Abel Davos, İtalya'da pek çok suça karışmış ve polis tarafından aranan usta bir hırsız ve tetikçidir. Paris'e kaçmaya çalışan Abel, arkadaşı Raymond, karısı ve iki çocuğunu da yanına alır. Ancak kaçış yolunda yine bi soyguna karışırlar ve çıkan çatışmada Raymond ile karısı öldürülür. Abel, köşeye sıkışmıştır ve kendisini kaçırması için eski dostlarını arar. Fakat arkadaşları bu riski göze alamaz ve Eric adlı birini Abel'in yanına yollar. Çocuklarını güvenilir bir dostunun yanına bırakan Abel, Eric ile iyice dost olur. Abel, eski dostları ile arasının pek iyi olmadığını anlayınca aralarında kanlı bir hesaplaşma başlayacaktır.

Yaz Saati, bir burjuva ailesini ve anlaşmazlıklarını, bellek ve aile kavramlarının yaşlandıkça değişen anlamlarını, nesnelerin bu süreçte oynadıkları rolleri sorgulayarak ilerliyor. Muazzam bir sanat koleksiyonu olan anneleri ansızın ölünce kırklarındaki üç kardeş, farklılıklarına rağmen birbirleriyle anlaşmak zorunda kalırlar. Tasarımcı olan Adrienne, üniversitede profesör olan Frédéric ve güçlü bir iş adamı olan Jérémie, aile eşyalarından vazgeçerken çocukluk anılarının, geçmişlerinin ve gelecekle ilgili planlarının da yok oluşuyla yüzleşirler.

Film, Noah adlı oldukça hassas ve obsesif bir kadının bugününe ve geçmişine bakar. Henüz çocukken evlerinin karşısında, kendisine çeşitli numaralar yapan bir sihirbaz kendisine maket bir gemi (Nuh’un Gemisi) gümüş renkli bir küre ve bir de yıldız şeklinde yüzük verir. Noah, geçmişte yaşadığı olayları unutamamış ve sürekli gerçek dünyayla paralel yaşadığı hayal dünyası yüzünden, mutlu bir kadın olamamıştır. Zamanla nevrotik bir yapıya bürünmüş, obsesif ve aşırı hassas birine dönüşmüştür. Noah, yine oturduğu bir parkta geçmişe dalmışken karşısına Fred adında bir adam gelir ve kendisiyle tanışmak ister...İngiliz yönetmen Henry Jaglom, Amerikan Bağımsız Sineması’nda çoğu gömülü yirmiye yakın uzun metrajlı filmle kendine has bir yer edinmiştir. Filmin başrollerinden biri olan ve yönetmenin yakın arkadaşı Orson Welles ve Jaglom'la birlikte bir grup arkadaşın yaptığı kurmaca filmler, birkaçı hariç yıllarca gömülü kalmıştı. A Safe Place de bu gömülü kalanlardan birisidir.

Claire Denis’ye özgü parçalı bir anlatım izleyen film, şiddetli bir ayaklanmayla sarsılan adı belirsiz bir Afrika ülkesinde, kahve tarlalarına sahip Maria adında dirayetli bir beyaz kadını izliyor. Hasattan bir hafta önce ordu ile isyancılar arasındaki şiddet tırmanıyor ve Maria’nın işçileri kaçıyor. Maria direnmeye kararlı olsa da eski kocası ondan habersiz ailesini Fransa’ya kaçırma planları yapıp çiftliğin satışı için anlaşıyor.

Bergman’ın Tanrının Sessizliği üçlemesinin 2. filmi olan Kış Işığı, üçlemenin diğer filmleri gibi, insanın Tanrı ve dinle ilişkisine yoğunlaşıyor ; Bergman’ın sözleriyle “nüfuz etmiş ”ten söz ediyor. Varoluşunu sorgulayan, inancını yitirmiş bir rahibin, ondan yardım isteyenler ve ona yardım etmek isteyenlerle olan ilişkilerini konu alan film , İsveç taşrasının karlı ve soğuk günlerini dingin ve şairane bir sinematografi eşliğinde sunuyor. 1960’ların nükleer savaş tehdidinin her anına sızdığı Kış Işığı Bergman’ın kendi yaşamından da izler taşıyor.

Kanun kaçağı Wade yakaladığında Evans, bu azılı katili mahkemeye götüremeye gönüllü olur. 3:10 Yuma trenine canlı olarak teslim etmek üzere hareket ettiklerinde, Evans ve Wade birbirlerine saygı duymaya başlarlar. Ancak, Wadein çetesi ve her köşede bekleyen tehlikeler yüzünden, yolculuk kaderlerine doğru bir göreve dönüşür.

"Before the Rain" (Yağmurdan Önce), 1994 yapımı, Makedon yönetmen Milcho Manchevski tarafından yazılıp yönetilen bir filmdir. Film, Balkanlar'daki etnik çatışmaları ve insan ilişkilerini ele alan, üç bölümden oluşan döngüsel bir anlatıya sahiptir. Hem eleştirmenlerden büyük beğeni toplamış hem de uluslararası alanda birçok ödül kazanmıştır.

Barbara Loden, yazdığı, yönettiği ve başrolünü üstlendiği bu ilk ve tek uzun metrajlı filmiyle; Amerikan bağımsız sinemasının çığır açan, beyaz perdede eşine az rastlanır türden bir karakteri hayatımıza sokan bir başyapıta imza atıyor. Pensilvanya’nın is kokulu, gri manzaraları arasında geçen ve son derece samimi bir gerçekçi üslubuyla çekilen film; kocasını terk eden, çocuklarının velayetini kaybeden ve artık kendini kirli barlar ile tekinsiz moteller arasında sürüklenirken bulan mesafeli ve yumuşak başlı Wanda’nın (Loden) peşine düşüyor. Wanda, buralarda yolu kesişen bir dizi duyarsız adamın —ve onu bir sonraki suç planına dahil eden bir banka soyguncusunun— insafına kalıyor. Bugüne dek ulaşılması güç bir şaheser olmasına rağmen nesiller boyu sanatçı ve sinemacı üzerinde derin bir iz bırakan Wanda; toplumun kıyısına itilmiş, çaresiz bir kadının şefkat dolu olduğu kadar yürek burkan bir portresidir.48 yaşında kanserden vefat eden Barbara Loden'in yazdığı, yönettiği ve oynadığı tek uzun metrajlı filmi olan Wanda, Venedik Film Festivali'nden ödülle dönmüştü.

Varlıklı bir aileden gelen burjuva çocuğu Sergio, ailesi ve arkadaşlarının aksine ülkesi Küba'yı terk etmeyerek olan biteni anlamlandırmaya çalışır. Her zaman bir şeyler yazmak isteyen ancak bir türlü vakit bulamayan Sergio, devrimle birlikte olanların yanında kendi amacını ve anlamını da sorgulamaya başlayacaktır.Kariyerine belgesel yönetmenliğiyle başlayıp devrim sonrasında belgeselci yanını koruyarak çektiği sosyal içerikli filmlerin ardından son dönemlerinde romantik komedilere yönelen Küba’lı efsane yönetmen Tomás Gutiérrez Alea’nın 1968 yapımı filmi Memorias Del Subdesarrollo (Memories of Underdevelopment) - Az Gelişmişliğin Anıları, hem kapitalizme hem de sosyalizme getirdiği eleştireler nedeniyle hiçbir kesim tarafından sahiplenilmeyen, unutulmuş başyapıtlardan biri.

En İyi Film başta olmak üzere tam 6 Oscar'lı bir başyapıt Ünlü yıldız Margo Channing (Bette Davis), Eve (Anne Baxter) adlı genç bir kızla tanışır Eve, Margo'nun büyük bir hayranıdır ve kısa sürede onun güvenini kazanmayı başarır; hatta onun evine taşınır Oysa masum görünüşlü bu kızın başka amaçları vardır Margo'nun yerini almak isteyen Eve, sinsi planlarını sırayla uygulamaya başlamıştır Margo'nun yıldızı sönerken Eve ise başarıdan başarıya koşmaktadır...

Altına Hücum 1925 ABD yapımı sessiz komedi filmidir. Özgün adı The Gold Rush olan bu siyah beyaz filmin yönetmeni, senaryo yazarı, yapımcısı ve başrol oyuncusu Charlie Chaplin'dir.Daha önce çok sayıda kısa metrajlı ve iki tane de orta metrajlı film yapmış olan Chaplin'in Woman of Paris: A Drama of Fate'ten sonra çektiği ikinci uzun metrajlı filmidir. Bu filminde de öncekilerde olduğu gibi "küçük serseri" Şarlo'yu canlandırmaktadır. Film o tarihte rekor sayılacak bir süre olan 14 ayda ve astronomik sayıcak bir maliyetle tamamlandı. Chaplin filme tam 650.000 dolar harcamıştı.Filmde, birçok maceracının yaptığı gibi Klondike Altına Hücumu hareketinde Alaska'ya altın aramak için giden "Küçük Serseri" Şarlo'nun buradayken çektiği sıkıntılar, düştüğü komik durumlar, hırstan gözleri dönmüş insanların zaaflarını görmesi ve bu arada aşkı bulması anlatılmaktadır. Filmin en unutulmaz sahnelerinden biri de kendi gibi iki altın arayıcıyla beraber kar fırtınasının ortasında uçurumun kenarına sürüklenmiş bir kulübede mahsur kaldıkları sahnedir."Altına Hücum", 1992 yılında Amerika Birleşik Devletleri Kongre Kütüphanesi tarafından "kültürel, tarihi ve estetik olarak önemli" filmler arasına seçilerek ABD Ulusal Film Arşivi'nde muhafaza edilmesine karar verilmiştir.

Amerikada son yıllarda küçük çocukların saçtığı dehşetle birlikte boyutlarını görmeye başladığımız silah kültürünü inceleyen sıradışı bir belgesel. Moore film için, silahların Amerikan kültürünün bir parçası olduğunu savunan ve silah fetişisti bir kuruluşun başkanlığını yürüten, eski oyuncu Charlton Heston ve dehşet saçan çocuklara ilham verdiği iddia edilen Marilyn Manson gibi isimlerle hassas konuyu masaya yatırıyor. Michael Mooreun gösterildiği festivallerde büyük beğeni toplayan ve bolca ödül toplayan yapımı, tüm zamanların en iyi belgeseli seçildi. Yönetmen Roger ve Benin ardından bir kez daha esprili ve aydınlatıcı belgesel sinemasına geri dönüyor.

Hristiyanlık tarihine klasik Hollywood gözüyle değil de sadelik ve özü arayan değişik ve cesaretli bir gözle bakan Scorsese'nin bu filmi de tıpkı uyarlandığı Kazancakis'in romanı gibi şimşekleri üzerine çekmişti. Kitap Roma Katolik Kilisesi tarafından derhal yasaklı kitaplar listesine alınmış, hem de Kazancakis 1957 seneninde can verdiğinde Ortodoks Kilisesi defin izni vermediği için cenazesi Kandiye'yi çevreleyen Venedik surlarının dibine gömülmüştü.Film de roman gibi özellikle radikal Hristiyan gruplarca şiddetle protesto yapılmış, hem de Paris'te filmin gösterildiği bir sinema salonu Molotov kokteyli atılarak yakılmak istenmişti. İngiliz televizyonlarında gösterildiğinde ise seyircilerden şikayet alma rekorunu kırmıştı. İstanbul Festivali'nde gösteriminin yapldığı Emek Sineması'na bomba ihbarları yapılmıştı.

Elaine May, gece vaktinde geçen bir serüven olan Mikey ve Nicky ile eşi benzeri olmayan bir gangster filmine imza atıyor. May; sık sık birlikte çalışan John Cassavetes ve Peter Falk arasındaki o eşsiz kimyadan beslenerek, onları ömürlük dostlukları zehirlenmiş iki küçük çaplı mafya üyesi rolünde bir araya getiriyor. Tek bir geceye yayılan bu huzursuz dramda Nicky (Cassavetes), para çaldığı patronunun başına ödül koyması üzerine bir otel odasına sığınmıştır. Dehşet içinde, kendisini kurtarabileceğine inandığı tek kişiyi, Mikey’yi (Falk) yardıma çağırır. Yıldız oyuncularının ve onlara eşlik eden Ned Beatty, Joyce Van Patten ile Carol Grace’in dinamik enerjisine uyacak şekilde kaleme alınan bu yapıt, ilhamını May’in çocukluğundaki gerçek karakterlerden alıyor. Erkekler arasındaki dostluğun trajediye dönüşen dizginsiz bir portresi olan bu film, Amerikan Bağımsız sinemasının kıymeti bilinmemiş başyapıtlarından biridir.

Philip Barry’nin teatral farsından, George Cukor’ın uyarladığı 1940 yapımı bu film, hareketli, fiziksel güldürü unsurlarına dayalı tüm sofistike slapstick komedileri arasında rakipsiz bir klasik. Phillip Barry’nin oyundaki baş karakteri, aynı rolü Broadway’de de oynayan Katherine Hepburn’ün o zamanki ününe dayanarak yazdığı söylenir. RKO Stüdyoları’ndan pek de iyi olmayan koşullarla ayrılan ve halkın despot ve erkeksi gördüğü Hepburn, kesinlikle 1930’ların ideal kadını değildi. Filmin o neredeyse sessiz hiddetiyle ünlü giriş sahnesinde, zengin bir ailenin kızı olan Tracy Lord (Hepburn) yeni boşandığı kocası Dexter Haven’ın (Cary Grant) birkaç parça eşyasını arabasına koymasını izler ve sinirinden Dexter’in golf sopasını bacağında kırarak ikiye böler. Sevilmesi olanaksız biri olmadığını kanıtlamaya uğraşan Tracy, aile malikânesinde saygıdeğer ama renksiz bir adamla evlenmeye karar verir; bu sırada Dexter, özellikle düğünü mahvetmek için, yanında Mike Connor (James Stewart) ve Liz Imbrie (Ruth Hussey) adlı iki gazeteciyle çıkagelir. Hepburn bu rolde kendini aşıyor. Kaçınılmaz evliliğinden bir gece önce, Stewart’la bahçedeki sahnelerinde, ikilinin birdenbire kapıldıkları çekimin özü yakalanmış. Philadelphia Öyküsü, bugün var olduğu şekliyle hayata geçirilmesini Hepburn’e borçlu. Projenin film haklarını satın alan Hepburn akıllıca davranarak bizzat başrolü oynaması ve yönetmenle oyuncuları seçmesi koşuluyla, haklarını MGM’e sattı. MGM, Dexter rolü için Clark Gable’ı, Mike için de Spencer Tracy’yi istemişti ama programları çakıştığı için ikisi de olmadı. Onların yerine Hepburn’ün daha önceki üç filminden rol arkadaşı Grant’le Stewart kadroya katıldı. Yönetmen George Cukor, hep yanlış anlaşılmış güzel bir kadın için acıma duygulan uyandırarak Hepburn’ün halkın gözündeki olumsuz imajının bu rolde onun yararına işlemesini sağladı. Komedi ve toplumsal yorumları birleştiren ödüllü senaryosuyla film müthiş bir başarı elde etti. Aynı oyun, 1956’da birkaç yeni şarkının eklenmesiyle High Society (Yüksek Sosyete) adı altında yeniden sinemaya uyarlandı.

İspanyol ustanın bu göz kamaştırıcı ilk uzun metrajlı filmi, 1940'ta, İspanyol İç Savaşının bitiminden hemen sonra, Kastilya Bölgesinin kırsalında geçiyor. Küçük Ana, köy sinemasında gösterilen James Whalein Frankeştayn filminden hem çok etkilenmiş hem de kafası karışmıştır. Ananın çokbilmiş ablası İsabel, sinsice canavarın aslında ölmediğini, ruhunun yaşadığını ve gözlerini kaparsa Ananın onu çağırabileceğini söyler. Fazla diyalogdan kaçınan bu büyüleyici, kinayeli öykü masumiyet, yanılsamalar ve çocukluk anıları hakkında şiirsel bir seyirlik.

Jeux interdits (Forbidden Games) - Yasak Oyunlar, René Clément tarafından François Boyer’nin aynı isimli romanından beyazperdeye uyarlanmıştır. Açılış sekansında Nazi istilası altındaki Paris’ten kaçmaya çalışan insanları görürüz. Bu mücadele esnasında bir hava saldırısı gerçekleşir ve henüz 5 yaşındaki Paulette, ailesinin ve köpeğinin ölümüne tanık olur. Tek başına kalan küçük kız tesadüf eseri kendinden birkaç yaş büyük olan Michel ile tanışır ve onun ailesiyle birlikte yaşamaya başlar. Henüz ölümü bile tam anlamıyla idrak edemeyecek yaşta olan Paulette ve Michel, ölümün üstesinden geldikleri bir oyun oynamaya başlarlar.

Carlos Reygadas’ın bu olağanüstü bir özgüven sergileyen ilk uzun metrajlı filminde, bir adam (Alejandro Ferretis) intihar etmek amacıyla Mexico City’den kopup ücra bir köye gider; ancak orada, dindar ve yaşlı bir kadınla (Magdalena Flores) tanışır. Kadının sergilediği dingin insaniyet, adamın arzularını yeniden alevlendirir. Profesyonel olmayan bir oyuncu kadrosu kuran ve çekimlerini görkemli 16 mm CinemaScope formatında gerçekleştiren Reygadas, Meksika kırsalının sert güzelliğini dünyevi bir dokunsallıkla keşfeder; dinin cinsellikle harmanlandığı, yaşamın ölümle iç içe geçtiği, insan deneyiminin hayvani ve ruhani yanlarının birbirinden ayırt edilemez hale geldiği psişik bir manzara kurgular. Yüksek bir tutkunun ve çarpıcı bir görsel şiirselliğin ürünü olan Japón, yönetmeninin özgün sesini tüm dünyaya duyuran, sinemanın keşfedilmemiş topraklarında geçen varoluşçu bir yolculuktur.

İngiltere'nin X kuşağı'na ait, oldukça farklı kişiliklere sahip üç genç olan gazeteci Alex, doktor Juliet ve muhasebeci David aynı evi paylaşmaktadır. Kira paylarını azaltmak için dördüncü bir ev arkadaşı arayan üçlü pek çok adayı geri çevirdikten sonra 'cool' mizacıyla dikkatlerini çeken Hugo'da karar kılar.Bir gün Hugo'yu aşırı dozda uyuşturucudan ölmüş halde, yanında çok büyük miktarda para içeren bir valizle birlikte bulan gençler Hugo'nun cesedini gömdükten sonra parayı alırlar. Ancak içlerinde iktisat bilgisi olan tek kişi olan David bir gün birisinin bu kadar büyük miktardaki paranın mutlaka peşine düşeceğini söyleyerek arkadaşlarını uyarır. David'in tahmini doğru çıkar; polis ve uyuşturucu kaçakçıları aynı anda paranın peşine düşer...

1973 Alman Film Ödülleri: Üstün Başarı Ödülü (Margit Carstensen & Eva Mattes) 1973 Şikago Jüri Özel Ödülü Sadomazoşist tutkuların içe kapalı dünyasında bir aşk krizi yaşanmaktadır. Başarılı moda tasarımcısı Petra von Kant üç yıl önce boşanmıştır. Beraber yaşadığı asistanı Marlene onun hâkimiyetine sessizce tahammül etmektedir. Petra genç Karin’e âşık olur. Karin ise manken olunca özgürlüğünü ister ve tıpkı Marlene gibi o da Petra’yı bırakır. Tutkuyla yarattığı yapay dünya çökünce Petra tamamen yalnız kalır.

Saldırgan mizaçlı senaryo yazarı Dix Steele (Bogart), bir cinayetten sorumlu tutulur ama yan komşusu Laurel Gray (Grahame), suç işlendiği sırada onun orada bulunmadığına dair tanıklık eder. Bu durum ikisi arasında tutkulu bir ilişkinin başlamasına yol açar; ne var ki Laurel, Dix’in vahşi yanıyla karşılaşınca çok korkar ve cinayeti gerçekten onun işleyip işlemediği noktasında şüpheye düşer. Bogart, yıllar boyunca romantik sert adamları canlandırdıktan sonra, bu filmde kendi beyazperde kişiliğinin daha derinlerine iner ve Sam Spade’e ya da Rick Blaine’e yakışmayacak bir nevrotik keskinlik sergiler. Gerek hak edenlere gerekse etmemiş olanlara tekme tokat saldırdığı öfke nöbetlerinde fazlasıyla korkutucu hale gelir.

İngiliz Özgür Sinema akımının temsilcilerinden Tony Richardson’dan bir Henry Fielding uyarlaması. 1740’larda geçen film, dönemin İngiltere kırsalında yetişen ve Londra’ya gitmek zorunda kalan bir genç erkeğin hikâyesi.Sessiz film formatında ve konuşmalar yerine ara yazılar ile başlayan film, bu hınzır başlangıcı tüm film boyunca sürdürüyor. Uçarı ve esprili bir tempo, zaman zaman hızlanan kurgu, hareketli bir kamera ve İngiliz oyuncu geleneğinin en başarılı örneklerinin keyif alarak ve vererek sürükledikleri bir film. Yönetmen görüntüyü durdurmaktan, oyuncular zaman zaman kameraya bakmaktan ve hatta konuşmaktan çekinmiyor ve kendinizi bir tiyatroda ve sürekli kahkaha atan kalabalık bir seyirci topluluğu ile birlikte bir vodvil izlermiş gibi hissetmenizi sağlıyor. Özellikle handa geçen “suç üstü yakalama” sahnesinde bu vodvil duygusu zirvesine ulaşıyor. “Erotik” yemek sahnesi sessiz sinemanın bir zamanlar neler başardığını da hatırlatıyor bize.Din ile, iki yüzlü ahlâk anlayışı ile, servet edinme üzerine oynanan oyunlar ile çekinmeden dalgasını geçen film sık sık devreye giren ve zekice yazılmış sözler (“Kalbimi çalarsanız bedenim de onu takip edecektir”, “Tom için herhangi bir kadın hiçbir kadından daha iyiydi” vs.) ile olayları açıklayan bir anlatıcıyı da başarı ile kullanıyor.Filme adını veren karakteri oynayan Albert Finney 60’larda oynadığı diğer Özgür Sinema örneklerinde olduğu gibi çok başarılı ve diğer tüm oyuncular da başta Hugh Griffith olmak üzere filmin bu alandaki başarı çıtasını çok yukarılara taşıyorlar.Sansürle çok uğraşmış bir isim olan yönetmen Tony Richardson filmde sık sık bu kurum ile de dalgasını geçiyor ve bunu da tüm bu komedinin parçası yapıyor.Başta Oscar olmak üzere ödüllere boğulmuş bir film bu (ki özellikle en iyi film ödülünü de almış olması Oscar standartları açısından ilginç) ve bugün bakıldığında bir parça eskimiş durabilir belki ama özellikle anlatımının 60’larda çok yenilikçi olduğunu unutmamalı.

1960’ların başında İngiliz Yeni Dalga akımının devrimci filmleri, işçi sınıfı yaşamlarına ve cinsiyetler arası ilişkilere tavizsiz yaklaşımlarıyla büyük ilgi görmüştü. Bu akımın öncü isimlerinden yönetmen Tony Richardson’ın, dönemin en tartışmalı oyunlarından birini sinemaya uyarladığı "A Taste of Honey" (Bir Tadımlık Bal), Rita Tushingham’a yıldızını parlatan ilk rolünde, sanayi kenti Manchester’ın ekonomik çaresizliği ve bencil, ilgisiz bir annenin gölgesinde kendi yolunu arayan asi bir genç kızı anlatır. Toplumun dışladığı insanlarla kurduğu özdeşlik, cinsellik ve ırk meselelerine getirdiği duyarlı ve modern yaklaşım ile Richardson’ın bu klasiği, gerçekçi sinemanın hâlâ şaşırtıcı derecede güçlü bir yapıtı olarak öne çıkar.

Nazi işgali altındaki Paris'te yaşayan genç bir Yahudi çocuk, ailesi tarafından Fransa'nın kurtuluşuna kadar yaşlı bir Katolik çiftle birlikte yaşaması için kırsala gönderilir. Kimliğini gizlemek zorunda kalan sekiz yaşındaki Claude (ilk kez oyunculuk yapan Alain Cohen'nin incelikle canlandırdığı), huysuz ve katı bir şekilde anti-Semitik olan Büyükbaba (Michel Simon) ile bağ kurar ve beklenmedik bir şekilde onun arkadaşı ve sırdaşı haline gelir. Hem hüzünlü hem de neşeli olan Le vieil homme et l'enfant (The Two of Us), ünlü yönetmen Claude Berri'nin kendi çocukluk deneyimlerine dayanan ilk uzun metrajlı filmidir ve efsanevi Simon'a kariyerinin son dönemlerinde en unutulmaz rollerinden birini vermiştir.

Suzanne, sırf eğlence için birçok farklı erkekle sevişen ama onları gerçekten sevmeyi beceremeyen 15 yaşında bir genç kızdır. Ailesi onu anlamamaktadır. Babası davranışlarını beğenmemektedir. Dışarıdan eve geldiğinde annesi biraz sinirli bir kişiye dönüşmektedir ve bu nedenle de Suzanneın abisi ceza olarak onu dövmeye başlar.

Claude Berri'nin anıtsal pastoral trajedisinin ilk bölümünde, Provence kırsalının güneş ışığıyla ışıldayan güzelliği, ardındaki karanlık motivasyonları gizler. Saf bir idealist olan vergi memuru Jean Cadoret (Gérard Depardieu), beklenmedik bir şekilde ailesine ait bir çiftliği miras alınca, onlarca yıl önce taşınmış olan annesi Florette'nin büyüdüğü tarım topluluğuna yeni bir hayat kurmak için şehri terk eder. Ancak komşuları, entrikacı Ugolin (Daniel Auteuil) ve onurlu amcası César Soubeyran (Yves Montand), Jean'ın arazisindeki suyun akışını kesmek için planlar yapmaktadır. Depardieu, Auteuil ve Montand gibi efsanevi oyuncuların olağanüstü performanslarıyla hayat bulan Jean de Florette, izleyicileri 1920'lerin kırsal Fransa'sının tam anlamıyla gerçekçi bir tasvirine çeker. Modern fikirlerle kırsalın eski töreleri arasındaki kültür çatışması, bu filmde yürek burkan bir dönüş alır.

Manon des Sources (Manon'un Pınarları) Jean de Florette filminin devamıdır... Papet(Yves Montand), Soubeyran ailesinin neslinin devamı için Ugolin'e (Daniel Auteuil) baskı yapmaktadır. Ugolin'in gönlünde güzel Manon (Emmanuelle Béart) bulunmaktadır. İşin dramatik yanı ise Manon seneler evvel arazisini almak istedikleri Jean de Florette'in küçük kızıdır. Manon dağlarda keçilere çobanlık yaparak yaşamaktadır. Vahşi bir yaşam süren Manon'un sosyal ilişkileri sıfırdır. Film teması bu defa aşk ve intikam üzerine kurulmuştur. Manon, ailesinin elinden dalavereyle alınan toprakları geri kazanmak istemektedir, yalnız gerçeği bilen kendisinden başka kimse yoktur. Ugolin için hayattaki en önemli şeyler yetiştirdiği göz alıcı karanfiller ve Manon'dur. Ugolin'in filmdeki rolü ilk filmde olduğu gibi basit düşünen, saf ama amcası Papet'e uyan bir köylüdür. Saf olan aşkı derin bir umutsuzluğa düşer. Filmin can alıcı noktası ikili insan ilişkilerinin doğa ile süslenmesidir. Köy yaşamının zorlukları, susuzluk ve aşk bizi yine ilk filmde olduğu gibi hüzünlü bir yolculuğa çıkarmaktadır...

Nazi Almanya’sının tıpkısının aynısı bir başka diktatörlükte, kararları ve yönetimi ile ülkesini kırıp geçiren Diktatör Adenoid Hynkel, ülkede kendisine ikizi kadar çok benzeyen son derece saf karakterli bir Yahudi berberin yaşadığından habersizdir.Hynkel’in askerleri Yahudileri teker teker toplama kamplarına götürmek üzere toplarken Yahudi Berber’in Hynkel’e olan benzerliği nedeni ile onu Büyük Diktatör zannederler ve bu benzerlik büyük bir karışıklık yaşanmasına neden olur.Charles Chaplin’in Nazi Almanya’sını ve Hitler’i hicvettiği bu eğlenceli komedi, sinema tarihinin en başarılı hiciv örnekleri arasında yer alıyor.

Samuray Moritoh Enda, güzel Lady Kesa'yı şiddetli bir ayaklanmadan kurtarmak suretiyle kahramanca bir eylem gerçekleştirir. Samuray, Kesa'ya aşık olur. Ancak Wataru Watanabe adında kendinden yüksek pozisyonda bir başka samurayla evli olduğunu öğrenir. Lady Kesa'ya olan hisleri gittikçe artan samuray neler yapacaktır?Yabancı dilde en iyi film ve en iyi kostüm tasarımı dallarında Akademi Ödülü kazanan Cehennem Kapısı, Teinosuke Kinugasa'nın görsel açıdan görkemli, psikolojik açıdan nüfuz edici bir çalışması. On ikinci yüzyıl Japonya'sında destansı ve şiddetli entrikaların ortasında, bir imparatorluk savaşçısı bir leydiye aşık olur; leydinin evli olduğunu öğrendikten sonra, onun aşkını kazanmak için çılgınca girişimlerde bulunur. Kinugasa'nın renkli sinematografinin Japonya'daki ilk zaferlerinden biri olan filmi, saplantı ve karşılıksız tutkunun unutulmaz, trajik bir öyküsüdür.

Jerry ve Lucy Warriner çifti çılgın, serserice bir yüksek sosyete hayatı sürdürmektedirler. Çok mutlu olmalarına rağmen, birbirlerinin sadakatinden şüphe etmeye başlarlar. Sonunda boşanmaya karar verirler. Lucy köpeklerinin velayetini almaya hak kazanır ama Jerry'nin köpeği ziyaret etme hakkı vardır. Boşanmaları henüz sonuçlanmadan ikisi de başka insanlarla yeni ilişkilere başlarlar. Lucy Oklahomalı petrol zengini ama sıkıcı, annesiyle birlikte seyahat etmekte olan Dan Leeson ile tanışır. Jerry sosyeteye yeni girmiş, bir mirasın varisi olan Barbara Vance'a kur yapmaktadır. Jerry ve Lucy birbirlerinin planlarını bozmaya çalışmaktadır ve bu durum oldukça komik sonuçlar doğurur.

Bir bilgisayar hatası sonucu Birleşik Devletler’in Moskova’ya yönelik nükleer saldırısı iptal edilemez. Bunun üzerine Başkan zararı tazmin etmek için New York’un bombalanmasını teklif eder... Stanley Kubrick’in “Dr Strangelove”ından sadece birkaç ay sonra vizyona girdiği için ne yazık ki fazla hasılat yapamamış, kadri kıymeti bilinememişti. Şimdi oturup seyrettiğinizde yürek hoplatmayı ve Soğuk Savaş korkularını yeniden canlandırmayı başaran filmde, akla hayale sığmayanı gerçekleştiren Başkan rolündeki Fonda tüyler ürpertici derecede soğukkanlı. Fail Safe , dönüşü olmayan nokta Eugune Burdick ve Harvey Wheeler'in Türkçeye (kıyamete iki saat)adıyla çevrilmiş romanından, Sidney Lumet tarafından yönetmenliği yapılmıştır.

Cenovalı bir siyasi mülteci olan sosyalist profesör Sinigaglia, Torino'daki eski bir arkadaşını ziyaret eder. Şehrin tekstil fabrikasındaki korkunç çalışma koşullarını görünce dehşete düşen profesör, burada kalıp işçileri organize ederek grev üstüne grev yapmalarını sağlar ve bunu yaparken de sık sık kendi güvenliğini tehlikeye atar. Can güvenliği olmamasına ve birkaç kez ölüm tehlikesi atlatmasına karşın hedefinden vazgeçmeyen profesör, hep birlikte güçlü bir sendika oluşturmaya giden yolda fabrika işçilerine örnek olacaktır.19. yüzyılın sonlarında İtalyan emekçilerinin sömürülmesi konusuna cesur, belgesele yakın bir anlayışla yaklaşan I Compagni (The Organizer) - Yoldaşlar, Oscar adaylığının yanı sıra toplam 6 ödüle sahip bir yapım.

Anna, sevgilisi Sandro ve en yakın arkadaşı Claudia'nın da dahil olduğu bir grupla beraber bir yat gezisine çıkar. Yat Akdenize doğru açılırken, Anna sevgilisine karşı hissettiği duygularını sorgulamaya başlar. Yat bir adaya yaklaştıktan kısa bir süre sonra Anna gizemli bir şekilde kaybolur. Anna'yı arayamaya başlayan Sandro ve Claudia'nın arasında ise bir aşk başlar. Çok az dialog içeren film, gücünü yönetmenin hikayeyi anlatış tarzından ve filmdeki gizemi sürekli korumasından alıyor. Film bu sayede verdiği aşk hikayesinin yanı sıra gerilimi de koruyup tansiyonu arttırıyor. Michelangelo Antonioni'nin en yetkin filmlerinden olan L'Avventura, Akdeniz'in muhteşem güzelliğini de siyah beyaz estetikle bizlere verir.

1951 yılında Teksas'ta "Anarene" isimli küçük ve önemsiz bir kasabada yoksul bir çevreden gelmiş olan lise öğrencileri Sonny ve Duane günlerini okul takımında futbol oynayarak, yaşlı kurt 'Aslan' Sam'in salonunda bilardo oynayarak, kasabanın tek sinemasında film seyrederek ve tabii bir de kızların peşinde koşarak geçirirler. Duane, kasabanın zengini petrolcü Gene Farrow ve Lois Farrow (Ellen Burstyn)'un kızları okulun en popüler kızı Jacy ile çıkmaktadır. Sonny ise okulun futbol koçu Popper'un ilgi yoksunu karısı Ruth ile ilişkiye girer. Bu ölü kasabada gençler için bir gelecek yoktur. Çokları hayatını kazanmak için büyük şehirlere göçmüştür. Gençlikten olgunluğa doğru geçerken gitmekle kalmak arasında kararsız bu iki genç hem dostları hem de akıl hocaları olan 'Aslan' Sam 'den yalnızlık, hayat ve kıskançlık hakkında esaslı dersler alırlar.

Gudrun ve Ursula adında iki kız kardeş, Rupert ve Gerald adında iki erkekle tanışır ve dördü birlikte, yeni evlenmiş bir çift onuruna düzenlenen bir pikniğe katılırlar. Ancak piknikte yaşanan trajediler, dörtlü arkadaş grubunun ilişki kavramının farklı kıvrımlarını keşfetmeye başlaması, bu dörtlünün hayatlarına dair oldukça radikal kararlar almasına neden olacaktır.

Kendini işine adamış bir özel dedektif, eski bir sinema aktrisinin evden kaçan üvey kızını bulma görevini üstlenir. Önceleri basit bir kayıp vakası gibi görünen bu olay kurcalandıkça daha da karmaşık ve tehlikeli hale gelmeye başlayacaktır.

Alec Leamas, Soğuk Savaş döneminde Doğu Almanyaya gönderilmiş bir İngiliz casusudur. Dışarıdan bir göçmen, İngiltereden kaçan bir istihbarat görevlisi gibi görünse de asıl amacı komünist topraklarda bilgi kirliliği yaymaktır. Fakat görev için geldiği bu ülkede planlar işledikçe aslında kendi hükümetinin onu kullandığını fark eder. Leamas İngiliz istihbaratı için her hangi bir piyondur. Artık hem içinde bulunduğu görevden kurtulmaya çalışır hem de onu aşağılayan sistemden... Yazar John le Carre’ın aynı adlı romanından Martin Ritt tarafından uyarlanan film, ajan öyküsüne karanlık sulardan bakan bir yapım. Başrolde ise efsanevi İngiliz aktörlerden Richard Burton yer alıyor.

Bir inşaat mühendisi olan Philippe Gerbier, Fransız Direnişinin en önemli liderlerinden birisidir. Kendisinden haz etmeyen bir cani tarafından yaptığı tüm gizli işler gün yüzüne çıkarılır. Gerbier bunun neticesinde bir esir kampına düşer. Bir süre sonra kamptan kaçarak kendisine bunları yaşatan vatan hainini bulmaya karar verir. Fransız Sinemasının devrimci yönetmenlerinden Melvillein Joseph Kesselin romanından uyarladığı Gölgeler Ordusu, sinema tarihinin en önemli başyapıtlarından biri olarak gösteriliyor.

Roberto Rossellini'nin Descartes'ı anlatan filmi, kahramanının ünlü "Düşünüyorum, öyleyse varım" sözü kadar yalın, saplantı ve varoluşsal kriz üzerine samimi ve psikolojik bir çalışma.

Pierre Etaix, dört kısa filmden oluşan bu durmaksızın eğlendirici derlemede, 1960'lara kendi çarpık ama zeki perspektifinden bakıyor. Her bir bölüm teknik açıdan etkileyici olduğu kadar isyankâr da: Bir adam uyuyan karısının yanında vampirlerle ilgili bir roman okumaya çalışıyor ama gerçekle kurguyu ayıramıyor; sinemada geçirilen basit bir öğleden sonra tüketim kültürü saldırısına dönüşüyor; sarsıcı derecede gürültülü bir kent manzarası bir şehrin nüfusunu diken üstünde tutuyor; ve kırda geçirilen bir gün piknik yapan şehirli bir çift, bir avcı ve bir çiftçi için farklı anlamlar taşıyor.