Bu drama, kocasının başka bir ailesi olduğunu öğrendiğinde hayatı mahvolan bir kadını konu alıyor. Evlenmeden önce her ikisi de müzisyen olan Marie ve Thomas, iki çocuklarıyla birlikte yaşayan, görünüşte mutlu bir çifttir. Bir gün Thomas kemanını evde unutur, Marie enstrümanı getirmek için onu takip eder, ancak başka bir evde başka bir kadın ve oğullarıyla yaşadığını öğrenir. Böylece, eski hayatının sonunu getiren kocasının ikinci hayatı hakkında daha fazla bilgi edinmek ister...

Julien Duvivier'in 1948 yapımı "Anna Karenina" filmi, Leo Tolstoy'un ünlü romanından uyarlanmıştır. Filmde Vivien Leigh, Anna karakterini canlandırırken, Ralph Richardson ise diğer ana karakterlerden birini oynamaktadır. Film, evli bir kadının genç bir adamla olan yasak aşkını ve bunun getirdiği toplumsal baskıları ele alıyor. Görüntü yönetimi ve oyunculuklar oldukça dikkat çekici olup, dönem atmosferi yaratmada başarılıdır.

Kuzey Afrika ile Orta Doğu arasında uzak ve ilkel bir ataerkil köyde, toprak kurumuş ve kadınlar geleneksel olarak evlerine uzak bir kaynaktan su getirirken, tembel kocalar barlarda çay içiyor. Yerel öğretmen Sami'nin eşi eğitimli Leïla, erkekleri köye su getirmeye zorlamak için kadınlar arasında bir cinsellik grevi hareketi başlatır ve bu hareket, onlara destek veren yaşlı Vieux Fusil (yani eski fitilli tüfek) tarafından desteklenir. Sert erkeklerin güçlü tepkisiyle yüzleşmek zorundalar.

Bruno, kız arkadaşı Rosette'in dairesine gelmesini beklemektedir. Onu çok sevdiği için çok rahatsızdır, ancak buluşmaları gereken HER SEFERİNDE en az 45 dakika geç kalması onu çileden çıkarmaktadır ve bu da onun bu kadar bencil biriyken onu nasıl sevebildiğini ve buna katlandığı için kendisine nasıl saygı duyabildiğini merak etmesine yol açmaktadır. Beklerken bu konuyu arkadaşı Pierre ile tartışır ve bu sefer bu kadar geç kalırsa ilişkiyi sonlandırma kararı aldığını açıklar. Ve Rosette geldiğinde...

Film; bir insanın değil, bir elbisenin seks, şiddet, komedi ve dram dolu öyküsünü yansıtıyor. Tasarımından giyimine hatta yok oluşuna dek elbiseyle ilgisi olan kimse, onun dramatik ve gülünç sonuçlarından kaçamamaktadır...

Müfettiş Maigret, çalıntı bir arabada ölü bulunan Hollandalı bir elmas satıcısının gizemli cinayetini araştırıyor. Araba, sigorta acentesi Michonnet'e ait ve Carl Andersen'a ait garajda terk edilmiş durumda bulunmuştur.

“Sinemaya gidip kayıp ve yası tekrardan yaşamak istememizin, kendi hayatımızdaki kayıp ve yasları anlama çabamızla bir ilgisi olmalı.” Bencil Dev’i sinemasever bir arkadaşımıza anlatmaya çalışsak şöyle derdik: Andrea Arnold’un alt sınıf İngiltere’sini düşün; faturalarını ödeyemeyen sorumsuz ebeveynler ve kaldırabileceklerinden daha fazla yük sırtlanmış çocuklar var. İngiltere malum, hava hep kapalı, ortam kasvetli. Dikenli tellerle örülmüş bir yerlerde bazı “büyük”ler bazı işler çeviriyorlar. Çocuklar için okula gitmenin bir anlamı yok; onlar bir an önce büyükler gibi para kazanmak, bahis oynamak, gecenin karanlığında birkaç kuruş fazlası için gizli işler çevirmek istiyorlar. Bu büyüme öyküsünü biraz içine doğru çek ve Dardenne’lerdeki masumiyet, vicdan ve adalet meselesini onun üstüne ekle. Düşler Diyarı’nın (2012) masalsı dünyasının en damıtılmış halini hayal et ve filme belli belirsiz yayıldığını düşün..

18 Yaşındaki Delia Romanya'daki küçük bir kasabada yaşayan yoksul bir ailenin kızıdır. Bir reklam kampanyasının talihlisi olur; gönderdiği üç meyve suyu kutusu etiketi sayesinde pahalı bir araba kazanır. Delia ile anne ve babası, kazanılan ödülün belgelenmesi için Bükreş'e gitmek zorundadır. İçecek şirketinin verdiği sözleri tuttuğunun ve kazananlara ödül verdiğinin bir kanıtı olarak Delia'nın video görüntüleri bütün ülkede gösterilecektir. Bükreş'e yaptıkları uzun yolculuktan sonra, aile sonunda çekim yapılacak yere, kentin merkezindeki büyük meydana ulaşır. Delia'dan yapmasını istedikleri şey çok basittir: arabanın içinde oturmak, lastiğin önünde durmak, meyve suyu içmek ve kampanyayı düzenleyen şirkete teşekkür etmek... Çekim sırasında sıradan sorunlar yaşanır. Delia söyleyeceği sözleri unutur, meyve suyu kutusunun görüntüsü yeterince güzel değildir, Delia'nın makyajı sürekli yenilenir, çekim açısının değiştirilmesi gerekir, bazı spotlar kırılır vb.

Lars von Trier'den ('kötü' olan - 'Antichrist' ve 'Nymphomaniac'ı yöneten) önce Marco Ferreri vardı. İtalyan senarist ve yönetmen, 1976'da 'La dernière femme'ı çektiğinde, burjuva izleyicileri (ve Cannes Film Festivali jüri üyelerini) dört erkeğin ölene kadar yemek yemek için bir araya geldiği 'La grande bouffe' filmiyle şaşkına çevirmişti. Ferreri, erotik drama 'La dernière femme' ile muhtemelen yine sınırları keşfetmeye koyuldu ve insan arzularıyla ilgili başka bir temayı ele aldı: cinsellik ve bunun erkekler ve kadınlar tarafından algılanma biçimleri. Sonuç, istediği gibi tartışmalı bir film oldu, birçok sinema pazarında yasaklandı veya belirli izleyiciler için sınırlandırıldı, sonu sinema tarihinde bir efsane haline geldi. Bu Marco Ferreri'nin son 'şok edici' filmi olmayacaktı. Ben bu filmi yapıldıktan neredeyse yarım yüzyıl sonra izledim. İnanıyorum ki bugün çekilmiş olsaydı, film daha tartışmalı olmasa bile en az onun kadar tartışmalı olurdu. Ama aynı zamanda pek çok soruyu gündeme getiren, hem tema hem de yaklaşım açısından cesur, mükemmel oyunculuklar sergileyen, ünlü oyuncuların kariyerlerinin en ilginç rollerinden bazılarını canlandırdığı ve sıcak tartışmalara yer bırakacak kadar gizem ve belirsizlik içeren bir film.'La grande bouffe'daki zengin sınıfa mensup karakterlerin aksine, 'La dernière femme'ın kahramanları, binaların dikdörtgen yapaylığı ve iç mekanların sıradanlığıyla tedirgin edici bir kentsel çevrede yaşayan sıradan insanlardır. Filmin ilk sahnesinde mühendis Gérard büyük bir kimya fabrikasındaki işinden kovulur, ancak bu durumdan hiç etkilenmiş görünmez. Onun derdi bir yaşındaki oğlunu büyütmek ve özellikle kadınların peşinden koşmaktır. Çok geçmeden, karısının kendisini feminist bir siyasi kariyere adamak ve belki de lezbiyen bir ilişki sürdürmek için onu çocuğuyla birlikte terk ettiğini öğreniriz. Gérard, oğlunu getirdiği kreşin güzel bakıcısı Valerie'yi eve getirir. Sıradan bir kaçamak olarak başlayan ilişki karmaşık bir hal alır. Gérard ve Valerie birbirlerine hiç uymuyor gibi görünmektedir, her ikisinin de bir ilişkide aradıkları şey Mars ve Venüs arasındaki ilişki kadar farklıdır. Birbirlerini sevmiyorlar, bol bol seks yapıyorlar ama ikisi de ilişkilerinde tatmin bulamıyor, mutluluktan bahsetmeye bile gerek yok. Valerie çok mu olgunlaşmamış? Gérard çok mu bencil? İkisi de birbirini ne sevebiliyor, ne ayırabiliyor, ne de yok edebiliyor. Belki de sadece kendilerini.Oyunculuk performansları müthiş. Gérard Depardieu burada ilk büyük rollerinden birini, karakterin içinde eridiği ve aynı zamanda ona hükmettiği, fiziksel güç ve kırılganlığın, samimiyet ve ölçülü şiddetin bir karışımı olan yaratımlarından birini oynuyor. Ornella Muti büyüleyici bir güzelliğe sahip, aynı anda hem dışı çekici hem de içi soğuk, siyasi militanlık için kocasını ve çocuğunu terk eden beyinsel eşin tam tersi. Karakterler yoruma açık ve her bir izleyicinin hangisinin kurban olduğuna karar vermesi gerekecek....

İtalyada güzelliğiyle ünlü Como gölünün yakınlarında Carla Bernaschi, ve Dino Robelli adında iki emlakçı tek bir şeye takıntılıdır: Para. her şeyin yolunda gittiği bir noel gecesi arefesinde yaşayacakları beklenmedik kaza bir gecede kaderlerini değiştirecek ve onları bambaşka bir yere sürükleyecektir.

Bir Yugoslav adamın savaş boyunca tanıktan kurbana, oradan da saldırgana gidişini konu alan epizodik bir İkinci Dünya Savaşı draması. Tri (Three) - Üç, Aleksandar Petrović'in yönettiği 1965 yapımı bir Yugoslav filmidir. 39. Akademi Ödülleri'nde Yabancı Dilde En İyi Film Akademi Ödülü'ne aday gösterildi.

Ölümcül bir otobüs kaçırma olayından sağ kurtulan travma geçirmiş kişiler bir araya gelir ve hasar görmüş benliklerinin üstesinden gelmeye çalışmak için bir yolculuğa çıkarlar. Bu sırada bir seri katil serbestçe dolaşmaktadır.

Küçük bir kasaba, üfleme cam yapan "Ruby Glass" firmasıyla ünlüdür. Firmanın ustası, Yakut Cam'ın sırrını açıklamadan aniden ölünce, kasabada büyük üzüntü ve çaresizlik hakim olur. İşletmenin sahibi ise kaybolup giden sırra kafayı iyice takar...

Shiki-Jitsu (Ritual); kariyerinden kaçan, tükenmiş bir anime yönetmeninin memleketine dönüşünün ardından, eksantrik bir genç kızla karşılaşması ve onunla geçirdiği zamanı konu ediniyor. Genç kız gerçeklikten neredeyse kopmuş, sürekli hayaller dünyasına kaçmaktadır, diğer taraftan yönetmen ise artık gerçek bir film çekmek ve gerçekliği kucaklamayı istiyordur.

Bir ailenin bir asra yayılan kadın fertlerinin ve onların ilişkilerinin hikayesi... Yönetmenliğini Tran Anh Hungun üstlendiği film Alice Ferneyin romanından yine yönetmen Tran Anh Hung tarafından senaryolaştırıldı. Filmin oyuncu kadrosunda Audrey Tautou, Bérénice Bejo ve Mélanie Laurent isimleri başı çekiyor.

"Edges of the Lord" filmi, II. Dünya Savaşı sırasında Polonya'da geçen bir hikayeyi anlatıyor. Zengin bir Yahudi çocuğu, Nazi güçlerinden saklanmak için Katolik bir çiftçi gibi davranmak zorunda kalıyor. Film, savaşın zorluklarına ve insan ruhunun dayanıklılığına odaklanıyor. Eleştirilerde, filmin duygusal derinliği ve performanslar öne çıkmakta, ancak bazıları filmdeki iddiaların yeterince derinlemesine işlenmediğini düşünüyor.

Genç bir gazeteci yaşlı bir ressama çalışma odasında bulunan çıplak bir Hintli kadın portresini sorar. Sanatçı, bir fahişenin kızı olduğu için kendi halkı tarafından reddedilen genç bir Hintli kadın olan Maria Candelaria'nın hikayesini anlatır. Ona aşık olan Lorenzo Rafael adında genç bir Yerli adam tarafından korunmaktadır.

Shinnosuke, uygun bir eş adayı olarak Shizu ile tanıştırılır. Fakat Shinnosuke, Shizu'nun dul kız kardeşi Oyu'ya aşık olur. Japon gelenekleri Oyu'nun yeniden evlenmesine izin vermez, Oyu ölen kocasının yerine ailenin başına geçmesi için oğlunu yetiştirmek zorundadır. Oyu'nun da Shinnosuke'ye karşı hisleri vardır ve ona yakın olabilmek için kardeşini ve onu evlenmeye ikna eder...

Kayıp bir kimliğin peşinden sürüklenen, görünür bir gölgenin siyah-beyaz tonlardaki yaşayan yalnızlığına tanık olduğumuz Au pan coupé (1968), Guy Gilles’in şiirsel yaklaşımlarla tüm kompozisyonu özenle boyadığı bir yapım. Jeanne Delaître (Macha Méril) ve Jean Doit (Patrick Jouané) karakterleri sonsuz bir hüzün havuzunda kaybolmuş, birbirine çok yakın ancak aynı zamanda da birbirine son derece yabancı bir ikili olarak karşımıza çıkıyor. Onların arasındaki “yabancı” boşluk filmin başından sonuna değin nefes alarak genişliyor ve kadraj alanını daraltıyor. Bu durum bir anlamda filme yoğun bir baskı yüklerken diğer yandan filmin hikâyesini sonsuzluğa doğru, geri dönmeyecek olan bir kayığa bindiriyor. Karakter odaklı bir film olan Au pan coupé, Jeanne’ın gözünden fildişi rengindeki anılara dalmamızı sağlıyor. Öte yandan Jean’ın özne olarak varlığı, bilinmez parçacıklara bölünüyor ve o parçacıklar kendi içinde birbirini dağıtıyor.Guy Gilles teknik olarak bizi her iki karakter ile de tanıştırmasına rağmen Jean’ı her zaman bir sanrı gibi karşımıza çıkarıyor ki bu da kişisel bir hatıra durumundan uzakta kaldığı için Jean’ın kimliği sadece Jeanne’ın aktardıklarıyla imkânlı kılınabiliyor. Bu şekilde “yalnızlık” Jean’a aitmiş gibi gözükse de onu deneyimlenin sadece Jeanne olduğunu görebiliyoruz. Bu da Jeanne’in yalnızlığının mümkün kılınabilmesi için Jean’a olan ihtiyacını doğuruyor. Yönetmen sadece bu ikilinin isimleri üzerinde oynama yapmakla yetinmemiş aynı zamanda görsel oyunlarını da kompozisyonuna yedirmiş. Her iki karakterin soyadlarının da sinema / dilbilim ekseninde bambaşka bir okumaya imkan verdiğini de hatırlatalım: “Delaître” soyadı Fransızca’daki “varoluş” (aynı şekilde okunan “être” / olmak fiili) kavramına, “Doit” soyadı ise “zorunda olmak” anlamındaki “devoir” kavramına gönderme yapmaktadır. Bir anlamda “Jean Doit” adı, “Jean [fiil] zorundadır” şeklinde serbestçe yorumlanabilir.Filmin en dikkat çeken teknik kullanımlarından biri de alışılmış olanın aksine siyah-beyaz geçişlerin “şimdiki zaman”a ait olması ancak renkli olarak kullanılan geçişlerinin tamamının “anılar’a yani geçmiş”e ait olması. Böylece toplamda 68 dakika süren filmde anlatı biçimi hikâyeyi ikiye bölüyor. Bu da takip edilmesi gereken hızlı bir akışı doğuruyor. Öte yandan Jeanne’ın hemen ilk karelerde doğurduğu hüzün, filmin sonuna doğrudan bağlanan bir öğeyi izleyiciye doğru saplamış olsa da bu doğumun sancıları Au pan coupé’yi var eden bir bağ haline geliyor. Filmin adının anlamına değinmek gerekirse bu ifadenin aslında bir mimarî terimi olduğunu söylemekle başlayabiliriz. İki duvarın ortak bir çizgide birleşerek keskin bir açı oluşturmalarını engelleyen, bir anlamda düz hale getirilmiş bir gizli köşe olarak tanımlayabileceğimiz kavram, dilimize “köşe çalığı” veya “köşe pahı” şeklinde geçmiş. Film boyunca Jeanne’in ruhsal dışavurumlarını düşünecek olursak filmin anlamı daha da ortaya çıkmaya hazır.Diğer yandan Au pan coupé, filmde Jeanne ve Jean’ın buluştukları kafe olarak kullanılıyor. Zamanında Paris’in 18. bölgesinde (18ème Arrondissement) yer alan bu kafe ne yazık ki artık mevcudiyetini korumuyor. Ancak Google Maps uygulamasında yerin adını arattığınızda aynı isimli bir...

Sicilya'nın merkezi Palermo şehir belediyesinde uzun süre muhasebeci olarak çalışan, yolsuzluk yaptığı saptanınca da işinden atılan Tommaso Scalia, önce belediye başkanı Spadafora ve bir meslektaşı, sonra da karısı Rosa'yı öldürdükten sonra yakalanır. Halkın büyük ilgi gösterdiği mahkeme safhasında savcı Vito di Francesco'nun görünür sebepler arkasındaki asıl etkenleri bulmak için çaba göstermesi, mahkemenin seyrini pek çok kere değiştirir. Palermo gibi içe kapalı bir yerleşim yerinde savcının olayı fazla deşeleyip mahkeme sürecini uzatması, pek çok insanın itirazına ve tavır almasına sebep olacaktır.

Sadece kızların bulunduğu tuhaf bir akademide, aralarında Iris'in de bulunduğu yeni öğrenciler okula tabutlar içinde teslim edilir. Gizemli öğretmenlerin rehberliğinde öğrenciler gündüzleri büyülü ormanlarda dans ederken; geceler, masumiyet ile uyanış arasındaki çizgiyi bulanıklaştıran karanlık dersleri açığa çıkarır.

Siyasi nedenlerle hapse giren aktivist Ali, 10 yıl içerde kaldıktan sonra evine döner. Ailesi, onun gelişini dört gözle bekler, Ali’nin onları büyük ağabeyi Tolba’nın zorbalığından kurtaracağını düşünür. Oysa karşılarında, idealizmini yitirmiş, hissiz ve uysal bir adam bulurlar.

Sexilia (bir nemfoman), Sadec (eşcinsel bir İslamcı terörist), Riza Niro (Tiran imparatorunun oğlu) ve Queti (kuru temizlemecinin kızı) hakkında bir kamp melodramı/komedisi. Riza Niro, Sadec ve meslektaşlarının peşinde olduğunu öğrenince punk rockçı kılığına girer ve ilk heteroseksüel ilişkisi olan çarpıcı Sexilia'ya aşık olur. Bu arada Sexilia'nın "en büyük hayranı" Queti, Sexilia'nın yeni yaşam tarzını kabullenmesine yardımcı olur.

Ossos ve In Vanda's Room'un kayıp ruhlarının birçoğu, Pedro Costa'nın Fontainhas filmlerine yeni bir teatral, trajik ihtişam getiren Colossal Youth'un spektral manzarasında geri dönüyor. Costa bu kez, Lizbon'da düşük maliyetli bir sitede yaşayan, karısı tarafından terk edilmiş ve günlerini “çocukları” olarak gördüğü komşularını ziyaret ederek geçiren Yeşil Burun Adaları'ndan yaşlı bir göçmen olan Ventura'ya odaklanıyor. Ortaya bir tür hayalet hikâyesi çıkıyor: Costa'nın empati ve şaşırtıcı bir ışıltıyla filme aldığı, aynı anda hem geçmişte hem de günümüzde yaşayan sahipsiz, mülksüz insanların hikâyesi.

Louis Trebor, 70'ine yaklaşmış bir adamdır ve Fransa-İsviçre sınırına yakın bir ormanda köpekleriyle yalnız yaşamaktadır. Kalp sorunları vardır, organ nakli gerekmektedir ve yıllar önce Tahiti'de doğurduğu oğlunu aramaya çıkar. Çok az kelimeyle, eliptik bir şekilde anlatılan filmde Louis'i muhtemelen kalpsiz biri olarak görürüz; yakınlarda yaşayan ve biri Louis'in adını taşıyan iki küçük çocuğa özenli bir baba olan oğlunu görmezden gelmektedir. Bir gece yatağını - ve sevgilisini - davetsiz bir misafiri öldürmek için terk eder; genellikle şiddet içeren rüyalar görür. Vücudu kalbini kabul edecek midir? Oğlu onun teklifini kabul edecek midir?

Ambavi Suramis Tsikhitsa (The Legend of Suram Fortress) - Suram Kalesi Efsanesi, eski bir Sovyet Gürcü halk masalının yeniden yorumlanmasıdır. Filmde yer alan bu kale sonsuza kadar inşaat halindedir çünkü tam son tuğla koyulurken her defasında çöker. Durumla ilgili bir falcının bilgisine başvurmaya karar verilir ve bir delikanlıyı falcıya gitmek üzere görevlendirirler; ama ne var ki bu delikanlının babası yıllar önce falcıyı terk eden eski sevgilisidir. Kalp kırıklığını atlatamamış olan falcı, delikanlıya kalenin çökmesini engellemenin tek yolunun delikanlının duvarın içine gömülmesi olduğunu söyler...

Genç bir Kırgız kadın olan Ayka, yalnız başına yaşadığı Rusya’da doğum yapar yapmaz doğum izlerinin iyileşmesini beklemeden doğum hanenin camından tırmanarak hastaneden kaçar. Bebeğini hastanenin sıcak odasında terk eden Ayka, Rusya’nın soğuk sokaklarında kanayan yaralarıyla iş bulmak için kapı kapı dolaşmak mecburiyetindedir. Teker teker kapılar suratına kapanan Ayka’nın yakasını bırakmayan sorunlarını çözmesi için çok az zamanı kalmıştır. Bu film her sene Moskova’da bebeklerini hastanelerde bırakmak mecburiyetinde kalan Kırgız kadınlarının yaşamlarını anlatmaktadır.

Kore sinemasının üretken ve yaratıcı isimlerinden Kim Ki-duk, Ağ’da Kuzey Koreli sıradan bir balıkçının içine düştüğü siyasal ve insani zorlukları odağına alıyor. Teknesinin motoru bozulunca kendisini Güney Kore’de bulan balıkçı, casus sanılarak gözaltına alınır. Sert geçen sorgu ve ikna sürecinin ardından Kuzey Kore’ye iade edilen balıkçı, burada da zorluklarla karşılaşır ve iki ideoloji arasında kapana kısılır. Ağırlıklı olarak bireylerle ilgilenen filmleriyle tanınan Kim Ki-duk, Venedik Film Festivali’nde dünya prömiyerini yapan Ağ’da en siyasal filmlerinden birine imza atıyor. Ağ, doğulan coğrafyadan bağımsız, ideolojiler karşısında insanın gerçek değerimi sorgulayarak bu özel örnek üzerinden dünyanın birçok yerinde yaşanan bir dramı yakalıyor.

Nic (Annette Bening) ve Jules (Julianne Moore), yapay döllenme yoluyla dünyaya gelmiş iki çocuk sahibi lezbiyen bir çifttir. Artık ergenliğe adım atan çocukları Joni (Mia Wasikowska) ve Laser (Josh Hutcherson) ise babalarıyla tanışmak istemektedirler. Babalarının izini süren çocuklar sonunda biyolojik babaları Paulle (Mark Ruffalo) tanışırlar. Şimdi Paulü anneleri ile tanıştırmaları gerekmektedir. Bir yemekte bir araya gelen donör baba ve lezbiyen anneler, klasik çekirdek aile düzenini yeni baştan ele alarak farklı bir aile yapısı kurarlar.

Zengin bir grup insan, sefalet içindeki Mexico City'nin tam ortasında, yüksek duvarlarla çevrili ve ileri güvenlik sistemleriyle kuşatılmış lüks bir sitede, dış dünyadan izole bir hayat yaşamaktadır. Üç yoksul gencin bu özel bölgeye "sızmaları" ve hırsızlık yapmaları üzerine site yönetimi, yaşam tarzlarını korumak adına her yola başvurup kendi yasalarını vahşice uygulayacaktır. Hırsızlardan Miguel, sitenin düzenlediği insan avı sırasında villalardan birinin bodrumuna saklanır ve yaşıtı lise öğrencisi Alejandro'dan yardım ister. Komşularının şiddet yanlısı tavırlarına rağmen Alejandro, gence yardım etmeye karar verir. Bu zor karar, onun hayat hakkındaki tüm görüşlerini altüst ederek içinde yaşadığı mükemmel toplumun aslında ne kadar vahşi ve yozlaşmış olduğunu anlamasını sağlayacaktır.

Afrikalı bir kızın doğmamış çocuğuna itirafları... Genç bir kız olan Komona karnındaki çocuğa , Afrikanın merkezinde bulunan bir ülkede muhalif kuvvetlerle savaşmak zorunda kaldığı hayatının hikayesini anlatmaktadır.Ona yardım eden tek kişi 15 yaşında bir büyücü olan ve onunla evlenmek isteyen bir çocuktur. Birlikte geçirdikleri ayların sonunda , Komona ve büyücü birbirlerine aşık olurlar. Aşklarını yaşamak ve barışı bulmak için kaçmaya karar verirler...

Bir dağ köyünün papazı kör bir genç kız olan Gertrude’u himayesi altına alır. Gertrude büyüyüp güzelleştikçe papaz ona aşık olduğunu fark eder. Ancak himayesi altındaki oğlu Jacques da başka bir kadınla evlenmek üzere olmasına rağmen Gertrude’a aşıktır.

Slovakya'da on altı yaşındaki Terezka, annesine yazdığı bir mektupla okuldan atılır. Terezka, annesini bulmak için çıktığı gerçeküstü yolculukta gerçekle fanteziyi iç içe geçirir ve kıyafet yakmak için tutulan bir adamla, toprağa gömülü bir kadınla, köylerinde bir gelenek olarak ailesini geçindirmek için erkek kardeşinin kırk küsur yaşındaki dul karısıyla evlenen genç bir gelinle, özel bir okulda stajyerlik yapan küçük erkek kardeşiyle ve karısıyla tanışır; Özel bir okulda staj yapan küçük erkek kardeşi; yozlaşmış bir TV komedyeni ve karısı; bir restoranın mutfağında güçlü bir gangster; annesinin eski adresindeki bir sevgilisi ve son olarak ona dünyayı dolaşmasını tavsiye eden karışık annesi.

Theresa, gündüzleri sağır çocukların başarılı bir öğretmenidir, ancak kısa süreli mutsuz bir ilişkiden sonra gecelerini barlarda dolaşarak geçirmeye başlar. Önce seks, sonra da uyuşturucu arzusu, gündüzleri çocuklarına olan bağlılığıyla çelişen, giderek daha alçaltıcı ve tehlikeli durumlara yol açacaktır.

18 yaşındaki Mateus, ailesine daha iyi bir yaşam sunmak ister ve bunun için yeni patronu Luca için Sao Paulo'daki bir hurdalıkta bir işi kabul eder. Ancak çok geçmeden Mateus ve birkaç çocuk, kendilerini insan ticaretinin tehlikeli dünyasında kapana kısılmış bir halde bulur. Bu durumun ardından Mateus, ailesinin geleceği ve kendisini hapseden adam için çalışmak arasında zor bir karar vermek zorunda kalır.

Zonguldakta madende çalışan işçiler, oldukça zor şartlar altında ve yetersiz güvenlik önlemleriyle geceli gündüzlü çalışmaktadırlar. Tek amaçları evlerine ekmek götürmek ve ailelerini geçindirmek olan bu işçilerden İlyas durumun ciddiyetinin farkındadır. Arkadaşları Nurettin ve Ömeri de uyarır ve sendikanın harekete geçmesi, gerekli güvenlik tedbirlerinin alınması için imza toplar. Fakat işlerinden kovulma korkusuyla pek çok iş dayanışmaya ya da greve destek vermez. İlyas mücadelesinde yalnız kalır ve çıkar grupları tarafından tehdit edilir. Ama acı gerçek çok uzak değildir. Birkaç hafta sonra madende gerçekten ciddi bir patlama yaşanır ve İlyasın göçük altında kalır. Hayatını kaybeden işçilerden biri olur. Bunun üzerine maden işçileri İlyasın cansız bedenini omuzlarında taşıyarak birlik ve dayanışma sözü verirler.

Amerikalı film yapımcısı olan bir çift, bir sonraki filmlerinin senaryosunu yazmak için yaz aylarını Ingmar Bergman’ın esin kaynağı olan adada geçirmeye karar verir. Filmin hikâyesi, yaz ilerlerken ve senaryoların yazımında gelişme elde edilirken, gerçeklikle kurgu arasındaki çizgilerin adanın vahşi doğasına uygun düşen bir şekilde silikleşmeye başlamasını anlatıyor.

Roberto Rossellini'nin Anna Magnani'nin sanatına bir saygı olarak gerçekleştirdiğini belirttiği L'amore (Amore) - Aşk, içinde iki ayrı hikayenin yer aldığı bir yapım. Filmdeki ilk öykü Jean Cocteau'nun La Voix Humaine adlı oyunundan, ikinci öykü ise Federico Fellini'nin Il Miracolo adlı hikayesinden uyarlanmıştır.

Üçüncü kuşak Florida'lı arıcı Ulee Jackson, Vietnam'dan sağ çıkmayı başarmış olsa da, orada bir parçasını bırakmıştı. Şimdi metodik bir şekilde arılarını yetiştiriyor, iki torununun ihtiyaçlarını özenle karşılıyor ve duygularını bastırıyor. Ancak, uzun süredir saklı kalan bir sır, Ulee'nin işini ve ailesini tehdit etmeye başlayınca, duygusal duvarlarını yıkmak ve yaralı ruhunun korkularıyla yüzleşmek zorunda kalır.

Nil kenarında yevmiyeli işçi çalıştırılan tarlalardan birinde bir sabah yeni doğmuş ölü bir bebek bulununca, herkes bu bebeği kimin doğurup ölüme terk ettiğini araştırmaya başlar. Köy ağasının naibi köyde kimsenin o sıralar hamile olmadığını öğrenince bütün gözler, tarlaya çalışmak üzere gelen taşralı göçmenlere çevrilir. İskenderiye'nin fakir köylerinden birinde yaşayan Abdullah ve Aziza çifti, tarlalarda yevmiyeli olarak çalışarak iki çocuklarının geçimini sağlamaktadır. Zayıf bünyeli olduğu için sık sık rahatsızlanan Abdullah'ın hastalığı artınca Azize bir süre kendi başına çalışmaya mecbur kalır.