Komik, dürüst, bekar bir mucit olan Qin Fen, erkek arkadaşının ihanetinin acısını çeken Smiley adında bir kızla tanışır. Hokkaido'ya seyahat ederler, Smiley'nin kalbindeki acıyı iyileştirmesine yardım etmeye çalışır ve ikisi de yolculuk sırasında yavaş yavaş gerçek aşklarını ve hayat kurtuluşlarını bulurlar.

Bruno, kız arkadaşı Rosette'in dairesine gelmesini beklemektedir. Onu çok sevdiği için çok rahatsızdır, ancak buluşmaları gereken HER SEFERİNDE en az 45 dakika geç kalması onu çileden çıkarmaktadır ve bu da onun bu kadar bencil biriyken onu nasıl sevebildiğini ve buna katlandığı için kendisine nasıl saygı duyabildiğini merak etmesine yol açmaktadır. Beklerken bu konuyu arkadaşı Pierre ile tartışır ve bu sefer bu kadar geç kalırsa ilişkiyi sonlandırma kararı aldığını açıklar. Ve Rosette geldiğinde...

Bir ev, motorlu bir araç, en son moda kıyafetler, seçkin ve güç.. Bir bekar tüm bunları romantizmin başkenti Pariste Gigiye sunar. Fakat bazı şeyler vardır ki, parayla satın alınamaz. Vincente Minelli den bir şaheser.

Asphalt, Berlin sokaklarında geçen bir tutku, suç ve ahlak hikâyesidir. Film, dürüst bir trafik polisinin, karşılaştığı gizemli ve baştan çıkarıcı bir kadınla olan ilişkisi üzerinden, bireyin içsel çatışmasını ve ahlaki çözülmesini işler. Küçük bir hırsızlık vakası gibi başlayan olaylar, zamanla büyür ve karakterleri geri dönüşü olmayan bir yola sürükler. Film, dönemin modernleşen şehir yapısını ve kent yaşamının insan üzerindeki etkisini çarpıcı bir şekilde yansıtır.Asphalt, sessiz dönem Alman ekspresyonizmi etkileri taşıyan bir suç/dram filmidir. 1920’lerin sonundaki Weimar dönemi Almanya’sında çekilen film, görsel dili ve atmosferiyle dönemin sinema anlayışının güçlü bir temsilcisidir. Hem duygusal hem görsel anlamda yoğun bir deneyim sunan Asphalt, sessiz sinema döneminin sonlarında yapılmış en etkileyici yapımlardan biri olarak kabul edilir.

Birbirlerinin en iyi arkadaşları olan Julien ve Sophie, çocukken başladıkları tuhaf oyunu, yetişkinlik dönemlerinde de sürdürürler. Korkusuzluk içeren bir tür yarışmadır bu oyun. Cüretkar hünerlerini ortaya koyarak birbirlerini yenmeye çalışırlar. Sophie’nin Polonya kökenli olduğu için ırk ayrımı yapan çocuklarca tacizi ve Julien’in hasta annesi ve sorunlu babası nedeni ile yaşadıkları, her ikisini birbirlerine daha da fazla yakınlaştırır. Bu oyun aracılığı ile sık sık birbirlerinin acılarını dindirmek için çaba sarf ederler. Ancak bir açıdan bu oyun, onların birbirleri için yaratılmış olma ihtimalleri gerçeğini savuşturuyor da olabilir.

Age of Consent, başrollerini James Mason ve Helen Mirren'ın paylaştığı, Michael Powell tarafından yönetilen 1969 yapımı Avustralya romantik komedi-drama filmidir. New York'taki hayatından sıkılan Avustralyalı ünlü ressam Bradley Morahan (James Mason), ilham bulmak amacıyla Avustralya'daki Büyük Set Resifi yakınlarında gözlerden uzak bir adaya yerleşir. Burada kendisine modellik yapan ve hayalleri olan Cora (Helen Mirren) adındaki özgür ruhlu genç kızla tanışır ve aradığı yaratıcı ilhamı yeniden kazanır. Filmde Helen Mirren tarafından canlandırılan Cora Ryan karakteri 17 yaşındadır. Cora'nın büyükannesi filmde onun yasal reşit olma yaşının (age of consent) altında olduğunu sık sık hatırlatır. Film, ünlü İngiliz aktris Helen Mirren'ın ilk büyük sinema rolüdür ve kariyerinin dönüm noktalarından biri olarak kabul edilir. Norman Lindsay'nin 1938 tarihli aynı adlı yarı otobiyografik romanından uyarlanmıştır.

1849'da St. Pierre Adası'nda iki sarhoşun bir adamı öldürmeleri sonucu yargılanma süreci sonucu ceza alan mahkum infaz gerçekleşene dek General'in evinde kalacaktır. Generalin karısı mahkumu eğitip ada için çalışmasını sağlamaya karar verir. Haklın sevgisini kazanmak kendisini bekleyen sonu engelleyebilecek midir?

Hong Kong'lu yönetmen Wong Kar Wai İngilizce olarak çektiği ilk filmi, gönül yarası ve yeni başlangıç arasındaki mesafede dramatik bir gezintiye çıkarıyor. Kalbi kırılan Elizabeth (Norah Jones) yaşadıklarının ardından hayatındaki her şeyi, rüyasını ve duygusal olarak yakınlaşmaya başladığı arkadaşı Jeremy'i (Jude Law) geride bırakarak kırık kalbini düzeltebilecek bir şeyler bulmak amacıyla Amerika boyunca bir yolculuğa çıkmaya karar veriyor.Seyahati boyunca garsonluk yapıyor ve Memphis'te kendisinden çok daha fazla üzüntülü ve sorun yaşayan bir polis Arnie (David Strathain) ve eşi Sue Lynne( Rachel Weisz) ve babasıyla sorunları olan, kumarbaz Leslie (Natalie Portman) ile tanışıyor. Elizabeth bu kişileri tanıdıkça yalnızlığın ve yoksunluğun gerçek derinliğine tanık oluyor ve aslında bu yolculuğun aradığının bir parçası olduğunu anlamaya başlıyor.

Amerika'da bütün şiddetiyle devam eden ekonomik kriz döneminde, rüzgardaki bir yaprak gibi eyaletten eyalete sürüklenen Frank, güzel Cora ve kendinden yaşça büyük kocası Nick'in işlettiği küçük bir lokantaya gelir. Nick'in acıyıp yer gösterdiği genç adam Cora'yla tutkulu bir ilişki yaşamaya başlar. Aşktan gözleri kör olan sevgililer Nick'i öldürüp hem özgürlüklerine hem de sigortadan gelecek yüklü paraya sahip olmaya karar verirler. Ancak hayat sürprizlerle doludur...

Seven Chances’da (Yedi Şans), her tür sinemasal gag (gülüt, komik durum) kullanılarak, zaman, uzam ve fizikselliğin şaşırtıcı etkileşiminden kahkaha malzemesi çıkarılmış. Kilisenin içindeki ünlü kamera açısını gözünüzün önüne getirin örneğin Buster, arkasındaki boşluğu tümüyle dolduran yüzlerce grotesk kadına görünmeksizin ön sırada uyuyor (Filmin 1999’da gerçekleştirilen ve tam bir felaket olan yeniden çevrimi The Bachelor-Şahane Bekar’da kullanılan tek sahne).Keaton’ın gag anlayışının dingin kaçıklığı, çağdaşı gerçeküstücülerin kalbini fethetmişti: Örneğin senaryonun yedi sayısına yönelik mantıksız saplantısı (Buster’ın 27. yaş gününde saat yediye kadar evlenmek için yedi şansı vardır); ya da sözümona beyaz ve Amerikalı bir grup yetişkin kadının, aslında (sırasıyla) küçük bir kız, Musevi, zenci ve erkek olduğunun ortaya çıktığı sekansta olduğu gibi insanların sahip olduğu herhangi bir sabit kimliği tümüyle anlamsızlaştıran olağanüstü gag’ler.Keaton’ın en iyi ve en uzatılmış gag sekansları, dinamik olmanın yanı sıra dönüştürücü bir güce sahip. Gözlerimizin önünde tüm dünya adeta biçimini kaybedip yepyeni bir şekle bürünür. Filmin düğüm noktasındaki kovalamaca sekansında Buster devasa bir intikamcı kadınlar ordusu tarafından takip edilir. Birkaç kayanın üzerinden atladıktan sonra, bir anda cümle alem kocaman bir çığ gibi arkasında belirir.İyi seyirler..

İkinci Dünya Savaşı’nın devam ettiği 1943 yılında, Tarım ve Orman Bakanlığı’nın daktilografı olarak Fransız İndochina’ya geçen Yukiko, Bakanlıkta mühendis olarak çalışan Tomioka ile tanışır. Kısa sürede, Tomioka’nın eşi olmasına rağmen birbirlerini sevmeye başlarlar...

Renoir’ın, Gorki’nin meşhur oyunu “Ayaktakımı Arasında”dan uyarladığı Les Bas-Fonds (The Lower Depths) - Diptekiler, adından anlaşıldığı gibi sosyal sınıfların tabanındaki yaşama ışık tutuyor. Yaşadığı hayattan usanmış, üst sınıfa dâhil olmaya çalışan hırsız Pepel, bir gece soygun sırasında tüm parasını kumarda kaybetmiş, yaşadığı hayatı anlamsız bulan Baron tarafından yakalanıyor. İlk bakışta birbirinin antitezi gibi görünen bu iki adam arasında, Baron’un, Pepel’in yaşadığı fakirhaneye taşınmasına kadar uzanan bir dostluk başlıyor. Bu sırada Pepel, kendine âşık kadının kız kardeşiyle birlikte olabilmek için uğraşıyor.Öykü tanıdık geldiyse hatırlatmakta fayda var, Gorki’nin bu öyküsünü Akira Kurosawa da, öykü bakımından aslına daha sadık kalarak yönetmişti (Donzoko, 1957).

Bir adam, trafik kazasında ölümüne neden olduğu adamın dul karısına aşık olur. Sonunda kadın da bunun karşılığında adamın aşkına karşılık verir ve aralarında bir ilişki başlar...

Yıllar önce büyük emeklerle kurduğu ve ömür boyu kulüp üyesi olduğu Buenos Aires Spor Kulübü'nün yerel işletme sahipleri tarafından değişime uğrayacağı haberini alınca büyük üzüntü duyan Roman Maldonado, arkadaşları Roman, Graciela ve Amadeo ile birlikte kulübü kurtarmak için ellerinden geleni yapacaklardır. Arjantin'in politik ve ekonomik olarak yaşadığı değişimi gözler önüne seren Luna de Avellaneda (Moon of Avellaneda), toplamda 9 ödül sahibi bir yapım.

Yetenek avcısı ve şov yapımcısı Danglard, bir yandan tüm engellere ve kıskançlıklara rağmen ilerlemeye devam ederken bir yandan da çamaşırhanede çalışan ve Nini'ye bir kariyer hazırlama çabasındadır. Danglard'ın Moulin Rouge adlı yeni dans salonu Fransız Cancan'ın tapınağı olmak üzeredir.

Annesiyle birlikte seyahat ederken bir cinayete tanık olan Amişler’den küçük bir çocuk, John Book adında iyi kalpli bir polis tarafından korunmaya başlar. Zira katiller ailenin peşine düşmüştür. Book’un tek şansı çocuk ve annesiyle birlikte kayıplara karışmaktır...

Ömer utangaç ve duyarlı bir fırıncıdır. Fakat iç düynasına, kendi doğasına aykırı bir şekilde, bir kedi fare oyununun içinde İsrail güvenlik güçleriyle oyun oynayarak duvarın arkasında yaşayan biricik aşkı Nadyayı görmeye çalışmaktadır. İnandığı ve bildiği herşey bir anda güvenlik güçleri tarafından İsraile karşı büyük bir saldırı hazırlığında olmaktan şüpheli bulunarak göz altına alınmasıyla yerle bir olacaktır.

Loretta Castorini, utangaç nişanlısını bekleyen, biraz da evde kalmış, duygusal bir kadındır. Loretta beklediğinin gerçekleşmemesi sonucunda kapıldığı umutsuz duygular sonucunda nişanlısının biraz yabani gibi gözüken erkek kardeşi Ronnye (Nicolas Cage) aşık oluyor. Ronny bir fırın işçisi olup, operaya ve hayata düşkün bir adamdır...

Trende tanıştığınız ve birlikte sadece bir gün geçirebileceğiniz kişi hayatınızın aşkı olabilir mi? Sinema tarihine geçen Jesse ve Celinenin aşk hikayesi kaldığı yerden 9 yıl aradan sonra tekrar izleyici karşısında. Çiftin artık iki kızları vardır ve Pariste birlikte yaşamaktadırlar. İkili bu süreçte bir yığın değişim yaşamış, çeşitli sürprizlerin yaşanacağı bir hayata doğru yelken açmıştır. Tüm sorunlara ve değişikliklere rağmen, değişmeyen tek şey ise birbirlerine duydukları naif aşktır. Yunanistanda geçirdikleri bir tatil günü, geçmişlerini muhakeme edip ilişkilerini masaya yatırdıkları, beklenmedik gelişmelerle dolu bir güne dönüşecektir.

Yazar George Sand’ın, Polonyalı genç piyanist Frederic Chopin'le tanışması ve aralarındaki ilişkiyi konu alan James Lapin yönetimindeki film, müzik tarihinin en ilginç ilişkilerinden birini işlemiştir. Franz Lizst’in ve Chopin’in o dönemki imajlarını ve statülerini başarıyla peyaz perdeye aktaran James Lapin yönetimindeki yapım, izleyiciyi romantik dönemde bir yolculuğa çıkarıyor.

Evli bir Amerikalı kadın, Giovanni adlı bir İtalyanla ilişki kurmuştur ama bu ilişkiye son verip kocasına dönme kararı alır. İkisi, son kez görüşmek için Roma garında buluşurlar...

İngiliz avcı Thorndike, Bavyera tatilinde Alman ajanlar tarafından yakalanır ve türlü zorbalığa maruz kalır ve daha sonra geç bir kızın yardımı ile Londra'ya geri kaçar. Peki her şey bitmiş midir?

Fransa'nın kuzeyinde giderek fakirleşen bir kasaba olan Bailleul'de yaşayan 19 yaşındaki Freddy, epilepsi hastası bir gençtir. Freddy ve arkadaşları, vakit öldürmek için gün boyu motosikletle dolaşıp işsizlik sigortasıyla yaşamakta ve sıkıntılarını geçirmek için de Arap göçmenlere sataşmaktadır. Ancak günün birinde bir Arap göçmeninin Freddy'nin kız arkadaşı Marie'ye evlenme teklifi etmesi, herkesin tepesini arttıracaktır.Fransız gençliğinin ne kadar bencilce büyüdüğünü, bu bencillikle beraber işsiz ve tembel bir topluluğun aynı zamanda aşırı ırkçı olarak yetiştiğini anlatan, tek zevki araba ve motosiklet olan gençliğin sevgisiz seks ile duygularının, insanlığının köreldiğini bizlere gösteren Bruno Dumont'ın bu filmi, 1997 Fransa'sını anlatsa da günümüz Türkiye'sini özetliyor adeta. Film, toplamda 14 ödül kazandı.

Film, özet olarak kültür devrimi sırasında yetişkinlerin taşraya ve köylere gitmesi sonucu, ergen yaştaki bir grup çocuğun başlarında büyükler olmadan geçirdiği bir dönemi anlatıyor. Siyasi olarak çok bir şey söylemeye çalışmayan film, daha çok o dönemin çocuklar üzerinde üzerinde yarattığı özgürlük duygusundan bahsediyor.

Kayıp bir kimliğin peşinden sürüklenen, görünür bir gölgenin siyah-beyaz tonlardaki yaşayan yalnızlığına tanık olduğumuz Au pan coupé (1968), Guy Gilles’in şiirsel yaklaşımlarla tüm kompozisyonu özenle boyadığı bir yapım. Jeanne Delaître (Macha Méril) ve Jean Doit (Patrick Jouané) karakterleri sonsuz bir hüzün havuzunda kaybolmuş, birbirine çok yakın ancak aynı zamanda da birbirine son derece yabancı bir ikili olarak karşımıza çıkıyor. Onların arasındaki “yabancı” boşluk filmin başından sonuna değin nefes alarak genişliyor ve kadraj alanını daraltıyor. Bu durum bir anlamda filme yoğun bir baskı yüklerken diğer yandan filmin hikâyesini sonsuzluğa doğru, geri dönmeyecek olan bir kayığa bindiriyor. Karakter odaklı bir film olan Au pan coupé, Jeanne’ın gözünden fildişi rengindeki anılara dalmamızı sağlıyor. Öte yandan Jean’ın özne olarak varlığı, bilinmez parçacıklara bölünüyor ve o parçacıklar kendi içinde birbirini dağıtıyor.Guy Gilles teknik olarak bizi her iki karakter ile de tanıştırmasına rağmen Jean’ı her zaman bir sanrı gibi karşımıza çıkarıyor ki bu da kişisel bir hatıra durumundan uzakta kaldığı için Jean’ın kimliği sadece Jeanne’ın aktardıklarıyla imkânlı kılınabiliyor. Bu şekilde “yalnızlık” Jean’a aitmiş gibi gözükse de onu deneyimlenin sadece Jeanne olduğunu görebiliyoruz. Bu da Jeanne’in yalnızlığının mümkün kılınabilmesi için Jean’a olan ihtiyacını doğuruyor. Yönetmen sadece bu ikilinin isimleri üzerinde oynama yapmakla yetinmemiş aynı zamanda görsel oyunlarını da kompozisyonuna yedirmiş. Her iki karakterin soyadlarının da sinema / dilbilim ekseninde bambaşka bir okumaya imkan verdiğini de hatırlatalım: “Delaître” soyadı Fransızca’daki “varoluş” (aynı şekilde okunan “être” / olmak fiili) kavramına, “Doit” soyadı ise “zorunda olmak” anlamındaki “devoir” kavramına gönderme yapmaktadır. Bir anlamda “Jean Doit” adı, “Jean [fiil] zorundadır” şeklinde serbestçe yorumlanabilir.Filmin en dikkat çeken teknik kullanımlarından biri de alışılmış olanın aksine siyah-beyaz geçişlerin “şimdiki zaman”a ait olması ancak renkli olarak kullanılan geçişlerinin tamamının “anılar’a yani geçmiş”e ait olması. Böylece toplamda 68 dakika süren filmde anlatı biçimi hikâyeyi ikiye bölüyor. Bu da takip edilmesi gereken hızlı bir akışı doğuruyor. Öte yandan Jeanne’ın hemen ilk karelerde doğurduğu hüzün, filmin sonuna doğrudan bağlanan bir öğeyi izleyiciye doğru saplamış olsa da bu doğumun sancıları Au pan coupé’yi var eden bir bağ haline geliyor. Filmin adının anlamına değinmek gerekirse bu ifadenin aslında bir mimarî terimi olduğunu söylemekle başlayabiliriz. İki duvarın ortak bir çizgide birleşerek keskin bir açı oluşturmalarını engelleyen, bir anlamda düz hale getirilmiş bir gizli köşe olarak tanımlayabileceğimiz kavram, dilimize “köşe çalığı” veya “köşe pahı” şeklinde geçmiş. Film boyunca Jeanne’in ruhsal dışavurumlarını düşünecek olursak filmin anlamı daha da ortaya çıkmaya hazır.Diğer yandan Au pan coupé, filmde Jeanne ve Jean’ın buluştukları kafe olarak kullanılıyor. Zamanında Paris’in 18. bölgesinde (18ème Arrondissement) yer alan bu kafe ne yazık ki artık mevcudiyetini korumuyor. Ancak Google Maps uygulamasında yerin adını arattığınızda aynı isimli bir...

Dvoje (And Love Has Vanished) - Ve Aşk Yok Oldu, mimar ve amatör fotoğrafçı Mirko ile müzik öğrencisi Jovana arasındaki ilişkiyi konu ediniyor. Mirko kıza delice âşıktır ama Jovana düşünmek ve ne yapacağına karar vermek için süre ister. Sonunda birleşirler. Bir gün Mirko'nun odasındaki süs balığı ölür. Onların aşklarının sonu da böyle geçici mi olacaktır?

Portekiz’in kalbinde, dağların ortasında, Ağustos ayı insanlar ve faaliyetlerle dolup taşmaktadır. Göçmenler havai fişek atıp karaoke şarkı söylerken, bir pop grubundaki bir baba, bir kızı ve bir yeğeninin garip bir ilişkisi ortaya çıkar.

1916 yılında, etnik Romen Apostol Bologa Habsburg Ordusu'nda teğmendir ve görevini yapmaya kararlı bir şekilde cepheye gider. Oraya vardığında subay arkadaşı Yüzbaşı Klapka ile tanışır ve ona düşmana firar etmeye çalışan Teğmen Svoboda'nın idam edileceğini haber verir. Teğmen Bologa, Svoboda'yı asılarak ölüme mahkûm eden Askeri Mahkemenin bir üyesi olmaktan duyduğu memnuniyeti gösterir. Ne de olsa hepsi Habsburglara sadakat yemini etmişti. Bologa'nın sadık kabadayılığına rağmen, düşmanlarının Romanya Ordusu olduğu gerçeği gözünden kaçmaz. Romen hatları sadece birkaç metre ötededir ve kendisi de bir Romen olan Bologa memleketi Romanya'yı özlemektedir. Bologa, Romen kardeşlerine sadakat ve firar etme konusunda gittikçe daha fazla acı çekmektedir. Arkadaşı Yüzbaşı Klapka ona firarın ağır cezasını hatırlatır.

Sugihara (Yosuke Kubozuka) Japonya'da doğup büyümüştür ama etnik olarak Koreli-Japon'dur. Babası (Tsutomu Yamazaki) Kuzey Kore'den göç etmiş ve sonunda Japon bir kadınla (Tsutomu Yamazaki) evlenmiştir. Babası Kuzey Kore'deyken çok iyi bir boksördü ve oğlunu küçük yaşlardan itibaren boks konusunda eğitti. Bu eğitim ona çok yardımcı olacaktı. Sugihara eğitimine Japonya'da bir Kuzey Kore okuluna giderek başladı. Müfredat, Kuzey Kore rejimi tarafından tercih edilen katı Marksist ideolojiyi vurguluyordu. Sugihara müfredatı kabul etmedi ve kelimenin tam anlamıyla yürüyerek yerel devlet lisesine girdi. Sugihara yeni okuluna vardığında, onu her gün kavgaya davet eden erkeklerle ve kendisine ilgi duyan güzel bir kızla (Kou Shibasaki) uğraşmak zorunda kalır.

Cannery Row (1982), David S. Ward tarafından yönetilen ve John Steinbeck'in 1945 tarihli romanına dayanan bir film. Film, 1930'ların Kaliforniya'sında, Monterey Körfezi'ndeki Cannery Row'un rengarenk ve melankolik atmosferinde geçiyor.Filmin merkezinde, hayatta kalma mücadelesi veren sıradan insanların yaşamlarına odaklanan bir dizi karakter bulunuyor. Başrollerde Nick Nolte, Debra Winger, ve John Huston gibi isimler yer alıyor. Nolte'nin canlandırdığı "Doc" karakteri, bir bilim adamı olarak topluluk içinde saygı duyulan bir figürdür. Winger ise hayatının anlamını arayan "Hazel" rolündedir. Karakterler arasında kurulan bağlar ve topluluk olgusuyla ilgili derin kavramlar film boyunca işlenir.

Film, New York’un Yahudi mahallelerinden birinde yaşayan Isabelle “Izzy” (Amy Irving) adlı genç bir kadının hikayesini anlatır. Izzy, bir kitapçıda çalışmaktadır ve hayatını biraz monoton bir şekilde sürdürmektedir. Ancak, hayatı değişir when, annesi tarafından, evlenmesi için bir akraba olan Sam (Peter Riegert) ile tanıştırılır. Sam, geleneksel ve sade bir karaktere sahip bir bakkaldır, ancak Izzy başlangıçta ona karşı ilgisizdir.Filmin ilerleyen bölümlerinde, Izzy’nin iş, aşk ve aile dinamikleriyle yüzleşmesi ve nihayetinde gerçek aşkla tanışması konu alınır. Film, geleneksel değerlerle modern yaşam arasındaki dengeyi sorgular ve aynı zamanda bir kadının kendi kimliğini ve mutluluğunu bulma sürecini işler.

Aşktan ümidini kesmiş bir aktris olan Anna Kalman, çok kibar bir adamla tanışır fakat adam evli çıkar. Ama bu adamla yakınlaşması için onu durdurmayacaktır.“En İyi Komedi” filmi dahil toplam üç dalda Altın Küre'ye aday gösterilen yapımın, Bafta adaylığı da bulunuyor. Aynı adlı oyundan beyazperdeye başarılı bir uyarlama.

İki yabancı bir trende tanışır ve yıllar içinde gelişen bir bağ kurar. Bir ayrılıktan sonra, tekrar birbirlerine bağlanırlar ve aralarındaki sevgi üzerine kafa yorarlar.

Daniel Miller(Albert Brooks),beklenmedik bir şekilde trafik kazasın sonucunda ölür.Geçtiği öte tarafta hayatı sorgulanarak,dünyaya tekrar geri gönderilip göderilmeyeeğinin kararı verilcektir.Mahkemede,yaşadığı deneyimlerde korkularının üsteinden gelebildiğini kanıtlamaya çalışırken Julia(Merly Streep)ile tanışır ve ona aşık olur.

Michael Haneke, 1997 yılında çevirdiği 'Funny Games'den sonraki bu son filminde, Paris'te yaşayan bir gurup 'sıradan' insanın hayatından bölümler yansıtıyor. Kalabalık bir bulvarda, adamın biri garip bir dilencinin eline buruşturulmuş bir kağıt parçası atar. Bu kağıtta yazılanlar, kendi hayatlarını yaşamakta olan öğretmen Amadou (Ona Lu Yenke), sinema oyuncusu Anne (Juliette Binoche) ve dilenci Maria'yı (Luminita Gheorghiu) bir şekilde birbirine bağlar.

E. Annie Proulx'un Pulitzer ödülü almış romanından uyarlanan film, normal bir gazetecenin doğduğu topraklara döndükten sonra kendi benliğini keşfetmesinin öyküsünü anlatıyor. Quoyle'un yaşamı kendisine tamamen yabancılaşmış eşini trafik kazasında kaybetmesinden sonra tamamen değişir. Eşini kaybetmesinin acısıyla, Quoyle, halası ve biricik kızıyla birlikte haklarında fazla bilgisi olmadığı atalarının yaşadığı yer olan Newfoundland kasabasına çekilir.Bu küçük balıkçı kasabasının gazetesinde kendisine bir iş bulan Quoyle, yazdığı her makale ile birlikte kendi benliğini keşfetmeye başlar...

1 Ocak 1900. Virginian adındaki transatlantik, göçmenlerden oluşan kargosunu Amerika'ya taşırken, makinist Danny Boodmann (Bill Nunn)gemide terk edilmiş bir çocuk bulur. Kaptanının öğüdünü dinlemeyerek çocuğu gizlice evlat edinip kendi başına büyütmeye karar veriyor. Novecento (Tim Roth) adı takılan çocuk, gemide hayatına devam eder... Varlığı sıkı saklanmış bir sır Novecento; ta ki Danny bir gün bir kazada ölene kadar.

Danimarkalı bir soylu olan Karen Blixen, barones ünvanı için Bror Blixen ile evlenerek kahve yetiştiriciliği yapmak üzere Afrikaya yerleşirler. Sene 1913 'tür ve Afrika büyük ölçüde Avrupalıların sömürgesi durumundadır. Kocasının kendisini ihmal etmesi ve aldatması Karen'i sürekli yanlızlığa iter. Bu arada maceracı avcı Denys Finch Hatton'la tanışır ve ona aşık olur.Filmin uyarlandığı aynı adı taşıyan roman, Danimarkalı Barones Karen von Blixen-Finecke 'nin (Romanı Isak Dinesen takma adı ile yazmıştır) ilk kez 1937 senesinde yayımlanmıştır. Kitap 1914-1931 seneleri arasında o zamanki adı İngiliz Doğu Afrikası olan Kenya 'daki Avrupalı yerleşimciler ile yöresel kabilelerin ilişkileri fonunda bir aşk öyküsünü anlatır.

Yella, yaşadığı küçük Doğu Alman şehrini ve başarısız olan evliliğini geride bırakarak, iş ve gelecek vaat eden batıya gitmek ister. Hannover’de özel bir yatırım şirketinde çalışan Philipp ile tanışır. Yella, Elbe’nin doğru tarafına, hedefine varmış gibi gözükür.

Eczacılık yapan bir adam, karısının başka bir adamla ilişki yaşadığını öğrenir ve karısının sevgilisini öldürmek için karışık bir plan yapar. Ancak işler karışacaktır..