Bengalli yönetmen Ritwik Ghatak’ın sinema tarihine kazandırdığı ve Hindistan’ın Bölünmesi’yle topraklarından koparılarak hayatta kalma mücadelesine tutunan bir ailenin hikâyesini anlatan "Bulutlarla Örtülü Yıldız", kendini ailesine adayan en büyük kızları Neeta’nın (Supriya Choudhury) trajedisini merkezine alır. Neeta, kendi umutları ve arzularının ailesi ve kardeşlerinin çıkarları uğruna defalarca hiçe sayılışını çaresizce izler; ta ki mutluluk için tüm şansları buharlaşana, kendisi paramparça olana ve hastalık onu ele geçirene dek. Ghatak, dengesiz kompozisyonlar, süreksiz kurgu ve katmanlı bir ses tasarımı denemeleriyle melodrama hem entelektüel açıdan iddialı hem de duygusal açıdan sarsıcı yeni bir biçim kazandırır. Yönetmen, hem Hindistan tarihinin trajedilerine hem de geleneksel toplumsal cinsiyet rollerinin eşitsizliklerine ağıt yakar hem de kendisinden sonraki Hint sinemacı kuşakları için biçimsel bir yol çizer.

Onlarca yıla yayılan ve farklı kıtaları kapsayan romantik ve heyecan verici 'Dokunmak’ isimli bu hikâyede, bir adamın 50 yıl önce ortadan kaybolan ilk aşkını, vadesi dolmadan bulmak için çıktığı duygusal yolculuğu konu alıyor.

Bir kadın, küçük oğluna, kız kardeşinin düğününde giymesi için bir terziden takım elbise ısmarlar. Terzinin çırağı, aynı binada çalışan diğer iki genç çocukla birlikte, geceleri elbiseyi giyip nasıl hissettirdiğini görmek için bir plan yapar.

Alman işçilerden oluşan bir grup, Bulgaristan kırsalında, zorlu bir şantiyeye çalışmaya gider. Uzak ve yabancı topraklarda çalışma fikri, işçilerin içindeki macera duygusunu kabartır ancak her şey sandıkları kadar eğlenceli geçmeyecektir. Grup bir yandan da dil engelinden ve kültürel farklılıklardan oluşan önyargılarını ve güvensizliklerini aşmalıdır. İşçiler, köylülerin sevgisini kazanıp kabullenilmek için birbirleriyle yarışmaya geçince şantiye bir arenaya dönüşecektir.

Üç kadın, üç çok farklı hayat... Sevgisi, acısı ve saf neşesiyle duvar halısı gibi muhteşem işlenmiş, üç kız kardeşin yaşam çelişkileri, hafta sonu yaramazlıklarını anlatan bir film. Nadia bir kafede garson olarak çalışmakta, yalnız yaşamaktadır. Boş zamanlarında kişisel aşk ilanlarına bakarak vakit geçirmektedir. Debbie yalnız yaşayan bir annedir ve çalışma saatlerinden sonra kuaförde adamları eğlendirir. Oğlu eski eşi ile haftasonlarını geçirmektedir. Molly kocasına karşı içi şüphe ile dolu olup, ilk bebeğine hamiledir...

Strangers, Tesadüfen gizemli komşusu ile karşılaştıktan sonra hayatı değişen bir adamın hikayesini konu ediyor. Senarist olan Adam’ın hayatı, bir gece tesadüfen komşusu Harry ile karşılaşmasıyla bambaşka bir hal alır. İkisi arasındaki ilişki arttıkça Adam, çocukluk evine geri çekilir ve burada uzun süre önce ölmüş olan ebeveynlerinin hayatta olduklarını ve otuz yıl önce öldükleri günkü yaşta göründüklerini keşfeder.

2. Dünya Savaşı sırasında, Londra sivil itfaiye birimlerinden birine yeni bir adam katılır. Adam, birim çalışanı itfaiyeciler ile tanışır ve daha sonra ekip ile ilk görevine çıkar. Görev, Londra rıhtımının yakınlarında Trinidad Sokağı'ndaki patlayıcı deposunu kurtarmaya çalışmaktır.

Üçlemenin bu son filminde Jamie, çocuk yuvasından ayrılarak babaannesinin yanında yaşamaya başlar. Bir maden ocağında ve bir terzi dükkanında çalıştıktan sonra RAF'a (Kraliyet Hava Kuvvetleri) askere alınır ve Mısır'a gider. Burada, kendisinden hiçbir şey talep etmeyen arkadaşlığıyla Jamie'yi kendi kendine acıma duygusundan kurtaran Robert ile dost olur.

Üçlemenin bu ikinci filminde, Jamie'nin anneannesi öldüğünde, o ve kardeşi Tommy birbirinden ayrılır. Tommy bir bakımevine götürülür ve Jamie diğer büyükannesi ve amcasının yanında yaşamaya gider. Hayatı, sessizlik, reddedilme ve şiddet patlamalarıyla dolu, hiç de mutlu geçmez.

Bill Douglas'ın etkili üçlemesinin ilk filmi, 1940'ların başındaki İskoçya'da geçen yoksul çocukluğuna bir geri dönüştür. Sinema onun tek kaçışıydı - boş reçel kavanozlarını iade ederek kazandığı parayla sinemaya gidiyordu - ve bu kaçış, en yakın şekilde, hasta büyükannesi ve üvey erkek kardeşiyle birlikte yoksul bir maden köyünde sefalet sınırında yaşayan sekiz yaşındaki haline yansımaktadır.

Raymond, eşi Val ve erkek kardeşi Billy'nin ailesi, işçi sınıfı bir Londra semtinde yaşamaktadır. Ailede ayrıca Val ve Billy'nin annesi Janet ve büyükanneleri Kath de bulunmaktadır. Billy bir uyuşturucu bağımlısıdır ve Raymond onu evden atarak kendi başının çaresine bakmak zorunda bırakır. Raymond genel olarak sert ve hatta şiddet eğilimli bir kişidir ve bu durum ailenin hayatında sorunlara yol açar.

İki görme engelli masör, esrarengiz bir şehirli kadın, yalnız bir adam ve onun haşarı yeğeni... Hiroshi Shimizu'nun "Masörler ve Bir Kadın" filmi, dağların kuytu bir köşesindeki bir kaplıca kasabasında, aşk ve aile üzerine kesişen incelikli hikayelerden örülmüştür. Hiroshi Shimizu, narin ve şaşırtıcı mizahıyla, yalnızlığın ve insanın bağ kurma ihtiyacının zamansız bir portresini çizer.

Hiroshi Shimizu'nun hüzünlü ve bir o kadar da neşeli savaş zamanı aşk hikayesinde, iki yaralı ruh nazik ve çekingen bir romans yaşar. Bir asker (Chishu Ryu), filme adını veren nesne yüzünden ayağını yaralayınca bir kaplıca kasabasında kalmak zorunda kalır. Kısa süre sonra nesnenin sahibi olan güzel kadını (Kinuyo Tanaka) bulur ve kendini ona vurulmuş halde bulur.

Film, Japonya'nın farklı şehirlerinden gelen on savaş yetiminin zorlu yaşam mücadelesine odaklanır. Gidecek hiçbir yerleri olmayan bu çocuklar, tek bacaklı bir serseri için karaborsa işler yaparak geçimlerini sağlamaya çalışırken bir yandan da polisten kaçmak için tren istasyonlarında yaşam mücadelesi verirler. Ancak kısa süre sonra, savaştan yeni dönmüş isimsiz bir asker onlar için ilham verici bir rol model olur. Kendisi de bir yetim olan askerin de dönecek bir evi yoktur ve çocuklarla birlikte iş aramak üzere ülkeyi dolaşmaya başlar. Sonunda, onları kendi yetiştiği yetimhaneye götürmeye karar verir.

Yeni seçilen papa ile terapistinin hikayesi... İtalyan Sinemasından gelen yapım, papalık mevkisine esprili bir şekilde bakıyor. Yeni seçilen bir papanın kendisiyle ilgili şüpheleri vardır ve terapistlere rağmen, bu konumu geri çevirip kaçmaya karar verir. Filmde Piccoli, papa seçildikten sonra adeta sinir küpü haline gelen bir kardinali canlandırırken, Nanni Moretti de papanın tedavisini üstlenen psikiyatrist rolünde.

Freddy Galesin kızı sarhoş bir şoför tarafından ezilerek öldürülür. Freddy aslında sürekli sarhoş gezen, kadınlara karşı çok kötü ve acımasız davranışları olan bir kişidir. Kazayı yapan sarhoş sürücü ise hapishaneden insanlığa yararlı işler yapabilecek şekilde eğitilmiş ve hapisten önceki kişiliğinin tam aksine artık iyilik sever bir kişi olan Boothdur. Bu kaza onun için de büyük bir yıkım olmuştur.

İçine kapanışmış 'evde kalmış kız' Charlotte Vale (Bette Davis), tutucu ve sofu Boston Brahmin (seçkinler sınıfı) annesi (Gladys Cooper) tarafından büyütülmenin baskısı altında gelişememiş ve kendi değersizliğine inanmış bir haldedir. Ta ki, kendisine Güney Amerika seyahati için bir gemi yolculuğuna çıkma özgüveni veren nazik bir psikiyatrist (Claude Rains) ile karşılaşana kadar. Gemide, mutsuz evlilik yapmış bir adamın (Paul Henreid) yardımıyla kendini bulur. Bu imkânsız aşk, Charlotte'un annesinin pençesinden kurtulmasına yardım edebilir – peki ama bağımsızlığın yanı sıra mutluluğu da bulabilecek midir? Davis'in 'kadın filmilerinin kraliçesi' olarak hüküm sürdüğü dönemin zirvesinde çekilen ve Oscar ödüllü Max Steiner müziğiyle güçlenen Now, Voyager (Şimdi, Yolcu), çağlar boyu sürecek bir melodram; hem heyecan verici bir Hollywood aşk hikâyesi hem de kendini keşfetmeye dair dokunaklı bir destandır.

I. Dünya Savaşı'nın son günleri, Doğu Cephesi. Yalnız bir kurt, gerçek bir savaşçı olan Yüzbaşı Conan, gözüpek Fransız savaşçılardan oluşan bir birliğe liderlik eder; bu savaşçılar yakın dövüşü severler ve barış zamanına uyum sağlayamazlar, kendilerini sadece savaş alanının kaosunda gerçekten hayatta hissederler.

Freddy, daha müreffeh bir hayat arayışıyla Buenos Aires'e göç eder. Anavatanı Bolivya'da ailesini geride bırakmıştır. Fakat Arjantin'in başkenti hayalini kurduğu cennet değildir, özellikle de kendisi gibi kaçak göçmenler için. Yine de tüm bunlara rağmen, bir restoranda ızgara ustası olarak iş bulur.

Kısa ömürlü Paris Komünü'nde, askerlik hizmetine alınmış bir asker, Komünlü bir satıcı kadına aşık olur. Ordu devrimcilere baskı yaparken, asker Komün'e karşı savaşmak zorunda kalır ve ikilinin aşkı sınanır. Dışavurumculuk ve gerçekçilik arasında gidip gelen Trauberg ve Kozintsev, Zola, Renoir ve Manet'nin ruhunu Marksist bir prizmadan kırarken, aynı zamanda D.W. Griffith ve Charlie Chaplin'e de göndermeler yapar. Dmitri Shostakovich'in bestelediği müzikle desteklenen bu emperyalizm, ahlaki çöküş ve fedakarlık üzerine güçlü deneme, hâlâ baş döndürücü derecede provokatiftir.

Zvenigora efsanelere göre herkes tarafından aranan ve imrenilen hazine dolu bir dağın adıdır. Asırlar öncesi Ukrayna tarihi yansıtmaya çalışılmıştır. Film, efsaneye Ekim Devrimi sırasında bakıyor. Film, gücü ve şiirsel lirizm görüntülerinin bir akışıdır.

Aleksandr Dovjenko'nun 'Ukrayna üçlemesi' içinde Zvenigora (1928) ile Toprak (1930) arasında yer alan bu film, 1918 Kiev Ocak Ayaklanması üzerine doğrusal olmayan bir yansımadır. Devrimci ve milliyetçi duyguları aktarmak için montaj tekniğine diğer Sovyet filmlerinden daha az bel bağlar; bunun yerine, belgesel gerçekçilik ile şiirsel sembolizm arasındaki tezatların şekillendirdiği Goya tarzı bir dışavurumculuğa dayanır.

Evli bir çiftin Moskova'da küçük bir dairesi vardır. Kocanın eski bir arkadaşı şehre geldiğinde kalacak yer bulamaz. Koca, arkadaşını yanlarına taşınmaya davet eder ve olaylar gelişir.

Boşanmış çalışan kadın Alex ve varlıklı Yahudi aile doktoru Daniel Hirsh sadece aynı telesekreter servisini değil, aynı zamanda ruh haline göre aralarında yatak değiştiren genç Bob Elkinin iyiliklerini de paylaşıyorlar. Hem Alex hem de Dr. Hirsh birbirlerinin varlığından haberdarlar ancak Elkini tamamen kaybetme riskinden sebep bu durumu bilerek yaşamayı tercih ediyorlar. Ancak Londrada yağışlı bir kış hafta sonu zor olabilir.

Efsanevi model, sanatçı, müzisyen Zouzou’nun Mary Magdalene’yi, Fransız oyuncu Pierre Clémenti’nin İsa’yı oynadığı, yönetmenin kendisinin de yanlış yola sapmış bir havari olarak yer aldığı İncil’le ilgili serbest bir alegori.Bir Başkaldırı Manifestosu: İsa, Devrim ve Erken Dönem Garrel Sinemasının Kökleri1. Tarihsel Konum: 1968 Sonrasının Ateşli İsyanıGarrel, bu filmi Mayıs 68 ayaklanmalarının hemen ertesinde, sokaklardaki barikat dumanları henüz dağılmamışken çekti. Sinema tarihinde nadir görülen bir "devrim anı"na sabitlenmiş filmdir: Dini mitolojinin politik bir silaha dönüşümü: İsa figürü (Pierre Clémenti), bir Che Guevara yorumuyla sunulur. Çarmıha geriliş sahnesi, Fransız polisi tarafından dövülen öğrencilerin fotoğraflarıyla zihinde örtüşür. Meryem Ana'nın yeniden yazımı: Zina yapan, afyon çeken ve "kutsal annelik" mitini reddeden bir karakter olarak işlenir. Bu, Katolik Fransa'ya yönelik kışkırtıcı bir saldırıdır.2. Biçimsel Radikallik: Avangartın SınırlarındaGarrel, bu filmde Godard'ın politik didaktizmini ve Bresson'un ascetik minimalizmini reddeder; kendine özgü bir "lirik anarşizm" yaratır: Siyah-beyazın şiddeti: Gölgeler ve ışık, karakterlerin iç çatışmalarını değil, tarihsel bir andaki kolektif çığlığı yansıtır. Doğaçlama diyaloglar ve teatral sahneler: Oyuncular (Nico dahil) senaryosuz çalışır. Bu, Artaud'nun "Vahşet Tiyatrosu" teorisinin sinemadaki karşılığıdır. Müzik: Nico'nun drone şarkıları ve aniden kesilen sessizlikler, izleyiciyi bir "devrimci ayin"e zorlar.3. Tematik Patlamalar: Din, Cinsellik ve Siyaset Kutsalın profanlaşması: İsa'nın son akşam yemeği, bir grup hippinin afyon partisine dönüşür. Kutsal Kase yerine şişe şarabın geçmesi, Kilise'ye değil, tüketim toplumuna yönelik bir eleştiridir. Cinsel devrim: Meryem'in bekaretinin kaybı, sahnede gerçek bir seks eylemiyle (simüle edilmiş olsa da) gösterilir. 1969'da bu, sansür kurullarını çıldırtacak derecede radikaldi. Sanatın rolü: Garrel, film boyunca "devrim mi sanat, sanat mı devrim?" sorusunu sorar. Kamerasını bir molotof kokteyli gibi kullanır.4. Eleştirel Sorunlar: Kaosun Bedeli Anlatı dağınıklığı: Film, bazen fazla içe dönük bir hal alır. Seyirci için takip etmesi zor olabilir. Kadın temsili: Nico'nun karakteri (Meryem Magdalena), eril bakışın nesnesi olmaktan kurtulamaz. Garrel'in kadın karakterleri "ilham perisi" olma tuzağına düşer. Politikanın estetikleştirilmesi: Gerçek sokak mücadeleleriyle bağlantı kopukluğu, filmi bazen "güzel ama boş" bir deneye dönüştürür.5. Günümüzdeki Yeri: Neden Hâlâ Sarsıcı?Le Lit de la Vierge, sinemanın bir katedral değil, bir barikat olduğunu hatırlatan nadir eserlerden. Günümüzdeki "aktivist sanat" tartışmalarının öncüsüdür.

Fransız sinemasının en saygın isimlerinden Philippe Garrel yine aşkın ve âşıkların gizemli girdabına dalarak karmaşık ilişkileri ele alıyor; siyah-beyaz romantik filmin odak noktasında Garrel’in kızı Esther’in canlandırdığı, sevgilisinden ayrılan genç öğrenci Jeanne yer alıyor. Aşk acısı çeken Jeanne, üniversitede felsefe hocası olan babasının yanına taşınır. Evde ilk karşılaştığı, babasının yeni kız arkadaşı Ariane’dır. Ariane, Jeanne’la yaşıt, üstelik babasının öğrencisidir. Aynı evde farklı aile dinamikleriyle aşk ilişkisi çakışınca ortaya yönetmen Garrel’in alametifarikası, bir yanıyla komik bir yanıyla trajik insani durumlar ortaya çıkar.

Yas, Yaratılış ve Avangart Melankoli1. Otobiyografik Kırılma ve Tarihsel BağlamGarrel, bu filmi sevgilisi Nico (The Velvet Underground'un efsanevi vokalisti) ile olan ilişkisinin yasını tutarken çeker. Nico'nun 1978'deki trajik ölümü ve çiftin ortak çocuğu Ari Boulogne'nin (filmde "gizli çocuk" metaforu) varlığı, filmin her karesine sinmiş bir kayıp ve acı duygusu yaratır. 1970'lerin sonu, Fransız sinemasının politik avangarttan bireysel melankoliye evrildiği bir dönemdir; Garrel de bu geçişin en radikal temsilcilerindendir.2. Temalar: Doğum, Ölüm ve Sanatın İnşası "Gizli Çocuk" imgesi, yalnızca fiziksel bir varlığı değil, yarım kalan bir aşkın, tamamlanmamış bir sanat eserinin veya bastırılmış hafızanın metaforudur. Siyah-beyaz görüntüler, ölümün ve doğumun birbirine dokunan sınırlarını vurgular. Örneğin, kadın karakterin (Anne Wiazemsky) hamileliği ile erkek karakterin (Henri de Maublanc) müzisyenliği arasındaki gerilim, "yaratma" eyleminin ikili doğasını (yaşam veren vs. yok eden) sorgulatır. Sessizlik ve diyalogsuz sahneler, Nico'nun drone müziğini andıran bir içsel ritim yaratır. Garrel, burada Bresson'un "sinematograf" teorisini avangart bir dil ile yeniden yorumlar.3. Biçimsel Devrim: Minimalizm ve Zamanın Donması Uzun plan sekanslar (örneğin, karakterlerin koridorda yürüyüşü), izleyiciyi bir rüya-zaman boyutuna hapseder. Godard'ın keskin politik çıkışlarının aksine, Garrel eylemsizliği seçer. Doğal ışık ve gri tonlar, Fassbinder'in melodramlarındaki renkli şiddetten uzak, bir tür "anti-dramatik" estetik sunar. Nico'nun şarkıları (filmde "Saeta" gibi parçalar) diegetik olmayan bir şekilde kullanılarak, karakterlerin iç dünyaları ile dış gerçeklik arasındaki uçurumu derinleştirir.4. Eleştirel Sorular ve Tartışmalar Kadın Bakışının Eksikliği: Anne Wiazemsky'nin karakteri, Garrel'in sinemasında sık rastlanan "ilham perisi" klişesine düşer mi? Onun hamileliği, erkeğin sanatsal krizine fon olarak mı işlenmiştir? Politikanın Yokluğu: 1968 sonrası Fransız solunun çöküşü, bu filmde neredeyse hiç ele alınmaz. Garrel, tarihsel bağlamı kişisel trajedi uğruna feda mı eder?5. Sonuç: Neden Bugün Hâlâ Önemli?L'Enfant secret, sinemanın bir yas tutma biçimi olabileceğini kanıtlayan nadir eserlerdendir. Godard'ın Je vous salue, Marie'sindeki kutsal doğum temasıyla diyaloga giren bu film, annesiz bir çocuğun ve çocuksuz bir annenin hikâyesidir. Garrel'in oğlu Louis Garrel'in sonradan sinemaya adım atışı da bu "gizli" mirasın bir devamı gibidir.

Cezayir Özgürlük Savaşçıları ile olan ilişkisi yüzünden Fransa Özel Gizli Birliği tarafından takip edilen bir aydın, uzun süre evli olduğu eşinden ayrılır ve Cezayir kökenli bir kadın ile ilişki yaşamaya başlar. Ancak her iki tarafta aşırılık yanlısı taraflarca hedef haline gelir. Melankoli ve Politik Yorgunluk İçinde Bir Aşk Portresi1. Tematik Derinlik ve Tarihsel Arka PlanGarrel, 1968 sonrası Fransız solunun dağılan ideallerini, bireysel yalnızlık ve aşkın kırılganlığı üzerinden irdeler. Film, bir fotoğrafçı (Mireille Perrier) ve eski bir devrimci (Maurice Garrel) arasındaki tutkulu ama yıkıma giden ilişkiyi anlatırken, "gece" metaforuyla politik umutların karardığı bir dönemi simgeler. 1970'lerin terör eylemleri sonrası "yenilmiş" aktivistlerin iç göçü, Garrel'in karakteristik siyah-beyaz görsel diliyle bütünleşir.2. Biçimsel Özellikler ve Estetik Görsellik: Siyah-beyaz kullanımı, Jean-Luc Godard'ın "À bout de souffle"undaki gibi bir gerçekçilik değil, daha çok bir rüya kaydı hissi verir. Uzun plan sekanslar ve loş ışık, karakterlerin içsel kaosunu yansıtır. Diyaloglar: Minimalist ve şiirsel. Örneğin, "Özgürlük artık gecenin renginde" gibi replikler, politik dilin kişisel çöküşe dönüşümünü vurgular. Müzik: Deneysel jazz ve sessizlik anları, gerilimi artırır.3. Karakterler ve Psikolojik Katmanlar Kadın karakter (Anne), aktif bir sanatçı olmasına rağmen, erkeğin geçmişinin gölgesinde kalır. Garrel'in feminist eleştirilere açık bu tutumu, filmdeki "devrimci erkek melankolisi" klişesini güçlendirir. Erkek karakter (Claude), kaçışı ve eylemsizliği seçerek, 68 kuşağının çözülüşünü temsil eder. Onun afyon bağımlılığı, politik idealizmden bireysel uyuşukluğa geçişin metaforudur.4. Eleştirel Zayıflıklar Politikanın Silikleşmesi: Garrel, tarihsel bağlamı kişisel dram uğruna fazla arka plana atar. Militan şiddet gibi temalar yüzeysel kalır. Kadın Bakışının Eksikliği: Anne'nin arzusu, erkeğin krizine hizmet eden bir araç gibi işlenir. Bu, Garrel'in diğer filmlerinde de (örn. "Les Amants Réguliers") tekrarlanan bir sorundur.5. Sonuç: Neden İzlenmeli?"Liberté, La Nuit", devrimci romantizmin çöküşünü şiirsel bir dille anlatan, görsel olarak çarpıcı bir film. Godard'ın politik didaktizminin aksine, Garrel yenilginin estetiğini yaratır. Ancak, karakterlerin derinliksizliği ve politik analiz eksikliği, onu "tam anlamıyla başyapıt" olmaktan alıkoyar.

1968 ve 1969'da Paris: Öğrenci ve sendika ayaklanmasının içinde ve sonrasında. François 20 yaşında, askerlikten kaçan bir şair. Barikatlara katılıyor ama polise Molotof kokteyli atmıyor. Afyon çekiyor ve mirasa konmuş, kendisine kalacak bir dairesi olan arkadaşı Antoine'la devrim hakkında konuşuyor. François, geçimini sağlamak için bir dökümhanede çalışan heykeltıraş Lilie ile tanışıyor. Aşık oluyorlar. Bir yıl geçiyor; François yazmaya, konuşmaya, çekmeye ve Lilie'yle birlikte olmaya devam ediyor. Lilie'nin önüne fırsatlar çıkıyor: Peki o ve François ne yapacak?

Kocasının ilgisizliğinden bunalan Carole, genç bir fotoğrafçı olan François'e aşık olur. İş seyahatinden dönen kocası ikiliyi şaşırtır ve ilişkilerini sona erdirirler. Zamanla deliliğin kucağına sürüklenen Carole, intihar eder. Bu olaydan bir sene sonra, evliliğine saatler kalan François bir hayalet görür. Bu, onu öbür dünyadan çağıran Carole'un hayaletidir...Siyah-beyaz çekilen, Philippe Garrel'ın yönettiği La Frontiere de L'aube (Frontier of the Dawn) - Şafağın Sınırı, Cannes Film Festivali'nde Altın Palmiye için yarışmıştı.

1990 senesinden gelen, müziğin ve Christian Slater'ın harika birlikteliğinden oluşan hayli ilginç bir film. Zeki fakat utangaç bir delikanlı olan Mark, ailesiyle beraber büyük şehirden Arizona kırsalına yeni taşınmıştır. Anne babası ona arkadaşlarıyla konuşabilsin diye bir kısa dalga telsiz alır. Ama Mark bunu korsan bir radyo kurup orada Zorlu Harry lakabıyla DJ'lık yaparak değerlendirecek, takipçilerini coşturacaktır.

II. Dünya Savaşı yılları Brüksel, 1941... Nazi Gestapoların yakalayıp sürgün ettikleri ailenin, genç yahudi kızı Mashi Defonsecanın gerçek hayat hikayesinden uyarlanmış. Mashinin anne ve babası sürgün edilmeden önce, Belçikalı bir aile ile kızlarının saklanıp korunması ve bakımı için anlaşmıştır. Bir süre sonra yakalanma korkusu ile Mashi ailenin yanından kaçar ve ailesini bulmak için Belçikadan Ukranyaya kadar tüm Avrupayı yürüyerek geçeceği insanın kanını donduran tehlikelerle dolu dört yıl süren yolculuğuna başlar. Ormanda kurtlarlar sayesinde hayatta kalır.

Üçüncü kuşak Florida'lı arıcı Ulee Jackson, Vietnam'dan sağ çıkmayı başarmış olsa da, orada bir parçasını bırakmıştı. Şimdi metodik bir şekilde arılarını yetiştiriyor, iki torununun ihtiyaçlarını özenle karşılıyor ve duygularını bastırıyor. Ancak, uzun süredir saklı kalan bir sır, Ulee'nin işini ve ailesini tehdit etmeye başlayınca, duygusal duvarlarını yıkmak ve yaralı ruhunun korkularıyla yüzleşmek zorunda kalır.

Okyanusun uçsuz bucaksız genişliğinde sürüklenen bir tekne, üç kişiyi taşımaktadır—bir erkek ve iki kadın. Kurtulma umudundan yoksun bir şekilde mahsur kalan bu insanlar, hayat hikâyelerini birbirlerine anlatarak avunmaya çalışırlar. Kişisel öykülerine dalıp, kendilerini bu ıssız duruma sürükleyen olayları hatırladıkça, üç farklı kaderin derinliklerinde yol alırlar. Paylaştıkları bu dar alanda, varoluşlarının her yönü bir sınır haline gelir ve içinde bulundukları zor durumu daha da belirginleştirir.Eşsiz bir yapım olan "Limite", Brezilyalı yönetmen ve yazar Mário Peixoto'nun henüz yirmi iki yaşındayken çektiği tek uzun metrajlı filmidir. Bir Fransız dergisinin kapağındaki etkileyici bir André Kertész fotoğrafından ilham alan bu avangart sessiz başyapıt, denizde kaybolmuş bir adam ve iki kadının geçmişlerinin, Erik Satie, Claude Debussy, Igor Stravinsky ve diğerlerinin müzikleri eşliğinde geri dönüşlerle gözler önüne serilmesini anlatır. Latin Amerika sinemasının erken dönem bağımsız bir örneği olan *Limite*, yirminci yüzyılın büyük bölümünde izlenmesi son derece zor oluşuyla bilinir. Zamansız görsel şiirselliğiyle izleyeni büyülemeyi sürdüren öncü bir başyapıttır.

Oyun yazarı Tom Stoppard, Hamlet'in arka planındaki iki karakteri merkeze alan Rosencrantz ve Guildenstern Öldüler oyununu 1966'da kaleme almıştı. John Boorman'ın yönetmen olarak bağlandığı ilk uyarlama girişimi başarısız oldu. Stoppard başka projelere yöneldi. Ta ki 20 yılı aşkın bir süre sonra, bu kez kendisinin yönetmen koltuğuna oturmasıyla proje hayata geçene kadar. Newsweek'e verdiği bir röportajda ifade ettiği gibi, "yazar-yönetmen" fikri o dönemde "oldukça çekici ve seksi" geliyordu ona.Yazarlıktan YönetmenliğeStoppard hikâyesini sinematografik bir bakışla ele aldı. Senaryo metin yoğun olsa da, çeşitli görkemli mekânlara yayılan aksiyon sahneleri, akıcı kamera hareketleri ve ileride İngiliz sinemasının efsaneleri olacak Gary Oldman ile Tim Roth'un keyifli performanslarıyla filmi zenginleştirdi.Bir Daha Olmayacak Bir DeneyimStoppard bu deneyimden keyif aldı ve nihai sonuçtan memnun kaldı. Ancak önceliği her zaman yazarlık olan usta, yönetmen koltuğuna dönmek için özel bir istek duymadı. Böylece bu film, onun tek yönetmenlik çalışması olarak sinema tarihindeki yerini aldı.

Noel için Transilvanya’da, soylu Nikolay’ın malikânesindeki davete katılanlar arasında pek çok siyasetçi, genç bir kontes, bir general ve eşi de yer almaktadır. Akşam yemeği boyunca masada ahlak ve kalkınma gibi büyük meseleler tartışılır. Tartışma alevlendikçe, kültürel farklılıklar belirginleşir.

Kocası iş gezisine çıkınca beş yıldır ilk kez kendi başına kalan Gamhee, üç gün üç eski kadın arkadaşıyla görüşüyor. Her görüşmede Gamhee kendi başına, bağlılıkları ve zorunluluklarından kurtulmuş bir kadın olarak dünyaya bambaşka gözlerle bakmayı keşfediyor.Domangchin Yeoja (The Woman Who Ran) - Kaçan Kadın filmiyle 70. Berlin Film Festivali'nde en iyi yönetmen seçilen Hong Sang-soo, sadeliği elden bırakmadan incelikli ve duygusal bir karakter analizine girişiyor.

Ulusal Üniversite Giriş Sınavı (Gaokao) zamanı geldiğinde, tüm ülkede adeta zaman durmuştur. İki gün süren bu üniversiteye giriş sınavı, yaklaşık 10 milyon lise öğrencisinin nerede okuyacağını belirleyecektir. Pek çok ailenin kaderinin bu sonuçlara bağlı olması şaşırtıcı bir durum değildir. Diğer pek çok lise öğrencisi gibi Nian da her şeyi dışlayarak tek başına bu sınava odaklı olarak çalışmaktadır. Bir gün Nian’ın sınıf arkadaşlarından biri zorbalıktan dolayı intihar eder ve zorbaların yeni kurbanı Nian olur. Kader Nianı ufak çaplı suçlar işleyen Bei ile bir araya getirir ve bu ikili, Nian’ı zorbalardan koruması için bir anlaşmaya varır. Bu anlaşma onları beklenmedik bir arkadaşlığa doğru götürecektir. Film, Hong Kong’un 2021 Oscar adayı.

Yerel bir İran okulundaki erkek öğrencilere ev ödevleri hakkındaki duyguları soruluyor.Bu belgeselin asıl gücü tam da şurada yatar: Kiarostami'nin filmografisinde gördüğümüz diğer her şeyi yeniden bağlamsallaştırması. Bize, onun çocukluk deneyimine dair çektiği her filmin altında yatan arka planı ve yadsınamaz gerçekliği sunar. Filmleri 'kurgu' bile olsa, Ev Ödevi'nin varlığı bu kelimenin yeniden tanımlanmasını zorunlu kılar.

Başarılı bir yazar olan Kate (Hilary Swank) kendisine konan ALS teşhisi sonrası bir yardımcıya ihtiyaç duyar, bu iş için de delifişek, sorumsuz bir üniversite öğrencisi olan Bec (Emmy Rossum) bulunur. Katein eşi Evanla sorunları vardır, Bec ise ilişkilerinde istikrarı bulamamıştır. Bu iki farklı kadın tuhaf ama fazlasıyla dürüst bir bağla birbirine bağlanırlar.