Chiyari Fuji (Fuji Dağı'nda Kanlı Mızrak / Bloody Spear at Mount Fuji), usta yönetmen Tomu Uchida tarafından yönetilen, Japon sinemasının Altın Çağı'na ait 1955 yapımı son derece önemli bir jidaigeki (dönem/samuray) filmidir. Wikipedia Yönetmen Uchida'nın İkinci Dünya Savaşı sonrasında Mançurya'da geçirdiği on yıllık esaret ve zorunlu dönemin ardından çektiği ilk büyük başyapıtıdır. Ayrıca filmin yapım aşamasında Yasujiro Ozu ve Hiroshi Shimizu gibi dönemin dev yönetmenleri de Uchida'ya destek vermiştir.Film, Tokugawa şogunluğu döneminde geçmektedir. Alkol problemi olan, iyi niyetli ancak zayıf karakterli genç bir samuray olan Sakawa Kojuro ve ona eşlik eden iki sadık hizmetkarının (mızrak taşıyıcısı Gonpachi ve genç Genta) tarihi başkent Edo’ya (Tokyo) doğru yaptıkları seyahati merkezine alır.  Yolculuk esnasında gruba; kızını yoksulluk yüzünden fuhuşa satmak zorunda kalan bir baba, kimliğini gizleyen bir hırsız, gezgin bir müzisyen ve mızrak taşıyıcısı olmaya özenen yetim bir çocuk (Jiro) dahil olur. Film, Edo yolundaki bu heterojen grup üzerinden feodal Japonya'nın alt sınıflarına dair derin ve insani bir toplumsal panorama sunar. Chiyari Fuji, klasik samuray filmlerinin kalıplarını yıkan, toplumsal gerçekçi ve eleştirel yapısıyla mutlaka izlenmesi gereken bir başyapıttır. 

Intimní osvětlení (Samimi Aydınlatma), 1965 yapımı bir Ivan Passer filmidir. Çek Yeni Dalgası'nın diğer politik ve sert örneklerinin aksine, bu film sinema tarihinin en zarif, insancıl ve "küçük" anlara odaklanan başyapıtlarından biri olarak kabul edilir.Filmin Konusu ve TemasıFilm, büyük bir dramatik olay örgüsü üzerine değil, iki eski dostun yıllar sonra bir araya geldiği bir hafta sonuna odaklanır: Buluşma: Şehirde yaşayan başarılı bir çelist olan Petr, genç sevgilisiyle birlikte taşradaki eski müzisyen arkadaşı Bambas'ı ziyarete gider. Zıtlıklar: Bambas, yerel bir bando şefi olmuş, evi çoluk çocukla dolmuş, gündelik telaşların ve yerel bir cenazede çalma gibi sıradan işlerin içinde kaybolmuştur. Petr ise daha "seçkin" bir hayat sürmektedir. İçerik: Film boyunca bu iki eski arkadaşın geçmişi yad etmelerini, yemek masası sohbetlerini, aile içi küçük sürtüşmeleri ve aslında her iki tarafın da birbirinin hayatına duyduğu gizli iç çekişleri izleriz.Öne Çıkan Özellikler Gündelik Hayatın Şiiri: Film, "hiçbir şeyin olmadığı" anların güzelliğini yakalar. Ivan Passer, büyük ideolojik söylemler yerine insanların tavuk peşinde koşması veya komik bir yemek yeme sahnesi gibi sıradan durumlarla hayatın absürtlüğünü ve sıcaklığını anlatır. Amatör Oyuncular: Passer, doğallığı korumak için filmde profesyonel olmayan oyunculara yer vermiştir. Bu sayede film, bir kurgudan ziyade gizli bir kamerayla kaydedilmiş gerçek bir yaşam kesiti hissi verir. Müzik: Filmin ruhunda müzik vardır; ancak bu müzik sadece icra edilen bir sanat değil, karakterlerin arasındaki bağı temsil eden bir unsurdur. Siyasi Alt Metin: Doğrudan bir rejim eleştirisi yapmasa da, bireyin özel alanına ve gündelik mutluluk arayışına odaklanması, o dönemin kolektivist baskısı altında başlı başına insancıl bir "direniş" olarak görülmüştür.Sinema Tarihindeki YeriIntimní osvětlení, Milos Forman'ın yakın dostu olan Ivan Passer'in yönettiği tek Çek yapımı uzun metrajlı filmdir (daha sonra ABD'ye göç etmiştir). Birçok eleştirmene göre, "en az malzemeyle en büyük etkiyi yaratan" nadir filmlerden biridir.

Varoluşçu bir bunalım yaşayan bir insan ile ilgili acımasız sertlikte bir karakter çözümlemesi olan filmde gelmiş geçmiş en yoz polis portresi çiziliyor. Başkasının parasıyla bahis oynayan, hırsızlara, arsızlara, yolsuzlara gözyuman, alkol, eroin ve bilimum uyuşturucuyla kafayı çekip fahişelerle birlikte olan, kısaca yolsuzluğun dibine vuran bu polisi Harvey Keitel canlandırıyor. İflah olmaz bir tutkunun pençesinde kendi koyduğu ahlak kurallarıyla dürüstlük ve namus kavramlarını yeniden tanımlayan ve kendi dinini yaratan bir karakterin öyküsü olan film 20. yüzyılın en dini filmlerinden biri olarak kabul ediliyor.

Küçük Mina endişelidir. Okul bittiği halde annesi onu almaya gelmemiştir. Eve gitmek üzere otobüs durağına geldiğinde kaybolduğunu fark eder. Kameraya dönüp bağırır: “Artık bu filmde oynamak istemiyorum!” Film o anda kurmacadan çıkar ve bir belgesele dönüşür...Ayneh (The Mirror) - Ayna, İran’da rejim karşıtlığı suçlamasıyla hapis cezasına çarptırılan Panahi’nin ikinci filmi.

Çok da uzak olmayan bir gelecekte, New York’ta geçen öyküde, sosyal haklar için mücadele edilen “özgürlük savaşı”ndan 10 yıl sonrasını görürüz. Eşitlik halen çok uzak bir hedef gibi gözükür. Pek çok farklı topluluktan kadın bir araya gelerek, feminist bir isyanın fitilini ateşler.

John Mayin (Eddie Marsan) işi ve evi arasında geçen hayatındaki tek tutkusu sıradışı mesleğidir. Tek başlarına yaşarken hayatını kaybeden insanların geçmişlerini ve akrabalarını aramak için yola koyulan bir sosyal hizmet görevlisi olan John, ölülerin cenaze törenlerini olağanüstü bir titizlikle planlamaktadır. İşi için oldukça büyük bir özen ve tutkuyla çalışan Johnun hayatı, çalıştığı departmanda başlayan işten çıkarılmalar nedeniyle büyük bir boşluğa düşer. John işinden olmuştur, ancak elindeki son davayı yerine getirebilmek için patronundan izin alır. Şimdi beklenmedik şekilde kendini özgürleştirecek olan son davayı, Billy Stokeun davasını çözümlemek için kolları sıvar.

Martin Eden, işçi sınıfındaki zorluklardan kurtulup yazar olma hayalini gerçeğe dönüştürmeye çalışan bir denizcinin hikâyesini beyazperdeye yansıtıyor.Endüstriyel orta sınıfın genç bir üyesi olan Arturo'yu dayaktan kurtaran denizci Martin Eden, çocuğun ailesinin evine davet edilir. Burada Arturo'nun güzel kız kardeşi Elena ile tanışır ve ona ilk görüşte aşık olur. Kültürlü ve kibar genç kadın, Martin'in sadece sevgisinin nesnesi değil, aynı zamanda ulaşmayı arzuladığı sosyal statünün de sembolü haline gelir. Martin, büyük çabalar pahasına ve mütevazı kökeninin temsil ettiği engelleri aşarak yazar olma hayalinin peşinden gider. Yaşlı entelektüel Russ Brissenden'in etkisiyle sosyalist çevrelere dahil olur, bu da onu Elena ve onun burjuva dünyasıyla karşı karşıya getirir.

Malili yönetmenin bu büyülü başyapıtı, Afrika halk hikayelerinden ilham alarak, basitçe iyilik ile kötülüğün savaşını ve şefkatin gücünü anlatır. İnsani empatinin bu denli güçlü sergilenişi, babası filmin kötü karakteri olan bir oğlundan gelir; bu da filmi aile dinamikleri açısından ilginç bir inceleme haline getirir. Yeelen, Afrika filmleri arasında en çok övülenlerden biridir. Yönetmen Souleymane Oumar Cissé, Bambara sözlü geleneğine ait bir destanı hayata döndürmek için geçmişi yeniden yaratır ve kutsal bir ritüeli tasvir eder. Bu film, geçmişi anımsatmakta mükemmel bir iş çıkarmakla kalmaz, aynı zamanda Mali'nin şimdiki zamanı ve geleceği için de çıkarımlar taşır. Geçmiş ve Şimdinin Bağı: Oğlun, babasının zorba gücünü yok etmek için kendini feda etmesi, yönetmenin filmin çekildiği dönemde Mali'yi kontrol eden diktatörlüğün son bulmasına dair umudunu yansıtır. Teknik Yaratıcılık: Ekonomik zorluklar ve çekim koşulları, yönetmenin doğaüstü olayları oldukça basit yollarla yaratmasına neden olmuş; bu da zorunluluktan bir erdem çıkararak, günümüzde pek çok Afrika filminde görülen büyülü gerçekçilik anlayışının temelini atmıştır.

Himeyuri no Tô (Zambak Kulesi), tıpkı Kiku ve Isamu gibi sosyal gerçekçi sinemasıyla tanınan usta yönetmen Tadashi Imai tarafından yönetilen 1953 yapımı sarsıcı bir savaş dramasıdır. Film, İkinci Dünya Savaşı'nın en kanlı cephelerinden biri olan Okinawa Muharebesi'nde yaşanan gerçek ve trajik bir tarihsel olayı ilk kez sinemaya taşımıştır.Film, İkinci Dünya Savaşı'nın sonlarında (1945), Amerikalıların Okinawa'yı işgali sırasında cephe gerisindeki askeri hastanelerde hemşirelik yapmak üzere askere alınan Himeyuri Öğrenci Birliği (Zambak Prensesleri) adlı genç lise öğrencileri ve öğretmenlerinin hikayesini anlatır.  Yaklaşık 14-18 yaşlarındaki bu gencecik kızlar, mağaralarda kurulan ilkel ve korkunç yer altı hastanelerinde hiçbir hazırlıkları olmadan ağır yaralı askerlere bakmak zorunda kalırlar. Amerikan kuvvetleri adayı tamamen kuşatıp Japon ordusu çözülmeye başladığında, bu kızlar tamamen kaderlerine terk edilir. Film; açlık, bombardıman ve amansız bir çaresizlik içinde hayatta kalmaya çalışan masum sivillerin uğradığı insanüstü trajediyi ve kaçınılmaz sonlarını odak noktasına alır.Propaganda filmlerinin aksine, savaşı kahramanlık üzerinden değil; militarizmin, milliyetçi körlüğün ve savaşın siviller üzerindeki yıkıcı dehşeti üzerinden ele alan en güçlü savaş karşıtı (anti-war) Japon filmlerinden biridir. Film, hem Amerikan ordusunun acımasız bombardımanlarını hem de Japon askeri yönetiminin kendi insanını bile bile ölüme ve intihara sürükleyen katı emirlerini açıkça eleştirmiştir.  Dönemin Japonya'sında muazzam bir gişe başarısı yakalamış ve "Himeyuri" kızlarının trajik hikayesini tüm ülkenin kolektif hafızasına kazımıştır. Bu başarı, ilerleyen yıllarda hikayenin birçok kez yeniden sinemaya uyarlanmasına (remake) öncülük etmiştir.

The Day After (Ertesi Gün), 20 Kasım 1983'te ABC kanalında yayınlanan ve televizyon tarihinin en çok izlenen, en etkili nükleer felaket filmlerinden biridir. Nicholas Meyer tarafından yönetilen bu yapım, Soğuk Savaş'ın zirve yaptığı dönemde olası bir nükleer savaşın dehşetini kitlelere göstermek amacıyla çekilmiştir. Film ilk yayınlandığı gece sadece ABD'de 100 milyondan fazla kişi tarafından izlenerek televizyon tarihinin en yüksek reyting alan spor dışı etkinliklerinden biri olmuştur. Politik Etki: Dönemin ABD Başkanı Ronald Reagan filmi Beyaz Saray'da izlemiş, anılarına bu filmin kendisini çok derinden sarstığını yazmış ve sonrasında nükleer silahların azaltılmasına yönelik INF Antlaşması'nı imzalamıştır. Toplumsal Travma: Film yayınlandıktan sonra kanalda paneli düzenlenmiş, halkın psikolojik sarsıntı yaşamaması için destek hatları kurulmuştur. Özellikle X kuşağı üzerinde derin bir iz bırakmıştır.

Hayalleri olan ve balıklarla diyalog kurmaktan hoşlanan genç Axel, bir akrabasının kendisine önerdiği iş için Arizonaya gidiyor ve burada iki kadınla tanışıyor. Elanie ne yapacağı belli olmayan, yarı-deli ve güzel bir kadın. Kızı Grace ise daha mantıklı gibi gözükse de sürekli intiharı düşünüyor ve gerçek anlamda mutsuz. Zaman geçtikçe Elanieden uzaklaşan ve Gracele yakınlaşan Axelin en büyük hayali ise uçmak... Aya doğru yol alan ambulanslar, uçan sandalyeler ve çölde yaşayan balıklar gibi çarpıcı ve fantastik imgelerle süslü Arizona Rüyası, yönetmenin en apolitik ve çılgın filmlerinden biridir.

Meksika Devrimi zamanında, bir gerilla generali ve birlikleri Mexico City yakınlarındaki muhafazakâr Cholula kasabasını ele geçirir. Devrimciler kasabanın zenginliklerine kötü davranırken, General Reyes kasabanın en zengin adamlarından birinin kızı olan güzel ve vahşi Beatriz Peñafiel'e aşık olur.

Wild Boys of the Road (1933), efsanevi yönetmen William A. Wellman tarafından çekilmiş, sinema tarihinin en ham, çarpıcı ve etkileyici "Sansür Öncesi" (Pre-Code) toplumsal dramalarından biridir. Büyük Buhran dönemi Amerikasını tüm çıplaklığıyla gözler önüne seren bu yapım, ailelerine yük olmak istemeyen ve hayatta kalabilmek için yük trenleriyle ülkeyi baştan başa gezmek zorunda kalan evsiz gençlerin trajik hikayesini anlatır.Film, 2013 yılında kültürel, tarihi ve estetik açıdan taşıdığı büyük önem nedeniyle ABD Kongre Kütüphanesi tarafından Ulusal Film Arşivi'nde (National Film Registry) koruma altına alınmıştır.

Şair, yönetmen, gazeteci ve aydın olan çok yönlü sanat adamı Pasolini, İtalyan sanat ve siyaset çevrelerinin de en tanınmış isimlerinden biri olarak görülüyordu. Öldürüldüğünde, hakkında bazı söylentiler ve cinayetle ilgisi olabilecek şüpheliler ortaya çıkmış, fakat gerçek katil asla bulunamamıştı. 2005 yılında, bazı yeni kanıtların ele geçmesiyle birlikte cinayet dosyası yeniden gündeme geldi. Yönetmen Abel Ferrara, bu çok yönlü sanat adamının son günlerini siyaset ve sinema tarihini harmanlayarak ele alıyor.

Yazar Fumiko Hayashi'nin 1936 tarihli aynı adlı romanından uyarlanan film, İkinci Dünya Savaşı sonrası Tokyo'sunda alt-orta sınıfa mensup işlevsiz bir ailenin çatışmalarını ve geçim mücadelesini konu alır.Film, Ginza bölgesinde otobüs biletçisi olarak çalışan Kiyoko'nun hikayesini anlatır. Kiyoko'nun annesinin, dört farklı erkekten olan dört çocuğu vardır ve kardeşlerin her biri oldukça sorunlu hayatlar yaşamaktadır. Ailesinin kendisini istemediği bir adamla zorla evlendirme baskısından ve evdeki sürekli devam eden bencilce kavgalardan bıkan Kiyoko, nihayetinde bağlarını kopararak kendi bağımsız hayatını kurmaya karar verir.Film, Japon sinema tarihinin en güçlü işbirliklerinden biri kabul edilen Naruse ve Takamine ortaklığının savaş sonrasındaki ilk büyük adımıdır. Çıktığı dönem büyük beğeni toplayan film, prestijli Mavi Kurdele Ödüllerinde (Blue Ribbon Awards) En İyi Film ve En İyi Yönetmen ödüllerini kazanmıştır.  Japonya'nın en köklü sinema dergisi Kinema Junpo'nun 1952 yılı en iyi filmleri listesinde, Akira Kurosawa'nın başyapıtı Ikiru'nun hemen ardından 2. sırada yer almıştır. 

Dostoyevski'nin ünlü romanı "Suç ve Ceza" nın, BBC tarafından hazırlanan, 2 bölümden oluşan 200 dakikalık televizyon filmidir. Hukuk fakültesinde okurken maddi durumu nedeniyle okulu bırakan ve sefalet içerisinde yaşayan Raskolnikov, rehinci kadın ve kardeşini öldürerek bir miktar mücevher çalar. Cinayeti işlerken hiç kimse görmemesine ve hiç bir delil bırakmamasına karşın yaptığından pişmanlık duyar, her gün kabuslar görmeye başlar. Bu arada kız kardeşi Dunya'da sevmediği halde sırf parası için bir adamla evlenmek üzeredir. Olaylar Raskolnikov, kızkardeşi Dunya ve Raskolnikov'un aşık olduğu Sonya etrafında gelişir...

1949 yapımı Madame Bovary, Gustave Flaubert’in klasik romanının Hollywood’un altın çağındaki en ünlü uyarlamalarından biridir. Metro-Goldwyn-Mayer (MGM) stüdyoları tarafından çekilen bu dram filmi, dönemin sansür kuralları ve görkemli prodüksiyonuyla dikkat çeker.Film, romanın doğrudan bir uyarlaması olmanın ötesinde ilginç bir çerçeve hikaye kullanır:Flaubert'in Yargılanması: Film, yazar Gustave Flaubert'in (James Mason) yazdığı romanın "ahlaka aykırı" olduğu gerekçesiyle mahkemede kendini savunmasıyla başlar. Hikaye, Flaubert'in savunması sırasında geriye dönüşlerle (flashback) anlatılır.Konu: Mutsuz bir evliliği olan Emma Bovary'nin, monoton taşra hayatından kaçmak için girdiği yasak ilişkiler ve yaptığı lüks harcamalar sonucunda yaşadığı trajik çöküşü ele alır

1907 ile 1977 yıllarında arasında yaşamış olan Fransız yönetmen Henri-Georges Clouzot'un yönetmenliğini yaptığı sinema filmi "Le salaire de la peur" (Wages Of Fear), Georges Arnaud'un romanından uyarlandı. 1953 senesinde (ülkemizde 1955 sonunda ve "Dehşet Yolcuları" adıyla) vizyona giren yapım, Fransa'da çekildi. Yves Montand ile Charles Vanel'in başrollerini paylaştıkları filmde Folco Lulli, Jean Gabin, Peter van Eyck, Vera Clouzot, Dario Moreno gibi isimler de rol alıyor.Bir yağ firmasının verdiği işi kabul etmek zorunda kalan dört adamın ölüm tehlikesiyle geçen zamanlarını anlatan "The Wages Of Fear", Fransa'nın Hitchcock'u olarak anılan yönetmen Clouzot'un en iyi eseri olarak biliniyor.Ülkelerinden kaçan dört adamın kurtuluşu, verilen işin istenildiği gibi yapılmasına bağlıdır. İki kamyonu doğru zamanda doğru yere ulaştırmakla görevli olan dört adam, her an ölümle karşı karşıya, kurtuluşu ümit etmektedir.Filmin, William Friedkin imzalı 'Sorcerer' adlı bir de yeniden çevrimi bulunmakta.

İki genç kadın, taşrada yaşayan Reinette ve şehirde yaşayan Mirabelle, Paris’te birlikte bir daire tutmaya karar verirler. Üniversitede ve şehrin farklı köşelerinde, birbirinden çok farklı karakterlere sahip yeni insanlarla tanışıp, şehir hayatının farklı yüzlerini tadarlar.Éric Rohmer’in farklı toplumsal tabakalardan gelmiş iki kadının dostluğunu mercek altına aldığı filmi, hafif bir komedinin sularında yüzerken bir anda dümen kırıp hakikatlerle yüzleştiren bir nitelik kazanıyor. Ustanın gözden kaçırılan harikalarından biri.

Film, savaşın yıktığı bir şehirde yaşayan üç genç kızın hayatına odaklanıyor. Mısır ve haşaşların yetiştiği bir dağ kasabasında yaşayan kızların saçları erkeksi bir hava katacak şekilde kesilir. Onların aileleri, kızlarının kaçırılma tehdidine karşı, yeraltında saklanacak yerler yapar. Ana ve en iyi iki arkadaşı, şiddetin hüküm sürdüğü kasabada günden güne kadın olmanın ne demek olduğunu öğrenir. Anneleri onları, köle olmaktan, ölmekten kaçmak için eğitir. Kendi dünyalarını yaratan kızların hayatı, içlerinden birinin sakladığı yere zamanında varamadıklarında değişir.

Film, Srebrenitsa soykırımından kurtulan kadınların trajedisini, daha doğrusu yaşadıkları dehşetin sonuçlarını ele alıyor - hayattaki tek amaçları sevdiklerinin kemiklerini bulmak ve onlara iyi bir cenaze töreni düzenlemek olan kadınlar hakkında. On beş yıl sonra hala tek bir şey istiyorlar: gerçeği. Buna karşılık film, farklı reality şovlara takıntılı modern yaşamın önemsizliğini ele alıyor...

Tahran'ın fakir mahallelerinden birinde yaşayan Rouhi, şehrin üst tabakalarında yaşayan bir ailenin evinde temizlikçi olarak işe girmiştir. Yılbaşından hemen önce ilk iş gününe başlayan Rouhi, kendisini bir aile kavgasının ortasında bulacaktır. Kadının, eşini aldatmakla suçladığı bu kavgayla başlayan çatışma unsurları, İran'da kadın olmayı ve sınıflar arasındaki gerilimi yansıtıyor.

Mai Zetterling'in cesur ve ikonik ilk uzun metrajlı filmi—provokatif feminist yazar Agnes von Krusenstjerna'nın yedi romandan oluşan döngüsünden uyarlanmış—ironik bir başlığa sahip. 1915 yılında, farklı sosyal geçmişlere sahip üç hamile kadın (Harriet Andersson, Gunnel Lindblom ve Gio Petré) bir doğum odasına giriyor. Ardından, keskin psikolojik içgörü ile yön değiştiren anıların karıştığı bir sahne başlıyor; bu anılar, onları oraya götüren ve bir ihtişamlı, sefahat içindeki Midsommar kutlaması sırasında doruğa ulaşan farklı fakat birbiriyle bağlantılı deneyimleri aydınlatıyor. Cinsellik, cinsiyet, sınıf, din, evlilik ve annelik gibi konuları son derece altüst edici bir şekilde ele alan Loving Couples, sinema tarihinde daha önce hiç görülmemiş kadar heyecan verici bir ilk film; ham duygusal gerçeği arayan tavizsiz bir sanatçının geldiğini müjdeliyor.

Gino Monetti, bir dizi suç faaliyetinde bulunan acımasız bir İtalyan-Amerikalı bankacıdır. Dört yetişkin oğlundan üçü, sorgulanabilir iş uygulamaları nedeniyle tutuklanan babalarının hapisten uzak kalmasına yardım etmeyi reddediyor. Oğullardan üçü işi devralır ama babalarını kovar. Bir avukat olan Max, babasına sadık kalan tek oğuldur.

Çin'de iki maden işçisi, kolay yoldan büyük paralar kazanmak için akıl almaz bir yöntem kullanırlar. Başladıkları her yeni işte gözlerine kestirdikleri birini öldürüp kaza süsü verdikten sonra, ölenin akrabası olduklarını iddia ederek patronlardan sus payı olarak yüklü miktarda para almaktadırlar. Son yapacakları işte köylü bir saf delikanlıyı kurban seçerler, ancak işler hiç bekledikleri gibi gitmeyecektir...Li Yang’ın yönetmenliğini yaptığı, madenciliğe ve Çin’deki istihdam koşullarına eleştirel bir gözle bakan yeni kara film Mang Jing (Blind Shaft) - Kör Kuyu, Çin’de bir süreliğine yasaklanmıştı. Hem de uyarlandığı Liu Qingbang’in romanı Shen Mu (Sacred Wood) Çin’de edebiyat ödülü kazanmasına rağmen. Film yine de Berlin Film Festivali’nde Gümüş Ayı başta olmak üzere birçok festivalden ödül kazanmayı başardı. Ülkemizde ise 2004 yılında 23. Uluslararası İstanbul Film Festivali’nde gösterilmişti.

Eski mahkum Max ile karısı tarafından terk edilen ve tek gayesi yeni doğan çocuğunu görmek olan Lionel’in beraber çıktıkları yoldaki sıra dışı hikayeleri...

Kazancıyla gerekli tıbbi bakımı karşılayamadığı için oğlunu kaybeden Meksikalı yoksul bir balıkçı, kendisinin ve çok sayıdaki meslektaşının, çalıştıkları açgözlü bir adam ve yasaları onun menfaatlerine göre çıkaran yozlaşmış bir politikacı tarafından ne kadar kötü sömürüldüğünün farkına varır.Kariyerinin başlarında, Avusturya doğumlu ve geleceğin Oscar ödüllü yönetmeni Fred Zinnemann, Emilio Gómez Muriel ile birlikte, politik ve duygusal açıdan yürek burkan "Redes" filminin yönetmenliğini üstlendi. Meksika Körfezi'nde balıkçılık yaparak geçimini sağlamaya çalışan insanların (çoğunlukla gerçek balıkçılar tarafından canlandırılan) günlük zorlu mücadelesini belgesel tadında ve etkileyici bir dille dramatize eden bu filmde, bir işçinin yaşadığı korkunç kayıp, kendisinin ve iş arkadaşlarının siyasi bir uyanış yaşamasına öncülük eder. Yeteneklerin benzersiz bir buluşması olan "Redes", ilerici Meksika hükümeti tarafından ısmarlanmış olup, efsanevi fotoğrafçı Paul Strand tarafından yazılmış ve muhteşem bir şekilde görüntülenmiştir.

Babası, Mussolini karşıtı eylemlerinden dolayı bir İtalyan adasına sürgüne gönderilen Libera, diktatöryaya karşı nerdeyse her nefes alışında kendine özgü bir sivil direniş gösterir, direniş kanındadır. Hükümet kırmızıyı yasaklamıştır. Libera, 1 mayıs sabahı elinde kırmızı çiçeklerle, üzerinde kırmızı bir elbise ile sokakta yürür. Libera, özgür demektir. Benzer eylemlerinden dolayı, sevimli, seven kocasıyla beraber oradan oraya sürülür. Kocanın davası da Libera'ya olan aşkı gibi görünmektedir...

Fakir ve aç olan köylü Macario, Ölüler Günü'nde, sadece bir iyi yemek için can atmaktadır. Karısı ona hindi pişirdikten sonra, Macario üç hayalet görür; Şeytan, Tanrı ve Ölüm. Hepsi ondan hindisini paylaşmasını isterler, fakat o Ölüm hariç hepsini reddeder. Karşılığında Ölüm ona her hastalığı iyileştirecek bir şişe su verir. Kısa bir süre sonra Macario, köy doktorundan daha zengin olmuştur. Bu durum, o dönemlerde korkulan Engizisyonun dikkatini onun üzerine çekecektir...Meksika Sineması içinde dahi adı pek sık anılmayan yönetmenlerden biri olan Roberto Gavaldón'un yönettiği Macario, Cannes'da Altın Palmiye adayıydı.

Yeni Zelanda'nın doğu kıyısında yaşayan Whangara halkı, buradaki varlıklarının bin yıl ya da daha öncesine, kanosu alabora olduğunda bir balinanın sırtında kıyıya çıkarak ölümden kurtulan tek bir ataya, Paikea'ya dayandığına inanıyor. O zamandan beri, her zaman ilk doğan ve her zaman erkek olan Whangara şefleri Paikea'nın doğrudan torunları olarak kabul ediliyor. Ataerkil bir Yeni Zelanda kabilesinde 11 yaşında bir kız olan Pai, kaderinde yeni şef olmak olduğuna inanmaktadır. Ancak büyükbabası Koro, gelenekler gereği erkek bir lider seçmek zorundadır. Pai, Koro'yu dünyadaki herkesten çok sevmektedir ama kaderini gerçekleştirmek için onunla ve binlerce yıllık gelenekle savaşmak zorundadır.

Finlandiyalı arkeoloji öğrencisi Laura aşk yaşadığı tez danışmanı Irına’yla planladığı ama İrina son anda gelmekten vazgeçtiği için tek başına çıktığı yolculukta, dondurucu soğuğun hâkim olduğu kuzeye, Murmansk’a tarih öncesi taş resimleri görmeye gider. Düştüğü altı numaraları kompartımanı kazınmış saçları, içip durduğu votkası, kaba saba haliyle, kadın düşmanı sözler söylemekten geri durmayan Vadim’le paylaşmak zorundadır. Vadim Murmansk’ta madende çalışmaya gitmektedir. Ayrı dünyaların insanları olsalar da yolculuk onları bir tür ahbaplığa mecbur eder.

Dünya, yeni bir salgınla karşı karşıyadır. İklim tümüyle değişmiş, geceler dayanılmaz sıcaklıkta olmuş ve STPO adlı bir virüs, içinde duygusallık olmadan sevişenleri mahvetmektedir. Kendisini Amerikalı olarak tanıtan bir kadın, ödemesi gereken borçları yüzünden her şeyi yapmaya hazır olan bir adamı gizli bir serumu ele geçirmek üzere kiralar. Bu durum, olaya dahil olan herkesi uçuruma sürükleyecektir.Leos Carax'ın yönettiği Mauvais Sang (Bad Blood) - Kötü Kan, Berlin Film Festivali'nden iki ödülle dönmüştü.

İsviçre'de büyüyen 13 yaşındaki Marta, annesi ve ablasıyla birlikte güney İtalya'daki bir şehre geri döner. Bağımsız ve meraklı olan Marta, yerel bir kilisede din eğitimi dersine katılır. Ancak orada karşılaştığı oyunlar ve dini pop şarkıları, onun inanca olan ilgisini tatmin etmez. Yerini bulmak için çabalayan Marta, sınıfın, rahibin ve kilisenin sınırlarını zorlar.

Eddie travesti bir performans sanatçısıdır ve Tokyo’nun eşcinsel gettosu içerisinde bir barda çalışmaktadır. Bar işletmecisi ve uyuşturucu satıcısı olan Gonda ile de gizli bir ilişki yaşamaktadır. Barın gözdesi konumunda olan Eddie, mekânın “madam”ı olan ve Gonda’nın da sevgilisi Leda isimli bir başka travesti tarafından kıskanılmaktadır. Girdikleri şiddetli rekabetin amacı, hem bar hem de Gonda içindir. Diğer taraftan Eddie’nin çocukluğundan gelen travmaları zihnini rahat bırakmamaktadır.

Öğrencileriyle birebir ilişki kurabilen, fazlasıyla yetenekli bir eğitimci olan Henry Barthes bu mesleği arka plana atarak geçici olarak öğretmenlik yapmaktadır. Şimdiye kadar hiç bir okulda arkadaşları ve öğrencileriyle duygusal bağ kuracak kadar kalamaz. Son gönderildiği devlet okulunda ise öğrencileri hatta okulun yöneticisine kadar insanlar içine kapanık yaşamaktadır. Öğrencilerinden bir tanesinin sokakta yaşamasına göz yummayan bu değerli öğretmen onun evine dönmesi için elinden gelen bütün çabayı gösterir. Hayatta hala sevgiyi hakeden insanlar vardır....

Bir tıp kongresi için doktorların bir araya geldiği otelde, doktorlardan biri tarafından tacize uğrayan Amalia, bu yoldan çıkmış adamı günahlarından arındırmayı kendine görev edinir. Ancak genç kızın içinde uyanan cinselliğiyle tutkuyla bağlı olduğu dini inançları birbirine karışacaktır.Azizelik ve yetişkinliğe geçiş yapmak üzere olan genç bir kızın portresi olan La Niña Santa (The Holy Girl) - Küçük Azize, arzuların karmaşık işleyişi, bedenin dönüşümü, tutku ve cinselliğin sosyal törelerle çelişmesini odağına alıyor. Lucrecia Martel'in yönettiği film, Cannes Film Festivali’nde Altın Palmiye adayıydı. Filmin toplam 4 ödülü bulunuyor.

Madridde yaşayan iki fahişenin öyküsü. Dominik Cumhuriyetinden gelen göçmen Zulema ile İspanyol Cayenin önce soğuk başlayan ancak daha sonra sıkı bir dostluğa dönüşen ilişkileri anlatılıyor. Sadece iki kadının öyküsünden öte göçmenlerin yaşadığı sıkıntıları da anlatan bir film.Madrid'de yaşayan iki fahişe Zulema ile Caye'nin soğuk başlayan fakat sonra sıkı dostluğa dönüşen ilişkilerinin anlatıldığı film, seks işçilerinin, göçmenlerin, mecburen kaçak işlerde çalışmak zorunda kalanların sıkıntılarını başarılı bir şekilde dile getiriyor.

Güney Dakota´daki Amerika yerlilerine tahsis edilen yerleşim bölgesinde geçen film, 17 yaşında bir ağabey ile 13 yaşındaki kız kardeşi arasındaki bağı işlerken, yuvayı terk edip edememek sorusu üzerinde duruyor.

Yaşlı bir çiftin monoton günlük yaşamı üç günlük bir zaman diliminde neredeyse sessizce kayıt altına alınıyor. Tüm hayatlarını birlikte geçirmiş bir kadın ve bir erkeğin artık alışkanlıklar ve onları ayıran tartışmalar dışında ortak hiçbir yanı kalmamıştır.

Mustafa oğlunun üniversite okumasına karşı çıkan, yobaz kafalı bir esnaftır. İstanbulda okuyan büyük oğlu Veyselin ikbaliyle oynamaktan çekinmez. Onun üniversite sınavına girme isteğine karşı çıkan Mustafa, çekingen bir çocuk olan Aliyi de yaz tatilinde çalışıp ticaret öğrenmeye zorlar. Mustafa’nın eşi Güler ve kardeşi Hasanla aralarında da sürekli bir gerilim vardır. Tüm bu gerginlikler, Mustafanın, iş için gittiği Ürgüpten dönüşte komaya girmesiyle geri plâna itilir. 2004 yılında çektiği Apartman adlı kısa filmiyle pek çok ödül alan Seyfi Teoman, ilk uzun metraj çalışması olan Tatil Kitabı ile ödülleri topluyor. Uluslararası İstanbul Film Festivali’nde en iyi Türk filmi ödülü alan filmin dünya çapında başka ödülleri de bulunuyor.