İşsiz kalan İbrahima’nın karnını doyurması gereken geniş bir ailesi vardır. Bir gün Paris’teki kuzeni ona para gönderir. Parayı çekmek üzereyken, kimlik belgesi olmadığı ortaya çıkar. Parayı alabilmek için, yozlaşmış Senegal bürokrasisinin ortasında absürd bir maceraya atılır.Bir Afrika dilinde çekilen ilk uzun metraj film unvanına sahip Havale, küreselleşen dünyaya dair keskin mizahıyla dikkat çeken bir taşlama. Bir adamın bankadan para çekebilmek için giriştiği Sisifosvari uğraşı anlatan bu Ousmane Sembène şaheseri, restore edilmiş kopyasıyla karşınızda.

İşsizlikten yakınan bir adam, iş bulmak için çocuğuyla beraber Japonya'da dolaşmaya başlar. Bir yerde iş bulur ama kendisinden eski bir kasabaya gitmesi istenir. İşçi buraya gider ama karşısında bir iş yeri yoktur. Bütün kasaba terk edilmiştir. Sadece bir kadın, kocasının gelip onu almasını bekler. Bir kazaya kurban gider ve kasabanın kaybolmuş ruhuna dahil olur...

Başına buyruk yazar-yönetmen Juzo Itami'nin hareketli ve hüzünlü ilk uzun metrajlı filminde ölüm, Japon tarzı. Şehvet düşkünü babasının ani ölümünün ardından, başarılı bir aktör (Itami'nin eşi ve sık sık birlikte çalıştığı Nobuko Miyamoto) ve kocası (Tsutomu Yamazaki) Tokyo'dan ayrılır ve geleneksel bir cenaze törenine nezaret etmek üzere aile evlerine dönerler. Ormanda yasadışı kaçamaklar, şaşırtıcı derecede materyalist bir rahip (Yasujiro Ozu müdavimi Chishu Ryu) ve sinemanın en epik sandviç teslimini getiren üç günlük yas boyunca, kamusal nezaket ile özel ikiyüzlülük arasındaki gerilimler gözler önüne serilir. Kara komediyi dokunaklı bir aile dramıyla ustaca dokuyan Cenaze, hiçbir şeyin, ölümün kesinliğinin bile sınır dışı olmadığı Japon toplumunda eski ve yeni arasındaki çatışmanın korkusuz bir hicvi.

Güzel ama ruhu yaralı Dominique Marceau (Brigitte Bardot), taşranın boğucu kasvetinden kaçıp Paris’in bohem dünyasına sığınır; ancak kendini bir anda mahkeme salonunda, sevgilisini (Sami Frey) öldürmekle suçlanırken bulur. Dava başladığında ve avukatlar Dominique’in kaderi üzerine amansız bir kavgaya tutuştuğunda, Henri-Georges Clouzot’nun Oscar adayı filmi La Vérité (Hakikat), genç kadının geçmişine iner ve şehirde tutunma çabasını adım adım yeniden inşa eder. Filmde karşımıza çıkan; çevresi tarafından hor görülen, yanlış anlaşılan dürtüsel bir genç kadının incelikli portresi ve yükselmekte olan bir orkestra şefiyle yaşadığı nihayetinde trajik olan aşkıdır. Bardot’nun büyüleyici performansıyla devleşen ve Fransız ustanın kariyerindeki o görkemli geç dönem başarılarından biri olan bu dokunaklı, ilmek ilmek işlenmiş yapıt; riyakâr ve ahlakçı topluma karşı sert bir hüküm niteliği taşır.

Polis memuru Yuen, ortağını kanlı bir saldırıda kaybeder ve onu intikamını almak için yemin eder. Kanunlarla bir şeyin çözülmediğini gören, Yuen intikamını almak için kendisi gibi düşünen Tony ile bir ekip olur. Silah kaçakçılığı yapan ve ortağını öldüren gangsterlerden intikam almak için büyük bir aksiyon-macera başlar * Aksiyon filmlerinin yaşayan en büyük ustalarından biri olan John Woo, ABDye transfer olmadan önce çektiği son Hong Kong yapımı filmidir. Bu Film John Woonun en iyi filmlerinden biri olarak gösterilmektedir...

Peter Davis'in 1974 tarihli dönüm noktası niteliğindeki belgeseli Hearts and Minds (Kalpler ve Zihinler), ABD'nin Vietnam'a müdahil oluşunu, etrafını saran tartışmaların doruğa ulaştığı bir dönemde korkusuzca gözler önüne seren şaşırtıcı ve cesur bir film. Davis, röportajlardan haber filmlerine, çatışma görüntülerinden iç cephede yol açtığı kargaşaya kadar çok sayıda kaynak kullanarak savaşın feci etkilerine dair güçlü ve etkileyici bir tablo çiziyor. Patlayıcı, ikna edici ve sarsıcı olan Kalpler ve Akıllar, ezici bir duygusal deneyim ve tarihin bu yıkıcı dönemi hakkında bugüne kadar yapılmış en önemli kurgusal olmayan film.

Tod Browning ile efsanevi başrol oyuncusu Lon Chaney arasındaki işbirliğinin en ünlü ve en sapkın filmi olan Bilinmeyen'de, kolsuz İspanyol bıçak atıcısı Alonzo (hançerlerini ayaklarıyla fırlatır) rolündeki "Bin Yüzlü Adam", güzel asistanına (Joan Crawford) duyduğu alçakça aşkla (tesadüfe bakın ki hiçbir erkeğin elinin değmesine dayanamayan bir kadındır) onu tarifsiz aşırılıklara sürükler. Sadomazoşist saplantı, aldatma, cinayet, şekil bozukluğu ve muhteşem bir Grand Guignol doruk noktası... Brownning, bu korkunç öncülden son damlasına kadar yararlanıyor.

Katalan mimar Antoni Gaudí (1852 - 1926) dünyanın en şaşırtıcı binalarından, iç mekanlarından ve parklarından bazılarını tasarladı; Japon yönetmen Hiroshi Teshigahara, yirminci yüzyılın ikinci yarısının estetik açıdan en cüretkar filmlerinden bazılarını inşa etti. Burada onların sanatı eşsiz, büyüleyici bir sinema deneyimiyle birleşiyor. Görsel bir şiirden daha az belgesel olan Teshigaharas Antoni Gaudí, izleyicileri Gaudi'nin henüz tamamlanmamış devasa başyapıtı Barselona'daki Sagrada Familia katedrali de dahil olmak üzere gerçekten muhteşem mimarisinde bir tura çıkarıyor. Teshigahara, konusunun organik yüzeylerindeki kıvrımlar kadar cesur ve şehvetli kamera çalışmasıyla Gaudi'yi filmde ölümsüzleştiriyor.

Danimarkalı sinema dehası Carl Theodor Dreyer, Jeanne d'Arc'ın hikayesine yönelmeden önce, kendi zamanının ötesinde bir aile içi yaşam incelemesi olan bu filmi yaratmıştır. İnce bir intikam komedisi olan film, kurnaz bir dadının yardımıyla, zorba kocasına oyunu kendi lehine çeviren bir ev kadınının hikayesidir. Dreyer, bu filmde, alışılagelmiş titiz tekniği ve sağlam duyarlılığı ile hafifliği ve mizahı bir araya getirir. Evin Efendisi (Master of the House), kendi döneminde büyük bir gişe başarısı elde etmiş ve sessiz sinemanın bir incisi olarak kalmıştır.

Ronald Neame'in Tunes of Glory filminde, eşsiz Alec Guinness, barış zamanı bir İskoç taburunun viski içen, ayakları yere sağlam basan komutanı Jock Sinclair'i canlandırıyor. Hayatı boyunca askerlik yapmış olan Sinclair, adamlarından saygı ve sadakat beklemektedir. Ancak Basil Barrow (John Mills) -askeri bir ailenin eğitimli, kitaba bağlı çocuğu- Sinclair'in yerine sahneye çıktığında, iki adam hem taburun hem de adamlarının kalplerinin ve zihinlerinin kontrolü için şiddetli bir mücadeleye girişir. James Kennaway'in romanından uyarlanan ve Guinness ile Mills'in kusursuz performanslarıyla dikkat çeken Zafer Tınıları, İngiliz toplumunun kurumsal çelişkilerini ve sınıfsal hiyerarşilerini yorumlamak için askeri hayatın katı katmanlaşmasını kullanarak beklenmedik derecede dokunaklı bir drama imza atıyor. 

Babalarının ölümü sonrası Hindistan’a yolculuğa çıkmaya karar veren birbirinden ilginç karakterdeki üç kardeşin başlarından geçen fantastik olayların anlatıldığı The Darjeeling Limited, Wes Anderson imzasını taşıyor. Filmin hikayesi, birbirine yabancı üç kardeşin babalarının ölümünün ardından Hindistan’da bir tren turuna çıkmalarını anlatıyor. Hayal ürünü olan uzun mesafe treni “Darjeeling Limited”ın ismi, belli ki Darjeeling Himalayan Railway’den alıntılanmış… Bu tren yolculuğu, birbirlerini tanıyıp yakınlaşmaya çalışan kardeşlerin çabalarının arka planını oluşturuyor…

Büyük usta Satyajit Ray, Devi (Tanrıça) filminde bağnazlık ile özgür irade arasındaki çatışmayı gözler önüne sererken, dini ortodoksiye ve ataerkil güç odaklarına karşı son derece modern ve sarsıcı bir başkaldırıda bulunur.On dokuzuncu yüzyılın ikinci yarısında, kırsal Hindistan’da geçen hikayede; varlıklı bir feodal toprak ağası (Chhabi Biswas), oğlu (Soumitra Chatterjee) öğrenimini tamamlamak üzere Kalküta’ya gittikten sonra, çok sevdiği gelininin (hüzünlü gözleriyle hafızalara kazınan Sharmila Tagore) Ana Tanrıça'nın yeryüzündeki tecellisi olduğu fikrine kapılır. Bu hezeyan, genç kadın ve çevresindekiler için yıkıcı bir felakete dönüşür.Görüntü yönetmeni Subrata Mitra’nın elinden çıkan zarif ve stilize kompozisyonlar ile gölge-ışık (chiaroscuro) oyunları, bu ailevi trajedinin dışavurumcu şiddetini körükler; yapıtı hem yüce hem de paramparça eden bir deneyime dönüştürür.

Mary Henry, gizemli koşullar nedeniyle ölümcül bir araba kazasından sağ kurtulan tek kişi olur. Olayı geride bırakmaya çalışarak Utah'a taşınır ve kilise orgcusu olarak işe başlar. Ancak yeni başlangıcı, şeytani bir adamın imgelemleriyle kesintiye uğrar. İmgeler daha sık görülmeye başlayınca, Mary kendini kasabanın eteklerindeki terk edilmiş karnavala çekilmiş bulur. Garip bir şekilde çekici olan karnaval, trajik geçmişinin sırrını barındırıyor olabilir.Endüstriyel film yapımcıları tarafından küçük bir bütçeyle çekilen, ürkütücü derecede etkili B-film klasiği Ruhlar Karnavalı, "bir Bergman görünümüne ve bir Cocteau hissine" sahip olmayı amaçlıyordu - ve çarpıcı bir şekilde kullanılan mekanları ve ürkütücü org müziğiyle bunu başarıyor. Herk Harvey'nin ürkütücü başyapıtı gece televizyonlarında kült bir takipçi kitlesi kazandı ve bugün de sinemacılara ilham vermeye devam ediyor.

Richard Linklater'ın yönettiği Slacker, Austin, Teksas'ta eksantrik ve aşırı eğitimli gençlerin oluşturduğu gevşek örgülü bir alt kültürün hayatından bir gün sunuyor. Yazar-yapımcı-yönetmen Linklater ve arkadaşlarından oluşan ekip, sadece 23.000 dolara 16 mm'de çekim yaparak geleneksel bir olay örgüsü fikrini bir kenara atmış, bunun yerine her biri bir diğeri kadar ilgi çekici yüzden fazla karakterden oluşan bir duvar halısı yaratmayı tercih etmiştir. Slacker, agresif ve katılımcı olmayan yeni bir nesle ileri görüşlü bir bakış ve 1990'ların Amerikan bağımsız film hareketinin kilit filmlerinden biri.

Roma'nın büyüleyici ve görkemli atmosferinde yaşayan Jep Gamberdella, 65 yaşına gelmiş ve sıkça geçip giden gençliğini özlemekte olan bir yazardır. Gençliğinde yazmış olduğu "The Human Camera" ile ihtişamlı bir başarı yakalamış ve Roma yüksek sosyetesine kabul edilerek ihtişamlı bir hayat sürmeye başlamıştır. Hayatı başarılarla geçen Jep, bu süreçte tanıdığı insanların değişimlerine ve insanlıktan çıkma noktasına geldikleri bir krize tanık olur. Hayallerinde masumiyetini koruyan tek şey ise gençlik aşkıdır. Artık yeniden yazma zamanının geldiğine karar verir...Son olarak 2011 yapımı This Must Be the Place filmiyle seyircisiyle buluşan Paolo Sorrentino'nun yazıp yönettiği filmin başrollerini Toni Servillo, Carlo Verdone ve Sabrina Ferilli paylaşıyor.

Ali, Fas'tan Almanya'ya çalışmak için gelmiş bir işçidir. Her zaman gittiği ve Arap arkadaşlarıyla buluştuğu bir barda, 60 yaşının üzerindeki Emmi isimli bir kadınla tanışır. Emmi, kendisine aşık olur ve bir süre sonra evlenirler. Ancak, bu evlilik göçmenlerin yarattığı tedirginliği yoğunlukla yaşayan Bavyera Almanları üzerinde şok etkisi yaratır. Emmi, çocukları ve çevresi tarafından itilir. İmkansız gibi görünen Emmi ve Ali'nin aşkı, hikaye ilerledikçe yönetmen tarafından sert bir toplum eleştirisine doğru evrilir.

Lodge Kerrigan, son derece benzersiz, görsel ve işitsel açıdan göz kamaştırıcı karakter incelemeleri serisine, ham, yıkıcı Clean, Shaven ile başladı. Bir şizofrenin (olağanüstü Peter Greene tarafından canlandırılan) akıl hastanesinden taburcu olduktan sonra kızının izini sürmeye çalışırken zihninin derinliklerine inen Kerrigan'ın filmi, ses ve görüntüyü zekice kullanarak izleyicileri dehşet verici bir öznelliğe sürüklüyor. Kimse zarar görmeden kurtulamaz.

Bir ülkenin kanlı tarihi, Guatemalalı usta yönetmen Jayro Bustamante’nin halk korkusunu ve yakıcı siyasi yorumları büyüleyici bir şekilde birleştiren filminde, mevcut durumu gözler önüne seriyor. Film, otoriter lider Efraín Ríos Montt'un insanlığa karşı işlediği suçlardan dolayı gerçek hayatta yargılanmasını temel alıyor. Artık yaşlanan bu kötü şöhretli eski askeri diktatör, Guatemala'nın Maya topluluklarına karşı işlenen zulümler nedeniyle yargılanıyor. Hukuki sonuçlar ve halkın adalet talepleriyle mücadele ederken, o ve ailesi, esrarengiz yeni hizmetçi (María Mercedes Coroy) tarafından getirilen giderek daha tuhaf ve rahatsız edici olaylar dizisiyle baş başa kalır. Bustamante, filmdeki şokları daha da güçlü kılan bir ölçülülükle, toplu zararlara ve ölümü asla kabul etmeyen geçmişin huzursuz hayaletleriyle yüzleşen bir ulusun dehşet verici bir tasvirini yaratıyor.

Jacques Tati, büyüleyici ilk uzun metrajlı filminde, köyüne seyyar bir panayır geldiğinde altüst olan titiz bir postacıyı canlandırıyor. Tati, daha bu erken dönem çalışmasında dahi, sinemasını tanımlayacak olan araçlarla (sessiz görsel şakalar, minimal ama ustalıkla yerleştirilmiş ses efektleri) ustaca oynuyor ve temayı (teknolojiye artan bağımlılığımızın saçmalığı) irdeliyordu.

Antikacı dükkanı işletmekte olan Jesus Gris tesadüfen, 450 yıl önce bir simyacı tarafından icat edilmiş mekanik bir kapsül bulur. Filmde, yapıştığı kişiye gençlik ve güç aşılayan, örümcek şeklinde olan bu altın kapsülün aynı zamanda insan kanı içilmeden bastırılamayan bir açlık getirdiğini de farkeden Grisin insandan vampire dönüşme süreci anlatılır. İçinde bulunduğu karışık durumdan çıkış yolu bulamayan Grisin vücudundaki kapsülün peşinde olan başkalarının da olduğunu öğrenmesi uzun sürmeyecektir.

Ünlü oyun yazarıyken sinemanın usta yönetmenine dönüşen Marcel Pagnol’un o sıcak ve nüktedan üslubu, hayatın içinden süzülüp gelen bu büyüleyici komedide tüm görkemiyle parlıyor. Pagnol, yakından tanıdığı Provence kırsalına geri dönerken; saf bir yanılgı içindeki bir fırıncının (Orson Welles tarafından "gelmiş geçmiş en büyük aktör" olarak göklere çıkarılan eşsiz Raimu’nun) evlilik sorunlarının, tüm kasabayı içine alan bir skandala dönüşmesinin canlı bir portresini çiziyor. Yönetmenin sıradan insanların yaşantılarına duyduğu o kadim ilgiyi, alçakgönüllü fakat kusursuz bir görsel üslupla harmanlayan Fırıncının Karısı (The Baker’s Wife); insan ilişkilerinin karmaşıklığını ele alışındaki keskin gözlem gücü ve incelikli mizahıyla hem hayranlık uyandırıyor hem de derin bir iz bırakıyor.

Muhafazakar bir yargıç, ABD başkanı tarafından uyuşturucuya karşı verilen savaşa öncülük etmek görevine atanır. Bu yeni misyonu sırasında, savcı kendi kızına ait çarpıcı gerçeklerle de yüzleşecektir.Uyuşturucu trafiğini farklı cephelerden ele alan ve bir biçimde bu işe bulaşmış insanların kendi küçük öykülerini iki saati aşan bir süreçte toplayan TRAFİK, İngiliz Channel 4 televizyonunda dört bölüm halinde yayınlanmış aynı adlı mini diziden esinle Alman - ABD ortak yapımı olarak gerçekleştirildi.

Hırslı ve aşırı başarılı lise öğrencisi Tracy Flick (Reese Witherspoon), başlangıçta sosyal bilgiler öğretmeni Jim McAllister'ın (Matthew Broderick) sinirlerini germektedir, ancak öğrenci konseyi başkanlığı için kampanyasını başlatıp öğretmenin özel hayatı da dağılmaya başlayınca, işler kontrolden çıkar. Alexander Payne'in yönettiği satirik film Seçim'de (Election), öğretmen öğrencisini küçük düşürme konusunda sağlıksız bir takıntı geliştirir, onun ezici bir zafer kazanmasını engellemek için gizlice bir rakip adayı destekler ve gerçek dünyadaki siyasetle tuhaf benzerlikler taşıyan bir dizi kirli oyun ve pervasız vaadi harekete geçirir. Payne, o dönemde henüz yayımlanmamış bir Tom Perrotta romanını uyarlarken, hikâyenin temelindeki absürt dinamiği tanıdık bir zemine oturtur (olaylar kendi memleketi olan Nebraska, Omaha'da geçer ve başarılı oyuncu kadrosu amatörlerle tamamlanır) ve derinden kusurlu insan doğasına dair yakından gözlemlediği bu bakışı, acı ama gizliden gizliye sempatik özüne kadar damıtır.

Göz korkutucu derecede samimi bir yaklaşımla ele alan bu eşsiz yapıt, nükleer bir yıkımın ardından bir ailenin sıradan gündelik yaşamını gözler önüne seriyor. Küçük Kaliforniya kasabasının yakınlarında gerçekleşen bir atom bombası saldırısından sonra Carol Wetherly (Jane Alexander'ın korkusuzca kırılgan ve Oscar'a aday gösterilen performansıyla), radyasyon hastalığıyla ve o birbirine kenetlenmiş topluluklarının bir daha asla eskisi gibi olmayacağı gerçeğiyle yüzleşen üç çocuğuna bakacak gücü kendinde bulmak zorundadır. Hayal bile edilemeyecek olayların ruhlarda bıraktığı derin izlere adeta bir günlük tutarcasına odaklanan yönetmen Lynne Littman, paramparça olmuş bir dünyada yaşamaya devam etmenin ne anlama geldiğine dair yürek burkan, insani bir vizyon ortaya koyuyor.Film, soğuk savaş döneminde ABD ve Sovyetler Birliği arasındaki nükleer gerilimin tırmanmasına bir tepki olarak çekilmiştir. Dönemin diğer ikonik nükleer felaket filmleri olan The Day After (1983) ve İngiliz yapımı Threads (1984) ile birlikte anılır. Bu sinema klasiği, son olarak Mart 2026'da The Criterion Collection tarafından yüksek kalitede Blu-ray olarak yeniden basılmıştır.

G. W. Pabst, ilk sesli filmiyle savaş filmini yeni bir çağa taşıdı. Almanya’da ve ötesinde bir kuşağın ruhuna kazınmış kâbusu acımasız bir gerçekçilikle gözler önüne serdi. Fransa’da, I. Dünya Savaşı'nın son aylarında cephede bulunan dört piyade askerinin siperlerine inen Pabst, savaşın dehşetini daha önce görülmemiş bir doğallıkla resmeder. Çatışmaların, topçu bombardımanlarının ve cepheden döndüklerinde onları karşılayan hayal kırıklığının ortasında, bu askerlerin hem bedenlerinin hem de ruhlarının yavaş yavaş nasıl aşındığını sarsıcı bir yoğunlukla anlatır. Savaş karşıtı film klasiklerinin başlangıç noktası olarak, güncelliğini günümüzde bile koruyan unutulmaz bir klasiktir.

"Apu'nun Dünyası" (Apur Sansar), Satyajit Ray'in Apu Üçlemesi'ni oluşturan filmlerinin sonuncusudur. Üçlemenin diğer filmleri ise: 1955 tarihli Yol Türküsü (Pather Panchali) ve 1956'da tamamlanan Yenilmez (Aparajito)'dır. Bu filmin müziklerini de diğer iki filmin müziklerini yapan Ravi Shankar bestelemiştir. Her üç filmin öyküsü de Bibhutibhushan Bandyopadhyay (Bibhutibhushan Banerjee olarak da biliniyor)'ın kitaplarından uyarlanmıştır. Bu film de diğerleri gibi siyah beyaz çekilmiştir ve düşük bir bütçeyle tamamlanmıştır. Her üç filmin de görüntü yönetmeni Subrata Mitra'dır.

Almanya ve Fransa arasındaki sınırda bir kömür madeni çöktüğünde ve bir grup Fransız madenciyi mahsur bıraktığında, sınırın her iki tarafındaki işçiler harekete geçer. Ulusal önyargıları ve savaş zamanından kalma kinleri bir kenara bırakarak tehlikeli bir kurtarma operasyonu başlatırlar. Yönetmen G. W. Pabst, gerçekçi setler ve ses tasarımı kullanarak, madencilerin hayatta kalma mücadelesi verdiği isle boğulmuş kuyulardan oluşan labirenti yaratır ve zamana karşı yarışılan bu senaryoda çarpıcı bir klostrofobi hissi uyandırır. Gerçek bir maden çöküşünden ilham alan Kameradschaft (Yoldaşlık), etkileyici bir felaket filmi ve uluslararası iş birliği için güçlü bir çağrı niteliğindedir. Bu film, Pabst'ın döneminin ahlaki açıdan en duyarlı ve biçimsel olarak en hünerli yönetmenlerinden biri olarak statüsünü pekiştirmiştir.

Eski bir yazar olan ve bohem bir hayat süren Marcel Marx, liman şehri Le Havre'de gönüllü bir sürgün hayatı sürmekte, kentte ayakkabı boyacısı olarak yaşayıp gitmektedir. Büyük bir edebiyatçı olma hayallerini geride bırakarak işi, karısı Arletty ve akşamları demlendiği bar arasında gidip gelen Marcel'in çizdiği bu sade hayat yasa dışı yollardan kente gelen Afrikalı bir göçmen ile alt üst olur...Bir yandan da eşi Arletty ciddi bir hastalığa yakalanınca Marcel için kılıçlarını yeniden kuşanma vakti gelmiştir...

Besteci Kurt Weill'in kurnaz melodileri ve oyun yazarı Bertolt Brecht'in cesurluğu, Alman yönetmen G. W. Pabst'ın (Pandora'nın Kutusu) yönetmenliğinde, Weimar döneminin tiyatro sansasyonunun bu klasik uyarlamasında beyazperdede bir araya geliyor. Viktorya dönemi Londra'sının yoksul arka sokaklarında geçen Üç Kuruşluk Opera, yeraltı dünyasının anti-kahramanı Mackie Messer'ın (nam-ı diğer Bıçak Mack) Polly Peachum'u etkilemeye ve yetkililerden kaçmaya çalışmasını konu alıyor. Weill'in karşı konulamaz müziği eşliğinde yolsuzluk ve korkuyu somut bir şekilde tasvir eden Üç Kuruşluk Opera, erken dönem sesli sinemanın mihenk taşı olmaya devam ediyor.

Yahudi bir kızla bir Nazi subayının trajik aşkı, faşizme ve ırkçı önyargılara yenik düşen insan saflığının bir sembolü olarak sunuluyor.1943'te ücra, sakin bir Bulgar köyünde görev yapan duyarlı sanatçı ve Wehrmacht subayı Walter, savaş alanının dehşetinden uzakta olmaktan memnundur. Tugayı, esir alınan Yunan Yahudilerinin tamamını cehennem gibi bir toplama kampı olan Auschwitz'e sevk ederken, genç Yunan esir Ruth cesaretini toplayıp hamile bir kadın için kendisinden yardım istediğinde Walter'ın dünyası altüst olur. Tehlikeli bir şekilde değişken bir durumun arka planında, Walter Ruth'a aşık olurken, bu beklenmedik çifti yavaş yavaş çatışan duygular ele geçirir. Bu lanetli aşıklar için bir gelecek olabilir mi?

1965'in yazında New England açıklarındaki bir adada geçen hikâye ilk aşk ve büyülü bir yazı anlatıyor. 12 yaşındaki iki çocuğun birbirlerine aşık olup, gizlice anlaşarak vahşi doğaya kaçar. Yetkililer onları bulmaya çalışırken, kuvvetli bir fırtına da adaya doğru yaklaşmaktadır. Barış dolu ada halkının hayatı hiç kimsenin baş edemeyeceği biçimde alt üst olmuştur.

İçine kapanışmış 'evde kalmış kız' Charlotte Vale (Bette Davis), tutucu ve sofu Boston Brahmin (seçkinler sınıfı) annesi (Gladys Cooper) tarafından büyütülmenin baskısı altında gelişememiş ve kendi değersizliğine inanmış bir haldedir. Ta ki, kendisine Güney Amerika seyahati için bir gemi yolculuğuna çıkma özgüveni veren nazik bir psikiyatrist (Claude Rains) ile karşılaşana kadar. Gemide, mutsuz evlilik yapmış bir adamın (Paul Henreid) yardımıyla kendini bulur. Bu imkânsız aşk, Charlotte'un annesinin pençesinden kurtulmasına yardım edebilir – peki ama bağımsızlığın yanı sıra mutluluğu da bulabilecek midir? Davis'in 'kadın filmilerinin kraliçesi' olarak hüküm sürdüğü dönemin zirvesinde çekilen ve Oscar ödüllü Max Steiner müziğiyle güçlenen Now, Voyager (Şimdi, Yolcu), çağlar boyu sürecek bir melodram; hem heyecan verici bir Hollywood aşk hikâyesi hem de kendini keşfetmeye dair dokunaklı bir destandır.

Yankesici, Bresson’un üslubunu en iyi örnekleyen filmleri arasındadır. Film, Michel (Martin LaSalle) adında entelektüel ve asi bir gencin yankesicilik takıntısına kapılmasının hikâyesini anlatır. Michel başlangıçta, yankesiciliği basit ve geçimini sağlayan bir iş olarak görür; ancak zamanla yankesicilik bir işten çok, bir amaca ve yaratıcı bir edime dönüşür. Neredeyse anında paçayı ele verdiği amatör bir hırsızlık denemesinden sonra, kendisini eğitmesi için usta bir hırsızın yanına çırak olarak girer. Filmdeki yankesicilik sahneleri, heyecanı ve sinema dilini kullanmadaki ustalığıyla nefes kesicidir. Michel, hasta annesi ve kız arkadaşı Jeanne’la (Marika Green) görüşüyorsa da yankesicilik ona en duygusal ve manevi anlamda doyurucu insan ilişkilerini sunar. Bu durum Michel’in çalma sebebinin, sırf para kazanmak olmadığı anlaşılmaya başladığında, daha da açık bir şekilde görülür. Filmin sonunda, artık yakalanmak umurunda bile değilmiş gibidir.

Çok da uzak olmayan bir gelecekte, New York’ta geçen öyküde, sosyal haklar için mücadele edilen “özgürlük savaşı”ndan 10 yıl sonrasını görürüz. Eşitlik halen çok uzak bir hedef gibi gözükür. Pek çok farklı topluluktan kadın bir araya gelerek, feminist bir isyanın fitilini ateşler.

George Stevens’ın, Katharine Hepburn’ün The Philadelphia Story filmiyle yakaladığı çarpıcı geri dönüşün üzerine inşa etmek amacıyla tasarladığı Woman of the Year, Hepburn ile Spencer Tracy arasındaki kişisel ve mesleki birlikteliğin başlangıcını temsil etmektedir. İlerleyen süreçte birlikte sekiz film daha çekecek olan bu ikilinin yer aldığı yapım, evlenen iki gazete muhabirinin kariyerlerinin aslında pek de uyumlu olmadığını fark etmelerini konu alır. Bu hikâye, evliliğin ne olabileceğine dair taze ve gerçekçi bir bakış açısı ortaya koyar. Ring Lardner Jr. ve Michael Kanin tarafından yazılan, özgür ruhlu ancak son derece isabetli diyaloglara sahip senaryo bir Akademi Ödülü kazanırken, Hepburn performansıyla adaylık elde etmiştir. Woman of the Year, hem iş yaşamında hem de özel hayatta kadın ve erkeğin bir arada uyum içinde var olmasının gerektirdiklerini gözlemleyen; göz kamaştırıcı, komik ve aynı zamanda hüzünlü bir eserdir.

Meksika siyasi sinemasının en önemli yapıtlarından biri olan "Canoa: Bir Utancın Anısı", filmin gösterime girmesinden sadece sekiz yıl önce yaşanmış gerçek bir olayı yeniden hayata getirir: Bir dağ yürüyüşüne çıkan şehirli üniversite çalışanları, yozlaşmış bir rahibin kışkırtmasıyla seyyahları komünist devrimciler olarak gören San Miguel Canoa köylüleri tarafından vahşice saldırıya uğramıştır. Yönetmen Felipe Cazals, olayları belgeselci gerçekçi bir üslupla aktarırken, kısa bir süre sonra Meksiko’da öğrenci protestocuların katledilmesine yol açacak siyasi baskı ortamına da göndermeler yapar. Ortaya çıkan film; ideolojik manipülasyon, dini fanatizm ve kitlesel şiddet üzerine cesur bir yorum, aynı zamanda içe işleyen bir dehşet anlatısıdır.Önemli Not: Altyazı İngilizce çevirisinden otomatik olarak Türkçeye çevrilmiştir. Cümle ve anlam bozukluğu yer yer olabilir. Ama izlemeye engel olacak yoğunlukta değildir.

Mai Zetterling'in cesur ve ikonik ilk uzun metrajlı filmi—provokatif feminist yazar Agnes von Krusenstjerna'nın yedi romandan oluşan döngüsünden uyarlanmış—ironik bir başlığa sahip. 1915 yılında, farklı sosyal geçmişlere sahip üç hamile kadın (Harriet Andersson, Gunnel Lindblom ve Gio Petré) bir doğum odasına giriyor. Ardından, keskin psikolojik içgörü ile yön değiştiren anıların karıştığı bir sahne başlıyor; bu anılar, onları oraya götüren ve bir ihtişamlı, sefahat içindeki Midsommar kutlaması sırasında doruğa ulaşan farklı fakat birbiriyle bağlantılı deneyimleri aydınlatıyor. Cinsellik, cinsiyet, sınıf, din, evlilik ve annelik gibi konuları son derece altüst edici bir şekilde ele alan Loving Couples, sinema tarihinde daha önce hiç görülmemiş kadar heyecan verici bir ilk film; ham duygusal gerçeği arayan tavizsiz bir sanatçının geldiğini müjdeliyor.

Bottleneckin ahlaksız patronu Kent, cinayetle biten hileli bir poker oyununu araştıran Şerif Keoghu, fazla soru sorduğu için öldürür. Kentin pis işlerinde ortak olan Belediye Başkanı, kolay kontrol edebileceğini düşündüğü, kasabanın sarhoşu Washington Dimsdalei yeni şerif olarak iş başına getirir.Ancak bu berbat tipler, Dimsdalein eskinin meşhur kanun adamı Tom Destrynin yardımcılığını yapmış olduğunu unutmuşlardır. Dimsdale beklenmedik bir hamleyle, Destrynin oğlu Tom Destry Jrı kendi yardımcılığına getirirek herkesi şaşırtacaktırMarlene Dietrich ve James Stewart, hem gürültülü koparıcı bir parodi hem de türünün parıldayan bir örneği olan bu muazzam komedi-western filminde zirveye oynuyor. Dietrich, kavgacı ve hırçın salon şarkıcısı Frenchy rolüyle o egzotik aşk tanrıçası imajından sıyrılıp muhteşem bir kariyer dönüşüne imza atıyor. Stewart ise silahtan nefret eden ve sınır kasabası Bottleneck’e kanun ile düzeni getirmek için sadece zekasını kullanan sevimli şerif yardımcısı rolündeki büyüleyici performansıyla, sonraki pek çok western filminde de sürdüreceği o cana yakın, halktan adam personasını perçinliyor. Işıltılı bir senaryo, usta karakter oyuncularından oluşan yardımcı kadro ve büyüleyici Dietrich’in eşsiz bir cesaretle seslendirdiği kıpır kıpır müzikal parçalar bir araya gelerek, stüdyo döneminin o sıkça taklit edilen, hayranlık uyandırıcı ve karşı konulmaz şaheserini var ediyor.

Kazancıyla gerekli tıbbi bakımı karşılayamadığı için oğlunu kaybeden Meksikalı yoksul bir balıkçı, kendisinin ve çok sayıdaki meslektaşının, çalıştıkları açgözlü bir adam ve yasaları onun menfaatlerine göre çıkaran yozlaşmış bir politikacı tarafından ne kadar kötü sömürüldüğünün farkına varır.Kariyerinin başlarında, Avusturya doğumlu ve geleceğin Oscar ödüllü yönetmeni Fred Zinnemann, Emilio Gómez Muriel ile birlikte, politik ve duygusal açıdan yürek burkan "Redes" filminin yönetmenliğini üstlendi. Meksika Körfezi'nde balıkçılık yaparak geçimini sağlamaya çalışan insanların (çoğunlukla gerçek balıkçılar tarafından canlandırılan) günlük zorlu mücadelesini belgesel tadında ve etkileyici bir dille dramatize eden bu filmde, bir işçinin yaşadığı korkunç kayıp, kendisinin ve iş arkadaşlarının siyasi bir uyanış yaşamasına öncülük eder. Yeteneklerin benzersiz bir buluşması olan "Redes", ilerici Meksika hükümeti tarafından ısmarlanmış olup, efsanevi fotoğrafçı Paul Strand tarafından yazılmış ve muhteşem bir şekilde görüntülenmiştir.

Bir gün kökeni belirsiz tuhaf bir uçan araç, sefil bir şekilde hayatta kalmaya çalışanları ziyaret eder. Aracın pilotu, medeniyeti tekrar kurmak için sıfırdan çalışmalara başlamış bir organizasyondan söz eder ve insanlara umut aşılar. Gerçekten de takip eden on yıllar boyunca insanlık kendine güvenini kazanır ve yer altına yaşadığı yeni şehirler inşa eder. 2035 yılına gelindiğinde insanlık doğal evriminde bir basamak daha atlamak üzeredir: Aya ilk insan yollanacaktır. Ancak gereğinden fazla bilimsel ilerlemenin tekrar insanlığa felaket getireceği inancını taşıyan kalabalık bir grup vardır.