Yahudi soykırımıyla ilgili röportajlardan ve tanıklıklardan oluşan Shoah, Polonya’da felaketten kurtulanları, felakete seyirci kalanları ve soykırımın faillerini sorgulayarak görsel bir şiir kuruyor. Herhangi bir arşiv görüntüsünün yer almadığı bu dokuz saatlik film, 1974-1981 arasında çekilmiş 350 saatlik ham görüntüden kurgulandı. Derviş Zaim’in seçtiği filmin dört ana konusu var: Chelmno, Treblinka ve Auschwitz-Birkenau ölüm kampları ve Varşova Gettosu. Lanzmann’a göre Shoah “unutuşa karşı duran kati bir siper, gerçek bir duvar.”

Pascal (53) ve Carole (28) bir çoban çift. Kasım 2010'da, zorlu kış yolculukları başlıyor: Dört ay sürecek bu "transhümans" (mevsimlik göç) boyunca İsviçre-Fransa sınırında üç eşek, dört köpek ve sekiz yüz koyunla birlikte 600 km kat edecekler. Soğuğa ve sert hava koşullarına her gün direnmek zorunda oldukları olağanüstü bir macera... Geceleri sığınakları yalnızca bir branda bezinden çadır ve hayvan postlarıdır. Bu destansı yolculuk, doğayı, hayvanları ve evreni her an izlemeyi, sürekli doğaçlama yapmayı gerektiren zorlu bir mesleğin perdesini aralıyor. Çiftçi dostlarla sürpriz karşılaşmaların, duygusal buluşmaların yaşandığı inişli çıkışlı bir yol hikayesi; aynı zamanda giderek kaybolan kırsal yaşamın nostaljik bir portresi. Bu bir macera filmi, günümüz dünyasını yansıtan modern bir yol filmi, insanı köklerine ve aynı zamanda kendi içsel sorularına götüren bir yolculuktur.

Emir Kusturica’nın yönettiği El Pepe, Una Vida Suprema (El Pepe: A Supreme Life) - El Pepe, Yüce Bir Yaşam, 2010-15 yılları arasında Uruguay’ın devlet başkanlığını yürütmüş olan, “El Pepe” lakaplı José Mujica hakkında bir belgesel. Film, Kusturica’nın, görevde olduğu yıllarda başkanlık sarayı yerine kendi evinde yaşaması, eski şahsi arabasını kullanmaya devam etmesi, toplantılara terlikle katılması gibi mütevazı duruşuyla tanınan Mujica ile yaptığı sohbetler üzerine kurulu.

Sovyet yönetmen ve kuramcı Dziga Vertov'un bu filmi, gün doğumundan gün batımına kadar bir Sovyet kentinin portresini bizlere sunuyor. Moskova, Riga ve Kiev'deki görüntülerin montajlanarak devam eden bir tam günü anlatması üzerine kurulu olan bu yapım, senaryosu dahil her aşamasıyla başta tek bir kişinin deneysel zekası ve bir grubun başkalarına örnek olmak için verdiği karşılıksız mücadelenin bir ürünü.Sanatsal drama alanında bilinen teknikleri değiştiren, hatta yıkan bir film olan Chelovek s Kino-Apparatom (Man with a Movie Camera) - Film Kameralı Adam, aynı zamanda sinema ve sinema tarihine bir tür saygı olarak kabul edilmesi gereken bir yapım.

İran'lı kadın şair Füruğ Ferruhzad (Forugh Farrokhzad)'ın 1962 yılında çektiği ilk ve tek film olan Khaneh Siah Ast (The House is Black) - Ev Karadır, 20. yüzyıl İran şiirinin en büyük isimlerinden olan ve 1967 yılında henüz 32 yaşındayken bir trafik kazası sonucu hayatını kaybeden Ferruhzad ile birlikte, o dönemde toplumdan tecrit bir bölgede yaşayan cüzzam hastalarının arasında insana dair, dünyaya dair şiirsel, ruhani ve aynı zamanda sarsıcı bir yolculuğu konu ediniyor.

Yalnızca şimdiye dek çekilmiş en iyi konser filmlerinden biri olmakla kalmayan The Last Waltz, Amerikan rock müziğinin hayati bir dönemine hem coşkulu hem de hüzünlü bir veda busesi niteliğindedir. Efsanevi müzik grubu the Band’in 1976 Şükran Günü'nde, San Francisco’daki Winterland Ballroom’da verdiği veda konserini ölümsüzleştirmek üzere davet edilen Martin Scorsese, müzik belgeseli türüne yepyeni bir soluk getirdi. Görüntü yönetmeni Michael Chapman liderliğindeki yedi kameramandan oluşan (aralarında dünyaca ünlü sinematograflar Vilmos Zsigmond ve László Kovács'ın da bulunduğu) dev kadrosu ve göz alıcı tiyatral setleri tasarlayan yapım tasarımcısı Boris Leven ile Scorsese; izleyiciyi sahnenin tam kalbine, müziğin ta içine çeken, görkemli ve sarmalayıcı bir evren yarattı. Başta the Band olmak üzere Bob Dylan, Joni Mitchell, Van Morrison, the Staple Singers, Muddy Waters ve Neil Young gibi döneme yön veren bir dizi dev sanatçının icra ettiği bu müzik; rock and roll’un insanı kendinden geçen o büyüleyici gücünün adeta kutsal bir tezahürü olarak yaşamaya devam ediyor.

Stanley Kubrick'in kariyeri ve hayatı resimler, filmlerinden klipler, eski ev filmleri, meslektaşlarının yorumları ve Tom Cruise'un anlatımıyla ele alınıyor.

İşbirliklerini sürdüren süperstar filozof ve akademisyen Slavoj Zizek ile yönetmen Sophie Fiennes, şimdi de yaratıcı sinema yorumlarını kullanarak psikanalizin ideoloji hakkında neler söyleyebileceğini bizlere gösteriyor. Söz ettiği filmlerden kurulan sahnelerin içinden bize seslenen Zizek, bu parçaları ideolojik yansımaları yönünden incelerken altta yatan gerçek mesajlarını imliyor. The Sound of Music / Neşeli Günler´den Full Metal Jacket’a, John Carpenter’ın They Live / Yaşıyorlar´ından The Dark Knight / Kara Şövalye’ye, hatta Titanic’e kült klasiklerin yanı sıra, haber bültenleri ve propaganda filmleri de bu eğlenceli ve kışkırtıcı belgesel çalışmanın avları arasında.

Senaryosu Dominika Daubenbüchel, Stig Björkman ve Stina Gardel tarafından kaleme alınan Ingrid Bergman: In Her Own Words, Amerikan ve Dünya sinemasının en meşhur oyuncularından biri olan İsveçli yıldız Ingrid Bergman'ın hayat öyküsünü konu ediniyor 2015 İsveç yapımı biyografi ve belgesel türündeki eserde şu isimler Jeanine Basinger, Melinda Kinnaman, Pia Lindström, Fiorella Mariani, Isabella Rossellini, Isotta Rossellini, Roberto Rossellini, Liv Ullmann, Alicia Vikander ve Sigourney Weaver yer alıp, kimi sesiyle kimide görüşleriyle bu yapıta renk katmıştır. -

Yönetmenliğini Kent Jones'un üstlendiği 2 usta yönetmen Alfred Hitchcock ve Francois Truffaut'nun altın değerindeki buluşmasını konu alan Hitchcock/Truffaut belgeselinde günümüzün ünlü yönetmenleri bu 2 ustanın sinemalarına kattıklarını anlatıyor. Truffaut´nun Hitchcock´la üç gün boyunca yaptığı söyleşiden derlediği, 1966 senesinde yayımlanan kitabı Hitchcock´a Göre Sinema'dan ilham alıyor. Yönetmen Jones ise günümüzün büyük yönetmenlerine: “Bu kitap sinemaya bakışınızı nasıl etkiledi?” sorusunu yöneltiyor. Fincher, Schrader, Scorsese, Assayas, Bogdanovich ve pek çok isim, senenin heyecanla beklenen belgeselinde 2 büyük yönetmene saygı duruşunda bulunuyor.

Fotoğraf sanatçısı ve kaşif Sebastião Salgado, kırk yıl boyunca insanlığın hep değişime uğrayan karakterinin izini sürüp deneyimlediği açlık, göç ve uluslararası anlaşmazlıklar gibi önemli olaylara tanık olmuş ve bunları ölümsüzleştirmişti. Sanatçı bu kez modern uygarlık tarafından henüz zarar görmemiş toprakların keşfine çıkıp Vrangel Adası, Batı Papua ve Panatanal bölgesi gibi yerlerde sıradışı çekimler yapıyor. Belgesel, bir fotoğrafçının oğluyla çalışma ilişkisine ve Salgadoların aile yaşantısına da değinen dokunaklı bir çalışma. Yönetmen olarak ona eşlik eden isimler, kendi oğlu Juliano Ribeiro Salgado ve ünlü yönetmen Wim Wenders * o kadar başarılı ki insanın gerçek anlamda hissetmesini sağlıyor * dünyanın hala güzelliklerle dolu olduğunu gösteren Genesis projesini hayata geçiren Salgado gibi dünyanın da huzura kavuşmasının tek yolu bütün bu acımasız düzenin değişmesiyle olacaktır.

1955'te Clouzot, arkadaşı Pablo Picasso ile biraraya gelerek sanatçının farklı çalışma yöntemlerini olabildiğince kameraya almaya çalışırlar. Picasso çalışırken kamera tam karşısında O'nu çeker, fırçasıyla yarattığı darbeleri ve akan boyaları hareket halinde yakalar. Bunun sonucunda Clouzot'nun filmi - perdesi ve karesi, Picasso'nun tuvali haline gelir ve izleyici olarak kendimizi sanatçının olağanüstü yaratıcı dehası; güzel yapıtları ile ani yarattığı imgeler ve yeni fikirler içinde buluruz.Bir matadorun boğayı karşısına alması gibi, sanatçı da tuvalini alır karşısına. Sanatçı fırçasını savurdukça, resim gözlerimiz önünde dans etmeye başlar. Yepyeni belgesel tarzına öncülük eden bu sanat filmi, yaratma anını ve gizemini irdeler. Filmde, sanatçı 20 siyah-beyaz ve renkli resim yaratır. Kağıttan akan mürekkebi kullanarak Picasso'nun hızla çizdiği desenleri yönetmen Clouzot tersinden çekme imkanı bulur. Sanatçı renkli boya kullanmaya başladığı zaman sinemacı da renkli filme geçer ve stop-motion animasyon tekniğinin sihrini kullanır. Le Mystère Picasso (The Mystery of Picasso) - Picasso'nun Gizemi; büyüleyici, etkileyici ve unutulmaz bir film olarak, sanat üzerine yapılmış en iyi belgesellerden biridir. Film, Fransız Hükümeti tarafından 1984'te ulusal bir hazine olarak kabul edilmiştir.

Politik açıdan solcu görüşü benimsediğini çekincesizce ortaya koyan; yaşam ve ölümlülük üzerine düşüncelerden sanatın toplumdaki rolüne saparken toplum dışına itilmişlere ve marjinallere saygılarını sunan belgesel, çok farklı konulara değiniyor. Bununla birlikte Varda, filmin kendisinden uzaklaşmasına izin vermiyor; izleyici, sanki bir yolcu koltuğunda oturmuş, usta bir kaptanla aydınlatıcı bir yolculuğa çıktığı hissine kapılıyor. Filmdeki en muhteşem anlardan birinde, yönetmen Varda, ağaçtan olgun incirleri toplayıp oracıkta yerken, varlıklı ve bencil insanların açgözlülüğüyle ilgili bir tirada başlıyor. Beylik Marksist teoriyi ezbere okumak yerine sadece bir gözlemini dile getiriyor: ‘iyi olmak istemiyorlar.’ Merkezinde, semt pazarları kapandıktan sonra yiyecek bulmak için artıkları toplayan veya çöplükleri karıştıran modern zamanların rençperlerinin bulunduğu bu acımasız gerçek, belgesel boyunca yankılanıyor.

Hollywood ve Avrupa auteur sinemasına karşılık olarak politik, üçüncü sinemanın başlangıcı olarak kabul edilen La Hora De Los Hornos (The Hour of the Furnaces) - Fırınların Saati, ekonomik yeni sömürgeciliği suçlayan ve sınıf mücadelesini öneren bir sinema “manifestosu”dur.Film, Arjantin’i ekonomik ve kültürel yeni sömürgeciliğin trajik bir örneği olarak resmeder. Her yerde hazır bekleyen polis; grevlerin şiddetle bastırılması; sayısız askeri darbe; büyük latifundiaların (toprak sahipleri) feodalizmi; sanayi ve ticaretteki oligarşiler; yeni sömürgecilik ve onunla el ele giden yeni ırkçılık; ülkenin belirli bölümlerini işgal etmiş Pentagon’un eğittiği ve finanse ettiği “kontrgerilla güçleri”; tüketim ideolojisini dayatan kitle iletişim araçlarının sürdürdüğü kültürel şiddet filmin içinde yer alır. Ülkenin doğal kaynakları ABD ve Avrupa’dan gönderilen tüketim mallarının bedelini ödemek için ihraç edilir.Filmin gelişiminin farklı aşamalarında Solanas ve Gettino, filmin bazı bölümlerini birlikte çalıştıkları farklı militan gruplara gösterdiler. Bazı durumlarda, bu asla bir araya gelmemiş, hatta birbirinin varlığında bile habersiz olan gruplar arasında çok değerli bilgi alışverişine neden oldular. Böylece film kendini devrimci praksise, devrimci praksis de kendini filme soktu. Bu da filmi ve kendi devrimci anlayışlarını yeniden düşünmeye yol açtı; film yapmak ile devrim yapmak birbirinden ayrılmaz.Belgeselin tam adı: La Hora de Los Hornos: Notas y Testimonios Sobre el Neocolonialismo, La Violencia y La Liberación ve 3 bölümden oluşur;1. Bölüm: Neocolonialismo y Violencia (Yeni sömürgecilik ve Şiddet)2. Bölüm: Acto para la Liberacion (Özgürleşme Eylemi)3. Bölüm: Violencia y Liberacion (Şiddet ve Özgürleşme)

Never-Ending Man: Hayao Miyazaki, efsanevi Japon animasyon ustası Hayao Miyazaki’nin emeklilik sonrası dönemde yeniden yaratım sürecine dönüşünü konu alır. Studio Ghibli’nin kurucularından biri olan Miyazaki, 2013’te emekli olduğunu açıklamış, ancak sanattan ve hikâye anlatıcılığından kopamamıştır. Bu belgesel, onun dijital animasyon dünyasıyla ilk defa tanışmasını, teknolojiye karşı geleneksel yaklaşımını ve yaratıcılığının sınır tanımayan doğasını takip eder. Film, izleyiciyi hem bir sanatçının iç dünyasına hem de yaratıcı sürecin perde arkasına samimi bir şekilde davet eder.Never-Ending Man: Hayao Miyazaki, belgesel türündedir. Sanat, animasyon ve biyografi odaklı yapım; hem Miyazaki’nin hayranlarına hem de yaratıcı süreçlere ilgi duyanlara hitap eder. Durağan ve sade anlatımı, izleyiciye sadece bir karakter portresi sunmakla kalmaz, aynı zamanda üretmenin yaşla, teknolojiyle ve tutkuyla ilişkisini de sorgular.

They'll Love Me When I'm Dead, efsanevi yönetmen Orson Welles'in hayatının son 15 yılına ve tamamlayamadığı son başyapıtı The Other Side of the Wind'ın çalkantılı yapım sürecine odaklanan 2018 yapımı ödüllü bir belgesel filmdir. Oscar ödüllü yönetmen Morgan Neville tarafından yönetilen yapım, ismini Welles'in sinema endüstrisine sitem ederek söylediği ünlü bir sözden alır.Belgesel, Hollywood'a görkemli bir geri dönüş yapmayı hedefleyen Orson Welles'in, 1970 yılında çekimlerine başladığı fakat yasal, finansal ve siyasi krizler nedeniyle bir türlü bitiremediği The Other Side of the Wind (Rüzgarın Diğer Yakası) filminin perde arkasını anlatır. İronik bir şekilde Welles'in üzerinde çalıştığı film de zaten bitirilmeyi bekleyen bir film uğruna mücadele eden yaşlı bir yönetmenin hikayesini konu alıyordu.Welles 1985 yılında hayata gözlerini yumduğunda arkasında kilometrelerce uzunlukta, kurgulanmamış ham film şeritleri bıraktı. Yapım; arşiv görüntüleri, set içi kayıtlar ve Peter Bogdanovich ile Frank Marshall gibi sürece bizzat tanıklık etmiş sinemacıların röportajlarıyla dönemin Hollywood kültürünü ve Welles'in dahi ama kaotik kişiliğini inceler.

Çekildiği yılda belgesel tarihini alt üst etmiş bir film. Filmdeki röportajlar ve itiraflar kanıt olarak gösterildi ve yargılanan kişiyi idamdan kurtararak beraat ettirdi. Film 1970ler de işlenen bir polis cinayetini aydınlatmak için o dönemdeki görgü tanıklarıyla, polislerle ve sanıklarla yapılan röportajlardan oluşuyor. Film genel anlamda 12 Angry Manin gerçekte vücut bulmuş hali olarak tanımlanabilir.

Ennio (The Glance of Music), yirminci yüzyılın en etkili ve üretken müzisyenleri arasında yer alan ve 500'den fazla film müziğine imza atan iki Oscar ödüllü besteci Ennio Morricone'nin kapsamlı bir portresi. Belgesel, Maestro'nun hikayesini Tornatore ile yaptığı uzun bir röportajda ve Bernardo Bertolucci, Giuliano Montaldo, Marco Bellocchio, Dario Argento, Taviani Kardeşler, Carlo Verdone, Barry Levinson, Roland Joffé, Oliver Stone, Quentin Tarantino, Bruce Springsteen, Nicola Piovani, Hans Zimmer ve Pat Metheny gibi sanatçı ve yönetmenlerin yorumlarıyla anlatıyor ve daha önce karşımıza çıkmamış arşiv görüntülerini kullanıyor.Film ayrıca, Morricone'nin satranç tutkusu gibi daha az bilinen yönlerini ve “İyi, Kötü ve Çirkin” temasına ilham veren bir çakalın uluması gibi bazı müzikal sezgilerinin kökenini ortaya çıkarmayı amaçlıyor.

¡Que Viva Mexico! - Da Zdravstvuyet Meksika! (Que Viva Mexico) - Yaşasın Meksika!, politik sebeplerden dolayı 48 yıl sansüre uğramış bir filmdir. Montajını Eisenstein tamamlayamamış onun yerine Grigori Aleksandrov montajını yapmıştır. Film, belgesel ve kurmaca ögelerle Meksika'nın binlerce yıllık tarihini anlatmaktadır. Özellikle de 1910 ayaklanması üzerine yoğunlaşmıştır. Film, eleştirmenlerce şöyle yorumlanmıştır: Eğer Eisenstein filmi tamamlayabilseydi, onun başyapıtı olurdu.

Maysles Kardeşler, 76 yaşındaki Edith Bouvier Beale ve kızı Edie'nin yaşamlarına kameralarını tutuyorlar. East Hampton'daki Grey Garden isimli eski malikanelerinde yaşayan anne-kız, seneler içinde sürüklendikleri noktayı kendi ağızlarından dile getiriyorlar. 24 sene önce annesine bakmak için eve geri dönen genç Edie ve kızından başka tutunacak kimsesi olmayan annesinin garip ve hüzünlü öykülerini beyazperdeye taşıyan belgeselin Broadway uyarlamasının da Tony Ödülü kazandığını not düşelim.

Grubun kariyerini kapsayan 1.200 saatten fazla görüntüden derlenen Pearl Jam: Twenty Pearl Jam'in kesin bir portresi. Kısmen konser filmi, kısmen içeriden samimi bir röportaj ve kısmen de müziğin gücüne bir tanıklık.

Çok ödüllü usta belgeselci Mark Cousins, faşizmin İtalya’daki yükselişini ve 1930’ların Avrupa'sının çöküşünü, gün yüzüne çıkmamış arşiv görüntüleri ve kendine has sinemasal çözümlemesiyle anlatıyor. Cousins’in prömiyerini Venedik’te yapan, hem deneme-film hem de tarihi belgesel niteliğindeki yeni filmi, tarihi bağlamsallaştırarak günümüzde Avrupa’da yükselen radikal sağ ve gerçekleri saptıran medyanın kol gezdiği siyasal manzaraya da ayna tutuyor. Film, adını 1922’de İtalya’da faşistlerin hükümeti devirmek amacıyla yaptıkları ve Benito Mussolini’nin iktidara gelmesiyle sonuçlanan meşhur gösteri ve yürüyüşten alıyor.

Yerel bir İran okulundaki erkek öğrencilere ev ödevleri hakkındaki duyguları soruluyor.Bu belgeselin asıl gücü tam da şurada yatar: Kiarostami'nin filmografisinde gördüğümüz diğer her şeyi yeniden bağlamsallaştırması. Bize, onun çocukluk deneyimine dair çektiği her filmin altında yatan arka planı ve yadsınamaz gerçekliği sunar. Filmleri 'kurgu' bile olsa, Ev Ödevi'nin varlığı bu kelimenin yeniden tanımlanmasını zorunlu kılar.

Alexander Hacke adındaki müzisyen kültür karmasının yansıdığı müzik türlerini anlamak ve şehirdeki ahenkli tınlamaları kaydetmek için, hiç Türkçe bilmediği halde, İstanbul’a gelir. Burada Selim Sesler’le tanışır. Aralarındaki diyolaglar müzik diliyle gelişmeye başlar. Ardından bir çok müzisyen ve şarkıcı onların bu serüvenine katılır ve ortaya İstanbul’un çok sesli korosu çıkar. Tarzların farklılığı ortak amaçlarının en birleştirici özelliği oluverir. Hedefleri, İstanbul’un şarkısını yapmaktır.

Büyük yönetmen Stanley Kubrick'in (1928-1999) özel şoförü olan, Emilio ile 1971 yılında Londra'da tesadüfen tanışan ve onu işe alan, böylece otuz yıl süren derin bir dostluk kuran ve dört başyapıtın yaratılmasına yardımcı olan İtalyan Emilio DAlessandro'nun inanılmaz hikayesi. İdeal seyahat arkadaşlarını evlerinden uzakta bulan, birbirine karşıt görünen iki kişinin dokunaklı hikayesi…

Hiçbir kalıba sığmayan, dünyanın en yaratıcı ve yenilikçi yönetmenlerinden Godard’ın bu son filmi yine kışkırtıcı, yine zorlayıcı, elbette politik ve zihin açıcı. Godard’ın kendi sesiyle "Savaş geldi" diyerek başlattığı, bazılarına göre "gözlere ve kulaklara hitap eden bir şiir" bazılarına göreyse "bir korku filmi kadar güncel ve dehşet verici" olan İmgeler ve Sözcükler, bilge aktivist Godard’ın gözünden dünyanın hâlini anlatıyor. Farklı formatların, görüntü kaynaklarının, ses parçalarının kolajlandığı İmgeler ve Sözcükler, sinemada artık hiçbir şeye özgün denilemeyeceğini iddia eden bir zihin egzersizi, oryantalizmden sinema ahlakına kadar birçok konuya değinen görsel bir bombardıman, yine heyecan verici bir başyapıt.

16 Ton, insanlık tarihine ironik bir yaklaşım. Bugünkü yanlış hayatımızı neleri nerelerden nasıl çıkararak inşa ettiğimizi anlatıyor. Gele gele vardığımız serbest piyasa ve özgürlük çağı yoksa bütünüyle halkla ilişkiler faaliyeti ürünü mü? Madencilerin sefaletini anlatırken gözde bir hit parçası oluveren "16 Ton", yoksa sadece bir şarkı mı?16 Ton, büyük ölçüde, fotoğraf, resim, desen ve gravürlerin hareketlendirilmesiyle yapılmış bir "masa başı" filmi. Orijinal hareketli görüntüler de içeriyor; ama az. Ardında da, uzun ve ayrıntılı bir araştırma var. Yapılışı 1,5 yıla yayıldı.Bu siteden, filmin tamamını da izleyebilirsiniz, bölümlerini, ayrı ayrı da. Sitede filmin metni de yeralıyor. Her bölümün sayfasında, birçok ek bilgi ve filmin ayrıntılarına dair açıklamalar var. İyi seyirler ve okumalar. / ÜMİT KIVANÇ

Belgesel, Antarktika'daki McMurdo İstasyonu'nda yaşayan ve çalışan insanların dünyasına odaklanır. Herzog, geleneksel bir doğa belgeseli değil, "felsefi bir bilimkurgu denemesi" olarak tanımladığı bu filmde, dünyanın en izole, en uç ve en vahşi kıtasına gitmiş sıradışı insanların portrelerini çizer.Olağanüstü İnsanlar: McMurdo'daki çalışanlar (fizikçiler, biyologlar, teknisyenler, şoförler, aşçılar) sıradan insanlar değildir. Herzog onların geçmişlerini, felsefelerini, takıntılarını ve neden dünyanın sonuna geldiklerini keşfeder. Aralarında eski bir bankacı, bir dilbilimci ve hatta bir platonist vardır.Doğaüstü Manzaralar: Film, buzulların altındaki volkanik mağaralardan, devasa buz sahanlıklarına, derin okyanusun tuhaf canlılarına kadar Antarktika'nın nefes kesici ve ürkütücü güzelliklerini sunar. Su altı çekimleri (Henry Kaiser'in müziği eşliğinde) adeta bir uzay yolculuğu gibidir.Herzog'un Bakış Açısı: Herzog, insanlığın maceraperest ruhunu, medeniyetten kaçışını ve doğanın muazzam gücü karşısındaki küçüklüğünü sorgular. Antarktika'yı sadece bir penguen cenneti olarak değil, "insan uygarlığının son çıkış noktası" ve bir tür "ahiret" olarak resmeder. Karakteristik melankolik, şiirsel ve bazen komik anlatımıyla izleyiciyi derin düşüncelere sürükler.Unutulmaz Sahneler: Bir penguenin topluluktan ayrılıp, içgüdüsel olarak kesin ölüme doğru yürümesi, Herzog'un bu davranışı "delilik" olarak yorumlaması; bilim insanlarının deneysel bir cankurtaran botunu dondurucu suda test etmesi; buzdağından gelen "uzaylı" seslerini dinleyen araştırmacılar.

Yasujirô Ozu'nun yönettiği 1936 yapımı Kagamijishi (‎The Lion Dance), bir kabuki dansçısı hakkında kısa bir belgesel çalışması.

This Much I Know to Be True belgeseli, Nick Cave ile Warren Ellis‘in son iki stüdyo albümleri Ghosteen ile CARNAGE‘ın dünyalarından keşifler sunarken bir yandan da ikilinin yaratıcı birlikteliklerinin perde arkasını gözler önüne seriyor.

Belgesel, sinemanın önde gelen yönetmenlerinden olan Patricio Guzman'ın 1975 yılında tamamladığı 3 bölüm ve 5 saatten oluşuyor. The Battle of Chile adlı bu belgesel dizisinde Guzman, kamerasını 1973 tarihine çeviriyor. 1973 darbesi öncesi dönemden başlayarak ülkede tırmanan siyasi gerginliğe, taraflar arası kutuplaşmaya ve demokratik yollarla seçilmiş Salvador Allende hükümetine yönelik gerçekleştirilen şiddet yüklü karşı devrime ışık tutuyor.

Ünlü sinemacı Werner Herzog, dünyaya veda edecekleri anı sabırla bekleyen idam mahkumlarının kaderlerini bu belgeselde incelikle ele alıyor. Üç cinayetten hapse girmiş Michael Perry ile kız arkadaşını ve onun iki çocuğunu bıçaklayarak öldüren Hank Skinner'ın hayat hikayelerini araştıran Herzog, mahkumların duygu dünyasını anlamaya çalışırken dokunaklı ve düşündürücü noktalara ulaşıyor. Teksas'ın Livingston ve Huntsville şehirlerindeki Polunsky Hapishanesi'nde özel izinle çekilen film, mahkumları birer insan olarak ele alırken onları ya da suçlarını kesinlikle yüceltmiyor.

Evrenin tarihi üzerine görkemli bir belgesel. Usta yönetmenin 40 yıldır üzerinde çalıştığı ve “En büyük hayallerimden birisi” diye tanımladığı bu destansı film, göz alıcı efektleriyle izleyiciye benzersiz bir deneyim vaat ediyor. Voyage of Time’ın müzikleri bir diğer ustaya, Ennio Morricone’ye emanet. Belgeselde anlatıcı görevindeyse sesiyle Cate Blanchett üstleniyor.

Temel olarak 2010 yılında İran’ın uranyum santrifüjlerine etki ettiği keşfedilen kötü amaçlı yazılım Stuxnet’in perde arkasını anlatan bir Amerikan belgesel filmidir. Belgeselin en çarpıcı özelliği ise bizlerin sadece sanal dünyayı hedefleyen kötü yazılımlar olarak gördüğümüz virüslerin aslında fiziksel dünyada da ne kadar etkili olabileceğini ve bu durumdan kimin sorumlu olacağı sorununu gözler önüne sermesidir. Belgeseli izlerken gelecekte de uluslararası boyuttaki olası bir siber savaşın ne denli sonuçlar doğurabileceği akıllara gelmektedir.

Başkan John F. Kennedy ve Başkan Lyndon B. Johnson dönemlerinin eski Savunma Bakanı Robert McNamara'nın gözünden Amerika'nın öyküsü.

34 yaşında ölümünden önce 3 kez Formula 1 şampiyonluğu elde etmiş Brezilyalı efsanevi yarışçı Ayrton Senna üzerine kurulu bu belgesel, Senna’nın 80’lerin ortasında başladığı Formula 1 kariyerini ve en güçlü düşmanı Fransa Dünya Şampiyonu Alain Prost ile mücadelesini anlatırken siyasetin spora getirdiği zorluklara da değinmektedir.Senna, rakiplerini tek tek alt edip Formula 1’i fethederken uluslararası bir süperstar haline gelir. Özel hayatında ise alçakgönüllü, biraz utangaç ve memleketi Brezilya’ya milyonlar bağışlayacak kadar vatanseverdir. 1994 yılında yarış esnasında virajı dönemeyip beton duvara çarpan Senna, direksiyon milinden kopan bir kaynak parçasının kaskı delerek başına saplanması sonucu 34 yaşında hayatını kaybetti. Senna, tüm zamanların en iyi yarış pilotu olarak gösterilmektedir.

62 dakikalık bu belgeselde yönetmen Andrei Tarkovsky'nin Nostalghia filminin hazırlıkları için İtalya'da yaptığı yolculuklar incelenmektedir.

Benjamin Statler'ın yönetmenliğini üstlendiği film, efsane müzisyen Kurt Cobain'in yaşamının belli başlı dönüm noktalarının izini takip ediyor. Tom Grant'ın gözünden ve tanıklıklarından yola çıkarak, Kurt Cobain'in ölümünün ardındaki olayların gizemine odaklanan film, 1994 yılında Cobain'in eşi Courtney Love etrafından tutulan özel dedektifin işe alınmasının ardından yaşanan süreci, Cobain'in ölümü ve sonrasında ortaya çıkan spekülasyonları, suç gerilimi biçiminde belgesel mecrasına taşımayı hedefliyor.

One More Time with Feeling, Nick Cave’in oğlu Arthur’un ölümünden sonra, Nick Cave & The Bad Seeds’in Brighton’da kaydettikleri Skeleton Tree albümünün yaratım sürecine ve onu çevreleyen kişisel travmalara odaklanan bir müzik belgeseli. Program kapsamında izleyeceğiniz diğer bir film olan Korkak Robert Ford'un Jesse James Suikastı’nın da yönetmeni Andrew Dominik imzalı belgesel Nick Cave'in albümün stüdyo kaydı sırasında içinden geçtiği zor döneme ve özel hayatına çok yakından tanıklık ediyor. Grubun stüdyo kaydı sırasındaki etkileyici canlı performansları ve Nick Cave röportajlarıyla dolu, sade olduğu kadar içten bir yapım.

70'li yılların başlarında farkında olmadan bir müzik efsanesine dönüşen Detroitli bir yerel müzisyenin hikayesini ele alan belgesel, Sixto Rodriguezin efsaneleşme ve ortadan kaybolma sürecini işliyor. Rodriguez, kısa süreli amatör kariyeri boyunca iki adet satmayan albüm kaydeder ve ilk albümün ardından Güney Afrikada bir efsaneye dönüşür. İlk albümün ardından bir araya gelen iki Güney Afrikalı hayranı, bu kıtada neredeyse John Lennon'a dönüşen bu müzisyenin peşine düşerler. İşin ilginç yanı ise Rodriguezin bu şöhretten haberi olmamasıdır * Malik Bendjelloul'un yönetmenliğini yaptığı ve Akademi Ödüllerinde En İyi Belgesel Oscarını kazanan film, iki hayranın yolculuğunu ve Rodriguez ailesine ulaşmasını konu alıyor.