Sorumsuz grafiti sanatçısı Daniel, en az onun kadar umursamaz Franc adında bir kız, Dede yani Roger, uykusuzluk çeken bir yargıç ve küçük bir Fiat 500 hakkında bir öykü. Franc ve Daniel, sorumluluktan ve bağlanmaktan alabildiğine kaçar, Dede ise bütün kurallara uymak ister; bir yargıç, Daniel’i duvarlara yazı yazmaktan suçlu bulur ama adliyeden çıkar çıkmaz, işini, ailesini, her şeyi geride bırakmaya karar verir.

Oldukça varlıklı bir aileden gelen Thérèse Desqueyroux, henüz çocukken evlenmeye karar verdiği Bernard ile evlenmiştir. Şimdi Bernard ile evli olsa da artık kocasına aşık değildir. Bernard dürüst ve iyi huylu bir adamdır fakat hayatta sadece ava çıkmaktan zevk alan ve ileri derecede hipokondriyak olan birine dönüşmüştür. Thérèse'in taşrada sürdüğü bu yaşam ve evliliği Bernard'ın günden güne daha agresif birine dönüşmesiyle çileye dönüşür. Daha da kötüsü Bernard her daim kendisini bu evliliğe zorladıkları için Thérèse ve kız kardeşinin sorumlu olduğunu alenen yüzlerine vurmaktadır. Mutsuz kadın bir şekilde bu sıkıcı hayata ve sosyal baskılara son verip özgürlüğünü yeniden kazanmaya kararlıdır. Filmin yönetmen koltuğunda ünlü Fransız yönetmen Claude Miller bulunurken, başrolünde Amélie filmindeki performansıyla tüm dünya tarafından tanınan Audrey Tautou bulunuyor.

Nil kenarında yevmiyeli işçi çalıştırılan tarlalardan birinde bir sabah yeni doğmuş ölü bir bebek bulununca, herkes bu bebeği kimin doğurup ölüme terk ettiğini araştırmaya başlar. Köy ağasının naibi köyde kimsenin o sıralar hamile olmadığını öğrenince bütün gözler, tarlaya çalışmak üzere gelen taşralı göçmenlere çevrilir. İskenderiye'nin fakir köylerinden birinde yaşayan Abdullah ve Aziza çifti, tarlalarda yevmiyeli olarak çalışarak iki çocuklarının geçimini sağlamaktadır. Zayıf bünyeli olduğu için sık sık rahatsızlanan Abdullah'ın hastalığı artınca Azize bir süre kendi başına çalışmaya mecbur kalır.

Claude Berri'nin anıtsal pastoral trajedisinin ilk bölümünde, Provence kırsalının güneş ışığıyla ışıldayan güzelliği, ardındaki karanlık motivasyonları gizler. Saf bir idealist olan vergi memuru Jean Cadoret (Gérard Depardieu), beklenmedik bir şekilde ailesine ait bir çiftliği miras alınca, onlarca yıl önce taşınmış olan annesi Florette'nin büyüdüğü tarım topluluğuna yeni bir hayat kurmak için şehri terk eder. Ancak komşuları, entrikacı Ugolin (Daniel Auteuil) ve onurlu amcası César Soubeyran (Yves Montand), Jean'ın arazisindeki suyun akışını kesmek için planlar yapmaktadır. Depardieu, Auteuil ve Montand gibi efsanevi oyuncuların olağanüstü performanslarıyla hayat bulan Jean de Florette, izleyicileri 1920'lerin kırsal Fransa'sının tam anlamıyla gerçekçi bir tasvirine çeker. Modern fikirlerle kırsalın eski töreleri arasındaki kültür çatışması, bu filmde yürek burkan bir dönüş alır.

+ 18. Amsterdam'a isteyerek veya mecburen gelen 6 kişinin isteyerek veya istemeyerek kesişen hayatları sonucunda birbirlerinin yaşamlarında bıraktıkları kalıcı etki konu ediliyor * İsmi ile ironik filmde, altı farklı öykünün şaşırtıcı bir gerçeklik ve kurguyla kesişmesi oldukça etkileyici. Faşizmi anlamayı kolaylaştırırcasına, mutlu aile babasının uygun ortamda nasıl bir canavara dönüşebiliyor olduğunun gösterilmesi ve güç karşısında hissedilen çaresizliğin uygun müzik ile de duyumsatılmasıyla önemli bir film çıkmış ortaya * Son zamanlarda seyrettiğim en iyisi..Siz de benim gibi keşisen hayatları anlatan filmleri (Amores perros, Crash , 21 Gram vb.) filmleri seviyorsanız bu filmi de mutlaka görün.

Yeni evlenen Justine (Kirsten Dunst) ve Michael (Alexander Skarsgård) evliliklerini Justine’in ablası Claire’in (Charlotte Gainsbourg) malikanesinde, görkemli bir davet ile kutlarlar. Fakat bu iki kız kardeş yapı itibariyle birbirlerine ters karakterlerdir. Justine depresyona ve melankoliye yatkın bir kadınken, Claire kız kardeşine göre daha az problemlidir. Justine’in düğün gününde ise ailede herkesin kendine has arızaları bir bir ortaya çıkmaya başlar. Tam da bu kutlama esnasında Melancholia adlı bir gezegen, şimdiye kadar güneşin arkasında saklı kaldığı yörüngeden çıkarak dünyaya doğru gelmektedir. Şimdi herkesin kıyameti kendisine göredir.

Yaşadığı sarsıcı olayın ardından sessizliğe bürünmüş olan Melinda (Kristen Stewart), lise hayatını dışlanmış bir genç olarak sürdürmektedir. Peki, Melinda annesinin ilgisizliğine ve arkadaşlarının alaycı tavırlarına rağmen iç dünyasında yaşadıklarını kelimelere dökecek cesareti bulabilecek midir? Aslında onun kimsenin bilmediği bir sırrı vardır ve bu sır açığa çıktığında her şey değişecektir.

Reprise / Tekrar ile Altın Lale kazanan Joachim Trier’in Cannes’da galası yapılan varoluşçu son filmi, hayatı melankoli ve yalnızlık içinde tepetaklak giden akıllı, yakışıklı, hali vakti yerinde Anders’i izliyor. Anders şehir dışında bir yerde sürdürdüğü uyuşturucu tedavisini kısa süre sonra tamamlayacaktır; programın bir parçası olarak da iş görüşmesi yapmak üzere şehre inmesine izin verilir. Ama hazır merkezden ayrılmışken şehirde kalır, boş boş gezer, uzun zamandır görmedikleriyle buluşur. Günün geri kalanında ve gece boyunca, geçmişteki hataların hayaletleriyle ancak aşk, yeni bir hayat olasılığı ve sabah gün aydınlandığında geleceği görme umudu sayesinde başa çıkacaktır…

İkinci Dünya Savaşı’ndan bir yıl önce, yoksul bir ailenin kız çocuğu bir geyşa evinde hizmetçi olarak çalışmaya başlar. Gizemleri günümüze kadar korunan, saklı ve bir o kadar da büyülü bir dünyada büyüyen kız çocuğu, rekabetin bitmediği, hataların affedilmediği bir dönemde efsanevi geyşa Sayuri’ye dönüşür. Dönemin en güçlü erkeklerini parmaklarında oynatan Sayuri, rakiplerinin tuzaklarına aldırmaksızın gerçek aşkın hayalleriyle yaşamaktadır.

İtalyan Sineması’nın usta yönetmenlerinden Federico Fellini’nin yönetmenliğini yaptığı sinema filmi “Le notti di Cabiria” (Türkçe’de “Cabiria’nın Geceleri”), 1957 senesinde vizyona girdi. Fellini’nin eşi güzel aktris Giulietta Masina’nın başrolünde yer aldığı filmde Fransız aktör François Périer, İtalyan aktris Franca Marzi ve Dorian Gray gibi isimler rol alıyor. En İyi Yabancı Film dalında Oscar Ödülü kazanan “Le notti di Cabiria”, BAFTA’ya da adaylığını koyarken Cannes Film Festivali’nde En İyi Aktris ve OCIC Özel Ödülü’ne layık bulundu.Hayatını bedeniyle kazanan Cabiria, çocuksu bir kadındır. Aptallığa varan saflığı yüzünden kanmaya mahkum olan genç kadın, erkekler tarafından sürekli dolandırılsa da hayallerini küçültmek şöyle dursun; gerçek aşkı bulacağına Tanrı’ya inandığı gibi inanmaktadır.40.000 Liret taşıdığı çantası için sevgilisi tarafından öldürülmek istenen Cabiria, bir daha hiçbir erkeğe inanmayacağına dair yeminler ederken içten içe aşkı bulacağını da düşlemektedir. Bir gece tesadüf eseri bir aktörün arabasına binen genç kadın, hayatın bir başka yüzüne tanıklık etse de kendini güvenmekten alıkoyamayacaktır.

Hiyerarşik düzenin en altında sıkışıp kalmış genç bir samuray, çocukluk aşkını kötü kalpli bir klan lordunun elinden kurtarmaya çalışırken onu ve bebeğini öldürme planını öğrenir. Bunshiro Maki, kılıçla ölümcül olan yetenekli bir kılıç dövüşçüsüdür, ancak yine de sistemin rütbelerinde yükselemez. Babası klanına karşı komplo kurmakla suçlanıp ayinsel intihara zorlandıktan sonra, uzun zamandır aşık olduğu Fuku, klan lordlarının cariyesi olması için Edo'ya gönderilir. Birkaç yıl sonra Fuku, klan lorduna bir oğul doğurmuştur. Maki, klanın tahta geçmek için Fuku ve oğlunu öldürmek üzere bir plan yaptığını öğrenince, bu şeytani planı engellemek için iki çocukluk arkadaşını yanına alır.

Zengin bir adam olan Bob Merrick, arabasıyla yaptığı kaza sonrasında ünlü bir beyin cerrahının ölümüne ve cerrahın karısının da kör kalmasına neden olur. Suçluluk duygusu içerisindeki Merrick, hayatını tıp ilmine adar. Amacı doktorun karısı Helen’in gözlerine yeniden kavuşmasını sağlamaktır. Zamanla Helen ile aralarında bir yakınlaşma başlar.

Kendini yetiştirmiş filozof Konsta Pylkkänen, bir grup araştırmacıyı Finlandiya'nın Kainuu doğasında rehberlik ederken, “sinistä ajatusta”, aniden gelen bir fikir bulmayı umuyor. Kafkas tavşan kuşu ve batı orman ördeği gibi kuşların hibritine ateş ederken gerçekten de bilimsel bir keşifte bulunur.Film Eino Leino’nun yaşamına ve eserlerine odaklanmaktadır. Film, Eino Leino’nun edebi kariyerinin yanı sıra onun kişisel yaşamına, doğa ile olan ilişkisine ve dönemin toplumsal dinamiklerine ışık tutmaktadır.Film, Leino’nun sanatçı ruhunu, içsel çatışmalarını ve doğayla olan derin bağını derinlemesine incelerken, aynı zamanda zamanın ve mekanın etkilerini de gözler önüne seriyor. İzleyiciye, sanatın ve düşüncenin nasıl bir hayat kurabileceğine dair dokunaklı bir bakış açısı sunar.Film, Leino’nun edebi mirasının yanısıra, onun hayatının farklı dönemlerini görsel olarak etkileyici bir şekilde aktararak, izleyiciye hem bilgi verici hem de duygusal bir deneyim sunmaktadır.

Orta yaşlı ve başarısız bir Greenwich Village yazarı olan Henry Lavine restorandaki işinden kovulmuştur; görünürde para istemek için arkadaşı ve akıl hocası Jake'i ziyarete gider. Harry, ikisinin arkadaşlıkları uzerine olan yarı-kurgu son romanının manuskripti hakkındaki fikrini almak ister. Jake başta romanı okuduğunu inkar etse de, daha sonra "estetik sebeplerle" romana saldırır ve derindeki kıskançlık ve aldatılmışlık duyguları yüzüstüne çıkarak travmatik bir yüzleşmeye yol açar.

Sayfiyede filizlenen bir ilk aşk hikayesini anlatan film, tam bir yaz filmi... 12 yaşındaki Nic, yazlıktaki arkadaşları arasında yaşça en büyük olan Marie'ye aşık olur. Bir yandan da babası ve annesi arasındaki çözümsüz sorunlar git gide büyümektedir.

Los Angeles gettolarında büyüyen Doughboy ve Ricky, aynı yapıda olmamalarına rağmen kardeş gibidirler. Tre ise onlara daha sonradan katılır ve yaşadıkları yerde kendilerini gösterme çabasına girerler. Suçun her türlüsüne karışarak nüfus ve nam yapmaya çalışan gençlerin seçtikleri bu hayat her zaman düşündükleri gibi gitmeyecektir.ABD varoşlarına eğilen ve sokağın gerçek yüzünü çıplaklıkla anlatan film, 2 defa OSCAR Ödülüne aday gösterildi. John Singleton’ın oldukça genç yaşta çektiği ve herkesi şaşkına çeviren yapım, hayatın kimilerine sunduğu acımasız yönünü başarıyla aktarıyor.

Ünlü bir savaş fotoğrafçısı olan Isabelle Reed, zamansız bir trafik kazası sonucu hayatını kaybedeli 3 yıl olmuştur. Reedin anısına düzenlenecek bir fotoğraf sergisinin açılışı yaklaşırken, Reedin büyük oğlu Jonah, uzun zaman sonra babası Gene ve içine kapanık ergen kardeşi Conradın yanına gelir. Aynı aileden olmalarına rağmen mesafeli bir ilişkileri olan ve Isabellei çok farklı şekilde hatıralarında yaşatan bu üç kişi birbirine Isabelle’in zihinlerindeki farklı farklı imgeleri sayesinde yakınlaşacak ve Isabelle’in hayatı boyunca içine attığı sırlarıyla yüzleşeceklerdir.

Kara bir mizahla örülen bu samimi aile dramı, beyin tümörü teşhisi konmuş Frank’ı anlatıyor. Klasik anlamda bir senaryosu bulunmayan ve tamamen doğaçlama diyaloglar içeren filmin konusu ölümün kendisi değil; her şeye rağmen göz ardı edilen ve bir kenara itilen ölümle yüzleşme.

Cannery Row (1982), David S. Ward tarafından yönetilen ve John Steinbeck'in 1945 tarihli romanına dayanan bir film. Film, 1930'ların Kaliforniya'sında, Monterey Körfezi'ndeki Cannery Row'un rengarenk ve melankolik atmosferinde geçiyor.Filmin merkezinde, hayatta kalma mücadelesi veren sıradan insanların yaşamlarına odaklanan bir dizi karakter bulunuyor. Başrollerde Nick Nolte, Debra Winger, ve John Huston gibi isimler yer alıyor. Nolte'nin canlandırdığı "Doc" karakteri, bir bilim adamı olarak topluluk içinde saygı duyulan bir figürdür. Winger ise hayatının anlamını arayan "Hazel" rolündedir. Karakterler arasında kurulan bağlar ve topluluk olgusuyla ilgili derin kavramlar film boyunca işlenir.

Kenji Mizoguchi’nin 1950’lerin ilk yarısında ortaya koyduğu geç dönem başyapıtlarından biri olan Chikamatsu’nun Hikâyesi (diğer adıyla Çarmıha Gerilen Aşıklar), toplumsal baskı ve zulmün gölgesinde hayata tutunmaya çalışan yasak bir aşkın dokunaklı ve zarif bir anlatısıdır. On sekizinci yüzyıl klasik Japon dramasına dayanan film, haksız yere suçlanan bir Kyoto’lu hattat eşi ile onun çırağının başına gelen adaletsizliklerin izini sürer. Kaderin birbirine bağladığı bu iki "kara sevdalı", kendilerine biçilen ölüm cezasından kaçmak için amansız bir firara girişir. Usta sinematograf Kazuo Miyagawa’nın bir resim tablosunu andıran büyüleyici görüntüleriyle hayat bulan ve toplumsal baskıya karşı incelikli bir eleştiri sunan bu film, Akira Kurosawa tarafından “Sadece Mizoguchi’nin imzasını taşıyabilecek muazzam bir başyapıt” olarak nitelendirilmiştir.

İki kardeş, Kô Nakahira'nın bu önemli filminde, kumar, botla gezme ve içki alemleriyle dolu bir yaz sezonunda genç bir kadın için cinsel arzularını tatmin etmek için rekabete girer. Tartışmalı yazar Shintarô Ishihara'nın romanından uyarlanan ve Japonya'nın genç ve ayrıcalıklı kesimi arasında savaş sonrası cinsel devrimi çarpıcı bir şekilde tasvir ettiği için eleştirel bakışla Crazed Fruit, gelenek ve önceki jenerasyona karşı anarşist bir haykırıştır.

Hem Japon samuray hem de Amerikan western filmlerinden esinlenen Katil Marlina etkileyici görselliği, müzikleri ve güçlü duruşuyla öne çıkan, feminist bir western. Endonezya'nın Sumba adasındaki ıssız çöl tepelerinde geçen film, eşkiyaların saldırısına uğrayan Marlina adında dul bir kadının adalet peşine düşmesini ve hem haydutlar hem de onların hayaletleriyle intikam mücadelesini anlatıyor. Endonezya'nın en yetkin yeni nesil sinemacılarından Mouly Surya'nın bu üçüncü filminin ilk gösterimi Cannes'da, Yönetmenlerin On Beş Günü bölümünde yapıldı.

The Big House (1930), George W. Hill’in yönettiği, hapishane yaşamının zorlu gerçeklerini ve mahkumlar arasındaki dinamikleri gözler önüne seren güçlü bir drama. Film, bir adamın cezaevindeki yaşamına uyum sağlama çabalarını ve kaçış planlarını işlerken, hapishane sisteminin insan doğasını nasıl şekillendirdiğini sorgular. Chester Morris, Wallace Beery ve Robert Montgomery’nin etkileyici performanslarıyla dikkat çeken yapım, aynı zamanda sesli sinema döneminin erken örneklerinden biri olarak öne çıkar. **The Big House**, sert atmosferi, gerçekçi yaklaşımı ve toplumsal eleştirileriyle hem dönemi için çığır açıcı bir yapım olmuş hem de hapishane filmleri türünün temel taşlarından biri haline gelmiştir.

Londra'nın ileri gelen ailelerinden birinin kızı Joan Webster, nereye gittiğini bilen, aklı başında, planlı programlı bir genç hanımdır. Bu plan ve program çerçevesinde, zengin bir sanayiciyle nişanlanır ve evlenmek üzere İskoçyaya gider. Ancak yolda büyük bir fırtınaya yakalanır ve yolculuğuna ara vermek zorunda kalır. Mahsur kaldığı adada tanıştığı genç adam, kasaba sakinleri ve yaşadıkları kafasını karıştırır. Acaba gerçekten nereye gittini biliyor mudur? İngiliz sinemasının saklı cevherlerinden olan bu Powell Pressburger klasiği, sinema sanatının tüm hilelerini kullanıyor.

1838'de, güzel mürebbiye Elisabeth, isimsiz bir İngiliz toprak sahibinden bir çocuk doğurmayı kabul eder ve karşılığında babasının borcunu öder. Anlaştığı gibi, doğumda çocuğu terk eder. Yedi yıl sonra, uzak bir Sussex arazisinde bir kıza mürebbiye olarak işe alınır. Kızın babası Charles Godwin, o isimsiz toprak sahibi çıkar. Bu yüzden Elisabeth, kendi kızının mürebbiyesi olmak zorundadır ve küçük Louisa ile olan bağının sırrını ifşa edemez.

Metropolis, yalnızca döneminin değil, bütün zamanların en üstün bilim kurgu yapıtlarından biridir. Endüstrileşme çağının etkisini hissettirdiği bir dönemde, Lang'ın gelecek tasarımı da bundan payını alır. İnsanlar ikiye ayrılmıştır. Yeraltında makinelerle beraber yaşayan sınıf ve yukarıda daha konforlu bir yaşam süren yönetici sınıf. Lang, bölünmüş toplumsal yapıyı, insanı bir aşktan yola çıkarak, uzlaştırmaya çalışır.Dönemine göre mükemmel sayılabilecek bir şehir tasarımı vardır filmde ve kendisinden sonra gelen bütün bilim kurgu filmlerini etkilemiştir.Özellikle, filmin genel atmosferinden uzak, naif sonuyla eleştiriler almış olsa da, bu durum kesinlikle filme gölge düşürmez. Bilim kurgu sinemasının, bilimsel yönünün en büyük keşiflerinden biridir.

Yas, Yaratılış ve Avangart Melankoli1. Otobiyografik Kırılma ve Tarihsel BağlamGarrel, bu filmi sevgilisi Nico (The Velvet Underground'un efsanevi vokalisti) ile olan ilişkisinin yasını tutarken çeker. Nico'nun 1978'deki trajik ölümü ve çiftin ortak çocuğu Ari Boulogne'nin (filmde "gizli çocuk" metaforu) varlığı, filmin her karesine sinmiş bir kayıp ve acı duygusu yaratır. 1970'lerin sonu, Fransız sinemasının politik avangarttan bireysel melankoliye evrildiği bir dönemdir; Garrel de bu geçişin en radikal temsilcilerindendir.2. Temalar: Doğum, Ölüm ve Sanatın İnşası "Gizli Çocuk" imgesi, yalnızca fiziksel bir varlığı değil, yarım kalan bir aşkın, tamamlanmamış bir sanat eserinin veya bastırılmış hafızanın metaforudur. Siyah-beyaz görüntüler, ölümün ve doğumun birbirine dokunan sınırlarını vurgular. Örneğin, kadın karakterin (Anne Wiazemsky) hamileliği ile erkek karakterin (Henri de Maublanc) müzisyenliği arasındaki gerilim, "yaratma" eyleminin ikili doğasını (yaşam veren vs. yok eden) sorgulatır. Sessizlik ve diyalogsuz sahneler, Nico'nun drone müziğini andıran bir içsel ritim yaratır. Garrel, burada Bresson'un "sinematograf" teorisini avangart bir dil ile yeniden yorumlar.3. Biçimsel Devrim: Minimalizm ve Zamanın Donması Uzun plan sekanslar (örneğin, karakterlerin koridorda yürüyüşü), izleyiciyi bir rüya-zaman boyutuna hapseder. Godard'ın keskin politik çıkışlarının aksine, Garrel eylemsizliği seçer. Doğal ışık ve gri tonlar, Fassbinder'in melodramlarındaki renkli şiddetten uzak, bir tür "anti-dramatik" estetik sunar. Nico'nun şarkıları (filmde "Saeta" gibi parçalar) diegetik olmayan bir şekilde kullanılarak, karakterlerin iç dünyaları ile dış gerçeklik arasındaki uçurumu derinleştirir.4. Eleştirel Sorular ve Tartışmalar Kadın Bakışının Eksikliği: Anne Wiazemsky'nin karakteri, Garrel'in sinemasında sık rastlanan "ilham perisi" klişesine düşer mi? Onun hamileliği, erkeğin sanatsal krizine fon olarak mı işlenmiştir? Politikanın Yokluğu: 1968 sonrası Fransız solunun çöküşü, bu filmde neredeyse hiç ele alınmaz. Garrel, tarihsel bağlamı kişisel trajedi uğruna feda mı eder?5. Sonuç: Neden Bugün Hâlâ Önemli?L'Enfant secret, sinemanın bir yas tutma biçimi olabileceğini kanıtlayan nadir eserlerdendir. Godard'ın Je vous salue, Marie'sindeki kutsal doğum temasıyla diyaloga giren bu film, annesiz bir çocuğun ve çocuksuz bir annenin hikâyesidir. Garrel'in oğlu Louis Garrel'in sonradan sinemaya adım atışı da bu "gizli" mirasın bir devamı gibidir.

Nick ve kardeşi küçükken, annelerinin içki bağımlısı olmasından dolayı küçük kardeşlerine bakmak durumunda kalırlar. Ancak bu bebek talihsiz bir şekilde ölür ve iki kardeş birbirini suçlamaya başlar. Yolları ayrılan iki kardeş, yıllar sonra annelerinin cenazesinde bir araya gelecek ve birbirlerini yeniden tanımaya başlayacaklardır…2010 Berlin Film Festivalinde Altın Ayı ödülünü kazanan film, Kuzey Ödüllerine de aday olarak gösterildi.

Tokyo’daki disiplin sorunlarıyla bilinen bir lisede geçen film, öğrencilerin şiddet, umutsuzluk ve aidiyet arayışıyla dolu dünyalarını anlatır. Okuldaki güç dengesi, tehlikeli bir oyunla belirlenir: okul çatısında demir parmaklığa tutunup öne eğilerek en çok tur atabilen öğrenci, diğerlerinin lideri olur. Kazanan Kujo, liderliğini sürdürmekte zorlanırken arkadaşlıklar, sadakat ve şiddetle örülü lise yaşamı giderek karanlık bir yola sapar. Film, gençlerin hayata karşı umutsuzluğunu ve şiddetle karışık özgürlük arayışını güçlü bir atmosferle işler.

Ano Natsu, ichiban Shizukana Umi (A Scene at the Sea) - Bir Deniz Manzarası filminde; doğuştan sağır-dilsiz olan Shigeru, yarı zamanlı olarak çöp toplama işinde çalışmaktadır. Kız arkadaşı Takako da sağırdır. Bir gün Shigeru, her gün geçtiği yol üzerindeki bir çöp yığını içinde kırık bir sörf tahtası bulur. Bu, onun sörf dünyasıyla tanışması olur. Shigeru ilk denemelerinde dalgayı yakalayamaz. Yöre sakinleri ilk kez sörf yapan Shigeru'yla dalga geçerken Takako da onları izler. Çevrelerindeki insanlara aldırış etmeyen Shigeru ile Takako her gün sahile gitmeyi sürdürür. Shigeru'nun kararlılığından etkilenen bir sörf dükkanı sahibi Shigeru'ya bir sörf giysisi ile bir yarışmaya katılım formu verir...

Mario Puzo'nun çok satan kitabından Puzo ve yönetmen Francis Ford Coppola tarafından sinemaya uyarlanan eser, 40'lar ve 50'lerin Amerikasında, bir İtalyan mafya ailesinin destansı öyküsünü konu alıyor. Corleone ailesi, Don Vito Corleonenin başında olduğu, suça dayalı bir örgüt kurmuş olan İtalyan asıllı meşhur bir ailedir. Aile, New York'taki diğer dört aileyle birlikte New York'un yeraltı işlerini yönetmektedir. Ancak Corleone ailesini diğerlerinden ayıran özelliği, Don Corleone'nin cebinde bozuk para gibi taşıdığı politikacılar ve yargıçlardır. Politikacılar ve yargıçlarla olan bu yakın ilişkileri diğer ailelerin açamadığı kapıları açabilmesini sağlamaktadır.

Valerie Somers (Barbara Hershey), bir psikiyatristtir. Problemli bir evliliği olan genç kadın, kocası John Knox'un (Geoffrey Rush) kendisini aldattığından şüphelenmektedir. Bir polis detektifi olan Leon Zat'ın (Anthony Lapaglia) karısı Sonja (Kerry Armstrong), tedavi için pskiyatrist Valerie'yi sık sık ziyaret etmektedir. Leon da karısını evli bir kadın olan Jane O'May (Rachel Blake) ile aldatmaktadır. Jane'in kocası Pete'in bu durumdan haberi yoktur. Komşuları Paula ve Nick çifti, Jane'in ilişkisini bilmelerine rağmen suskunluklarını korumayı tercih etmektedirler. Bir gece psikiyatrist Valerie'nin kaybolmasıyla tüm işler karışır. Detektif Leon, olayı araştırması için görevlendirilmiştir...Avustralya Film Festivali'nde yedi dalda ödül kazanan film, Toronto Film Festivali'nin kapanış filmi olarak gösterilmişti.

Daru ufak bir köyde öğretmendir. Cezayir’de doğmuştur fakat aslen İspanyol olduğu için hem etnik Cezayirliler hem de Fransız koloniciler tarafından ‘yabancı’ etiketiyle hor görülmektedir. Daru’ya, bir muhalifi garnizona kadar götürmesi emri verilir. Bir dönem Fransız ordusuna da hizmet etmiş olan Daru, bu yolculukta kendi sadakatini sorgulamaya başlar. İki kaçağı Atlas Dağları’nda zorlu ve nefes kesici bir kaçış serüveni beklemektedir.

Türkmenistan'ın Krasnovodsk (Turkmenbashi) şehrinde bulunan çocuk doktoru Dmitri, jeolog Vecherovsky ve savaş hizmetleri sorumlusu Snegovoy, her gün farklı insanlarla görüşürler. Yarı belgesel niteliğinde olan Dni Zatmeniya (Days of Eclipse), Türkmenistan'daki çaresiz insanları, hasta çocukları ve psikolojisi bozulmuş insanları ele alıyor.

Eddie travesti bir performans sanatçısıdır ve Tokyo’nun eşcinsel gettosu içerisinde bir barda çalışmaktadır. Bar işletmecisi ve uyuşturucu satıcısı olan Gonda ile de gizli bir ilişki yaşamaktadır. Barın gözdesi konumunda olan Eddie, mekânın “madam”ı olan ve Gonda’nın da sevgilisi Leda isimli bir başka travesti tarafından kıskanılmaktadır. Girdikleri şiddetli rekabetin amacı, hem bar hem de Gonda içindir. Diğer taraftan Eddie’nin çocukluğundan gelen travmaları zihnini rahat bırakmamaktadır.

Jonathan Shields, başarıdan başarıya koşma hevesinde olan bir film yapımcısıdır. Bu adamın hikayesini, kariyer yolu boyunca bir nevi ezip geçtiği 3 kişinin ağzından dinleriz: meşhur ettiği star, ilk şanslarını tanıdığı, sıfırdan alıp birinci sınıfa çıkardığı bir yönetmen ve epeyce dolaylı bir yoldan Pulitzer ödülü kazanmasını sağladığı bir yazar...

Ünlü oyun yazarıyken sinemanın usta yönetmenine dönüşen Marcel Pagnol’un o sıcak ve nüktedan üslubu, hayatın içinden süzülüp gelen bu büyüleyici komedide tüm görkemiyle parlıyor. Pagnol, yakından tanıdığı Provence kırsalına geri dönerken; saf bir yanılgı içindeki bir fırıncının (Orson Welles tarafından "gelmiş geçmiş en büyük aktör" olarak göklere çıkarılan eşsiz Raimu’nun) evlilik sorunlarının, tüm kasabayı içine alan bir skandala dönüşmesinin canlı bir portresini çiziyor. Yönetmenin sıradan insanların yaşantılarına duyduğu o kadim ilgiyi, alçakgönüllü fakat kusursuz bir görsel üslupla harmanlayan Fırıncının Karısı (The Baker’s Wife); insan ilişkilerinin karmaşıklığını ele alışındaki keskin gözlem gücü ve incelikli mizahıyla hem hayranlık uyandırıyor hem de derin bir iz bırakıyor.

Uzun yıllardır profesyonel rodeo yarışçılığı yapan Jeff McCloud, bir Brahma boğasına bindiği sırada yaralanır ve rodeo yarışını bırakmaya karar verir. Çocukluğunun geçtiği eve otostop çekerek geri döner. Yıkık dökük bu evin şimdiki sahibi Jeremiah'dır. Ev bu haliyle bile Wes Merritt ve karısı Louise için hayallerinin evidir. Evi satın alabilmek için Wes'in bir kovboy olarak az para kazanmasına rağmen titizlikle para biriktirmeye çalışırlar. Wes, Jeff'in bir zamanlar ünlü bir rodeo yarışçısı olduğunu fark eder ve kendisiyle tanışır. Daha sonra Jeff'in çalıştığı çiftlikte iş bulmasına yardım eder. Wes, bazı yerel rodeo yarışlarına katılmıştır ama daha fazlasını yapma arzusundadır. Bu yüzden Jeff'ten rodeo yarışlarında kendisini geliştirmesi için yardımcı olmasını ister...

Vidas Secas (Çorak Hayatlar / Çorak Topraklar), Nelson Pereira dos Santos tarafından yönetilen 1963 yapımı bir Brezilya dram filmidir. Brezilya sinemasının en önemli dönüm noktalarından biri olan Cinema Novo (Yeni Sinema) akımının ilk ve en güçlü başyapıtlarından biri olarak kabul edilir. Film, Graciliano Ramos'un 1938 yılında yayımlanan aynı adlı ünlü romanından beyazperdeye uyarlanmıştır.Film, 1940'ların başında Brezilya'nın yarı kurak ve yoksul kuzeydoğu bölgesinde (sertão) hayatta kalma mücadelesi veren göçebe bir ailenin trajedisini anlatır. Okuma yazma bilmeyen baba Fabiano, eşi Sinhá Vitória, iki küçük oğulları ve sadık köpekleri Baleia, yıkıcı kuraklıktan kaçarak çorak topraklarda su ve yiyecek ararlar.Sinematografik Önemi ve "Cinema Novo" "Elde Kamera, Kafada Bir Fikir": Film, Cinema Novo akımının "A camera in the hands and an idea in the head" mottosunu tam anlamıyla yansıtır. Aşırı Doğal Işık: Görüntü yönetmeni Luiz Carlos Barreto, kuraklığın ve güneşin yakıcı etkisini seyirciye doğrudan hissettirmek için yapay ışık kullanmamış, aşırı pozlanmış (parlak) beyaz tonları tercih etmiştir. Minimalizm: Filmde diyaloglar oldukça azdır. Karakterlerin çaresizliği ve doğanın sertliği, kelimeler yerine sinematografik ögeler ve çevre sesleriyle aktarılır.

David Amramın güçlü müziğinin ilk notalarından ve Budla (ilk rolündeki Warren Beaty) Deanienin (Natalie Wood) gürüldeyen bir şelalenin yanı başında bir arabanın içinde öpüştükleri ilk görüntülerden itibaren, Aşk Bahçesi, en başarılı Hollywood melodramlarının cazibesinin bir özeti gibidir. Toplumun baskıladığı tutkular (öykü 1928de Kansasta geçer), her şiddetli renk, ses ve hareket patlamasında, yeri değiştirilmiş biçimde ifade bulur. Duyguların bastırılması bu filmin her anında mevcuttur, insanları korkunç, işlevsiz yönlere sürükleyen bir güçtür bu. Erkekler başarılı ve maço olmak zorundayken, kadınlar bekaretle fahişelik arasında seçim yapmak zorundadır. Tıpkı Barbara Lodenin unutulmaz biçimde canlandırdığı, Budun kalender, özgür kız kardeşi Ginny gibi.