Grubun kariyerini kapsayan 1.200 saatten fazla görüntüden derlenen Pearl Jam: Twenty Pearl Jam'in kesin bir portresi. Kısmen konser filmi, kısmen içeriden samimi bir röportaj ve kısmen de müziğin gücüne bir tanıklık.

Joe Satriani, Yngwie Malmsteen ve Steve Vai, Ekim 2003'te Amerika Birleşik Devletleri'nde bir dizi gösteri için bir araya gelen all-star grubu G3'ü oluşturuyor. Üçlünün inanılmaz gitar hüneri, "Satch Boogie", "Midnight", "I Know You're Here", "Evil Eye", "Far Beyond the Sun" ve daha birçok şarkıda sergileniyor.

Varda 1979 yılında Fransa’dan Los Angeles’a döndüğünde, şehrin duvarlarını süsleyen duvar resimleri hakkında bir belgesel çeker. Şehre canlılık katan, renk ve konu zengini bu resimler burada yaşayan farklı topluluklar için bir ifade alanı olmuştur. Hem anlatıcı hem tur rehberi hem de bir tarihçi gibi davranan Varda, 1960’ların sonundaki Melekler Şehri deneyiminin ayrılmaz bir parçası olan bu sanatsal dışavurumların tarifsiz ruhunu yakalamaya çalışıyor. Duvar resmi yapan sanatçılarla söyleşilerin de yer aldığı filmde Varda, sınır tanımayan merakı ve kendine has duyarlı yaklaşımıyla seyirciyi bu şehrin rengârenk duvarlarındaki gizemli hikâyelerin izini sürdüğü benzersiz bir yolculuğa çıkarıyor.

Unutulmuş Düşler Mağarası / Cave of Forgotten Dreams, Alman efsane yönetmen Werner Herzog’un ilk 3 boyutlu filmi. Unutulmaz görüntüler yaratma konusunda bir sihirbaz olan Werner Herzog’un ilk (ve kendi deyimiyle son) üç boyutlu filmi, Fransa’da 32.000 yıl öncesine tarihlenen görkemli Chauvet mağarasında yer alan insanlık tarihinin ilk çizimlerinin görüntüleriyle bilim adamları ve tarihçilerle yapılan söyleşilerden oluşuyor. 1994’te keşfedilen ve normalde halka kapalı olan mağara, Fransız Kültür Bakanlığı’ndan alınan özel izinle Herzog’a açıldı.

Ingmar Bergman: Om Liv Och Arbete (Ingmar Bergman on Life and Work), Jörn Donner'in Bergman'ın film ve tiyatro çalışmalarına vurgu yaparak Ingmar Bergman ile derinlemesine röportajını ekranlara getiriyor. Bergman'ın kişisel hayatı ve din, aile ve kayıp hakkındaki düşünceleri de tartışılıyor.

Paris is Burning, 1980li yılların sonlarına doğru, New York’ta yaşayan eşcinsel, transseksüel, Afroamerikan ve Latin kökenlilerin düzenledikleri balolara dair bol ödüllü bir belgesel. O yıllarda özellikle “drag queen”lerin, “crossdresser”ların rağbet ettiği bir etkinlik olan balolarda, herkes kategorilere uygun olarak giyinip podyumda yürüyerek hem kendilerini istedikleri gibi ifade ediyor hem de birinci olmak için yarışıyorlardı. Balolar o dönemde New York’taki altkültürel gruplarda oldukça popülerdi. Öyle ki ünlü bir moda dergisi olan Vogue’un kapak fotoğraflarındaki duruşları örnek alarak, daha sonra Madonna’nın da kullanacağı “voguing” isimli bir dans türü bile üretilmişti.Belgesel temelde bu balo kültürüne odaklanırken, bir yandan da New York’ta özellikle transseksüellerin yaşadığı ve aynı soy ismini kullanan LGBT’lerin yaşadığı evler, AIDS, seks işçiliği gibi konuları da tüm gerçekliğiyle yansıtıyor. Film, toplam 16 ödüle sahip.

Efsanevi rock grubu The Beatles'ın bölünmenin eşiğine geldiği son aylarını takip ediyoruz. Bu arada son iki albümleri "Let It Be" ve "Abbey Road" için müzik yapıyorlar ve sonunda Apple binasının çatısında son bir konserle sona eriyorlar.

Hikâyenin merkezinde, Sibirya Taygası'nda Yenisey nehri kıyısındaki Bakhtia köyünün yerli halkının yaşamı yer alıyor. Kamera, bir yıl boyunca köydeki kahramanları takip ediyor. Son yüzyıllarda günlük rutinleri neredeyse hiç değişmeyen yerliler, hayatlarını kendi kültürel geleneklerine göre yaşamaya devam ediyor.

Büyük Rus sinemacı Andrey Tarkovski’nin yaşamını ve filmlerini bizzat kendi ağzından dinlediğimiz bir belgesel. Nadir bulunan ses kayıtları eşliğinde, yönetmenin anıları, insanın varoluşu üzerine fikirleri, bizi yedinci sanatı derinden etkilemiş bu özel figürün iç dünyasına götürüyor.Andrey Tarkovski’nin sesi, sanata ve hayata bakışı, geçmişi hatırlayışı, babası Arseni’nin şiirleriyle, fotoğraflarla, filmlerinden bölümlerle birleşerek puslu görüntüler yaratıyor, “zamanı mühürlüyor”. Yönetmenin oğlunun hayata geçirdiği belgesel, bu özel sinemacıyla derin bir bağ kurduruyor.

Aquarela’nın başkahramanı; İskoçya, Meksika, Rusya, Grönland, Venezuela, Portekiz, ABD ve Atlantik Okyanusu’nda saniyede 96 kare çekilmiş muhteşem görüntülerde aysbergden şelaleye her haliyle filme aktarılan, dünyamızın en özel ve değerli maddesi: Su. “Denizin her gün, her saat, hatta her dakika değiştiğini fark ettim. Hiç sıkılmadım; çünkü su hiç aynı değildi” diyor yönetmen Victor Kossakovsky: “Farklı renkler, farklı hareketler, farklı enerjiler... Öfke, saldırganlık, huzur, asalet, yalnızlık, kıskançlık gibi insani duyguların neredeyse tümünün gelgitlerini suyun doğal merceğinden bakarak deneyimleyebilirsiniz. Aquarela’da suyla etkileşim sayesinde deneyimlenebilecek tüm hisleri filme çekmek istedim; güzel, huzursuz eden, canlandıran, esin veren, yok eden ve insanı mahvedenleri de...”

Gözalıcı Romy Schneider'in henüz yirmi altı yaşındayken başrolünde oynadığı eşsiz bir yapım. Delilik ve kıskançlık hakkında, sınırsız bir bütçeye sahip benzersiz bir sinema olayı. Büyük yönetmen Henri-Georges Clouzot imzalı, "olağanüstü" olduğu söylenen, ancak bitirilememiş ve elli yılı aşkın süredir gözlerden uzak kalmış bir film... Görüntüler kısa süre önce bulundu ve tahminleri de aştı. On beş saatlik çekimler, bazı oyuncular ve çekim ekibiyle yapılan röportajlar, storyboard ve fotoğraflar arasından seçilen malzemelerden hazırlanan bu belgesel, Clouzot'nun anlatmak istediği, ancak şansı yaver gitmeyen efsanevi bir hikâyeyi yeniden hayata geçiriyor.Cannes Film Festivali'nde de gösterim imkanı bulan L'enfer d'Henri-Georges Clouzot (Henri-Georges Clouzot's Inferno) - Henri-Georges Clouzot'nun Cehennemi, toplam 4 ödül kazanmış bir belgesel.

2018'de dünyayı sarsan büyüleyici, her şeye rağmen hikayenin bir tarihi: Kuzey Tayland'daki su basmış bir mağaranın derinliklerinden on iki çocuk ve koçlarının cesurca kurtarılması.

1980’lerin sonunda Friedmanlar, saygı gören bir bilgisayar ve müzik öğretmeni olan baba Arnold Friedman, anne ve ev hanımı olan Elaine Friedman ve üç yetişkin oğulları David , Seth ve Jesse Friedman, tipik bir orta sınıf Amerikan ailesidir. Her ne kadar mutlu bir tabloya sahip olsalar da bir gün Arnold’un çocuk pornosu işinin içinde olduğunun açığa çıkması ve bu konuda suçlanması ile umulmadık ve keskin bir dönüşüm başlar. Film bir belgesel niteliğinde izleyicisi ile buluşuyor.Capturing the Friedmans - Canım Babacığım, toplam 25 ödül kazanmış bir yapım.

Londra Ulusal Galerisi'nin günlük işleyişinin bir portresi, çalışanların rolünü ve Galeri ziyaretçilerinin deneyimlerini ortaya koyuyor. Film, küratörlerin ve konservatörlerin; eğitim, bilim ve koruma departmanlarının; ve galeriyi deneyimlemeye gelen her türlü insandan oluşan izleyicinin rolünü tasvir ediyor.

Batı’nın Afganistan’daki varlığına dair epik bir belgesel olan Acı Göl, BBC News için çekilmiş ve hiç gün güzüne çıkmamış 26 terabaytlık arşiv görüntülerinin bir araya getirilmesinden oluşuyor. Şok edici sahnelerin araya virgül koyduğu bu muazzam montaj, bahsettiği şeylerin garipliğiyle birlikte adeta rahatsız edici bir düş gibi ilerliyor. Curtis’in üstsesi bu anlarda yardımcı olmaya çalışıyor izleyiciye: “İktidardakiler gerçekliğin karmaşıklığını anlamamız için hikâyeler uydururlar, ama bu hikâyeler giderek daha az inandırıcı ve yavan gelmeye başlıyor.” Biçimsel anlamda bir başyapıt düzeyine erişen bu son Adam Curtis işi müziği ve arşiv görüntülerini kullanma biçimi ve kurduğu bağlantıların dudak uçuklatıcılığıyla neredeyse katartik bir etkiye erişiyor. Savaşlar ve bunların etrafına inşa edilmiş söylemler hakkındaki öngörüleri, Acı Göl’ü çok önemli bir izleme deneyimine dönüştürüyor.

Imagine: John Lennon, John Lennon'ın hayal dünyasına az da olsa adım atabilmemizi sağlayan başrolünde de kendisini izlediğimiz bir belgesel. Her anı şarkılarla dolu olmasıyla da ilgi çekiyor. Aile hayatını yakından izleyebileceğiniz gibi arkadaşlarının, dostlarının ve hatta oğlunun kendisi hakkında ne düşündüğünü de öğreniyoruz.

The Doors’un öyküsünü anlatan “When You’re Strange: A Film About The Doors” adlı Tom DiCillo tarafından yönetilen belgeselde anlatıcı olarak Johnny Deep yer alıyor.Bu belgesel The Doors’un müzik kariyerine ışık tutuyor..Rock’n’Roll müziğine yaptıkları devrim niteliğindeki katkının irdelendiği belgeselde, davulcu John Densmore, gitarist Robby Krieger, klavyeci Ray Manzarek ve vokal Jim Morrison’ın arasındaki yaratıcı kimyanın sonucu ortaya çıkan unutulmaz parçaların hikayeleri de sunuluyor.

Belgesel, İtalya'nın Afrika sınırına en yakın toprağı olan Lampedusa adasında yaşanan göçmen krizini anlatıyor. Avrupa'da yeni bir yaşamın hayalini kuran ve buraya gelen binlerce göçmenin umut limanı olan bölgenin tarihini, kültürünü ve bu bölgenin günlük gerçeklerinin ekrana yansıtıldığı Fuocoammare (Fire at Sea) - Denizdeki Ateş, Berlin Film Festivali'nden Altın Ayı ile dönmüştü. Belgesel, toplam 14 ödüle sahip.

Martin Scorsese’nin çektiği bu müzik biyografisi, tıpkı Bob Dylan: Eve Dönüş Yok gibi, mükemmeliyetçi bir sanatçının, kültürü şekillendiren bir efsanenin hayatına odaklanıyor. George Harrison’ın eşi Olivia Harrison’ın ön ayak olduğu ve ortak yapımcılığını üstlendiği George Harrison: Fani Dünyaya Karşı, Beatles’ın fırtınalı rock’n’roll hikâyesiyle başlayıp grubun yükselişi ve dağılışıyla sürüyor.Bundan sonra ise başarılı bir film yapımcısı, dünya müziğine büyük katkılarda bulunan bir dahi ve bir aile babası olarak George Harrison’ın hayatına odaklanıyor. Beş yıl süren yoğun araştırmalar sonucu ortaya çıkan film; müzik, filmler, fotoğraflar, anılar ve röportajlardan oluşuyor.

Belgesel, savaş yıllarında İngiltere'yi canlı tutan, ekonomik çöküntüde bile daha iyi, birbirine kenetlenmiş bir refah ülkesinin hayalini kuran bir birlik ruhunun öyküsünü anlatıyor. Yönetmen Ken Loach, arşiv görüntülerden, ses kayıtlarından ve yeni yapılmış röportajlardan ortaya çıkardığı hem siyasal hem de toplumsal anlamda çarpıcı belgeselinde "daha iyi bir dünya hayaliyle yola çıkanların kararlılığını hatırlatmayı" amaçlıyor.The Spirit of '45 - '45 Ruhu, Dünya prömiyerini Berlin Film Festivali'nde yapmıştı.

Peter Davis'in 1974 tarihli dönüm noktası niteliğindeki belgeseli Hearts and Minds (Kalpler ve Zihinler), ABD'nin Vietnam'a müdahil oluşunu, etrafını saran tartışmaların doruğa ulaştığı bir dönemde korkusuzca gözler önüne seren şaşırtıcı ve cesur bir film. Davis, röportajlardan haber filmlerine, çatışma görüntülerinden iç cephede yol açtığı kargaşaya kadar çok sayıda kaynak kullanarak savaşın feci etkilerine dair güçlü ve etkileyici bir tablo çiziyor. Patlayıcı, ikna edici ve sarsıcı olan Kalpler ve Akıllar, ezici bir duygusal deneyim ve tarihin bu yıkıcı dönemi hakkında bugüne kadar yapılmış en önemli kurgusal olmayan film.

The Interrupters, Chicago toplumlarını bir zamanlar uyguladıkları şiddetten korumaya çalışan üç Violence Interrupter'ın dokunaklı ve şaşırtıcı hikayelerini anlatıyor. Ünlü yönetmen Steve James ve çok satan yazar Alex Kotlowitz'in imzasını taşıyan bu film, şehirlerimizdeki inatçı ve ısrarcı şiddete dair alışılmadık derecede samimi bir yolculuk. Kartemquin Films tarafından bir yıl boyunca çekilen The Interrupters, Chicago'nun şehirlerimizdeki şiddet konusunda ulusal bir sembol haline geldiği bir dönemi ele alıyor. Bu dönemde şehir, başta Chicago Lisesi öğrencisi Derrion Albert'in vahşice dövülmesi ve ölümünün videoya kaydedilmesi olmak üzere yüksek profilli olaylarla kuşatıldı. Filmin ana özneleri, şiddetin yayılmasının bulaşıcı hastalıkların yayılmasını taklit ettiğine ve bu nedenle tedavinin benzer olması gerektiğine inanan yenilikçi bir organizasyon olan CeaseFire için çalışmaktadır: en çok enfekte olanın peşinden gidin ve enfeksiyonu kaynağında durdurun. Kendi kişisel geçmişleri nedeniyle sokaklarda itibar sahibi olan "Şiddeti Kesenler "in tek misyonu, çatışmalara şiddete dönüşmeden müdahale etmektir. The Interrupters'da, babası şehrin en kötü şöhretli çete liderlerinden Jeff Fort olan Ameena Matthews'un kendisi de bir uyuşturucu çetesinin infazcısıydı. Ancak çocuk sahibi olmak ve Müslüman inancıyla teselli bulmak onu sokaklardan çekip aldı ve toprakladı. Derrion Albert'in ölümünün ardından Ameena, annesinin yakın bir sırdaşı olur ve yas sürecinde ona yardımcı olur. Meslektaşları arasında korkusuzluğuyla tanınan Ameena, kendisine o yaşlardaki halini hatırlatan alıngan bir genç kızla arkadaş olur. Film, Ameena'nın sorunlu kızı doğru yöne itmeye çalıştığı aylar boyunca bu arkadaşlığı takip ediyor. Babasının cinayetiyle yara alan Cobe Williams, canına tak edene kadar hapse girip çıkmıştır. Ailesi - özellikle de küçük oğlu - ayaklarının üzerinde durmasına yardımcı oldu. Cobe mizahı ve genel olarak iyi huyuyla diğerlerini silahsızlandırır. En zorlu anı, intikam almaya o kadar kararlı bir adamla yüzleşmek zorunda kaldığı andır ki Cobe silahını bıraktığından emin olmak için adamın üstünü aramak zorunda kalır. Ameena gibi o da hapisten yeni çıkmış bir genç ve eski mahallesinden hacizli bir evde yaşayan genç bir adam da dahil olmak üzere karşılaştığı kişilerin hayatlarına derinlemesine dahil olur. Eddie Bocanegra'nın peşini on yedi yaşındayken işlediği bir cinayet bırakmaz. CeaseFire çalışması, yaptığı şey için duyduğu pişmanlığın bir parçasıdır. Eddie en çok şiddetin çocuklar üzerindeki etkilerinden rahatsızdır ve bu nedenle zamanının çoğunu hem onları sokaklardan uzak tutmak hem de ihtiyacı olanlara - kardeşi kollarında ölen 16 yaşındaki bir kız da dahil olmak üzere - destek sağlamak için küçük çocuklarla çalışarak geçirir. Duygulu ve empatik Eddie, resim yapmayı hapishanede öğrenmiş, çocuklara sanat öğretiyor ve onları şiddetin dokunduğu kişilerin yaşadığı zayıflatıcı travma konusunda uyarmaya çalışıyor. The Interrupters, Ameena, Cobe ve Eddie'yi işlerini yaparken...

Sadece arşiv filmleri ve Mogwai grubunun yeni müziklerini kullanan Mark Cousins, nükleer zamanlarımızın empresyonist bir kaleydoskopunu sunuyor - protesto yürüyüşleri, Soğuk Savaş kılıç şakırtıları, Çernobil ve Fukishima - ama aynı zamanda atom dünyasının yüce güzelliği ve röntgen ve MRI taramalarının insan hayatlarını nasıl iyileştirdiği. Nükleer çağ bir kabustu, ama aynı zamanda rüya gibiydi.

Amerika´nın efsanevi kayıt stüdyosu Sound City´nin tarihi. Nirvana ve Foo Fighters´tan tanıdığımız Dave Grohl,

Efsanevi grup Pink Floyd'un üyesi Roger Waters’ın İstanbul’a da uğradığı ve 2010-2013 arasında gerçekleşen The Wall turnesine dair materyallerin yer aldığı belgeselin yönetmenliğini Roger Waters ve Sean Evans üstleniyor...

Yönetmen Agnes Varda, San Francisco’da bulunduğu sırada Jean Varda adında daha önce tanışmadığı “Yanko” lakaplı bir akrabası olduğunu öğrenir. Yanko, Sausalito kıyısında bir yüzer evde yaşayan, hippi dostlarıyla renkli bir hayat süren bir ressamdır.

Sinemanın 100 yıllık ömründe eşcinsellik nadiren beyaz perdeye yansıdı. Yansıdığında ise sadece gülünecek, acınacak ya da korkulacak bir şey olarak gösterildi. Bunlar hızla geçen ancak unutulmaz görüntülerdi ve hala süren birer efsane gibiler. Büyük mit yaratıcısı Hollywood; heteroseksüellere eşcinseller hakkında, eşcinsellere de kendileri hakkında ne düşünmeleri gerektiğini öğretti. Kimse bu etkiden kaçamadı...Vito Russo'nun aynı adla yazdığı kitaptan yola çıkılarak hazırlanan The Celluloid Closet - Sakıncalı Film Dolabı, Hollywood'un ilk günlerinden itibaren eşcinselliğe bakışını ve eşcinsellerin sinemada kendilerine nasıl bir yer bulduğunu anlatıyor. Filmin toplam 7 ödülü bulunuyor.

“Eğer sinema bir din olsaydı, burası da Vatikan olurdu. Şu anda arzın merkezindeyiz.” Bu sözler, Kasım 2011’de buz gibi bir gece vakti Bergman’ın Farö Adası’ndaki evine girerken, ünlü yönetmen Alejandro Gonzales Innaritu’nun dudaklarından dökülüyor. Belgeselde, efsanevi yönetmen Bergman’ın bu adadaki efsanelere konu olan evine adım atıyoruz. Bergman ölünce geriye devasa bir VHS film koleksiyonu bırakmıştı. Koleksiyonda yer alan filmlerin yönetmenleriyle el ele, bu benzersiz ustanın yaşamını, adasını, en önemli filmlerinden bazılarını ve hem diğer yönetmenler, hem de genel olarak sinema tarihi üzerinde bıraktığı izleri inceliyoruz.

1949 yapımı Le Sang Des Bêtes (Blood of the Beasts), Georges Franju’nun Paris’te çektiği 22 dakikalık bir belgesel. Belgeselde o zamanın Paris’inde bulunan mezbahanelerden görüntüler izleriz.

Rock tarihinin en gizemli figürünün dünyasına nadiren atılan bir bakış bu. Büyük hayranlarından bazılarıyla önceden hazırlanmadan yapılmış röportajlarla onun popüler müziğe olan inkâr edilemez etkisinin izini sürüyor.1960’larda gençlerin sevgilisi olan Scott Walker, olağanüstü sesiyle Jacques Brel şarkıları söylemeye başladı ve zamanla döneminin en derinlikli sanatçılarından biri haline geldi. Bu eşsiz belgesel, Walker’ın yaratım sürecine ve The Drift adlı kusursuz albümüne eğiliyor.

“Film bana tuhaf bir komediymiş gibi görünüyor. Garip, olağandışı bir fikir üzerine kurulmuş, neredeyse Beckett-vari eğlenceli bir fikir var ortada; birisinin resim yapma sürecini bir film olarak izliyoruz. Neyse ki Tim komik birisi!” Teller (Yönetmen) Tim Jenison post-prodüksiyon ve grafik alanındaki bilgisayar programlarıyla tanınan bir mucit. Garip hobiler edinmek için hem zamanı hem de tutkusu var. Hobilerinin en sonuncusu belki de en tuhaf olanı: Hollandalı büyük ressam Johannes Vermeer. David Hockney ve Philip Steadman’ın Vermeer hakkındaki kitaplarını okuması, Tim’i, Vermeer’in resimlerini optik bir alet yardımıyla yaptığına iyiden iyiye ikna eder. Hattâ, hemen garajında basit bir mercek ve ayna düzeneği kurup, ilk denemelere de başlar. Hayatında hiç resim yapmamış olan Tim, bu aleti kullanarak Vermeer’in ‘Müzik Dersi’ isimli tablosunun tıpatıp aynısını yapabilecek midir gerçekten?

“Kuantum fiziği gibi bir durum bu: İnsanlar filmi izlerken film değişmeye başlıyor.”(Yönetmen) Bir çok kült filmin radikal yorumları vardır ama hiç birisi bu konuda Stanley Kubrick’in filmi Cinnet’inin (1980) eline su dökemez herhalde. 237 No’lu Oda, Kubrick’in belki de en çok tartışılan filminin altında yatan gizli anlamları, tuhaf sembolleri ve şifreleri çözdüğünü iddia eden bir grup (belki biraz kaçık ve fazlasıyla meraklı) sinefille tanıştırıyor bizi. Cinnet’i baştan sona didik didik eden, onu hiç akla gelmeyecek biçimlerde yeniden düşünmeye sevk eden 237 No’lu Oda bizi hem ikna edici, hem de kışkırtıcı ve tuhaf teorilerle başbaşa bırakıyor. Rodney Ascher, Cinnet’ten aldığı parçalarla bu teorileri ustaca bir araya getirirken bir yandan da günümüzün sinefil kültürünün muhteşem bir portresini çiziyor. 237 No’lu Oda hiç abartısız senenin en keyifli, en kült olmayı hakeden seyirliklerinden birisi.

Usta yönetmen Werner Herzog son filminde, amatör boz ayı uzmanı ve vahşi doğa eylemcisi Timothy Treadwell’in yaşamını ve ölümünün ardındaki gerçekleri gözler önüne seriyor. Treadwell, Alaska’daki bir Ulusal Park’ta, ayılar arasında silahsız olarak on üç yaz boyunca yaşadı ve deneyimlerini filme çekti.Ekim 2003’te, Treadwell’in ve kız arkadaşının bir boz ayı tarafından parçalanıp yenmiş cesetleri bulundu. Herzog’un hayvanlara duygusal açıdan yaklaşmayan bu alışılmadık belgeselinde Treadwell’in kendi belgesel filminden parçalar da kullanılarak doğa ve insan arasındaki hassas ilişkinin sınırları sorgulanıyor.

Usta yönetmen Raoul Peck’in imzasını taşıyan Oscar adayı bu belgesel, ünlü Amerikalı yazar James Baldwin’in yarım kalmış yapıtı Remember This House’u merkezine alıyor. Baldwin, çok kısa aralıklarla öldürülen Afro-Amerikalı üç aktiviste; Medgar Evers, Malcolm X ve Martin Luther King Jr.’a dair anılarından yola çıkarak Amerika’da ırkçılığın kökeni ve bununla nasıl mücadele edilebileceği üzerine bir deneme yazmayı hedeflemişti bu yapıtında. Peck ise yarım kalmış bu metni arşiv görüntüleriyle birleştirerek, Baldwin’in o dönemde ırkçılığa dair söylediklerinin günümüzde Amerika’da hâlâ geçerli olduğunu hayranlık uyandırıcı şekilde ortaya koyuyor. Filmde Baldwin›in metnini ünlü oyuncu Samuel L. Jackson seslendiriyor.

The Song Remains the Same, İngiliz rock grubu Led Zeppelin'in yer aldığı 1976 konser filmidir. Çekimler 1973 yazında, New York City'deki Madison Square Garden'daki üç gecelik konserler sırasında, Shepperton Studios'ta ek çekimler yapıldı.

Dear America: Letters Home from Vietnam, Vietnam Savaşı sırasında Amerikalı askerlerin, denizciler, havacılar ve denizciler tarafından memleketlerindeki ailelerine ve arkadaşlarına yazılan gerçek hayattan mektupları belgeliyor.

İngiliz progresif rock grubu Pink Floyd'un 1971 yılında İtalya'nın Pompeii harabelerindeki antik Roma Amfitiyatrosu'nda seyircisiz olarak verdiği konserin şık filmi. Filmin dört versiyonu bulunmaktadır: sadece konserin yer aldığı orijinal 1972 versiyonu (60 dk.), konserin röportajlar ve Pink Floyd'un stüdyoda bir sonraki albümleri Dark Side of the Moon üzerinde çalışırken çekilen görüntülerle serpiştirildiği daha uzun 1974 tiyatro versiyonu (85 dk.), 1974 versiyonuna CGI efektleri ekleyen 2003 Directors Cut ve son olarak 2003 versiyonunun şarkı sıralamasını yeniden düzenleyen 2016 Blu-ray versiyonu.

2009 yılında Alex Gibney, Lance Armstrong'un bisiklet sporuna geri dönüşünü konu alan bir film yapmak üzere işe alındı. Doping skandalı patlak verdiğinde proje rafa kaldırıldı ve Armstrong'un itirafından sonra yeniden açıldı. Armstrong Yalanı 2013 yılında başlıyor ve spor tarihinin en sıra dışı öykülerinden birinin çözülüşüne içeriden, sürükleyici bir bakış sunuyor. Lance Armstrong'un da dediği gibi, "Çok fazla yalan yaşamadım ama büyük bir yalan yaşadım."

1970'lerin başındaki ihtiyatlı iyimserlikten Sovyetler Birliği'nin çöküşü ve Fidel Castro'nun 2016'daki ölümünün ardından 1990'ların üzücü dönemine kadar 45 yıl boyunca Küba'da yaşam mücadelesi veren üç ailenin belgeseli.

Oscar'a aday olmuş yönetmen Charles Ferguson, İç İşler ile, hâlâ dünyayı kasıp kavurmakta olan 2008 ekonomik krizinin perde arkasındaki akıl almaz gerçekleri ilk kez gözler önüne seren bir belgesele imza atıyor. Faturası 20 trilyon doları aşan kriz, milyonlarca insanı evsiz ve işsiz bırakarak mağdur etti. Film, derinlemesine araştırmaların yanı sıra finans dünyasının önemli isimleriyle, politikacılarla ve gazetecilerle yapılan dudak uçuklatıcı röportajlar üzerinden arsız bir endüstrinin gelişimini takip ediyor. Aynı zamanda da siyasetin, düzenlemelerin ve akademinin yozlaşmasıyla sonuçlanan yıkıcı ilişkiler ağını açığa çıkarıyor. Matt Damon tarafından seslendirilen film yalnızca ABD ile sınırlı kalmıyor, İzlanda, İngiltere, Fransa, Singapur ve Çin'e de giderek, her birimizin hayatını etkilemekte olan yoz ve açgözlü sistemin resmini bir bütün olarak çiziyor. Bu, olayları parça parça gazetelerde okumaktan çok farklı bir his; uyandırıyor, sarsıyor.2011 Oscar En İyi Belgesel Ödülü