Akıllı gazeteci Johnny Barrett, akıl hastanesinde işlenen bir cinayeti çözüp Pulitzer Ödülünü kazanmayı kafaya koymuştur. Yapılacak en kurnaz hareket de deli numarası yaparak akıl hastanesine girmektir. Johnny’nin hastanedekilerle iletişime geçmesi çok zor olmaz, ancak hiçbir şey göründüğü gibi değildir. Ortada içinden çıkılması güç bir durum vardır, dahası yavaş yavaş kendisinde de delilik emareleri görünmeye başlamıştır.

Terry Zwigoff’un, Daniel Clowes’ın kült olmuş çizgi romanından uyarlanan ilk kurmaca filmi, bir yandan kasvetli bir mizah anlayışına sahipken diğer yandan son derece sevimli olabilen, ergenlik yabancılaşmasının kendine özgü bir portresidir. Lise mezuniyetini takip eden bıkkınlık dolu aylarda geçen *Ghost World*, tüketim çılgını Amerika’nın kültürel çölünde belirsiz bir gelecekle yüzleşen, kendine gururla “uyumsuz” diyen Enid’in (Thora Birch) hikayesini anlatır. Alaycılığı en yakın arkadaşı Rebecca (Scarlett Johansson) için bile katlanılmaz bir hal alırken, Enid kendini hiç beklenmedik bir ruh ikiziyle bulur: kendisinden yaşça hayli büyük, melankolik bir plak koleksiyoncusu (Steve Buscemi). Tuhaf karakterleri, Oscar’a aday gösterilen unutulmaz diyalogları ve eski tarihli az bilinen parçalardan oluşan eklektik müzik seçkisiyle "Ghost World", 21. yüzyılın en çok sevilen komedilerinden biridir.

1960’ların başı, İtalya... Amiyane tabirle “sonradan görme” diye ifade edilebilecek insanların hızla türediği, köylüleri ve köy yaşantısını küçümsediği ve daha fazlasını kazanmak için kendi benliklerinden bile vazgeçtikleri bir dönemde Giovanni, sıradan bir işçidir. Çalışmak ve sevgilisi Liliana’yla birlikte geceleri dans salonuna giderek dans etmek haricinde yaptığı bir şey yoktur. Bir de yaşlı ve ilgiye muhtaç babası vardır. İşi gibi özel hayatının da bir süre sonra rutine dönüşmesi, ister istemez işine olan yabancılığı gibi eşine de yabancılaşmasına neden olacaktır...Ermanno Olmi'nin yönettiği I Fidanzati (The Fiances), Cannes Film Festivali'nden ödülle dönmüştü.

Usta Sovyet yönetmen Mikhail Kalatozov, virtüözlük düzeyindeki görsel yeteneği ve duygusal olarak sarsıcı filmleriyle tanınır; ancak belki de hiçbir filmi, Gönderilmemiş Mektup kadar görsel açıdan büyüleyici değildir. Keşif ve hayatta kalma mücadelesini konu alan bu etkileyici hikâye, elmas bulmak için Sibirya'nın acımasız ve kasvetli vahşetine gönderilen dört kişilik bir jeoloji ekibinin başına gelenleri anlatır. Geniş açı çekimlerin büyüsüne kapılan ve ardı ardına cesur sahneler sunan film (Kalatozov’un sık işbirliği yaptığı görüntü yönetmeni Sergei Urusevsky’nin başarısı), sinema tarihinin büyüleyici bir parçası ve aynı zamanda evrensel bir macera şaheseridir.

Lucky Gagin, arkadaşının intikamını almak ve biraz da para kazanmak için San Pablo adında küçük bir sınır kasabasına gelir. İşi pek de kolay değildir. İntikam almak istediği Frank Hugo adındaki adam tehlikeli biridir ve kolay kolay Gagine pabuç bırakacak birisine de benzemiyordur. Arkadaşı Shortynin patronu olan Frank Hugo, onu adamlarına öldürtmüştür ve hiçbir ceza almadan Fiesta festivaline eğlenmeye gelmiştir. Frank Hugonun peşine takılmış hükümet için çalışan Retz, sevimli olduğu kadar bir o kadar da yabani olan Pila, sarhoş ama iyi yürekli Pancho, Gagine yardım etse de, ne dilinden ne de kültüründen bihaber olduğu bu yerde Gaginin istediğine ulaşması zordur.

Yıldız oyuncular Katharine Hepburn ve Cary Grant ile yönetmen George Cukor’un The Philadelphia Story (Philadelphia Hikâyesi) filmindeki efsanevi ortaklıklarından iki yıl önce, zamansız yeteneklerini bir araya getirerek hayat verdikleri bu yapım, 1930’lar romantik komedi türünün kusursuz ve nefis bir örneğidir. Philip Barry’nin 1928 tarihli kapalı gişe oynayan tiyatro oyununun bu ikinci sinema uyarlamasında Cary Grant, karizmasının doruğundadır. Canlandırdığı akrobat ruhlu, özgür yaradılışlı karakter, yıldırım aşkıyla nişanlanmasının ardından, kelimenin tam anlamıyla nişanlısının aristokrat ailesinin hayatına paldır küldür dalar. Bu beklenmedik giriş, kızın kuralcı ve muhafazakâr babasıyla bir değerler çatışması yaratırken; ailenin asi, dikbaşlı ve dışlanmış diğer kızı Hepburn’ün ise başkaldıran hayal gücünü ateşler. Işıltılı çehresinin altında hüzünlü akıntılar barındıran Holiday, her yerdeki sıra dışı ruhlara ve imkânsız hayaller kuran düşperestlere adanmış büyüleyici bir övgüdür; aynı zamanda, gerçekten "iyi yaşamanın" ne anlama geldiğine dair derin bir tefekkür sunar.

1969 yılında Ingmar Berman, görüntü yönetmeni olarak Sven Nykvist ile birlikte adanın geleceğine dair oldukça karamsar bir bakış açısıyla sonlanan Fårö Belgesi filmini çekti. Filmdeki sahnelerden biri bir okul otobüsü ve içindeki genç yolculara aittir. Bergman, on yıl sonra Fårö Document 1979 adlı uzun belgeselinde bunlara ve gerçeklere geri döner.Almanya'da geçirdiği zamanın ortasında Bergman, sevdiği uzak İsveç adasını ve orada yaşayanların sosyoekonomik gerçeklerini incelediği ikinci belgeseli için Fårö'ye döndü. Bir öncekinden daha uzun, daha iyimser ve daha az münzevi olan bu film, adanın 673 sakininin yaşamından bir takvim yılı kesitler sunarken, birçoğunu yorulmak bilmeden koyun kırkarken, çatıları örerken, hayvan keserken ve çeşitli toplumsal ritüelleri yerine getirirken gözlemliyor. Yirmi sekiz saatlik materyalden damıtılan Fårö Document 1979, hayatın döngüsel doğasının lirik bir tasviridir.

Küçük bir Fransız kasabasında polis memuru olan asosyal ve silik kişilikli Pharaon, küçük bir kızın tecavüze uğrayarak öldürülmesi üzerine suçluyu bulmak için görevlendirilmiştir. Bir yandan Joseph ile beraber olan komşusu Domino’ya karşı gizli hisler besleyen Pharaon, görevi bittiği zamanlarda Domino ve Joseph ile birlikte takılmaktadır.Fakat çözmesi gereken cinayet, Pharaon’un içindeki “insanlığa” dair ümitsizlikleri ve korkuları ortaya çıkaracak, bu üç insanın hayatının da etkileneceği bir “insanlık dramı”na dönüşecektir. Cannes Film Festivali’nden “Büyük Ödül, En İyi Erkek Oyuncu ve En İyi Kadın Oyuncu” ödülleriyle dönen L’humanite (Humanité), etkileyici görselliğiyle, amatör oyuncularının güçlü performanslarıyla “insanlık” üzerine 2,5 saatlik minimalist bir başyapıt.Bruno Dumont’un bu büyüleyici ikinci uzun metrajlı filmi, derin bir yabancılaşma içindeki bir polis dedektifinin hikayesi üzerinden insanlık durumunun hem mucizevi hem de dehşet verici yönlerini derinlemesine inceliyor. Başroldeki Emmanuel Schotté, hayatındaki bu ilk oyunculuk performansıyla Cannes’da sürpriz bir şekilde En İyi Erkek Oyuncu ödülünü kazanırken, silinmez hüzünlü bakışlarıyla hafızalara kazınıyor. Küçük bir kızın cinayetini araştıran dedektif, bu süreçte sarsıcı, adeta bir aydınlanma niteliğinde duygusal ve bedensel bağlar kuruyor. Dumont’un profesyonel olmayan oyuncuları yönetmedeki o eşsiz ustalığını ve beden ile cinselliği amansız bir dürüstlükle gözler önüne serme gücünü kanıtlayan L'humanité; hem nev-i şahsına münhasır bir polisiye anlatı hem de insanoğlunun şefkat yeteneği ile ilkel, bazen de barbarca hayvani içgüdüleri arasındaki o gerilimi sorgulayan kışkırtıcı bir keşif yolculuğudur.

Yeraltı çizgi roman sanatçısı R. Crumb’ın çalışmalarını bilenler, birkaç tahtasının eksik olduğunu tahmin edebilir ve gerçekten de haklı çıkabilirler. Oysa ki Terry Zwigoff’un, Crumb’ın hayatını anlatan bu hüzünlü ve büyüleyici belgeselinin en büyük keşiflerinden biri, R. Crumb’ın, hepsi de beklenmedik yetenek ve yaratıcılık sahibi olan ancak bu yaratıcılık gücünü birbirinden son derece farklı hal ve dışavurumlara akıtan üç kardeşten en az acayibi, ve en iyi uyum göstereni olması. Kardeşlerden biri, zamanının çoğunu San Francisco sokaklarında meditasyon yaparak geçiriyor. Diğeriyse, evinde annesiyle gizlenerek klinik depresyon ve delilikle mücadele eden bir münzevi. Bu iki kardeş de en az R. Crumb kadar sanata yatkın ve yetenekli; ve filmin büyük kısmı, paylaştıkları görece sıradan çocukluk evresinin üç kardeşi nasıl farklı yönlere itmiş olduğunu gözler önüne seriyor.

Birbirlerine aşık olan Saskia ve Rex çifti, tatil yapmak amacıyla arabalarına atlayıp yola koyulurlar. Çiftimiz güle oynaya yollarına devam ederlerken Saskia Rex’e, belirli aralıklarla gördüğü ve her seferinde aynı kurgunun yaşandığı, özünde ikisinin de birbirlerine kavuşamadıklarını anlatan rüyalarından bahseder. Peşisıra patlak veren ve küçük bir anlaşmazlık sonucu yaşanan tartışma; Saskia’nın Rex’ kendisini hiç bırakmaması için yemin ettirmesiyle son bulur ve dinlenmek üzere bir benzin istasyonunda mola verirler. Saskia, kahve almak için markete gider ve geri dönmez. Ne yapacağını bilemez bir durumda olan ve belirli bir süre arabasında Saskia’yı bekledikten sonra etrafı kolaçan eden Rex, herhangi bir sonuç alamaz. Hatta müessese sahibi, Saskia’nın belki de kendi isteğiyle oradan ayrılmış olabileceğini düşünerek ortada hiçbir delil bulunmadığını ileri sürer ve polisi bile aramaya tenezzül etmez. Rex ise böyle bir varsayıma asla inanmayacaktır…

Küçük bir adanın tek yaşayanları anne, baba ve iki çocuktan oluşan dört kişilik bir Japon ailesidir. Ailenin iki çocuğundan büyük olanı, her sabah anne veya babası tarafından kayıkla kasabadaki okula götürülmekte ve akşam alınmaktadır. Çocuğun bırakılış ve alınışlarında da mutlaka iki kova su getirilmektedir. Günlerden bir gün çocuk hastalanır ve baba, doktor için kayıkla kasabaya geçer ancak adaya döndüklerinde her şey için çok geçtir. Tekrar gündelik yaşamlarına dönen anne, baba ve küçük çocuğun adadaki hayatları aynı şekilde devam ederken, bir sabah aniden annenin kadere karşı koyan çığlığı belirir...Hadaka No Shima (The Naked Island) - Çıplak Ada, yönetmenin tabiriyle 'doğaya karşı karıncalar gibi çalışan ve mücadele eden insanları perdeye aktaran' sinemasal bir şiirdir.

James Mason, ufak bir şehirde öğretmenlik yapmaktadır. Doktorların verdiği kortizonu kullanan öğretmen, ilaçların sağladığı kendini iyi hissetme duygusuna bağımlı hale gelir. Bu durum onu, karısına, oğluna ve etrafındaki herkese karşı kötü davranan huysuz bir nevrotiğe, megaloman bir zorbaya dönüştürecektir.

Michael Roemer'ın yakın çalışma arkadaşı Robert M. Young tarafından hassasiyetle çekilen çığır açan ilk uzun metrajlı filmi, şiddetli önyargılar karşısında insanlığın hâlâ yankılanan bir ifadesidir. Sivil haklar hareketinin doruk noktasında çekilen Nothing but a Man, ayrımcılık ve ekonomik güvencesizliğin gündelik zorluklarıyla yüzleşen güneyli siyahi bir demiryolu işçisinin (Ivan Dixon) yeni eşiyle (cazın büyük ismi Abbey Lincoln) yuva kurmaya ve babasının (Julius Harris) izini sürmeye çalışırken çizdiği dürüst portre aracılığıyla sistematik ırkçılığın bedelini gözler önüne seriyor. Malcolm X'in hayranlığını kazanan ve artık Amerikan sinemasının dönüm noktalarından biri olarak kabul edilen bu hassas film, toplumsal eleştirisini unutulmaz karmaşıklık ve gerçeklikteki karakterlerle temellendiriyor.

Filminde, röportaj yapmak için gittiği ABD'de herşeyi yabancı ve itici bularak bir kimlik bunalımına giren ve amaçsızca turlayan Alman gazeteci Philip (Rüdiger Vogler)'in ülkesine geri dönmeye karar vermesi, havaalanında karşılaştığı mutsuz ve umutsuz bir kadının (Lisa Kreuzer) küçük kızı Alice'i (Yella Rottländer) kendisine emanet etmesiyle de yaşamının akışının tamamiyle değişmesi anlatılır * Wim Wenders'in yol üçlemesinin ilk filmi.

İki alkolik, zevk meraklısı, işsiz, aktör arkadaş Withnail ve Marwood, bir kenar mahalledeki evlerinde sefalet içinde yaşarlar. Paraları yoktur, dahası ne yemek bulabilirler, ne ısınabilirler. Yaşadıkları ortamdan, uyuşturucu satıcılarından ve İrlandalı bir adamın yaptığı tacizlerden uzaklaşmak için Withnailin gay amcası Montynin kır evine giderler. Bir süreliğine de olsa sefaletlerinden uzaklaşacağını düşünen ikilinin hava şartlarından, komşularından ve Monty amcanın gayliğinden dolayı başına gelecekler vardır. Traji ve komedi öğelerini birleştiren film, Bruce Robinstonun 1960 sonlarında yaşadığı hayatı konu alır.

Amerikan rüyası, Sean Baker ve Shih-Ching Tsou'nun 11 Eylül sonrası New York'un çeperlerinde yaşam mücadelesi veren belgesiz bir Çinli göçmenin hayatına daldığı ham, vérité (gerçeklik) Take Out filmindeki kadar uzak görünmemiştir. Bir tefecinin şiddetli misillemesiyle karşı karşıya kalan restoran teslimatçısı Ming Ding'in borcunu ödemek için akşama kadar vakti vardır ve çılgın bir gün boyunca bahşiş olarak yeterli parayı kazanmak için zamana karşı yarışırken hem ezici aksiliklerle hem de beklenmedik insanlık anlarıyla karşılaşır. Bu basit kurgudan yola çıkan Baker ve Tsou, New York'u ayakta tutan, çoğu zaman göz ardı edilen hayatlara ve emeğe şefkatli bir ışık tutarak, gündelik hayata dair bir tür neorealist hayatta kalma gerilimi yaratıyor.

Küçük oğlu Jun ile, ölen kocasının doğduğu yer olan Miryang’a taşınmaya karar veren piyano öğretmeni Shin-ae, yol esnasında arızalan aracını tamir için gelen servis görevlisi Jong Chan ile tanışır. Shin-ae, Çince'de anlamı "Gizli Güneş Işığı" anlamına gelen Miryang’dan bir arsa almak, orada bir müzik okulu açarak temelli kalmak istemektedir. Yaşadığı çevrede birikmiş parası olduğu duyulduktan kısa bir zaman sonra oğlu Jun fidye için kaçırılır. Fidyeyi ödemesine karşın oğlunu geri alamayan Shin-ae’nin zaten var olan inanç bunalımı iyice artar ve hayatta neyin doğru neyin yanlış olduğuna karar veremeyecek trajik bir döngüye hapsolur.

Ian McEwan’ın büyük beğeni toplayan romanından uyarlanan bu yapıtta, oyun yazarı ve senarist Harold Pinter, güç, kontrol ve haz ile acı arasındaki o korkutucu derecede ince çizgiye dair bu büyüleyici çalışmaya kendi alametifarikası olan huzursuz edici diyalogları ve sinsice tırmanan tehdit hissini üflüyor. İlişkilerini düzeltmek için Venedik’te tatil yapan güzel İngiliz çift rolünde Rupert Everett ve Natasha Richardson birer avı canlandırırken; Christopher Walken ve Helen Mirren ise onları görkemli, eski dünya esintili saraylarının tekinsiz ağına düşüren avcılar olarak karşımıza çıkıyor. Ortaya çıkan ise; görüntü yönetmeni Dante Spinotti’nin zarifçe kayan takip sahneleri, Angelo Badalamenti’nin haz dolu müzikleri ve kesintisiz bir erotik ve duygusal gerilimin büyüleyici dörtlü dansını koreografi gibi işleyen Paul Schrader’ın titiz yönetimiyle, ihtişamlı bir dehşet atmosferine bürünen, huzursuz edici ve mazoşist bir baştan çıkarma hikayesidir.

Oscar ödüllü Sean Penn ile Jennifer Jason Leigh, Phoebe Cates, Judge Reinhold, Ray Walston gibi ünlü yıldızların Güney Kaliforniyalı liselileri canlandırdıkları bu neşeli filmde, bu gençlerin en çok önem verdikleri şeylere değiniliyor: Seks, uyuşturucu ve rock n roll. Amy Heckerlingin (Clueless) ilk yönetmenlik tecrübesine Cameron Crowe da (Şöhrete İlk Adım) seksenlerdeki Amerikalı gençlerin yaşamını kendi tecrübelerinden yola çıkarak anlattığı ilk senaryosuyla katılıyor. Seksenlerin ünlü grupları Go-Gos, Oingo Boingo ve The Carsın müzikleriyle, Nicolas Cage, Eric Stoltz ve Anthony Edwardsın ilk oyunculuk denemelerini yaptıkları Fast Times at Ridgemont High öncülerinden olduğu güçlü ve cesur gençlik komedisi türünde seyircileri günümüzde de hala eğlendirerek etkisini sürdürüyor.

Bolluk içerisinde yaşayan, ancak her ne kadar imkanları çok olsa da mutluluğu bulamayan Pierre, ruhsuz ve hiçbir duygu barındırmayan evliliğinde hayatını geçirmektedir. Bir gün, çalıştığı yere sekreter olarak gelen utangaç ve güler yüzlü güzel bir kadına tutulur ve artık hayatı için değişimin vakti geldiğini anlar...Pierre Étaix'in yönettiği Le Grand Amour, Cannes Film Festivali'nde Altın Palmiye adayıydı.

Jerome Kern ve Oscar Hammerstein II'nin Edna Ferber'in geniş kapsamlı romanından yaptıkları ölümsüz müzikal uyarlama, James Whale'in zarif yönetmenliğinde en sadık ve kalıcı sinemasal muamelesini görüyor. Değişen Amerikan eğlence geleneklerinin ve ırk ilişkilerinin zengin bir portresi olan Show Boat, 1880'lerin Güney'inde ailesinin mütevazı yüzen oyun evinden 1930'ların Kuzey'inin parlak sahne ışıklarına uzanan yolculuğunda, sahnelere hevesli bir aktör olan Magnolia'nın (Irene Dunne) talihini takip ederken elli yılı ve üç kuşağı kapsıyor. Gösteri dünyasının efsanelerinden oluşan oyuncu kadrosunda Helen Morgan, Hattie McDaniel, Charles Winninger ve "Ol' Man River "ın ikonik, ruhu sarsan yorumu Amerikan sahne ve ekranının en büyük zaferlerinden biri olan Paul Robeson yer alıyor.

Kendini her zaman şefkatli ve adaletli birisi olarak tanımlayan Johannesburg´lu bir öğretmen, siyahi bir bahçıvanının oğlu vahşice öldürülünce ´ırkçılık´la tanışır... Yavaş yavaş farkedecektir ki dahil olduğu toplum, adaletsizlik ve sömürü temelleri üzerine kuruludur...

Bir zamanların punk grubu Sex Pistolsun basisti Sid Vicious ile sevgilisi Nancy Spungenin biyografisi. Sex Pistols Amerika turnesinden sonra eroin bağımlısı Sid Vicious kendi solo kariyerini düşünürken bir sabah bir otel odasında Nancynin karnında bıçakla küvette ölü bulunur.

Roberto Rossellini, bu etkileyici ve atmosferik biyografide, dini zulüm ve cehaletin ortasında Tanrı ile bilim arasında bir uyum olduğuna inanan filozof ve matematikçi Blaise Pascal'a hayat veriyor.

Kıskançlık ve şiddet, Manila'nın varoşlarında geçen bu klostrofobik melodramda başrolde. Lino Brocka, küçük düşürülmüş kadınlar olarak masum bir kız çocuğuyla onun buruk annesinin yıkıcı bir portresini özenle inşa ediyor. İnsiang, ev işlerinin egemenliğinde sessiz bir hayat sürer; ancak annesinin sevgilisi tarafından tecavüze uğrayıp kendisiyle ilgilendiğini söyleyen genç adam tarafından terk edildikten sonra acımasız bir intikam alır. Kenar mahallelerdeki yoksulluğun yol açtığı aşağılanmaların, özellikle de kadınlar için, vahşi bir yorumu olan İnsiang, Cannes'da gösterilen ilk Filipin filmidir.

Pierre Etaix, dört kısa filmden oluşan bu durmaksızın eğlendirici derlemede, 1960'lara kendi çarpık ama zeki perspektifinden bakıyor. Her bir bölüm teknik açıdan etkileyici olduğu kadar isyankâr da: Bir adam uyuyan karısının yanında vampirlerle ilgili bir roman okumaya çalışıyor ama gerçekle kurguyu ayıramıyor; sinemada geçirilen basit bir öğleden sonra tüketim kültürü saldırısına dönüşüyor; sarsıcı derecede gürültülü bir kent manzarası bir şehrin nüfusunu diken üstünde tutuyor; ve kırda geçirilen bir gün piknik yapan şehirli bir çift, bir avcı ve bir çiftçi için farklı anlamlar taşıyor.

Korku sinemasının en iyi ve en edebi filmlerinden biri olan En Tehlikeli Oyun'da (İnsan Avcısı) Leslie Banks, Fay Wray ve Joel McCrea'nın canlandırdığı, dünyanın en egzotik avı olan misafirlerine düşkün bir büyük avcı rolünde. Film yapımcıları Merian C. Cooper ve Ernest B. Schoedsack, 1933 yapımı King Kong ile tarihe geçmeden önce, Richard Connell'ın bu kısa öyküsünden yaptıkları tüyler ürpertici uyarlamayla izleyicileri büyüledi."The Most Dangerous Game", genel olarak, bugünün seyircisini o zamanlardaki gibi etkileyebilecek bir film değil ama yine de kült bir klasik. Üzüldüğüm en önemli nokta, bugün maalesef bize kadar ulaşmayan, ön seyirci tepkisiyle kesilip atılmış dehşet görüntüleri. 6 dakikalık bu görüntülerin içinde insan başlarıyla dolu av odası duvarları (filmde bir adet gösteriliyor, geri kalan görüntü kesilmiş), bir ağaca okla saplanmış yavaş yavaş ölmekte olan bir deri bir kemik denizci gibi detaylar varmış. Kritik bir başka sahne ise, Zaroff’un her öldürdüğü avını anlattığı sahne. Bugün bunlar olsaydı, filmin çok daha dehşet bir film olacağı açık. 

Mai Zetterling’in sineması, 1960’ların feminist sinemasının bu keskin ve muzip mihenk taşıyla, coşkulu bir deneyselliğin ve amansız bir politik adanmışlığın zirvesine ulaşır. Üç kadın (ulusal sinemanın ikonik isimleri Bibi Andersson, Harriet Andersson ve Gunnel Lindblom), Lysistrata oyununun tiyatro turnesiyle İsveç’i fellik fellik gezip ekseriyetle kendilerini anlamayan seyircilere oynarken, kendi yaşamlarının ve evliliklerinin Aristofanes’in eserindeki o karmaşık, çatışmalı toplumsal cinsiyet ilişkilerinde aynalandığını görür. Sahnedeki dram, sahne arkasındaki gerçeklik ve sürrealist fanteziler ile gündüz düşlerinden taşan bir sel, Kızlar’da (The Girls) çarpışır. Film; kadınların özgürleşme yolunda karşılaştıkları sayısız engele ve patriyarkanın gürültüsü arasında sesini duyurmaya çalışan kadın sanatçının varoluş mücadelesine yöneltilmiş keskin ve alaycı bir bakıştır.

Alain Leroy, alkol bağımlılığı sebebiyle özel bir hastanede tedavi görmektedir. Oldukça sıkıntılı günler geçirmesine rağmen, eski dostlarıyla tekrar takılmak için hastaneyi terk eder. Ancak arkadaşlarından hiçbiri kendisine yardımcı olmayacak, aksine Alain'in sıkıntısı gün geçtikçe artmaya başlayacaktır.Louis Malle'in yönettiği Le Feu Follet (The Fire Within) - Ateşle Oyun, Venedik Film Festivali'nden iki ödülle dönmüştü.

Roberto Rossellini'nin Descartes'ı anlatan filmi, kahramanının ünlü "Düşünüyorum, öyleyse varım" sözü kadar yalın, saplantı ve varoluşsal kriz üzerine samimi ve psikolojik bir çalışma.

Pierre Etaix'nın ilk uzun metrajlı filmi, kendine özgü yazar-yönetmen yıldızının komik mizahını ve tuhaf cazibesini ortaya koyuyor. Etaix, Buster Keaton'a bir saygı duruşu olarak, ailesinin baskısı altında evlenecek genç bir kadın bulmak için yola çıkan ayrıcalıklı ama korunaklı genç bir adamın (neredeyse sessiz bir performansla Etaix'in kendisi tarafından canlandırılan) bu sevimli hikayesini şekillendirdi - ancak aklını, yüzü yatak odasının duvarlarını süsleyen ünlü şarkıcıdan ayırmakta zorlanıyor.

Liman şehri Séte... 60 yaşında çökmüş bir adam olduğu halde hala tersanede çalışan Süleyman'ın işi her geçen sene daha da güçleşmektedir. Karısından boşanmış olsa da ailesine yakın olmak için elinden geleni yapar. Ayrılıklar ve çekişmelerle dolu bir geçmiş daima kendini hissettirir ve parasal sıkıntılar tüm zorlukların üzerine tuz biber eker. Bu zor zamanlarda sanki her şey Süleyman'ın çaresizliğini ve acizliğini arttırmaktadır. Sürekli olarak tek çıkış yolunu düşünür: kendi işini kurmak, yani bir lokanta açmak... Ama bu planını hayata geçirmesi hiç de kolay değildir, yetersiz ve düzensiz geliriyle ihtiyacı olan sermayeyi denkleştirmesi neredeyse imkansız gibidir. Fakat bu hayal kurmasına ve hayalini başta ailesi olmak üzere çevresindekilere anlatmasına engel değildir. Zamanla ailenin biraraya gelip destek vermesiyle bu proje, ailenin her üyesi için daha iyi bir yaşamın simgesi olur...

Yer 1960'lı yılların Amerikası, New York. Manhattan'ın hareketli müzik piyasasında tutunmaya çalışan genç Llewyn Davis, hayatını müzikle kazanmak ve sanatını icra edebilmek için her yolu denemektedir. Halkın önünde saygın bir yere sahip olmak isteyen Davis, bir yandan da şehrin acımasız koşulları altında yaşamını sürdürmeye çalışmaktadır. Fakat başını sokabileceği bir evi olmadan eski kız arkadaşı Jean Berkey'in kanepesiyle, kız kardeşinin kendisinden yakınmaları arasında gidip gelir. Dönemin önemli menajerlerinden Bud Grossman'a müziği, plağının bir kopyasını dinletmek tek hedefidir...

Türün kurallarını hiçe sayan bu korku-müzikal karmaşası, Polonyalı yönetmen Agnieszka Smoczyńska'nın cesur ilk filmi. Alternatif bir 1980'ler Polonya'sında karada yaşamı keşfetmek için karaya çıkan etobur bir çift denizkızı kardeşi takip ediyor. Yarı şaşaalı, yarı yıkık dökük bu dünyada gece kulübü şarkıcıları olarak bir gecede fenomene dönüşüyorlar. Polonyalı yönetmen Agnieszka Smoczyńska'nın cesur ilk filmi olan bu türe meydan okuyan korku-müzikal karışımı, 1980'lerin alternatif Polonya'sında karadaki yaşamı keşfetmek için kıyıya çekilen bir çift etobur denizkızı kız kardeşi takip ediyor. Baştan çıkarıcı siren şarkıları ve uhrevi auraları, onları Smoczyńska'nın hayalindeki yarı gösterişli, yarı çürümüş dünyada gece kulübü şarkıcıları olarak bir gecede sansasyon haline getiriyor. Yönetmen, Hans Christian Andersen'ın "Küçük Denizkızı"na, kız kardeşlerden birinin bir insana âşık olmasıyla aralarındaki bağın sınandığı ve hayatta kalma mücadelelerinin tehdit altına girdiği, içgüdüsel olarak şehvetli, karanlık bir feminist yorum getiriyor. Akılda kalıcı, sentezleyici ağırlıklı bir film müziği, çarpıcı şarkılı danslı numaralar ve özenle tasarlanmış, gösterişli ama kirli mekânlarıyla bir büyüme masalı olan The Lure, ortaya çıkan kadın cinselliği, sömürü ve yetişkinliğin tavizleri temalarını vahşi bir enerji ve özgünlükle keşfediyor.

Hikaye Marseille de geçiyor. Barmen César'ın oğlu Marius, mahalle kızı ve limandaki balık satıcısının kızı Fanny ile romantizm yaşadı. Evlilikten ve bebeğin doğumundan birkaç ay sonra Marius geri döner ve Fanny'yi geri kazanmaya çalışır.

1970'lerde büyük bir Hollywood stüdyosu için film yöneten az sayıda kadından biri olan öncü Joan Micklin Silver, Ann Beattie'nin çok satan romanından uyarlanan bu anti-romantik komedide, aşık memur Charles (John Heard) ve evli ama ayrı yaşayan iş arkadaşı Laura (Mary Beth Hurt) hakkında çetrefilli bir ilişkinin psikolojisini korkusuzca irdeliyor. İlişkilerinin sona ermesinden aylar sonra Charles, belki de hiç yaşanmamış bir aşkı yeniden alevlendirmek için umutsuzca çabalarken anılar peşini bırakmaz. Geçmiş ve bugün arasında ustalıkla geçiş yapan Micklin Silver, erkeklerin arzularını gerçekleştirme fantezisinin bu keskin yapısökümünü standart film-romantizm mecazlarının ötesinde daha karmaşık ve keskin bir şekilde gerçekçi bir şeye yönlendiriyor.

FBI ajanı Chester Desmond, Twin Peaks isimli bir kasabadaki cinayet olayını araştırmak üzere görevlendirilir. Ceset Laura Palmer isimli bir lise öğrencisine aittir. Olayı araştırmaya başlayan Desmond, Palmer’ın lisenin en popüler genç kızı olduğunu öğrenir.Herşeyiyle sağlıklı ve normal bir hayat sürdüğü izlenimi veren, okulun en yakışıklı öğrencisi Bobby ile sevgili olan Laura, herkesten sakladığı bir sırra sahiptir. Bunu en iyi arkadaşı Donna bile bilmemektedir…

İnsanlar, dileklerini şişelere koyup denize atar. Amiro ve onun gibi talihsiz çocuklar ise o şişeleri denizden toplayarak geçinmeye çalışmaktadır...Amir Naderi'nin yönettiği Davandeh (The Runner) - Koşucu, para kazanabilmek için su satıp ayakkabı boyayarak günübirlik işler peşinde olan, bu işleri yaparken de hakkını aramak için sürekli koşmak zorunda kalan, savaşta ailesini kaybetmiş kimsesiz Amiro'nun hayatını anlatıyor. Doğuştan elde edilmiş ve sonradan kazanılmış hakları, statüyü, savaşın geride bıraktığı yıkık hayatları gözler önüne seren film, İran Sineması'nın karanlık yılları kabul edilen 1979-1982 yılları arasından sonra uluslararası camiada beğeni toplamayı başarmıştı.

The Bank Dick (1940), W. C. Fields’in başrolünü oynadığı, tüm zamanların en klasik komedi filmlerinden biridir. Edward F. Cline’in yönettiği film, aile yaşamı ve evliliği, bankacılık uygulamalarını ve küçük kasaba davranışlarını bir dizi kısa skeçle hicveder.Egbert Sousé, bir banka soyguncusu oturduğu bankın üzerinden düştüğünde beklenmedik bir kahramana dönüşür. Artık cesur olduğu düşünülen Egbert'e banka görevlisi olarak iş verilir. Kısa süre sonra, şarlatan J. Frothingham Waterbury bir maden şirketinden hisse satın alması için Egbert'e yaklaşır. Egbert, veznedar Og Oggilby'yi, plan işe yaradığında iade edilmek üzere kendisine borç para vermeye ikna eder. Ne yazık ki banka müfettişi Snoopington sürpriz bir şekilde ortaya çıkar.

İşsiz kalan İbrahima’nın karnını doyurması gereken geniş bir ailesi vardır. Bir gün Paris’teki kuzeni ona para gönderir. Parayı çekmek üzereyken, kimlik belgesi olmadığı ortaya çıkar. Parayı alabilmek için, yozlaşmış Senegal bürokrasisinin ortasında absürd bir maceraya atılır.Bir Afrika dilinde çekilen ilk uzun metraj film unvanına sahip Havale, küreselleşen dünyaya dair keskin mizahıyla dikkat çeken bir taşlama. Bir adamın bankadan para çekebilmek için giriştiği Sisifosvari uğraşı anlatan bu Ousmane Sembène şaheseri, restore edilmiş kopyasıyla karşınızda.