Rock’n Roll efsanesi Keith Richards’a çocukluğundan günümüze kadar kimlerin ve hangi seslerin ilham verdiğini bu kapsamlı belgeselle keşfedin.

ABD ordusundaki askerlere yönelik tecavüz salgını, bunu sürdüren ve üstünü örten kurumlar ve bunun derin kişisel ve toplumsal sonuçları hakkında araştırmacı ve son derece duygusal bir belgesel.

Yönetmen Agnes Varda, San Francisco’da bulunduğu sırada Jean Varda adında daha önce tanışmadığı “Yanko” lakaplı bir akrabası olduğunu öğrenir. Yanko, Sausalito kıyısında bir yüzer evde yaşayan, hippi dostlarıyla renkli bir hayat süren bir ressamdır.

Janis: Little Girl Blue - Janis: Hüzünlü Küçük Kız, Joplin’in Teksas’ta küçük bir kasabada geçen çocukluk yıllarından başlayarak, okulda dışlanmasını, blues müziğini keşfetmesini, ardından haksızlığa uğrayanların ve ezilmişlerin yanında yer alışını ve mücadelesini anlatıyor. Amy Berg’ün uzun zamandır üzerinde çalıştığı bu kişisel belgeseli, Janis Joplin’i kültürel bir ikondan ziyade yeni bir kadın imgesinin öncüsü olarak konumlandırıyor. Daha önce görmediğimiz görüntüler ve performanslarla örülü Janis: Hüzünlü Küçük Kız müzik üzerinden iletişim kuruyor, ruhun derinliklerine dokunuyor ve tüm bunları aşkla yapıyor.

İran'da sinemanın 100. yılı vesilesiyle film çekmek için gazeteye ilan vererek oyuncu arayan yönetmen Makhmalbaf, sadece ilk gün 5 bin başvuru gelmesi sonucu fikrini değiştirir ve yeni filmini bu konu üzerine inşa etmeye karar verir.Beş bin kişinin kuyruk oluşturduğu oyuncu seçmeleri, çeşitli kavgalara ve taşkınlıklara sebep olacaktır.

Cove belgeseli ile Oscar kazanan yönetmen Psihoyos, bu sefer yok olmaya yüz tutmuş canlı türlerini korumaya çalışan bir grup aktiviste odaklanıyor. Bu yüzyılın sonuna kadar dünyadaki türlerin yaklaşık yarısının yok olacağının öngörüldüğünü düşünürsek, bu belgeselin farkındalık yaratması açısından oldukça önemli olduğunu söylenebilir.

Marcello Mastroianni son filmi olan, Manoel de Oliveira imzalı 'Dünyanın Başlangıcına Yolculuk' filminin Portekiz'de süren çekimleri sırasında, uzun süredir birlikte yaşadığı Anna Maria Tatò'nun kamerasının önüne geçmişti. Amaç; fikirleri, anıları serbest şekilde paylaşıp, konuşmaları bir itiraf belgeseli formatında kaydetmekti. Altı saatlik çekimlerden ortaya çıkarılan bu 200 dakikalık belgeselde, ünlü aktör Luchino Visconti'nin yönetiminde ilk sahne deneyimlerini, Cinecitta'da ilk kez bir filmde çalışmasını, Vittorio De Sica'ya ve Marco Ferreri'ye olan sevgisini, ve Federico Fellini'yle meslek yaşamı boyunca süren 'karşılıklı güvensizlik üzerine kurulu' diye tanımladığı bir arkadaşlığı anımsıyor. Bu hatıralar rastgele ama dokunaklı, ve Mastroianni'nin kendini hiç önemsemeyen o ünlü mizah anlayışıyla anlatılıyorlar. Kendisine yakıştırılan (ve her zaman uygunsuz bulduğu) Latin âşık imajını ironiyle ele alırken, oyunculuğa bezgin yaklaşımına kendisi de şaşırır bir halde, bazı rolleri sadece filmlerin çekildikleri yerlerden dolayı tercih ettiğini itiraf ediyor.

Yönetmen Kurt Kuenne'in 25 Eylül 2001’de Latrobe, Pennsylvania'da, eski sevgilisi Shirley Turner tarafından vücudunun beş yerinden vurularak öldürülen arkadaşı Andrew Bagby anısına önce Shirley Turner'dan doğacak oğlu Zachary için başladığı, sonra ise Andrew'in ailesi David-Kathleen Bagby için tamamladığı tamamen gerçek kişi ve olayları konu edinen belgesel türündeki filmi.

Amerikalı rap sanatçısı Ice-T’nin yapımcılığını ve anlatıcılığını üstlendiği, yönetmenliğini de Andy Baybutt ile beraber gerçekleştirdiği ‘Something from Nothing: Art of Rap’, rap dünyasının iç yüzünü, türün önde gelen isimleriyle yapılan röportajlarla anlatmaya çalışan bir belgesel. Yeni bir şey icat etmeyip, var olan her şeye yeniden şekil veren rap sanatının inceliklerini, mc ve rapçi arasındaki farkı, enstrümanlarla insanları etkileyebilme olayını kelimeler aracılığı ile gerçekleştirme çabasını, usta çırak ilişkilerini, yeni neslin şiiri tanımasını, rap’in toplum tarafından neden saygı görmeyip ötekileştirildiğini, şarkıların oluşum süreçlerini ve genel olark bu müzik türünün insanlar üzerinde nasıl etkiler yarattığını gösteren bir yapım Art of Rap. Dr.Dre, Eminem, Snoop Dogg, Melle Mel, Ice Cube, Big Daddy Kane ve daha pek çok ünlü ismin yer aldığı yapım.

Vivian Maiers'in fotoğrafları, hayatı boyunca biriktirdiği sayısız nesnenin dağınıklığı arasında kaybolmaya mahkum gibi görünüyordu. Oysa bu görüntüler sokak fotoğrafçılığı dünyasını sarstı ve onları kamuoyunun dikkatine sunan adamın hayatını geri dönülmez bir şekilde değiştirdi. Bu film, John Maloof'un Vivian Maier'i keşfetme serüveninin ilginç dönemeçlerine ve sancılarına hayat verirken, bu gizemli hikâyeyi belgesel filmleri, fotoğrafları, tuhaf koleksiyonları ve onu tanıyan insanların kişisel anlatıları aracılığıyla çözüyor. Çalışmalarını sergilemek için bir blog olarak başlayan bu çalışma, kısa sürede fotoğraf dünyasında viral bir sansasyon haline geldi. Çöp yığınına gitmesi gereken fotoğraflar şimdi galeri sergilerine, yakında çıkacak bir kitaba ve bu belgesel filme konu oluyor.

Ne yazık ki Orwell’dan bize kalan görsel veya işitsel hiçbir kayıt bulunmuyor, dolayısıyla belgeselde de onun arşiv görüntüleri yer almıyor, ama Chris Langham etkileyici performansıyla Orwell’ı canlandırarak, Orwell’ın kitaplarında geçen cümleleri birebir ifade ederek kelimenin tam anlamıyla Orwell’a hayat veriyor.Orwell’ın küçüklüğünden ölümüne dek hayatının önemli dönemlerini ve bu dönemlerde sahip olduğu fikirlerini (yazılarına tamamen sadık kalarak) aktaran bu belgeselde, hemen hepimizin ismini duyduğu ama yaşamını ve kişiliğini pek az bildiği bu önemli yazarın dünyasını canlı kanlı bir biçimde görüyoruz. “Orwell nasıl biriydi?” diye merak eden biri için oldukça doyurucu olacağını düşünüyorum bu belgeselin."Ümid Gurbanov"

Fransa, İngiltere, İsviçre ve Amerika Birleşik Devletleri'nde çekilen bu belgesel, yönetmen Alejandro Jodorowsky'yi (El Topo, Holy Mountain, Santa Sangre) ve onun çığır açan bilimkurgu romanı Dune'u sinemaya uyarlamak için 1974 Kişotçu girişimini kapsıyor. 2 yıl ve milyonlarca dolar harcadıktan sonra, devasa girişim sonunda dağıldı, ancak Jodorowsky'nin efsanevi proje için bir araya getirdiği sanatçılar birlikte çalışmaya devam etti. Bu sanatçı grubu ya da Jodorowsky'nin verdiği adla "savaşçıları" Alien, Blade Runner, Star Wars ve Total Recall gibi filmlerle modern bilimkurgu sinemasını tanımlamaya devam ettiler.

Never-Ending Man: Hayao Miyazaki, efsanevi Japon animasyon ustası Hayao Miyazaki’nin emeklilik sonrası dönemde yeniden yaratım sürecine dönüşünü konu alır. Studio Ghibli’nin kurucularından biri olan Miyazaki, 2013’te emekli olduğunu açıklamış, ancak sanattan ve hikâye anlatıcılığından kopamamıştır. Bu belgesel, onun dijital animasyon dünyasıyla ilk defa tanışmasını, teknolojiye karşı geleneksel yaklaşımını ve yaratıcılığının sınır tanımayan doğasını takip eder. Film, izleyiciyi hem bir sanatçının iç dünyasına hem de yaratıcı sürecin perde arkasına samimi bir şekilde davet eder.Never-Ending Man: Hayao Miyazaki, belgesel türündedir. Sanat, animasyon ve biyografi odaklı yapım; hem Miyazaki’nin hayranlarına hem de yaratıcı süreçlere ilgi duyanlara hitap eder. Durağan ve sade anlatımı, izleyiciye sadece bir karakter portresi sunmakla kalmaz, aynı zamanda üretmenin yaşla, teknolojiyle ve tutkuyla ilişkisini de sorgular.

Rolling Stone: Brian Jones'un Yaşamı ve Ölümü, ünlü film yapımcısı Danny Garcia'nın yeni belgeseli. Brian Jones ve Rolling Stones'un yükselişinin yanı sıra Jones'un zamansız ölümünü inceleyen Garcia, lanetli pop yıldızının ilginç ve açıklayıcı bir resmini çiziyor.

Yönetmenler Hetherington ve Junger, Afganistan'ın en tehlikeli vadilerinden birinde bulunan Birleşik Devletler Ordusu'nun 2. Taburu ile bir yıl geçiriyor. Belgesel, birlik Taliban'ı geri püskürtmek zorunda kalırken sıkı çalışma, ölümcül çatışmalar ve karşılıklı dostluklarla savaşın nasıl kazanılacağına dair içgörü ve empati sağlıyor.

Paris’te çekilen belgesel, 20. yüzyıl Amerikan edebiyatının dev figürlerinden James Baldwin’in portresini çıkarırken, siyahların düşünsel tarihine ve siyasi hareketlerine dair geniş bir tablo çıkarıyor. Efsanevi yazar, Paris’in pek çok farklı noktasından izleyiciye sesleniyor.

Film yapımcısı ve yazar Mark Cousins, sadece kırk gün boyunca sinema tutkusu ve film yapımına ilişkin stil, fikirler, duygular ve pratiklikler gibi konuları incelemek üzere sıra dışı bir yolculuğa çıkıyor; her türlü sanatsal ve kültürel sınırı aşan işleri analiz ederek sinemanın evrensel dilini iddialı bir şekilde araştırıyor.

Varda 1979 yılında Fransa’dan Los Angeles’a döndüğünde, şehrin duvarlarını süsleyen duvar resimleri hakkında bir belgesel çeker. Şehre canlılık katan, renk ve konu zengini bu resimler burada yaşayan farklı topluluklar için bir ifade alanı olmuştur. Hem anlatıcı hem tur rehberi hem de bir tarihçi gibi davranan Varda, 1960’ların sonundaki Melekler Şehri deneyiminin ayrılmaz bir parçası olan bu sanatsal dışavurumların tarifsiz ruhunu yakalamaya çalışıyor. Duvar resmi yapan sanatçılarla söyleşilerin de yer aldığı filmde Varda, sınır tanımayan merakı ve kendine has duyarlı yaklaşımıyla seyirciyi bu şehrin rengârenk duvarlarındaki gizemli hikâyelerin izini sürdüğü benzersiz bir yolculuğa çıkarıyor.

Anthony Powell adlı bir adam Antarktika’da geçirdiği 1 yılı filme alıyor. Antarktika’nın güzellikleri olduğu kadar, zorluklarının da olduğunu gösteriyor.” Antarktika’da iki mevsim vardır. Biri tüm olayların gerçekleştiği yaz mevsimi, diğeri ise karanlık ve yalnızlık dolu kış…,çoğu insan kışı burada geçirmeyi istemez.” Bu belgeselde Antarktika’ya daha farklı bir açıdan bakacaksınız. Görselleri ise gerçekten muhteşem.

ABD hükümetinin sözde özgürlük ve adalet sistemine karşı hazırlanmış vurucu bir biyografi örneği olan bu film, Reddit kurucularından genç yaşta kaybettiğimiz Aaron Swartz'ın hayat hikayesini anlatıyor. Filmde Aaron'ın çocukluğundan kendi elleriyle yaşamına son verdiği 26 yıllık süreç içerisinde onun fikirleri, dehası ve hayata bakış açısı gözler önüne seriliyor.

Makedonya kırsalında arıcılıkla uğraşan bir ailenin yaşamına ışık tutuyor ve doğayla içi içe yaşayan bu ailenin göçebe arıcıların yanlarına taşınmasıyla bozulan düzeni yeniden sağlamak için verdikleri mücadeleyi anlatıyor. Hatice ve ailesinin verdiği bu mücadele, insanlık ile doğa arasındaki dengenin kırılganlığını da gözler önüne seriyor.

Earthlings, Shaun Monson'ın yönetmenliğini, Joaquin Phoenix ve Persia White'in anlatıcılığını, Moby'nin müziklerini yaptığı 2005 yapımı belgesel. İnsan türünün kullandığı hayvan kaynaklı ürünleri elde ederken kullandığı "insanlık dışı" yöntemleri anlatır.Belgesel hayvanların maruz kaldığı kötü muameleyi "evcil hayvanlar", "yemek", "giysi", "eğlence" ve "bilimsel araştırma" başlıkları altında anlatır. Belgeselde yönetmenin çektiği görüntülerin yanında gizli kamera çekimleri ve haberlerden derlemeler de bulunmaktadır.Earthlings, insanın ne kadar vahşileşebileceği hakkında hayal edebilecek limitleri bile aşarken, aslında "öteki" olarak görülen hayvanların insan zulmüne bilinenden çok daha fazla ve farklı şekillerde maruz kaldığı da açıkça gösteriliyor.

İki bölümden oluşan bu Channel 4 dizisinde Profesör Richard Dawkins, inanç olarak adlandırdığı düşünmeme sürecine meydan okuyor. Dawkins, 21. yüzyılın başında dini inancın rasyonel ve bilimsel gerçekler karşısında zemin kazanıyor olmasından duyduğu şaşkınlığı anlatıyor. Şüphecilik, araştırma ve kanıta dayanan bilim, kendi kavram ve iddialarını sürekli olarak test etmelidir. İnanç, tanımı gereği kanıtlara meydan okur: test edilmemiştir ve sarsılmazdır ve bu nedenle bilimle doğrudan çelişir. Ayrıca Dawkins'e göre dinler ahlak, barış ve umut vaaz etseler de aslında hoşgörüsüzlük, şiddet ve yıkım getirmektedirler. Dünyadaki pek çok dinde aşırı köktenciliğin artması sadece insanlığı tehlikeye atmakla kalmıyor, aynı zamanda binlerce yıllık tarih boyunca insanlığın daha aydınlanmış ve daha hoşgörülü olma yönünde ilerleme eğilimiyle de çelişiyor.

Çekimi üç yıldan fazla süren “Çöplük/Wasteland”belgesel, ünlü sanatçı Vik Muniz’i Brooklyn’deki evinden memleketi Brezilya’da Rio de Janeiro’nun dışında bulunan dünyanın en büyük çöplüğü Jardim Gramacho’ya kadar izliyor. Muniz, burada bir “catador” grubunun fotoğraflarını çekiyor. Muniz’in başlangıçtaki amacı çöplerle birlikte catadorları görüntülemektir. Ancak bu ilham verici karakterlerle yaptığı işbirliği ile onların hayatlarına dahil oluyor. Catadorlar kendilerine umut olan Muniz sayesinde yeniden hayal etmeye başlıyorlar. Yönetmen Lucy Walker yardımcılarıyla birlikte tüm süreç boyunca sanatın dönüştürücü gücü ve insan ruhunun simyasının etkileyici kanıtlarını ortaya koyuyorlar.

Film, Lansdowne Productions'dan Nick Higgins ve Scottish Documentary Institute'dan Noémie Mendelle tarafından üretildi ve filmin 10 bölümünün her biri için 10 film bölümü yönetmeni var - Kenny Glenaan, Douglas Gordon, Nick Higgins, Irvine Welsh, Mark Cousins, Sana Bilgrami, Alice Nelson, Tilda Swinton, Doug Aubrey, David Graham Scott, Anna Jones. Filmin birleştirici teması İskoçya'daki insan haklarıdır ve her bölüm "Yeni On Emir"den birini resmeder - İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi'nden seçilen 10 madde. Yeni On Emir'in 10 film bölümü 1. Toplanma Özgürlüğü Hakkı - Yönetmen, David Graham Scott 2. Köleleştirilmeme Hakkı - Yönetmen, Nick Higgins 3. Adil Yargılanma Hakkı - Yönetmen, Sana Bilgrami 4. İfade Özgürlüğü Hakkı - Yönetmen, Doug Aubrey 5. Yaşam Hakkı - Yönetmen, Kenny Glenaan 6. Özgürlük Hakkı - Yönetmenler, Irvine Welsh ve Mark Cousins ​​7. İşkence Görmeme Hakkı - Yönetmen, Douglas Gordon 8. Sığınma Hakkı - Yönetmen, Anna Jones 9. Mahremiyet Hakkı - Yönetmen, Alice Nelson 10. Düşünce Özgürlüğü Hakkı - Yönetmenler, Mark Cousins ​​ve Tilda Swinton.

Başkan John F. Kennedy ve Başkan Lyndon B. Johnson dönemlerinin eski Savunma Bakanı Robert McNamara'nın gözünden Amerika'nın öyküsü.

Into the Arms of Strangers: Stories of the Kindertransport - Yabancının Kollarında, 2. Dünya Savaşı sırasında olan 10.000'den fazla Yahudi çocuğun hayatının kurtulduğu kindertransport olayını konu almaktadır. Nazi Almanya'sından kaçıp İngiltere'de yaşayan çocukların gönderdikleri arşivler filmde kullanılmıştır.Belgesel ağırlıklı olarak kindertransport mağduru çocukların (filmin çekildiği zamanki yaşları 60 ve 70 yaşlarındadır) görüntülerinden oluşmaktadı

1966 yılında Dieter Dengler vurulmuş, yakalanmış ve daha sonra kaçmayı başarmıştır. Yalınayak bir şekilde musonlardan, sülüklerden ve köylülerden kaçan Dengler kurtarılır. Artık 60 yaşlarını süren ve Tamalpais dağında yaşayan Dengler hikayesini anlatır: Alman bir delikanlı 2. Dünya Savaşı’ndaki bombalamalardan, savaş sonrası fakirlikten sağ çıkar ve bir demircinin yanında çırak olur. 18 yaşında göç eder ve Amerikan Hava Kuvvetleri’nde patates soymaya başlar. Daha sonra California’ya gider, üniversiteye ve sonra uçmayı öğrenmek için Donanma’ya kaydolur. Hayatı boyunca türlü acılar yaşamış sessiz bir adam hikayesini anlatır: savaş, yakalanma, korkunç koşullar, kaçış ve mucizevi kurtuluş. Bu gücü kendisinde nasıl buldu? Bu anılarla nasıl yaşayabiliyor?

Joe Satriani, Yngwie Malmsteen ve Steve Vai, Ekim 2003'te Amerika Birleşik Devletleri'nde bir dizi gösteri için bir araya gelen all-star grubu G3'ü oluşturuyor. Üçlünün inanılmaz gitar hüneri, "Satch Boogie", "Midnight", "I Know You're Here", "Evil Eye", "Far Beyond the Sun" ve daha birçok şarkıda sergileniyor.

Latin cazının önde gelen müzisyenlerinin hayatlarını konu alan bu müzikal - belgeselde, Latin cazını Güney Amerika’dan sayısız müzik geleneğiyle buluşturan Paquito D'Rivera, flamenko’yu cazın ifade gücüyle birleştiren Chano Dominguez ve Latin cazının altın çağında bu müziğin kilometre taşlarından sayılan Bebo Valdés gibi ustaların hayatlarını ve enfes performanslarını izleyebileceksiniz.

İstanbul'da Amerikalı yazar James Baldwin, ırk, Amerikalıların cinselliğe olan takıntısı, ülkede kesintiye uğrayan yazarlık on yılına dair içgörüler, Türklerin cömertliği ve başka bir ülkede, başka bir yerde olmanın, modern toplum hakkındaki kökleşmiş tutumları yeniden gözden geçirmeye nasıl zorladığı hakkında derin düşüncelere dalar.

Garth Brooks ve Taylor Swift gibi megastarların kökeni, Nashville'in müzik tarihinin gidişatını değiştiren tesadüfi dönüm noktası olan The Bluebird Cafe'de hayallerinin peşinde koşan yeni şarkıcı-şarkı yazarlarını takip ediyor.

İran'lı kadın şair Füruğ Ferruhzad (Forugh Farrokhzad)'ın 1962 yılında çektiği ilk ve tek film olan Khaneh Siah Ast (The House is Black) - Ev Karadır, 20. yüzyıl İran şiirinin en büyük isimlerinden olan ve 1967 yılında henüz 32 yaşındayken bir trafik kazası sonucu hayatını kaybeden Ferruhzad ile birlikte, o dönemde toplumdan tecrit bir bölgede yaşayan cüzzam hastalarının arasında insana dair, dünyaya dair şiirsel, ruhani ve aynı zamanda sarsıcı bir yolculuğu konu ediniyor.

Belgesel, İtalya'nın Afrika sınırına en yakın toprağı olan Lampedusa adasında yaşanan göçmen krizini anlatıyor. Avrupa'da yeni bir yaşamın hayalini kuran ve buraya gelen binlerce göçmenin umut limanı olan bölgenin tarihini, kültürünü ve bu bölgenin günlük gerçeklerinin ekrana yansıtıldığı Fuocoammare (Fire at Sea) - Denizdeki Ateş, Berlin Film Festivali'nden Altın Ayı ile dönmüştü. Belgesel, toplam 14 ödüle sahip.

Billie Holiday, tüm zamanların en büyük seslerinden birine sahipti. Nefes kesici bir yeteneğe ve küresel popülariteye sahip bir kadındı. Fakat aynı zamanda ABD’nin o dönemki şartlarında kendisine bir yer edinebilmesi tartışmalara yol açmıştı. Strange Fruit‘i söyleyerek bir isyan başlatan Holiday’in biyografisini 1960’lı yılların sonunda Linda Lipnack Kuehl yazmaya başladı. Kitap hiçbir zaman bitmedi, Linda’nın çalkantılı hayatının içindeki karakterlerle yaptığı röportajların kayıtları da ortaya çıkmadı. Kendini anlatmaya çalışırken hayatını feda eden yaşamış en büyük seslerden birinin çarpıcı ve güçlü hikayesi, daha önce gün yüzüne çıkmamış Linda Lipnack’ın araştırmalarından da besleniyor.

Bir Etiyopya efsanesine göre, uyarıcı yeşil bir yaprak olan gat otu (ya da yemen otu), ebediyet arayışındaki Sufiler tarafından bulunmuştur. Bu efsaneden esinlenen Faya Dayi - Zordur Gitmek, günümüzde Etiyopya’nın en kazançlı tarım ürünü olan gat’ın kendine özgü ayinleriyle sarmalanmış Harar yaylalarında manevi bir yolculuğa çıkıyor. Zordur Gitmek, gat ticareti üzerinden hükümetin ağır baskısı, gat'ın yol açtığı hayaller ve sınır ötesine uzanan tehlikeli yolculuklar arasında sıkışan insanların hikâyelerinden oluşan mahrem bir anlatı oluştururken baskıcı rejimin derin yaralar açtığı gençlerin hayallerine de göz atıyor.Çekimleri on yıl süren Zordur Gitmek'in senaryosunu yazan Meksikalı-Etiyopyalı sanatçı Jessica Beshir yapımcılığını, yönetmenliğini ve görüntü yönetmenliğini de üstlendi. “Faya Dayi”, gat hasadı sırasında Oromolu çiftçilerin söylediği bir şarkıdır, “iyilik-sağlık getirsin” anlamına gelir.

Son şampiyon George Foreman ile güçsüz rakibi Muhammed Ali arasında 1974 yılında oynanan dünya ağır sıklet şampiyonluk maçını konu alan boks belgeseli.1974'te Leon Gast, eşi benzeri görülmemiş bir spor gösterisine eşlik etmesi planlanan bir müzik festivali olan Zaïre 74'ü çekmek üzere Afrika'ya gitti: Kariyerinin son dönemlerinde güçsüz kalan Muhammed Ali'nin boks ağır sıklet şampiyonluğu unvanı için genç ve güçlü George Foreman'la mücadele edeceği Rumble in the Jungle - Kinşasa'daki bir reklam panosunun ifadesiyle "siyah bir ülkede, siyahlar tarafından organize edilen iki siyah arasındaki bir dövüş". Ana müsabaka ertelenip Ali'nin Afrika'da kalış süresi uzayınca, Gast bir hazine dolusu görüntü topladı ve çılgınca karizmatik sporcunun kariyerinin en zorlu maçlarından birine hazırlanırken bir yandan da siyah Amerika'nın sömürge sonrası Afrika'daki gururlu elçisi rolünün tadını çıkardığını gözlemledi. Yapım aşaması yirmi yıl süren When We Were Kings, Norman Mailer ve George Plimpton ile yapılan röportajlarla dövüşün sansasyonel etkisini gözler önüne sererken, Ali'nin cazibesini, zarafetini ve meydan okuyuşunu yansıtan Akademi Ödüllü portresini tamamlıyor.

Kanser oranları artıyor, insanlar giderek şişmanlıyor, küresel ısınma önlenemez hale geliyor, ormanlık alanlar azalıyor, birçok canlı türü yok oluyor ve bizim gibi milyarlarca omurgalı-memeli hayvan kırıma uğruyor. Bu trajik olayların en büyük sorumlusu ise endüstriyel hayvancılık ve hayvanlara zulüm uygulayan kurumlar. Bu belgesel’de bu olayların nasıl geliştiğini anlatıyor.

İberia (2005) filmi, İspanyol yönetmen Carlos Saura'nın bir eseridir ve sanatın çeşitli yönlerini içinde barındıran bir dans ve müzik gösterisidir. Film, müzikle iç içe geçmiş sahneleri, etkileyici görselliği ve güçlü temalarıyla dikkat çekiyor. Eleştirmenler, görsel anlatımın yanı sıra, filmdeki duygusal derinlikleri ve kültürel temaları övgüyle karşılamaktadır. Ancak bazı izleyiciler, filmdeki anlatımın karmaşık olduğunu düşünebilir. Genel olarak, sanatseverler ve dans tutkunları için önerilen bir yapım olarak öne çıkmaktadır.

Michael Moore’un yazıp yönettiği, aynı zamanda oynayıp yapımcılığını da üstlendiği bu bağımsız film ABD’deki sağlık sistemini eleştirmektedir. (İngilizcede sick (hasta) sözcüğünden türetilmiş argo bir sözcük olan “Sicko”, “tehlikeli akıl hastası”, “sapık” anlamında kullanılmaktadır.) Daha önce de Bowling for Columbine belgeseli ile şiddetin Amerikan kültüründeki etkilerine, Fahrenheit 9/11 belgeseli ile de İkiz Kuleler’e yapılan terörist saldırılara farklı bir bakış açısı getiren Oscar ödüllü yönetmen, eylem adamı Michael Moore bu belgesel filminde de dikkatleri ABD’deki sağlık sisteminin olumsuz yönlerine çekmektedir. ABD’deki sağlık sigorta şirketlerinin acımasızca sigortalıları istismar etmeleri, sadece kâr peşinde koşan ilaç şirketleri, şirketlerden para alan siyasetçilerin şirketlerin çıkarları doğrultusunda kararlar almaları gibi konulara değinen ve bunu yaparken sıklıkla belgeleri ve rakamları ortaya döken Moore ayrıca ABD’deki sağlık sistemini İngiltere, Kanada, Fransa ve Küba’da uygulanan kâr amacına dayanmayan sosyal sağlık sistemleri ile kıyaslar. Dünyada sağlığa en fazla bütçeyi ayırmış bir ülke olan ABD’de ortalama yaşam süresinin bile bu ülkelerden çok daha düşük olduğunu da belgeler. Sigortalı oldukları halde aldıkları (veya alamadıkları) sağlık hizmetlerinden dolayı yüksek ve ödenemez faturalarla yüz yüze gelen ABD vatandaşlarından bazılarını Küba’ya götürerek bedava sağlık hizmeti almalarını sağlar. Sağlık sistemlerini kıyaslarken yine her zamanki hınzırlıklarını yaparak seyirciyi güldürmeyi de ihmal etmez. Zaten filmin tanıtım sloganı da doktorların hastalarına ara sıra sarfettikleri bir sözden alınmıştır; “Biraz canınız yanabilir!” Film ilk gösteriminin yapıldığı Cannes Film Festivali’nde çok büyük ilgi gördü ve dakikalarca ayakta alkışlandı. Film “En iyi belgesel film” dalında Akademi Ödülü’ne aday gösterildi. Çeşitli yarışmalarda tam 7 ödül kazandı. 9 milyon dolara mal olan Sicko, belgesel bir film olmasına rağmen 6 ay içinde 35 milyon dolar hasılat yaptı. İyi seyirler..