1993 yılı yılbaşı akşamı, 19 yaşındaki bir öğrenci ardında görünür bir iz bırakmadan bir grup yabancıyı öldürür. Olayın haberlerinin televizyonda yayınlanmaya başlamasıyla “tesadüfi bir kronolojinin 71 parçası” bu vahşete tesadüfen dahil olmuş bir grup insanın izlerini bize gösterir.

Danimarkalı sinema dehası Carl Theodor Dreyer, Jeanne d'Arc'ın hikayesine yönelmeden önce, kendi zamanının ötesinde bir aile içi yaşam incelemesi olan bu filmi yaratmıştır. İnce bir intikam komedisi olan film, kurnaz bir dadının yardımıyla, zorba kocasına oyunu kendi lehine çeviren bir ev kadınının hikayesidir. Dreyer, bu filmde, alışılagelmiş titiz tekniği ve sağlam duyarlılığı ile hafifliği ve mizahı bir araya getirir. Evin Efendisi (Master of the House), kendi döneminde büyük bir gişe başarısı elde etmiş ve sessiz sinemanın bir incisi olarak kalmıştır.

Mai Zetterling’in sineması, 1960’ların feminist sinemasının bu keskin ve muzip mihenk taşıyla, coşkulu bir deneyselliğin ve amansız bir politik adanmışlığın zirvesine ulaşır. Üç kadın (ulusal sinemanın ikonik isimleri Bibi Andersson, Harriet Andersson ve Gunnel Lindblom), Lysistrata oyununun tiyatro turnesiyle İsveç’i fellik fellik gezip ekseriyetle kendilerini anlamayan seyircilere oynarken, kendi yaşamlarının ve evliliklerinin Aristofanes’in eserindeki o karmaşık, çatışmalı toplumsal cinsiyet ilişkilerinde aynalandığını görür. Sahnedeki dram, sahne arkasındaki gerçeklik ve sürrealist fanteziler ile gündüz düşlerinden taşan bir sel, Kızlar’da (The Girls) çarpışır. Film; kadınların özgürleşme yolunda karşılaştıkları sayısız engele ve patriyarkanın gürültüsü arasında sesini duyurmaya çalışan kadın sanatçının varoluş mücadelesine yöneltilmiş keskin ve alaycı bir bakıştır.

Küçük oğlu Jun ile, ölen kocasının doğduğu yer olan Miryang’a taşınmaya karar veren piyano öğretmeni Shin-ae, yol esnasında arızalan aracını tamir için gelen servis görevlisi Jong Chan ile tanışır. Shin-ae, Çince'de anlamı "Gizli Güneş Işığı" anlamına gelen Miryang’dan bir arsa almak, orada bir müzik okulu açarak temelli kalmak istemektedir. Yaşadığı çevrede birikmiş parası olduğu duyulduktan kısa bir zaman sonra oğlu Jun fidye için kaçırılır. Fidyeyi ödemesine karşın oğlunu geri alamayan Shin-ae’nin zaten var olan inanç bunalımı iyice artar ve hayatta neyin doğru neyin yanlış olduğuna karar veremeyecek trajik bir döngüye hapsolur.

Yer 1960'lı yılların Amerikası, New York. Manhattan'ın hareketli müzik piyasasında tutunmaya çalışan genç Llewyn Davis, hayatını müzikle kazanmak ve sanatını icra edebilmek için her yolu denemektedir. Halkın önünde saygın bir yere sahip olmak isteyen Davis, bir yandan da şehrin acımasız koşulları altında yaşamını sürdürmeye çalışmaktadır. Fakat başını sokabileceği bir evi olmadan eski kız arkadaşı Jean Berkey'in kanepesiyle, kız kardeşinin kendisinden yakınmaları arasında gidip gelir. Dönemin önemli menajerlerinden Bud Grossman'a müziği, plağının bir kopyasını dinletmek tek hedefidir...

Türün kurallarını hiçe sayan bu korku-müzikal karmaşası, Polonyalı yönetmen Agnieszka Smoczyńska'nın cesur ilk filmi. Alternatif bir 1980'ler Polonya'sında karada yaşamı keşfetmek için karaya çıkan etobur bir çift denizkızı kardeşi takip ediyor. Yarı şaşaalı, yarı yıkık dökük bu dünyada gece kulübü şarkıcıları olarak bir gecede fenomene dönüşüyorlar. Polonyalı yönetmen Agnieszka Smoczyńska'nın cesur ilk filmi olan bu türe meydan okuyan korku-müzikal karışımı, 1980'lerin alternatif Polonya'sında karadaki yaşamı keşfetmek için kıyıya çekilen bir çift etobur denizkızı kız kardeşi takip ediyor. Baştan çıkarıcı siren şarkıları ve uhrevi auraları, onları Smoczyńska'nın hayalindeki yarı gösterişli, yarı çürümüş dünyada gece kulübü şarkıcıları olarak bir gecede sansasyon haline getiriyor. Yönetmen, Hans Christian Andersen'ın "Küçük Denizkızı"na, kız kardeşlerden birinin bir insana âşık olmasıyla aralarındaki bağın sınandığı ve hayatta kalma mücadelelerinin tehdit altına girdiği, içgüdüsel olarak şehvetli, karanlık bir feminist yorum getiriyor. Akılda kalıcı, sentezleyici ağırlıklı bir film müziği, çarpıcı şarkılı danslı numaralar ve özenle tasarlanmış, gösterişli ama kirli mekânlarıyla bir büyüme masalı olan The Lure, ortaya çıkan kadın cinselliği, sömürü ve yetişkinliğin tavizleri temalarını vahşi bir enerji ve özgünlükle keşfediyor.

1970'lerde büyük bir Hollywood stüdyosu için film yöneten az sayıda kadından biri olan öncü Joan Micklin Silver, Ann Beattie'nin çok satan romanından uyarlanan bu anti-romantik komedide, aşık memur Charles (John Heard) ve evli ama ayrı yaşayan iş arkadaşı Laura (Mary Beth Hurt) hakkında çetrefilli bir ilişkinin psikolojisini korkusuzca irdeliyor. İlişkilerinin sona ermesinden aylar sonra Charles, belki de hiç yaşanmamış bir aşkı yeniden alevlendirmek için umutsuzca çabalarken anılar peşini bırakmaz. Geçmiş ve bugün arasında ustalıkla geçiş yapan Micklin Silver, erkeklerin arzularını gerçekleştirme fantezisinin bu keskin yapısökümünü standart film-romantizm mecazlarının ötesinde daha karmaşık ve keskin bir şekilde gerçekçi bir şeye yönlendiriyor.

Avusturyalı yönetmen Michael Haneke'nin 'Kent Üçlemesi'nin ikinci ayağı olan 'Benny's Video', 14 yaşındaki bir delikanlının çektiği videolarla kendisine yarattığı alternatif gerçeklik içinde nasıl kaybolduğunu anlatan, hazmı güç bir film. Modern burjuvazinin duygusal buzullaşması üzerine yoğunlaşan film şiddetin anlamsızlaştığı bir dünyada bireyler arasında gelişen ilişkilerin şiddetle sınandığı bir öyküyü anlatıyor. Genç Benny'nin akranı bir genç kıza yaşattığı şiddet dolu deneyim ise sinemada çekilmiş en sert sahnelerden bazılarına zemin hazırlıyor.

Zihni uyuşturan tekdüze rutininden kaçmak için can atan Manhattanlı ofis çalışanı Paul Hackett (Griffin Dunne), gizemli bir kadınla (Rosanna Arquette) buluşmak üzere şehrin tekinsiz güney yakasına, SoHo’ya doğru bir adım atar. İşte tam o an, hayatının en çılgın gecesi başlar; yeraltı sanatının punk figürleri, bunalımda bir garson kız, çılgın bir dondurma arabası sürücüsü ve simit şeklinde bir kâğıt ağırlığı gibi absürt detaylar, kaygı uyandıran amansız bir hızla üst üste yığılarak eve dönüş yollarını bir bir tıkar.Martin Scorsese, Michael Ballhaus’un devingen sinematografisinden ve Linda Fiorentino, Teri Garr, Catherine O’Hara ile John Heard’ün sahne çalan büyüleyici performanslarından aldığı güçle, bu Kafkaesk kült klasiğe imzasını atıyor. Yanlış anlaşılmalarla örülü kara komedi türündeki bu yapımda usta yönetmen, 1980’ler SoHo’sunun ıssız gece karanlığını, sürreal bir tehditle kuşatılmış bohem bir harikalar diyarına dönüştürüyor.

Lewis Allen’ın ilk yönetmenliği olan 1944 yapımı The Uninvited - Davetsiz Misafir, gizemini uzun süre muhafaza eden hayaletli ev temalı bir korku filmi.İki kardeş, İngiltere’deki tatilleri esnasında tesadüf eseri bir konağa rastlarlar ve ilk görüşte âşık olurlar. Şehirde bir apartman dairesine sıkışmış bir halde yaşamlarını sürdüren kardeşlerin, çocukluklarında mutlu mesut yaşadıkları büyük evin hasretini çekmeleri, bu eve karşı farklı duygular beslemelerine yol açar. Pamela, ağabeyi Roderick ile ortaklaşa evi satın almaları konusunda ısrarcı olur. Uçurumun kenarında yer alan Windward Konağı, 2 yüzyıldır sapasağlam ayaktadır. Evin sahibi Kumandan Beech’in ve torunu Stella’nın tuhaf tavırlarına ve söylentilere rağmen çok düşük bir fiyata evi satın alırlar. Yerleştiklerinde yaşadıkları doğaüstü olaylar; iki kardeşi, evin ve Stella’nın annesinin gizemi hakkında araştırma yapmaya itecektir.

İşsiz kalan İbrahima’nın karnını doyurması gereken geniş bir ailesi vardır. Bir gün Paris’teki kuzeni ona para gönderir. Parayı çekmek üzereyken, kimlik belgesi olmadığı ortaya çıkar. Parayı alabilmek için, yozlaşmış Senegal bürokrasisinin ortasında absürd bir maceraya atılır.Bir Afrika dilinde çekilen ilk uzun metraj film unvanına sahip Havale, küreselleşen dünyaya dair keskin mizahıyla dikkat çeken bir taşlama. Bir adamın bankadan para çekebilmek için giriştiği Sisifosvari uğraşı anlatan bu Ousmane Sembène şaheseri, restore edilmiş kopyasıyla karşınızda.

Kendini her zaman şefkatli ve adaletli birisi olarak tanımlayan Johannesburg´lu bir öğretmen, siyahi bir bahçıvanının oğlu vahşice öldürülünce ´ırkçılık´la tanışır... Yavaş yavaş farkedecektir ki dahil olduğu toplum, adaletsizlik ve sömürü temelleri üzerine kuruludur...

Küçük bir Fransız kasabasında polis memuru olan asosyal ve silik kişilikli Pharaon, küçük bir kızın tecavüze uğrayarak öldürülmesi üzerine suçluyu bulmak için görevlendirilmiştir. Bir yandan Joseph ile beraber olan komşusu Domino’ya karşı gizli hisler besleyen Pharaon, görevi bittiği zamanlarda Domino ve Joseph ile birlikte takılmaktadır.Fakat çözmesi gereken cinayet, Pharaon’un içindeki “insanlığa” dair ümitsizlikleri ve korkuları ortaya çıkaracak, bu üç insanın hayatının da etkileneceği bir “insanlık dramı”na dönüşecektir. Cannes Film Festivali’nden “Büyük Ödül, En İyi Erkek Oyuncu ve En İyi Kadın Oyuncu” ödülleriyle dönen L’humanite (Humanité), etkileyici görselliğiyle, amatör oyuncularının güçlü performanslarıyla “insanlık” üzerine 2,5 saatlik minimalist bir başyapıt.Bruno Dumont’un bu büyüleyici ikinci uzun metrajlı filmi, derin bir yabancılaşma içindeki bir polis dedektifinin hikayesi üzerinden insanlık durumunun hem mucizevi hem de dehşet verici yönlerini derinlemesine inceliyor. Başroldeki Emmanuel Schotté, hayatındaki bu ilk oyunculuk performansıyla Cannes’da sürpriz bir şekilde En İyi Erkek Oyuncu ödülünü kazanırken, silinmez hüzünlü bakışlarıyla hafızalara kazınıyor. Küçük bir kızın cinayetini araştıran dedektif, bu süreçte sarsıcı, adeta bir aydınlanma niteliğinde duygusal ve bedensel bağlar kuruyor. Dumont’un profesyonel olmayan oyuncuları yönetmedeki o eşsiz ustalığını ve beden ile cinselliği amansız bir dürüstlükle gözler önüne serme gücünü kanıtlayan L'humanité; hem nev-i şahsına münhasır bir polisiye anlatı hem de insanoğlunun şefkat yeteneği ile ilkel, bazen de barbarca hayvani içgüdüleri arasındaki o gerilimi sorgulayan kışkırtıcı bir keşif yolculuğudur.

İnsanlar, dileklerini şişelere koyup denize atar. Amiro ve onun gibi talihsiz çocuklar ise o şişeleri denizden toplayarak geçinmeye çalışmaktadır...Amir Naderi'nin yönettiği Davandeh (The Runner) - Koşucu, para kazanabilmek için su satıp ayakkabı boyayarak günübirlik işler peşinde olan, bu işleri yaparken de hakkını aramak için sürekli koşmak zorunda kalan, savaşta ailesini kaybetmiş kimsesiz Amiro'nun hayatını anlatıyor. Doğuştan elde edilmiş ve sonradan kazanılmış hakları, statüyü, savaşın geride bıraktığı yıkık hayatları gözler önüne seren film, İran Sineması'nın karanlık yılları kabul edilen 1979-1982 yılları arasından sonra uluslararası camiada beğeni toplamayı başarmıştı.

The Bank Dick (1940), W. C. Fields’in başrolünü oynadığı, tüm zamanların en klasik komedi filmlerinden biridir. Edward F. Cline’in yönettiği film, aile yaşamı ve evliliği, bankacılık uygulamalarını ve küçük kasaba davranışlarını bir dizi kısa skeçle hicveder.Egbert Sousé, bir banka soyguncusu oturduğu bankın üzerinden düştüğünde beklenmedik bir kahramana dönüşür. Artık cesur olduğu düşünülen Egbert'e banka görevlisi olarak iş verilir. Kısa süre sonra, şarlatan J. Frothingham Waterbury bir maden şirketinden hisse satın alması için Egbert'e yaklaşır. Egbert, veznedar Og Oggilby'yi, plan işe yaradığında iade edilmek üzere kendisine borç para vermeye ikna eder. Ne yazık ki banka müfettişi Snoopington sürpriz bir şekilde ortaya çıkar.

Meksika sinemasının Altın Çağı'nın paha biçilmez bir hazinesi olan bu yapıt; sert bir suç filminin, yürek burkan bir anne melodramının ve bir mambo müzikalinin akıl almaz bir potada eridiği, ikonik yıldız Ninón Sevilla için göz kamaştırıcı bir vitrin niteliğinde. Sevilla, hayatını terk edilmiş bir çocuğu büyütmeye adayan ve onu acımasız gangster babasından korumak uğruna her şeyinden vazgeçen bir rumbera —yani bir gece kulübü dansçısı— rolüne bürünürken, gözü pek bir karizma ve ateşli bir güç sergiliyor. Meksika Sinemasının büyük ustası Emilio Fernández’in baş döndürücü bir tempoyla yönettiği, ünlü görüntü yönetmeni Gabriel Figueroa’nın ise dumanlı dans salonları ile atmosferik ve tekin olmayan yeraltı mekânları arasında şık bir chiaroscuro* üslubuyla perdeye aktardığı Günah Kurbanları (Victims of Sin), Latin Amerika’nın en efsanevi müzik yıldızlarının baş döndürücü ritimleriyle atan, kadın gücünden beslenen, vahşice eğlenceli bir kara film.*chiaroscuro üslubu: Filmin görsel dünyasının aydınlık ile karanlığın, ışık ile gölgenin en çarpıcı, sanatsal ve sinematografik biçimde harmanlanarak kurulmuş olmasıdır.

Birbirlerine aşık olan Saskia ve Rex çifti, tatil yapmak amacıyla arabalarına atlayıp yola koyulurlar. Çiftimiz güle oynaya yollarına devam ederlerken Saskia Rex’e, belirli aralıklarla gördüğü ve her seferinde aynı kurgunun yaşandığı, özünde ikisinin de birbirlerine kavuşamadıklarını anlatan rüyalarından bahseder. Peşisıra patlak veren ve küçük bir anlaşmazlık sonucu yaşanan tartışma; Saskia’nın Rex’ kendisini hiç bırakmaması için yemin ettirmesiyle son bulur ve dinlenmek üzere bir benzin istasyonunda mola verirler. Saskia, kahve almak için markete gider ve geri dönmez. Ne yapacağını bilemez bir durumda olan ve belirli bir süre arabasında Saskia’yı bekledikten sonra etrafı kolaçan eden Rex, herhangi bir sonuç alamaz. Hatta müessese sahibi, Saskia’nın belki de kendi isteğiyle oradan ayrılmış olabileceğini düşünerek ortada hiçbir delil bulunmadığını ileri sürer ve polisi bile aramaya tenezzül etmez. Rex ise böyle bir varsayıma asla inanmayacaktır…

Christine, taksi şöförlüğü yapan bir video sanatçısı. Richard ise karısından ayrıldıktan sonra iki çocuğu ile ayakta durmaya çalışan bir ayakkabı satıcısı. Christine hüzünlü ve şaşkın Richard ile tanışır. Richard ona ayağındaki yarayla ilgili şaşırtıcı bir derinlik taşıyan ilginç bir yorum yapar. Christine bütün gün kadınların ayaklarını elleyen bu adamdan etkilendiğini anlayınca onun gözüne girmek için elinden geleni yapmaya çalışır. Fakat bu o kadar da kolay olmayacaktır. Bu oyun esnasında bir yandan da adamın çocuklarının dünyasına girmeye çalışırız. Büyük oğlan mahallenin kızlarıyla ilk cinsel deneyimini yaşarken, henüz okuma yazma bilmeyen ufaklık da internet aracılığı ile olgun kadınları baştan çıkarmaya çalışır. Bu küçük ama şaşırtıcı film kimi zaman sevimli kimi zaman da şaşırtıcı öykülerden oluşuyor. İşin içinden çıkmak için gerçeküstü bir aşk hikayesi diyebiliriz. Ya da doğrudan Todd Solondz ve Terry Zwigoff gibi yönetmenleri referans verelim. Mümkünse kaçırmayın!

Birbirlerine ve kızlarına yabancılaşmış olan Georg ve eşi Anna, anne babasının ilgisizliği yüzünden ilgi çekmek için kör taklidi yapmaya başlayan Eva'nın içinde bulunduğu durumu görünce yaşadıkları hayatın sıradanlığını ve anlamsızlığını fark eder. Her gün birbirinin aynı olan yaşamlarından kurtulmaya karar veren Georg ve Anna, tatile çıkacaklarını söyleyip kendilerini eve kapatırlar. Planları, önce bütün eşyalarını, anılarını yok edip ardından anlamsız hayatlarından ebediyen kurtulmaktır.

Akıllı gazeteci Johnny Barrett, akıl hastanesinde işlenen bir cinayeti çözüp Pulitzer Ödülünü kazanmayı kafaya koymuştur. Yapılacak en kurnaz hareket de deli numarası yaparak akıl hastanesine girmektir. Johnny’nin hastanedekilerle iletişime geçmesi çok zor olmaz, ancak hiçbir şey göründüğü gibi değildir. Ortada içinden çıkılması güç bir durum vardır, dahası yavaş yavaş kendisinde de delilik emareleri görünmeye başlamıştır.

Jan-Erik Widgren, bir lisenin son sınıfında okuyan kendi halinde bir gençtir. Arkadaşlarıyla birlikte gayet sıradan görünen Widgren’in okulundaki Latince öğretmeni Caligula, hem genç Widgren’in, hem de arkadaşlarının korktuğu sert, kuralcı ve hastalıklı bir adamdır. Ders esnasında öğrencilere baskı yapan bu adam, Widgren’in hayatında çok tuhaf bir biçimde yer edecektir. Bertha adında genç bir kıza aşık olan Widgren, bu kızın bir takım psikolojik sorunları olduğunu farkeder. Bu sorunların kaynağı sadist bir adamdır ve bu adam da  Widgren’in Latince öğretmeni Caligula’dan başkası değildir.

Başına buyruk yazar-yönetmen Juzo Itami'nin hareketli ve hüzünlü ilk uzun metrajlı filminde ölüm, Japon tarzı. Şehvet düşkünü babasının ani ölümünün ardından, başarılı bir aktör (Itami'nin eşi ve sık sık birlikte çalıştığı Nobuko Miyamoto) ve kocası (Tsutomu Yamazaki) Tokyo'dan ayrılır ve geleneksel bir cenaze törenine nezaret etmek üzere aile evlerine dönerler. Ormanda yasadışı kaçamaklar, şaşırtıcı derecede materyalist bir rahip (Yasujiro Ozu müdavimi Chishu Ryu) ve sinemanın en epik sandviç teslimini getiren üç günlük yas boyunca, kamusal nezaket ile özel ikiyüzlülük arasındaki gerilimler gözler önüne serilir. Kara komediyi dokunaklı bir aile dramıyla ustaca dokuyan Cenaze, hiçbir şeyin, ölümün kesinliğinin bile sınır dışı olmadığı Japon toplumunda eski ve yeni arasındaki çatışmanın korkusuz bir hicvi.

Polis memuru Yuen, ortağını kanlı bir saldırıda kaybeder ve onu intikamını almak için yemin eder. Kanunlarla bir şeyin çözülmediğini gören, Yuen intikamını almak için kendisi gibi düşünen Tony ile bir ekip olur. Silah kaçakçılığı yapan ve ortağını öldüren gangsterlerden intikam almak için büyük bir aksiyon-macera başlar * Aksiyon filmlerinin yaşayan en büyük ustalarından biri olan John Woo, ABDye transfer olmadan önce çektiği son Hong Kong yapımı filmidir. Bu Film John Woonun en iyi filmlerinden biri olarak gösterilmektedir...

Peter Davis'in 1974 tarihli dönüm noktası niteliğindeki belgeseli Hearts and Minds (Kalpler ve Zihinler), ABD'nin Vietnam'a müdahil oluşunu, etrafını saran tartışmaların doruğa ulaştığı bir dönemde korkusuzca gözler önüne seren şaşırtıcı ve cesur bir film. Davis, röportajlardan haber filmlerine, çatışma görüntülerinden iç cephede yol açtığı kargaşaya kadar çok sayıda kaynak kullanarak savaşın feci etkilerine dair güçlü ve etkileyici bir tablo çiziyor. Patlayıcı, ikna edici ve sarsıcı olan Kalpler ve Akıllar, ezici bir duygusal deneyim ve tarihin bu yıkıcı dönemi hakkında bugüne kadar yapılmış en önemli kurgusal olmayan film.

Alain Leroy, alkol bağımlılığı sebebiyle özel bir hastanede tedavi görmektedir. Oldukça sıkıntılı günler geçirmesine rağmen, eski dostlarıyla tekrar takılmak için hastaneyi terk eder. Ancak arkadaşlarından hiçbiri kendisine yardımcı olmayacak, aksine Alain'in sıkıntısı gün geçtikçe artmaya başlayacaktır.Louis Malle'in yönettiği Le Feu Follet (The Fire Within) - Ateşle Oyun, Venedik Film Festivali'nden iki ödülle dönmüştü.

Tod Browning ile efsanevi başrol oyuncusu Lon Chaney arasındaki işbirliğinin en ünlü ve en sapkın filmi olan Bilinmeyen'de, kolsuz İspanyol bıçak atıcısı Alonzo (hançerlerini ayaklarıyla fırlatır) rolündeki "Bin Yüzlü Adam", güzel asistanına (Joan Crawford) duyduğu alçakça aşkla (tesadüfe bakın ki hiçbir erkeğin elinin değmesine dayanamayan bir kadındır) onu tarifsiz aşırılıklara sürükler. Sadomazoşist saplantı, aldatma, cinayet, şekil bozukluğu ve muhteşem bir Grand Guignol doruk noktası... Brownning, bu korkunç öncülden son damlasına kadar yararlanıyor.

Liman şehri Séte... 60 yaşında çökmüş bir adam olduğu halde hala tersanede çalışan Süleyman'ın işi her geçen sene daha da güçleşmektedir. Karısından boşanmış olsa da ailesine yakın olmak için elinden geleni yapar. Ayrılıklar ve çekişmelerle dolu bir geçmiş daima kendini hissettirir ve parasal sıkıntılar tüm zorlukların üzerine tuz biber eker. Bu zor zamanlarda sanki her şey Süleyman'ın çaresizliğini ve acizliğini arttırmaktadır. Sürekli olarak tek çıkış yolunu düşünür: kendi işini kurmak, yani bir lokanta açmak... Ama bu planını hayata geçirmesi hiç de kolay değildir, yetersiz ve düzensiz geliriyle ihtiyacı olan sermayeyi denkleştirmesi neredeyse imkansız gibidir. Fakat bu hayal kurmasına ve hayalini başta ailesi olmak üzere çevresindekilere anlatmasına engel değildir. Zamanla ailenin biraraya gelip destek vermesiyle bu proje, ailenin her üyesi için daha iyi bir yaşamın simgesi olur...

Yıldız oyuncular Katharine Hepburn ve Cary Grant ile yönetmen George Cukor’un The Philadelphia Story (Philadelphia Hikâyesi) filmindeki efsanevi ortaklıklarından iki yıl önce, zamansız yeteneklerini bir araya getirerek hayat verdikleri bu yapım, 1930’lar romantik komedi türünün kusursuz ve nefis bir örneğidir. Philip Barry’nin 1928 tarihli kapalı gişe oynayan tiyatro oyununun bu ikinci sinema uyarlamasında Cary Grant, karizmasının doruğundadır. Canlandırdığı akrobat ruhlu, özgür yaradılışlı karakter, yıldırım aşkıyla nişanlanmasının ardından, kelimenin tam anlamıyla nişanlısının aristokrat ailesinin hayatına paldır küldür dalar. Bu beklenmedik giriş, kızın kuralcı ve muhafazakâr babasıyla bir değerler çatışması yaratırken; ailenin asi, dikbaşlı ve dışlanmış diğer kızı Hepburn’ün ise başkaldıran hayal gücünü ateşler. Işıltılı çehresinin altında hüzünlü akıntılar barındıran Holiday, her yerdeki sıra dışı ruhlara ve imkânsız hayaller kuran düşperestlere adanmış büyüleyici bir övgüdür; aynı zamanda, gerçekten "iyi yaşamanın" ne anlama geldiğine dair derin bir tefekkür sunar.

Ronald Neame'in Tunes of Glory filminde, eşsiz Alec Guinness, barış zamanı bir İskoç taburunun viski içen, ayakları yere sağlam basan komutanı Jock Sinclair'i canlandırıyor. Hayatı boyunca askerlik yapmış olan Sinclair, adamlarından saygı ve sadakat beklemektedir. Ancak Basil Barrow (John Mills) -askeri bir ailenin eğitimli, kitaba bağlı çocuğu- Sinclair'in yerine sahneye çıktığında, iki adam hem taburun hem de adamlarının kalplerinin ve zihinlerinin kontrolü için şiddetli bir mücadeleye girişir. James Kennaway'in romanından uyarlanan ve Guinness ile Mills'in kusursuz performanslarıyla dikkat çeken Zafer Tınıları, İngiliz toplumunun kurumsal çelişkilerini ve sınıfsal hiyerarşilerini yorumlamak için askeri hayatın katı katmanlaşmasını kullanarak beklenmedik derecede dokunaklı bir drama imza atıyor. 

Ali, Fas'tan Almanya'ya çalışmak için gelmiş bir işçidir. Her zaman gittiği ve Arap arkadaşlarıyla buluştuğu bir barda, 60 yaşının üzerindeki Emmi isimli bir kadınla tanışır. Emmi, kendisine aşık olur ve bir süre sonra evlenirler. Ancak, bu evlilik göçmenlerin yarattığı tedirginliği yoğunlukla yaşayan Bavyera Almanları üzerinde şok etkisi yaratır. Emmi, çocukları ve çevresi tarafından itilir. İmkansız gibi görünen Emmi ve Ali'nin aşkı, hikaye ilerledikçe yönetmen tarafından sert bir toplum eleştirisine doğru evrilir.

Hikaye Marseille de geçiyor. Barmen César'ın oğlu Marius, mahalle kızı ve limandaki balık satıcısının kızı Fanny ile romantizm yaşadı. Evlilikten ve bebeğin doğumundan birkaç ay sonra Marius geri döner ve Fanny'yi geri kazanmaya çalışır.

Güzel ama ruhu yaralı Dominique Marceau (Brigitte Bardot), taşranın boğucu kasvetinden kaçıp Paris’in bohem dünyasına sığınır; ancak kendini bir anda mahkeme salonunda, sevgilisini (Sami Frey) öldürmekle suçlanırken bulur. Dava başladığında ve avukatlar Dominique’in kaderi üzerine amansız bir kavgaya tutuştuğunda, Henri-Georges Clouzot’nun Oscar adayı filmi La Vérité (Hakikat), genç kadının geçmişine iner ve şehirde tutunma çabasını adım adım yeniden inşa eder. Filmde karşımıza çıkan; çevresi tarafından hor görülen, yanlış anlaşılan dürtüsel bir genç kadının incelikli portresi ve yükselmekte olan bir orkestra şefiyle yaşadığı nihayetinde trajik olan aşkıdır. Bardot’nun büyüleyici performansıyla devleşen ve Fransız ustanın kariyerindeki o görkemli geç dönem başarılarından biri olan bu dokunaklı, ilmek ilmek işlenmiş yapıt; riyakâr ve ahlakçı topluma karşı sert bir hüküm niteliği taşır.

Mary Henry, gizemli koşullar nedeniyle ölümcül bir araba kazasından sağ kurtulan tek kişi olur. Olayı geride bırakmaya çalışarak Utah'a taşınır ve kilise orgcusu olarak işe başlar. Ancak yeni başlangıcı, şeytani bir adamın imgelemleriyle kesintiye uğrar. İmgeler daha sık görülmeye başlayınca, Mary kendini kasabanın eteklerindeki terk edilmiş karnavala çekilmiş bulur. Garip bir şekilde çekici olan karnaval, trajik geçmişinin sırrını barındırıyor olabilir.Endüstriyel film yapımcıları tarafından küçük bir bütçeyle çekilen, ürkütücü derecede etkili B-film klasiği Ruhlar Karnavalı, "bir Bergman görünümüne ve bir Cocteau hissine" sahip olmayı amaçlıyordu - ve çarpıcı bir şekilde kullanılan mekanları ve ürkütücü org müziğiyle bunu başarıyor. Herk Harvey'nin ürkütücü başyapıtı gece televizyonlarında kült bir takipçi kitlesi kazandı ve bugün de sinemacılara ilham vermeye devam ediyor.

Richard Linklater'ın yönettiği Slacker, Austin, Teksas'ta eksantrik ve aşırı eğitimli gençlerin oluşturduğu gevşek örgülü bir alt kültürün hayatından bir gün sunuyor. Yazar-yapımcı-yönetmen Linklater ve arkadaşlarından oluşan ekip, sadece 23.000 dolara 16 mm'de çekim yaparak geleneksel bir olay örgüsü fikrini bir kenara atmış, bunun yerine her biri bir diğeri kadar ilgi çekici yüzden fazla karakterden oluşan bir duvar halısı yaratmayı tercih etmiştir. Slacker, agresif ve katılımcı olmayan yeni bir nesle ileri görüşlü bir bakış ve 1990'ların Amerikan bağımsız film hareketinin kilit filmlerinden biri.

İki alkolik, zevk meraklısı, işsiz, aktör arkadaş Withnail ve Marwood, bir kenar mahalledeki evlerinde sefalet içinde yaşarlar. Paraları yoktur, dahası ne yemek bulabilirler, ne ısınabilirler. Yaşadıkları ortamdan, uyuşturucu satıcılarından ve İrlandalı bir adamın yaptığı tacizlerden uzaklaşmak için Withnailin gay amcası Montynin kır evine giderler. Bir süreliğine de olsa sefaletlerinden uzaklaşacağını düşünen ikilinin hava şartlarından, komşularından ve Monty amcanın gayliğinden dolayı başına gelecekler vardır. Traji ve komedi öğelerini birleştiren film, Bruce Robinstonun 1960 sonlarında yaşadığı hayatı konu alır.

İşsizlikten yakınan bir adam, iş bulmak için çocuğuyla beraber Japonya'da dolaşmaya başlar. Bir yerde iş bulur ama kendisinden eski bir kasabaya gitmesi istenir. İşçi buraya gider ama karşısında bir iş yeri yoktur. Bütün kasaba terk edilmiştir. Sadece bir kadın, kocasının gelip onu almasını bekler. Bir kazaya kurban gider ve kasabanın kaybolmuş ruhuna dahil olur...

Roma'nın büyüleyici ve görkemli atmosferinde yaşayan Jep Gamberdella, 65 yaşına gelmiş ve sıkça geçip giden gençliğini özlemekte olan bir yazardır. Gençliğinde yazmış olduğu "The Human Camera" ile ihtişamlı bir başarı yakalamış ve Roma yüksek sosyetesine kabul edilerek ihtişamlı bir hayat sürmeye başlamıştır. Hayatı başarılarla geçen Jep, bu süreçte tanıdığı insanların değişimlerine ve insanlıktan çıkma noktasına geldikleri bir krize tanık olur. Hayallerinde masumiyetini koruyan tek şey ise gençlik aşkıdır. Artık yeniden yazma zamanının geldiğine karar verir...Son olarak 2011 yapımı This Must Be the Place filmiyle seyircisiyle buluşan Paolo Sorrentino'nun yazıp yönettiği filmin başrollerini Toni Servillo, Carlo Verdone ve Sabrina Ferilli paylaşıyor.

Küçük bir adanın tek yaşayanları anne, baba ve iki çocuktan oluşan dört kişilik bir Japon ailesidir. Ailenin iki çocuğundan büyük olanı, her sabah anne veya babası tarafından kayıkla kasabadaki okula götürülmekte ve akşam alınmaktadır. Çocuğun bırakılış ve alınışlarında da mutlaka iki kova su getirilmektedir. Günlerden bir gün çocuk hastalanır ve baba, doktor için kayıkla kasabaya geçer ancak adaya döndüklerinde her şey için çok geçtir. Tekrar gündelik yaşamlarına dönen anne, baba ve küçük çocuğun adadaki hayatları aynı şekilde devam ederken, bir sabah aniden annenin kadere karşı koyan çığlığı belirir...Hadaka No Shima (The Naked Island) - Çıplak Ada, yönetmenin tabiriyle 'doğaya karşı karıncalar gibi çalışan ve mücadele eden insanları perdeye aktaran' sinemasal bir şiirdir.

Bu zarif ve rahatsız edici cinayet gizeminde Stellan Skarsgård, genç bir kızın ölümünü araştırmak üzere Norveç'in kuzeyindeki küçük bir kasabaya gelen, geçmişi karanlık İsveçli esrarengiz bir dedektifi canlandırıyor. İğrenç cinayeti çevreleyen gerçekleri derinlemesine araştırdıkça, kendi şeytanları ve zalim gece yarısı güneşi ona zarar vermeye başlar. Erik Skjoldbjærg'in tüyler ürpertici prosedürünün başarısı, İskandinav kara filmlerine ve seri katil kurgularına duyulan uluslararası açlığı önceden haber verdi ve film Skarsgård'ın en iyi performanslarından birini sunuyor.

Ousmane Sembène, devrimci bir öfkeyle kaleme aldığı bu eserde, İkinci Dünya Savaşı sırasında Senegal'deki Fransız sömürge güçlerinin Diola halkının genç erkeklerini askere alma ve Avrupa'daki askerler için pirinç stoklarına el koyma girişimleriyle geçen bir dönemi tarihe not düşer. Kabilenin ataerkil liderleri tanrılarına dua edip kurbanlar sunarken, topluluktaki kadınlar mahsullerini teslim etmeyi reddederek Fransız ordusunun gazabını üzerlerine çeker. Senegal tarihini şekillendiren baskıcı güçlere dair derin bir kavrayış barındıran Emitaï, sömürgeciliğin kültürel gelenekler üzerinde yarattığı gerilimleri incelerken, aynı zamanda bir halkın ruhunda gizli kalmış direniş ve vakar hazinelerini gün yüzüne çıkarır.