Dağlık, geniş ve büyük bir vadide kurulmuş küçük ve sakin bir kasaba... Birgün gizemli bir yabancı olan fotoğrafçı Greider (Sam Riley) kasabaya gelir. Ama kim olduğunu kimse bilmemektedir ve yakında kim olduğunu bütün kasabalı öğrenecektir.

Chess Records'un yükselişinin ve şarkıcılarının hikayesi.Seks, şiddet, ırkçılık ve rock 'n roll'la dolu 1950 Chicago'sunda; Muddy Waters, Leonard Chess, Little Walter, Howlin' Wolf, Etta James ve Chuck Berry gibi Amerika'nın müzik efsanelerinin hayatları Cadillac Records ile beyazperdede.

François Vatel, maddi açıdan zor duruma düşmüş ve artık yaşlanmakta olan Condé Prensi'nin sadık ve emektar bir hizmetkarıdır. Condé Prensi, Kral XIV. Louis'nin teveccühünü kazanıp, Hollanda'lılara karşı düzenlenen askeri kampanyaya katılmak üzere gerekli emri vermesini ve böylece kazanç sağlamayı ümit etmektedir. Kraldan başka kimseye boyun eğmeyen Condé prensi, kendini ve şatosunun geleceğini Vatel'e emanet etmek zorundadır. Vatel'e düşen zorlu görev, Chantilly Şatosu'nda Saray eşrafını ağırlamaktır. Üç gün ve üç gece sürecek olan şenliklerin en basit anlatımla baş döndürücü olması gerekmektedir. Vatel, bu zorlu görevinin altından başarıyla kalkmak için, her yaştan bir hizmetçiler ordusu ile gece gündüz demeden kralı şaşırtacak, etkileyecek ve memnun edecek şeyler tasarlamaya çalışır. Olağanüstü seçkin bir menünün yanı sıra, kralın çok düşkün olduğu sanatsal gösteriler içeren bir şenlik düzenler. Bu kargaşanın ortasında Vatel, bizzat kral ve kraliçe tarafından himaye edilen Anne de Montausier'nin cazibesine kapılır. Anne, basit bir aileden gelmesine karşın düzenlediği törenlerle büyük bir üne sahip ve kocaman bir yüreği ve inancı olan Vatel'le birlikte olur. Şenliklerin sonuna doğru yaratılmış olan neşeli ortama bakıldığında arzu edilen başarı yakın gibidir. Ama üçüncü günün akşamı yemekte sunulacak olan balığın gelmemesi üzerine ortalık karışır.

Gözü yükseklerde olan bir grup aktrist ile onların tutkuları, hayalleri ve hayal kırıklıkları ile dolu bir pansiyon.

Akira Kurosawa’dan bir Shakespeare’in Macbeth uyarlaması. Kazanılmış bir savaş dönüşü iki büyük kumandan Taketoki Washizu (Toshirô Mifune) ve Yoshiteru Miki (Akira Kubo) Örümcek Ağı kalesine dönmektedirler. Kaleyi gizleyen ormandan geçerlerken iplik örmekte olan tuhaf, yaşlı birini görürler. Bu yaşlı kadın bir kehanette bulunur.Entrikalarla dolu bu son derece güçlü öykünün yanı sıra önermesi de çok ilginçtir: Kehanet kendiliğinden mi olmaktadır yoksa bunu öğrenip ona göre bir plan gibi uygulamaya koyan kahramanlar mı gerçekleştirmektedirler? Geleceği bilememek, zaman çizgisi üzerinde yol alırken sıçrayışlar yapamamak, bir denge unsuru olarak insanın ve bütün canlıların varoluşsal kaygılarını gidermesi bakımından gereklidir belki de. Aynı anı yaşarken, başımıza geleceklere aynı tepkileri vermek ve ona göre davranmak bakımından bu geleceği bilememezlik gerekli görülüyor.Kurosawa’nın karakterleri, bir Japon olmanın da verdiği ağırbaşlılıkla her türlü felaketi olgunlukla karşılıyorlar. Sanki başkalarının bilmediği sırlara vakıf olan bilgelerin sakinliği sarmış her birini.Shakespeare’in kandırılan, yoldan çıkarılan iyilerin başına gelen kötü şeyler üzerinden ilerleyen eserleri ve iyilere kötülüğü yaptıran kötülerin de bu kaderi paylaşması üzerine ilerleyen kurgusu incelendiğinde, neden hala günümüzde de birçok filme uyarlandığı görülüyor. Etkisinin bir sebebi de olaylar sona erdiğinde, iyiler ve kötüler yenildiğinde geride kalan üçüncü bir kişinin edilgen bir varlık olarak, bizim gibi bir izleyici konumundayken yönetime/tahta geçmesi ve bunun üzerinden biz izleyicilerin de potansiyel olarak bu olanağa sahip olabileceğimiz ihtimalinin bizi keyiflendirmesi.İyi seyirler..

Tüm dünyada edebiyatın en popüler konularından biri - ve muhtemelen kadın izleyicilerin en sevdiği - güzel bir genç kadını kurtaran ya da onu yoksulluk ve sefaletten kurtaran, dileklerini yerine getiren, ona aşkını ve - tabii ki - nezaketi, güzelliği ve diğer çeşitli harika nitelikleri nedeniyle kesinlikle hak ettiği bir taht veren yakışıklı bir prensin hikayesidir. Klasik "Cinderella" ya da "Scarlet Sails "den Chaplin'in "City Lights"ına kadar bu temanın varyasyonları sayısızdır. Ancak hepimiz biliyoruz ki romantik bir hikaye başka bir şeydir, hayat ise ne yazık ki tamamen başka bir şeydir. Ve bu "başka bir şey" ülkeye ve döneme göre değişir. Hikayemiz günümüz Rusya'sında geçiyor ve bu da pek çok şeyi açıklıyor.

Nisan 1910, Brezilya... Tonho, kardeşinin ölümüne neden olanlardan intikam alması için babası tarafından sürekli baskı altına alınmaktadır. Kendisinin önünde iki seçenek vardır; 20 yıllık yaşamını ya kendi eliyle sonlandıracak ya da bütün gelenekleri bir kenara itip uzaklara gidecektir. Tonho, kan davasının sonucunda öldüreceği kişinin ailesi en kısa zamanda kendisini bulup intikamını alacağını bildiğinden dolayı küçük kardeşinin de baskılarıyla uzun bir yolculuğa adım atmak isteyecektir...Suçun ve intikamın eksik olmadığı Brezilya topraklarında geçen ve gerçek bir yaşamın öyküsünü anlatan Abril Despedaçado (Behind the Sun) - Güneşin Ardında, kan davasının sadece Ortadoğu toplumlarında olan bir baş belası olmadığını, dünyanın diğer gelişmemiş bölgelerinde de aynı şekilde yaşatıldığını bizlere gösteriyor. Altın Küre ödüllerine de aday gösterilen yapım, toplam 8 ödül kazandı.

40’larında, kilolu, hâlâ annesiyle oturan Fusi, henüz cesaretini toplayıp yetişkinlerin dünyasına girememiştir. Gününü uyurgezer gibi geçirip tekdüze bir hayat sürdürmektedir. Fıkır fıkır bir kadın ve sekiz yaşında bir kız çocuğu beklenmedik bir anda hayatına girince, Fusi artık kendince harekete geçmek zorunda kalır.

Yeni doğmuş kız kardeşinin ölümünün ardından, 12 yaşındaki Chanda göğüslemek zorunda kaldığı çeşitli güçlüklerin ortasında normal bir hayat sürdürmeye çalışır. Johannesburg yakınlarında, AIDS salgının yıkıp geçtiği köhne kasabalarındaChanda alkolik bir üvey baba ve hasta bir anneyle yaşar. Annesinin hastalığı gizlenemeyecek bir noktaya geldiğinde, kasaba halkı Chanda’nın ailesini başlarına gelen felaketlerin günah keçisi ilan eder, bütün kasaba aileye düşman kesilir. Bu durum Chanda’nın annesinin kasabadan kaçmasına ve ailesinin parçalanmasına sebep olur. Halkın bu tepkisinin önyargı ve batıl inançlardan kaynaklandığını sezinleyen Chanda annesini ve hakikati bulmak üzere evini ve okulunu terk eder. Önce Hayat Allan Stratton’ın 2004 tarihli çok satan ‘Chanda’s Secrets’ isimli romanından uyarlanmıştır.

Lars von Trier'den ('kötü' olan - 'Antichrist' ve 'Nymphomaniac'ı yöneten) önce Marco Ferreri vardı. İtalyan senarist ve yönetmen, 1976'da 'La dernière femme'ı çektiğinde, burjuva izleyicileri (ve Cannes Film Festivali jüri üyelerini) dört erkeğin ölene kadar yemek yemek için bir araya geldiği 'La grande bouffe' filmiyle şaşkına çevirmişti. Ferreri, erotik drama 'La dernière femme' ile muhtemelen yine sınırları keşfetmeye koyuldu ve insan arzularıyla ilgili başka bir temayı ele aldı: cinsellik ve bunun erkekler ve kadınlar tarafından algılanma biçimleri. Sonuç, istediği gibi tartışmalı bir film oldu, birçok sinema pazarında yasaklandı veya belirli izleyiciler için sınırlandırıldı, sonu sinema tarihinde bir efsane haline geldi. Bu Marco Ferreri'nin son 'şok edici' filmi olmayacaktı. Ben bu filmi yapıldıktan neredeyse yarım yüzyıl sonra izledim. İnanıyorum ki bugün çekilmiş olsaydı, film daha tartışmalı olmasa bile en az onun kadar tartışmalı olurdu. Ama aynı zamanda pek çok soruyu gündeme getiren, hem tema hem de yaklaşım açısından cesur, mükemmel oyunculuklar sergileyen, ünlü oyuncuların kariyerlerinin en ilginç rollerinden bazılarını canlandırdığı ve sıcak tartışmalara yer bırakacak kadar gizem ve belirsizlik içeren bir film.'La grande bouffe'daki zengin sınıfa mensup karakterlerin aksine, 'La dernière femme'ın kahramanları, binaların dikdörtgen yapaylığı ve iç mekanların sıradanlığıyla tedirgin edici bir kentsel çevrede yaşayan sıradan insanlardır. Filmin ilk sahnesinde mühendis Gérard büyük bir kimya fabrikasındaki işinden kovulur, ancak bu durumdan hiç etkilenmiş görünmez. Onun derdi bir yaşındaki oğlunu büyütmek ve özellikle kadınların peşinden koşmaktır. Çok geçmeden, karısının kendisini feminist bir siyasi kariyere adamak ve belki de lezbiyen bir ilişki sürdürmek için onu çocuğuyla birlikte terk ettiğini öğreniriz. Gérard, oğlunu getirdiği kreşin güzel bakıcısı Valerie'yi eve getirir. Sıradan bir kaçamak olarak başlayan ilişki karmaşık bir hal alır. Gérard ve Valerie birbirlerine hiç uymuyor gibi görünmektedir, her ikisinin de bir ilişkide aradıkları şey Mars ve Venüs arasındaki ilişki kadar farklıdır. Birbirlerini sevmiyorlar, bol bol seks yapıyorlar ama ikisi de ilişkilerinde tatmin bulamıyor, mutluluktan bahsetmeye bile gerek yok. Valerie çok mu olgunlaşmamış? Gérard çok mu bencil? İkisi de birbirini ne sevebiliyor, ne ayırabiliyor, ne de yok edebiliyor. Belki de sadece kendilerini.Oyunculuk performansları müthiş. Gérard Depardieu burada ilk büyük rollerinden birini, karakterin içinde eridiği ve aynı zamanda ona hükmettiği, fiziksel güç ve kırılganlığın, samimiyet ve ölçülü şiddetin bir karışımı olan yaratımlarından birini oynuyor. Ornella Muti büyüleyici bir güzelliğe sahip, aynı anda hem dışı çekici hem de içi soğuk, siyasi militanlık için kocasını ve çocuğunu terk eden beyinsel eşin tam tersi. Karakterler yoruma açık ve her bir izleyicinin hangisinin kurban olduğuna karar vermesi gerekecek....

Jinekolog ve seksolog bir Polonyalı, Komünist yönetim esnasında tabulara meydan okuyarak aşk ve seks konulu çığır açan kitabını yayınlama mücadelesi verir.

Ulusal sinemamızın öncüsü Halit Refiğ yaşadığı toplumun izlerini filmlerine yansıtırken gerçekçi bir dille ülke sinemasının gelişimini desteklemeyi hedeflemiştir. “Filmler yapıldığı memleketin aynasıdır.” sözünden hareketle özellikle 1960’lı yılların sert siyasal iklimi Refiğ sinemasının yapı taşını oluşturan önemli detaylardandır. Entelektüel bir kişiliğe sahip olan Refiğ, sinemaya kendi imkânlarıyla başlar. Özellikle İtalyan Yeni Gerçekçi filmlerden ve yönetmenlerden oldukça etkilenerek doğal bir film dilini Türkiye sineması için uyarlamaya çalışır. Senaryosunu Ümit Ünal’ın kaleme aldığı Teyzem (1986) filmi bu noktada Halit Refiğ sinemasında göze çarpan önemli filmlerden biri olarak karşımıza çıkmaktadır. Zira 80’li yılların getirdiği liberalizm ve bireysellik toplumsal Türk sineması açısından filmlerdeki karakter oluşumuna ve sinema diline de yansıyan önemli değişkenlerden biri olmaktadır. Gerçek bir hikâye olarak seyircisiyle buluşan Teyzem, dokuz yaşındaki Umur’un gözünden teyzesi ve teyzesinin gerçeklik algısı zedelenmiş hayatına odaklanmaktadır. Müjde Ar’ı Üftade karakteriyle izlediğimiz film, genç bir kadının aile baskısından kurtulup kendi hayatını kurma serüvenini merkezine almaktadır. Ancak hikâye kurgusu en az 80’li yılların iç dinamikleri kadar karmaşık bir şekilde yansıtılmaktadır. Üvey bir baba çevresinde büyüyen üç kardeş zaman içerisinde evden kopup kendi bireysel yolculuklarını deneyimlemeyi tercih etmektedir. En büyük kardeş Azade okumak için evden ayrılıp bir daha hiç dönmemiştir. Siyasi bir kaçak olduğunu düşündüğümüz kocasıyla birlikte bir gün İstanbul’a aile evine geri döner ve Umur için yeni taşındığı bu büyük şehir onun heterotopyası hâline dönüşür.

Film, Srebrenitsa soykırımından kurtulan kadınların trajedisini, daha doğrusu yaşadıkları dehşetin sonuçlarını ele alıyor - hayattaki tek amaçları sevdiklerinin kemiklerini bulmak ve onlara iyi bir cenaze töreni düzenlemek olan kadınlar hakkında. On beş yıl sonra hala tek bir şey istiyorlar: gerçeği. Buna karşılık film, farklı reality şovlara takıntılı modern yaşamın önemsizliğini ele alıyor...

Cleg ailesinin oğlu, adını bilmediğimiz, annesinin devamlı olarak “örümcek” lakabıyla seslendiği Bay Cleg çocukluğundan beri psikolojik bir buhran yaşamaktadır. Akıl hastanesinden ayrılıp, evden bozma bir otele yerleştiğinde aklının oynadığı oyunlar sonucunda hafızasından silinen anıları canlandırmak için sancılı bir mücadeleye girişir. Yaşadığı çocukluk travmalarını hayali olarak yeniden kuran ve onları izleyerek bir örümcek gibi beyninin bütün noktalarına ağ ören Spider bu ağır yükün altından kalkabilecek midir? Patrick McGrath’ın aynı isimli romanından uyarladığı Spider, Cronenberg yönetmenliğinde ağır ve Kafkaesk bir atmosfer sunuyor. Film Oedipus Kompleksi, varoluşsal sorunlar ve aklın sınırları hakkında birçok detay verirken, aynı zamanda erkeklik psikolojisinin yıkılışına dair gizemli bir yolculuğa çıkarıyor. Başkalaşan insan figürüne sadık kalan Cronenberg, özellikle Ralph Fiennes’in huzursuz performansının yardımıyla başarılı bir karakter çözümlemesine imza atıyor.

Genç Bo, soğuk ve duygusuz bir din adamı tarafından yönetilen yatılı bir okulun sıcak atmosferi için fazla hassastır. Yalnız ve korkmuş bir haldeyken, müdürün oğlu Kim'de bir ruh eşi bulur ve onunla yavaş yavaş daha fazlasına dönüşen bir arkadaşlık bağı kurar.

Benni tacize uğramış, geçirdiği travmalar sebebiyle öfke kontrolü sorunları yaşayan ve tek isteği koparıldığı annesine geri dönmek olan dokuz yaşında bir kız çocuğu. Sosyal hizmet görevlileri içinse sürekliliği sağlanması gereken bir sistemde, altından kalkamadıkları bir “vaka”, daha doğrusu sistemde bir arıza... İlk filmiyle Berlin’de “yeni bakış acıları sunan” filmlere verilen Alfred Bauer Ödülü’nü kazanan Nora Fingscheidt, çok iyi yazılmış bir senaryo ve müthiş bir çocuk oyuncu performansıyla bizi Benni’nin dünyasına sokmayı başarıyor. Kusursuz işlediği varsayılan Almanya sosyal devlet sistemi acaba herkesin derdine çare olabilir mi? Nefes nefese izlenen Oyunbozan işte bu önemli soruyu ele alıyor.

1950'lerin Çekoslovakya'sında sirk yöneticisi Karel Cernik, komünizmden özgürlüğe bir kaçış planlamaktadır. Fikri, tüm sirkini kullanarak korunan sınırı zorla geçmektir.üç yıldır üzerinde çalıştığı bu fikir, aniden gizli polis tarafından sirkinin programı hakkında rutin bir sorgulamaya çağrıldığında test edilmeye hazırdır. Cernik'e göre, çalışanları arasında faaliyetlerini ve özel görüşmelerini gizli polise rapor eden bir muhbir vardır. Amerikalılar nehrin hemen karşısında, yakınlardaki bir sınır köyündedir ancak Cernik'in Gizli Polis'ten sirkinin gösterilerini gerçekleştirmek için sınır bölgelerinde hareket özgürlüğü sağlayan özel bir izne ihtiyacı vardır.

Biçimi içeriğin önünde tutmakla suçlansa da Lars von Trier her zamanki gibi provokatif! Berlin Film Festivali’nde prömiyerini yapan ve başrolünü Charlotte Gainsburg’un oynadığı İtiraf bir seks bağımlısı hakkında. Ancak pek çok eleştirmenin de yazdığı gibi, açık seks sahnelerine rağmen film aslında erotik değil. Bilakis, kasıtlı biçimde seksi olmayan bir film. Yaratacağı tartışmalar daha ziyade insan doğası, sekse bakışımız ve tabii ki her filmiyle, yaptığı her açıklamayla gündem yaratan yönetmenin kendisi üzerine olabilir. Von Trier bu kez ne yapmaya çalışıyor? Ürkünç ve büyüleyici bu dört saatlik filminde ne demek istiyor? Kafa yorulacak fazlasıyla malzeme var, ona şüphe yok. Lars von Trier’in insan ruhunun en karanlık derinliklerini bile gözlerimizi alamadığımız izlencelere çevirmedeki ustalığı tartışılmaz. Kendine has mizah anlayışı da...

Otistik bir baba olan Sam Dawson (Sean Penn) etrafındaki sıradışı dostlarının yardımıyla kızı Lucyi (Dakota Fanning) büyütmeye çalışır. Lucy, 7 yaşını doldurunca zeka düzeyi açısından babasını geçmeye başlar. Sam ile Lucynin kurdukları yakın ilişki devlete ait yetiştirme yurdunda çalışan bir kişinin dikkatini çeker. Bu kişi bir süre sonra Lucynin çocuk yetiştirme yurduna devredilmesini talep eder. Sam, kızını yanına almak için devlete karşı açtığı davayı bakması için avukat Rita Harrisonı (Michelle Pfeiffer) ikna eder. Rita, çok başarılı bir avukattır, ancak bu tip davalara bakmama kararı almıştır. Bu davaya bakmaya ise arkadaşlarıyla girdiği iddia sonucunda karar verir. Samin kızına tekrar kavuşabilmesi için Sam ile Rita sisteme ve kanunlara karşı savaşa girerler...

Marek yetenekli bir koşucudur. Koşu pistindeki başarısı özel yaşamına da yansır. Özel hayatında da oldukça sosyal, kendine güvenli ve kadınlar arasında popülerdir. Bir gece maskeli bir baloda Yovita ile tanışır ve o anda aşık olur. Marek, Yovita’nın hayatının kadını olduğuna inanmaktadır ama kısa bir süre sonra bu gizemli kadının izini kaybeder. Agnieszka isimli arkadaşından teselli bulan Marek, Yovita’nın bir süre sonra ülkeden ayrılacağını öğrenince çok üzülür. Atletizme olan ilgisi azalır ama koçu tarafından hırslanmaya zorlanır. Marek’in özgüveni sürpriz sona kadar sarsılacaktır.

Giuliana, mühendis Corrado ile evlidir. Derken bir kaza geçirir ve birden değişir. Artık zaman zaman buhran geçirmekte ve o dönemlerde adete bambaşka biri olmaktadır. Eşi ise, kendisine destek olacağı yerde giderek alaycı ve ilgisiz bir hal almıştır. Tam o günlerde genç kadının karşısına bir erkek çıkar ve Giulliana, kocasının erkek arkadaşı olan bu gençle ilişki kurar...Venedik'te Altın Aslan kazanan Kızıl Çöl, yönetmeni Antonioni'nin ilk renkli sinema filmidir.

Eserlerinin tümünü sessiz sinema çağında vermiş olan İtalyanın öncü sinemacısı Giovanni Pastronenin senaryosunu yazıp yönettiği ve yapımcılığını da üstlendiği filmin konusu Kartaca Savaşları olarak da bilinen Pön savaşlarının ikincisi sırasında (MÖ 238 - MÖ 203) Kartacada geçer ve Kartaca ile Roma Cumhuriyeti arasındaki bu uzun savaşı filmin karakterinin gözüyle yansıtmaktadır. Cabiria, aynı zamanda dünya çapında gişe rekorları kıran ilk filmlerden de biridir.

"The Man Who Died Twice" (1958), Roy Ward Baker tarafından yönetilen ve başrolünde George Raft'ı izlediğimiz bir İngiliz suç draması ve gerilim filmidir. Filmin senaryosu, Edgar Wallace'ın ünlü romanından uyarlanmıştır. 1950'lerin İngiliz sinemasının estetiğini ve suç-gerilim türündeki özelliklerini yansıtan bu film, bir suçlu ile bir cinayet soruşturmasının etrafında dönerken, aynı zamanda gerilim ve gizem unsurlarını da başarıyla işler. Konu ve Temalar"The Man Who Died Twice", adından da anlaşılacağı gibi, "iki kez ölen adam"ın hikayesini anlatır. Filmde, bir adamın ölümünün ardından etrafındaki karanlık sırlar ve olaylar çözülmeye çalışılır. Baş karakter olan Johnny Clark (George Raft), eski bir suçlu ve hırsızdır. Ancak, bir dizi karmaşık olay ve cinayet soruşturması sonucunda, Johnny'nin öldüğü sanılan bir adam olarak geri döndüğü iddia edilir. Johnny'nin yeniden hayata dönmesinin ardından, eski suç dünyasına olan bağları ve cinayetler arasındaki bağlantı gün yüzüne çıkar.Film, ölüme dair şaşırtıcı bir hikaye ve karmaşık bir karakter çözümlemesi sunar. Yavaş yavaş ortaya çıkan cinayetlerin çözülmesi, izleyiciyi şüpheyle sarmalayan bir atmosfer yaratır. Yeniden doğma, suç ve kefaret temaları, filmin temel yapı taşlarını oluşturur. Johnny'nin ölümden dönmesinin ardından toplumdaki yerine dair yaşadığı bunalım ve mücadeleler, karakterin içsel çatışmalarını simgeler.Eleştirel BakışGeorge Raft, filmdeki başrolü oldukça etkileyici bir şekilde üstlenir. Raft, suç dünyasından çıkmaya çalışan bir adamı canlandırırken, karakterin karanlık geçmişi ile mücadele etme ve yeniden bir hayat kurma çabalarını başarılı bir biçimde sergiler. Raft, "noir" türüne özgü, sert ve gizemli bir karakter yaratırken, bu rolüyle klasik bir anti-kahraman portresi çizer.Filmin senaryosu, Edgar Wallace'ın orijinal eserine sadık kalırken, aynı zamanda 1950'lerin İngiliz sinemasının tipik gerilim ve suç öğelerini yansıtır. Ancak, filmdeki bazı karakter gelişimleri ve olay örgüsündeki çözümler zaman zaman klasik "whodunit" (katil kim?) yapısına sapmaktadır ve bazı izleyiciler için tahmin edilebilir olabilir. Özellikle, filmdeki gizem unsurları birkaç noktada çok belirgin hale gelir ve bu da izleyicinin olayların çözümünü erken tahmin etmesine yol açabilir.Filmdeki karakterlerin moral ve etik sorunları, 1950'ler İngiltere'sinin suç ve ahlaki çöküşüne dair sosyal bir yansıma sunar. Johnny'nin dönüşü ve geçmişin izlerini silme arayışı, suç ve kefaretin ne kadar iç içe geçtiğini sorgulayan bir yapıya sahiptir. Bu yönüyle film, sadece bir suç hikayesi değil, aynı zamanda bir karakterin içsel dönüşümünü ve toplumsal yargılardan kaçışını ele alır.Sinematografik ÖgelerRoy Ward Baker'ın yönetmenliği, özellikle atmosfer yaratma konusunda güçlüdür. Filmdeki karanlık ve gergin hava, gölgelere ve ışık oyunlarına dayalı bir görsel stil oluşturur. Bu da, filmi noir etkisi taşıyan bir yapım haline getirir. Özellikle, gece sahneleri ve kapalı mekanlarda geçen gizemli diyaloglar, gerilim yaratma amacıyla kullanılır. Bu yönüyle film,...

Filmde, uyuşturucu satışından kazandıkları parayı harcamak amacıyla motosikletleri ile Amerika’da gezinen iki hippinin, Wyatt (Peter Fonda) ve Billy’nin (Dennis Hopper), öyküsü anlatılmaktadır.Kült film sıfatını hakkıyla kazanmış filmlerin başında gelen Easy Rider, Hollywood’da başarılı ama bağımsız, karşı kültürel ve düşük bütçeli filmler dönemini başlatmıştır. Wyatt ve Billy adında iki motorcunun süslü Harley Davidson’ları üzerinde Los Angeles’tan doğuya doğru yaptıkları bu özgürlük arayışı, alternatif bir yol filmi olmakla birlikte iki kahramanın Amerikan rüyasına ulaşma yolunda bilinmezlerle dolu destansı yolculuklarını anlatıyor. Film, paranoyanın, bağnazlığın ve şiddetin hüküm sürdüğü konformist Amerika’da idealist 60’ların çöküşüne tanıklık ediyor.Filmde özgürlükler ülkesi olarak sunulan Amerika’nın aslında kendi içerisinde farklılıklara ve bireysel özgürlüğe karşı ne kadar hoşgörüsüz bir tutum takındığından bahsedilmektedir.Zamane kuşağın bu mantaliteyi değiştirmeye çalışması ve kendi bakış açısını ortaya çıkarma çabası filmin ana temasını oluşturur.Film dönemin en eleştirel yapımlarından biridir.İyi seyirler..

Danimarka kırsalında yaşayan Kris ve birlikte yaşadığı kısmî engelli amcasıyla terk edilmiş bir çiftlik işletmektedir. İkilinin günlük rutinlere dayanan ilginç ama sevgi dolu ilişkilerinde kelimeler gereksizleşir. Baskın bir çalışma delisi ola Kris, amcasına karşı annelik içgüdüsüyle yaklaşıp aşırı koruyucu bir rol üstlenmiştir. Veterinerlik alanına olan ilgisi çetrefilli bir doğum sırasında kurtardığı buzağıyla yeniden uyanan Kris, geveze veteriner Johannes ile arkadaşlık kurarak yavaş yavaş çiftlik dışındaki hayatı deneyimlemeye başlar. Aşk onun yoluna çıktığında, yaşamını değiştirecek olası bir soru da belirecektir.

İlk rejisörlük denemesini ortaya koyan genç sinema sanatçısı John Schlesinger'in, A kind of loving "Bir çeşit aşk"'ı İngiliz sinemasında son senelerde gayet ciddi bir şekilde alınan cinsiyet problemleri üzerine gayet cesurca çevrilmiş ilgi çekici bir eserdir.

Banka çalışanı Morán, bir daha asla çalışamayacak kadar para çalmayı planlar, sonra da iş arkadaşı parayı saklarken itiraf edip hapis yatar. Kısa süre sonra soruşturma baskısı altında kalan suç ortağı Román, kendisini sonsuza dek değiştirecek bir kadınla tanışır.Cannes Film Festivali dahil birçok festivalde ödüller almış bir filmdir.

Craig kendince yetenekleri olan bir kuklacıdır. Fakat bu meslek ona elbette ki hayatta kalmasını sağlayabilecek bir para kazandırmamaktadır. Bu nedenle ciddi bir kararın eşiğinde olduğunu hissetmektedir. Craig'in karısı olan Lotte ise bir pet shop'da çalışmaktadır. Devamlı olarak kendi işinin tuhaf yanlarından dem vuran Lotte, Craig'in canını fazlasıyla sıkmaktadır. Şansı yaver giden Craig bir firmada iş bulur. Şirkette tanıştığı Maxine isimli bir bayan onun ilgisini cezbeder. Fakat Maxine, Craig'le hiçbir şekilde ilgilenmemektedir. Bir gün Craig çalıştığı firmada gizli bir kapıcık bulur. Kapıdan içeri giren Craig, nasıl olduysa, John Malkovich'in bedeninde uyanacaktır.

Aleksandr Dovjenko'nun 'Ukrayna üçlemesi' içinde Zvenigora (1928) ile Toprak (1930) arasında yer alan bu film, 1918 Kiev Ocak Ayaklanması üzerine doğrusal olmayan bir yansımadır. Devrimci ve milliyetçi duyguları aktarmak için montaj tekniğine diğer Sovyet filmlerinden daha az bel bağlar; bunun yerine, belgesel gerçekçilik ile şiirsel sembolizm arasındaki tezatların şekillendirdiği Goya tarzı bir dışavurumculuğa dayanır.

Paris, 1967. Dönemin en çok konuşulan yönetmeni Jean-Luc Godard Çinli Kız filmini çekmektedir. Filmin başrolünde, sevdiği kadın olan, kendinden 20 yaş küçük Anne yer almaktadır. Mutlu çift evlenir, ama filmin gördüğü ilgi, ardından gelen 1968 olayları, Jean-Luc'ün kendini sorgulamasına sebep olur.

Bamako, çoğu filmden fazlasıyla, fikirler üzerine kurulu bir filmdir. Temel fikir şudur: Dünya Bankası'nın zengin güçlerin çıkarlarına hizmet eden ve kıtanın sömürüsünü devam ettiren politikaları sonucunda, borç Afrika'yı ezip geçmektedir. Mali özelinde bu sömürü, altın ve pamuk (başka yerlerde pirinç, kahve, kakao ile elmas, kalay, kereste) üzerinden işler; ayrıca devletin başarısızlığı, neoliberalizm, düşük yaşam beklentisi, yetersiz eğitim ve sağlık hizmetleri gibi sorunları da kapsar. Bir sahnede, Bamako'nun gençlerinin, ucuz bir Hollywood kovboy filminin taklit versiyonunu izlediğine tanık oluruz; onların hayal gücünü, bu ucuz taklitlerden oluşan ölü bir sinemanın ele geçirdiğini görürüz.Bamako'nun her hikaye dizisinde ötem tema* işlenir; anlatı boyunca, sona ermekte olan bir aşkın akıldan çıkmayan şarkısı yankılanır. Dünya Bankası mahkeme salonunda suçlanırken, savcı tarafından Adalet gibi yüce ideallerin retoriği tekrarlanırken, uyuşuk/tepkisiz figürler avlunun dışında isteksizce dinler. Bu, Sissako'nun Afrika'yı genelde sunuş şekli değildir; kendisi geçmişte, Avrupa ile Afrika arasındaki eşitsiz servet dağılımının gölgesine rağmen, kıtanın büyüleyici ve hayranlık uyandırıcı olduğunu açıkça ifade etmiştir. Ötem tema: Eserin sadece "ne anlattığı" değil, "aslında ne hissettirdiği" ve "hangi büyük soruları sordurduğu" ile ilgilidir. Eserin ruhu ve derinliğini oluşturan katmandır.

Filistinli yönetmen Annemarie Jacir, Düğün Davetiyesi'nde Nasıra'daki Hıristiyan Arap cemaatini sevecen bir bakışla merceğine alıyor. 60'lı yaşlarındaki huysuz Abu, oğlu Şadi ile beraber Nasıra sokaklarında dolaşmakta ve kapı kapı eşe dosta kızının düğün davetiyesini dağıtmaktadır. Uğradıkları her durakta bu binlerce senelik cemaatin birbirinden renkli yüzleriyle kimi zaman tatlı tatlı şakalaşırlar, kimi zaman da hararetle atışırlar. Jacir'in daha önceki filmlerinde de rol alan Saleh Bakri bu defa gerçek babası Muhammed'le birlikte baba-oğulu canlandırıyor. İncelikle yazılmış karakterleri ve halktan esprileriyle içinizi ısıtacak tatlı, küçük bir film Düğün Davetiyesi.

El Artista (İngilizce adıyla The Artist), 2008 yılında vizyona giren Arjantin ve İtalya ortak yapımı bir kara komedi-dram filmidir. Yönetmenliğini Mariano Cohn ve Gastón Duprat üstlenmiştir.Film, özellikle modern sanat dünyasına, galericilere, küratörlere ve sanatın "pazarlanma" biçimine getirdiği absürt ve keskin eleştirilerle tanınır.Jorge, yaşlı ve psikolojik rahatsızlıkları olan hastaların kaldığı bir bakım evinde hasta bakıcı olarak çalışmaktadır. Bu hastalardan biri olan Romano, günlerini kimseyle konuşmadan, sürekli gizemli ve karmaşık çizimler yaparak geçirmektedir.Jorge, Romano'nun bu yeteneğini fark eder ve onun haberi olmadan yaptığı çizimleri çalmaya başlar. Çizimleri prestijli bir sanat galerisine götürür ve kendi eseriymiş gibi sunar. Sanat dünyası bu "yeni ve gizemli" dahiye hayran kalır. Jorge bir gecede ünlü bir ressam haline gelir, büyük paralar kazanır ve modern sanat sosyetesinin merkezine oturur. Ancak Romano'nun çizim yapmayı bırakmasıyla birlikte Jorge'nin yalanı ve kariyeri büyük bir çıkmaza girer.

Paul adlı bir denizci, gemide oluşan bir arızayı fırsat bilip o sırada kıyısına yakın bir yerde bulundukları Lizbon'a gider. Bir süre sonra gemi tamir olunca yola çıkması gerekir ancak o artık başka bir arayışın peşinde, dilini bilmediği bir ülkede, hiç bilmediği bir şehirde, hiçbir şey yapmamanın sınırlarını keşfe çıkmıştır.Bir hayalci olarak, sosyalliğin getirdiği sorumluluklardan kaçıp sadece var olmayı dener. Hiç tanımadığı yeni bir kadını keşfeder, hem onu yaşayarak hem kamerasına kaydederek. Aynı şeyi Lizbon için de yapar. Bu sırada yaşadıklarını mektuplarında anlatıp, kaydettiği görüntülerle birlikte kendisini bekleyen sevgilisine yollayarak, bir yanıyla da hala toplumsal olanla bağını koparmaz. Mektuplarında bahsettiği gibi hiçbir şey yapmıyordur, tatilde gibi de değildir , sadece var olmanın dinginliğini ve huzurunu yaşamaktadır...

Üniversite'den mezun olduktan sonra ekonomik olarak zorluk çeken ailesine destek olabilmek amacıyla iş bulmak için Çin'in kuzeyine seyahat eden genç bir kız kaçırılır ve köylü bir ailenin oğluna gelin olarak satılır. Köy, dağlık bir bölgenin ıssız bir köşesinde, her şeyden ama özellikle iyilikten uzakta bir yerdedir. Birçok kaçış denemesinden sonra pes eden kız, kocasının kuzeniyle yakınlık kurmaya başlar. Sonunda gelen yardım ise, yeni trajedilerin başlangıcı olacaktır.Gerçekçi sinemanın zamanımıza dair en önemli örneklerinden olan Mang Shan (Blind Mountain) - Kör Dağ, Cannes Film Festivali'nde de gösterilmişti.

1930'ların sonunda, İtalya'nın Ferrara kentinde Finzi Contini ailesi, zenginlikleri ile nam salmış, önde gelen Yahudi ailelerden biridir. Evlatları Micol ve Alberto'nun en büyük eğlenceleri, dillere destan malikanelerinde düzenledikleri tenis partileridir. Dünyanın karmaşasından uzakta, bu cennet koyda, Finzi-Continiler için her şey yolunda gitmektedir.Ancak, genç ve güzel Micol'ün orta sınıf bir Yahudi olan Giorgio'ya aşık olması ile işler karışır. Giorgio, Micol için bir tür oyuncak gibidir. Micol, Giorgio'ya göstere göstere, arkadaşlarından biri ile aşk dahi yaşar. Ancak zaman ilerledikçe, aralarındaki sevgi politik oyunların dahil olduğu bir savaşa doğru sürüklenecektir.Vittorio De Sica'nın yönettiği Il Giardino Dei Finzi Contini (The Garden of the Finzi-Continis) - Finzi-Contini'lerin Bahçesi, 1 Oscar ödülünün yanı sıra toplam 11 ödül kazanmış bir yapım.

Polonya'daki bir kasabaya kurulan fabrikanın başına getirilen bir müdür, müdürün etrafına konuşlanmış bürokrasi elemanları ve fabrikadan şikayetçi kasaba halkı üzerine kurulu olan Blizna (The Scar) - Yara, Krzysztof Kieslowski'nin ilk uzun metrajlı filmi olma özelliğini taşıyor.

Genç Nelly koruyucu annesiyle sakin bir hayat sürmektedir ta ki gerçek annesi ortaya çıkana kadar Kris yönetmenin ilk filmi olması sebebiyle gereken ilgiyi haketmektedir. Kris olabildiğine karamsar yapısıyla başlangıç filmi olarak dikkat çeker. Çevirildiği yıla yani 1946'ya baktığımızda dünya yeni bir savaştan çıkmıştır ve ciddi deformasyonlar yaşamaktadır. Bunların insanlar üzerine etkisi doğrudan olabildiği gibi dolaylıda olmuştur. Bu film bu anlamda her şeyi ortaya koyuyor. İntiharlar, yalnızlıklar, aldatılmalar, kanmacalar vs. Bütün Bergman filmleri gibi izlenilmesi gereken önemli bir yapıt.

James Mason, ufak bir şehirde öğretmenlik yapmaktadır. Doktorların verdiği kortizonu kullanan öğretmen, ilaçların sağladığı kendini iyi hissetme duygusuna bağımlı hale gelir. Bu durum onu, karısına, oğluna ve etrafındaki herkese karşı kötü davranan huysuz bir nevrotiğe, megaloman bir zorbaya dönüştürecektir.

1933 senesinde Louisiana’da yaşayan Morgan ailesi, zorlu günler geçirmektedir. Çünkü ailenin babası olan Nathan Lee Morgan, korkunç bir suçla yargılanarak hapishaneye gönderilir. Birkaç hafta sonra karısı Rebecca, 11 yaşındaki oğlunu babasını ziyaret etmesi için gönderir. Bu yolculuk, çocuk için olgunlaşma yolculuğu olacaktır...