battle of Chile (La Batalla de Chile) - Şili Savaşı belgeselinin üçüncü bölümü.

Birçok insana göre Roger Ebert, Amerikanın en etkili sinema eleştirmenlerinidir. Dünyanın da en tanınmış sinema yazarlarından biri olan Ebert, 4 Nisan 2013 tarihinde, uzun zamandır savaştığı kansere yenik düşüp hayata veda etti. Chicago Sun-Timesda sürdürdüğü 45 yıllık yazarlık ve televizyonda Gene Siskel ile yürüttüğü programcılık kariyerlerininin yanı sıra Pulitzer Ödülü sahibi de olan Ebert, 2011 yılında otobiyografisi Life Itselfi yayınlamıştı. Yönetmen Steve James bu kitaptan uyarladığı filminde ünlü eleştirmenin hayatı ve kariyerini beyazperdeye aktarıyor.

Yapıldığı yıla kadar yaşanmış olan büyücülük ve cadılık hikayelerini zaman zaman slaytlarla, zaman zamansa yaşanmış olayları canlandırarak anlatan Danimarka-İsveç ortak yapımı Häxan - Cadılar, çağlar boyunca süregelen cadılığı anlatan ilgi çekici bir belgesel.

62 dakikalık bu belgeselde yönetmen Andrei Tarkovsky'nin Nostalghia filminin hazırlıkları için İtalya'da yaptığı yolculuklar incelenmektedir.

Hayli bilgilendirici ve oldukça şaşırtıcı! “Şirket” bir yandan günümüzdeki modern şirketlerin kuruluş, yapı, gelişim aşamalarına özgün bir perspektif getirirken, bir yandan da bu kuruluşların yerküre üzerinde ekonomik, siyasi ve kültürel etkilerini ele alıyor. Kurumların günlük hayatımızı nasıl etkilediğini anlatıyor ve bunun yanı sıra kurumsal tahakküme karşı mücadele veren birey ve grupları inceliyor. “Şirket”, kurumların pazar ekonomisine dayalı toplumlarda refah düzeyini yükselten ana etkenlerden biri olarak değerini koruyabilmesi ve varlığını uzun vadeli sürdürebilmesiyle ilgili bir çok soruyu gündeme getiriyor. Film, şirket yapısının kamusal ürünler üzerindeki etkisiyle ilgili endişelere dikkat çekerken üretim süreçlerinin genelin refahı için daha iyi nasıl organize edilebileceğini sorguluyor.

70 mm’lik film yaklaşık 5 yıl süren bir çalışmayla 5 kıtada 25 ülkede çekildi. Samsara bizi kutsal toprakların farklı dünyalarına, felaket alanlarına, endüstriyel tesislere ve doğal mucizelere götürüyor * Belirli bir kompozisyon içinde sessiz sedasız Dünya medeniyetlerinin tarihine ve kültürüne eşsiz bir yolculuk.

Fellini’nin sirke ve gerçeküstüne duyduğu büyük ilgi, son başyapıtlarından biri olan Palyaçolar’da gün ışığına çıktı. Film Fellini’nin çocukluğunda palyaçolarla ilgili saplantısını yansıtıyor ve küçük bir çocuğun, odasının penceresinden, kurulmakta olan bir sirki izlemesiyle başlıyor. Her ne kadar komik olsa ve “belgesel komedi” olarak adlandırılsa da, bu film otorite, yoksulluk, tevazu ve kibir gibi daha derin insanlık durumlarını inceler, bunların tümü de yörenin seks delisi berduşu, cüce bir rahibe ve sakat bir Mussolini destekçisi gibi karakterler olan palyaçolar aracılığıyla verilir. Ardından, Fellini’nin gençliğindeki bu palyaçoları Paris’te aramaya koyulup başlarına neler geldiğini öğrenmeye çalışmasıyla film, anlatıdan ve düşsel havasından uzaklaşıp daha belgesele yakın bir yaklaşım benimser.

One More Time with Feeling, Nick Cave’in oğlu Arthur’un ölümünden sonra, Nick Cave & The Bad Seeds’in Brighton’da kaydettikleri Skeleton Tree albümünün yaratım sürecine ve onu çevreleyen kişisel travmalara odaklanan bir müzik belgeseli. Program kapsamında izleyeceğiniz diğer bir film olan Korkak Robert Ford'un Jesse James Suikastı’nın da yönetmeni Andrew Dominik imzalı belgesel Nick Cave'in albümün stüdyo kaydı sırasında içinden geçtiği zor döneme ve özel hayatına çok yakından tanıklık ediyor. Grubun stüdyo kaydı sırasındaki etkileyici canlı performansları ve Nick Cave röportajlarıyla dolu, sade olduğu kadar içten bir yapım.

1999’dan beri Nepal’de yaşayan etnograf Stephanie Spray’in, Nepal’deki köyünde Pacho Velez ile çektiği, Locarno’dan ödüllü projesi, durağan ve biraz da sıkıcı köy yaşantısında farklı bir aksiyona tanık olmak istiyor. Hindu tapınağı Manakanama’ya giden bir teleferikte insanların gidiş anlarına tanık olan belgesel “oyunsuz” bir kesit. Hayatlarımızın en sıradan görünen anı bile bir o kadar ilginç değil midir zaten?

The Love Goddesses, beyazperdeyi süsleyen bazı önemli ve en güzel aktrislere yer veriyor. Film endüstrisinin, sessiz film çağından günümüze seks tasvirini ve aktrislerin seks tasvirini nasıl değiştirdiğini gösteriyor. Lillian Gish'in oynadığı sessiz film True Heart Susie'den, Jeanette MacDonald'ın (Nelson Eddy öncesi) ve Elizabeth Taylor'ın oynadığı, seks ve sofistikeliği harmanlayan Love Me Tonight'a (1932) ve A Place in the Sun'da Elizabeth Taylor'a klasik sahneler gösteriliyor.

Eşsiz görüntüleriyle ve sert tarzıyla modern savaşların korkunç sonuçlarını anlatan Tears of Gaza - Gazze'nin Gözyaşları, aynı zamanda dramatik bir savaşın ardından kadın ve çocukların günlük hayatlarına devam etme çabalarını da gözler önüne seriyor. Bu insanların çoğu duvarı ve çatısı olmayan çadırlarda ve harabelerde yaşamaktadır. Hepsinin paraya, yemeğe, suya ve elektriğe ihtiyacı vardır. Bazıları aile üyelerini kaybetmiş veya çocukları yaralanmıştır. Savaş, çatışmaları çözüp barış sağlayabilir mi? Film, savaş ve ateşkesten sonraki dönemde üç çocuğun yaşadıklarını konu ediniyor.

225 dakikalık Martin Scorsese belgeseli olan A Personal Journey with Martin Scorsese Through American Movies, BBC desteğiyle çekilip aynı kanalda 3 bölüm halinde gösterilmiş. Scorsese'in çocuklukluğundan beri etkilendiği sinemacıları andığı belgesel, bir kronoloji sunmaktan çok konu başlıkları altında ilerliyor, Scorsese'in kendi kariyerinin başladığı 70'lere kadar sürüyor.Yönetmen - yapımcı ve stüdyo arasındaki gerilimi işleyen ve bir film çekmenin ne kadar meşakkatli olduğunu anlatan Vincent Minnelli'nin "The Bad and The Beautiful'uyla" açılıyor, hemen her bölümde de bu çekişmeyle ilgili belli belirsiz bir sitem var.

İnsanın insana yaptığı zalimliğin belgelenmesi, tarihin kendisi kadar eskiye dayanır. Yine de tüm bu belgeler dünyayı, Holocaust’un (Yahudi soykırımı) zalimliklerine, insana hâlâ ürküntü veren o korkunç olaylar dizisine hazırlayamamıştır. Zamanın, hatıraları ne kadar güçlü olurlarsa olsunlar bir şekilde sildiğinin bilincinde olan sinemacı Alain Resnais (daha sonra Hiroshima, mon amour-Hiroşima Sevgilim ve L’Année dernière Marienbad-Geçen yıl Marienbad’da gibi filmlerle yönetmen olarak daha da büyük bir ün kazanır), Nazi zulmünü filme almaya karar verdi; hem bu zulüm gelecek kuşaklara aktarılabilsin hem de birbirimize neler yapabildiğimizi hatırlatan kalıcı bir yapıt olsun diye.

Liv & Ingmar, İsveç ve dünya sinemasının efsane yönetmeni Ingmar Bergman ile filmlerinin en vazgeçilmez oyuncularından Liv Ullmann’ın 42 yıla yayılan dostluk hikayesini Ullmann’ın ağzından aktaran belgesel filmi. Belgeselde, efsanevi aktris Liv Ullmann ve usta yönetmen Ingmar Bergman arasındaki 42 yıllık uzun bir ilişki anlatılıyor.

1983te askeri diktatörlüğün yıkılmasından sonra, birbirini izleyen demokratik hükümetler, Arjantini dünyanın en liberal ve müreffeh ekonomisi haline getirme iddiasında olan bir dizi reform başlattı. Yirmi yıldan kısa bir süre sonra, Arjantinliler kelimenin tam anlamıyla her şeylerini kaybettiler: büyük ulusal şirketler değerinin çok altında yabancı şirketlere satıldı; özelleştirmelerden elde edilen gelirler yozlaşmış yetkililerin ceplerine aktarıldı; revize edilmiş iş kanunları çalışanların tüm haklarını elinden almış; geleneksel olarak önemli bir gıda maddesi ihracatçısı olan bir ülkede yetersiz beslenme yaygındır; milyonlarca insan işsiz ve yoksulluğa düşüyor; ve tasarrufları nihai bir bankacılık çöküşünde ortadan kayboldu. Film, Arjantinin yıkıma giden yolunu belirleyen çok sayıda siyasi, mali, sosyal ve yargısal yönü vurguluyor.

Son on yıllık süreçte Brezilya’daki ekonomik ve sosyal kriz derinleştikçe, kemer sıkma politikalarına son verilmesini talep eden, daha iyi bir eğitim sistemi isteyen öğrenciler yüzlerce okulu işgal ederek eylem yaptı. Üç lise öğrencisi, ayaklanmaların arkasında yatanı anlatıyor.

Rock’n Roll efsanesi Keith Richards’a çocukluğundan günümüze kadar kimlerin ve hangi seslerin ilham verdiğini bu kapsamlı belgeselle keşfedin.

Chicago'da yerel bir takımda oynayan ve birer NBA yıldızı olma hayali kuran Arthur Agee ve William Gates adlı iki siyahi gencin gerçek hayat hikayelerini anlatılıyor. Yetenekleriyle dikkat çeken gençler, bir sosyal-sportif proje kapsamında sokaklardan alınıp, beyazların hakim olduğu bir okula yerleştirilirler. İdolleri (Isiah Thomas) ile aynı lisede (St. Joseph) profesyonelliğe doğru çıktıkları bu yolculuklarında, bir yandan farklı bir sosyal çevreye adapte olmanın getirdiği zorluklar ve ergenlik problemleriyle başetmek, diğer yandan da ağır çalışma temposu, sakatlıklar ve form gibi basketbola özgü sıkıntılarla yüzleşmek mecburiyetinde kalacaklardır.

Kirby Dick ve Amy Ziering’in birlikte yönettiği Derrida belgeselinde ünlü Fransız felsefeci Jacques Derrida (1930-2004) dışında, ailesi ve yakın çevresinden Marguerite Derrida, René Major, Chantal Major, Avital Ronell, René Derrida, Eddie Yeghiayan gibi isimler de yer aldı.

34 yaşında ölümünden önce 3 kez Formula 1 şampiyonluğu elde etmiş Brezilyalı efsanevi yarışçı Ayrton Senna üzerine kurulu bu belgesel, Senna’nın 80’lerin ortasında başladığı Formula 1 kariyerini ve en güçlü düşmanı Fransa Dünya Şampiyonu Alain Prost ile mücadelesini anlatırken siyasetin spora getirdiği zorluklara da değinmektedir.Senna, rakiplerini tek tek alt edip Formula 1’i fethederken uluslararası bir süperstar haline gelir. Özel hayatında ise alçakgönüllü, biraz utangaç ve memleketi Brezilya’ya milyonlar bağışlayacak kadar vatanseverdir. 1994 yılında yarış esnasında virajı dönemeyip beton duvara çarpan Senna, direksiyon milinden kopan bir kaynak parçasının kaskı delerek başına saplanması sonucu 34 yaşında hayatını kaybetti. Senna, tüm zamanların en iyi yarış pilotu olarak gösterilmektedir.

Frank Marshall’ın ilk uzun metraj belgeseli olacak “How Can You Mend a Broken Heart”, grubun hayattaki tek üyesi ve en büyük kardeş Barry ile yapılmış güncel röportajların yanı sıra ikiz kardeşler Robin ve Maurice’e ait arşiv görüntülerini, stüdyo seanslarını, canlı performansları ve evde çekilen videoları içeriyor. Noel Gallagher, Justin Timberlake, Chris Martin gibi isimlerin de röportajlarına yer veren belgeselin resmî özeti şöyle:“The Bee Gees: How Can You Mend a Broken Heart’, Bee Gees olarak bilinen Barry, Maurice ve Robin Gibb kardeşlerin başarılarını ve karşılaştıkları engelleri anlatıyor. 60’larda erken yaşta üne kavuşan ikonik üçlü, kariyerlerine 20 tanesi liste birincisi olmuş hit dâhil olmak üzere binin üzerinde şarkı sığdırdı. Bu film, Bee Gees’in şöhret ve servetinin doruklarına çıktığı dönemde, sürekli değişen müzik piyasasının isteklerine ayak uydurmaya ve aileyle çalışmanın karmaşasını aşma çabasını yansıtıyor.”

Muhteşem… Wenders’in Buena Vista Social Club’tan Bu Yana En İyi Filmi. 2009’da yaşamını yitiren efsanevi dansçı ve kareograf Pina Bausch, dansını vücut diliyle birleştirerek olağanüstü ve devrimsel nitelikte bir dönüşüme imza attı. Ünlü yönetmen Wim Wenders bu filmde Bausch’un estetiğini tüm heyecanıyla ve Tanztheatre Wuppertal dans grubunun muhteşem kareografileri ile ortaya koyuyor. Bausch’un yaşamının ve eserlerinin göz kamaştırıcı bir kutlaması olan Pina, duygular için bir ziyafet ve yılın en büyük film olayı.

Ingmar Bergman Gör En Film (Ingmar Bergman Makes a Movie), Ingmar Bergman'ın Nattvardsgästerna (Winter Light) – Kış Işığı filmini çektiği 1961 yılında sette yardımcısı olarak bulunan Vilgot Sjöman tarafından İsveç televizyonuna beş bölüm halinde çekilmiştir.

Fidel Castro’nun devrimle başa geçmesinden sonra Agnès Varda’nın Küba ziyaretinde çekilen fotoğraflarla oluşturulmuş özel bir kurgu. Varda’nın devrim sonrası toplumsal ve kültürel ortamı incelediği siyah beyaz bir belgesel.Küba Devrimi’nden 4 yıl sonra, Agnès Varda adayı ziyaret ederek değişimin kaydını tutuyor. Eve dönerken yanında 1.800 kadar fotoğraf getiren Varda, bunlarla neşeli ve dinamik bir film kurgularken, fotoğraf ve sinema arasındaki sınırda dolanıyor, bir yandan da devrimin etkisine bizi tanık ediyor.

Phillip Glass’ın unutulmaz müzikleriyle belleklere çakılan Koyaanisqatsi, görüntülere dair bir festivali çağrıştırıyor. 1983 yılı itibariyle devrim niteliğinde olan film hayatın imgesel dengesine(ve dengesizliğine) yakılan bir ağıt niteliğinde. Görüntüden görüntüye geçerek, sonunda tüm görüntülerin tek bir görüntünün yansımasından ibaret olduğunu ispatlamaya çalışan film, tabiat bilimleriyle ve sosyal-antropolojiyle bağlarını sıkılaştırıyor.Otuz yıldır hayatın anlamını görüntülerin toplamından çıkarsamaya çalışan yönetmen Godfrey Reggio’nun en iyi belgeseli olan Koyaanisqatsi; doğa ve medeniyet arasındaki çelişkiyi ortaya koyan, Powaqqatsi ve Naqoyqatsi ile beraber oluşan bir üçlemenin ilk ayağını teşkil ediyor. 6 yılda toplanan görüntüleri ve 3 yılda hazırlanan müzikleriyle, hiçbir diyalog içermemesine rağmen gelmiş geçmiş en etkileyici belgesellerden biri olduğuna şüphe yok.

Black Panthers - Kara Panterler, 1968 yazında Kaliforniya, Oakland’da Kara Panterler Partisi’nin, liderleri Huey Newton’un özgürlüğü ve onun politik mücadelesine dönmesi için yapılan toplantılar çerçevesinde çekildi. Denediler ve Amerika’nın dikkatini çekmek konusunda başarılı oldular.Usta belgeselci ve sinema eylemcisi Agnès Varda kamerasını 60’ların gerilim merkezine odaklanmak için eline aldı ve bugünle bağı olan ölçülü, provokatif, tarihi bir kısa filmi yaptı. Huey Newton davası protestoları sırasında çekilen Black Panthers hareketin liderlerinin konuşmalarına tanık oluyor.

Ne yazık ki Orwell’dan bize kalan görsel veya işitsel hiçbir kayıt bulunmuyor, dolayısıyla belgeselde de onun arşiv görüntüleri yer almıyor, ama Chris Langham etkileyici performansıyla Orwell’ı canlandırarak, Orwell’ın kitaplarında geçen cümleleri birebir ifade ederek kelimenin tam anlamıyla Orwell’a hayat veriyor.Orwell’ın küçüklüğünden ölümüne dek hayatının önemli dönemlerini ve bu dönemlerde sahip olduğu fikirlerini (yazılarına tamamen sadık kalarak) aktaran bu belgeselde, hemen hepimizin ismini duyduğu ama yaşamını ve kişiliğini pek az bildiği bu önemli yazarın dünyasını canlı kanlı bir biçimde görüyoruz. “Orwell nasıl biriydi?” diye merak eden biri için oldukça doyurucu olacağını düşünüyorum bu belgeselin."Ümid Gurbanov"

Dont Look Back - Arkana Bakma, Bob Dylan'ın 1965 yılındaki İngiltere turunu anlatan D.A. Pennebaker yapımı 1967 tarihli bir belgeseldir. 1998 yılında film kültürel, tarihi ve estetik açıdan önemli olduğu için Kongre Kütüphanesi'nde saklanmak üzere ABD Ulusal Film Arşivi tarafından koruma altına alınmıştır.

1955'te Clouzot, arkadaşı Pablo Picasso ile biraraya gelerek sanatçının farklı çalışma yöntemlerini olabildiğince kameraya almaya çalışırlar. Picasso çalışırken kamera tam karşısında O'nu çeker, fırçasıyla yarattığı darbeleri ve akan boyaları hareket halinde yakalar. Bunun sonucunda Clouzot'nun filmi - perdesi ve karesi, Picasso'nun tuvali haline gelir ve izleyici olarak kendimizi sanatçının olağanüstü yaratıcı dehası; güzel yapıtları ile ani yarattığı imgeler ve yeni fikirler içinde buluruz.Bir matadorun boğayı karşısına alması gibi, sanatçı da tuvalini alır karşısına. Sanatçı fırçasını savurdukça, resim gözlerimiz önünde dans etmeye başlar. Yepyeni belgesel tarzına öncülük eden bu sanat filmi, yaratma anını ve gizemini irdeler. Filmde, sanatçı 20 siyah-beyaz ve renkli resim yaratır. Kağıttan akan mürekkebi kullanarak Picasso'nun hızla çizdiği desenleri yönetmen Clouzot tersinden çekme imkanı bulur. Sanatçı renkli boya kullanmaya başladığı zaman sinemacı da renkli filme geçer ve stop-motion animasyon tekniğinin sihrini kullanır. Le Mystère Picasso (The Mystery of Picasso) - Picasso'nun Gizemi; büyüleyici, etkileyici ve unutulmaz bir film olarak, sanat üzerine yapılmış en iyi belgesellerden biridir. Film, Fransız Hükümeti tarafından 1984'te ulusal bir hazine olarak kabul edilmiştir.

Politik açıdan solcu görüşü benimsediğini çekincesizce ortaya koyan; yaşam ve ölümlülük üzerine düşüncelerden sanatın toplumdaki rolüne saparken toplum dışına itilmişlere ve marjinallere saygılarını sunan belgesel, çok farklı konulara değiniyor. Bununla birlikte Varda, filmin kendisinden uzaklaşmasına izin vermiyor; izleyici, sanki bir yolcu koltuğunda oturmuş, usta bir kaptanla aydınlatıcı bir yolculuğa çıktığı hissine kapılıyor. Filmdeki en muhteşem anlardan birinde, yönetmen Varda, ağaçtan olgun incirleri toplayıp oracıkta yerken, varlıklı ve bencil insanların açgözlülüğüyle ilgili bir tirada başlıyor. Beylik Marksist teoriyi ezbere okumak yerine sadece bir gözlemini dile getiriyor: ‘iyi olmak istemiyorlar.’ Merkezinde, semt pazarları kapandıktan sonra yiyecek bulmak için artıkları toplayan veya çöplükleri karıştıran modern zamanların rençperlerinin bulunduğu bu acımasız gerçek, belgesel boyunca yankılanıyor.

Hollywood ve Avrupa auteur sinemasına karşılık olarak politik, üçüncü sinemanın başlangıcı olarak kabul edilen La Hora De Los Hornos (The Hour of the Furnaces) - Fırınların Saati, ekonomik yeni sömürgeciliği suçlayan ve sınıf mücadelesini öneren bir sinema “manifestosu”dur.Film, Arjantin’i ekonomik ve kültürel yeni sömürgeciliğin trajik bir örneği olarak resmeder. Her yerde hazır bekleyen polis; grevlerin şiddetle bastırılması; sayısız askeri darbe; büyük latifundiaların (toprak sahipleri) feodalizmi; sanayi ve ticaretteki oligarşiler; yeni sömürgecilik ve onunla el ele giden yeni ırkçılık; ülkenin belirli bölümlerini işgal etmiş Pentagon’un eğittiği ve finanse ettiği “kontrgerilla güçleri”; tüketim ideolojisini dayatan kitle iletişim araçlarının sürdürdüğü kültürel şiddet filmin içinde yer alır. Ülkenin doğal kaynakları ABD ve Avrupa’dan gönderilen tüketim mallarının bedelini ödemek için ihraç edilir.Filmin gelişiminin farklı aşamalarında Solanas ve Gettino, filmin bazı bölümlerini birlikte çalıştıkları farklı militan gruplara gösterdiler. Bazı durumlarda, bu asla bir araya gelmemiş, hatta birbirinin varlığında bile habersiz olan gruplar arasında çok değerli bilgi alışverişine neden oldular. Böylece film kendini devrimci praksise, devrimci praksis de kendini filme soktu. Bu da filmi ve kendi devrimci anlayışlarını yeniden düşünmeye yol açtı; film yapmak ile devrim yapmak birbirinden ayrılmaz.Belgeselin tam adı: La Hora de Los Hornos: Notas y Testimonios Sobre el Neocolonialismo, La Violencia y La Liberación ve 3 bölümden oluşur;1. Bölüm: Neocolonialismo y Violencia (Yeni sömürgecilik ve Şiddet)2. Bölüm: Acto para la Liberacion (Özgürleşme Eylemi)3. Bölüm: Violencia y Liberacion (Şiddet ve Özgürleşme)

Fotoğraf sanatçısı ve kaşif Sebastião Salgado, kırk yıl boyunca insanlığın hep değişime uğrayan karakterinin izini sürüp deneyimlediği açlık, göç ve uluslararası anlaşmazlıklar gibi önemli olaylara tanık olmuş ve bunları ölümsüzleştirmişti. Sanatçı bu kez modern uygarlık tarafından henüz zarar görmemiş toprakların keşfine çıkıp Vrangel Adası, Batı Papua ve Panatanal bölgesi gibi yerlerde sıradışı çekimler yapıyor. Belgesel, bir fotoğrafçının oğluyla çalışma ilişkisine ve Salgadoların aile yaşantısına da değinen dokunaklı bir çalışma. Yönetmen olarak ona eşlik eden isimler, kendi oğlu Juliano Ribeiro Salgado ve ünlü yönetmen Wim Wenders * o kadar başarılı ki insanın gerçek anlamda hissetmesini sağlıyor * dünyanın hala güzelliklerle dolu olduğunu gösteren Genesis projesini hayata geçiren Salgado gibi dünyanın da huzura kavuşmasının tek yolu bütün bu acımasız düzenin değişmesiyle olacaktır.

İspanya’nın çorak ve fakir bölgesi Las Hurdes’te yaşayan köylülerin yoksulluğunu belgeleyen bu filmde abartıdan kaçınan yorum eşliğindeki görüntüler köylülerin açlık ve sefaletini o kadar etkileyici olarak sergiliyordu ve bu sebeple film, İspanya’da yasaklandı ve Bunuel 29 yıl sonra çektiği Viridiana’ya kadar ülkesinde bir daha çalışamadı.Film, bir yandan bölgedeki insanların perişanlığını gösterirken belki de daha güçlü olarak belgesel türünü ve filmi izleyen kentlileri suçlama yoluna gidiyordu. Filmin asıl amacı rahat koltuklarında oturup gerçek yaşamdan alınmış korkunç öyküleri izlemekten zevk alan insanları rahatsız etmekti.Luis Buñuel'in yönettiği Las Hurdes (Land Without Bread) - Ekmeksiz Toprak, faşist Franco karşıtı bir yapım.

1966 yılında Dieter Dengler vurulmuş, yakalanmış ve daha sonra kaçmayı başarmıştır. Yalınayak bir şekilde musonlardan, sülüklerden ve köylülerden kaçan Dengler kurtarılır. Artık 60 yaşlarını süren ve Tamalpais dağında yaşayan Dengler hikayesini anlatır: Alman bir delikanlı 2. Dünya Savaşı’ndaki bombalamalardan, savaş sonrası fakirlikten sağ çıkar ve bir demircinin yanında çırak olur. 18 yaşında göç eder ve Amerikan Hava Kuvvetleri’nde patates soymaya başlar. Daha sonra California’ya gider, üniversiteye ve sonra uçmayı öğrenmek için Donanma’ya kaydolur. Hayatı boyunca türlü acılar yaşamış sessiz bir adam hikayesini anlatır: savaş, yakalanma, korkunç koşullar, kaçış ve mucizevi kurtuluş. Bu gücü kendisinde nasıl buldu? Bu anılarla nasıl yaşayabiliyor?

Çekimleri üç sene süren ve 54 ülkede, havadan çekilen görüntülerle inanılmaz bir görsel şölen sunan belgeselin yönetmenliğini Yann Arthus-Berntrand üstlenirken dağıtımını Luc Besson sağlıyor. 90 ülkede, milyonlarca izleyiciyle buluşacak bu görsel şölenin anlatıcılığını Glenn Close üstleniyor. Gezegenimizin geleceğini kurtarmak için hala geç değil. Ancak YUVA’nın (Home) alanında birbirinden deneyimli isimlerden oluşan ekibinin de söylediği gibi, karamsar olmak için artık çok geç!

1871 yılındaki Fransa-Prusya Savaşı’nın son günlerinde, işçi sınıfında artan huzursuzluk Paris’te bir ayaklanmaya yol açtı. Ayaklananların sloganı “Demokrat ve sosyal cumhuriyet!”ti. Paris’i ve cumhuriyeti korumak için silahlı milis kuvvetleri kurdular. Seçimle başa gelen devrimci “La Commune”, şehri iki ay boyunca yöneterek sosyal bir reform programı uygulamaya çalıştı, ta ki monarşist Ulusal Hükümet’in kanlı müdahalesine kadar. Film bu tarihi olayı yeniden canlandırıyor.

Janis: Little Girl Blue - Janis: Hüzünlü Küçük Kız, Joplin’in Teksas’ta küçük bir kasabada geçen çocukluk yıllarından başlayarak, okulda dışlanmasını, blues müziğini keşfetmesini, ardından haksızlığa uğrayanların ve ezilmişlerin yanında yer alışını ve mücadelesini anlatıyor. Amy Berg’ün uzun zamandır üzerinde çalıştığı bu kişisel belgeseli, Janis Joplin’i kültürel bir ikondan ziyade yeni bir kadın imgesinin öncüsü olarak konumlandırıyor. Daha önce görmediğimiz görüntüler ve performanslarla örülü Janis: Hüzünlü Küçük Kız müzik üzerinden iletişim kuruyor, ruhun derinliklerine dokunuyor ve tüm bunları aşkla yapıyor.