Yemen’in devrim gibi samimi bir portresi, Yemen’in değişen zamanları hakkında akıllı bir yorumcu olan tur rehberi lideri Kais’in gözünden anlatılan, devrimin bilinmeyen yoldan yansıması, kaybolması, öfkesi ve umudunun keskin anlarını sunan bir portre ortaya çıkıyor.Yönetmenin, Arap Baharı esnasında Yemen gerçeğini ele aldığı filmin alışılmadık ana karakteri, bizlere dumanı tüten bir devrim boyunca rehberlik ediyor.

Ekolojik eşikler aşılmış, ekonomik eşikler aşılmış, nüfus eşikleri aşılmış, sosyal uyum bozulmuş. İşte neoliberal kentleşmenin fotoğrafı: “Ekümenopolis”. Bu ilk uzun metrajlı belgeseliyle İstanbul’a bütüncül bir yaklaşımla bakmayı amaçlayan ve değişim kadar onun dinamiklerini de sorgulayan İmre Azem, bizi yıkılmış gecekondu mahallelerinden gökdelenlerin tepelerine, Marmaray’ın derinliklerinden üçüncü köprünün güzergâhına, gayrimenkul yatırımcılarından kentsel muhalefete, bu uçsuz bucaksız kentte bu sayede belki de yaşadığınız İstanbul’u yeniden keşfedeceğinizuzun bir yolculuğa çıkartıyor.

Oscar’da kesinlikle gönlümüzün pır pır atacağı bölüm olan En İyi Belgesel adaylıklarında adeta ışıldıyor bu film. Siz de izleyince göreceksiniz, belgesel sinemanın sınırlarını aşıp unutulmayacak bir düş âlemine sürükleyen bu enfes film, 2014’ün en çok konuşulacak ve ödüller toplayacak belgesellerinden biri olacak. Cutie and the Boxer bokstan resme giden yolda bir sonbahar hikâyesi… Aynı zamanda görüntü yönetmeni de olan yönetmen Heinzerling bu belgeselde 80’lik iki ihtiyar sanatçının aşklarının 40. yılını renk cümbüşüyle kutsuyor...

ABD hükümetinin sözde özgürlük ve adalet sistemine karşı hazırlanmış vurucu bir biyografi örneği olan bu film, Reddit kurucularından genç yaşta kaybettiğimiz Aaron Swartz'ın hayat hikayesini anlatıyor. Filmde Aaron'ın çocukluğundan kendi elleriyle yaşamına son verdiği 26 yıllık süreç içerisinde onun fikirleri, dehası ve hayata bakış açısı gözler önüne seriliyor.

Destn (Tom Sullivan) şöhretin eşiğinde bir rock grubunun lideridir. Şimdiye kadar müzik kariyerlerini kokain kaçakçılığı ile sürdürüyorlardı. Müzisyenler ve onların menajeri Raf (Jack Palance) organize suç ile ilişkilerini kesmek, uyuşturucuyu geride bırakıp sadece müziğe konsantre olmayı isterler. Ancak mafya için son bir iş yapmaya zorlanırlar.

Oscar'a aday olmuş yönetmen Charles Ferguson, İç İşler ile, hâlâ dünyayı kasıp kavurmakta olan 2008 ekonomik krizinin perde arkasındaki akıl almaz gerçekleri ilk kez gözler önüne seren bir belgesele imza atıyor. Faturası 20 trilyon doları aşan kriz, milyonlarca insanı evsiz ve işsiz bırakarak mağdur etti. Film, derinlemesine araştırmaların yanı sıra finans dünyasının önemli isimleriyle, politikacılarla ve gazetecilerle yapılan dudak uçuklatıcı röportajlar üzerinden arsız bir endüstrinin gelişimini takip ediyor. Aynı zamanda da siyasetin, düzenlemelerin ve akademinin yozlaşmasıyla sonuçlanan yıkıcı ilişkiler ağını açığa çıkarıyor. Matt Damon tarafından seslendirilen film yalnızca ABD ile sınırlı kalmıyor, İzlanda, İngiltere, Fransa, Singapur ve Çin'e de giderek, her birimizin hayatını etkilemekte olan yoz ve açgözlü sistemin resmini bir bütün olarak çiziyor. Bu, olayları parça parça gazetelerde okumaktan çok farklı bir his; uyandırıyor, sarsıyor.2011 Oscar En İyi Belgesel Ödülü

2015 yılında Bükreş’te Colectiv adlı bir gece kulübünde çıkan yangın sonucu 27 kişi vefat eder, 180 kişi yaralanır. Daha sonra yangında ölümcül derecede yanıkları olmayan kişiler de hastanede bir bir ölmeye başlar ve vefat edenlerin sayısı 60’a yükselir. Bir doktor ise bu duruma dayanamaz ve asıl durumu araştırmacı gazetecilere ihbar eder. Bunun üzerine itiraflar ardı ardına gelir. Bu sayede gazeteciler büyük bir sağlık hizmetleri dolandırıcılığını ortaya çıkarır.

Shakespeare’in III. Richard’ının yeni bir versiyonu söz konusu. Bir tiyatro grubu, oyunu sahneye koyarken metnin gücünü ve günümüzdeki uzantılarını tartışıyor. Klasik anlatım kalıplarının dışına çıkan bu ilginç filmde Winona Ryder, Alec Baldwin gibi angloamerikan gençliğin idolleri de mevcut.

Kirli Savaşlar, Blackwater adlı kitabı uluslararası arenada en çok satanlar listesine girmiş olan araştırmacı gazeteci Jeremy Scahill’in izinden, Afganistan’dan Yemen’e, Somali’ye ve ötesine uzanan Amerika’nın gizli savaşlarının kalbine iniyor. Güçlü bir sinematik tarzı olan film, belgesel türü ve kurgusal hikâyeciliğin sınırlarını bulanık hale getiriyor. Yarı aksiyon filmi, yarı dedektiflik öyküsü olan Kirli Savaşlar, günümüzün en önemli ve bir o kadar da eksik bilinen öykülerinden birine yapılan sürükleyici bir yolculuk. Afganistan’ın ücra bir köşesinde tamamen yanlış giden bir ABD gece baskınına ilişkin bir dosyayla başlayan hikâye, hızlıca, gizli ve oldukça güçlü Ortak Özel Operasyon Komutanlığı (JSOC) hakkında küresel çapta yürütülen bir soruşturmaya dönüşüyor..

90’lı yılların en çok konuşulan isimlerinden biri olan Kurt Cobain, genç yaştaki ölümüyle ardında büyük tartışmalar bırakmıştı. Şimdi aradan geçen yılların ardından Montage of Heck, Cobain’in hayatına hiç olmadığı kadar detaylı bir bakış atıyor.

Earthlings, Shaun Monson'ın yönetmenliğini, Joaquin Phoenix ve Persia White'in anlatıcılığını, Moby'nin müziklerini yaptığı 2005 yapımı belgesel. İnsan türünün kullandığı hayvan kaynaklı ürünleri elde ederken kullandığı "insanlık dışı" yöntemleri anlatır.Belgesel hayvanların maruz kaldığı kötü muameleyi "evcil hayvanlar", "yemek", "giysi", "eğlence" ve "bilimsel araştırma" başlıkları altında anlatır. Belgeselde yönetmenin çektiği görüntülerin yanında gizli kamera çekimleri ve haberlerden derlemeler de bulunmaktadır.Earthlings, insanın ne kadar vahşileşebileceği hakkında hayal edebilecek limitleri bile aşarken, aslında "öteki" olarak görülen hayvanların insan zulmüne bilinenden çok daha fazla ve farklı şekillerde maruz kaldığı da açıkça gösteriliyor.

Sinemanın 100 yıllık ömründe eşcinsellik nadiren beyaz perdeye yansıdı. Yansıdığında ise sadece gülünecek, acınacak ya da korkulacak bir şey olarak gösterildi. Bunlar hızla geçen ancak unutulmaz görüntülerdi ve hala süren birer efsane gibiler. Büyük mit yaratıcısı Hollywood; heteroseksüellere eşcinseller hakkında, eşcinsellere de kendileri hakkında ne düşünmeleri gerektiğini öğretti. Kimse bu etkiden kaçamadı...Vito Russo'nun aynı adla yazdığı kitaptan yola çıkılarak hazırlanan The Celluloid Closet - Sakıncalı Film Dolabı, Hollywood'un ilk günlerinden itibaren eşcinselliğe bakışını ve eşcinsellerin sinemada kendilerine nasıl bir yer bulduğunu anlatıyor. Filmin toplam 7 ödülü bulunuyor.

Ingmar Bergman: Om Liv Och Arbete (Ingmar Bergman on Life and Work), Jörn Donner'in Bergman'ın film ve tiyatro çalışmalarına vurgu yaparak Ingmar Bergman ile derinlemesine röportajını ekranlara getiriyor. Bergman'ın kişisel hayatı ve din, aile ve kayıp hakkındaki düşünceleri de tartışılıyor.

Paris is Burning, 1980li yılların sonlarına doğru, New York’ta yaşayan eşcinsel, transseksüel, Afroamerikan ve Latin kökenlilerin düzenledikleri balolara dair bol ödüllü bir belgesel. O yıllarda özellikle “drag queen”lerin, “crossdresser”ların rağbet ettiği bir etkinlik olan balolarda, herkes kategorilere uygun olarak giyinip podyumda yürüyerek hem kendilerini istedikleri gibi ifade ediyor hem de birinci olmak için yarışıyorlardı. Balolar o dönemde New York’taki altkültürel gruplarda oldukça popülerdi. Öyle ki ünlü bir moda dergisi olan Vogue’un kapak fotoğraflarındaki duruşları örnek alarak, daha sonra Madonna’nın da kullanacağı “voguing” isimli bir dans türü bile üretilmişti.Belgesel temelde bu balo kültürüne odaklanırken, bir yandan da New York’ta özellikle transseksüellerin yaşadığı ve aynı soy ismini kullanan LGBT’lerin yaşadığı evler, AIDS, seks işçiliği gibi konuları da tüm gerçekliğiyle yansıtıyor. Film, toplam 16 ödüle sahip.

Efsanevi rock grubu The Beatles'ın bölünmenin eşiğine geldiği son aylarını takip ediyoruz. Bu arada son iki albümleri "Let It Be" ve "Abbey Road" için müzik yapıyorlar ve sonunda Apple binasının çatısında son bir konserle sona eriyorlar.

Hikâyenin merkezinde, Sibirya Taygası'nda Yenisey nehri kıyısındaki Bakhtia köyünün yerli halkının yaşamı yer alıyor. Kamera, bir yıl boyunca köydeki kahramanları takip ediyor. Son yüzyıllarda günlük rutinleri neredeyse hiç değişmeyen yerliler, hayatlarını kendi kültürel geleneklerine göre yaşamaya devam ediyor.

Breaking Boundaries: The Science of Our Planet, zamanımızın en önemli bilimsel keşfini yani insanlığın Dünya’yı 10.000 yıldır, medeniyetin başından beri sabit tutan sınırların dışına ittiği fikrini anlatıyor. Belgesel aynı zamanda Dünya’nın yaşam destek sistemlerini korumak için uygulanabilecek çözümlere de değiniyor.

Göran Olsson'un yönettiği The Black Power Mixtape 1967-1975 - Siyah İktidar Karışık Kasedi 1967-1975 belgeselinde; 1967-1975 yılları arasında, meraklı ve bir o kadar da naif İsveçli gazeteciler Atlantik'in öbür kıyısında, Amerika'da gelişen Siyah İktidar hareketini gözlemleyerek filme çektiler. Belgesel, 30 yıl boyunca bir bodrum katında unutulmuş 16mm görüntülerden oluşan bir hazineyi, karşı konulması güç bir ses, imge ve hikâye mozaiğine dönüştürerek bu hareketin gelişimini anlatıyor.

The Song Remains the Same, İngiliz rock grubu Led Zeppelin'in yer aldığı 1976 konser filmidir. Çekimler 1973 yazında, New York City'deki Madison Square Garden'daki üç gecelik konserler sırasında, Shepperton Studios'ta ek çekimler yapıldı.

2018'de dünyayı sarsan büyüleyici, her şeye rağmen hikayenin bir tarihi: Kuzey Tayland'daki su basmış bir mağaranın derinliklerinden on iki çocuk ve koçlarının cesurca kurtarılması.

1980’lerin sonunda Friedmanlar, saygı gören bir bilgisayar ve müzik öğretmeni olan baba Arnold Friedman, anne ve ev hanımı olan Elaine Friedman ve üç yetişkin oğulları David , Seth ve Jesse Friedman, tipik bir orta sınıf Amerikan ailesidir. Her ne kadar mutlu bir tabloya sahip olsalar da bir gün Arnold’un çocuk pornosu işinin içinde olduğunun açığa çıkması ve bu konuda suçlanması ile umulmadık ve keskin bir dönüşüm başlar. Film bir belgesel niteliğinde izleyicisi ile buluşuyor.Capturing the Friedmans - Canım Babacığım, toplam 25 ödül kazanmış bir yapım.

Londra Ulusal Galerisi'nin günlük işleyişinin bir portresi, çalışanların rolünü ve Galeri ziyaretçilerinin deneyimlerini ortaya koyuyor. Film, küratörlerin ve konservatörlerin; eğitim, bilim ve koruma departmanlarının; ve galeriyi deneyimlemeye gelen her türlü insandan oluşan izleyicinin rolünü tasvir ediyor.

Batı’nın Afganistan’daki varlığına dair epik bir belgesel olan Acı Göl, BBC News için çekilmiş ve hiç gün güzüne çıkmamış 26 terabaytlık arşiv görüntülerinin bir araya getirilmesinden oluşuyor. Şok edici sahnelerin araya virgül koyduğu bu muazzam montaj, bahsettiği şeylerin garipliğiyle birlikte adeta rahatsız edici bir düş gibi ilerliyor. Curtis’in üstsesi bu anlarda yardımcı olmaya çalışıyor izleyiciye: “İktidardakiler gerçekliğin karmaşıklığını anlamamız için hikâyeler uydururlar, ama bu hikâyeler giderek daha az inandırıcı ve yavan gelmeye başlıyor.” Biçimsel anlamda bir başyapıt düzeyine erişen bu son Adam Curtis işi müziği ve arşiv görüntülerini kullanma biçimi ve kurduğu bağlantıların dudak uçuklatıcılığıyla neredeyse katartik bir etkiye erişiyor. Savaşlar ve bunların etrafına inşa edilmiş söylemler hakkındaki öngörüleri, Acı Göl’ü çok önemli bir izleme deneyimine dönüştürüyor.

Imagine: John Lennon, John Lennon'ın hayal dünyasına az da olsa adım atabilmemizi sağlayan başrolünde de kendisini izlediğimiz bir belgesel. Her anı şarkılarla dolu olmasıyla da ilgi çekiyor. Aile hayatını yakından izleyebileceğiniz gibi arkadaşlarının, dostlarının ve hatta oğlunun kendisi hakkında ne düşündüğünü de öğreniyoruz.

Ünlü Alman aktirist, Leni Riefenstahl tarafından Hitler'in siparişi ile çekilen, çağın belki de en iddialı propaganda denemesi.NSDAP'ın 6.kuruluş yıldönümünde gerçekleştirilen kutlamaları belgelemek amacıyla kaydedilen 65 saatlik görsel materyal eserin temelidir. Daha sonra bu görüntüler, faşizan estetik kaygılarla derlenerek, dönemin festivallerinde; Almanya İmparatorluğu'nu temsil edecek olan "İradenin Zaferi" isimli belgesel oluşturulur.Temelde mantıklı bir senaryodan yoksun olan yapım, bugün dahi birçok eleştirmene göre,görsel bakımdansa bir devrim niteliğinde. Altyazısız kopyaları daha sonra, DVD olarak satışa sunulmuş.Nazi partisi,filme o dönem için muazzam kaynaklar ayırdığından olacak, sinematografik açıdan da döneminin oldukça ötesindedir. Havadan çekimler,raylı kamera yolları, otuzdan fazla aktif kamera, yüzlerce teknisyen ve epik kareografilere imkan verecek müzikal bir altyapı filmin teknik boyutunu daha da güçlendirmiş.Eser; Fransa,Amerika,İsveç vb.. ülkelerde katıldığı festivallerden hep ödülle dönmüş. Bu da yarattığı etkinin bir göstergesi. Ancak sinema tarihi için bir propaganda girişiminden ibaret. Bugün bazı ülkelerde hala yasaklı bir film. Leni Riefenstahl, bu filmi çektiği için daha sonra yargılanır ve dört yıl hapse mahkûm edilir. Bugün, Leni Riefenstahl'ın çarptırıldığı cezanın ahlakî bakımdan ne kadar makul olduğu hala tartışmalı.

Belgesel, savaş yıllarında İngiltere'yi canlı tutan, ekonomik çöküntüde bile daha iyi, birbirine kenetlenmiş bir refah ülkesinin hayalini kuran bir birlik ruhunun öyküsünü anlatıyor. Yönetmen Ken Loach, arşiv görüntülerden, ses kayıtlarından ve yeni yapılmış röportajlardan ortaya çıkardığı hem siyasal hem de toplumsal anlamda çarpıcı belgeselinde "daha iyi bir dünya hayaliyle yola çıkanların kararlılığını hatırlatmayı" amaçlıyor.The Spirit of '45 - '45 Ruhu, Dünya prömiyerini Berlin Film Festivali'nde yapmıştı.

Peter Davis'in 1974 tarihli dönüm noktası niteliğindeki belgeseli Hearts and Minds (Kalpler ve Zihinler), ABD'nin Vietnam'a müdahil oluşunu, etrafını saran tartışmaların doruğa ulaştığı bir dönemde korkusuzca gözler önüne seren şaşırtıcı ve cesur bir film. Davis, röportajlardan haber filmlerine, çatışma görüntülerinden iç cephede yol açtığı kargaşaya kadar çok sayıda kaynak kullanarak savaşın feci etkilerine dair güçlü ve etkileyici bir tablo çiziyor. Patlayıcı, ikna edici ve sarsıcı olan Kalpler ve Akıllar, ezici bir duygusal deneyim ve tarihin bu yıkıcı dönemi hakkında bugüne kadar yapılmış en önemli kurgusal olmayan film.

The Interrupters, Chicago toplumlarını bir zamanlar uyguladıkları şiddetten korumaya çalışan üç Violence Interrupter'ın dokunaklı ve şaşırtıcı hikayelerini anlatıyor. Ünlü yönetmen Steve James ve çok satan yazar Alex Kotlowitz'in imzasını taşıyan bu film, şehirlerimizdeki inatçı ve ısrarcı şiddete dair alışılmadık derecede samimi bir yolculuk. Kartemquin Films tarafından bir yıl boyunca çekilen The Interrupters, Chicago'nun şehirlerimizdeki şiddet konusunda ulusal bir sembol haline geldiği bir dönemi ele alıyor. Bu dönemde şehir, başta Chicago Lisesi öğrencisi Derrion Albert'in vahşice dövülmesi ve ölümünün videoya kaydedilmesi olmak üzere yüksek profilli olaylarla kuşatıldı. Filmin ana özneleri, şiddetin yayılmasının bulaşıcı hastalıkların yayılmasını taklit ettiğine ve bu nedenle tedavinin benzer olması gerektiğine inanan yenilikçi bir organizasyon olan CeaseFire için çalışmaktadır: en çok enfekte olanın peşinden gidin ve enfeksiyonu kaynağında durdurun. Kendi kişisel geçmişleri nedeniyle sokaklarda itibar sahibi olan "Şiddeti Kesenler "in tek misyonu, çatışmalara şiddete dönüşmeden müdahale etmektir. The Interrupters'da, babası şehrin en kötü şöhretli çete liderlerinden Jeff Fort olan Ameena Matthews'un kendisi de bir uyuşturucu çetesinin infazcısıydı. Ancak çocuk sahibi olmak ve Müslüman inancıyla teselli bulmak onu sokaklardan çekip aldı ve toprakladı. Derrion Albert'in ölümünün ardından Ameena, annesinin yakın bir sırdaşı olur ve yas sürecinde ona yardımcı olur. Meslektaşları arasında korkusuzluğuyla tanınan Ameena, kendisine o yaşlardaki halini hatırlatan alıngan bir genç kızla arkadaş olur. Film, Ameena'nın sorunlu kızı doğru yöne itmeye çalıştığı aylar boyunca bu arkadaşlığı takip ediyor. Babasının cinayetiyle yara alan Cobe Williams, canına tak edene kadar hapse girip çıkmıştır. Ailesi - özellikle de küçük oğlu - ayaklarının üzerinde durmasına yardımcı oldu. Cobe mizahı ve genel olarak iyi huyuyla diğerlerini silahsızlandırır. En zorlu anı, intikam almaya o kadar kararlı bir adamla yüzleşmek zorunda kaldığı andır ki Cobe silahını bıraktığından emin olmak için adamın üstünü aramak zorunda kalır. Ameena gibi o da hapisten yeni çıkmış bir genç ve eski mahallesinden hacizli bir evde yaşayan genç bir adam da dahil olmak üzere karşılaştığı kişilerin hayatlarına derinlemesine dahil olur. Eddie Bocanegra'nın peşini on yedi yaşındayken işlediği bir cinayet bırakmaz. CeaseFire çalışması, yaptığı şey için duyduğu pişmanlığın bir parçasıdır. Eddie en çok şiddetin çocuklar üzerindeki etkilerinden rahatsızdır ve bu nedenle zamanının çoğunu hem onları sokaklardan uzak tutmak hem de ihtiyacı olanlara - kardeşi kollarında ölen 16 yaşındaki bir kız da dahil olmak üzere - destek sağlamak için küçük çocuklarla çalışarak geçirir. Duygulu ve empatik Eddie, resim yapmayı hapishanede öğrenmiş, çocuklara sanat öğretiyor ve onları şiddetin dokunduğu kişilerin yaşadığı zayıflatıcı travma konusunda uyarmaya çalışıyor. The Interrupters, Ameena, Cobe ve Eddie'yi işlerini yaparken...

Sadece arşiv filmleri ve Mogwai grubunun yeni müziklerini kullanan Mark Cousins, nükleer zamanlarımızın empresyonist bir kaleydoskopunu sunuyor - protesto yürüyüşleri, Soğuk Savaş kılıç şakırtıları, Çernobil ve Fukishima - ama aynı zamanda atom dünyasının yüce güzelliği ve röntgen ve MRI taramalarının insan hayatlarını nasıl iyileştirdiği. Nükleer çağ bir kabustu, ama aynı zamanda rüya gibiydi.

Amerikada son yıllarda küçük çocukların saçtığı dehşetle birlikte boyutlarını görmeye başladığımız silah kültürünü inceleyen sıradışı bir belgesel. Moore film için, silahların Amerikan kültürünün bir parçası olduğunu savunan ve silah fetişisti bir kuruluşun başkanlığını yürüten, eski oyuncu Charlton Heston ve dehşet saçan çocuklara ilham verdiği iddia edilen Marilyn Manson gibi isimlerle hassas konuyu masaya yatırıyor. Michael Mooreun gösterildiği festivallerde büyük beğeni toplayan ve bolca ödül toplayan yapımı, tüm zamanların en iyi belgeseli seçildi. Yönetmen Roger ve Benin ardından bir kez daha esprili ve aydınlatıcı belgesel sinemasına geri dönüyor.

Ichikawa’nın çekimleri, 1964 Yaz Olimpiyatları’nı, açılış töreninden kapanış seremonilerine kadar yansıtmaktadır. Bazen izleyicilere odaklanmış, bazen de yorgun düşmüş sporcuları görüntülemiştir. Örneğin bir yarışı başından sonuna kadar çekmiştir. Bir sporcunun gelişini, çıktığı yemekleri, eğitimlerini, yarışı ve kaybedişini de gözlemlemiştir. Film boyunca sporcuların asaleti ve kendi sınırlarını zorlamaları

İkinci kuşak Sovyet sinemacılarından biri Mikhail Romm. Hemen tümü arşivlerden derlenmiş, aralarında Hitler’in özel film arşivi, SS subaylarının çektiği özel filmler, Sovyetler’in ve diğer kimi ülkelerin devlet arşivleri gibi kaynaklar da bulunan bir materyali kurgulayarak oluşturduğu anıtsal “Sıradan Faşizm” filmiyle, Almanya’da Nazizm’in 1930’larda başlayan yükselişini ve savaş sonuyla birlikte gelen çöküşünü anlatıyor. Bunun yanı sıra, aynı zamanda, “faşizm”in içinde oluştuğu koşulları, sıradan, küçük, önemsiz bulunan olaycıklarla, tehlikeli hoşgörülerle, gündelik boş verişlerle, yerine getirilmeyen görevler ve kaçınılan sorumluluklarla nasıl palazlandığını da gösteriyor. Bir taraftan “eğlenceye boğulmuş” ve çökmekte olan “soyluları ve zenginleriyle”, diğer taraftansa, Hitler ve Mussolini’nin şahsında cisimleşen pespaye bir hakimiyet tutkusuyla çok başarılı bir üslupla dalga geçerken, diğer taraftan bu kepazeliklerin ağır bedellerini de seyircinin önüne koyuyor.

“Eğer sinema bir din olsaydı, burası da Vatikan olurdu. Şu anda arzın merkezindeyiz.” Bu sözler, Kasım 2011’de buz gibi bir gece vakti Bergman’ın Farö Adası’ndaki evine girerken, ünlü yönetmen Alejandro Gonzales Innaritu’nun dudaklarından dökülüyor. Belgeselde, efsanevi yönetmen Bergman’ın bu adadaki efsanelere konu olan evine adım atıyoruz. Bergman ölünce geriye devasa bir VHS film koleksiyonu bırakmıştı. Koleksiyonda yer alan filmlerin yönetmenleriyle el ele, bu benzersiz ustanın yaşamını, adasını, en önemli filmlerinden bazılarını ve hem diğer yönetmenler, hem de genel olarak sinema tarihi üzerinde bıraktığı izleri inceliyoruz.

1949 yapımı Le Sang Des Bêtes (Blood of the Beasts), Georges Franju’nun Paris’te çektiği 22 dakikalık bir belgesel. Belgeselde o zamanın Paris’inde bulunan mezbahanelerden görüntüler izleriz.

Rock tarihinin en gizemli figürünün dünyasına nadiren atılan bir bakış bu. Büyük hayranlarından bazılarıyla önceden hazırlanmadan yapılmış röportajlarla onun popüler müziğe olan inkâr edilemez etkisinin izini sürüyor.1960’larda gençlerin sevgilisi olan Scott Walker, olağanüstü sesiyle Jacques Brel şarkıları söylemeye başladı ve zamanla döneminin en derinlikli sanatçılarından biri haline geldi. Bu eşsiz belgesel, Walker’ın yaratım sürecine ve The Drift adlı kusursuz albümüne eğiliyor.

“Film bana tuhaf bir komediymiş gibi görünüyor. Garip, olağandışı bir fikir üzerine kurulmuş, neredeyse Beckett-vari eğlenceli bir fikir var ortada; birisinin resim yapma sürecini bir film olarak izliyoruz. Neyse ki Tim komik birisi!” Teller (Yönetmen) Tim Jenison post-prodüksiyon ve grafik alanındaki bilgisayar programlarıyla tanınan bir mucit. Garip hobiler edinmek için hem zamanı hem de tutkusu var. Hobilerinin en sonuncusu belki de en tuhaf olanı: Hollandalı büyük ressam Johannes Vermeer. David Hockney ve Philip Steadman’ın Vermeer hakkındaki kitaplarını okuması, Tim’i, Vermeer’in resimlerini optik bir alet yardımıyla yaptığına iyiden iyiye ikna eder. Hattâ, hemen garajında basit bir mercek ve ayna düzeneği kurup, ilk denemelere de başlar. Hayatında hiç resim yapmamış olan Tim, bu aleti kullanarak Vermeer’in ‘Müzik Dersi’ isimli tablosunun tıpatıp aynısını yapabilecek midir gerçekten?

“Kuantum fiziği gibi bir durum bu: İnsanlar filmi izlerken film değişmeye başlıyor.”(Yönetmen) Bir çok kült filmin radikal yorumları vardır ama hiç birisi bu konuda Stanley Kubrick’in filmi Cinnet’inin (1980) eline su dökemez herhalde. 237 No’lu Oda, Kubrick’in belki de en çok tartışılan filminin altında yatan gizli anlamları, tuhaf sembolleri ve şifreleri çözdüğünü iddia eden bir grup (belki biraz kaçık ve fazlasıyla meraklı) sinefille tanıştırıyor bizi. Cinnet’i baştan sona didik didik eden, onu hiç akla gelmeyecek biçimlerde yeniden düşünmeye sevk eden 237 No’lu Oda bizi hem ikna edici, hem de kışkırtıcı ve tuhaf teorilerle başbaşa bırakıyor. Rodney Ascher, Cinnet’ten aldığı parçalarla bu teorileri ustaca bir araya getirirken bir yandan da günümüzün sinefil kültürünün muhteşem bir portresini çiziyor. 237 No’lu Oda hiç abartısız senenin en keyifli, en kült olmayı hakeden seyirliklerinden birisi.

İsveçli yönetmenin en üretken yıllarından biri olan 1957'ye odaklanıyor. Bu yıl boyunca iki film çekmiş, en ünlü filmlerinden ikisini (Yedinci Mühür ve Yaban Çilekleri) gösterime sokmuş ve karmaşık özel hayatıyla uğraşırken dört oyun ve bir TV filmi üretmiştir.

Filistinli bir köylü olan Emad Burnat, dördüncü çocuğu doğduğu zaman olan 2005 yılında ilk kamerasını satın alır. Kendi tecrübeleriyle kameramanlığı öğrenen Burnat, Bil'in adlı köyde gerçekleşen tecrit bariyerine karşı direniş gösteren köylüleri ve oğlunun büyümesini kameraya kaydeder. Direnişe karşılık köyde hemen her gün tutuklamalar, şiddet, zeytin ağaçlarının yıkılması gibi olayları da kameraya kaydeden Burnat, dikkatleri üzerine çeker. Arkadaşları, kardeşleri ve kendisi dahil olmak üzere çoğu kişi ya vurulmuş ya da tutuklanmıştır. Yapılan zulmü delil olarak kameraya kaydeden Burnat'ın kameraları ise delilleri yok etmek amacıyla ya kırılmış ya da ateş edilerek kullanılamaz hale getirilmiştir. 5 Kırık Kamera'sı olan Burnat ise İsrailli film yapımcısı Guy Davidi ile beraber bu belgeseli hazırlarlar. Her bir kamera, Burnat'ın hayat hikayesini ve tarihin bir kesitini gösterir.

Japonya’dan, Gine’nin Bijago Adaları’ndan, Capa Verde’den görüntüler ve sesler... Dünyanın dört bir yanını dolaşan anlatıcı, ilgisini tek çeken şeyin sıradanlık olduğunu söyleyerek bizi bambaşka yerlerde en sıradan gündelik hayatların içine sokarak , en sıradan yerlerde, harika manzaralar eşliğinde gezdirir. Dinsel ayinlere, sokak gösterilerine, kutlamalara tanık eder. Marker’ın başyapıtı Sans Soleil - Güneşsiz, aynı anda hem antropolojik bir araştırma, hem zaman kavramı üzerine felsefi bir deneme, hem de şiirsel bir sinema örneği olan eşsiz bir yapım.