1920'ler Fransa'sı ve İspanya'sında, hayal kırıklığına uğramış bir grup Amerikalı sürgün yazar, ahlaksız ve hedonist bir yaşam sürer. Ernest Hemingway'in ünlü romanından uyarlanmıştır.

Yıl 1938... Faşizmin kara gölgesi tüm Avrupa'nın üstüne çökmektedir. Yaşlı Pereira, bağımsız ikinci sınıf bir Lizbon gazetesinin kültür sayfasının editörüdür. Bu zor zamanlara karşı ilgisiz, kendini eski edebiyat klasiklerinin büyüsüne kaptırmış ölüm takıntılı biridir. Sevdiği kitap ve yazarlardan başka hiçbir şeyi önemsemez. İdealist Rossi ve komünist kız arkadaşı güzel Marta, Portekiz'deki dikta yönetimine karşı inançla mücadele eden bir çifttir ve gönülsüz Pereira'yı tozlu kitaplarından ayırıp dikkatini Avrupa'da hüküm süren politik karmaşaya yöneltmeye çalışırlar. Sonunda gazetedeki konumunu kullanarak yaklaşmakta olan tehlikeler konusunda halkı uyarması için onu yüreklendirirler. Rossi işinden ayrılıp yeraltındaki devrimcilere katılır. Pereira, Marta'ya para göndermeye devam eder, ancak davaya kendini tam anlamıyla adamış ya da politik bir görüş benimsemiş değildir, ta ki filozof kardiyolog Doktor Cardoso'yla tanışana dek...

Ferenc, hasta bir şekilde savaşta dönen bir savaş esiridir. O yokken karısı ölmüş ve oğlu, kambur baldızı Tera tarafından büyütülmüştür. Tera, Ferenc'e olan gizli aşkı sebebiyle onunla ilgilenir ve iyileştirmeye çalışır. Ancak Ferenc bir süre sonra yeni bir kadını, Zsuzsat'ı eve getirir. Tera, mümkün olan her yerde Zsuzsat'ı kızdırır. Ferenc için durumlar içinden çıkılmaz haller almaya başlayacaktır.

Yankesici, Bresson’un üslubunu en iyi örnekleyen filmleri arasındadır. Film, Michel (Martin LaSalle) adında entelektüel ve asi bir gencin yankesicilik takıntısına kapılmasının hikâyesini anlatır. Michel başlangıçta, yankesiciliği basit ve geçimini sağlayan bir iş olarak görür; ancak zamanla yankesicilik bir işten çok, bir amaca ve yaratıcı bir edime dönüşür. Neredeyse anında paçayı ele verdiği amatör bir hırsızlık denemesinden sonra, kendisini eğitmesi için usta bir hırsızın yanına çırak olarak girer. Filmdeki yankesicilik sahneleri, heyecanı ve sinema dilini kullanmadaki ustalığıyla nefes kesicidir. Michel, hasta annesi ve kız arkadaşı Jeanne’la (Marika Green) görüşüyorsa da yankesicilik ona en duygusal ve manevi anlamda doyurucu insan ilişkilerini sunar. Bu durum Michel’in çalma sebebinin, sırf para kazanmak olmadığı anlaşılmaya başladığında, daha da açık bir şekilde görülür. Filmin sonunda, artık yakalanmak umurunda bile değilmiş gibidir.

7 farklı ülkeden 8 yönetmenin, çocuklukları ellerinden alınan çocukları anlatan 7 kısa filminden oluşan All The Invisible Children, prömiyerini 2005’te Venedik Film Festivali’nde yaptı. Emir Kusturica, Spike Lee, Ridley Scott gibi isimlerin de aralarında olduğu yönetmenler, ortalama 16 dakika süren filmlerinden hiçbir kazanç elde etmediler. Göz ardı edilen çocukların her zaman her yerde olduğunu, olumsuz koşullarda yaşamak zorunda bırakılanların sadece o hep sözü edilen Afrika’daki aç çocuklar olmadığını gösteren, en gelişmiş ülkelerde bile çocukların çeşitli yollarla istismar edildiğini gözler önüne seren oldukça başarılı bir antoloji filmi bu.

Genç Polonyalı asilzade Jakub, bir yabancı tarafından hapisten kurtarılır. Karşılığında yabancı, Jakub'un komplocu arkadaşlarının bir listesini almak ister. Gizemli kurtarıcısını ülke boyunca takip ederken, Jakub genel kaos ve ahlaki yozlaşmadan etkilenir; delirir ve bir seri katile dönüşür.

Kaja, küçük kız kardeşi Emilie ile birlikte Norveç'in Utøya adasındaki bir yaz kampına katılır. 22 Temmuzda kamp katılımcıları, Oslodaki Hükümet binasının olduğu bölede bir bomba patladığını haber alırlar. Ancak kendileri şehirden uzakta bir adada oldukları için güvendelerdir. Kısa süre sonra silah sesleri duyulur ve kampçılar bunun bir tatbikat olmadığını anlayarak hızla kaçmaya başlarlar. Kaja, Emilienin yanından kısa süreliğine ayrılır. Fakat geri döndüğünde onu çadırında bulamaz. Her yerin son derece tekinsiz olduğu bir ortamda, genç kızın kardeşini bulabilmek için yakınlardaki ormana girmekten başka çaresi kalmamıştır.

1958'de Tahran'da dönemin en iyi kemancılarından olan Nasser-Ali Khan, en sevdiği kemanı kırılınca hayattan soğur. Onun yerine hiçbir müzik aletini koyamaz ve kemanı olmadan yaşamak onun için ölümle eş değerdir. Yatağına uzanıp ölümün gelmesini bekleyen Nassar Ali bu süreçte düşsel bir yolculuğa çıkar ve seyircilere çocukluğundan itibaren yaşamının kesitlerini, acı ve tatlı anılarını açar. Geriye dönüş sahneleriyle de yaşadığı büyük aşkı sonrasında müziğe yönelişini kendi zihnini seyredenlerle paylaşır.Marjane Satrapi’nin 1950 İran’ında geçen eğlenceli, hüzünlü ve melankolik yeni uzun metrajlı filmi, bir hite dönüşen Persepolis’in ardından geliyor.

Küçük Mina endişelidir. Okul bittiği halde annesi onu almaya gelmemiştir. Eve gitmek üzere otobüs durağına geldiğinde kaybolduğunu fark eder. Kameraya dönüp bağırır: “Artık bu filmde oynamak istemiyorum!” Film o anda kurmacadan çıkar ve bir belgesele dönüşür...Ayneh (The Mirror) - Ayna, İran’da rejim karşıtlığı suçlamasıyla hapis cezasına çarptırılan Panahi’nin ikinci filmi.

Avukat Jerry Ryan, karısından ayrıldıktan sonra yeni bir hayata başlamak için Omaha, Nebraska'dan New York City'ye taşınır. Ryan, New York Baro Sınavı için çalışırken ve boşanmasını sonuçlandırmaya çalışırken dansçı Gittel Mosca ile tanışır ve ikisi temkinli bir kur yapmaya başlar. Ancak Ryan, kendisini yeniden tanımlayabilmesi ve filizlenen aşkını kucaklayabilmesi için önce başarısız evliliğini kabul etmesi ve eski karısına olan kalıcı bağlılığının üstesinden gelmesi gerektiğini düşünüyor.

Film Steven Jay Schneider tarafından düzenlenen ‘Ölmeden Önce Görmeniz Gereken 1001 Film’ arasında yer alıyor. The Smiling Madame Beudet (La Souriante Madame Beudet, 1922) erken dönem Fransız avangard sinemasının en önemli, feminist sinemanın ise ilk örneklerinden sayılır. Fransız empresyonizminin ve sonrasında sürrealist sinemanın öncülerinden Germaine Dulac ise, Alice Guy Blaché’nin ardından, bilinen ikinci Fransız kadın yönetmendir. The Smiling Madame Beudet, evlendiği kaba adamdan tiksinen ve mahkûm olduğu ev hayatına dayanamayan, hayatta kalabilmek için zengin hayal gücüne sığınan Madam Beudet’nin hikâyesini anlatır. Dulac’ın kullandığı hızlı ve yavaş çekimler, üst üste bindirmeler, görüntüye yaptığı manipülasyonlar filmin dokusunu Madam Beudet’nin ruh haline büründürmeyi mükemmelen başarır. Madam Beudet’nin gündüz düşleriyle mecbur bırakıldığı hayatın üst üste bindirilmiş görüntüleri empresyonist sinemanın en rafine örneklerinden birini çıkarır karşımıza.Dişil söylemin ön planda olmasına rağmen yine de önlenemez bir melankoli ile harmanlanmış olan Güler Yüzlü Madam Beudet, toplumun kadına bakış açısını nesnel bir alanda tartışmaya açmaz. Olayları duygusal ve psikolojik olarak yorumlayan Dulac, daha çok sembolizmden faydalanarak kadın olmak ve kadınlık deneyiminin izlerini sürer. Kadına birey olarak değer vermeyen, ancak “eş” olduğunda bir anlam atfeden anlayışa karşı döneminin süslü kıyafetlerinden uzak, hayal kuran, arzuları olan güçlü bir kadın imgesi yaratan Dulac, karşısına da kaba saba ve sığ erkek figürünü temsilen kocasını yerleştirir. Karikatürize edilmeden duyarsızlığının altı çizilen erkek, basit ve sık tekrarlanan şakaları gibi sıradandır. Diğer taraftan Madam Beudet 1920’lerin başında modern bir kadın olsa da, aynı zamanda orta yaşlı ve hayattan beklentisi kalmamış bir kadındır. Arzuladığı yaşamdan çok uzak olduğunun bilincinde olması, çevresine katlanmasını daha güç bir konuma sokmaktadır. Eskiden tolere ettiğini düşündüğümüz olaylar artık bir ıstırap haline gelmektedir. Kocasını öldürme çabası da bunun bir sonucu olarak filmde kendine yer bulur.

Ekvadorlu bir çocuk olan Efraim, uzak akrabalarının yanında yaşamak üzere memleketinden gönderildiğinde, sevdiği koyunu da yanına alır. Bir gün amcası, yaklaşan dini bayram için koyununu kurban etmesi gerektiğini söyler, ancak Efraim, tek dostunu kurtarmak ve evine dönmek için her şeyi yapmaya hazırdır.

1885'te zengin bir patriğin ölümü, aileler arası bir güç mücadelesini başlatır. Ferdinando, ölen adamın mülkü üzerinde tam kontrol sahibi olmak için diğer akrabalarından hisselerini satın alır. Ancak Ferdinando'nun yeğeni Amerigo payını satmamakta direnmektedir. Amerigo'nun bu duruşu, Floransa'ya gidip, fahişe Bianca ile tanıştığında bozulacaktır.

Yahudi bir kızla bir Nazi subayının trajik aşkı, faşizme ve ırkçı önyargılara yenik düşen insan saflığının bir sembolü olarak sunuluyor.1943'te ücra, sakin bir Bulgar köyünde görev yapan duyarlı sanatçı ve Wehrmacht subayı Walter, savaş alanının dehşetinden uzakta olmaktan memnundur. Tugayı, esir alınan Yunan Yahudilerinin tamamını cehennem gibi bir toplama kampı olan Auschwitz'e sevk ederken, genç Yunan esir Ruth cesaretini toplayıp hamile bir kadın için kendisinden yardım istediğinde Walter'ın dünyası altüst olur. Tehlikeli bir şekilde değişken bir durumun arka planında, Walter Ruth'a aşık olurken, bu beklenmedik çifti yavaş yavaş çatışan duygular ele geçirir. Bu lanetli aşıklar için bir gelecek olabilir mi?

The Great White Hope (1970), yönetmenliğini Martin Ritt'in üstlendiği, Howard Sackler'in aynı adlı oyunundan uyarlanan bir drama filmidir. Film, 1910'larda geçen gerçek bir hikâyeye dayanır ve Amerikalı boksör Jack Johnson’ın hayatını anlatır. Filmde, Jack Johnson karakteri James Earl Jones tarafından canlandırılmaktadır. Johnson, ilk siyah boks şampiyonu olarak, ırkçılıkla mücadele etmiş ve büyük bir toplumsal tartışmaya yol açmıştır. Eleştiri1. Temalar ve Anlatı: The Great White Hope, ırkçılık, toplumsal cinsiyet, ve bireysel özgürlük gibi güçlü temalarla derinlemesine ilgilenir. Jack Johnson’un spor dünyasında kazandığı başarı, ona sadece zafer değil, aynı zamanda büyük bir düşmanlık ve zorbalık da getirir. Film, dönemin Amerikan toplumunun ırkçılık ve önyargılarla nasıl şekillendiğini sorgular ve Johnson’ın başarıları karşısında beyaz ırkın öfkesini gösterir. Film, siyahilerin toplumdaki yerini, kültürel ve sosyal yapıyı sorgularken, aynı zamanda Jack Johnson’ın başına gelen dramları da anlamaya çalışır.2. Karakter Derinliği ve Performanslar: James Earl Jones'un Jack Johnson performansı çok etkileyici ve derindir. Johnson'ın başardığı şeyler onu bir kahraman yaparken, bu başarılar ona büyük bedeller de ödetir. Jones, bu karmaşıklığı çok iyi yansıtır ve izleyiciye karakterin yalnızlığını, öfkesini ve çaresizliğini gösterir. Ayrıca, oynadığı rolün toplumsal bağlamdaki etkilerini de çok etkileyici bir şekilde ortaya koyar.Yine de film, bu karakterin çevresindeki diğer figürlerle ilişkisini derinlemesine keşfetmekte biraz eksik kalır. Johnson'ın sevgilisi ve beyaz bir kadının (dönemin kural ve sınırları içinde) onunla ilişkisi, dramatik açıdan çok önemli olmasına rağmen, filmde bu ilişkiye dair yeterince detay verilmez.3. Görsel ve Teknik Yönler: Film, 1970’lerin başında yapılmış bir yapım olarak, dönemin sinema dilini ve estetiğini yansıtır. Görsel açıdan, The Great White Hope klasik bir dönem dramasi olarak oldukça sade ve doğal bir yaklaşım sergiler. Özellikle boks sahneleri, dönemin koşullarını ve boks sporunun şiddetini ve duygusal yoğunluğunu izleyiciye güçlü bir şekilde aktarır.4. Sosyal ve Tarihi Bağlam: Film, 1910’lar Amerika’sının ırkçılıkla yoğrulmuş sosyal yapısını yansıttığı için dönemin tarihsel bağlamını iyi bir şekilde aktarır. Johnson’ın hikayesi, sadece kişisel bir zafer değil, aynı zamanda siyahilerin toplumdaki eşitsizliğe karşı verdiği büyük bir direnişin simgesidir. Ancak film, bu derin sosyal eleştiriyi bazen sığlaştırıyor ve bazı eleştirel noktaları tam olarak işleyemiyor.5. Hız ve Tempo: Film, bazen yavaş ilerleyebilir. Özellikle dramatik gelişmelerin çoğu daha çok diyaloglar üzerinden şekillenir ve görsel aksiyon açısından sınırlıdır. Bu, bazı izleyiciler için sıkıcı olabilir, ancak karakterlerin içsel çatışmalarına odaklanarak film kendine özgü bir ritim oluşturur. SonuçThe Great White Hope, hem tarihî hem de toplumsal olarak önemli bir yapımdır. Jack Johnson’ın hayatına dair derin bir drama sunarken, ırkçılık ve toplumsal eşitsizlikle ilgili güçlü bir mesaj verir. James Earl Jones’un...

Almanya ve Fransa arasındaki sınırda bir kömür madeni çöktüğünde ve bir grup Fransız madenciyi mahsur bıraktığında, sınırın her iki tarafındaki işçiler harekete geçer. Ulusal önyargıları ve savaş zamanından kalma kinleri bir kenara bırakarak tehlikeli bir kurtarma operasyonu başlatırlar. Yönetmen G. W. Pabst, gerçekçi setler ve ses tasarımı kullanarak, madencilerin hayatta kalma mücadelesi verdiği isle boğulmuş kuyulardan oluşan labirenti yaratır ve zamana karşı yarışılan bu senaryoda çarpıcı bir klostrofobi hissi uyandırır. Gerçek bir maden çöküşünden ilham alan Kameradschaft (Yoldaşlık), etkileyici bir felaket filmi ve uluslararası iş birliği için güçlü bir çağrı niteliğindedir. Bu film, Pabst'ın döneminin ahlaki açıdan en duyarlı ve biçimsel olarak en hünerli yönetmenlerinden biri olarak statüsünü pekiştirmiştir.

The World Unseen, 1950'lerde Güney Afrika'da geçiyor ve apartheid döneminin getirdiği ırkçılık, cinsiyetçilik ve homofobi gibi sorunları ele alıyor. Film, iki kadının aşk hikayesini merkezine alarak, zor bir dönemde ilişkilerini ve toplumun baskılarına karşı mücadelelerini anlatıyor. Eleştiriler genellikle filmin güçlü temaları ve karakterlerin derinliği üzerine yoğunlaşmakta, özellikle de sosyal adalet ve özgürlük taleplerinin önemi vurgulanmaktadır.

Abel Ferrara’nın yönettiği The Funeral (Cenaze Töreni), 1996 yapımı, şiddet, din ve aile bağlarını derinlemesine inceleyen karanlık bir suç dramasıdır. Film, 1930’ların New York’unda geçmekte ve gangster bir ailenin trajik bir olay etrafında şekillenen hikayesini anlatmaktadır. Film, Tempio ailesinin üç kardeşinden en küçüğü olan Johnny'nin (Vincent Gallo) öldürülmesiyle başlar. Cenaze töreni sırasında aile üyeleri, Johnny’nin ölümüyle başa çıkmaya çalışırken geçmişe dönüşlerle (flashback) kardeşlerin karmaşık ilişkileri ve suç dünyasındaki yerleri gözler önüne serilir. Abel Ferrara; suçun ahlaki yükünü, dini sorgulamaları, şiddetin kalıtsal doğasını ve kadınların (Isabella Rossellini ve Annabella Sciorra'nın canlandırdığı karakterler üzerinden) bu erkek egemen şiddet sarmalındaki duruşunu işler.

Chiyari Fuji (Fuji Dağı'nda Kanlı Mızrak / Bloody Spear at Mount Fuji), usta yönetmen Tomu Uchida tarafından yönetilen, Japon sinemasının Altın Çağı'na ait 1955 yapımı son derece önemli bir jidaigeki (dönem/samuray) filmidir. Wikipedia Yönetmen Uchida'nın İkinci Dünya Savaşı sonrasında Mançurya'da geçirdiği on yıllık esaret ve zorunlu dönemin ardından çektiği ilk büyük başyapıtıdır. Ayrıca filmin yapım aşamasında Yasujiro Ozu ve Hiroshi Shimizu gibi dönemin dev yönetmenleri de Uchida'ya destek vermiştir.Film, Tokugawa şogunluğu döneminde geçmektedir. Alkol problemi olan, iyi niyetli ancak zayıf karakterli genç bir samuray olan Sakawa Kojuro ve ona eşlik eden iki sadık hizmetkarının (mızrak taşıyıcısı Gonpachi ve genç Genta) tarihi başkent Edo’ya (Tokyo) doğru yaptıkları seyahati merkezine alır.  Yolculuk esnasında gruba; kızını yoksulluk yüzünden fuhuşa satmak zorunda kalan bir baba, kimliğini gizleyen bir hırsız, gezgin bir müzisyen ve mızrak taşıyıcısı olmaya özenen yetim bir çocuk (Jiro) dahil olur. Film, Edo yolundaki bu heterojen grup üzerinden feodal Japonya'nın alt sınıflarına dair derin ve insani bir toplumsal panorama sunar. Chiyari Fuji, klasik samuray filmlerinin kalıplarını yıkan, toplumsal gerçekçi ve eleştirel yapısıyla mutlaka izlenmesi gereken bir başyapıttır. 

Vietnam Savaşı'na giden yolda ve savaş sırasında LBJ Beyaz Saray'ının içinden görüldüğü üzere, ABD'nin savaşa nasıl girdiğine içeriden kışkırtıcı bir bakış atan, yükselen hırs ve yıkılan hayallerin güçlü bir draması.

Montgomery Brogan (Edward Norton), uzun yıllar uyuşturucu satıcısı olarak hayatını devam ettirmiş ve her şeye sahipken, günün birinde polisin ani baskını sonucunda evinde yüklü miktarda uyuşturucu ile yakalanır ve 7 yıl hapise mahküm edilir.. Hapise girmeden önceki 24 saatini, en yakın dostları ve sevgilisiyle geçirmek istemektedir. Ama aklında bir çok soru işareti bulunmaktadır, kendisini ihbar eden kimdi? Hapiste ki ilk günü nasıl geçecek? Başına neler gelecek?Korku ve nefretin birbirine karıştığı son gün ve beklenmedik olaylar...

Çok da uzak olmayan bir gelecekte, New York’ta geçen öyküde, sosyal haklar için mücadele edilen “özgürlük savaşı”ndan 10 yıl sonrasını görürüz. Eşitlik halen çok uzak bir hedef gibi gözükür. Pek çok farklı topluluktan kadın bir araya gelerek, feminist bir isyanın fitilini ateşler.

Intimní osvětlení (Samimi Aydınlatma), 1965 yapımı bir Ivan Passer filmidir. Çek Yeni Dalgası'nın diğer politik ve sert örneklerinin aksine, bu film sinema tarihinin en zarif, insancıl ve "küçük" anlara odaklanan başyapıtlarından biri olarak kabul edilir.Filmin Konusu ve TemasıFilm, büyük bir dramatik olay örgüsü üzerine değil, iki eski dostun yıllar sonra bir araya geldiği bir hafta sonuna odaklanır: Buluşma: Şehirde yaşayan başarılı bir çelist olan Petr, genç sevgilisiyle birlikte taşradaki eski müzisyen arkadaşı Bambas'ı ziyarete gider. Zıtlıklar: Bambas, yerel bir bando şefi olmuş, evi çoluk çocukla dolmuş, gündelik telaşların ve yerel bir cenazede çalma gibi sıradan işlerin içinde kaybolmuştur. Petr ise daha "seçkin" bir hayat sürmektedir. İçerik: Film boyunca bu iki eski arkadaşın geçmişi yad etmelerini, yemek masası sohbetlerini, aile içi küçük sürtüşmeleri ve aslında her iki tarafın da birbirinin hayatına duyduğu gizli iç çekişleri izleriz.Öne Çıkan Özellikler Gündelik Hayatın Şiiri: Film, "hiçbir şeyin olmadığı" anların güzelliğini yakalar. Ivan Passer, büyük ideolojik söylemler yerine insanların tavuk peşinde koşması veya komik bir yemek yeme sahnesi gibi sıradan durumlarla hayatın absürtlüğünü ve sıcaklığını anlatır. Amatör Oyuncular: Passer, doğallığı korumak için filmde profesyonel olmayan oyunculara yer vermiştir. Bu sayede film, bir kurgudan ziyade gizli bir kamerayla kaydedilmiş gerçek bir yaşam kesiti hissi verir. Müzik: Filmin ruhunda müzik vardır; ancak bu müzik sadece icra edilen bir sanat değil, karakterlerin arasındaki bağı temsil eden bir unsurdur. Siyasi Alt Metin: Doğrudan bir rejim eleştirisi yapmasa da, bireyin özel alanına ve gündelik mutluluk arayışına odaklanması, o dönemin kolektivist baskısı altında başlı başına insancıl bir "direniş" olarak görülmüştür.Sinema Tarihindeki YeriIntimní osvětlení, Milos Forman'ın yakın dostu olan Ivan Passer'in yönettiği tek Çek yapımı uzun metrajlı filmdir (daha sonra ABD'ye göç etmiştir). Birçok eleştirmene göre, "en az malzemeyle en büyük etkiyi yaratan" nadir filmlerden biridir.

Ünlü oyun yazarıyken sinemanın usta yönetmenine dönüşen Marcel Pagnol’un o sıcak ve nüktedan üslubu, hayatın içinden süzülüp gelen bu büyüleyici komedide tüm görkemiyle parlıyor. Pagnol, yakından tanıdığı Provence kırsalına geri dönerken; saf bir yanılgı içindeki bir fırıncının (Orson Welles tarafından "gelmiş geçmiş en büyük aktör" olarak göklere çıkarılan eşsiz Raimu’nun) evlilik sorunlarının, tüm kasabayı içine alan bir skandala dönüşmesinin canlı bir portresini çiziyor. Yönetmenin sıradan insanların yaşantılarına duyduğu o kadim ilgiyi, alçakgönüllü fakat kusursuz bir görsel üslupla harmanlayan Fırıncının Karısı (The Baker’s Wife); insan ilişkilerinin karmaşıklığını ele alışındaki keskin gözlem gücü ve incelikli mizahıyla hem hayranlık uyandırıyor hem de derin bir iz bırakıyor.

Varoluşçu bir bunalım yaşayan bir insan ile ilgili acımasız sertlikte bir karakter çözümlemesi olan filmde gelmiş geçmiş en yoz polis portresi çiziliyor. Başkasının parasıyla bahis oynayan, hırsızlara, arsızlara, yolsuzlara gözyuman, alkol, eroin ve bilimum uyuşturucuyla kafayı çekip fahişelerle birlikte olan, kısaca yolsuzluğun dibine vuran bu polisi Harvey Keitel canlandırıyor. İflah olmaz bir tutkunun pençesinde kendi koyduğu ahlak kurallarıyla dürüstlük ve namus kavramlarını yeniden tanımlayan ve kendi dinini yaratan bir karakterin öyküsü olan film 20. yüzyılın en dini filmlerinden biri olarak kabul ediliyor.

Nadine Labaki, senaryosunu yazdığı, yapımcılığını ve yönetmenliğini üstlenip rol aldığı son filminde dinsel çatışmaları ve savaşın anlamsızlığını kadınların kıvrak zekâsı üzerinden eleştiriyor. Cannesdaki dünya prömiyerinde dakikalarca ayakta alkışlanan Labakinin mizah ve içtenlikle dolu son filmi, hiçliğin ortasında küçük bir köyde geçiyor. Savaşın ardından yaralarını sarmaya çabalayan köylüler Müslümanı, Hıristiyanı omuz omuza birlikteliklerini sürdürmekteler. Ne var ki, dini çatışma haberleri, zaten hassas olan dengeleri bozmak üzeredir. Şiddet girdabına kapılmamaları için erkeklere hâkim olma görevini, ne pahasına olursa olsun, yine kadınlar üstlenecektir. Hem de en beklenmedik şekilde... Tam da hoşgörü ve karşılıklı anlayışa en fazla ihtiyaç duyduğumuz bu anda “Peki Şimdi Nereye?” sizin de yüreklerinize iyilik ve umut serpecek.

Muhafazakar bir yargıç, ABD başkanı tarafından uyuşturucuya karşı verilen savaşa öncülük etmek görevine atanır. Bu yeni misyonu sırasında, savcı kendi kızına ait çarpıcı gerçeklerle de yüzleşecektir.Uyuşturucu trafiğini farklı cephelerden ele alan ve bir biçimde bu işe bulaşmış insanların kendi küçük öykülerini iki saati aşan bir süreçte toplayan TRAFİK, İngiliz Channel 4 televizyonunda dört bölüm halinde yayınlanmış aynı adlı mini diziden esinle Alman - ABD ortak yapımı olarak gerçekleştirildi.

Beraber yaşayan bir grup zeki insan zihinsel özürlü taklidi yaparak, toplumun değerlerini sarsmayı düşünürler. Sık sık toplumun arasına karışıp rollerini gerçekleştirirler. Zaman zaman aralarına yeni isimler de katılmaktadır ve kendilerini aşacak yeni oyunlar keşfetmekte zorlanmazlar.Daima kışkırtıcı Trier'in Dogma 95 kurallarına göre çektiği, tartışmalı bir başyapıt.

Üçüncü kuşak Florida'lı arıcı Ulee Jackson, Vietnam'dan sağ çıkmayı başarmış olsa da, orada bir parçasını bırakmıştı. Şimdi metodik bir şekilde arılarını yetiştiriyor, iki torununun ihtiyaçlarını özenle karşılıyor ve duygularını bastırıyor. Ancak, uzun süredir saklı kalan bir sır, Ulee'nin işini ve ailesini tehdit etmeye başlayınca, duygusal duvarlarını yıkmak ve yaralı ruhunun korkularıyla yüzleşmek zorunda kalır.

Dublin’de iki yaşlı kız kardeş, yeniyılın hemen ertesinde bir davet verir. Görünürde herkes çok eğlenmektedir: Güzel bir ziyafet sofrası, sohbetler, müzik ve dans, davetlileri birbirine yakınlaştırır. Konuklar arasında ev sahiplerinin yeğeni olan Gabriel ve karısı Gretta da bulunur. Ancak dinlediği hüzünlü bir şarkı Gretta’ya kocasıyla paylaşmadığı bir sırrı hatırlatacaktır. Gecenin sonunda açığa çıkan bu sır yüzünden, Gabriel sadece eşiyle olan ilişkisini değil, yaşamın ve ölümün anlamını da sorgulayacaktır.Yönetmen John Huston, pek çok eleştirmene göre İngilizce yazılmış en önemli kısa öykü olarak tanımlanan James Joyce’un 'Ölüler' adlı eserini, senarist oğlu Tony ile birlikte neredeyse kelimesi kelimesine beyazperdeye aktarmıştır. 'Ölüler' Oscar ödüllü büyük bir yönetmenin en başarılı filmlerinden biri olmakla kalmıyor, aynı zamanda son filmi olarak kişisel bir veda anlamı da taşıyor.

Kemal şehiriçi hatlarda otobüs şoförlüğü yapmaktadır. Bir inşaat şirketi, Kemal’in yaşadığı mahallede insanları boş vaatlerle kandırır. Kemal ise inşaat şirketinin sahibi Mahmut Bey’in kızı Nevin’e âşıktır. Nevin, babasının kötü bir adam olduğunu kabullenemez. Fakat zamanla babasının halkı dolandırdığını öğrenir. Kemal de mahallelinin umudu hâline gelir. Zamanla Kemalin başlattığı mücadele bütün mahallelinin katılımıyla büyük bir güce ulaşacaktır.

Kiku ve Isamu, yönetmenliğini Tadashi Imai'nin üstlendiği 1959 yapımı ödüllü bir Japon drama filmidir. Film, İkinci Dünya Savaşı sonrası Amerikan işgali altındaki Japonya'nın en hassas ve derin toplumsal sorunlarından birini ele alır. Film, İkinci Dünya Savaşı'nın ardından kırsal bir Japon köyünde, büyükanneleriyle birlikte yaşayan melez iki kardeşin (Kiku ve Isamu) hikayesini anlatır. Çocukların anneleri Japon bir seks işçisidir, babaları ise işgal döneminde ülkede bulunan Afro-Amerikalı (siyahi) askerlerdir. Dönemin muhafazakar ve homojen Japon toplumunda, hem ten renkleri hem de kökenleri nedeniyle bu iki çocuk sürekli olarak ırkçılığa, ayrımcılığa ve zorbalığa maruz kalırlar. Ancak film, sadece çekilen acılara odaklanmak yerine; çocukların (özellikle de abla Kiku'nun) hayata tutunma çabasını, neşesini, direncini ve büyükanne ile aralarındaki güçlü sevgi bağını insani ve sıcak bir dille işler.Japon sinemasında melez (özellikle siyahi-Japon karışımı) çocukların uğradığı sistematik ayrımcılığı direkt olarak merkezine alan ve bu konuyu cesurca işleyen ilk majör yapımlardan biridir. Çıktığı dönem büyük ses getiren film, Japonya'nın en prestijli sinema ödüllerinden biri olan Mainichi Film Ödülleri'nde "En İyi Film" ödülünü kazanmıştır. Ajitasyondan uzak, samimi, gerçekçi ve hümanist yaklaşımı sayesinde sinema eleştirmenleri tarafından "ilerici ve dönemin ötesinde bir başyapıt" olarak değerlendirilir.

Genç İngiliz gazeteci George Hogg'un, cesur bir Avustralyalı hemşirenin yardımıyla, 1937'de Çin'in Japon işgali sırasında bir grup yetim çocuğu kurtarmasını konu alıyor.

1971 yılında bir öğleden sonra, Brezilya'nın yeni kurulan askeri diktatörlüğünün açık sözlü bir eleştirmeni ve eski bir milletvekili olan Rubens Paiva, hükümet yetkilileri tarafından Rio de Janeiro'daki evinden alındı, yetkililere bir "ifade" vermesi gerektiği söylendi ve ortadan kayboldu. Oğlu Marcelo Rubens Paiva'nın anılarından uyarlanan bu etkileyici ve zengin bir şekilde kurgulanmış politik drama, Walter Salles'in (The Motorcycle Diaries) yönetmenliğinde, Rubens'in eşi Eunice'in (Fernanda Torres'in yürek parçalayan performansı) perspektifine sıkı sıkıya bağlı kalıyor. Eunice'in kocasıyla ilgili gerçeği öğrenmek için yıllarca süren yorulmak bilmeyen arayışını anlatıyor. Gerçek bir hikayeye dayanan ve adaletsizlik karşısında insanın direncini nefes kesici bir şekilde tasvir eden Ben Hala Burada, Salles'in Merkez İstasyon filmiyle Oscar'a aday gösterilen Fernanda Montenegro'nun derinden etkileyici bir performansına da ev sahipliği yapıyor.

Filmde evlilikleri çökmekte olan Christoffer ve Maja'nın, Christoffer'ın Prag'ta ölen babasının naaşını teslim almak için yaptıkları yolculuğu anlatılıyor. 2 yakın ülkeden olmalarına rağmen kültürel farklılıklar ve bürokratik güçlükler ile dolu Prag gezileri, zamanla gerçeküstü bir kabusa dönüşüyor. Bu kabusun üstüne çatırdayan evliliğin sesleri eklenince romantik şehir Prag dayanılmaz bir hal alıveriyor. Christoffer rolünde Danimarka'nın en yetenekli oyuncularından birisi, festival izleyicisinin Susanne Bier'in etkileyici Open Hearts filminden hatırlayacağı Mads Mikkelsen var. Bu filminde de hafızalardan silinmeyecek bir performans gösteriyor. Scorsese'nin After Hours ve Visconti'nin Death in Venice filmlerinin etkisinden kurtulamayanlar için Prag kaçırılmaması gereken bir çalışma...

1969'da piyasaya sürülen Medium Cool , zamanının huysuz ruhunu yakalayan ve 1960'ların sonundaki birçok sosyal ve etik meseleyi vurgulayan Amerikan film draması.Haber kameramanı kendini 1968'deki Demokratik Kurultay'ın etrafında patlak veren şiddetin içinde bulur...

Simin, kocası Nader ve kızı Termeh ile beraber İran'dan ayrılmak istemektedir fakat Nader Alzheimer hastası babasını bırakmak istemez. Bunun üzerine Simin, Nader'e boşanma davası açar ancak dava talebi reddedilir. Bu kararla birlikte Simin anne ile babasının yanına yerleşir. Nader ise Simin gittikten sonra kızına ve babasına bakmak zorunda kalmıştır. Tek başına işlere yetişemeyen Nader, yardımcı olması için hamile bir genç kadını işe alır fakat bu durum işleri çıkılmaz bir hale sokar.En İyi Yabancı Film dalında Oscar kazanan Jodaeiye Nader az Simin (A Seperation) - Bir Ayrılık, İran'daki hukuk sistemini ve halkın inançlarıyla çıkarları arasındaki çelişkiyi irdeliyor.

II. Dünya Savaşının başlamasıyla, Amerikan erkekleri doğru savaşa gider, bütün işler hanımların üzerine kalır. Beyzbol için de aynı şey geçerlidir ve bütün sporcular asker olunca, sporu kurtarmak için Kızlar Profesyonel Beyzbol Ligi kurulur. Başlarda, mini etekleriyle koşuşturan bu güzelim kadınları, ellerinin hamuruyla bu işe bulaştıkları için kimse önemsemez. Fakat 11 yıl boyunca verdikleri mücadele ve kazandıkları başarılarla tarihteki yerlerini alırlar.

Tina gümrük memuru olarak çalışan genç bir kadındır. Hem iş arkadaşları hem de çevresindekiler onun tuhaf biri olduğunu düşünse de Tina işinde oldukça başarılıdır. Altıncı hissinin kuvvetli olması sayesinde kaçakçıları kolayca ortaya çıkarır. Bir gün gizemli bir adam olan Vore ile karşılaşınca işler biraz karışır. Tina adamın bir şey sakladığından emindir fakat bunu bir türlü ispatlayamaz. Bu olay Tina’nın hayatını sorgulayıp gerçeklerle yüzleşmesine neden olur.

Martin Eden, işçi sınıfındaki zorluklardan kurtulup yazar olma hayalini gerçeğe dönüştürmeye çalışan bir denizcinin hikâyesini beyazperdeye yansıtıyor.Endüstriyel orta sınıfın genç bir üyesi olan Arturo'yu dayaktan kurtaran denizci Martin Eden, çocuğun ailesinin evine davet edilir. Burada Arturo'nun güzel kız kardeşi Elena ile tanışır ve ona ilk görüşte aşık olur. Kültürlü ve kibar genç kadın, Martin'in sadece sevgisinin nesnesi değil, aynı zamanda ulaşmayı arzuladığı sosyal statünün de sembolü haline gelir. Martin, büyük çabalar pahasına ve mütevazı kökeninin temsil ettiği engelleri aşarak yazar olma hayalinin peşinden gider. Yaşlı entelektüel Russ Brissenden'in etkisiyle sosyalist çevrelere dahil olur, bu da onu Elena ve onun burjuva dünyasıyla karşı karşıya getirir.