1923 yılı bir İzmir gecesi. Bir Rum Meyhanesinde şarkı söyleyen Adriananın sahneden iner inmez doğum sancıları tutar ve o gece kızı Marika dünyaya gelir. Daha sonra Mübadele kararının çıkması ile , Marika ve ailesi diğer Rumlarla beraber zorunlu olarak Yunanistana göç ederler. Ailesi Yunanistana göç eden tüm Anadolu Rumları Yunanistanda dışlanır ve hor görülürler. Pirede sefil barakalarda yaşamaya çalışırlar. Daha sonra annesi gibi bir rembetiko şarkıcısı olan Marika özlemlerini, dışlanmışlıklarını, hüzünlerini ve sefaletlerinin acısını, rembetiko şarkıları ile tüm dünyaya haykırır.

Tito ve Stalin’in 1948 yılındaki işbirliği sadece karmaşanın değil Yugoslav komünistleri için de oldukça tehlikeli yılların başlangıcıydı.Çalıştığı gazetede yaptığı küçük bir dikkatsizlik yüzünden tutuklanan Mesha da tam bu dönemin içindedir.Ailesi durumun açıklamasını yapıp hapishaneden çıkarılmasını bekliyorlar.Aslında tüm hikayeyi Mesha’nın karısı,babasının bir iş gezisine gittiğini sanan oğluna anlatmaktadır.Siyasetin gündelik hayata yansımasını bir çocuğun gözünden izliyoruz,üstelik bir Türk ailesine benzeyen Müslüman ve geniş bir ailenin yaşadıkları üzerinden..

Akira Kurosawa'nın yönettiği Zoku Sugata Sanshiro (Sanshiro Sugata Part Two), Sugata Sanshiro filminin devamı niteliğinde bir yapım.

Demiryolu memuru olarak görev yapan Owen Legate, Mississippi’deki Dodson adlı bir kasabaya gelir ve kasabanın ana gelir kaynağı olan demiryolu bağlantılarının çoğunu ulaşıma kapatır. Burada Alva Starr adındaki bir kadında aşkı bulur ancak olaylar farklı yöne evrilecektir.

Belgrad'da savaş sonrası sessiz, sakin, sıradan gecelerden biri yaşanmaktadır. Fırtına öncesiz sessizliğinin egemen olduğu bu akşam, 20 birbirinden farklı insanın hayatı değişmek üzeredir. Savaş, tüm korkuları tetiklemiş ve birbirini dost bulan bu insanlara gergin bir ortam hazırlamıştır. İnsanlar, en güvendikleriyle dahi karşı karşıya gelmekten çekinmeyeceklerdir. Gelecek; karanlık, korku ve şiddet doludur...Venedik Film Festivali'nde FIPRESCI ödülünü kazanan Bure Baruta (Cabaret Balkan) - Barut Fıçısı, toplam 7 ödül kazandı.

Romancı Richard Harland (Cornel Wilde) mükemmel kadını Ellen'da (Gene Tierney) bulmuş gibi görünüyor. Yine de Ellen'ın bağlılığının camsı yüzeyi, Richard'ın karısının şok edici bir şekilde sahiplenici olduğunu ve aralarına giren herkesi yok edebilecek kapasitede olduğunu fark ettiği için, korkunç derinlikleri çok geçmeden ortaya çıkarır. Hem kadın filminden hem de kara filmden özgürce yararlanan benzersiz bir Hollywood başyapıtı olan Leave Her to Heaven, melodram uzmanı John M. Stahl'ın zarif yönetmenliğini, Leon Shamroy'un göz alıcı Technicolor sinematografisini ve Ellen'ın bir femme olduğu Tierney'in tüyler ürpertici performansını övünüyor. diğerlerine benzemeyen fatale-aşkı zehirli olduğu kadar saf olan bir kadın.

“Bütün anılar gözyaşlarının izleridir”Geçmişteki aşkının gölgelediği/aydınlattığı dünyasında yaşayan bir yazarın hikâyesi.Yönetmen Kar Wai Wong ve film onun mükemmel eseri “Fa Yeung Nin Wa – In the Mood for Love – Aşk Zamanı” filminin devamı ise beklentinin yüksekliği öngörülebilir. Benzer nedenle ilk filmin hayranı iseniz, bu filme hem bir heyecan hem de bir ürkeklik ile yaklaşmanız da çok doğal. O ilk filmin mükemmeliğine halel getirebilecek her şeyden duyulan korkunun yarattığı bir ürkekliktir söz konusu olan. Kar Wai Wong bu çelişkili duyguların negatif olanlarının hemen hepsini ortadan kaldıran bir başarıya imza atıyor ama bu başarının içeriği, alanı ve biçimi bir şekilde hem ilk filmin izlerini taşıyor hem de ondan ayrı bir yerde duruyor.Fransız yönetmen Claude Lelouch 1966 tarihli ve “Un Homme et une Femme” adındaki sinema tarihinin çarpıcı örneklerinden birinin yirmi yıl sonra devam filmini çektiğinde kalkıştığı işin gereksizliğinin yanısıra çok daha kötü bir sonuca yol açmıştı; ilk filmin büyüsüne ihanet etmekten başka bir şey değildi yaptığı. Bazı “şeyler” olduğu gibi bırakılmalı ve “kutsallığı” önünde saygı ile diz çökülmeliydi sadece. Kar Wai Wong’un bu “devam” filmini çektiği öğrendiğimde ilk hissettiğim de benzer bir duygu idi ama yönetmen ilkinden bağımsız olarak da izlenebilecek şekilde çektiği bu filmde ilkine ihanet ederek onun büyüsünden yararlanmayı değil, o büyüyü ait olduğu yer ve zamanda tutarken ondan esinlenmiş yeni ve bir başka büyü yaratmanın peşine düşüyor ve öncelikle “dürüstlük” alanında kendini temize çıkarıyor. Yine de ilk filmin koşulsuz hayranlarından biri iseniz bu esinlenme bile rahatsız edebilir ki benim filmden aldığım tek olumsuz izlenimin nedeni tam da buydu. Evet yönetmen bir başka çok başarılı film çıkarmıştı ortaya ama ne olursa olsun Maggie Cheung ve Tony Leung ikilisinin ilk filmdeki aşkı finalinde bir oyuğa fısıldandığı hali ile kalmalı ve o karakterler ait oldukları dünyanın dışına çıkarılmamalı gibi düşünmeye devam ediyorum hala. Sanırım ilk filme atfettiğim kutsallığın ne kadar iyi niyetle ve övgü ile yaklaşılırsa yaklaşılsın sıradanlığa yaklaştırılacak olması ile ilgili duyduğum endişeden dolayı bu düşünce.Filmimiz ilk filmin erkek kahramanı ve yine Tony Leung tarafından canlandırılan Chow Mo-wan’ın vuslat ile sonuçlanmayan bu aşktan sonraki sefahat günlerine ve “aşktan ve bağlanmaktan” uzak ilişkilerine odaklanıyor. Geçmişte hissettiklerinin büyüklüğüne, kutsallığına ve görkemine, geçmişe dönebilmenin imkânsızlığının yarattığı melankoliye ve en saf hali ile aşkın güzelliğine adanmış bir hayat yaşıyor kahramanımız ve bu arada karşısına çıkan ve ona aşık olan, onun aşık olabileceği tüm kadınları hayatının o özel alanının hep dışında tutuyor. Yazarımız 2046 adındaki hikâyesinde “2046 adındaki o bölgeye giden herkesin amacı aynıdır: Kayıp...

Deeds küçük bir kasabada kendi halinde yaşamaktadır. Bir akrabasının ona yüklü bir miras bırakması üzerine şehre taşınır ve lüks bir hayat yaşamaya başlar. Bir anda herkesin gözdesi olan Deedsin hayatı gazeteci Babe Beneth ile tanıştıktan sonra altüst olur.

Üçkâğıtçı iki İtalyan, Komünizmin çöküşünün ve sınırların açılmasının ardından, Arnavutluk’a gelir. Perişan halde olan Arnavutluk ekonomisinden fayda umarak, sahte bir şirket kurup, başına da kimsesiz, yaşlı bir adamı getirirler. Amaçları, kuracakları hayali fabrika karşılığı ödenek almaktır. Ancak işler planlandığı gibi gitmez… Lamerica, Avrupa’nın orta yerinde, dünyadan soyutlanmış, yıllarca açlık ve sefalet içinde yaşamaya mahkum edilmiş Arnavutluk’un, trajik yakın tarihine gerçekçi bakış sunan politik bir film.

Michael Roemer'ın yakın çalışma arkadaşı Robert M. Young tarafından hassasiyetle çekilen çığır açan ilk uzun metrajlı filmi, şiddetli önyargılar karşısında insanlığın hâlâ yankılanan bir ifadesidir. Sivil haklar hareketinin doruk noktasında çekilen Nothing but a Man, ayrımcılık ve ekonomik güvencesizliğin gündelik zorluklarıyla yüzleşen güneyli siyahi bir demiryolu işçisinin (Ivan Dixon) yeni eşiyle (cazın büyük ismi Abbey Lincoln) yuva kurmaya ve babasının (Julius Harris) izini sürmeye çalışırken çizdiği dürüst portre aracılığıyla sistematik ırkçılığın bedelini gözler önüne seriyor. Malcolm X'in hayranlığını kazanan ve artık Amerikan sinemasının dönüm noktalarından biri olarak kabul edilen bu hassas film, toplumsal eleştirisini unutulmaz karmaşıklık ve gerçeklikteki karakterlerle temellendiriyor.

Hal ve Gidiş Sıfır’ın ikinci adı olan ‘Küçük Şeytanlar Okulda’, Carry On (İngiltere’de 1958 ve 1992 yılları arasında çekilmiş 31 filmden oluşan komedi serisi) tarzı, tatlı bir yaramazlık hikâyesini akla getiriyor; ama Jean Vigo’nun klasik kısa filminin şakası yok. Çocukların baskıcı okul kurumuna karşı isyanını anlatan bu öykü, çatıya çıkmış muzaffer küçük şeytanların uçmaya hazırmış gibi göründüğü final sahnesiyle kozmik boyutu pekiştirilen, tam bir gerçeküstücü manifesto. Bu müthiş film, görecekleri şeye hazır olmayan öğrencileri gafil avlar: çırılçıplaklık, müstehcen ve vücut saplantılı mizah, dine saygısızlık, ısrarcı bir eşcinsel erotizm. Ancak basit ‘gençliğin karşısında otorite’ ikilemini (1968 yapımı serbest yeniden çevrimi lf...’in aksine) kaçınılmaz ve çok aşamalı sapıklık görüşüyle aşar: En eski kafalı öğretmenler bile sapıkça duygular taşır ve içten içe çılgındır.

Altı yıllık cezasını çekmek üzere Fransada bir hapishaneye giren Arap asıllı Malik El Djabena hayata karşı geç kalmış bir adamdır. Ne okuyabiliyordur ne de yazabiliyordur. Henüz 19 yaşının sonlarında olsa da diğer mahkumlara göre oldukça zayıf görünmektedir. Genelde Müslüman ve Korsikalı azınlıklardan oluşam suçluların bulunduğu bu hapishanede, yeni gelen Malikin de çeşitli yükümlülükleri olacaktır. Günden güne görevleri yerine getirdikçe hapishanede nüfuz sahibi olmaya başlayan Malik, bulunduğu ortamda yavaş yavaş yükselerek kendi planlarını yapmaya başlayacaktır.Cannes Film Festivali'nde Büyük Jüri Ödülü'nü kazanan Un Prophète (A Prophet) - Yeraltı Peygamberi, bu ödülün yanı sıra 1 Oscar adaylığı ve 48 ödülü daha bulunuyor.

Film, savaşın yıktığı bir şehirde yaşayan üç genç kızın hayatına odaklanıyor. Mısır ve haşaşların yetiştiği bir dağ kasabasında yaşayan kızların saçları erkeksi bir hava katacak şekilde kesilir. Onların aileleri, kızlarının kaçırılma tehdidine karşı, yeraltında saklanacak yerler yapar. Ana ve en iyi iki arkadaşı, şiddetin hüküm sürdüğü kasabada günden güne kadın olmanın ne demek olduğunu öğrenir. Anneleri onları, köle olmaktan, ölmekten kaçmak için eğitir. Kendi dünyalarını yaratan kızların hayatı, içlerinden birinin sakladığı yere zamanında varamadıklarında değişir.

Andrew Largeman başarılı olmaya çalışan bir televizyon aktörüdür. Andrew'nun duygularının kontrolünü ele geçirmiş psikiyatrist babası bir biçimde onun annesinin ölümüne neden olduğunu aklına sokmuştur. Annesinin ölüm haberini aldıktan sonra babasının ve doktorunun tavsiye ettiği ilaçları bıraktıktan sonra hayatın tam olarak ne oldugunu görmeye başlar. Uzun süredir hissetmeyi umduğu duygulara kavuştuktan sonra kendi problemleriyle savaşan bir genç kızla tanışır ve ilişkiye başlar...

Üçüncü kuşak Florida'lı arıcı Ulee Jackson, Vietnam'dan sağ çıkmayı başarmış olsa da, orada bir parçasını bırakmıştı. Şimdi metodik bir şekilde arılarını yetiştiriyor, iki torununun ihtiyaçlarını özenle karşılıyor ve duygularını bastırıyor. Ancak, uzun süredir saklı kalan bir sır, Ulee'nin işini ve ailesini tehdit etmeye başlayınca, duygusal duvarlarını yıkmak ve yaralı ruhunun korkularıyla yüzleşmek zorunda kalır.

Almanya ve Fransa arasındaki sınırda bir kömür madeni çöktüğünde ve bir grup Fransız madenciyi mahsur bıraktığında, sınırın her iki tarafındaki işçiler harekete geçer. Ulusal önyargıları ve savaş zamanından kalma kinleri bir kenara bırakarak tehlikeli bir kurtarma operasyonu başlatırlar. Yönetmen G. W. Pabst, gerçekçi setler ve ses tasarımı kullanarak, madencilerin hayatta kalma mücadelesi verdiği isle boğulmuş kuyulardan oluşan labirenti yaratır ve zamana karşı yarışılan bu senaryoda çarpıcı bir klostrofobi hissi uyandırır. Gerçek bir maden çöküşünden ilham alan Kameradschaft (Yoldaşlık), etkileyici bir felaket filmi ve uluslararası iş birliği için güçlü bir çağrı niteliğindedir. Bu film, Pabst'ın döneminin ahlaki açıdan en duyarlı ve biçimsel olarak en hünerli yönetmenlerinden biri olarak statüsünü pekiştirmiştir.

Avustralyalı usta oyuncu Cate Blanchett, evsiz bir adam, bir ilkokul öğretmeni, bir borsacı, bir vaiz, bir haber spikeri gibi pek çok birbirinden farklı karakteri canlandırdığı bu filmde çok yönlülüğünü net şekilde ortaya koyuyor. Blanchett, Berlinli sanatçı Julian Rosefeldtin 12 kısa filmden oluşan bu kolajında 13 farklı rol üstleniyor. Oyuncunun replikleri ise Fütürizmden, Dadaizme, Pop-Arttan Dogmatizm’e kadar pek çok farklı sanat akımının manifestolarından oluşuyor. Bu manifestoların ise birer talebi var. Özgürlük çağrısı yapıyor, toplumu değiştirmek istiyor, yaratıcılığı yeni baştan ele alıyorlar. Çarpıcı olanlar ise metinlerin güncelliği.

Tayvan'ın ekonomik kriz yılları... Film ana eksenine 30'lu yaşlarının ortalarında eski bir beyzbol oyuncusu Lung ve onun okul yıllarından beri birlikte olduğu sevgilisi Chin'i ele alıyor. Lung gençliğinde sporda istediği başarıyı yakalayamamış, daha sonra ticarete atılmış, kırgın ve kızgın bir adamdır. Chin ise karşı taraftan beklediği ilgiyi göremeyen, bu boşluğu evli iş arkadaşıyla yakınlaşarak gidermeye çalışan bir kadındır. İkisinin de en büyük hayali, Amerika'ya gitmektir...Edward Yang'ın ikinci uzun metrajlı filmi olan Qing Mei Zhu Ma - Taipei Story, iki kişinin hikayesini anlatmasının yanında 80'li yılların getirdiği değişim, gelenekten moderne geçiş ve bütün bunlarını sancılarını filminde yansıtıyor.

1960’ların başında İngiliz Yeni Dalga akımının devrimci filmleri, işçi sınıfı yaşamlarına ve cinsiyetler arası ilişkilere tavizsiz yaklaşımlarıyla büyük ilgi görmüştü. Bu akımın öncü isimlerinden yönetmen Tony Richardson’ın, dönemin en tartışmalı oyunlarından birini sinemaya uyarladığı "A Taste of Honey" (Bir Tadımlık Bal), Rita Tushingham’a yıldızını parlatan ilk rolünde, sanayi kenti Manchester’ın ekonomik çaresizliği ve bencil, ilgisiz bir annenin gölgesinde kendi yolunu arayan asi bir genç kızı anlatır. Toplumun dışladığı insanlarla kurduğu özdeşlik, cinsellik ve ırk meselelerine getirdiği duyarlı ve modern yaklaşım ile Richardson’ın bu klasiği, gerçekçi sinemanın hâlâ şaşırtıcı derecede güçlü bir yapıtı olarak öne çıkar.

Kardinal Richelieu ve güç düşkünü çevresi, 17. yüzyılın Fransa'sında tüm gücü elinde bulundurmaya çalışmaktadır. Loudun şehrinin neredeyse tüm yönetim birimlerine sızan Richeliou'nun mutlak güce sahip olmasının önündeki tek engel Peder Urbain Grandier'dir. Peder Grandier şehri, Kardinal Richelieu'nun etik olmayan yapılanmasından korumaya çalışmaktadır. Richelieu önündeki bu büyük engeli kaldırmak için şeytani bir plan yapmıştır. Cinsel saldırıya ve sömürüye maruz kalmış bir rahibe tarafından suçlanacak olan peder tüm şehri karşısına alacaktır.

Melville'in ikinci filmi, Fransız sinemacıları ciddi anlamda etkilemiş ve Melville'e, ülkesinin stüdyo sistemi dışında da harikalar yaratabilen bağımsız bir yönetmen olarak ün kazandırmıştır. Film, senaryo aşamasında da Melville'le birlikte çalışan şair ve sinemacı Jean Cocteau'nun 1929 tarihli romanını temel almaktadır. Gözlerden uzak dünyalarına çekilmiş, erotik imalarla yüklü dramlar oynayan bir kız ile kardeşinin hikayesi, görsel bir bütünlüğün parçası olan lirik ve akıcı bir devinime sahip.

Boris ve Arkady Strugatsky’nin 1964 tarihli kült romanının 1989’da yazarların izni olmadan ilk kez sinemaya uyarlanışından bu yana merakla beklenen Tanrı Olmak Zor İş, ne yazık ki ancak yaratıcısı Aleksey German’ın ölümünden sonra tamamlanabildi ve prömiyerini 2013 Roma Film Festivali’nde yaptı. Stalker’a da ilham kaynağı olan Strugatsky kardeşler de filmin bu yetkin uyarlamasını görecek kadar yaşayamadı. Hikâye, ortaçağdaymış gibi yaşayan ve pagan bir tanrının sözde oğlu tarafından yönetilen insanların yaşadığı Arkanar gezegeninde geçiyor. Dünya’dan bir elçi, insani fikirleri yaymak amacıyla Arkanar’a gidiyor. Aleksey German bu son filminde Tanrı ile insan arasındaki hiyerarşiye bir bakış atıyor

Avrupa jet sosyetesinde 80lerde cereyan eden gerçek bir skandaldan yola çıkarak temelde ezik erkek, zengin ve güçlü kadın ilişkisi fenomenine değinmektedir. Claus Von bulow(Irons) servetinin esas sahibi olan eşi Sunny Von Bulow(Close)u insülin komasına sokarak felç olmasına sebebiyet vermekten dolayı üvey çocukları tarafından dava edilmiş,nihayetinde Harvardlı bir hukuk profesörü(Alan m. Dershowitz) ve ordusu tarafından bu suçlamadan sıyrılmıştır.

Orta yaşlı bir dul olan Eun-yi, zengin bir ailenin evinde hizmetçi olarak işe başlar. Bir müddet sonra ev sahibi Hoon, kendi konumundan faydalanarak onun yatağına girer. Hoonnun yatak odası ziyaretleri sıklaşır. Evin yaşlı hizmetçisi Byung-sik bu ilişkiyi, kocasını avcunda tutması için entrikalar çeviren Hae-ranın annesi Mi-heeye anlatır. Çok geçmeden Eun-yi hamile kalır ve çocuğu doğurmak ister.Fakat bu aile tarafından öğrenilir. Mi-hee, tüm itirazlarına karşın Eun-yiyi çocuğu aldırmaya zorlar. Ne doğurmasına ne de evden ayrılmasına izin verir. Hoon gayri meşru dahi olsa çocuğun alınması konusunu enine boyuna düşününce, Mi-heenin planı geri teper. Kürtaja zorlanmak Eun-yinin akıl sağlığını çok kötü bozar ve o da bildiğini okumaya başlar.

Nazi polis merkezinde bulunduğu bir sırada, Yahudi Jakob, bir radyo programına kulak misafiri olur ve Sovyet birliklerinin ilerlemeye başladığını öğrenir. Haberi gettodaki arkadaşı Mischa ile paylaşır. Mischa, Jakob'un Nazilerin yasağına rağmen bir radyo bulundurduğuna inanmış ve bunu herkese yaymıştır. Jakob ise gerçeği açıklamak yerine, bu yanlış anlaşılmadan yararlanıp insanların moralini yükseltmek için kendi uydurduğu haberleri yaymaya başlar.

Jean Valjean fakir bir adamdır. Bir gün açlığını gidermek için bir somun ekmek çalmaya karar verir. Yakalanması neticesinde hak ettiğinin çok üzerinde, ağır bir cezayla karşı karşıya kalır. Bir süre sonrası bağışlanması, Jeanın tüm hayatını tepeden tırnağa değiştirecektir. Jean, aşkı, otoriteyi, arzuyu ve tutkuyu bulacaktır. Hapisten zirveye doğru giden yol, onlarca saplantının gölgesinde, daha da virajlı hale gelecektir. Victor Hugonun edebiyat tarihinin en önemli eserlerinden biri olarak addedilen eseri Les Misearblesin 1998 tarihli uyarlaması olan filmin yönetmeni Bille August. Filmin başrollerinde ise Liam Neeson ve Hans Matheson var.

Bu güzel drama, antropolog Dian Fossey'nin (Sigourney Weaver) gerçek öyküsüne dayandırılarak filmleştirilmiştir. Fossey şans eseri Afrika'nın derinliklerinde nadir bulunan dağ gorilleri üzerine çalışmaya başlamıştır ve onlarla ilişki kurmayı öğrenmektedir. Ama artık akademik ilgisinin ötesinde gorillerle ilgi duymakta ve hayatını tehlikeye atma pahasına hayvan tüccarlarına ve yasak avcılık yapanlara karşı mücadele etmektedir.

Benim Tatlı Meleğim, gürültülü, neşeli bir müzikal; Broadway ve Hollywood gösterisinin tuhaf bir birleşimi; stüdyo sistemi ve bunun deneyimli ustalarının yeni bir dünyaya uygun yeni film yapma arayışlarında bulunduğu bir dönem olan 1960 ortalarına ait gerçek bir sanat eseri. Dahası "ölü süresi" ve mağaramsı mekânıyla (o zamanların genç, modernist "Cahiers du Cinéma" yazarı André Téchiné filmin bu "şaşırtıcı boşluğuna" hayran kalmıştı) ve George Bernard Shaw'un Pygmalion'una dayanan inkâr edilmez derecede etkileyici temel öyküsüyle gerçek bir çağdaş efsane oluşturacak nitelikte bir film.Öykünün merkezinde, önüne geçilmesi zor, nefretten aşka dönüşen bir ilişki vardır: hırçın dilbilimci Henry Higgins'la (Rex Harrison) onun "toplumsal deneyi" için seçtiği sokak kızı Eliza Dolittle'ın (Audrey Hepburn) ilişkisi. Eliza'nın bu imtihanının her adımında (Higgins'in zorlu eğitimine direnen fakir bir kızken, ona yavaşça âşık olan bir iş arkadaşıyken ve en nihayetinde yüzeysel taliplerini defetmeye çalışan göz alıcı bir Leydi'yken), onunla aynı duyguları paylaşırız.

Deniz Kuvvetleri mensubu Fisher, içindeki şiddetin nedenini anlayabilmek için profesyonel yardım alır ve bir psikiyatristle görüşmeye başlar. Bu yolculuk onu, yıllardır görmediği ailesini aramaya itecektir. Çocukluğunda yaşadığı travmatik olaylar da ancak bu şekilde aşılabilecektir.

Claude Chavasse, mirasyediler, eşini aldatanlar, birbirlerini dolandıran kardeşler, veyahut salt kimlik belirlemek için para karşılığı hafiyelik yapan bir adamdır. Claude'nin kızı Ariane ise, henüz gençlik çağlarını yaşamakta olan, aklı beş karış havada, aşka hevesli ve hayata karşı pek meraklı bir kızdır. Çello eğitimi alan genç Ariane, bir akşamüstü babasına gelen müşterinin sözlerine kulak misafiri olur ve genç kız, kendini, hayatını kurtardığı çapkın bir milyarderin kollarında, hem de sırılsıklam aşık bulur.

İyilik ve güzellik peşindeki bir rahip, Meksika'nın fakir bir köşesinde, hırsızların dilencilerin arasında yaşar. İyi niyeti ve masumluğu çoğu zaman diğerleri tarafından kullanılmaktadır. Sadece bir sokak kadını iyi niyetli yaklaşır.Yönetmen Luis Buñuel'in bir kez daha din, inanç, masumiyet gibi kavramların, "çiğ süt emmiş" insanoğlunun dünyasındaki yerini tartıştığı filmi Nazarin, Cannes Film Festivali'nden ödülle dönmüştü.

Sam, uluslararası gizli ajanlardan oluşan ekibiyle birlikte çalışan ve en esrarengiz ve en sıkı korunan belgeleri bile ele geçirmesiyle tanınan Amerika'lı bir kiralık ajandır. Soğuk savaşın bittiği sakin dönemlerde Sam ve ekibinin durumu belirsizleşir ve kendilerine en yüksek parayı verenler adına çalışmaya başlarlar.

1983 yapımı bir film olan Hakkari'de Bir Mevsim (Eine Saison in Hakkari), politik nedenlerden dolayı Hakkari'ye sürülen genç bir öğretmenin, sınır köyünde yaşayacağı tek mevsim olan kış mevsimi boyunca deneyimlediği tecrübeleri konu ediniyor.Ülkemizde uzun bir süre yasaklı kalan, Ferit Edgü'nün romanından beyaz perdeye uyarlanan Hakkari'de Bir Mevsim (Eine Saison in Hakkari), Berlin Film Festivali'nde Gümüş Ayı ödülü kazanmıştı.

Caryl Ferey'nin 26 ülkede basılan ve uluslararası en fazla satan kitaplar listesinde yer alan Zulu isimli romanından uyarlanan film, hala "Apartheid"-ırkçı ayrımcılık- sistemininin etkilerinin sürdüğü ve fukara mahallelerle zengin mahallalerin sınırlarının birbirine karıştığı Cape Town'da geçiyor.Geçmişte ülkesinde yaşanan kanlı olaylar esnasında büyük acılar yaşamış olan Ali Neuman bundan sonra yetişkin bir adam olmuş ve izlerini halen daha taşıyor olsa da o günleri atlatmıştır. Ali, bu günlerde Capetown'daki Güney Afrika polis şebekesinin şefi konumundadır ve beraber çalıştığı polis memuru Brian Epkeen ile birlikte hayatını, bölgelerindeki suç oranını sıfırlamaya adamıştır. Yakınlarda iki genç kadının ölü bulunmasıyla beraber işler iyice karışır. Bölgeyi saran bu yeni dehşet, iki polis memurunun hayatlarını değiştirecek, onları kendi şeytanlarıyla yüzleşmek mecburiyetinde bırakacaktır. Jérôme Salle'in yönetmenliğini yaptığı ve başrollerinde Orlando Bloom ve Forest Whitaker'ın yer aldığı film 2013 Cannes Film Festivali'nin kapanış filmi.

Giorgi Shengelaia'nın yönettiği bu Sovyet filmi, Pirosmani adıyla bilinen Gürcü sanatçı Niko Pirosmanishvili'nin hayatını beyaz perdeye yansıtıyor. Pirosmani, hayatını devam ettirebilmek için eserlerini satamadığından 1918 yılında açlıktan ölmüştü.Gürcü ressam Niko Pirosmani’nin yaşamı da tıpkı resimlerinde olduğu gibi gerçeğin buruk bir dile gelişinde saklı. Yoksulluk içinde geçen zamanları, hayal kırıklığıyla sonlanan aşkı ve onda bıraktığı derin izler, varoluşunun en önemli noktası olan resim yapmak için zorunda olduğu şeyler ve diğer tüm sıkıntıları onun resimlerindeki kekremsi tadı bize fazlasıyla hissettirir. Film ise naif bir sanatçının hayatına, kronolojik ve didaktik belli kalıplardan uzaklaşarak yaklaşıyor. Bizi onun yanına oturtup bir sohbete ortak ediyor, resimlerinin atmosferinde adım atmamızı sağlıyor. Bu sayede tıpkı resimlerinde olduğu gibi kendisinin ve sanatının hayatla kurduğu ilişkiyle o kekremsi tadı hissettiriyor.

Son derece kibirli ve yaramaz bir öğrenci olan Harvey Cheyne'nin başı dersleriyle derttedir. Harvey'nin yalnızca notları kötü değildir, aynı zamanda okulda her türden disiplin cezasını tatmıştır. Kötü gidişatı babasının kulağına gittiğinde babası, birlikte deniz yolculuğuna çıkmaya karar verir. Denizde ilerledikleri esnada ise talihsiz bir kazanın kurbanı olurlar. Harvey bir şekilde kurtulmayı başardığında ise hayatın gerçek yüzünü keşfedecektir.Rudyard Kipling’in romanından yıllar önce yapılmış bir uyarlama. Spencer Tracy bu rolü ile 1938 Oscar ödüllerinde en iyi erkek oyuncu ödülünü kazanmıştı. Kendisi rol arkadaşı çocuk oyuncu Freddie Bartholomew’in oyunculuğuna hayran kaldığını söylemişti.

Leo Tolstoy'un 1869 tarihli "Savaş ve Barış" romanının dört bölümlük uyarlamasının ilk filmi. 1805 yılında St. Petersburg'da, zengin bir asilzadenin gayri meşru oğlu Pierre Bezukhov, yüksek sosyete ile tanıştırılır. Arkadaşı Prens Andrei Bolkonsky, Napolyon'a karşı Üçüncü Koalisyon Savaşı'nda General Mihail Kutuzov'un yaveri olarak Rus İmparatorluk Ordusuna katılır.

2015 OSCAR ödüllerinde Polonya adına yarışan bu film, 1960’lı yılların Polonya’sında geçiyor. Kendini Tanrı'ya adayarak rahibe olmaya karar veren öksüz Anna (Agata Trzebuchowska), yıllardır hazırlığını yaptığı rahibelik yemini etmeye çok az bir süre kala varlığından haberdar olmadığı teyzesi Wanda (Agata Kulesza) ile görüşür ve ailesiyle ilgili büyük bir sırrı öğrenir. Anna aslında Yahudi’dir, gerçek adı da Ida’dır. Polonya'daki Nazı İstilası sırasında tüm ailesini kaybetmiş olan Anna, parçaları birleştirip yıllardır kurduğu hayalin sona erişine tanık olur. İnandığı ve savaştığı değerler geçmişinin ortaya çıkmasıyla değişime uğradığında, Anna kendini büyük bir boşluğun tam ortasında bulacak ve Wanda ile birlikte gerçek köklerini ve ailesinin sırlarını keşfetmeye çabalayacaktır.

Honoré Panisse, yanında arkadaşları, karısı ve oğluyla neşeyle ölüyor. Arkadaşlarının önünde rahibe itiraf eder; doktorun dürüst olması konusunda ısrar ediyor. Ancak, oğlu Césario'ya gerçek babasının Césario'nun vaftiz babası César'ın kayıp oğlu Marius olduğunu söyleyemez. Panisse bunu delikanlının annesi Fanny'ye bırakır. Bir arkadaşını görmeye gittiğini düşünen Césario, şimdi Toulon'da bir tamirci olan Marius'u arar. Bir gazeteci olarak poz veren Césario, Marius ile vakit geçirir ve küçük bir hırsız olduğuna inanarak masallar bırakır. Ancak gerçek ortaya çıktıktan sonra Marius, Fanny, César ve Césario iyi huylu olsalar da yalanların ötesine geçebilirler.

LHomme Atlantique, filmin yarısı boyunca süren boş bir ekranla başlıyor; Duras, bu sırada kayıp ve mateme dair bir hikâye anlatıyor. Görüntü geri geldiğinde ise bellek, özbilinç ve yaradılış kavramlarını irdelemek için film mecazlarını kullanarak başkahramanı karanlığa bir düşürüp, bir çıkarıyor. Duras, görüntü ve sesle yaptığı deneyleri aşinalık ve doğrusallığın ötesinde daha da ileri götürmek için önceki filmlerinden biri olan Agathadan kesilmiş sahneler kullanıyor – anlatı da aynısını yapıyor. Film, yeni ile eski, mevcutla gaip arasında bocalayan, görüntü ile ses arasındaki boşlukların karakterlerin cinsel farklarının yarattığı yarıklarla hizalandığı olağanüstü bir deney. Zaman da döngüsel ve sonsuz dünyalardan eskatolojik yaşam ve ölüme dek kesilip açılmış, yıllara, aylara, günlere saatlere, dakikalara ve hatta saniyelerine kadar parçalarına ayrılmış.