Macar sinemasının büyük görsel şairi Zoltán Huszárik, 1965 yılında "Elégia" adlı rapsodik kısa filmiyle orantısız derecede büyük bir etki yarattı. At ve insan arasındaki ilişkiyi sözcükler olmadan inceleyen bu yapıt, tek başına olağanüstü bir yeteneğin sinyalini veriyordu. Bu durum, ilk uzun metraj filmiyle daha da pekişti; film anında Macar sinemasının büyük klasiklerinden biri olarak selamlandı ve bu statüsünü bugüne dek korudu.Bir zamanlar filme alınamaz (ve çevrilemez) kabul edilen Gyula Krúdy'nin 20. yüzyıl eşiğindeki zampara Szindbád hakkındaki öyküleri, somut anlatıdan ziyade uçucu izlenimlerden oluşur. Film de aynı özelliktedir: Szindbád (Macaristan'ın Marcello Mastroianni'si Zoltán Latinovits), güzel kadınların ve iştah açıcı yemeklerin (filmin restoran sahnesi tüm zamanların unutulmazlarındandır) hüküm sürdüğü dizginsiz bir hazcılık ve duyusallıkla yaşamaya çalışırken, giderek yalnız ve sevgisiz ölmeye kendini hazırladığının farkına varır."Szindbäd'ı sinema tarihinin en güzel renkli filmlerinden biri olarak tanımlamak, sadece filmi görmemiş olanlara abartı gibi gelebilir: kanıt, filmin her bir büyüleyici karesine basılmıştır. Görüntü yönetmeni Sándor Sára'nın zaten etkileyici olan tekniği bu filmde mutlak sınırlarına zorlanmış, jenerikteki isminin Huszárik'in kendisi kadar ön planda yer alması da bu durumu yeterince açık bir şekilde ifade etmiştir.

Miklós Jancsó Macar sinemasının gösterişli şovmeniyse, onunla hemen hemen aynı dönemde eser veren Károly Makk incelik, içe bakış ve sade, süssüz bir üslubu tercih etmiştir. Makk, Macaristan dışında çoğu gösterilmeyen onlarca filme imza atmıştır; ancak "Love" onun uluslararası ününü pekiştiren yapıt olmuş ve o tarihten beri yerel "en iyi 10" listelerinde neredeyse daimi bir yer edinmiştir.Film, özellikle Stalinist dönem ve hemen sonrasındaki siyasi muhalefet gibi dikenli bir konuyu ele almasıyla Macaristan'da büyük bir arınma etkisi yaratmış; ancak aynı zamanda, totaliter rejim altında hayatta kalmaya çalışırken insanların bir zorunluluk olarak birbirine söylemek durumunda kaldığı yalanlar üzerine keskin bir yorum olarak çok daha geniş ölçekte takdir görmüştür."Love", farklı kuşaklardan iki büyük Macar aktrisi Lili Darvas ve Mari Törőcsik'i, doksanlı yaşlarındaki bir anne ile gelini olarak bir araya getirir. Gelin, kayınvalidesinin son aylarını kolaylaştırmak için, kocasının (Makk'ın düzenli başrol oyuncusu Iván Darvas, akrabalık bağı yok) Amerika'da çok daha başarılı alternatif bir hayat sürdüğünü uydurur; oysaki kocası aslında on yıl hapis cezası çeken bir siyasi mahkûmdur. Bu durum, gelinin işini kaybetmesine, kıymetli eşyalarını satmasına ve sürekli gözetim altında tutulmasına yol açar; ki bunun onu anlaşılır biçimde bir çöküşün eşiğine getirmesi kaçınılmazdır.

István Gaál, Roma'daki Centro Sperimentale'de iki yıl eğitim almıştır ve ilk uzun metraj filmi, İtalyan yeni gerçekçiliğinin ve Michelangelo Antonioni'nin "L'avventura" (1960) gibi daha modernist türevlerinin belirgin etkisini taşır. Nitekim "Current", bir grup arkadaşın nehir kenarındaki bir gezinti sırasında içlerinden biri olan Gabi'nin gizemli bir şekilde ortadan kaybolmasıyla yaşamlarının kalıcı biçimde değişmesini betimlemesiyle, Antonioni'nin filmine güçlü bir benzerlik gösterir.Temel fark, bu karakterlerin Antonioni'nin kahramanlarından çok daha genç, hatta bazılarının henüz ergenlik çağını aşmamış olması ve dolayısıyla planlanandan çok daha hızlı büyümek zorunda kalmalarıdır. Her biri, ortadan kayboluşa kendi bireysel dünya görüşlerini yansıtan farklı bir tepki verir (grupta bir biyolog, bir fizikçi ve bir heykeltıraş bulunur) ve kolektif olarak yaşananlara anlam vermeye çalışır.Gaál ve görüntü yönetmeni Sándor Sára, sürekli akan bir nehrin ağırlık kazandığı çarpıcı doğa çekimleri tasarlarken, kapalı mekânlarda da eşit derecede yenilikçi bir yaklaşım sergilemişlerdir. Nesneler o denli aşırı yakın planla çekilmiştir ki, biçim ve dokunun neredeyse soyut bir incelemesine dönüşürler. Zoltán Huszárik filmin yardımcı yönetmeniydi ve Sára'nın kayda değer görüntü oluşturma becerilerini birkaç yıl sonra bu kez renkli olarak çekilen "Szindbád" (1971) filminde sınırlarına taşıyacaktı.

Katherine Ann Watson (Julia Roberts), 1953 yılında sanat tarihi öğretmeni olarak California’dan New England’da bulunan Wellesley Kız Koleji’ne gelir. Dönem savaş sonrasıdır. En başarılı ve en iyi öğrenciler bu okulda okusalar da, okul ve kasaba oldukça muhafazakârdır. Öğrencilerine, yürüyecekleri yolun onlara gösterilmiş olan değil, kendilerinin seçecekleri yol olduğunu anlatmaya çalışan Watson, güçlü bir muhalefetle karşılaşacaktır.

Asphalt, Berlin sokaklarında geçen bir tutku, suç ve ahlak hikâyesidir. Film, dürüst bir trafik polisinin, karşılaştığı gizemli ve baştan çıkarıcı bir kadınla olan ilişkisi üzerinden, bireyin içsel çatışmasını ve ahlaki çözülmesini işler. Küçük bir hırsızlık vakası gibi başlayan olaylar, zamanla büyür ve karakterleri geri dönüşü olmayan bir yola sürükler. Film, dönemin modernleşen şehir yapısını ve kent yaşamının insan üzerindeki etkisini çarpıcı bir şekilde yansıtır.Asphalt, sessiz dönem Alman ekspresyonizmi etkileri taşıyan bir suç/dram filmidir. 1920’lerin sonundaki Weimar dönemi Almanya’sında çekilen film, görsel dili ve atmosferiyle dönemin sinema anlayışının güçlü bir temsilcisidir. Hem duygusal hem görsel anlamda yoğun bir deneyim sunan Asphalt, sessiz sinema döneminin sonlarında yapılmış en etkileyici yapımlardan biri olarak kabul edilir.

John Mayin (Eddie Marsan) işi ve evi arasında geçen hayatındaki tek tutkusu sıradışı mesleğidir. Tek başlarına yaşarken hayatını kaybeden insanların geçmişlerini ve akrabalarını aramak için yola koyulan bir sosyal hizmet görevlisi olan John, ölülerin cenaze törenlerini olağanüstü bir titizlikle planlamaktadır. İşi için oldukça büyük bir özen ve tutkuyla çalışan Johnun hayatı, çalıştığı departmanda başlayan işten çıkarılmalar nedeniyle büyük bir boşluğa düşer. John işinden olmuştur, ancak elindeki son davayı yerine getirebilmek için patronundan izin alır. Şimdi beklenmedik şekilde kendini özgürleştirecek olan son davayı, Billy Stokeun davasını çözümlemek için kolları sıvar.

Country müzik dünyasında yükselmek isteyen genç şarkıcı-söz yazarı Miranda Presley, Nashville’deki ünlü Bluebird Café’nin keşfedilme hayaliyle yola çıkar. Burada hem yetenekli müzisyenlerle rekabet eder hem de aralarında duygusal bir çekim oluşan genç bir gitaristle tanışır. Film, müzik endüstrisine tutunma çabası, hayaller ve romantik karmaşalar etrafında ilerleyen duygusal bir hikâye sunar.

Yaşadığı fakir ve zavallı hayattan bıkmış olan Star, karşısına aniden çıkan Jack'in cazibesine kapılır. Kapı kapı dolaşıp magazin üyeliği satan bir grup evsiz gençin başındaki isimlerden olan Jack, Star'ı da bu hayata çeker. İçinde yaşadığı koşullardan Jack'e ve bu minibüse koşan Star'ı neyle karşılaşacağını bilmediği yepyeni bir hayat beklemektedir. Yönetmen ve senarist koltuğunda Andrea Arnold yer aldığı American Honey'nin başrollerinde Sasha Lane ve Shia LaBeouf yer alıyor.

Film Steven Jay Schneider tarafından düzenlenen ‘Ölmeden Önce Görmeniz Gereken 1001 Film’ arasında yer alıyor. The Smiling Madame Beudet (La Souriante Madame Beudet, 1922) erken dönem Fransız avangard sinemasının en önemli, feminist sinemanın ise ilk örneklerinden sayılır. Fransız empresyonizminin ve sonrasında sürrealist sinemanın öncülerinden Germaine Dulac ise, Alice Guy Blaché’nin ardından, bilinen ikinci Fransız kadın yönetmendir. The Smiling Madame Beudet, evlendiği kaba adamdan tiksinen ve mahkûm olduğu ev hayatına dayanamayan, hayatta kalabilmek için zengin hayal gücüne sığınan Madam Beudet’nin hikâyesini anlatır. Dulac’ın kullandığı hızlı ve yavaş çekimler, üst üste bindirmeler, görüntüye yaptığı manipülasyonlar filmin dokusunu Madam Beudet’nin ruh haline büründürmeyi mükemmelen başarır. Madam Beudet’nin gündüz düşleriyle mecbur bırakıldığı hayatın üst üste bindirilmiş görüntüleri empresyonist sinemanın en rafine örneklerinden birini çıkarır karşımıza.Dişil söylemin ön planda olmasına rağmen yine de önlenemez bir melankoli ile harmanlanmış olan Güler Yüzlü Madam Beudet, toplumun kadına bakış açısını nesnel bir alanda tartışmaya açmaz. Olayları duygusal ve psikolojik olarak yorumlayan Dulac, daha çok sembolizmden faydalanarak kadın olmak ve kadınlık deneyiminin izlerini sürer. Kadına birey olarak değer vermeyen, ancak “eş” olduğunda bir anlam atfeden anlayışa karşı döneminin süslü kıyafetlerinden uzak, hayal kuran, arzuları olan güçlü bir kadın imgesi yaratan Dulac, karşısına da kaba saba ve sığ erkek figürünü temsilen kocasını yerleştirir. Karikatürize edilmeden duyarsızlığının altı çizilen erkek, basit ve sık tekrarlanan şakaları gibi sıradandır. Diğer taraftan Madam Beudet 1920’lerin başında modern bir kadın olsa da, aynı zamanda orta yaşlı ve hayattan beklentisi kalmamış bir kadındır. Arzuladığı yaşamdan çok uzak olduğunun bilincinde olması, çevresine katlanmasını daha güç bir konuma sokmaktadır. Eskiden tolere ettiğini düşündüğümüz olaylar artık bir ıstırap haline gelmektedir. Kocasını öldürme çabası da bunun bir sonucu olarak filmde kendine yer bulur.

Floriane yüzme takımı üyesi, alımlı, sarışın ve mükemmel vücutlu bir kız. Küçük ve erkeksi olan Marie içe dönük ve utangaç. Gözlemlemeyi sevenlerden. Anne’in ise kilo problemi var ve biraz dertli ama aynı zamanda lafını esirgemeyen ve dışa dönük bir tip. Anne, gözleri Floriane’dan başkasını görmeyen bir erkek yüzücüye “abayı yakmış”. Bu üç kızın arasındaki ilişki, duyguların yüzme havuzunun ışıltılı ve kuralcı ortamından soyunma odalarının ve yatak odalarının kişisel alanına geçip, arzunun ve kıskançlığın karanlık dehlizlerinde dolaşmaya başlamalarıyla birlikte farklı bir boyut alır. Yetişkinliğe has özel hayat çelişkileri, kamuya açılıp ergenliğin güvenli dünyasını istila edince ayarlar bozulur… Paris’in hemen dışındaki bir banliyöde geçen Nilüferler senkronize yüzme dünyasından gelen birbirinden çok farklı üç kızın içinden geçtikleri duygusal aşamaları takip eden bir film.

10 yaşındaki kız çocuğu Laure, ailesi ile birlikte Paris'in doğusunda bulunan bir kasabaya taşınır. Gittiği yeni yerde komşularına, tanıştığı yeni arkadaşlarına isminin Mickaël olduğunu söyler ve aldatmacası bir şekilde tutar. Hatta yeni tanıştığı komşusu Lisa, Mickaël'a aşık olur. Ancak Mickaël, 6 yaşındaki küçük kız kardeşi Jeanney'i korumak maksadıyla bir kavgaya tutuşunca yalanı ortaya çıkar. Bakalım, gün yüzüne çıkan bu gerçek ne tür sonuçlara yol açacak?1980 doğumlu genç Fransız yönetmen Céline Sciamma'nın son filmi Erkek Fatma, oyunlar, çocuk dünyası ve mutlu güzel yaz günlerini fon alarak cinsiyetle ilgili kalıpları inceliyor.Erkek Fatma, Berlin'den Jüri Ödülü ile dönerken, Philadelphia'da Gay – Lezbiyen Jüri Özel Ödülü, San Francisco'da Gay – Lezbiyen İzleyici Ödülü ve Torino'da Gay – Lezbiyen En İyi Film ödüllerini kazandı. 10 yaşındaki kız çocuğu Laure'un yeni taşındıkları kasabada kendisini erkek olarak tanıtmasını konu eden ve amatör çocuk oyuncuların olağanüstü performanslarıyla dikkat çeken Erkek Fatma, Berlin Film Festivali'nin Panorama ve Nesiller bölümlerinin açılışlarında gösterildi.

Mağrip'te 1990'larda, dağların tepesinde bir manastır... Sekiz Fransız keşiş, Müslüman köylülerle yan yana huzur içinde yaşamlarını sürdürüp giderlerken yaşadıkları ülke birden karışır: Yabancı işçiler köktendinciler tarafından katledilmiş, şiddet olayları bölgeye hâkim olmuştur. Yaklaşmakta olan tehlikeye rağmen keşişler, bedeli ne olursa olsun yerlerinden kıpırdamamaya kararlıdırlar. Ordu onlara koruma teklif eder, ama keşişler bunu da reddeder. Bir süre sonra, kaçınılmaz olan başlarına gelir ve militanlar manastırı basar. Keşişler pes etmese de, artık aralarında anlaşmazlıklar vardır: Bazıları kalmaya kararlıdır, bazıları gitmek ister.

Takashi Koizumi'nin yönettiği 2002 yapımı Amida-do Dayori (Letter from the Mountain), şehirden kasabaya taşınmaya karar veren Japon bir çiftin öyküsünü konu ediniyor. Keishi Nagi'nin romanından uyarlama duyarlı bir film.

Ihei, efendisi olmayan eski bir samuraydır ve yolculuğa çıkmak istemektedir. Çıktığı yolculuk sırasında Lord Shigeaki'nin ilgisini çeker ve Lordun kalesine samuray eğitmeni olarak işe alınır...

Kaliforniya’da yaşayan Amir, ülkeye Taliban rejiminin gelmesinden sonra Amerika’ya göç eden Kabil’li zengin bir tüccar ailenin oğludur. Yıllar sonra çocukluk arkadaşı Hassan ve karısının Taliban tarafından öldürüldüğü haberini alır. Arkadaşının başı dertte olan oğlunu bulmak ve onu kölelik yaşamından kurtarmak için Afganistan’a geri döner.Afgan yazar Khaled Hosseini’nin aynı adlı best-seller romanından uyarlanan “The Kite Runner”’ın yapımcılığını Sam Mendes, Walter F. Parkes ve Laurie MacDonald’ın gerçekleştirdi. Senaryosunu ise “25th Hour”daki çalışmasından tanıdığımız David Benioff ile Khaled Hosseini beraber yazdılar.

Dünyâ prömiyeri 27. Tokyo Film Festivali'nde yapılan, bu ilk uzun metrajında genç yönetmen, memleketi Malezya'ya dönüş yapıyor. Bir sâhil kasabasında, nadir toprak elementi tesisi inşâ edilirken çevre sâkinleri, radyoaktif etkilerden çekinmektedir. Lise öğrencisi Ming (Koe Shern) ise bu duruma kayıtsızdır. Sâdece çocukluk arkadaşı Mei Ann (Joey Leong) ile öğleden sonraları yaptığı gezintileri umursamaktadır. Diğer taraftan sınıf arkadaşları Hui Ling (Daphne Low) ise örnek aldığı, idealist târih öğretmeni Bayan Lim (Zhi-Ying Zhu)'in, protesto için öğrencilerden kurduğu etkinci gruba katılır. İnşaat devam ederken, bir zamanlar barışçıl olan eylemler, kasaba halkının hayâtını geri dönülmez bir şekilde değiştirecek olaylar zincirinin öncülüğünde neredeyse radikal bir hâl alıyor

Mario Puzo'nun çok satan kitabından Puzo ve yönetmen Francis Ford Coppola tarafından sinemaya uyarlanan eser, 40'lar ve 50'lerin Amerikasında, bir İtalyan mafya ailesinin destansı öyküsünü konu alıyor. Corleone ailesi, Don Vito Corleonenin başında olduğu, suça dayalı bir örgüt kurmuş olan İtalyan asıllı meşhur bir ailedir. Aile, New York'taki diğer dört aileyle birlikte New York'un yeraltı işlerini yönetmektedir. Ancak Corleone ailesini diğerlerinden ayıran özelliği, Don Corleone'nin cebinde bozuk para gibi taşıdığı politikacılar ve yargıçlardır. Politikacılar ve yargıçlarla olan bu yakın ilişkileri diğer ailelerin açamadığı kapıları açabilmesini sağlamaktadır.

Film Güney Afrikanın Sylvia Plathı olarak adlandırılan Ingrid Jonkerin öyküsünü anlatıyor. Ingrid Jonker fırtınalı bir yaşamın ardından 1965te intihar etmişti. Şiirlerinden birini Nelson Mandela Güney Afrika meclisinde yaptığı ilk konuşmada kullanmıştı.

Bir dönemin en ilgi uyandıran çiftlerinden biri olan P.S. ve Marie Kroyerin yaşam öyküsünü konu alan Danimarka yapımı bir film, 20. yüzyılın başlarında P.S. Kroyer (Søren Sætter-Lassen), Danimarkanın en ünlü ressamıdır. Fiyatı ne olursa olsun, ülkenin tüm önemli isimleri ona resim yaptırabilmek için sıraya girmektedir. Avrupanın en güzel kadını olarak bilinen Marie (Birgitte Hjort Sørensen) ile evlenir. Kroyer çifti, bir süre sonra Vikebe adında bir kız çocuğuna sahip olur. Görünüşte muhteşem bir hayata sahip olan Kroyerlerin kapalı kapılar ardında yüzleştikleri gerçekler ise bambaşkadır...

Tony D'Amato'nun antrenörü olduğu takımın yıldızlarından olan Cap Rooney, bir gün bir maç sırasında maruz kaldığı bir faul sonucu ağır derecede sakatlanıp spor yaşantısı bitince takım, çok önemli kozlarından birini kaybetmiş olur. Onun yerini tutması düşüncesiyle takıma alınan Willie Beaman, hırçınlıkları ve yaşadığı talihsizlikler nedeni ile kariyerini, bir türlü üst seviyelere taşıyamamıştır. Eline geçen bu fırsatın, son şansı olduğunun bilincinde olan Willie, arka arkaya başarılar elde edince hem takım için hem antrenör Tony için işler biraz olsun yoluna girmeye başlar. Emektar Tony için de yaşanan bu olaylar, kendisini sorgulamasını sağlayacaktır.

Film, yönetmen Aleksandr Sokurov'un eski Komünist patronlarıyla ve yeni kapitalist dağıtımcılarla neden sorun yaşadığını konu alıyor. Dostoyevski'nin 'Suç ve Ceza' adlı eserinden esinlenilen Tikhie Stranitsy (Whispering Pages) - Fısıldayan Sayfalar, duyarlı, zor ve tuhaf bir film.

Gena durumunun gayet farkındadır: anne babasız büyümüş, suça yatkın amcasından eğitim almış, çatırdayan Sovyet Birliği’nde özelleştirmeler sırasında dolandırıcılığı görmüş ve uluslararası uyuşturucu kaçakçılığına da bulaşmıştır. Sayısız düşmanı vardır ama bunlar kolaylıkla tanınmamaktadır. Gina’nın Asya ve Avrupa arasında sürdürdüğü göçebe hayatını normal bir hayatla değiştirmek için çok şansı yoktur. Avrupa’da sürekli yer değiştirdiği bir kovalamaca başlar.

Bir grup hayattan kopuk, işe yaramaz ve suçlu, çalıntı bir Mercedes'le, eski ve metruk evlerle geçilmez yollar boyunca, görünüşte amaçsızca ilerleyerek, nihayetinde eski Sovyetler Birliği'nin güney ucu olan Kırım'da, içlerinden birinin annesinin, karısının ve kızının yaşadığı terk edilmiş ve çürümeye yüz tutmuş bir devlet çiftliğine varır. Adamlar zamanlarını sigara içerek, içki içerek ve önlerine boş boş bakarak geçirirler, ancak alttan alta bir gerginlik mayalanmaktadır. Son gecede, hayatları kadar yıkıcı olan bir parti düzenlerler.

Sharunas Bartas'ın yönettiği 2000 yapımı Freedom, başarısız bir kaçakçılık gezisinin ardından iki erkek ve bir kadının Fas çölünde mahsur kalmasını konu ediniyor. Kahramanlarımız çok uzun sürecek bir özgürlük mücadelesi içinde kalıyorlar.

Bartas’ın belli bir olay örgüsü etrafında döndürmediği, konuşmaları ise bir “anlatıcı” kıvamında seyirciye sunduğu filminde; diğer yapımlarında olduğu gibi karakterlerin üzerindeki meyusiyeti ve enkazı da fazlasıyla içimizde hissediyoruz. Savaş sonrası Litvanya’nın yaşadığı ruhsal çöküntüyü filmlerinde çeşitli imgeler ve dokunuşlarla yaşatan Bartas, The House orijinal ismiyle A Casa’da da bunu bizlere göstermeden geçmiyor. Işık kullanımı, açıları ve büyüleyici sinematografisiyle film içerisindeki buhranı ustaca yansıtan yapım, sadece bir film keşfi değil aynı zamanda farklı bir sinema dili ve dünyaya aralanan kapı konumunda… Dış ses dışında diyaloğun bulunmadığı film, etkileyiciliğini her saniye artırarak oluşan bir çöküntünün tablosu.

İki genç adam, terk edilmiş ama samimi memleket köşelerinden ayrılıp tuhaf bir liman kenti olan Kenigsberg'e giderler. Orada, kendileri gibi dışarıdan gelen iki kızla tanışırlar. Normal bir insani temas kurma girişimi her seferinde yanlış anlaşılmalara yol açar. Belki de onlar da yalnız ve mutsuzdur. Zorunlu bir bireyciliği tetikleyen gerçeklikler, üzerinde tarihi ve insani felaketlerin mührü bulunan bu kasabanın atmosferinde eriyip gider.

1986 yılında daha iyi bir gelecek kurmak hayali ile Çinden Hong Konga da kaçak olarak gelen Li Xiaoj (Leon Lai) kendisine çok yabancı -80'ler Çinin tüm dünyaya kapalı olduğu dönem- gelen bu ortamda lisana, adetlere uymaya çabalarken Hong Konglu Qiao Li (Maggie Cheung) ile arkadaş olur. Hırslı bir kız olan Qiao bu şehirde arkadaşlıktan çok paranın ve yaşam savaşının peşindedir... Başlangıçta bu köylü gençle çok da ilgilenmese de zaman içinde dev şehirdeki yalnızlıkları onları bağlar... Önce arkadaş sonra sevgili olurlar... Ama köyünde bıraktığı nişanlısıyla evlenmek hayali ile Hong Konga gelen oğlan ve ev almak hayali ile biriktirdiği paranın ekonomik krizde bir anda sıfırlanmasıyla borçlu ve parasız kalan kız için bu sürdürülmesi kolay olmayan bir ilişkidir... Xiaojun köyüne nişanlısına (Kristy Yang) döner, Qiao kendisinin peşinde olan yaşlıca mafya sevgiliye (Eric Tsang) evet der... Ama kaderde onlar için bundan fazlası vardır..

Film, caz müziğinin gerçek isimlerinden Red Nichols’ın yaşamından esinlenen duygusal bir hikâyeyi anlatır. Nichols, olağanüstü yetenekli bir caz trompetçisi olarak müzik dünyasında yükselir; ancak zamanla hem aile sorumlulukları hem de kişisel zorluklar onu sahneden uzaklaştırır. Yıllar sonra, yeniden müziğe dönme cesaretini bulması gerekir , bu kez sadece kendisi için değil, en çok sevdiği insanlar için.

March ailesinin babası Amerikan Sivil Savaşı'na giderken, karısı bu zorlu günlerde evde kalıp çocuklarının bakımını üstlenmek mecburiyetindedir. Birbirlerine sıkı bağlarla bağlı olan bu ailenin kaderinde kaçınılmaz olaylar ve küçük trajediler birer birer gerçekleşmeye başladığında, birbirlerine destek olmak tek çıkış yolları olacaktır.

New York, Harlemdeki The Cotton Club isimli caz kulübüne gelen müşterilerin ve kulübün işletmecilerinin hayatına Jazz müziği penceresinden bakıyor... Başarılı müzisyen Dixie Dwyer, kariyerine yardım sağlaması için mafyayla beraber çalışmaya başlar. Ama mafya lideri Schultzın kız arkadaşına aşık olunca işin rengi değişecektir...

Michael ve Dafna’nın çocukları Jonathan ve Alma ile sade bir hayatları vardır. Jonathan’ın askerde olması, her an hayatta olup olmamasından ötürü duydukları şüphe ve endişe, Michael ve Dafna’nın psikolojilerini çok etkilemiştir. Bir yanda Jonathan’ın askerde geçen zorlu günleri, diğer yanda ailenin kaygı dolu bekleyişi…

Frank, narin görünümlü eşcinsel erkektir ve Michel'den hoşlanmaktadır. Ancak Michel'in o sıralarda birlikte olduğu başka bir erkek vardır. Oldukça çekingen davranan Frank, göl kenarında kendi başına takılan orta yaşlı Henri ile tanışır. Göl kenarına gelen eşcinsel erkeklerin ritüelleri devam ederken, Frank korkunç bir cinayete tanıklık edecektir...Cannes Film Festivali'nde 2 ödül birden kazanan L'inconnu Du Lac (Stranger by the Lake) - Göldeki Yabancı, toplam 19 ödül kazandı.

Rebecca işi gereği hayatı boyunca dünyanın en tehlikeli yerlerinde bulunmuştur. Savaş fotoğrafçısı olarak çalışmakta ve bu nedenle hem özel hayatını hem de aile hayatını her daim ikinci plana atmak zorunda kalmaktadır. Ancak son zamanlarda ailesinin Rebecca'nın durumuna duyduğu endişe iyiden iyiye artmıştır ve artık zorlu bir seçim yapmanın zamanı gelmiştir...

İngiliz muhabirler, devam etmekte olan küresel bir felakete dair uluslararası bir örtbasın olduğundan şüphelenir ve haklıdır. Amerika Birleşik Devletleri ve Sovyetler Birliği'nin aynı anda nükleer cihazlar patlatması ve Dünya'nın yörüngesini değiştirerek onu Güneş'e doğru hızla ilerlemesine neden olmasının ardından dünyayı histerik bir panik kaplar.

Filmin oyuncularından Laura Linney'ye "En iyi kadın oyuncu" adaylığı kazandıran film, aileleri hayatta olmayan, her şeyleriyle birbirinden çok farklı iki kardeşin ilişkilerini anlatıyor.Amerikan Yazarlar Derneği' nin "En iyi orijinal senaryo" ödülünü verdiği "You Can Count On Me" görülmeye değer, gerçekçi bir zemin üzerinde duran bağımsız bir film

Bir gün Sammy ve küçük kız kardeşi Ellie, epilepsili ve kısmen işitme engelli genç bir kız olan Alice'in, zalim üvey babası tarafından tutulduğu bir kulübeye rastlarlar. Üçü çok geçmeden arkadaş olur ve Alice'in bir eğitim almasını ve her gün maruz kaldığı işkenceden kurtulmasına yardım etmeyi umarlar. Ancak Alice'in üvey babası, Alice'in kurduğu arkadaşlığı kısa sürede öğrenir ve onu acımasızca cezalandırır. Dostluk ve gençlik üzerine olan bu hikaye, engelli veya zayıf olmalarına bakılmaksızın her insanın bir birey olduğunu ve bu şekilde muamele görmeyi hak ettiğini gösterir. Ünlü oyuncu Diane Keaton'ın yönettiği ilk film.

Balıkçılık konusunda uzman Dr. Alfred Jones (McGregor) bir danışman tarafından, Yemenin çöllerine somon balıkçlık sporunu getirmek isteyen bir şeyhin hayali dile getirilir. Jones, suyun akışına karşı mücadele, önüne çıkan politik engelleri aşarak imkansızı başarmanın yolunu arayacağı bir yolculuğa çıkar.

Med Hondo, 1970'ten beri politik açıdan bağlılık gösteren uzun metrajlı filmler ve bir dizi belgesel üretmiştir. Onun ilk büyük filmi, Fransa'da yurtdışında yaşadığı deneyimlerinin bir sonucudur. Soleil O'da (1970) Hondo, Fransa'daki Afrikalıların karşılaştığı ırkçılığı eleştirir ve aynı zamanda köle ticareti ile Batı Avrupa'nın ekonomik olarak gelişmiş bölgelerindeki işçi çalıştırma pratikleri arasında bağlantılar kurar.Normalde Afrika sineması çatısı altında değerlendirilen Soleil O, Afrika kökenli göçmenlerin sömürge sonrası bir Avrupa ülkesine varışlarının sosyal, politik ve ekonomik etkilerini ele aldığı için, siyahi diasporik göç tartışmaları için son derece uygundur. Ayrıca film, Afrika kökenini reddederek Batı kültürünü yüceltmenin tuzaklarına işaret ederek asimilasyonun etkilerini gözler önüne serer. Filmin göçmenliği pan-Afrika meselesi olarak gören vizyonu ve ırkçılığı ile onun yabancılaştırıcı etkilerini betimleyişi, kıtayı anlamak için onu ideal bir eser haline getirir.

Bir fabrikanın genç müdürü, yolda yürüyen ve ailesinin geleneksel olarak müdürün ailesine hizmet ettiğini söyleyen bir adamla karşılaşır. Müdür ona iş teklif eder ve diğer adamın refahını gözetirken, şirketin çalışanlarına nasıl kötü muamele ettiğini görmeye başlar. Fabrikada ciddi sorunlar su yüzüne çıktıkça, müdür etik değerleri ile kendi çıkarlarını koruması için diğerlerinden gelen baskı arasında sıkışıp kalır.Film, sanayileşme ve sınıf bilinci gibi temaları işleyerek, genç bir fabrika müdürünün işçi sınıfının zorlu koşullarını fark etmesini ve bu adaletsizliğe karşı verdiği içsel mücadeleyi anlatır. Cissé'nin bu eseri, Afrika sinemasında emek-sermaye çatışmasını doğrudan ele alan en önemli ve ilk filmlerden biri olarak kabul edilir.

Malili yönetmenin bu büyülü başyapıtı, Afrika halk hikayelerinden ilham alarak, basitçe iyilik ile kötülüğün savaşını ve şefkatin gücünü anlatır. İnsani empatinin bu denli güçlü sergilenişi, babası filmin kötü karakteri olan bir oğlundan gelir; bu da filmi aile dinamikleri açısından ilginç bir inceleme haline getirir. Yeelen, Afrika filmleri arasında en çok övülenlerden biridir. Yönetmen Souleymane Oumar Cissé, Bambara sözlü geleneğine ait bir destanı hayata döndürmek için geçmişi yeniden yaratır ve kutsal bir ritüeli tasvir eder. Bu film, geçmişi anımsatmakta mükemmel bir iş çıkarmakla kalmaz, aynı zamanda Mali'nin şimdiki zamanı ve geleceği için de çıkarımlar taşır. Geçmiş ve Şimdinin Bağı: Oğlun, babasının zorba gücünü yok etmek için kendini feda etmesi, yönetmenin filmin çekildiği dönemde Mali'yi kontrol eden diktatörlüğün son bulmasına dair umudunu yansıtır. Teknik Yaratıcılık: Ekonomik zorluklar ve çekim koşulları, yönetmenin doğaüstü olayları oldukça basit yollarla yaratmasına neden olmuş; bu da zorunluluktan bir erdem çıkararak, günümüzde pek çok Afrika filminde görülen büyülü gerçekçilik anlayışının temelini atmıştır.