Deniz Kuvvetleri mensubu Fisher, içindeki şiddetin nedenini anlayabilmek için profesyonel yardım alır ve bir psikiyatristle görüşmeye başlar. Bu yolculuk onu, yıllardır görmediği ailesini aramaya itecektir. Çocukluğunda yaşadığı travmatik olaylar da ancak bu şekilde aşılabilecektir.

Hayalleri olan ve balıklarla diyalog kurmaktan hoşlanan genç Axel, bir akrabasının kendisine önerdiği iş için Arizonaya gidiyor ve burada iki kadınla tanışıyor. Elanie ne yapacağı belli olmayan, yarı-deli ve güzel bir kadın. Kızı Grace ise daha mantıklı gibi gözükse de sürekli intiharı düşünüyor ve gerçek anlamda mutsuz. Zaman geçtikçe Elanieden uzaklaşan ve Gracele yakınlaşan Axelin en büyük hayali ise uçmak... Aya doğru yol alan ambulanslar, uçan sandalyeler ve çölde yaşayan balıklar gibi çarpıcı ve fantastik imgelerle süslü Arizona Rüyası, yönetmenin en apolitik ve çılgın filmlerinden biridir.

Jimnastiğin hayatındaki önem derecesi uçlarda olan Dan, olimpiyat seçmelerine 10 ay kala ciddi bir motor kazası geçirir ve bacağının parçalandığı gerçeği ile karşı karşıya kalır. Karşısına çıkan ve konsantrasyonunu yeniden kazanmasını sağlayan Sokrates ile amacına ulaşmaya çalışır...

1797 yılında, İngiltere’de köleliğin yasaklanması için büyük mücadele veren William Wilberforce, kötü giden sağlığının düzelmesi için tatile çıkar. Fakat köleliğin yasaklanmasi için verdiği mücadeleden vazgeçmek niyetinde değildir. Barbara Spooner ile tanışınca, Wilberforce ruh eşini bulduğuna ve mücadelesini onunla paylaşabileceğine inanır. Wilberforce’un yanında çok az destekçisi vardır. Daha önce birçok yolla bu mücadeleyi sürdürdüyse de, Wilberforce, yeni aşkı Barbara Spooner’in kendisine verdiği destekle yepyeni fikirler üretmeye hazırdır. Böylece sosyal adaletin sağlanması uğruna verdiği savaşı büyük bir zaferle sonuçlandıracağına inanır. Irkçılıkla savaşan William Wilberforce’un biyografisini anlatan "Özgürlüğün Şarkısı" (Şaşırtıcı Merhamet / Amazing Grace), aynı zamanda seyredilmeye değer bir hukuk mücadelesinin de altını çiziyor.

Yazar ve yönetmen Greg Mottola’nın ilk uzun metrajlı yapıtı olan bu film; barındırdığı ince mizah ve buruk bir burukluk taşıyan duygusal yüküyle, 1990’ların bağımsız sinema dünyasına keskin zekalı ve mütevazı bir yeteneğin ayak bastığını müjdeliyordu.Kocasına (Stanley Tucci) gizemli bir aşık tarafından yazılmış bir aşk mektubu bulan bahtsız Eliza (Hope Davis), ne yapacağını bilemeyerek çareyi birbirine sıkı sıkıya bağlı Long Islandlı ailesinin kapısını çalmakta bulur. Çok geçmeden tüm aile; iradesi güçlü bir anne (Anne Meara), sessiz sakin bir baba (Pat McNamara) ve yanında iddialı sevgilisiyle (Liev Schreiber) gelen hayatın yorduğu bir kız kardeş (Parker Posey), bir istasyon vagonu arabaya doluşup gerçeğin peşinden Manhattan’a doğru yola çıkar. Böylece beklenmedik virajlar ve hayat değiştiren yüzleşmelerle dolu, tek bir güne sığdırılmış çılgın bir macera başlar.Birbirinden yetenekli oyunculardan oluşan seçkin bir kadronun abartısız ve kusursuz bir doğallıkla hayat verdiği The Daytrippers, kopma noktasına gelen aile bağlarına muzip ve bir o kadar da derinden bakan sarsıcı bir film.

Yaklaşık 19 yaşında olan Marius kendini Marsilya'da kendisini kapana kısılmış hissetmektedir. Çünkü hayatı babasının kafesinde çalışmak üzerine planlanmıştır ve Marius denize hasret kalmıştır. 5 yıllık deniz yolculuğuna çıkmadan bir gece önce, onunla büyüyen Fanny'nin kendisine aşık olduğunu ve kendisinin de ona aşık olduğunu anlar. Artık bir seçim yapmak zorundadır; ya denizin heyecanlı hayatını seçecektir ya da aşık olduğu kadınla yerleşik ve sıkıcı bir hayatı. Öte yandan Fanny de bir seçim yapmak zorundadır; ya sevdiği adamın yanında olacaktır ya da onun istediği hayatı yaşamasına izin verecektir...

Abschied von gestern (Anita G.) (Türkiye'de bilinen adıyla Düne Veda), 1966 yapımı bir Batı Almanya dram filmidir. Yönetmen Alexander Kluge'nin ilk uzun metrajlı filmi olan bu yapım, Yeni Alman Sineması akımını başlatan ve uluslararası alanda bu akıma rüştünü ispatlayan en önemli eser olarak kabul edilir. 1966 Venedik Film Festivali'nde Gümüş Aslan ödülünü kazanmıştır.Film, 22 yaşındaki Yahudi asıllı bir genç kız olan Anita G.'nin hikayesini ele alır:Doğu’dan Batı’ya Kaçış: Daha iyi bir yaşam umuduyla Leipzig'den (Doğu Almanya) kaçarak Batı Almanya'ya gelen Anita, burada beklediği özgürlüğü ve huzuru bulamaz.Uyum Sağlama Mücadelesi: Batı'nın kapitalist düzenine ve bürokrasisine ayak uydurmakta zorlanır. Bir iş arkadaşının paltosunu çaldığı için yargılanır ve şartlı tahliye edilir.Toplumsal Yabancılaşma: Anita, sürekli iş değiştiren, kalacak yer bulamayan ve yasalarla başı dertten kurtulmayan bir "tutunamayan" figürüdür. Film boyunca toplumun ona karşı soğukluğu ve geçmişi unutma çabası vurgulanır.Bir dizi başarısız ilişki ve hamilelikten sonra, polisten kaçarken sonunda teslim olur.Sinematik ve Tarihsel Önemi Avan-Garde Tarzı: Film; klasik anlatı yapısını kırarak belgesel parçaları, felsefi yazılar (intertitles), röportajlar ve ani kurgu geçişleri (jump cuts) gibi deneysel yöntemler kullanır.Geçmişle Hesaplaşma: Kluge, Anita üzerinden savaş sonrası Almanya’nın "geçmişten kopma" (düne veda etme) arzusunu ve bu geçmişin aslında bugünü nasıl şekillendirdiğini sorgular. Filmin meşhur sorusu şudur: "Dün, yarın gelecek mi?".Oberhausen Manifestosu: Bu film, 1962'de "Eski sinema öldü!" diyen Oberhausen Bildirisi'nin sinemadaki en somut ve başarılı ilk yansımasıdır

Die Artisten in der Zirkuskuppel: Ratlos (Türkçe adıyla Sirkin Tepesinde Artistler: Şaşkın), 1968 yapımı, Batı Alman yapımı deneysel bir dram filmidir. Alexander Kluge tarafından yazılıp yönetilen bu yapım, "Yeni Alman Sineması" akımının en önemli ve simge eserlerinden biri olarak kabul edilir.Film, babası bir trapez kazasında ölen Leni Peickert'in hikayesini anlatır:Miras ve İdealler: Leni, babasından kalan mirası kullanarak sirk dünyasında bir devrim yapmak ister. Amacı, sirki sadece basit bir eğlence aracı olmaktan çıkarıp, sosyal ve sanatsal derinliği olan bir "reform sirki" haline getirmektir.Çatışma: Leni'nin bu idealist vizyonu, kapitalist düzenin gerçekleri ve meslektaşlarının isteksizliğiyle çarpışır.Başarısızlık ve Deneyim: Sirk iki kez iflasın eşiğine gelir. Sonunda Leni, hayallerini gerçekleştiremeyince televizyon dünyasına geçer; ancak bu süreçte edindiği deneyimler onun sanata bakışını şekillendirir.Film, yönetmen Alexander Kluge'nin o dönem Alman sinemasını modernize etme çabalarının ve bu süreçte yaşadığı hayal kırıklıklarının bir simgesi olarak görülür. Sirk, toplumdaki değişim sancılarını ve idealizm ile ticari gerçekler arasındaki çatışmayı temsil eden bir metafordur.

1949 yapımı Madame Bovary, Gustave Flaubert’in klasik romanının Hollywood’un altın çağındaki en ünlü uyarlamalarından biridir. Metro-Goldwyn-Mayer (MGM) stüdyoları tarafından çekilen bu dram filmi, dönemin sansür kuralları ve görkemli prodüksiyonuyla dikkat çeker.Film, romanın doğrudan bir uyarlaması olmanın ötesinde ilginç bir çerçeve hikaye kullanır:Flaubert'in Yargılanması: Film, yazar Gustave Flaubert'in (James Mason) yazdığı romanın "ahlaka aykırı" olduğu gerekçesiyle mahkemede kendini savunmasıyla başlar. Hikaye, Flaubert'in savunması sırasında geriye dönüşlerle (flashback) anlatılır.Konu: Mutsuz bir evliliği olan Emma Bovary'nin, monoton taşra hayatından kaçmak için girdiği yasak ilişkiler ve yaptığı lüks harcamalar sonucunda yaşadığı trajik çöküşü ele alır

Ünlü oyun yazarıyken sinemanın usta yönetmenine dönüşen Marcel Pagnol’un o sıcak ve nüktedan üslubu, hayatın içinden süzülüp gelen bu büyüleyici komedide tüm görkemiyle parlıyor. Pagnol, yakından tanıdığı Provence kırsalına geri dönerken; saf bir yanılgı içindeki bir fırıncının (Orson Welles tarafından "gelmiş geçmiş en büyük aktör" olarak göklere çıkarılan eşsiz Raimu’nun) evlilik sorunlarının, tüm kasabayı içine alan bir skandala dönüşmesinin canlı bir portresini çiziyor. Yönetmenin sıradan insanların yaşantılarına duyduğu o kadim ilgiyi, alçakgönüllü fakat kusursuz bir görsel üslupla harmanlayan Fırıncının Karısı (The Baker’s Wife); insan ilişkilerinin karmaşıklığını ele alışındaki keskin gözlem gücü ve incelikli mizahıyla hem hayranlık uyandırıyor hem de derin bir iz bırakıyor.

Abel Ferrara’nın yönettiği The Funeral (Cenaze Töreni), 1996 yapımı, şiddet, din ve aile bağlarını derinlemesine inceleyen karanlık bir suç dramasıdır. Film, 1930’ların New York’unda geçmekte ve gangster bir ailenin trajik bir olay etrafında şekillenen hikayesini anlatmaktadır. Film, Tempio ailesinin üç kardeşinden en küçüğü olan Johnny'nin (Vincent Gallo) öldürülmesiyle başlar. Cenaze töreni sırasında aile üyeleri, Johnny’nin ölümüyle başa çıkmaya çalışırken geçmişe dönüşlerle (flashback) kardeşlerin karmaşık ilişkileri ve suç dünyasındaki yerleri gözler önüne serilir. Abel Ferrara; suçun ahlaki yükünü, dini sorgulamaları, şiddetin kalıtsal doğasını ve kadınların (Isabella Rossellini ve Annabella Sciorra'nın canlandırdığı karakterler üzerinden) bu erkek egemen şiddet sarmalındaki duruşunu işler.

Avustralyalı usta oyuncu Cate Blanchett, evsiz bir adam, bir ilkokul öğretmeni, bir borsacı, bir vaiz, bir haber spikeri gibi pek çok birbirinden farklı karakteri canlandırdığı bu filmde çok yönlülüğünü net şekilde ortaya koyuyor. Blanchett, Berlinli sanatçı Julian Rosefeldtin 12 kısa filmden oluşan bu kolajında 13 farklı rol üstleniyor. Oyuncunun replikleri ise Fütürizmden, Dadaizme, Pop-Arttan Dogmatizm’e kadar pek çok farklı sanat akımının manifestolarından oluşuyor. Bu manifestoların ise birer talebi var. Özgürlük çağrısı yapıyor, toplumu değiştirmek istiyor, yaratıcılığı yeni baştan ele alıyorlar. Çarpıcı olanlar ise metinlerin güncelliği.

Ben kimim ve neyim – Alman mı yoksa Türk mü? Bu soruya altı yaşındaki Cenk ikilem arasında kaldığı için kendisine soruyor. Kimse onu futbol takımına almak istemiyor. Ne Türkler ne de Almanlar. Cenk’i teselli etmek için 22 yaşında olan kuzeni Canan dedeleri Hüseyin’in hikayesini anlatıyor. 60’li yılların sonunda bir Türk işçisi olarak Almanya’ya gelmiş, sonra da eşini ve çocuklarını yanına aldırmış. O zamandan bu yana çok zaman geçmiş ve Almanya onların yeni vatanı olmuş. Bir akşam aile fertleri hep bir arada iken Hüseyin bir konuşma yapar. Onlara Türkiye’de bir ev aldığını ve herkesle birlikte es vatanlarına gitmek istediğini söyler. Yalnız birilerinin aklında bir soru işareti oluşur: Benim gerçek vatanım neresi? Fakat tepkiler fayda etmez, sonunda bütün aile Türkiye’nin yolunu tutar. Yolculuk hatıralarla, kavgalarla ve barışla başlar. Ama bu yolculuk hiç beklenmedik biçimde değişir…

Diane Després üç yıl önce kocasını kaybetmiş, tek oğluyla hayatta ayakları üstünde duran 48 yaşında bir kadındır. Sadece geçinebilecekleri kadar parayı kazanabilmek için elinden geleni yapan Diane, 15 yaşındaki oğlu Stevein hiperaktivite ve dikkat bozukluğu hastalığı nedeniyle çok zor zamanlar geçirmeye başlar. Kocasını kaybetmesinin ardından oğlu Stevei rehabilitasyon merkezine götürür. Ancak Steve burada yangın çıkarmak ya da başka bir hastayı yaralamaya kadar varan şiddet olaylarına başvurunca merkezle ilişiği kesilir. Görevliler Dianee iki seçenek sunmuştur. Oğluna ya kendisi bakacak ya da ıslahevine gönderecektir. İkinci seçenek Diane için imkansızdır ve bu nedenle çocuğuna tek başına bakması gerekecektir...

2011 Jameson Cinefest Büyük Ödül, En İyi Yönetmen 2011 Melbourne En İyi Yeni Avrupalı Yetenek, Mansiyon 2011 Artfilmfest (Trencianske–Slovakya) Vali’nin Ödülü Cannes’da Altın Palmiye için yarışan Michael, 10 yaşındaki Wolfgang ile 35 yaşındaki pedofil Michael’in birlikte geçirdiği son beş ayı anlatıyor. Wolfgang’ı kaçırmış olan donuk ofis çalışanı Michael evinde alıkoyduğu çocuğa cinsel tacizde de bulunmaktadır. Kesin yargılarda bulunmadan durumu tüm çıplaklığıyla gözler önüne seren bu öykü, en feci suçlardan birini konu alırken kendi dünyasını ve bakış açısını nakleden bir suçluyu merkez alıyor. Michael, sık sık Michael Haneke ile birlikte çalışmış ünlü görüntü yönetmeni Markus Schleinzer’in ilk uzun metrajlı filmi...

Haftasonu için herkes Lane'in Vermont'taki yazlığında toplanır. Lane'in komşusu Howard Lane'e aşıktır; ancak Lane, Peter ile birliktedir. Peter ise Stephanie için yanıp tutuşmaktadır. Ama Stephanie de evlidir ve çocukları vardır. Herkesin başkasına aşık olduğu ama kimsenin bunun farkında olmadığı bir dünya yaratan Allen, filminde ilişkiler arası çatışmayı işliyor...

Yeni evlenmiş olan Virginia ve Robert Cunningham çifti için işler yolunda gitmemektedir. Yazar olan Virgiana son zamanlarda birtakım tuhaf davranışlar sergilemektedir. Yıllar önce yaşadığı bir suçluluk duygusu nedeniyle kimi zaman insanları ve yerleri unuttuğu bazı krizler geçiren Virginia, kocası Robert'ın ısrarlarıyla bir kliniğe başvurmayı kabul eder. Ancak bu durum işlerini daha da zorlaştıracaktır...

Güzel ve erdemli mürebbiye Henriette Deluzy, Kral Louis-Philippe’in sadık bir tebaası ve fevri, saplantılı Düşes de Praslin’in eşi olan nazik Praslin Dükü’nün çocuklarını eğitmek üzere geldiğinde; ayrı yaşadığı kocasına yaklaşan herkesten delicesine şüphelenen hanımının öfkesini hemen üzerine çeker. Henriette, düşesin küçük oğlunu ölümcül bir hastalıktan kurtarıp tüm çocukların sevgisini kazansa da, intikam hırsıyla dolu düşes tarafından işten kovulur. Bu sırada, dük ve Henriette arasındaki çekim büyümeye devam eder ve bu durum nihayetinde bir trajediye yol açar.

Aktivist ve oyuncu Ruby Dee ile usta yönetmen Jules Dassin’in buluştuğu bu iddialı ortaklıkta, siyah devrimciler içlerinden birinin ihanetine sürükleniyor. 1935 klasiği The Informer’dan uyarlanan hikaye, hareketin iç çatışmalarını, korkuyu ve sadakat sınavını sert ve yalın bir dille önümüze koyuyor. Film, karanlık sokaklarda giderek daralan bir çember hissi yaratırken, her adımda güvenin kırılganlığını hatırlatıyor. Dassin’in gergin ve ritmi iyi ayarlanmış anlatımı, karakterlerin ahlaki ikilemlerini keskinleştiriyor; Ruby Dee’nin katkısı ise metne vicdan ve sıcaklık katıyor. Büyük laflara ihtiyaç duymadan, baskının ve umudun aynı kadrajda durabildiğini hissettiriyor. Sinemada politik gerilim arayanlar için hem döneminin yankısını taşıyan hem de bugünle konuşan bir iş. Kısa sürede derdini anlatan, ama finalinden sonra uzun süre zihinde dolaşan türden bir film.

Genç adam, henüz bir bebekken kendisini yetimhaneye bırakan annesiyle 19 yıl sonra ilk kez yan yana gelir. Bu ilk karşılaşmada, sigara içmekten söz ederler. Anne eskiden çok sigara içtiğini, ancak hamileliği süresince sigarayı bıraktığını söyler. Aldığı yanıt, sıkıntıdan patlayan bir ifade ile “Aferin sana” olur. Lukas Traber Avusturyalı yönetmen Karl Markovics’in, buna benzer sahnelerle aynı anda hem güldürüp hem ağlatmayı başaran bu sıra dışı filmi, Viyana’nın ruh halini mükemmel biçimde yansıtıyor. Film, şehre methiye düzmekten uzak bir tonla, izleyiciyi ülkenin meşhur kara mizahıyla tanıştırıyor. Bu şehrin sokaklarında her an rastlayabileceğiniz karakterler bugüne dek Avusturya sinemasında bile az görülen bir özgünlükler ele alınıp, ustalıkla perdeye aktarılıyor. Ancak Nefes sadece Avusturya seyircisine yönelik bir film değil. Kendi oyunculuk performansıyla adından sık sık so¨z ettiren Karl Markovics, muhteşem görüntülerle bezeli bu ilk filminde, güçlü, duygusal bir hikayeyi, genç, amatör bir aktörün etkileyici doğal oyunculuğu ile bir araya getiriyor. Markovics, hem Avusturya sinemasının son yıllardaki en iyi yapıtları, hem de Cannes Film Festivali’nin en dikkat çeken filmleri ile boy ölçüşen bir yapıta imza atıyor.

Intimní osvětlení (Samimi Aydınlatma), 1965 yapımı bir Ivan Passer filmidir. Çek Yeni Dalgası'nın diğer politik ve sert örneklerinin aksine, bu film sinema tarihinin en zarif, insancıl ve "küçük" anlara odaklanan başyapıtlarından biri olarak kabul edilir.Filmin Konusu ve TemasıFilm, büyük bir dramatik olay örgüsü üzerine değil, iki eski dostun yıllar sonra bir araya geldiği bir hafta sonuna odaklanır: Buluşma: Şehirde yaşayan başarılı bir çelist olan Petr, genç sevgilisiyle birlikte taşradaki eski müzisyen arkadaşı Bambas'ı ziyarete gider. Zıtlıklar: Bambas, yerel bir bando şefi olmuş, evi çoluk çocukla dolmuş, gündelik telaşların ve yerel bir cenazede çalma gibi sıradan işlerin içinde kaybolmuştur. Petr ise daha "seçkin" bir hayat sürmektedir. İçerik: Film boyunca bu iki eski arkadaşın geçmişi yad etmelerini, yemek masası sohbetlerini, aile içi küçük sürtüşmeleri ve aslında her iki tarafın da birbirinin hayatına duyduğu gizli iç çekişleri izleriz.Öne Çıkan Özellikler Gündelik Hayatın Şiiri: Film, "hiçbir şeyin olmadığı" anların güzelliğini yakalar. Ivan Passer, büyük ideolojik söylemler yerine insanların tavuk peşinde koşması veya komik bir yemek yeme sahnesi gibi sıradan durumlarla hayatın absürtlüğünü ve sıcaklığını anlatır. Amatör Oyuncular: Passer, doğallığı korumak için filmde profesyonel olmayan oyunculara yer vermiştir. Bu sayede film, bir kurgudan ziyade gizli bir kamerayla kaydedilmiş gerçek bir yaşam kesiti hissi verir. Müzik: Filmin ruhunda müzik vardır; ancak bu müzik sadece icra edilen bir sanat değil, karakterlerin arasındaki bağı temsil eden bir unsurdur. Siyasi Alt Metin: Doğrudan bir rejim eleştirisi yapmasa da, bireyin özel alanına ve gündelik mutluluk arayışına odaklanması, o dönemin kolektivist baskısı altında başlı başına insancıl bir "direniş" olarak görülmüştür.Sinema Tarihindeki YeriIntimní osvětlení, Milos Forman'ın yakın dostu olan Ivan Passer'in yönettiği tek Çek yapımı uzun metrajlı filmdir (daha sonra ABD'ye göç etmiştir). Birçok eleştirmene göre, "en az malzemeyle en büyük etkiyi yaratan" nadir filmlerden biridir.

...a pátý jezdec je Strach (Ve Beşinci Atlı Korkudur), 1964 yapımı (bazı kaynaklarda 1965), yönetmenliğini Zbyněk Brynych'in üstlendiği Çek Yeni Dalgası'nın en önemli başyapıtlarından biridir. İkinci Dünya Savaşı dönemindeki Nazi işgali altındaki Prag’ı konu alan film, alışılagelmiş savaş filmlerinden farklı olarak fiziksel şiddetten ziyade "korku"nun insan psikolojisi üzerindeki tahribatına odaklanır.Eleştirmen Roger Ebert, filmi "neredeyse kusursuz bir çalışma" olarak nitelendirmiştir. Film, sadece Nazi dönemini değil, aynı zamanda yapıldığı dönemin baskıcı rejimlerini ve toplumsal paranoyayı eleştiren zamansız bir başyapıt olarak kabul edilir. 

Kafasının dikine giden bir oğul ve değer bilmeyen bir kocayla yaşayan Věra, evdeki hayal kırıklığını gidermek için evlilik dışı bir ilişki yaşar. Bu sırada, 1962 Dünya Jimnastik Şampiyonası’na hazırlanan Eva Bosáková’nın antrenmanlardaki şevksizliği, koçunun ona baskı yapmasına neden olur.Erkekler tarafından yönlendirilen ve sürekli hakları yenen iki kadın karakterine de sosyal gerçekçi bir duyarlılıkla yaklaşan Chytilova, feminist sinema için oldukça değerli bir yapıma imza atıyor. Belgesel ile kurmacanın iç içe geçtiği ve Çek Yeni Dalgası için tanımlanan ‘insana dair duyarlılıklarla sosyal hayata bakış’ı iki kadın üzerinden kurgulayarak Çek Sineması’ndaki yerleşik kalıpları yıkan filmin Mannheim Film Festivali’nden Grand Prix ödülüyle döndüğünü de hatırlatalım. Vera Chytilova’nın ilk uzun metraj filmi olan O Necem Jiném (Something Different), tarihin eskitemediği klasiklerden...

O Slavnosti a Hostech (Parti ve Konuklar Hakkında Bir Rapor), Çek Sineması'nın en keskin siyasi hicivlerinden biri olarak kabul edilen, 1966 yapımı bir Jan Němec filmidir. Çek Yeni Dalgası'nın en önemli eserleri arasında yer alan bu film, totaliter rejimleri ve toplumsal boyun eğmeyi sert bir dille eleştirir.Bir grup burjuva arkadaş, kırsalda huzurlu bir piknik yaparken aniden gri takım elbiseli gizemli adamlar tarafından durdurulur. Grup, bir göl kenarındaki açık hava ziyafetine katılmaya zorlanır. Bu ziyafet, kısa sürede bir "siyasi hiyerarşi dersine" ve sorgulama seansına dönüşür. Siyasi Alegori: Film, dönemin sosyalist Çekoslovakya rejimine ve genel olarak baskıcı yönetimlere yönelik derin bir alegoridir. Özellikle, insanların kendi özgürlüklerinden ne kadar kolay vazgeçebildiklerini ve otoriteye nasıl hızla uyum sağladıklarını (konformizm) gösterir. Yasaklanma Geçmişi: Sosyalist rejime bir hakaret olarak algılandığı için film, 1966-1968 yılları arasında yasaklanmıştır. 1968'deki Prag Baharı sırasında kısa bir süre gösterime girse de, Sovyet işgali sonrası 20 yıl boyunca tekrar yasaklanmış; yönetmen Jan Němec ise 1974'te ülkeyi terk etmek zorunda kalmıştır. Absürt ve Sürrealist Tarz: Film, gerçekçi bir dilden ziyade absürt tiyatro (Ionesco etkisi) ve sürrealist bir fabl tarzını benimser. Karakterlerin diyalogları genellikle kopuk ve anlamsızdır, bu da iletişimsizliği ve bireyin sistem karşısındaki çaresizliğini vurgular.

Gençlik bunalımında olan Alike, gerek yaşadığı yer, gerek çevre baskısı, gerekse cinsel tercihleri yüzünden kendini dışlanmış hissetmekte ve içinden çıkılmaz bir batağa saplanmaktadır.

Tyler Hawkins (Robert Pattinson), babasının, erkek kardeşi intihar ettikten sonra boşanmak istemesine karşı isyan bayrağını çekmiş olan ve şanssız olduğunu düşünen bir gençtir. Kaderin bir oyunu sonucu Ally Craig (Emilie de Ravin) ile tanıştığı güne kadar kendisini kimsenin anlayamadığını düşünmektedir. Aşk aklına gelen en son şey olmasına rağmen, Ally’nin beklenmedik şekilde kendine çok iyi gelmesi ve ondan ilham alıyor olmasıyla ona yavaş yavaş aşık olmaya başlar. Bu aşkla beraber mutluluğu ve hayatındaki anlamı da keşfeder. Az bir zaman sonra sırların ortaya çıkması ve trajedinin yeniden boy göstermesiyle, onları bir arada tutan sebepler ters yönde etki etmeye başlar.

10 yaşındaki Dana ve 6 yaşındaki Zana, doksanlı yılların başında Kuzey Irak’taki bir Kürt köyünde yaşayan iki kardeştir. Benzersiz hayal güçleri sayesinde yaşama tutunan iki öksüz kardeşin hayatı, köyde seyrettikleri Süpermen filminin ardından ilginç bir hal alır. Karşısına çıkan hiçbir güçlüğün yenemediği Süpermen’e hayran olan iki kafadar, ne pahasına olursan olsun gidip bu hiçbir şeyin yenemediği adamı bulmaya karar verirler. Nerede olduğunu bilmedikleri Amerika’ya ulaşmak üzere Michael Jackson adını verdikleri eşeklerine binerek yola koyulan iki kardeş, mayınlar, savaş ve türlü zorluklarla dolu bir yolculuğa çıkmak üzerelerdir.

Benim Adım Joe’nun Oscar’lı oyuncusu Peter Mullan yönettiği üçüncü film olan Serseriler ile, bol ödüllü Magdalene Kardeşler’den dokuz yıl sonra ilk kez seyirciyle buluşuyor. Serseriler, gelecek vaad eden akıllı uslu bir genç adamın ödüllerle dolu parlak öğrencilik günlerinden bıçak taşımaya başladığı ilk gençliğine uzanan hikâyesini anlatıyor.John McGill kurbandan intikamcıya, papaz yardımcısından tinerciye dönüşür. Tekrar eski günlerine dönmek istediğinde ise içinde bulunduğu yeni durum ve daha önce yaptıklarının ağırlığı, kurallara uymasını neredeyse imkânsız, kendi kaderinin şiddetle sonlanmasını kaçınılmaz hale getirir.

Cormac McCarthy'nin oyunundan uyarlanan bu film, ten renklerine göre Beyaz ve Siyah denilebilecek iki karakterin etrafında döner. Siyah dindar bir Hristiyan, Beyaz ise ateist bir profesördür. Film Siyahın Beyazı, bir trenin önüne kendisini atmaya çalışmasından kurtardığını öğrenmemizle başlar. Film boyunca bu ikili tanrının varlığı yokluğu, hayatı yaşamanın anlamının olup olmadığı, insanın kötülüğü, her şeyin geçiciliği gibi konularla ilgili bir tartışmaya koyulurlar.

Yazar ve yönetmen Atiq Rahimi, ödüllü filmi Yeryüzü ve Küller´den sekiz yıl sonra yeniden sinemaya dönüyor. Afganistan´ın Oscar adayı olan film, yönetmenin çok satan romanından uyarlanmış. Afganistan´da ya da savaşla yerle bir olmuş herhangi bir ülkede herhangi bir yerdeyiz... Otuzlarında güzel bir kadın, yıkık dökük bir odada felçli kocasına bakmaktadır.Bir gün suskun kocasına tek yönlü bir itirafta bulunmaya başlar; çocukluğunu, sıkıntılarını, hayal kırıklıklarını, yalnızlığını, hayallerini, isteklerini anlatır. Kocası sessizce onu dinlerken bilmeden kadının "sabır taşı" olur, onu mutsuzluktan, acıdan, eziyetten koruyan... Fakat kadın asıl benliğini, daha sonra tanışacağı genç bir askerde bulacaktır. Rahimi, Sabır Taşı´nı 2005´te 25 yaşındayken kocası tarafından öldürülen Afgan kadın şair Nadya Encuman anısına yazmış: "Afgan kadınları hakkında hep aynı söylemleri duymaktan bıkmıştım, ezilen, kurban olan kadınlar. Oysa Afganistan´a gittiğimde son derece dirayetli kadınlarla tanıştım."

Okuldan nefret eden ve kafası dünyanın sonuna dair tuhaf fikirlerle dolu 14 yaşındaki Lorenzo’nun ailesiyle de arası bozuktur. Tek başına kafasını dinlemek için bir plan yaparak ailesine kayak tatiline gideceğini söyler ve kendi evlerinin bodrum katına gizlenir. Ancak bu hayalleri, üvey ablasının gelişiyle suya düşecektir… Lorenzo ile kendisinden daha tuhaf olan güzel, dengesiz ve bağımlı Olivia arasında bu hafta boyunca derin bir bağ kurulacaktır…

Bir anne, büyük kızı (Park Bo-Young) ve küçük kızı (Kim Hyang-Gi) ile birlikte kırsal bölgedeki büyük bir eve taşınır. Büyük kızın akciğerleri hastadır ve bu hastalığın tedavisi için doktor aileye böyle bir tavsiyede bulunmuştur. Bu ev ölen babalarıyla birlikte çalışan iş ortağının oğlu olan Ji-tae (Yoo Yeon-Seok) tarafından onlara tahsis edilmiştir. Aile bu ortama ayak uydurmaya çalışırken, Bo-young inanılmaz bir şey keşfeder. Ahırda kilit altında vahşi bir çocuk (Song Joong-ki) yaşamaktadır. Aile sosyal sorumluluk gereği bu çocuğu yanlarına almaları gerektiğini düşünürler ve onu alırlar. Joong-ki yaptıklarıyla bo-young'un ilgisini çekmeye başlar. Bu arada, Ji-tae, Bo-young ile evlenme planları yapmaktadır. Aile içindeki bütün bu olayların yanı sıra akla gelen bir soru daha vardır. Bu çocuk kimdir ve sakladığı sır nedir?

Güçlünün güçsüzü ezdiği bir Dünyada yaşıyoruz.. Yaşanan ülke ne kadar demokratik olursa olsun bu farketmiyor.. Paran, kuvvetin ve cesaretin varsa karşındakine diz çöktürebilirsin.. Bu filmde de kısacası bunlar göz önüne serilmiş.. Kızların çok küçük yaşta uyuşturucuya alıştırılıp erkeklere peşkeş çekilmesi, erkek hegemonyasının hakim olduğu bir Dünyada kaba kuvvetle herşeyin herkeze yaptırılabilir olması, uyuşturucu alan insanların bilinç kaybıyla ne yaptıklarını bilmemesi, mafyanın ve sokak çetelerinin bu işin önderleri olduğu gerçeği vs.. vs.. Belki şu an böyle yaşamıyoruz ama daha ne kadar dayanabiliriz.

2011'in en çok ödül toplayan ve konuşulan filmlerinden biri. Jacky Limbourg'ün güneyinde önemli bir çiftçi aileye mensuptur. 33 yaşında içine kapanık , öngörülemez ve zaman zaman saldırganca hareket etmektedir. Bir veteriner ile yaptığı iş birliği sayesinde Jacky hormon mafyasının ortasında kendine iyi bir yer edinir. Batı Flandreın en büyük hormon trafikçilerinden biriyle büyük bir pazarlık yapmak üzereyken, bir federal ajan vurulur. Bu polisler için savaş demektir. Jacky için herşey daha da karmaşıklaşmaya başlar. Herşey onun etrafında toplanmaya başlayınca , geçmişi ve bu geçmişle ilgili sırlar ortaya çıkacaktır.

Carlos Galindo Meksikalı, düzgün ve yalnız yaşayan bir babadır. 14 yaşındaki oğlu Luis'e bakmak için California'da bahçıvanlık yapmaktadır. Carlos'un yegane amacı oğlunu çetelere kaptırmamaktır. Kız kardeşinden aldığı borçla bir kamyonet satın alır ama beraber çalıştığı adamlardan biri kamyonetini çalar. Oğluyla birlikte adamın peşine düşseler de kamyonet çoktan el değiştirmiştir. Baba oğul bir yolunu bulup tek kayda değer varlıkları olan kamyoneti geri almak isterlerken, Carlos'un yasa dışı bir gçömen olduğu gerçeği de polisin dikaktinden kaçmayacaktır... Roger L. Simon'un öyküsünden Eric Eason tarafından senaryolaştırılan filmin yönetmenliğini Amerikan Pastası, Bir Erkek Hakkında, Altın Pusula gibi filmlere imza atmış olan Amerikalı sinemacı Chris Weitz üstleniyor. Filmde başrol Carlos'u ise Demián Bichir canlandırıyor.

İspanya’nın en prestijli ödüllerinden olan “Goya Ödül Töreni” de dahil toplamda 9 ödül kazanan bu yapım son dönemlerde İspanyol Sinemasının ilk sıralarında yer almakta ve örnek gösterilmektedir.. 11 yaşındaki Andreu, bir çocuk ve babasının hayattaki son anlarına şahit olmuştur. Ölü bulunan bu çocuğun faili olarak kendisi gösterilmektedir ve bu yüzden kaçmak zorundadır. Annesi de kendisi ile ilgilenmemektedir. Andreu başının çaresine bakmaya çalışır. Hayatla mücadelesini sürdürürken bir taraftan da katili bulmak için çaba harcayacaktır...

Susan Seidelman, kadınların kendilerini yeniden yaratışına dair sunduğu o canlı portrelerin düşük bütçeli ve özgün başlangıcı olan bu ilk uzun metrajlı filmiyle, kendine has New York vizyonunu mühürlüyor. New Jersey’den kaçan, file çorapları içinde bir kıvılcım gibi parlayan tam bir punk prototipi Wren (Susan Berman), ünlü olma misyonuyla şehre adım atar. Kendi reklamını yaptığı el ilanlarını duvarlara yapıştırmadığı ya da Peppermint Lounge’da takılmadığı anlarda, vaktini ya otoyol kenarındaki bir minibüste yaşayan dünyanın en nazik adamı Paul (Brad Rinn) ile ya da mesafeli rock yıldızı Eric (Richard Hell) ile geçirmektedir. 80’li yılların şehir merkezindeki o kirli ama görkemli havayı yakalayan 16 mm çekimleri ve The Feelies ile diğer grupların imzasını taşıyan, değişken ruh halleri arasında gidip gelen enerjik müzikleriyle Smithereens; Cannes’da Altın Palmiye için yarışan ilk Amerikan bağımsız filmi olma özelliğini taşıyor. Film, çoktan geride kalmış bir dönemin renkleri solmamış bir anlık görüntüsü niteliğinde.

Sachie'i Helsinki'de sakin bir sokakta, pirinç topları üzerine bir lokanta açmıştır. Fakat bir ay boyunca hiç müşteri olmamıştır. Kısa bir süre sonra ilk müşterisi çıkagelir. Daha sonra Midori isminde Japon bir turistle karşılaşır ve onu evine davet eder. Ardından çantasını kaybetmiş orta yaşlı Masako adındaki kadınla tanışır. Bu üç kadın lokantada birlikte çalışır ve müşterilerine hizmet etmeye başlarlar.

Konusu Yunan Efsanesine dayalı Evripides'in aynı isimli Antik Yunan oyunundan uyarlanan "Medea" filmi ismini baş kadın karakterinden almaktadır. Medea'nın, kocası "kahraman" Jason'dan iki çocuğu vardır. Kral Creaon'ın kızını Jason'la evlendirmek istemesi sebebiyle kral, Medea'nın çocukları ile ülkeden gitmesini istemektedir. Jason'ın evlenmeyi kabul etmesi sebebinin çocuklarının güvenliği gösterir. Bunun üzerine Medea, intikam almak için hayatında en değer verdiği şeylerden vazgeçecektir...

Film, bir psikiyatri kliniğinde tedavi gören Charly’nin geliştirilen yeni bir yöntemle zekâ geriliğinden kurtulmasının öyküsünü anlatıyor. Zekâsı tahmin edilenden çok daha hızlı bir şekilde ve beklenmedik derecede gelişen Charly, yaşadığı dünyanın tahammül edilemez yanlışlıklarıyla yüzleşecek ve yeni algılayışı onu eskisinden çok daha mutsuz edecektir. Dehaya yaklaşan zekâsıyla etrafına uyum sağlamakta sıkıntı çeken Charly’nin en çok zorlanacağı konuysa aşk olacaktır...