Bernardo Bertolucci'nin ilk uzun metrajlı filmi olan La Commare Secca (The Grim Reaper) - Korkunç Orakçı, bir fahişenin ölümünü araştıran ve açığa çıkarmak üzere birçok şüpheliyi sorguya alan polisin katili bulmaya çalışmasını konu ediniyor.

Savaş sonrası film noir’ın (kara film) kemiklere işleyen o derin hayal kırıklığı, Carl Franklin’in zengin bir atmosfere sahip Mavi Elbiseli Şeytan (Devil in a Blue Dress) filminde, Amerika’nın ırksal adaletsizliklerini yüzeye çıkaran güçlü bir araca dönüşüyor. Walter Mosley’nin sert polisiye (hard-boiled) romanından uyarlanan yapımda Denzel Washington, işsiz bir eski asker olan Easy Rawlins rolünde adeta karizma saçıyor. 1940'ların sonlarında, Los Angeles’ta varlıklı bir belediye başkanı adayının kayıp sevgilisini (Jennifer Beals) bulması için işe alındığında bunu hızlıca para kazanma fırsatı olarak gören Rawlins; kendisini bir anda cinayetlerin, siyasi entrikaların ve ayrımcı bir toplumun tekinsiz renk çizgilerini aşan büyük bir skandalın tam ortasında buluyor. Don Cheadle’ın, Rawlins’in tetik çekmeye dünden razı, neşeli yoldaşı rolüyle yıldızlaştığı bu stil sahibi gizem, bir yandan klasik kara film ögelerini besleyip bir yandan onları tersyüz ederken, Amerikan rüyasının altında yatan o acı ırksal gerçekleri de bir bir ifşa ediyor.

Alman Yeni Sineması'nın ikonu Rainer Werner Fassbinder, genç kariyerinde yeni bir dönemi, çarpıcı filmi "Dört Mevsim Satıcısı"nı (The Merchant of Four Seasons) çekerek başlattı. İşini sürdürmekte güçlük çeken, eski bir polis ve savaş gazisi olan meyve satıcısının çöküşünü anlatan bu ıstıraplı ama aynı zamanda iğneleyici bir mizah anlayışına sahip filmde Fassbinder, başkahramanın kendini yıkıma sürükleyen hikayesini izler. Fassbinder, önceki keskin üsluplu ve hızlı çekilmiş erken dönem filmleriyle beğeni toplamıştı; ancak bu filmde daha fazla zaman harcayarak yeni bir tarz oluşturdu. Yeni keşfettiği idolü Douglas Sirk'ün eserlerinden etkilenerek, daha karmaşık bir senaryo ve anlatı yapısı ile kameranın daha sofistike kullanımını içeren bu yeni tarzın sonucu, titizlikle hazırlanmış ve amansız bir sosyal taşlama oldu.

László Krasznahorkai imzalı The Melancholy of Resistance kitabından uyarlanan "Karanlık Armoniler"in kolayca özetlenebilecek bir hikayesi yok.Küçük bir Macar kasabasına bir sirk gelir. Bir kamyona yüklenmiş dev bir balina ölüsü "Prens" adlı sunucu tarafından kasaba halkına gösterilecektir. Ancak "Prens" ortaya çıkmaz. Sessiz bir kalabalık dondurucu soğukta kamyonun çevresine toplanır. Bu bekleyiş kasabada büyük bir gerginliğe yol açar. İnsanlar içlerindeki şiddeti dışa vurmaya hazırdır. Darbe söylentileri ortada dolaşmaktadır. Ortam insanları ayartmak, yoldan çıkarmak için çok uygundur. Karanlık Armoniler bir süre komünizmle yönetilmiş bir ülkede düzeni ve barışı yok edip anarşik bir ortam yaratmaya çabalayanlara karşı sessiz bir çığlıktır.

16 – 17 yaşlarında, büyüyüp de küçülmüş gibi görünen küçük, tatlı ve ateşli bir yeni yetme Monika! Evden tüyüp, bir an önce özgürlüğüne ve hayatın zevklerine doğru kanatlanmayı bekleyen bir küçük kadın! Genç, toy ve saf Harry, Monika’nın cilvelerine kayıtsız kalamaz. Hatta ona sırılsıklam aşık olur. Günün birinde evden kaçmak için fırsat kollayan Monika, babasının sarhoş bir anında ona vurmasıyla bavulunu toplayıp Harry’nin evine koşar. Evde kalmaları mümkün olmayınca Harry, Monika’ya babasının motorunda kalmayı önerir. Şehrin sıkıcılığından, işe gitme zorunluluğundan sıkılan gençler her şeyi geride bırakıp Harry’nin motor ile adalara doğru açılırlar.

Kasvetli ve uzun bir gecede bir kadınla bir erkek küçük bir köprünün üzerinde karşılaşırlar. Çekingen ve yalnız bir memur olan Mario (Marcello Mastroianni) yeni geldiği bu şehirde aylak aylak dolaşmaktadır. Natalia (Maria Schell) ise bir yıl önce ayrıldığı sevgilisi (Jean Marais) ile o gece köprüde buluşmayı ummaktadır. Her iki yanlız insan da birbirlerine ilgi duymaya başlarlar. Beklenen sevgili o gece gelmez. İki yanlız insan üç gece daha buluşurlar. Bu buluşmalarda Natalia Mario’ya hayatını anlatır, gençliğinin nasıl boşa harcandığından bahseder, kiracıları olan adama nasıl aşık olduğunu anlatır. Aşık olduğu bu adam bir denizcidir ve bir yolculuğa çıkıp bir yıl sonra döneceğine söz vermiştir. Söz verdiği saatte köprüye gelmeyen denizcinin bir otelde kalıyor olabileceğini düşünen Natalia, Mario’dan ona bir mektup götürmesini ister. Mario ise mektubu yırtıp atar ve sonraki buluşmalarında da Natalia’yı denizcinin dönmeyeceğine ikna etmeye çalışır. Ancak dördüncü gece beklenen gizemli yabancı ortaya çıkınca Natalia hemen kendini onun kollarına atar.

13. yüzyıla ait bir baladdan yola çıkılarak senaryosu yazılan film, ortaçağda geçen sarsıcı bir intikam hikayesi anlatıyor. Koyu hristiyan ailesi tarafından kiliseye gitmekle görevlendirilen bir genç kız, yolda tecavüze uğruyor ve öldürülüyor. Olayın ardından bir eve sığınan tecavüzcüler burada kızın ailesiyle karşılaşıyor ve kanlı bir şekilde yok ediliyorlar. Ingmar Bergmanın az bilinen yapımları arasında olan Jungfrukällan, kanlı intikam hikayesi ile modern korku filmlerine ilham verdi. Usta yönetmen bu filminde masumiyet, hırs, paganizm ve dini inanç gibi kavramları tartışıyor.

Truman Capotenun en çok satan romanına dayanan, soğukkanlı bir cinayetin gerçek ve güçlü hikayesi. Başarılı ve saygın Kansas çiftçisi, karısı ve iki genç çocuğu acımasızca ve vahşice katledilirler. İki katilinde suçlarından pişmanlık duyacak kadar bile aklı yerinde değildir. Hikaye suçluların bilinçaltına girer...

Fransız burjuvazisinin iki yüzlülük ve kokuşmuşluğunun sergilendiği Le Beau Serge - Yakışıklı Serge filminde, Jean-Claude Brialy tüberküloza yakalanması sonucu kasabasına dönmeye karar verdiğinde en yakın arkadaşı Serge'in evlenmiş ve alkol bağımlısı olup mimarlık fikrinden vazgeçmiş olduğunu görür...Yeni Dalga akımının manifestosu sayılan Le Beau Serge - Yakışıklı Serge, Fransız yönetmen Claude Chabrol'un senaryosunu yazıp, 27 yaşındayken aileden kalan bir miras sayesinde çektiği ilk uzun metrajlı filmidir.

İkinci Dünya Savaşı Avrupa’yı ortadan ikiye bölerken, on altı yaşındaki Alman Yahudisi Salomon (Marco Hofschneider), ailesiyle birlikte Polonya’ya kaçışının ardından onlardan koparılır ve Yahudiliğin o ölümcül sırrını gizleyebilmek adına istemeye istemeye farklı ideolojik kimliklere bürünürken bulur kendisini. Sadık bir Stalinist rolünü üstlendiği Sovyet yetimhanelerinden, Alman ordusunda tercümanlık yaparak herkesin gözü önünde gizlendiği Rus cephesine ve oradan da en tehlikeli rolünü oynayacağı ana vatanına, yani Hitler Gençliği’nin bağrına savrulur. Salomon Perel’in gerçek hayat hikâyesinden yola çıkan Agnieszka Holland’ın bu savaş dönemi başyapıtı Avrupa Avrupa (Europa Europa); bir çizgi romanın coşkusunu taşıyan soluk soluğa bir hayatta kalma serüveni, Nazi ırk saflığı saplantısına yönelik ironik bir reddiye ve tarihin değişen felaketleri arasında savrulan genç bir adamın yaşama tutunma mücadelesinin derinlikli bir portresidir.

Yugoslav Kara Dalgası’nın en önemli temsilcilerinden olan Dušan Makavejev’in başyapıtlarından biri olan Sweet Movie (1974), tabiri caizse kapitalizm ile Stalinizm eleştirisini aynı potada eriten nadir bir örnektir. İki bölümden oluşan film, ilk bölümde yarattığı Amerika metaforu üzerinden kapitalizmi yerin dibine batırırken nasıl elini korkak alıştırmıyorsa ikinci bölümde de aynı tavrı Stalinizm’e yöneltir.Makavejev’in Katyn Katliamı’nın (Sovyetler Birliği tarafından 1940 yılında, yaklaşık 22.000 Polonyalı subay, sivil ve aydın, başlarına kurşun sıkılarak infaz edilmiştir.) gerçek görüntülerine yer verdiği Sweet Movie, Otto Muehl’in (ekspresyonist sanatçı) performanslarından etkilenen, oldukça zorlu sahneleriyle kolay yenilip yutulamayacak filmlerden biridir. Üstelik tüm bunların yanında çocukların metafor olarak seçildiği sahneler birçok kişinin izlemekte zorlanacağı anlara ev sahipliği yapar. Bu görüntüler üzerinden de elbette modern toplumun, kapitalist düzenin steril yapısının büyük bir yalan, bir makyaj olduğunu dile getirir. İlmik ilmik döşenen metaforları, hiç susmayan müzikleri, sarkastik ve faklı türlere göz kırpan yapısı ile Sweet Movie, her şeye rağmen umut vadeden bir sonla uğurlar seyirciyi.

Altın Çağ Hollywood’unun hümanist ustası Leo McCarey, sinema tarihinin en tesirli, en göz yaşartıcı aşk hikâyelerinden biri olan bu uyarlama romana kendi zarif dokunuşunu ve telaşsız doğallığını üflüyor. Irene Dunne ve Charles Boyer, New York’a doğru süzülen bir transatlantikte yolları kesişen ve birbirlerine gönül veren iki seçkin yabancıdır. Her ne kadar ikisinin de hayatında başkaları olsa da, altı ay sonra Empire State Binası’nın zirvesinde buluşmak üzere bir kader antlaşması yaparlar; ta ki feleğin çarkı bu yıldızları barışık olmayan âşıkların yoluna trajik bir engel çıkarana dek.Altı dalda Oscar’a aday gösterilen bu zarif ve naif yapımda, baş döndürücü bir tutku ile ince dokunuşlu bir komedi kusursuz bir uyumla sarmaş dolaş oluyor. Love Affair (Gönül Macerası), zamana meydan okuyan öyle bir hikâye ki, yıllar içinde pek çok yönetmen tarafından yeniden sinemaya uyarlandı; buna hikâyeyi sinema dünyasının bir diğer gözbebeği olan An Affair to Remember (Unutulmayan Aşk) adıyla hafızalara kazıyan McCarey’nin bizzat kendisi de dâhil.

Michael Haneke, 1997 yılında çevirdiği 'Funny Games'den sonraki bu son filminde, Paris'te yaşayan bir gurup 'sıradan' insanın hayatından bölümler yansıtıyor. Kalabalık bir bulvarda, adamın biri garip bir dilencinin eline buruşturulmuş bir kağıt parçası atar. Bu kağıtta yazılanlar, kendi hayatlarını yaşamakta olan öğretmen Amadou (Ona Lu Yenke), sinema oyuncusu Anne (Juliette Binoche) ve dilenci Maria'yı (Luminita Gheorghiu) bir şekilde birbirine bağlar.

Şehrin planlama dairesine atanan Von Bohm, en büyük eğlence mekanlarından birinde fahişelik yapmakta olan Lola ile tanışır. Lola, Schuckert isimli zengin bir adamın metresliğini yapmaktadır.Sevgilisi bir fahişe olduğu için, elit bir bürokrat olan Van Bohm'un ona yüz vermeyeceğini düşünen Schuckert, Lola ile adamı baştan çıkarabileceğine dair iddiaya girer.Lola, Fassbinder'in kadınlara ve Batı Almanya'ya dair öyküler sunduğu üçlemesinin son bölümü

Sibernetik ve Gelecek Araştırmaları Enstitüsü’nün en önemli projesi, bütün politik, toplumsal ve ekonomik olayları öngören Simulacron 1 isimli elektronik bir canavardır. Bazıları Simulacron 1’i kendi çıkarları için kullanmak isteyince, iyi ve kötü arasında bir savaş başlar. Bu projenin yöneticisi Profesör Vollmer, gizemli bir şekilde intihar ettiğinde Dr. Stiller onun yerine geçer. Fakat Stiller’de de tuhaf semptomlar belirir. Acaba Stiller şizofren midir? Pek çok kişi öyle olduğunu düşünür – ta ki Stiller bir gün rutin bir bilinç aktarması sırasında Simulacron’un devrelerinde eski bir tanıdığını görene kadar.

İki işsiz komedyen Joe ve Jerry, tesadüfen mafyanın sevgililer gününde yaptığı bir katliama tanık olurlar. Arkasında şahit bırakmak istemeyen gangsterler ikilinin peşine düşer. Canlarını kurtarmak için yollara düşen ikili, Miami’ye turneye gitmekte olan ve tamamı kadınlardan oluşan bir müzik grubuna katılırlar. Kadın kılığında grupla yola çıkarlar ancak her ikisi de grubun solisti sarışın bomba Sugar Kane’e aşık olurlar ancak kimlikleri ortaya çıkmasın diye güzel kadına karşı duygularını belli edememektedirler. Bunun üzerine Joe, üçüncü bir kimlik yaratarak utangaç bir milyoner olarak Kane’e yaklaşmayı dener. Öte yandan Jerry’nin de başı, kadın kimliğine aşık olan bir milyonerle derttedir.

Victoria Page, genç ve oldukça yetenekli bir balerindir. Güzel dansçının kariyeri, mükemmeliyetçi bir sahne yöneticisi olan Boris Lermantov’un ellerinde yükselişe geçer. Victoria, sahnede bir yıldız gibi parlarken, bunun bedelini ödeyeceğini henüz bilmemektedir.İdealist bir besteci olan Julian Craster, Red Shoes isimli bestesi ile ün yapmıştır. Victoria’ya aşık olan Julian, genç balerinin kalbini kazanır. Ancak her ikisinin de ummadığı bir düşmanları vardır. Boris Lermantov, Victoria’nın Julian ile olan beraberliğini onaylamaz. Bunun üzerine Victoria, Julian ile evlenmek için sahneleri ve Lermantov’u arkasında bırakır. Ancak bu bile onları Lermantov’un hışmından korumayacaktır.İyi seyirler..

2. Dünya Savaşı sonrası, Roma... Amerikan asıllı Girard ailesi ayrılmak zorundadır. Irene ve oğlu Michel, savaşın etkilerinden kendilerini korumaya çalışmaktadır. Baba George'un eve dönüşü sevindirici olurken, başlarına gelen trajik bir olay aileyi temelden sarsacaktır.

Viridiana, (Silvia Pinal) bir rahibe okulundan mezun olmak üzere olan genç bir kızdır. Bir gün, yıllar önce ölen teyzesinin yaşlı kocası Don Jaime (Fernando Rey) tarafından onun çiftliğine davet edilir. Viridiana, yıllar boyunca okulunun parasını ödemek dışında onunla hiç ilgilenmeyen ve yaşayan tek akrabası olan Don Jaimenin yanına gitmek istemese de baş rahibenin ısrarı ile onu ziyarete gider. Don Jaime, henüz evlendiği gece onunla birlikte olmadan ölen karısına çok benzeyen Viridianayı arzular ve onunla evlenmek ister. Bu isteğini ona açtığında genç kızın sert tepkisi ile karşılaşır.

Mozart'ın sevilen operasının bu beyazperde uyarlamasında Gecenin Kraliçesi, kaçırılan güzel kızı Prenses Pamina'yı kurtarması için Tamino adında yakışıklı bir prensi görevlendiriyor. Aşık kuş avcısı Papageno'nun ve insanların kalbini değiştirme gücüne sahip sihirli bir flütün yardımıyla genç Tamino, Pamina'nın esir tutulduğu şeytani Sarastros tapınağına giden gerçek aşkı aramaya başlar.Wolfgang Amadeus Mozart'ın sevilen operasının bu çarpıcı beyazperde versiyonu, Ingmar Bergman'ın derin müzik bilgisini ve bunu sinemasal olarak ifade etme yeteneğini gözler önüne seriyor. Aralarında Josef Köstlinger, Ulrik Cold, Håkan Hagegård ve Birgit Nordin'in de bulunduğu Avrupa'nın en iyi solistlerinden bazılarına rol veren yönetmen, İsveç'in Drottningholm Sarayı'nın barok tiyatrosunu sevgiyle yeniden yaratarak, güzel bir prensesi kötülüğün pençesinden kurtarmak için göreve gönderilen prens Tamino ve neşeli yardımcısı Papageno'nun hikayesini sahneledi. Tiyatronun yapaylığına ve gösterişine derin bir takdir sergileyen bir sevgi ve bağışlama kutlaması olan Sihirli Flüt, şimdiye kadar yapılmış en seçkin opera filmleri arasında yer alıyor.

10 yaşındaki küçük kız çocuğu Zazi, taşradaki yerinden Paris'te yaşayan amcası Gabriel'in evine kalmaya gelir. Zazi'nin en büyük hayali, Paris metrosunda gezmektir. Zazi, en büyük hayalinin uğruna amcasının evinden kaçacak ve ortalığı karıştıracaktır.Raymond Queneau'nun romanından uyarlanan Zazie Dans Le Métro (Zazie in the Subway) - Zazi Metroda, Paris'e gidip ortalığı ayağa kaldıran Zazie'nin öyküsünü anlatıyor.

20 yaşındaki Lena, gerçeklik ve hayatla ilgili her şey bilmek istemektedir. Her şeyle ve herkesle ilgili bilgi toplayan Lena, bulduklarını büyük bir arşivde saklamaktadır. İlişkilerle, siyasi aktivizmle ve meditasyonla deneyler yapar. Aynı zamanda oyuncular, yönetmen ve çekim ekibi de filmin yapımına dair paralel bir hikaye içerisindedir...1960'lı yılların tüm siyasi yapısını İsveç üzerinden yapan Jag är Nyfiken - En Film i Gult - I Am Curious (Yellow), körü körüne bağlanılacak, totaliterleşecek tüm perspektiflere absürt ve alaycı bir üslupla yaklaşan filmin Amerika'da gösterilmesi yasaktır. Duru bir çıplaklık ve cinsellik sunan, yer yer belgesel, yer yer de mockumentary çizgisine kayan bu özgün yapım, önce 3.5 saat olarak düşünülüp daha sonra İsveç bayrağını da simgeleyerek ikiye bölünen filmin ilk versiyonu olma özelliğini taşıyor.

Maurice ve Dora evli bir çifttir. Bir gün Maurice, Dora'nın başka bir adamın yemek teklifini kabul edip onun yanına gittiğini öğrenir. Kıskançlıktan gözü dönen Maurice, silahını kaptığı gibi evi basar. Ancak adam çoktan ölmüştür...

Hiçbir yetişkinin hayatta kalmadığı bir uçak kazası sonrasında ıssız bir adaya düşen bir grup küçük çocuk, kendi küçük topluluklarıyla hayatta kalma savaşı verirler. Fakat çocuklar ister istemez iki gruba ayrılmışlardır: Ralphın başında olduğu bir grup sığınak yapmak ve yiyecek toplamak isterken, Jackin grubu eğlenmek ve avlanmak isterler. Bu grup ayrılığı Ralph ve Jack arasında acı bir rekabeti başlatır. Aralarında gelişen bu düşmanlık da sonunda onları kanlı ve korkutucu bir noktaya getirir. William Goldingin Nobel ödüllü romanından uyarlanan bu film medeniyet ve ilkellik arasındaki ayrımı ortaya koyuyor.

Birçoklarına göre Tarkovsky’nin en derinlikli eseri olan Ayna, yönetmenin kendi yaşamından yola çıkarak aşk, anılar, bağlılık ve belki de hayatın kendisi üzerine şiirsel bir film. Tarkovsky’ninki olup olmadığı belirsiz, orman içinde bir kulübede, 2. Dünya Savaşı’nın öncesinde, yönetmenin eski karısı, annesi, babası, kendi ve ebeveynlerinin kuşakları arasında gidip gelerek anlatılan bir rüya, Ayna’nın yansıttıkları.Efsanevi yönetmenin anne ve babasının gerçekten iştirak ettiği film, ailenin evlerinin eskiden bulunduğu aynı yere hakikaten inşa edilen bir kulübede çekildi. Baba Tarkovsky şiirlerini kendi sesiyle okudu. Anne ise kameranın karşısına geçti.İzleyiciyi otobiyografik bir yolculuğa çıkaran Zerkalo, 40’larında bir adam olan Alexei’nin hatıralarına dayanmaktadır. Savaş öncesi, sırası ve sonrası olarak ayrılabilecek 3 zaman periyodu boyunca Alexei’nin düşünce ve hislerini aktaran film, aynı zamanda devrim zamanı Rusya’sının geniş bir panoramasını sunmaktadır. Tarkovski, Zerkalo’da büyük ölçüde kendi ailesine ve gençlik dönemine yer vermiştir. Flashback’ler ve tarihi çekimler eşliğinde oluşturulan gerçekliğe yönetmenin bu otobiyografik katkıları da eklenince ortaya tutkulu, şiirsel ve yaşayan bir film çıkmıştır. Tarkovski’nin yoğun anlatımı ve sinematografik araçlar kullanımı sebebiyle film, izleyicisinden özel bir dikkat ve özveri beklemektedir.

1900 senesinde, elit bir kız okulu, Hanging Rock adlı dağlık bir bölgeye sevgililer gününde gezi düzenler. Fakat üç öğrenci ve bir öğretmen, bu gizemli yerde kaybolur.Herkes onları bulmak için seferber olsa da, ne onlar ne de kaybolmalarının sebebi bulunamaz, bu sorunun cevabı izleyiciye bırakılmıştır. Fakat bu kayboluş toplumdaki herkesi etkiler. Kaybolan öğrencilerden biri bulunsa da başına ne geldiğini, ya da arkadaşlarına ne olduğunu hatırlamaz.Uluslararası alanda adı duyulan ilk Avustralya filmlerden biri olan Picnic at Hanging Rock, bu anlamda sinematik ve tarihsel açıdan büyük öneme sahiptir.

Roma 'nın banliyösünde yaşayan çevirmen Vittoria (Monica Vitti), sorunlarla geçen bir geceden sonra yazar olan nişanlısı Ricardo (Francisco Rabal)'dan ayrılır ve Roma'ya bir borsa bağımlısı olan annesini ziyarete gider.Burada borsa simsarı Piero (Alain Delon) ile tanışırlar.Bir materyalist olan Piero ile mutsuz ve boşvermiş Vittoria arasında başlayan yakınlaşma ikisinin de yanlızlıklarına son vermez.

Laura Manion eve döndüğünde kocasına tecavüze uğradığını söylüyor. Kocası tecavüzcüyü öldürdükten sonra bu cinayetin meşru olduğunu savunuyor. Savunma avukatı Paul Biegler (James Stewart) de mahkemede bu doğrultuda bir savunma yapıyor. Sonuçta film bu tip bir cinayet sebebinin haklı olup olmadığını tartışıyor. Tecavüz olayı, cinayete motivasyon sağlar mı ?

İnsan Manzaraları serisinin 2. filminde Kaji (Tatsuya Nakadai) askere çağrılmıştır. Orduya ve savaşa karşı bir kişiliğe sahip olmakla birlikte iyi bir asker olarak dikkat çeken Kaji, aynı zamanda başına geleceklerden hiç çekinmeden doğru bildiklerini söylemeye devam etmektedir. Usta askerlere karşı kendisi gibi acemi erleri savunmaya çalışan Kaji, kendisi usta asker olup acemilerin eğitiminden sorumlu tutulduğunda tüm zorluklara karşın insani tutumunu sürdürmeye çalışacaktır. Ancak artık Japonya gerilemeye başlamış, Sovyet tehlikesi iyice yaklaşmıştır.

1938, İtalya... Hitler ve Mussolini, Roma'da büyük bir törenle buluşurlar. Halk, bu tarihi olaya tanıklık etmek için tören alanına akın eder. Boğucu bir evliliği olan ev kadını Antonietta'da o gün kocası ve çocuklarını törene uğurlamıştır. Apartmanda yalnız kaldığını düşündüğü bir anda, kendisi gibi törene katılmayan Gabriele ile tanışır. Çok geçmeden Gabriele'nin cinsel tercihi ve anti-faşist tutumu yüzünden işini kaybettiğini öğrenecek ve kendisinden oldukça farklı bu erkeğin çekimine kapılacaktır.Alışılmadık ilişki üzerinden son derece başarılı bir faşizm eleştirisi yapan Una Giornata Particolare (A Special Day) - Özel Bir Gün, 2 dalda Oscar adaylığının yanı sıra toplam 13 ödül kazanmış bir yapım.

1950'ler Japonyası... Halkın birbirine sıkıca kenetlendiği bir banliyö kasabasında, mahallede tek bir televizyon vardır. Minoru ve Isamu Hayashi kardeşler, her gün sumo güreşi turnuvasını izlemek için çoğu kez İngilizce derslerini kırarlar. Akşam yemeğindeki sohbetleri ise kaçınılmaz bir biçimde anne ve babası onlara bir televizyon alsın diye ardı arkası kesilmeyen yalvarmalara ve öfke krizlerine dönüşür. Ancak babaları buna karşıdır. Televizyonun Japon evindeki varlığının ortaya "100 milyon aptal" çıkaracağını düşünmektedir. Baba, oğullarına bitmek tükenmek bilmeyen bu isteklerine artık son verip bu konuda konuşmamalarını söyleyince, çocuklar konuşmayı hepten kesmeye ant içerler. Ancak bu protestoları sonucunda bütün mahalleyi karışıklığa sürükleyeceklerdir...Yasujirô Ozu'nun yönettiği Ohayô (Good Morning) - Günaydın, konuşmanın gücünü ve havadan sudan söz etmenin nasıl da günlük yaşamımızı kolaylaştırdığını gözler önüne seriyor.

Charu, 1870'li yılların Hindistan'ında yalnız ve boş bir hayat sürmektedir. Kocası Bhupati, vaktinin çoğunu politik bir gazeteyi okumaya harcamaktadır ve bu sebeple Charu kendini oldukça yalnız hissetmektedir. Karısının yalnızlığının ve sıkıldığının farkında olan Bhupati, üniversiteyi yeni bitirmiş olan kuzeni Amal'dan Charu ile vakit geçirmesini ister. Ancak bu vakit geçirmeler, zaman geçtikçe ikilinin birbirine karşı olan hislerini değiştirecektir...Berlin Film Festivali'nden 2 ödülle dönmüş olan Charulata, Nobel Barış Ödüllü edebiyatçı Rabindranath Tagore’nin Nastanirh (Bozuk Yuva) öyküsünün bir uyarlaması olarak 19.yüzyıl sonlarında, Bengal Rönesansı olarak adlandırılan periyotta yalnız bir eşin hikayesini beyaz perdeye yansıtıyor.

Yasujirô Ozu'nun yönettiği Hitori Musuko (The Only Son) filminde dul bir anne, daha iyi bir eğitim alması için oğlunu şehre gönderir. Seneler sonra anne, öğretmen olmuş olan oğlunu bulur ve onu ziyarete gider...

Bruno, tatlı hayatların temsilcisiyken; Roberto ise genç bir hukuk öğrencisidir. Bruno, hedonist (içki, sigara, biri eşi olmak üzere güzel kadınlar…) ve rahat bir karakterken; Roberto ise mahçup ve tutuktur. Sıcak bir yaz gününde geçen öykü, hayalet şehre benzeyen Roma’da bir tesadüf sonucu tanışan ayrı dünyaların insanı bu iki adamın “yolculuğu” etrafında şekillenir: Bruno’nun arabasıyla çıktıkları Toscana yolunda çeşitli “kesimden” insanlarla karşılaşırlar; muhtelif konular üzerine hafif sohbetlerde bulunurlar; birbirlerinin ailelerini ziyaret etme fırsatı yakalarlar.

Josef von Sternberg'in yönettiği Underworld, erken dönem bir gangster filmidir. Çoğunluk eleştirmence sinema tarihinin ilk kara filmi olarak kabul edilmektedir.

Michael Haneke, 1997 yılında çevirdiği Funny Games'den sonraki bu son filminde, Paris'te yaşayan bir gurup sıradan insanın hayatından bölümler yansıtıyor. Kalabalık bir bulvarda, adamın biri garip bir dilencinin eline buruşturulmuş bir kağıt parçası atar. Bu kağıtta yazılanlar, kendi hayatlarını yaşamakta olan öğretmen Amadou (Ona Lu Yenke), sinema oyuncusu Anne (Juliette Binoche) ve dilenci Mariayı (Luminita Gheorghiu) bir şekilde birbirine bağlar.

Canı sıkılan bir grup gencin uyuşukluğu, Yunanlı bir yabancı işçinin ortaya çıkmasıyla kesintiye uğrar. Fassbinder’in kendi oyunundan uyarlayarak statik resimlerle çektiği filmde devamlı olarak darlık, durma ve uyuşmuş bir toplum anlatılmaktadır.

Şehrin yüksek binalarından birinin üzerinde yer alan saatin yelkovanına asılmış bir adam görüntüsü ile izleyenlerin zihnine kazınmış ve daimi bir tebessüm bırakmış olan Safety Last!, 1923 yapımı bir sessiz komedi filmidir. Para kazanma hırsıyla şehre gelen genç bir adam, bir mağazada satış sorumlusu olarak çalışmaya başlar ve müdürüyle, mağazaya dikkat çekerek müşterilerin artmasını sağlayacak olan kişiye ödül olarak para vermesi konusunda anlaşır. Ancak mağazanın bulunduğu binanın dışına tırmanması için anlaşmış olduğu kişi bir kanun kaçağı çıkınca olayların seyri tamamen değişir ve genç adam kendisini binaya tırmanırken bulur. Heyecan ve komedi yüklü filmin başrolünde Harold Lloyd bulunmaktadır.

İngiltere'den mektup yoluyla bulduğu bir erkek ile evlenmeye karar veren, konuşma problemleri olan bir kadın, küçük kızı ve de çok değer verdikleri piyanosunu da yanına alarak, evleneceği kişi ile tanışmak için Yeni Zelanda'ya doğru yola çıkarlar. Evlendikten bir süre sonra yanlış bir seçim yaptığını kavrayan genç kadın, yerli halk ile kaynaşmayı başarmış bir beyaz ile, piyanonun etrafında başlayan yakınlaşması tutkulu bir aşka dönüşecektir * Piyano, 1993 senesinde tam 3 dalda Oscar ödülü almasının yanında, Cannes film festivalinde de altın palmiye ödülünü almıştı * Son zamanlarda izlediğim en anlamlı film diyebilirim. Görsellik harikaydı, müzikler harikaydı, oyunculuklara zaten söyleyebilecek bir söz bulamıyorum. Aslında her kadın ve her erkeğin mutlaka izlemesi gereken bir film bence. Hem ilişkilere bakış açısına, hem de insanın kendi benliğine dönüp yorumlar yapmasını sağlıyor.

Hapisten yeni çıkmış olan yankesici hırsız Skip McCoy (R.Widmark) New York metrosunda kalabalıktan da istifade ederek gözüne kestirdiği Candy’nin (J. Peters) çantasından cüzdanını çalar. Cüzdanda erkek arkadaşı Joey’e (R. Kiley) son kez kuryelik yapan Candy’nin de bilmediği, şirketlerden şantajla para sızdırmak için gizli formüller içeren bir mikrofilm vardır. Tüm bunlardan habersiz Skip’in eline geçmiştir. Metroda Candy’i takip eden federal ajanlar, hırsızlığa şahit olmuş, mikrofilm ilgili adrese ulaşmayınca da Skip’in elinde olduğunu tüm hırsızları çalışma şekillerinden, polisten iyi tanıyan Moe Williams (T. Ritter) sayesinde anlamışlardır. Herkes Skip’in peşindedir artık.