İşsizlikten yakınan bir adam, iş bulmak için çocuğuyla beraber Japonya'da dolaşmaya başlar. Bir yerde iş bulur ama kendisinden eski bir kasabaya gitmesi istenir. İşçi buraya gider ama karşısında bir iş yeri yoktur. Bütün kasaba terk edilmiştir. Sadece bir kadın, kocasının gelip onu almasını bekler. Bir kazaya kurban gider ve kasabanın kaybolmuş ruhuna dahil olur...

Bir zamanların punk grubu Sex Pistolsun basisti Sid Vicious ile sevgilisi Nancy Spungenin biyografisi. Sex Pistols Amerika turnesinden sonra eroin bağımlısı Sid Vicious kendi solo kariyerini düşünürken bir sabah bir otel odasında Nancynin karnında bıçakla küvette ölü bulunur.

Türün kurallarını hiçe sayan bu korku-müzikal karmaşası, Polonyalı yönetmen Agnieszka Smoczyńska'nın cesur ilk filmi. Alternatif bir 1980'ler Polonya'sında karada yaşamı keşfetmek için karaya çıkan etobur bir çift denizkızı kardeşi takip ediyor. Yarı şaşaalı, yarı yıkık dökük bu dünyada gece kulübü şarkıcıları olarak bir gecede fenomene dönüşüyorlar. Polonyalı yönetmen Agnieszka Smoczyńska'nın cesur ilk filmi olan bu türe meydan okuyan korku-müzikal karışımı, 1980'lerin alternatif Polonya'sında karadaki yaşamı keşfetmek için kıyıya çekilen bir çift etobur denizkızı kız kardeşi takip ediyor. Baştan çıkarıcı siren şarkıları ve uhrevi auraları, onları Smoczyńska'nın hayalindeki yarı gösterişli, yarı çürümüş dünyada gece kulübü şarkıcıları olarak bir gecede sansasyon haline getiriyor. Yönetmen, Hans Christian Andersen'ın "Küçük Denizkızı"na, kız kardeşlerden birinin bir insana âşık olmasıyla aralarındaki bağın sınandığı ve hayatta kalma mücadelelerinin tehdit altına girdiği, içgüdüsel olarak şehvetli, karanlık bir feminist yorum getiriyor. Akılda kalıcı, sentezleyici ağırlıklı bir film müziği, çarpıcı şarkılı danslı numaralar ve özenle tasarlanmış, gösterişli ama kirli mekânlarıyla bir büyüme masalı olan The Lure, ortaya çıkan kadın cinselliği, sömürü ve yetişkinliğin tavizleri temalarını vahşi bir enerji ve özgünlükle keşfediyor.

Küçük bir Fransız kasabasında polis memuru olan asosyal ve silik kişilikli Pharaon, küçük bir kızın tecavüze uğrayarak öldürülmesi üzerine suçluyu bulmak için görevlendirilmiştir. Bir yandan Joseph ile beraber olan komşusu Domino’ya karşı gizli hisler besleyen Pharaon, görevi bittiği zamanlarda Domino ve Joseph ile birlikte takılmaktadır.Fakat çözmesi gereken cinayet, Pharaon’un içindeki “insanlığa” dair ümitsizlikleri ve korkuları ortaya çıkaracak, bu üç insanın hayatının da etkileneceği bir “insanlık dramı”na dönüşecektir. Cannes Film Festivali’nden “Büyük Ödül, En İyi Erkek Oyuncu ve En İyi Kadın Oyuncu” ödülleriyle dönen L’humanite (Humanité), etkileyici görselliğiyle, amatör oyuncularının güçlü performanslarıyla “insanlık” üzerine 2,5 saatlik minimalist bir başyapıt.Bruno Dumont’un bu büyüleyici ikinci uzun metrajlı filmi, derin bir yabancılaşma içindeki bir polis dedektifinin hikayesi üzerinden insanlık durumunun hem mucizevi hem de dehşet verici yönlerini derinlemesine inceliyor. Başroldeki Emmanuel Schotté, hayatındaki bu ilk oyunculuk performansıyla Cannes’da sürpriz bir şekilde En İyi Erkek Oyuncu ödülünü kazanırken, silinmez hüzünlü bakışlarıyla hafızalara kazınıyor. Küçük bir kızın cinayetini araştıran dedektif, bu süreçte sarsıcı, adeta bir aydınlanma niteliğinde duygusal ve bedensel bağlar kuruyor. Dumont’un profesyonel olmayan oyuncuları yönetmedeki o eşsiz ustalığını ve beden ile cinselliği amansız bir dürüstlükle gözler önüne serme gücünü kanıtlayan L'humanité; hem nev-i şahsına münhasır bir polisiye anlatı hem de insanoğlunun şefkat yeteneği ile ilkel, bazen de barbarca hayvani içgüdüleri arasındaki o gerilimi sorgulayan kışkırtıcı bir keşif yolculuğudur.

Pierre Etaix'nın ilk uzun metrajlı filmi, kendine özgü yazar-yönetmen yıldızının komik mizahını ve tuhaf cazibesini ortaya koyuyor. Etaix, Buster Keaton'a bir saygı duruşu olarak, ailesinin baskısı altında evlenecek genç bir kadın bulmak için yola çıkan ayrıcalıklı ama korunaklı genç bir adamın (neredeyse sessiz bir performansla Etaix'in kendisi tarafından canlandırılan) bu sevimli hikayesini şekillendirdi - ancak aklını, yüzü yatak odasının duvarlarını süsleyen ünlü şarkıcıdan ayırmakta zorlanıyor.

Kendini her zaman şefkatli ve adaletli birisi olarak tanımlayan Johannesburg´lu bir öğretmen, siyahi bir bahçıvanının oğlu vahşice öldürülünce ´ırkçılık´la tanışır... Yavaş yavaş farkedecektir ki dahil olduğu toplum, adaletsizlik ve sömürü temelleri üzerine kuruludur...

Katalan mimar Antoni Gaudí (1852 - 1926) dünyanın en şaşırtıcı binalarından, iç mekanlarından ve parklarından bazılarını tasarladı; Japon yönetmen Hiroshi Teshigahara, yirminci yüzyılın ikinci yarısının estetik açıdan en cüretkar filmlerinden bazılarını inşa etti. Burada onların sanatı eşsiz, büyüleyici bir sinema deneyimiyle birleşiyor. Görsel bir şiirden daha az belgesel olan Teshigaharas Antoni Gaudí, izleyicileri Gaudi'nin henüz tamamlanmamış devasa başyapıtı Barselona'daki Sagrada Familia katedrali de dahil olmak üzere gerçekten muhteşem mimarisinde bir tura çıkarıyor. Teshigahara, konusunun organik yüzeylerindeki kıvrımlar kadar cesur ve şehvetli kamera çalışmasıyla Gaudi'yi filmde ölümsüzleştiriyor.

Yer 1960'lı yılların Amerikası, New York. Manhattan'ın hareketli müzik piyasasında tutunmaya çalışan genç Llewyn Davis, hayatını müzikle kazanmak ve sanatını icra edebilmek için her yolu denemektedir. Halkın önünde saygın bir yere sahip olmak isteyen Davis, bir yandan da şehrin acımasız koşulları altında yaşamını sürdürmeye çalışmaktadır. Fakat başını sokabileceği bir evi olmadan eski kız arkadaşı Jean Berkey'in kanepesiyle, kız kardeşinin kendisinden yakınmaları arasında gidip gelir. Dönemin önemli menajerlerinden Bud Grossman'a müziği, plağının bir kopyasını dinletmek tek hedefidir...

The Bank Dick (1940), W. C. Fields’in başrolünü oynadığı, tüm zamanların en klasik komedi filmlerinden biridir. Edward F. Cline’in yönettiği film, aile yaşamı ve evliliği, bankacılık uygulamalarını ve küçük kasaba davranışlarını bir dizi kısa skeçle hicveder.Egbert Sousé, bir banka soyguncusu oturduğu bankın üzerinden düştüğünde beklenmedik bir kahramana dönüşür. Artık cesur olduğu düşünülen Egbert'e banka görevlisi olarak iş verilir. Kısa süre sonra, şarlatan J. Frothingham Waterbury bir maden şirketinden hisse satın alması için Egbert'e yaklaşır. Egbert, veznedar Og Oggilby'yi, plan işe yaradığında iade edilmek üzere kendisine borç para vermeye ikna eder. Ne yazık ki banka müfettişi Snoopington sürpriz bir şekilde ortaya çıkar.

Honoré Panisse, yanında arkadaşları, karısı ve oğluyla neşeyle ölüyor. Arkadaşlarının önünde rahibe itiraf eder; doktorun dürüst olması konusunda ısrar ediyor. Ancak, oğlu Césario'ya gerçek babasının Césario'nun vaftiz babası César'ın kayıp oğlu Marius olduğunu söyleyemez. Panisse bunu delikanlının annesi Fanny'ye bırakır. Bir arkadaşını görmeye gittiğini düşünen Césario, şimdi Toulon'da bir tamirci olan Marius'u arar. Bir gazeteci olarak poz veren Césario, Marius ile vakit geçirir ve küçük bir hırsız olduğuna inanarak masallar bırakır. Ancak gerçek ortaya çıktıktan sonra Marius, Fanny, César ve Césario iyi huylu olsalar da yalanların ötesine geçebilirler.

Birbirlerine aşık olan Saskia ve Rex çifti, tatil yapmak amacıyla arabalarına atlayıp yola koyulurlar. Çiftimiz güle oynaya yollarına devam ederlerken Saskia Rex’e, belirli aralıklarla gördüğü ve her seferinde aynı kurgunun yaşandığı, özünde ikisinin de birbirlerine kavuşamadıklarını anlatan rüyalarından bahseder. Peşisıra patlak veren ve küçük bir anlaşmazlık sonucu yaşanan tartışma; Saskia’nın Rex’ kendisini hiç bırakmaması için yemin ettirmesiyle son bulur ve dinlenmek üzere bir benzin istasyonunda mola verirler. Saskia, kahve almak için markete gider ve geri dönmez. Ne yapacağını bilemez bir durumda olan ve belirli bir süre arabasında Saskia’yı bekledikten sonra etrafı kolaçan eden Rex, herhangi bir sonuç alamaz. Hatta müessese sahibi, Saskia’nın belki de kendi isteğiyle oradan ayrılmış olabileceğini düşünerek ortada hiçbir delil bulunmadığını ileri sürer ve polisi bile aramaya tenezzül etmez. Rex ise böyle bir varsayıma asla inanmayacaktır…

1970'lerde büyük bir Hollywood stüdyosu için film yöneten az sayıda kadından biri olan öncü Joan Micklin Silver, Ann Beattie'nin çok satan romanından uyarlanan bu anti-romantik komedide, aşık memur Charles (John Heard) ve evli ama ayrı yaşayan iş arkadaşı Laura (Mary Beth Hurt) hakkında çetrefilli bir ilişkinin psikolojisini korkusuzca irdeliyor. İlişkilerinin sona ermesinden aylar sonra Charles, belki de hiç yaşanmamış bir aşkı yeniden alevlendirmek için umutsuzca çabalarken anılar peşini bırakmaz. Geçmiş ve bugün arasında ustalıkla geçiş yapan Micklin Silver, erkeklerin arzularını gerçekleştirme fantezisinin bu keskin yapısökümünü standart film-romantizm mecazlarının ötesinde daha karmaşık ve keskin bir şekilde gerçekçi bir şeye yönlendiriyor.

Başına buyruk yazar-yönetmen Juzo Itami'nin hareketli ve hüzünlü ilk uzun metrajlı filminde ölüm, Japon tarzı. Şehvet düşkünü babasının ani ölümünün ardından, başarılı bir aktör (Itami'nin eşi ve sık sık birlikte çalıştığı Nobuko Miyamoto) ve kocası (Tsutomu Yamazaki) Tokyo'dan ayrılır ve geleneksel bir cenaze törenine nezaret etmek üzere aile evlerine dönerler. Ormanda yasadışı kaçamaklar, şaşırtıcı derecede materyalist bir rahip (Yasujiro Ozu müdavimi Chishu Ryu) ve sinemanın en epik sandviç teslimini getiren üç günlük yas boyunca, kamusal nezaket ile özel ikiyüzlülük arasındaki gerilimler gözler önüne serilir. Kara komediyi dokunaklı bir aile dramıyla ustaca dokuyan Cenaze, hiçbir şeyin, ölümün kesinliğinin bile sınır dışı olmadığı Japon toplumunda eski ve yeni arasındaki çatışmanın korkusuz bir hicvi.

James Mason, ufak bir şehirde öğretmenlik yapmaktadır. Doktorların verdiği kortizonu kullanan öğretmen, ilaçların sağladığı kendini iyi hissetme duygusuna bağımlı hale gelir. Bu durum onu, karısına, oğluna ve etrafındaki herkese karşı kötü davranan huysuz bir nevrotiğe, megaloman bir zorbaya dönüştürecektir.

Lucky Gagin, arkadaşının intikamını almak ve biraz da para kazanmak için San Pablo adında küçük bir sınır kasabasına gelir. İşi pek de kolay değildir. İntikam almak istediği Frank Hugo adındaki adam tehlikeli biridir ve kolay kolay Gagine pabuç bırakacak birisine de benzemiyordur. Arkadaşı Shortynin patronu olan Frank Hugo, onu adamlarına öldürtmüştür ve hiçbir ceza almadan Fiesta festivaline eğlenmeye gelmiştir. Frank Hugonun peşine takılmış hükümet için çalışan Retz, sevimli olduğu kadar bir o kadar da yabani olan Pila, sarhoş ama iyi yürekli Pancho, Gagine yardım etse de, ne dilinden ne de kültüründen bihaber olduğu bu yerde Gaginin istediğine ulaşması zordur.

İnsanlar, dileklerini şişelere koyup denize atar. Amiro ve onun gibi talihsiz çocuklar ise o şişeleri denizden toplayarak geçinmeye çalışmaktadır...Amir Naderi'nin yönettiği Davandeh (The Runner) - Koşucu, para kazanabilmek için su satıp ayakkabı boyayarak günübirlik işler peşinde olan, bu işleri yaparken de hakkını aramak için sürekli koşmak zorunda kalan, savaşta ailesini kaybetmiş kimsesiz Amiro'nun hayatını anlatıyor. Doğuştan elde edilmiş ve sonradan kazanılmış hakları, statüyü, savaşın geride bıraktığı yıkık hayatları gözler önüne seren film, İran Sineması'nın karanlık yılları kabul edilen 1979-1982 yılları arasından sonra uluslararası camiada beğeni toplamayı başarmıştı.

Peter Davis'in 1974 tarihli dönüm noktası niteliğindeki belgeseli Hearts and Minds (Kalpler ve Zihinler), ABD'nin Vietnam'a müdahil oluşunu, etrafını saran tartışmaların doruğa ulaştığı bir dönemde korkusuzca gözler önüne seren şaşırtıcı ve cesur bir film. Davis, röportajlardan haber filmlerine, çatışma görüntülerinden iç cephede yol açtığı kargaşaya kadar çok sayıda kaynak kullanarak savaşın feci etkilerine dair güçlü ve etkileyici bir tablo çiziyor. Patlayıcı, ikna edici ve sarsıcı olan Kalpler ve Akıllar, ezici bir duygusal deneyim ve tarihin bu yıkıcı dönemi hakkında bugüne kadar yapılmış en önemli kurgusal olmayan film.

Hikaye Marseille de geçiyor. Barmen César'ın oğlu Marius, mahalle kızı ve limandaki balık satıcısının kızı Fanny ile romantizm yaşadı. Evlilikten ve bebeğin doğumundan birkaç ay sonra Marius geri döner ve Fanny'yi geri kazanmaya çalışır.

Film; aile ve toplumdaki dini ve ahlaki değerlerdeki aşınmayı, sosyal yozlaşmayı, toplumsak çöküşü çarpıcı ve tuhaf bir biçimde gözler önüne seriyor.Yönetmen Marco Bellocchio'nun ilk uzun metrajlı filmi olan ve henüz 26 yaşındayken çektiği I Pugni in Tasca (Fists in the Pocket) - Cepteki Yumruklar, toplam 4 ödül kazandı. Kariyeri boyunca ticari sinemayı reddetmiş olan sosyalist sinemacı Bellocchio, filmin senaryosunu da yarı-otobiyografik sayılabilecek kendi hayat hikayesinden uyarladı.

Christine, taksi şöförlüğü yapan bir video sanatçısı. Richard ise karısından ayrıldıktan sonra iki çocuğu ile ayakta durmaya çalışan bir ayakkabı satıcısı. Christine hüzünlü ve şaşkın Richard ile tanışır. Richard ona ayağındaki yarayla ilgili şaşırtıcı bir derinlik taşıyan ilginç bir yorum yapar. Christine bütün gün kadınların ayaklarını elleyen bu adamdan etkilendiğini anlayınca onun gözüne girmek için elinden geleni yapmaya çalışır. Fakat bu o kadar da kolay olmayacaktır. Bu oyun esnasında bir yandan da adamın çocuklarının dünyasına girmeye çalışırız. Büyük oğlan mahallenin kızlarıyla ilk cinsel deneyimini yaşarken, henüz okuma yazma bilmeyen ufaklık da internet aracılığı ile olgun kadınları baştan çıkarmaya çalışır. Bu küçük ama şaşırtıcı film kimi zaman sevimli kimi zaman da şaşırtıcı öykülerden oluşuyor. İşin içinden çıkmak için gerçeküstü bir aşk hikayesi diyebiliriz. Ya da doğrudan Todd Solondz ve Terry Zwigoff gibi yönetmenleri referans verelim. Mümkünse kaçırmayın!

Ronald Neame'in Tunes of Glory filminde, eşsiz Alec Guinness, barış zamanı bir İskoç taburunun viski içen, ayakları yere sağlam basan komutanı Jock Sinclair'i canlandırıyor. Hayatı boyunca askerlik yapmış olan Sinclair, adamlarından saygı ve sadakat beklemektedir. Ancak Basil Barrow (John Mills) -askeri bir ailenin eğitimli, kitaba bağlı çocuğu- Sinclair'in yerine sahneye çıktığında, iki adam hem taburun hem de adamlarının kalplerinin ve zihinlerinin kontrolü için şiddetli bir mücadeleye girişir. James Kennaway'in romanından uyarlanan ve Guinness ile Mills'in kusursuz performanslarıyla dikkat çeken Zafer Tınıları, İngiliz toplumunun kurumsal çelişkilerini ve sınıfsal hiyerarşilerini yorumlamak için askeri hayatın katı katmanlaşmasını kullanarak beklenmedik derecede dokunaklı bir drama imza atıyor. 

Liman şehri Séte... 60 yaşında çökmüş bir adam olduğu halde hala tersanede çalışan Süleyman'ın işi her geçen sene daha da güçleşmektedir. Karısından boşanmış olsa da ailesine yakın olmak için elinden geleni yapar. Ayrılıklar ve çekişmelerle dolu bir geçmiş daima kendini hissettirir ve parasal sıkıntılar tüm zorlukların üzerine tuz biber eker. Bu zor zamanlarda sanki her şey Süleyman'ın çaresizliğini ve acizliğini arttırmaktadır. Sürekli olarak tek çıkış yolunu düşünür: kendi işini kurmak, yani bir lokanta açmak... Ama bu planını hayata geçirmesi hiç de kolay değildir, yetersiz ve düzensiz geliriyle ihtiyacı olan sermayeyi denkleştirmesi neredeyse imkansız gibidir. Fakat bu hayal kurmasına ve hayalini başta ailesi olmak üzere çevresindekilere anlatmasına engel değildir. Zamanla ailenin biraraya gelip destek vermesiyle bu proje, ailenin her üyesi için daha iyi bir yaşamın simgesi olur...

Küçük bir adanın tek yaşayanları anne, baba ve iki çocuktan oluşan dört kişilik bir Japon ailesidir. Ailenin iki çocuğundan büyük olanı, her sabah anne veya babası tarafından kayıkla kasabadaki okula götürülmekte ve akşam alınmaktadır. Çocuğun bırakılış ve alınışlarında da mutlaka iki kova su getirilmektedir. Günlerden bir gün çocuk hastalanır ve baba, doktor için kayıkla kasabaya geçer ancak adaya döndüklerinde her şey için çok geçtir. Tekrar gündelik yaşamlarına dönen anne, baba ve küçük çocuğun adadaki hayatları aynı şekilde devam ederken, bir sabah aniden annenin kadere karşı koyan çığlığı belirir...Hadaka No Shima (The Naked Island) - Çıplak Ada, yönetmenin tabiriyle 'doğaya karşı karıncalar gibi çalışan ve mücadele eden insanları perdeye aktaran' sinemasal bir şiirdir.

Polis memuru Yuen, ortağını kanlı bir saldırıda kaybeder ve onu intikamını almak için yemin eder. Kanunlarla bir şeyin çözülmediğini gören, Yuen intikamını almak için kendisi gibi düşünen Tony ile bir ekip olur. Silah kaçakçılığı yapan ve ortağını öldüren gangsterlerden intikam almak için büyük bir aksiyon-macera başlar * Aksiyon filmlerinin yaşayan en büyük ustalarından biri olan John Woo, ABDye transfer olmadan önce çektiği son Hong Kong yapımı filmidir. Bu Film John Woonun en iyi filmlerinden biri olarak gösterilmektedir...

Richard Linklater'ın yönettiği Slacker, Austin, Teksas'ta eksantrik ve aşırı eğitimli gençlerin oluşturduğu gevşek örgülü bir alt kültürün hayatından bir gün sunuyor. Yazar-yapımcı-yönetmen Linklater ve arkadaşlarından oluşan ekip, sadece 23.000 dolara 16 mm'de çekim yaparak geleneksel bir olay örgüsü fikrini bir kenara atmış, bunun yerine her biri bir diğeri kadar ilgi çekici yüzden fazla karakterden oluşan bir duvar halısı yaratmayı tercih etmiştir. Slacker, agresif ve katılımcı olmayan yeni bir nesle ileri görüşlü bir bakış ve 1990'ların Amerikan bağımsız film hareketinin kilit filmlerinden biri.

Film daha çok Marius'un babası César'ın sahil barında geçiyor. Marius barda çalışıyor ve çocukluğundan beri iyi arkadaşı Fanny, barın dışında kokteyl satıyor. Marius'un, Marsilya rıhtımlarından ayrılan gemi ekipleriyle egzotik yerlere seyahat etme arzusu vardır. Bu arzu, yaşlı zengin bir adam (Panisse) Fanny'ye evlenme teklif ettiğinde ortaya çıkar ve Marius kıskanır. Marius'un Panisse'i kıskançlığı, ona karşı duyduğu gizli duyguların ilk göstergesidir, ancak şaşkınlık içinde, duyguları Fanny tarafından karşılanmaktadır. Denizde bir adamın karısı olmanın arzu edilen bir yaşam olmadığını belirterek, Marius'u sevdiğini itiraf eder ve onu dünyayı gezme planlarını ona açıklamaya teşvik eder. Birkaç gece sonra birlikte uyudukları keşfedilir ve Marius'un babası ve Fanny'nin annesi onu onunla evlenmeye ikna eder. Marius, birkaç gün sonra, Marius'un mürettebatla görevlendirilmesi gereken bir teknenin ayrılış tarihini Fanny'ye teklif ettikten sonra gözle görülür derecede melankoliye girer. Marius'un onunla birlikte olmaktan gerçekten memnun olmadığını anlayan Fanny, onu ayrılmaya teşvik etmeye karar verir. Marius gizlice tekneye girerken, babasının dikkatini dağıtmaya yardım eder.

Alain Leroy, alkol bağımlılığı sebebiyle özel bir hastanede tedavi görmektedir. Oldukça sıkıntılı günler geçirmesine rağmen, eski dostlarıyla tekrar takılmak için hastaneyi terk eder. Ancak arkadaşlarından hiçbiri kendisine yardımcı olmayacak, aksine Alain'in sıkıntısı gün geçtikçe artmaya başlayacaktır.Louis Malle'in yönettiği Le Feu Follet (The Fire Within) - Ateşle Oyun, Venedik Film Festivali'nden iki ödülle dönmüştü.

Kıskançlık ve şiddet, Manila'nın varoşlarında geçen bu klostrofobik melodramda başrolde. Lino Brocka, küçük düşürülmüş kadınlar olarak masum bir kız çocuğuyla onun buruk annesinin yıkıcı bir portresini özenle inşa ediyor. İnsiang, ev işlerinin egemenliğinde sessiz bir hayat sürer; ancak annesinin sevgilisi tarafından tecavüze uğrayıp kendisiyle ilgilendiğini söyleyen genç adam tarafından terk edildikten sonra acımasız bir intikam alır. Kenar mahallelerdeki yoksulluğun yol açtığı aşağılanmaların, özellikle de kadınlar için, vahşi bir yorumu olan İnsiang, Cannes'da gösterilen ilk Filipin filmidir.

Tod Browning ile efsanevi başrol oyuncusu Lon Chaney arasındaki işbirliğinin en ünlü ve en sapkın filmi olan Bilinmeyen'de, kolsuz İspanyol bıçak atıcısı Alonzo (hançerlerini ayaklarıyla fırlatır) rolündeki "Bin Yüzlü Adam", güzel asistanına (Joan Crawford) duyduğu alçakça aşkla (tesadüfe bakın ki hiçbir erkeğin elinin değmesine dayanamayan bir kadındır) onu tarifsiz aşırılıklara sürükler. Sadomazoşist saplantı, aldatma, cinayet, şekil bozukluğu ve muhteşem bir Grand Guignol doruk noktası... Brownning, bu korkunç öncülden son damlasına kadar yararlanıyor.

Bu zarif ve rahatsız edici cinayet gizeminde Stellan Skarsgård, genç bir kızın ölümünü araştırmak üzere Norveç'in kuzeyindeki küçük bir kasabaya gelen, geçmişi karanlık İsveçli esrarengiz bir dedektifi canlandırıyor. İğrenç cinayeti çevreleyen gerçekleri derinlemesine araştırdıkça, kendi şeytanları ve zalim gece yarısı güneşi ona zarar vermeye başlar. Erik Skjoldbjærg'in tüyler ürpertici prosedürünün başarısı, İskandinav kara filmlerine ve seri katil kurgularına duyulan uluslararası açlığı önceden haber verdi ve film Skarsgård'ın en iyi performanslarından birini sunuyor.

Mary Henry, gizemli koşullar nedeniyle ölümcül bir araba kazasından sağ kurtulan tek kişi olur. Olayı geride bırakmaya çalışarak Utah'a taşınır ve kilise orgcusu olarak işe başlar. Ancak yeni başlangıcı, şeytani bir adamın imgelemleriyle kesintiye uğrar. İmgeler daha sık görülmeye başlayınca, Mary kendini kasabanın eteklerindeki terk edilmiş karnavala çekilmiş bulur. Garip bir şekilde çekici olan karnaval, trajik geçmişinin sırrını barındırıyor olabilir.Endüstriyel film yapımcıları tarafından küçük bir bütçeyle çekilen, ürkütücü derecede etkili B-film klasiği Ruhlar Karnavalı, "bir Bergman görünümüne ve bir Cocteau hissine" sahip olmayı amaçlıyordu - ve çarpıcı bir şekilde kullanılan mekanları ve ürkütücü org müziğiyle bunu başarıyor. Herk Harvey'nin ürkütücü başyapıtı gece televizyonlarında kült bir takipçi kitlesi kazandı ve bugün de sinemacılara ilham vermeye devam ediyor.

Roma'nın büyüleyici ve görkemli atmosferinde yaşayan Jep Gamberdella, 65 yaşına gelmiş ve sıkça geçip giden gençliğini özlemekte olan bir yazardır. Gençliğinde yazmış olduğu "The Human Camera" ile ihtişamlı bir başarı yakalamış ve Roma yüksek sosyetesine kabul edilerek ihtişamlı bir hayat sürmeye başlamıştır. Hayatı başarılarla geçen Jep, bu süreçte tanıdığı insanların değişimlerine ve insanlıktan çıkma noktasına geldikleri bir krize tanık olur. Hayallerinde masumiyetini koruyan tek şey ise gençlik aşkıdır. Artık yeniden yazma zamanının geldiğine karar verir...Son olarak 2011 yapımı This Must Be the Place filmiyle seyircisiyle buluşan Paolo Sorrentino'nun yazıp yönettiği filmin başrollerini Toni Servillo, Carlo Verdone ve Sabrina Ferilli paylaşıyor.

Efsanevi film yapımcısı Ingmar Bergman, ölümünden sadece dört yıl önce İsveçli belgeselci Marie Nyreröd ile Fårö Adası'ndaki evinde bir araya gelerek çalışmalarını, korkularını, pişmanlıklarını ve süregelen sanatsal tutkusunu tartıştı. Bu, ünlü münzevi yönetmenin şimdiye kadar katıldığı en nefes kesici samimiyetteki röportaj serisiyle sonuçlandı ve daha sonra uzun metrajlı Bergman Adası filmine dönüştürüldü. Nyreröd'ün derinlemesine, açıklayıcı ve Bergman'ın eserlerinin yanı sıra özel hayatına dair seçkin anekdotlarla dolu filmi, sinemayı dönüştüren bir adama unutulmaz bir son bakış.

Çizgi roman yaratıcısı Holden (Ben Affleck), aşık olduğu Alyssa'nin (Joey Lauren Adams) lezbiyen olduğunu öğrenince, her şeyin düşündüğü gibi iyi gitmediğini anlar. Yakın arkadaşı Bankynin (Jason Lee) yardımı olmadan Alyssa ile bir ilişkiye başlar. Her ne kadar Alyssanın ondan gerçekten hoşlandığını düşünse de, Alyssanın geçmişinin ilişkilerini bozucağını düşünmektedir.

Lodge Kerrigan, son derece benzersiz, görsel ve işitsel açıdan göz kamaştırıcı karakter incelemeleri serisine, ham, yıkıcı Clean, Shaven ile başladı. Bir şizofrenin (olağanüstü Peter Greene tarafından canlandırılan) akıl hastanesinden taburcu olduktan sonra kızının izini sürmeye çalışırken zihninin derinliklerine inen Kerrigan'ın filmi, ses ve görüntüyü zekice kullanarak izleyicileri dehşet verici bir öznelliğe sürüklüyor. Kimse zarar görmeden kurtulamaz.

La dolce vita'nın Roma'sında hayallerinin peşinden koşan güzeller güzeli, görünüşte özgür Adriana'yı (Divorce Italian Style'dan Stefania Sandrelli) takip eden I Knew Her Well, altmışlı yılların İtalya'sının popüler müzik ve stiline keyifli bir dalış ve cinsel politikaları ile şöhret kültürüne keskin bir eleştiri. Ettore Scola ile birlikte yazdığı senaryodan yola çıkan, adı duyulmamış İtalyan usta Antonio Pietrangeli, hemen her birinde farklı bir erkeğin, yeni bir saç modelinin ve buna uygun bir kıyafetin yer aldığı bir dizi samimi bölüm boyunca, karmaşık ana figüründen asla uzaklaşmayan, ustalıklı, seriokomik bir karakter çalışması oluşturuyor. Onu İyi Tanırdım, komik, trajik ve tümüyle dudak uçuklatan, heyecan verici bir yeniden keşif.

Danimarkalı sinema dehası Carl Theodor Dreyer, Jeanne d'Arc'ın hikayesine yönelmeden önce, kendi zamanının ötesinde bir aile içi yaşam incelemesi olan bu filmi yaratmıştır. İnce bir intikam komedisi olan film, kurnaz bir dadının yardımıyla, zorba kocasına oyunu kendi lehine çeviren bir ev kadınının hikayesidir. Dreyer, bu filmde, alışılagelmiş titiz tekniği ve sağlam duyarlılığı ile hafifliği ve mizahı bir araya getirir. Evin Efendisi (Master of the House), kendi döneminde büyük bir gişe başarısı elde etmiş ve sessiz sinemanın bir incisi olarak kalmıştır.

1969 yılında Ingmar Berman, görüntü yönetmeni olarak Sven Nykvist ile birlikte adanın geleceğine dair oldukça karamsar bir bakış açısıyla sonlanan Fårö Belgesi filmini çekti. Filmdeki sahnelerden biri bir okul otobüsü ve içindeki genç yolculara aittir. Bergman, on yıl sonra Fårö Document 1979 adlı uzun belgeselinde bunlara ve gerçeklere geri döner.Almanya'da geçirdiği zamanın ortasında Bergman, sevdiği uzak İsveç adasını ve orada yaşayanların sosyoekonomik gerçeklerini incelediği ikinci belgeseli için Fårö'ye döndü. Bir öncekinden daha uzun, daha iyimser ve daha az münzevi olan bu film, adanın 673 sakininin yaşamından bir takvim yılı kesitler sunarken, birçoğunu yorulmak bilmeden koyun kırkarken, çatıları örerken, hayvan keserken ve çeşitli toplumsal ritüelleri yerine getirirken gözlemliyor. Yirmi sekiz saatlik materyalden damıtılan Fårö Document 1979, hayatın döngüsel doğasının lirik bir tasviridir.

Güzel ama ruhu yaralı Dominique Marceau (Brigitte Bardot), taşranın boğucu kasvetinden kaçıp Paris’in bohem dünyasına sığınır; ancak kendini bir anda mahkeme salonunda, sevgilisini (Sami Frey) öldürmekle suçlanırken bulur. Dava başladığında ve avukatlar Dominique’in kaderi üzerine amansız bir kavgaya tutuştuğunda, Henri-Georges Clouzot’nun Oscar adayı filmi La Vérité (Hakikat), genç kadının geçmişine iner ve şehirde tutunma çabasını adım adım yeniden inşa eder. Filmde karşımıza çıkan; çevresi tarafından hor görülen, yanlış anlaşılan dürtüsel bir genç kadının incelikli portresi ve yükselmekte olan bir orkestra şefiyle yaşadığı nihayetinde trajik olan aşkıdır. Bardot’nun büyüleyici performansıyla devleşen ve Fransız ustanın kariyerindeki o görkemli geç dönem başarılarından biri olan bu dokunaklı, ilmek ilmek işlenmiş yapıt; riyakâr ve ahlakçı topluma karşı sert bir hüküm niteliği taşır.

Terry Zwigoff’un, Daniel Clowes’ın kült olmuş çizgi romanından uyarlanan ilk kurmaca filmi, bir yandan kasvetli bir mizah anlayışına sahipken diğer yandan son derece sevimli olabilen, ergenlik yabancılaşmasının kendine özgü bir portresidir. Lise mezuniyetini takip eden bıkkınlık dolu aylarda geçen *Ghost World*, tüketim çılgını Amerika’nın kültürel çölünde belirsiz bir gelecekle yüzleşen, kendine gururla “uyumsuz” diyen Enid’in (Thora Birch) hikayesini anlatır. Alaycılığı en yakın arkadaşı Rebecca (Scarlett Johansson) için bile katlanılmaz bir hal alırken, Enid kendini hiç beklenmedik bir ruh ikiziyle bulur: kendisinden yaşça hayli büyük, melankolik bir plak koleksiyoncusu (Steve Buscemi). Tuhaf karakterleri, Oscar’a aday gösterilen unutulmaz diyalogları ve eski tarihli az bilinen parçalardan oluşan eklektik müzik seçkisiyle "Ghost World", 21. yüzyılın en çok sevilen komedilerinden biridir.