Yahudi soykırımıyla ilgili röportajlardan ve tanıklıklardan oluşan Shoah, Polonya’da felaketten kurtulanları, felakete seyirci kalanları ve soykırımın faillerini sorgulayarak görsel bir şiir kuruyor. Herhangi bir arşiv görüntüsünün yer almadığı bu dokuz saatlik film, 1974-1981 arasında çekilmiş 350 saatlik ham görüntüden kurgulandı. Derviş Zaim’in seçtiği filmin dört ana konusu var: Chelmno, Treblinka ve Auschwitz-Birkenau ölüm kampları ve Varşova Gettosu. Lanzmann’a göre Shoah “unutuşa karşı duran kati bir siper, gerçek bir duvar.”

Pascal (53) ve Carole (28) bir çoban çift. Kasım 2010'da, zorlu kış yolculukları başlıyor: Dört ay sürecek bu "transhümans" (mevsimlik göç) boyunca İsviçre-Fransa sınırında üç eşek, dört köpek ve sekiz yüz koyunla birlikte 600 km kat edecekler. Soğuğa ve sert hava koşullarına her gün direnmek zorunda oldukları olağanüstü bir macera... Geceleri sığınakları yalnızca bir branda bezinden çadır ve hayvan postlarıdır. Bu destansı yolculuk, doğayı, hayvanları ve evreni her an izlemeyi, sürekli doğaçlama yapmayı gerektiren zorlu bir mesleğin perdesini aralıyor. Çiftçi dostlarla sürpriz karşılaşmaların, duygusal buluşmaların yaşandığı inişli çıkışlı bir yol hikayesi; aynı zamanda giderek kaybolan kırsal yaşamın nostaljik bir portresi. Bu bir macera filmi, günümüz dünyasını yansıtan modern bir yol filmi, insanı köklerine ve aynı zamanda kendi içsel sorularına götüren bir yolculuktur.

Sovyet yönetmen ve kuramcı Dziga Vertov'un bu filmi, gün doğumundan gün batımına kadar bir Sovyet kentinin portresini bizlere sunuyor. Moskova, Riga ve Kiev'deki görüntülerin montajlanarak devam eden bir tam günü anlatması üzerine kurulu olan bu yapım, senaryosu dahil her aşamasıyla başta tek bir kişinin deneysel zekası ve bir grubun başkalarına örnek olmak için verdiği karşılıksız mücadelenin bir ürünü.Sanatsal drama alanında bilinen teknikleri değiştiren, hatta yıkan bir film olan Chelovek s Kino-Apparatom (Man with a Movie Camera) - Film Kameralı Adam, aynı zamanda sinema ve sinema tarihine bir tür saygı olarak kabul edilmesi gereken bir yapım.

The Band grubunun veda konserini konu alan Scorsese belgeseli. Film, konserin yanı sıra grup elemanlarının kulis içi görüntülerine, Bob Dylan ve Neil Young ve Ringo Starr gibi ünlü müzisyenlerle yapılan röportajlara yer veriyor. The Last Waltz bugün Scorsesenin müzik belgesellerinin öncülü sayılıyor.

Senaryosu Dominika Daubenbüchel, Stig Björkman ve Stina Gardel tarafından kaleme alınan Ingrid Bergman: In Her Own Words, Amerikan ve Dünya sinemasının en meşhur oyuncularından biri olan İsveçli yıldız Ingrid Bergman'ın hayat öyküsünü konu ediniyor 2015 İsveç yapımı biyografi ve belgesel türündeki eserde şu isimler Jeanine Basinger, Melinda Kinnaman, Pia Lindström, Fiorella Mariani, Isabella Rossellini, Isotta Rossellini, Roberto Rossellini, Liv Ullmann, Alicia Vikander ve Sigourney Weaver yer alıp, kimi sesiyle kimide görüşleriyle bu yapıta renk katmıştır. -

Yönetmenliğini Kent Jones'un üstlendiği 2 usta yönetmen Alfred Hitchcock ve Francois Truffaut'nun altın değerindeki buluşmasını konu alan Hitchcock/Truffaut belgeselinde günümüzün ünlü yönetmenleri bu 2 ustanın sinemalarına kattıklarını anlatıyor. Truffaut´nun Hitchcock´la üç gün boyunca yaptığı söyleşiden derlediği, 1966 senesinde yayımlanan kitabı Hitchcock´a Göre Sinema'dan ilham alıyor. Yönetmen Jones ise günümüzün büyük yönetmenlerine: “Bu kitap sinemaya bakışınızı nasıl etkiledi?” sorusunu yöneltiyor. Fincher, Schrader, Scorsese, Assayas, Bogdanovich ve pek çok isim, senenin heyecanla beklenen belgeselinde 2 büyük yönetmene saygı duruşunda bulunuyor.

İşbirliklerini sürdüren süperstar filozof ve akademisyen Slavoj Zizek ile yönetmen Sophie Fiennes, şimdi de yaratıcı sinema yorumlarını kullanarak psikanalizin ideoloji hakkında neler söyleyebileceğini bizlere gösteriyor. Söz ettiği filmlerden kurulan sahnelerin içinden bize seslenen Zizek, bu parçaları ideolojik yansımaları yönünden incelerken altta yatan gerçek mesajlarını imliyor. The Sound of Music / Neşeli Günler´den Full Metal Jacket’a, John Carpenter’ın They Live / Yaşıyorlar´ından The Dark Knight / Kara Şövalye’ye, hatta Titanic’e kült klasiklerin yanı sıra, haber bültenleri ve propaganda filmleri de bu eğlenceli ve kışkırtıcı belgesel çalışmanın avları arasında.

Emir Kusturica’nın yönettiği El Pepe, Una Vida Suprema (El Pepe: A Supreme Life) - El Pepe, Yüce Bir Yaşam, 2010-15 yılları arasında Uruguay’ın devlet başkanlığını yürütmüş olan, “El Pepe” lakaplı José Mujica hakkında bir belgesel. Film, Kusturica’nın, görevde olduğu yıllarda başkanlık sarayı yerine kendi evinde yaşaması, eski şahsi arabasını kullanmaya devam etmesi, toplantılara terlikle katılması gibi mütevazı duruşuyla tanınan Mujica ile yaptığı sohbetler üzerine kurulu.

Fotoğraf sanatçısı ve kaşif Sebastião Salgado, kırk yıl boyunca insanlığın hep değişime uğrayan karakterinin izini sürüp deneyimlediği açlık, göç ve uluslararası anlaşmazlıklar gibi önemli olaylara tanık olmuş ve bunları ölümsüzleştirmişti. Sanatçı bu kez modern uygarlık tarafından henüz zarar görmemiş toprakların keşfine çıkıp Vrangel Adası, Batı Papua ve Panatanal bölgesi gibi yerlerde sıradışı çekimler yapıyor. Belgesel, bir fotoğrafçının oğluyla çalışma ilişkisine ve Salgadoların aile yaşantısına da değinen dokunaklı bir çalışma. Yönetmen olarak ona eşlik eden isimler, kendi oğlu Juliano Ribeiro Salgado ve ünlü yönetmen Wim Wenders * o kadar başarılı ki insanın gerçek anlamda hissetmesini sağlıyor * dünyanın hala güzelliklerle dolu olduğunu gösteren Genesis projesini hayata geçiren Salgado gibi dünyanın da huzura kavuşmasının tek yolu bütün bu acımasız düzenin değişmesiyle olacaktır.

1955'te Clouzot, arkadaşı Pablo Picasso ile biraraya gelerek sanatçının farklı çalışma yöntemlerini olabildiğince kameraya almaya çalışırlar. Picasso çalışırken kamera tam karşısında O'nu çeker, fırçasıyla yarattığı darbeleri ve akan boyaları hareket halinde yakalar. Bunun sonucunda Clouzot'nun filmi - perdesi ve karesi, Picasso'nun tuvali haline gelir ve izleyici olarak kendimizi sanatçının olağanüstü yaratıcı dehası; güzel yapıtları ile ani yarattığı imgeler ve yeni fikirler içinde buluruz.Bir matadorun boğayı karşısına alması gibi, sanatçı da tuvalini alır karşısına. Sanatçı fırçasını savurdukça, resim gözlerimiz önünde dans etmeye başlar. Yepyeni belgesel tarzına öncülük eden bu sanat filmi, yaratma anını ve gizemini irdeler. Filmde, sanatçı 20 siyah-beyaz ve renkli resim yaratır. Kağıttan akan mürekkebi kullanarak Picasso'nun hızla çizdiği desenleri yönetmen Clouzot tersinden çekme imkanı bulur. Sanatçı renkli boya kullanmaya başladığı zaman sinemacı da renkli filme geçer ve stop-motion animasyon tekniğinin sihrini kullanır. Le Mystère Picasso (The Mystery of Picasso) - Picasso'nun Gizemi; büyüleyici, etkileyici ve unutulmaz bir film olarak, sanat üzerine yapılmış en iyi belgesellerden biridir. Film, Fransız Hükümeti tarafından 1984'te ulusal bir hazine olarak kabul edilmiştir.

Stanley Kubrick'in kariyeri ve hayatı resimler, filmlerinden klipler, eski ev filmleri, meslektaşlarının yorumları ve Tom Cruise'un anlatımıyla ele alınıyor.

Yerel bir İran okulundaki erkek öğrencilere ev ödevleri hakkındaki duyguları soruluyor.Bu belgeselin asıl gücü tam da şurada yatar: Kiarostami'nin filmografisinde gördüğümüz diğer her şeyi yeniden bağlamsallaştırması. Bize, onun çocukluk deneyimine dair çektiği her filmin altında yatan arka planı ve yadsınamaz gerçekliği sunar. Filmleri 'kurgu' bile olsa, Ev Ödevi'nin varlığı bu kelimenin yeniden tanımlanmasını zorunlu kılar.

Büyük yönetmen Stanley Kubrick'in (1928-1999) özel şoförü olan, Emilio ile 1971 yılında Londra'da tesadüfen tanışan ve onu işe alan, böylece otuz yıl süren derin bir dostluk kuran ve dört başyapıtın yaratılmasına yardımcı olan İtalyan Emilio DAlessandro'nun inanılmaz hikayesi. İdeal seyahat arkadaşlarını evlerinden uzakta bulan, birbirine karşıt görünen iki kişinin dokunaklı hikayesi…

¡Que Viva Mexico! - Da Zdravstvuyet Meksika! (Que Viva Mexico) - Yaşasın Meksika!, politik sebeplerden dolayı 48 yıl sansüre uğramış bir filmdir. Montajını Eisenstein tamamlayamamış onun yerine Grigori Aleksandrov montajını yapmıştır. Film, belgesel ve kurmaca ögelerle Meksika'nın binlerce yıllık tarihini anlatmaktadır. Özellikle de 1910 ayaklanması üzerine yoğunlaşmıştır. Film, eleştirmenlerce şöyle yorumlanmıştır: Eğer Eisenstein filmi tamamlayabilseydi, onun başyapıtı olurdu.

Belgesel, Antarktika'daki McMurdo İstasyonu'nda yaşayan ve çalışan insanların dünyasına odaklanır. Herzog, geleneksel bir doğa belgeseli değil, "felsefi bir bilimkurgu denemesi" olarak tanımladığı bu filmde, dünyanın en izole, en uç ve en vahşi kıtasına gitmiş sıradışı insanların portrelerini çizer.Olağanüstü İnsanlar: McMurdo'daki çalışanlar (fizikçiler, biyologlar, teknisyenler, şoförler, aşçılar) sıradan insanlar değildir. Herzog onların geçmişlerini, felsefelerini, takıntılarını ve neden dünyanın sonuna geldiklerini keşfeder. Aralarında eski bir bankacı, bir dilbilimci ve hatta bir platonist vardır.Doğaüstü Manzaralar: Film, buzulların altındaki volkanik mağaralardan, devasa buz sahanlıklarına, derin okyanusun tuhaf canlılarına kadar Antarktika'nın nefes kesici ve ürkütücü güzelliklerini sunar. Su altı çekimleri (Henry Kaiser'in müziği eşliğinde) adeta bir uzay yolculuğu gibidir.Herzog'un Bakış Açısı: Herzog, insanlığın maceraperest ruhunu, medeniyetten kaçışını ve doğanın muazzam gücü karşısındaki küçüklüğünü sorgular. Antarktika'yı sadece bir penguen cenneti olarak değil, "insan uygarlığının son çıkış noktası" ve bir tür "ahiret" olarak resmeder. Karakteristik melankolik, şiirsel ve bazen komik anlatımıyla izleyiciyi derin düşüncelere sürükler.Unutulmaz Sahneler: Bir penguenin topluluktan ayrılıp, içgüdüsel olarak kesin ölüme doğru yürümesi, Herzog'un bu davranışı "delilik" olarak yorumlaması; bilim insanlarının deneysel bir cankurtaran botunu dondurucu suda test etmesi; buzdağından gelen "uzaylı" seslerini dinleyen araştırmacılar.

16 Ton, insanlık tarihine ironik bir yaklaşım. Bugünkü yanlış hayatımızı neleri nerelerden nasıl çıkararak inşa ettiğimizi anlatıyor. Gele gele vardığımız serbest piyasa ve özgürlük çağı yoksa bütünüyle halkla ilişkiler faaliyeti ürünü mü? Madencilerin sefaletini anlatırken gözde bir hit parçası oluveren "16 Ton", yoksa sadece bir şarkı mı?16 Ton, büyük ölçüde, fotoğraf, resim, desen ve gravürlerin hareketlendirilmesiyle yapılmış bir "masa başı" filmi. Orijinal hareketli görüntüler de içeriyor; ama az. Ardında da, uzun ve ayrıntılı bir araştırma var. Yapılışı 1,5 yıla yayıldı.Bu siteden, filmin tamamını da izleyebilirsiniz, bölümlerini, ayrı ayrı da. Sitede filmin metni de yeralıyor. Her bölümün sayfasında, birçok ek bilgi ve filmin ayrıntılarına dair açıklamalar var. İyi seyirler ve okumalar. / ÜMİT KIVANÇ

Maysles Kardeşler, 76 yaşındaki Edith Bouvier Beale ve kızı Edie'nin yaşamlarına kameralarını tutuyorlar. East Hampton'daki Grey Garden isimli eski malikanelerinde yaşayan anne-kız, seneler içinde sürüklendikleri noktayı kendi ağızlarından dile getiriyorlar. 24 sene önce annesine bakmak için eve geri dönen genç Edie ve kızından başka tutunacak kimsesi olmayan annesinin garip ve hüzünlü öykülerini beyazperdeye taşıyan belgeselin Broadway uyarlamasının da Tony Ödülü kazandığını not düşelim.

Alexander Hacke adındaki müzisyen kültür karmasının yansıdığı müzik türlerini anlamak ve şehirdeki ahenkli tınlamaları kaydetmek için, hiç Türkçe bilmediği halde, İstanbul’a gelir. Burada Selim Sesler’le tanışır. Aralarındaki diyolaglar müzik diliyle gelişmeye başlar. Ardından bir çok müzisyen ve şarkıcı onların bu serüvenine katılır ve ortaya İstanbul’un çok sesli korosu çıkar. Tarzların farklılığı ortak amaçlarının en birleştirici özelliği oluverir. Hedefleri, İstanbul’un şarkısını yapmaktır.

This Much I Know to Be True belgeseli, Nick Cave ile Warren Ellis‘in son iki stüdyo albümleri Ghosteen ile CARNAGE‘ın dünyalarından keşifler sunarken bir yandan da ikilinin yaratıcı birlikteliklerinin perde arkasını gözler önüne seriyor.

Başkan John F. Kennedy ve Başkan Lyndon B. Johnson dönemlerinin eski Savunma Bakanı Robert McNamara'nın gözünden Amerika'nın öyküsü.

Hiçbir kalıba sığmayan, dünyanın en yaratıcı ve yenilikçi yönetmenlerinden Godard’ın bu son filmi yine kışkırtıcı, yine zorlayıcı, elbette politik ve zihin açıcı. Godard’ın kendi sesiyle "Savaş geldi" diyerek başlattığı, bazılarına göre "gözlere ve kulaklara hitap eden bir şiir" bazılarına göreyse "bir korku filmi kadar güncel ve dehşet verici" olan İmgeler ve Sözcükler, bilge aktivist Godard’ın gözünden dünyanın hâlini anlatıyor. Farklı formatların, görüntü kaynaklarının, ses parçalarının kolajlandığı İmgeler ve Sözcükler, sinemada artık hiçbir şeye özgün denilemeyeceğini iddia eden bir zihin egzersizi, oryantalizmden sinema ahlakına kadar birçok konuya değinen görsel bir bombardıman, yine heyecan verici bir başyapıt.

Evrenin tarihi üzerine görkemli bir belgesel. Usta yönetmenin 40 yıldır üzerinde çalıştığı ve “En büyük hayallerimden birisi” diye tanımladığı bu destansı film, göz alıcı efektleriyle izleyiciye benzersiz bir deneyim vaat ediyor. Voyage of Time’ın müzikleri bir diğer ustaya, Ennio Morricone’ye emanet. Belgeselde anlatıcı görevindeyse sesiyle Cate Blanchett üstleniyor.

70'li yılların başlarında farkında olmadan bir müzik efsanesine dönüşen Detroitli bir yerel müzisyenin hikayesini ele alan belgesel, Sixto Rodriguezin efsaneleşme ve ortadan kaybolma sürecini işliyor. Rodriguez, kısa süreli amatör kariyeri boyunca iki adet satmayan albüm kaydeder ve ilk albümün ardından Güney Afrikada bir efsaneye dönüşür. İlk albümün ardından bir araya gelen iki Güney Afrikalı hayranı, bu kıtada neredeyse John Lennon'a dönüşen bu müzisyenin peşine düşerler. İşin ilginç yanı ise Rodriguezin bu şöhretten haberi olmamasıdır * Malik Bendjelloul'un yönetmenliğini yaptığı ve Akademi Ödüllerinde En İyi Belgesel Oscarını kazanan film, iki hayranın yolculuğunu ve Rodriguez ailesine ulaşmasını konu alıyor.

One More Time with Feeling, Nick Cave’in oğlu Arthur’un ölümünden sonra, Nick Cave & The Bad Seeds’in Brighton’da kaydettikleri Skeleton Tree albümünün yaratım sürecine ve onu çevreleyen kişisel travmalara odaklanan bir müzik belgeseli. Program kapsamında izleyeceğiniz diğer bir film olan Korkak Robert Ford'un Jesse James Suikastı’nın da yönetmeni Andrew Dominik imzalı belgesel Nick Cave'in albümün stüdyo kaydı sırasında içinden geçtiği zor döneme ve özel hayatına çok yakından tanıklık ediyor. Grubun stüdyo kaydı sırasındaki etkileyici canlı performansları ve Nick Cave röportajlarıyla dolu, sade olduğu kadar içten bir yapım.

Bu film, Haziran 1973'te Kentucky, Harlan County'deki Eastover Madencilik Şirketi'nin Brookside Madeni'ne karşı kömür madencilerinin grevini belgelemektedir. Eastover'ın sözleşme imzalamayı reddetmesi (madenciler Amerika Birleşik Maden İşçileri'ne katıldığında) bir yıldan fazla süren ve silahlı şirket haydutları/iş kırıcıları ile grev yapan madenciler ve onları destekleyen kadın halk arasında şiddetli çatışmalar içeren greve yol açmıştır. Yönetmen Barbara Kopple, bize madencilerin tarihsel sıkıntıları ve UMWA'nın tarihi hakkında biraz arka plan bilgisi vererek grevi perspektife oturtmaktadır. 2004 yılında New York Women in Film & Television ile ortaklaşa Academy Film Archive tarafından korunmuştur.Barbara Kopple'ın Akademi Ödülü kazanan belgeseli, efsanevi country ve bluegrass sanatçıları Hazel Dickens, Merle Travis, Sarah Gunning ve Florence Reece'in yer aldığı tüyler ürpertici bir film müziği eşliğinde, hayatta kalmak için mücadele eden bir topluluk ile kâra adanmış bir şirket arasındaki on üç aylık mücadelenin yürek burkan bir kaydı.

Şili'nin Sosyalist Devlet Başkanı Salvador Allende'nin politik biyografisi. Küba Lideri Fidel Castro'nun "eşsiz duyulmamış bir deneyim" deyişiyle seçimler ve yasal yolla sosyalizme geçmeye çabalayan Şili'nin 20. yüzyılda yaşadığı büyük toplumsal dönüşümün en yakın tanıklarıyla yapılan röportajlar. Allende'nin çocukluğu, gençliğinden bölümler.. Sağlık Bakanlığı sırasında yaşadıkları ve devlet başkanı seçildikten sonra yaptığı tarihi konuşmalar...Belgeselin yönetmeni Pablo Guzman'ın belirttiği gibi "geçmiş geçmez" Allende, Şili halkının makus talihini ilerleme ve demokratik sosyalizm yoluyla değiştirmeye çalışırken, emperyalizmin satın aldığı generalleri tarafından vahşi bir askeri darbeyle devrildi.

Fidel Castro’nun devrimle başa geçmesinden sonra Agnès Varda’nın Küba ziyaretinde çekilen fotoğraflarla oluşturulmuş özel bir kurgu. Varda’nın devrim sonrası toplumsal ve kültürel ortamı incelediği siyah beyaz bir belgesel.Küba Devrimi’nden 4 yıl sonra, Agnès Varda adayı ziyaret ederek değişimin kaydını tutuyor. Eve dönerken yanında 1.800 kadar fotoğraf getiren Varda, bunlarla neşeli ve dinamik bir film kurgularken, fotoğraf ve sinema arasındaki sınırda dolanıyor, bir yandan da devrimin etkisine bizi tanık ediyor.

The Love Goddesses, beyazperdeyi süsleyen bazı önemli ve en güzel aktrislere yer veriyor. Film endüstrisinin, sessiz film çağından günümüze seks tasvirini ve aktrislerin seks tasvirini nasıl değiştirdiğini gösteriyor. Lillian Gish'in oynadığı sessiz film True Heart Susie'den, Jeanette MacDonald'ın (Nelson Eddy öncesi) ve Elizabeth Taylor'ın oynadığı, seks ve sofistikeliği harmanlayan Love Me Tonight'a (1932) ve A Place in the Sun'da Elizabeth Taylor'a klasik sahneler gösteriliyor.

34 yaşında ölümünden önce 3 kez Formula 1 şampiyonluğu elde etmiş Brezilyalı efsanevi yarışçı Ayrton Senna üzerine kurulu bu belgesel, Senna’nın 80’lerin ortasında başladığı Formula 1 kariyerini ve en güçlü düşmanı Fransa Dünya Şampiyonu Alain Prost ile mücadelesini anlatırken siyasetin spora getirdiği zorluklara da değinmektedir.Senna, rakiplerini tek tek alt edip Formula 1’i fethederken uluslararası bir süperstar haline gelir. Özel hayatında ise alçakgönüllü, biraz utangaç ve memleketi Brezilya’ya milyonlar bağışlayacak kadar vatanseverdir. 1994 yılında yarış esnasında virajı dönemeyip beton duvara çarpan Senna, direksiyon milinden kopan bir kaynak parçasının kaskı delerek başına saplanması sonucu 34 yaşında hayatını kaybetti. Senna, tüm zamanların en iyi yarış pilotu olarak gösterilmektedir.

Muhteşem… Wenders’in Buena Vista Social Club’tan Bu Yana En İyi Filmi. 2009’da yaşamını yitiren efsanevi dansçı ve kareograf Pina Bausch, dansını vücut diliyle birleştirerek olağanüstü ve devrimsel nitelikte bir dönüşüme imza attı. Ünlü yönetmen Wim Wenders bu filmde Bausch’un estetiğini tüm heyecanıyla ve Tanztheatre Wuppertal dans grubunun muhteşem kareografileri ile ortaya koyuyor. Bausch’un yaşamının ve eserlerinin göz kamaştırıcı bir kutlaması olan Pina, duygular için bir ziyafet ve yılın en büyük film olayı.

Never-Ending Man: Hayao Miyazaki, efsanevi Japon animasyon ustası Hayao Miyazaki’nin emeklilik sonrası dönemde yeniden yaratım sürecine dönüşünü konu alır. Studio Ghibli’nin kurucularından biri olan Miyazaki, 2013’te emekli olduğunu açıklamış, ancak sanattan ve hikâye anlatıcılığından kopamamıştır. Bu belgesel, onun dijital animasyon dünyasıyla ilk defa tanışmasını, teknolojiye karşı geleneksel yaklaşımını ve yaratıcılığının sınır tanımayan doğasını takip eder. Film, izleyiciyi hem bir sanatçının iç dünyasına hem de yaratıcı sürecin perde arkasına samimi bir şekilde davet eder.Never-Ending Man: Hayao Miyazaki, belgesel türündedir. Sanat, animasyon ve biyografi odaklı yapım; hem Miyazaki’nin hayranlarına hem de yaratıcı süreçlere ilgi duyanlara hitap eder. Durağan ve sade anlatımı, izleyiciye sadece bir karakter portresi sunmakla kalmaz, aynı zamanda üretmenin yaşla, teknolojiyle ve tutkuyla ilişkisini de sorgular.

Dont Look Back - Arkana Bakma, Bob Dylan'ın 1965 yılındaki İngiltere turunu anlatan D.A. Pennebaker yapımı 1967 tarihli bir belgeseldir. 1998 yılında film kültürel, tarihi ve estetik açıdan önemli olduğu için Kongre Kütüphanesi'nde saklanmak üzere ABD Ulusal Film Arşivi tarafından koruma altına alınmıştır.

Ingmar Bergman Gör En Film (Ingmar Bergman Makes a Movie), Ingmar Bergman'ın Nattvardsgästerna (Winter Light) – Kış Işığı filmini çektiği 1961 yılında sette yardımcısı olarak bulunan Vilgot Sjöman tarafından İsveç televizyonuna beş bölüm halinde çekilmiştir.

Hollywood ve Avrupa auteur sinemasına karşılık olarak politik, üçüncü sinemanın başlangıcı olarak kabul edilen La Hora De Los Hornos (The Hour of the Furnaces) - Fırınların Saati, ekonomik yeni sömürgeciliği suçlayan ve sınıf mücadelesini öneren bir sinema “manifestosu”dur.Film, Arjantin’i ekonomik ve kültürel yeni sömürgeciliğin trajik bir örneği olarak resmeder. Her yerde hazır bekleyen polis; grevlerin şiddetle bastırılması; sayısız askeri darbe; büyük latifundiaların (toprak sahipleri) feodalizmi; sanayi ve ticaretteki oligarşiler; yeni sömürgecilik ve onunla el ele giden yeni ırkçılık; ülkenin belirli bölümlerini işgal etmiş Pentagon’un eğittiği ve finanse ettiği “kontrgerilla güçleri”; tüketim ideolojisini dayatan kitle iletişim araçlarının sürdürdüğü kültürel şiddet filmin içinde yer alır. Ülkenin doğal kaynakları ABD ve Avrupa’dan gönderilen tüketim mallarının bedelini ödemek için ihraç edilir.Filmin gelişiminin farklı aşamalarında Solanas ve Gettino, filmin bazı bölümlerini birlikte çalıştıkları farklı militan gruplara gösterdiler. Bazı durumlarda, bu asla bir araya gelmemiş, hatta birbirinin varlığında bile habersiz olan gruplar arasında çok değerli bilgi alışverişine neden oldular. Böylece film kendini devrimci praksise, devrimci praksis de kendini filme soktu. Bu da filmi ve kendi devrimci anlayışlarını yeniden düşünmeye yol açtı; film yapmak ile devrim yapmak birbirinden ayrılmaz.Belgeselin tam adı: La Hora de Los Hornos: Notas y Testimonios Sobre el Neocolonialismo, La Violencia y La Liberación ve 3 bölümden oluşur;1. Bölüm: Neocolonialismo y Violencia (Yeni sömürgecilik ve Şiddet)2. Bölüm: Acto para la Liberacion (Özgürleşme Eylemi)3. Bölüm: Violencia y Liberacion (Şiddet ve Özgürleşme)

1871 yılındaki Fransa-Prusya Savaşı’nın son günlerinde, işçi sınıfında artan huzursuzluk Paris’te bir ayaklanmaya yol açtı. Ayaklananların sloganı “Demokrat ve sosyal cumhuriyet!”ti. Paris’i ve cumhuriyeti korumak için silahlı milis kuvvetleri kurdular. Seçimle başa gelen devrimci “La Commune”, şehri iki ay boyunca yöneterek sosyal bir reform programı uygulamaya çalıştı, ta ki monarşist Ulusal Hükümet’in kanlı müdahalesine kadar. Film bu tarihi olayı yeniden canlandırıyor.

İran'lı kadın şair Füruğ Ferruhzad (Forugh Farrokhzad)'ın 1962 yılında çektiği ilk ve tek film olan Khaneh Siah Ast (The House is Black) - Ev Karadır, 20. yüzyıl İran şiirinin en büyük isimlerinden olan ve 1967 yılında henüz 32 yaşındayken bir trafik kazası sonucu hayatını kaybeden Ferruhzad ile birlikte, o dönemde toplumdan tecrit bir bölgede yaşayan cüzzam hastalarının arasında insana dair, dünyaya dair şiirsel, ruhani ve aynı zamanda sarsıcı bir yolculuğu konu ediniyor.

Politik açıdan solcu görüşü benimsediğini çekincesizce ortaya koyan; yaşam ve ölümlülük üzerine düşüncelerden sanatın toplumdaki rolüne saparken toplum dışına itilmişlere ve marjinallere saygılarını sunan belgesel, çok farklı konulara değiniyor. Bununla birlikte Varda, filmin kendisinden uzaklaşmasına izin vermiyor; izleyici, sanki bir yolcu koltuğunda oturmuş, usta bir kaptanla aydınlatıcı bir yolculuğa çıktığı hissine kapılıyor. Filmdeki en muhteşem anlardan birinde, yönetmen Varda, ağaçtan olgun incirleri toplayıp oracıkta yerken, varlıklı ve bencil insanların açgözlülüğüyle ilgili bir tirada başlıyor. Beylik Marksist teoriyi ezbere okumak yerine sadece bir gözlemini dile getiriyor: ‘iyi olmak istemiyorlar.’ Merkezinde, semt pazarları kapandıktan sonra yiyecek bulmak için artıkları toplayan veya çöplükleri karıştıran modern zamanların rençperlerinin bulunduğu bu acımasız gerçek, belgesel boyunca yankılanıyor.

Ennio (The Glance of Music), yirminci yüzyılın en etkili ve üretken müzisyenleri arasında yer alan ve 500'den fazla film müziğine imza atan iki Oscar ödüllü besteci Ennio Morricone'nin kapsamlı bir portresi. Belgesel, Maestro'nun hikayesini Tornatore ile yaptığı uzun bir röportajda ve Bernardo Bertolucci, Giuliano Montaldo, Marco Bellocchio, Dario Argento, Taviani Kardeşler, Carlo Verdone, Barry Levinson, Roland Joffé, Oliver Stone, Quentin Tarantino, Bruce Springsteen, Nicola Piovani, Hans Zimmer ve Pat Metheny gibi sanatçı ve yönetmenlerin yorumlarıyla anlatıyor ve daha önce karşımıza çıkmamış arşiv görüntülerini kullanıyor.Film ayrıca, Morricone'nin satranç tutkusu gibi daha az bilinen yönlerini ve “İyi, Kötü ve Çirkin” temasına ilham veren bir çakalın uluması gibi bazı müzikal sezgilerinin kökenini ortaya çıkarmayı amaçlıyor.

Çekildiği yılda belgesel tarihini alt üst etmiş bir film. Filmdeki röportajlar ve itiraflar kanıt olarak gösterildi ve yargılanan kişiyi idamdan kurtararak beraat ettirdi. Film 1970ler de işlenen bir polis cinayetini aydınlatmak için o dönemdeki görgü tanıklarıyla, polislerle ve sanıklarla yapılan röportajlardan oluşuyor. Film genel anlamda 12 Angry Manin gerçekte vücut bulmuş hali olarak tanımlanabilir.

Grubun kariyerini kapsayan 1.200 saatten fazla görüntüden derlenen Pearl Jam: Twenty Pearl Jam'in kesin bir portresi. Kısmen konser filmi, kısmen içeriden samimi bir röportaj ve kısmen de müziğin gücüne bir tanıklık.