Kıskançlık ve şiddet, Manila'nın varoşlarında geçen bu klostrofobik melodramda başrolde. Lino Brocka, küçük düşürülmüş kadınlar olarak masum bir kız çocuğuyla onun buruk annesinin yıkıcı bir portresini özenle inşa ediyor. İnsiang, ev işlerinin egemenliğinde sessiz bir hayat sürer; ancak annesinin sevgilisi tarafından tecavüze uğrayıp kendisiyle ilgilendiğini söyleyen genç adam tarafından terk edildikten sonra acımasız bir intikam alır. Kenar mahallelerdeki yoksulluğun yol açtığı aşağılanmaların, özellikle de kadınlar için, vahşi bir yorumu olan İnsiang, Cannes'da gösterilen ilk Filipin filmidir.

Çizgi roman yaratıcısı Holden (Ben Affleck), aşık olduğu Alyssa'nin (Joey Lauren Adams) lezbiyen olduğunu öğrenince, her şeyin düşündüğü gibi iyi gitmediğini anlar. Yakın arkadaşı Bankynin (Jason Lee) yardımı olmadan Alyssa ile bir ilişkiye başlar. Her ne kadar Alyssanın ondan gerçekten hoşlandığını düşünse de, Alyssanın geçmişinin ilişkilerini bozucağını düşünmektedir.

Katalan mimar Antoni Gaudí (1852 - 1926) dünyanın en şaşırtıcı binalarından, iç mekanlarından ve parklarından bazılarını tasarladı; Japon yönetmen Hiroshi Teshigahara, yirminci yüzyılın ikinci yarısının estetik açıdan en cüretkar filmlerinden bazılarını inşa etti. Burada onların sanatı eşsiz, büyüleyici bir sinema deneyimiyle birleşiyor. Görsel bir şiirden daha az belgesel olan Teshigaharas Antoni Gaudí, izleyicileri Gaudi'nin henüz tamamlanmamış devasa başyapıtı Barselona'daki Sagrada Familia katedrali de dahil olmak üzere gerçekten muhteşem mimarisinde bir tura çıkarıyor. Teshigahara, konusunun organik yüzeylerindeki kıvrımlar kadar cesur ve şehvetli kamera çalışmasıyla Gaudi'yi filmde ölümsüzleştiriyor.

La dolce vita'nın Roma'sında hayallerinin peşinden koşan güzeller güzeli, görünüşte özgür Adriana'yı (Divorce Italian Style'dan Stefania Sandrelli) takip eden I Knew Her Well, altmışlı yılların İtalya'sının popüler müzik ve stiline keyifli bir dalış ve cinsel politikaları ile şöhret kültürüne keskin bir eleştiri. Ettore Scola ile birlikte yazdığı senaryodan yola çıkan, adı duyulmamış İtalyan usta Antonio Pietrangeli, hemen her birinde farklı bir erkeğin, yeni bir saç modelinin ve buna uygun bir kıyafetin yer aldığı bir dizi samimi bölüm boyunca, karmaşık ana figüründen asla uzaklaşmayan, ustalıklı, seriokomik bir karakter çalışması oluşturuyor. Onu İyi Tanırdım, komik, trajik ve tümüyle dudak uçuklatan, heyecan verici bir yeniden keşif.

Oscar ödüllü Sean Penn ile Jennifer Jason Leigh, Phoebe Cates, Judge Reinhold, Ray Walston gibi ünlü yıldızların Güney Kaliforniyalı liselileri canlandırdıkları bu neşeli filmde, bu gençlerin en çok önem verdikleri şeylere değiniliyor: Seks, uyuşturucu ve rock n roll. Amy Heckerlingin (Clueless) ilk yönetmenlik tecrübesine Cameron Crowe da (Şöhrete İlk Adım) seksenlerdeki Amerikalı gençlerin yaşamını kendi tecrübelerinden yola çıkarak anlattığı ilk senaryosuyla katılıyor. Seksenlerin ünlü grupları Go-Gos, Oingo Boingo ve The Carsın müzikleriyle, Nicolas Cage, Eric Stoltz ve Anthony Edwardsın ilk oyunculuk denemelerini yaptıkları Fast Times at Ridgemont High öncülerinden olduğu güçlü ve cesur gençlik komedisi türünde seyircileri günümüzde de hala eğlendirerek etkisini sürdürüyor.

Efsanevi film yapımcısı Ingmar Bergman, ölümünden sadece dört yıl önce İsveçli belgeselci Marie Nyreröd ile Fårö Adası'ndaki evinde bir araya gelerek çalışmalarını, korkularını, pişmanlıklarını ve süregelen sanatsal tutkusunu tartıştı. Bu, ünlü münzevi yönetmenin şimdiye kadar katıldığı en nefes kesici samimiyetteki röportaj serisiyle sonuçlandı ve daha sonra uzun metrajlı Bergman Adası filmine dönüştürüldü. Nyreröd'ün derinlemesine, açıklayıcı ve Bergman'ın eserlerinin yanı sıra özel hayatına dair seçkin anekdotlarla dolu filmi, sinemayı dönüştüren bir adama unutulmaz bir son bakış.

Terry Zwigoff’un, Daniel Clowes’ın kült olmuş çizgi romanından uyarlanan ilk kurmaca filmi, bir yandan kasvetli bir mizah anlayışına sahipken diğer yandan son derece sevimli olabilen, ergenlik yabancılaşmasının kendine özgü bir portresidir. Lise mezuniyetini takip eden bıkkınlık dolu aylarda geçen *Ghost World*, tüketim çılgını Amerika’nın kültürel çölünde belirsiz bir gelecekle yüzleşen, kendine gururla “uyumsuz” diyen Enid’in (Thora Birch) hikayesini anlatır. Alaycılığı en yakın arkadaşı Rebecca (Scarlett Johansson) için bile katlanılmaz bir hal alırken, Enid kendini hiç beklenmedik bir ruh ikiziyle bulur: kendisinden yaşça hayli büyük, melankolik bir plak koleksiyoncusu (Steve Buscemi). Tuhaf karakterleri, Oscar’a aday gösterilen unutulmaz diyalogları ve eski tarihli az bilinen parçalardan oluşan eklektik müzik seçkisiyle "Ghost World", 21. yüzyılın en çok sevilen komedilerinden biridir.

1969 yılında Ingmar Berman, görüntü yönetmeni olarak Sven Nykvist ile birlikte adanın geleceğine dair oldukça karamsar bir bakış açısıyla sonlanan Fårö Belgesi filmini çekti. Filmdeki sahnelerden biri bir okul otobüsü ve içindeki genç yolculara aittir. Bergman, on yıl sonra Fårö Document 1979 adlı uzun belgeselinde bunlara ve gerçeklere geri döner.Almanya'da geçirdiği zamanın ortasında Bergman, sevdiği uzak İsveç adasını ve orada yaşayanların sosyoekonomik gerçeklerini incelediği ikinci belgeseli için Fårö'ye döndü. Bir öncekinden daha uzun, daha iyimser ve daha az münzevi olan bu film, adanın 673 sakininin yaşamından bir takvim yılı kesitler sunarken, birçoğunu yorulmak bilmeden koyun kırkarken, çatıları örerken, hayvan keserken ve çeşitli toplumsal ritüelleri yerine getirirken gözlemliyor. Yirmi sekiz saatlik materyalden damıtılan Fårö Document 1979, hayatın döngüsel doğasının lirik bir tasviridir.

Lodge Kerrigan, son derece benzersiz, görsel ve işitsel açıdan göz kamaştırıcı karakter incelemeleri serisine, ham, yıkıcı Clean, Shaven ile başladı. Bir şizofrenin (olağanüstü Peter Greene tarafından canlandırılan) akıl hastanesinden taburcu olduktan sonra kızının izini sürmeye çalışırken zihninin derinliklerine inen Kerrigan'ın filmi, ses ve görüntüyü zekice kullanarak izleyicileri dehşet verici bir öznelliğe sürüklüyor. Kimse zarar görmeden kurtulamaz.

Eski polis memuru Fisher, 13 yıl Kahire'de bulunduktan sonra Kuzey Avrupa'da bulunan ülkesine geri döner. "Suç Unsuru" kitabının yazarı ve Fisher'in kendine örnek aldığı meslektaşı Osmond kendisinden, "Piyango Cinayetleri" diye de bilinen bir seri cinayet davasında çalışmasını ister. Kitaptaki teorilere göre hareket eden Fisher, zanlının izini bulmayı başarır. Tüm şüpheler çiçeği burnunda polis memuru Harry Grey'i işaret etmektedir...Lars Von Trier'in ilk filmi olan Forbrydelsens Element (The Element of Crime) - Suç Unsuru, Cannes Film Festivali'nden ödülle dönmüştü. Filmin toplam 12 ödülü bulunuyor.

Rouge, Hong Kong İkinci Yeni Dalga akımının bu simge filminde, kuir melodram sinemasının öncü ustası Stanley Kwan’ın yönetiminde, Cantopop efsaneleri Anita Mui Yim-fong ve Leslie Cheung Kwok-wing’in o kendine has, çift cinsiyetli (androjen) cazibesiyle hayat bulan iki bahtsız aşığı beyaz perdeye taşıyor. 1930'ların Hong Kong’unda, ihtişamlı çayhanelerin gölgesinde bir ölüm anlaşmasıyla intihara sürüklenen mütevazı bir fahişe ile varlıklı bir ailenin hayta varisi arasındaki trajik aşkı anlatan film, geçmiş ile günümüz arasında bir köprü kuruyor. Elli yıl sonra, yarım kalmış bir tutkunun peşinden şehre geri dönen kadın, zamanın kendisi kadar illüzyonist bu aşkı yeniden alevlendirme arayışına genç bir çifti de (Alex Man Chi-leung ve Emily Chu Bo-yee) ortak ediyor. Göz alıcı mizansenleri ve ruhu sarmalayan o derin melankolisiyle bu hisli hayalet hikayesi, hem yitip giden aşklara hem de tarihin kaybolan izlerine yakılmış, zamana meydan okuyan zarif bir ağıttır.

Yeraltı çizgi roman sanatçısı R. Crumb’ın çalışmalarını bilenler, birkaç tahtasının eksik olduğunu tahmin edebilir ve gerçekten de haklı çıkabilirler. Oysa ki Terry Zwigoff’un, Crumb’ın hayatını anlatan bu hüzünlü ve büyüleyici belgeselinin en büyük keşiflerinden biri, R. Crumb’ın, hepsi de beklenmedik yetenek ve yaratıcılık sahibi olan ancak bu yaratıcılık gücünü birbirinden son derece farklı hal ve dışavurumlara akıtan üç kardeşten en az acayibi, ve en iyi uyum göstereni olması. Kardeşlerden biri, zamanının çoğunu San Francisco sokaklarında meditasyon yaparak geçiriyor. Diğeriyse, evinde annesiyle gizlenerek klinik depresyon ve delilikle mücadele eden bir münzevi. Bu iki kardeş de en az R. Crumb kadar sanata yatkın ve yetenekli; ve filmin büyük kısmı, paylaştıkları görece sıradan çocukluk evresinin üç kardeşi nasıl farklı yönlere itmiş olduğunu gözler önüne seriyor.

FBI ajanı Chester Desmond, Twin Peaks isimli bir kasabadaki cinayet olayını araştırmak üzere görevlendirilir. Ceset Laura Palmer isimli bir lise öğrencisine aittir. Olayı araştırmaya başlayan Desmond, Palmer’ın lisenin en popüler genç kızı olduğunu öğrenir.Herşeyiyle sağlıklı ve normal bir hayat sürdüğü izlenimi veren, okulun en yakışıklı öğrencisi Bobby ile sevgili olan Laura, herkesten sakladığı bir sırra sahiptir. Bunu en iyi arkadaşı Donna bile bilmemektedir…

Michael Roemer'ın yakın çalışma arkadaşı Robert M. Young tarafından hassasiyetle çekilen çığır açan ilk uzun metrajlı filmi, şiddetli önyargılar karşısında insanlığın hâlâ yankılanan bir ifadesidir. Sivil haklar hareketinin doruk noktasında çekilen Nothing but a Man, ayrımcılık ve ekonomik güvencesizliğin gündelik zorluklarıyla yüzleşen güneyli siyahi bir demiryolu işçisinin (Ivan Dixon) yeni eşiyle (cazın büyük ismi Abbey Lincoln) yuva kurmaya ve babasının (Julius Harris) izini sürmeye çalışırken çizdiği dürüst portre aracılığıyla sistematik ırkçılığın bedelini gözler önüne seriyor. Malcolm X'in hayranlığını kazanan ve artık Amerikan sinemasının dönüm noktalarından biri olarak kabul edilen bu hassas film, toplumsal eleştirisini unutulmaz karmaşıklık ve gerçeklikteki karakterlerle temellendiriyor.

James Mason, ufak bir şehirde öğretmenlik yapmaktadır. Doktorların verdiği kortizonu kullanan öğretmen, ilaçların sağladığı kendini iyi hissetme duygusuna bağımlı hale gelir. Bu durum onu, karısına, oğluna ve etrafındaki herkese karşı kötü davranan huysuz bir nevrotiğe, megaloman bir zorbaya dönüştürecektir.

Bir zamanların punk grubu Sex Pistolsun basisti Sid Vicious ile sevgilisi Nancy Spungenin biyografisi. Sex Pistols Amerika turnesinden sonra eroin bağımlısı Sid Vicious kendi solo kariyerini düşünürken bir sabah bir otel odasında Nancynin karnında bıçakla küvette ölü bulunur.

Sean Baker ve Shih-Ching Tsou imzalı, kurmacanın sınırlarını aşan belgeselvari (vérité) yapıt Take Out, Amerikan rüyasının hiç olmadığı kadar uzak, erişilmez göründüğü ham bir gerçeklik sunuyor. Film, 11 Eylül sonrası New York’unun tekinsiz çeperlerinde, hayatta kalma mücadelesi veren çalışma belgesi olmayan bir Çinli göçmenin dünyasına seyirciyi bütünüyle ortak ediyor. Tefecilerin şiddet dolu tehditleriyle burun buruna gelen restoran kuryesi Ming Ding’in, borcunu ödemek için gün batımına kadar vakti vardır. Zamanla amansız bir yarışa tutuşan Ming, bahşişlerle gerekli parayı denkleştirmeye çalışırken, kâh ruhunu ezen aksiliklerle sarsılıyor kâh beklenmedik insani sıcaklıkların tesellisine sığınıyor. Baker ve Tsou, bu yalın olay örgüsünden gündelik hayatın içinden fışkıran, yeni-gerçekçi bir hayatta kalma gerilimini ilmek ilmek dokuyor. Böylece, New York’un can damarlarını besleyen ama ekseriyetle görmezden gelinen o gizli hayatlara ve emekçilere şefkat dolu, çarpıcı bir ışık tutuyor.

Usta Sovyet yönetmen Mikhail Kalatozov, virtüözlük düzeyindeki görsel yeteneği ve duygusal olarak sarsıcı filmleriyle tanınır; ancak belki de hiçbir filmi, Gönderilmemiş Mektup kadar görsel açıdan büyüleyici değildir. Keşif ve hayatta kalma mücadelesini konu alan bu etkileyici hikâye, elmas bulmak için Sibirya'nın acımasız ve kasvetli vahşetine gönderilen dört kişilik bir jeoloji ekibinin başına gelenleri anlatır. Geniş açı çekimlerin büyüsüne kapılan ve ardı ardına cesur sahneler sunan film (Kalatozov’un sık işbirliği yaptığı görüntü yönetmeni Sergei Urusevsky’nin başarısı), sinema tarihinin büyüleyici bir parçası ve aynı zamanda evrensel bir macera şaheseridir.

Iwao Enokizu açıklanamayan dürtülerle vahşi cinayetler işleyen orta yaşlarında bir adamdır. Sonunda tüm Japonya Polisi'nin aradığı bir kaçağa dönüşmüş fakat bir şekilde yakalanmamayı başarmıştır. Bu sırada randevuevi işleten bir kadınla tanışmış ve birbirlerine aşık olmuşlardır. Ancak bu şartlarda daha ne kadar beraber olabilirler?

Ian McEwan’ın büyük beğeni toplayan romanından uyarlanan bu yapıtta, oyun yazarı ve senarist Harold Pinter, güç, kontrol ve haz ile acı arasındaki o korkutucu derecede ince çizgiye dair bu büyüleyici çalışmaya kendi alametifarikası olan huzursuz edici diyalogları ve sinsice tırmanan tehdit hissini üflüyor. İlişkilerini düzeltmek için Venedik’te tatil yapan güzel İngiliz çift rolünde Rupert Everett ve Natasha Richardson birer avı canlandırırken; Christopher Walken ve Helen Mirren ise onları görkemli, eski dünya esintili saraylarının tekinsiz ağına düşüren avcılar olarak karşımıza çıkıyor. Ortaya çıkan ise; görüntü yönetmeni Dante Spinotti’nin zarifçe kayan takip sahneleri, Angelo Badalamenti’nin haz dolu müzikleri ve kesintisiz bir erotik ve duygusal gerilimin büyüleyici dörtlü dansını koreografi gibi işleyen Paul Schrader’ın titiz yönetimiyle, ihtişamlı bir dehşet atmosferine bürünen, huzursuz edici ve mazoşist bir baştan çıkarma hikayesidir.

Film; aile ve toplumdaki dini ve ahlaki değerlerdeki aşınmayı, sosyal yozlaşmayı, toplumsak çöküşü çarpıcı ve tuhaf bir biçimde gözler önüne seriyor.Yönetmen Marco Bellocchio'nun ilk uzun metrajlı filmi olan ve henüz 26 yaşındayken çektiği I Pugni in Tasca (Fists in the Pocket) - Cepteki Yumruklar, toplam 4 ödül kazandı. Kariyeri boyunca ticari sinemayı reddetmiş olan sosyalist sinemacı Bellocchio, filmin senaryosunu da yarı-otobiyografik sayılabilecek kendi hayat hikayesinden uyarladı.

Yazar ve yönetmen Mia Hansen-Løve, yedinci uzun metrajlı filminde, yaşam ile sanatın birbirini nasıl beslediğini ve hikâyelerin hangi gizemli yollarla doğduğunu anlatan, form değiştiren, zarif bir masal için Ingmar Bergman'ın evine doğru ışık saçan bir yaz yolculuğuna çıkıyor.Üzerinde çalıştıkları film projeleri için ilham arayışında olan Chris (Vicky Krieps) ve eşi (Tim Roth), Bergman'ın onlarca yıl boyunca yaşadığı ve ürettiği İsveç'in o gözlerden uzak Fårö Adası'na seyahat ederler. Sinema üstadının ruhunun adeta kol gezdiği bu topraklarda Chris; işle, erkeklerle, annelikle ve kendi sanatsal bağlarıyla olan karmaşık ilişkisiyle yüzleşir.Mia Wasikowska ve Anders Danielsen Lie'nin de göz alıcı performanslarıyla renk kattığı Bergman Adası, yaratım sürecinin gizemlerine ve her filmin düşünceden kâğıda, kâğıttan beyaz perdeye uzanan serüvenine dair zengin bir çözümleme sunuyor.

Hırslı ve aşırı başarılı lise öğrencisi Tracy Flick (Reese Witherspoon), başlangıçta sosyal bilgiler öğretmeni Jim McAllister'ın (Matthew Broderick) sinirlerini germektedir, ancak öğrenci konseyi başkanlığı için kampanyasını başlatıp öğretmenin özel hayatı da dağılmaya başlayınca, işler kontrolden çıkar. Alexander Payne'in yönettiği satirik film Seçim'de (Election), öğretmen öğrencisini küçük düşürme konusunda sağlıksız bir takıntı geliştirir, onun ezici bir zafer kazanmasını engellemek için gizlice bir rakip adayı destekler ve gerçek dünyadaki siyasetle tuhaf benzerlikler taşıyan bir dizi kirli oyun ve pervasız vaadi harekete geçirir. Payne, o dönemde henüz yayımlanmamış bir Tom Perrotta romanını uyarlarken, hikâyenin temelindeki absürt dinamiği tanıdık bir zemine oturtur (olaylar kendi memleketi olan Nebraska, Omaha'da geçer ve başarılı oyuncu kadrosu amatörlerle tamamlanır) ve derinden kusurlu insan doğasına dair yakından gözlemlediği bu bakışı, acı ama gizliden gizliye sempatik özüne kadar damıtır.

Okyanusun uçsuz bucaksız genişliğinde sürüklenen bir tekne, üç kişiyi taşımaktadır—bir erkek ve iki kadın. Kurtulma umudundan yoksun bir şekilde mahsur kalan bu insanlar, hayat hikâyelerini birbirlerine anlatarak avunmaya çalışırlar. Kişisel öykülerine dalıp, kendilerini bu ıssız duruma sürükleyen olayları hatırladıkça, üç farklı kaderin derinliklerinde yol alırlar. Paylaştıkları bu dar alanda, varoluşlarının her yönü bir sınır haline gelir ve içinde bulundukları zor durumu daha da belirginleştirir.Eşsiz bir yapım olan "Limite", Brezilyalı yönetmen ve yazar Mário Peixoto'nun henüz yirmi iki yaşındayken çektiği tek uzun metrajlı filmidir. Bir Fransız dergisinin kapağındaki etkileyici bir André Kertész fotoğrafından ilham alan bu avangart sessiz başyapıt, denizde kaybolmuş bir adam ve iki kadının geçmişlerinin, Erik Satie, Claude Debussy, Igor Stravinsky ve diğerlerinin müzikleri eşliğinde geri dönüşlerle gözler önüne serilmesini anlatır. Latin Amerika sinemasının erken dönem bağımsız bir örneği olan *Limite*, yirminci yüzyılın büyük bölümünde izlenmesi son derece zor oluşuyla bilinir. Zamansız görsel şiirselliğiyle izleyeni büyülemeyi sürdüren öncü bir başyapıttır.

Göz korkutucu derecede samimi bir yaklaşımla ele alan bu eşsiz yapıt, nükleer bir yıkımın ardından bir ailenin sıradan gündelik yaşamını gözler önüne seriyor. Küçük Kaliforniya kasabasının yakınlarında gerçekleşen bir atom bombası saldırısından sonra Carol Wetherly (Jane Alexander'ın korkusuzca kırılgan ve Oscar'a aday gösterilen performansıyla), radyasyon hastalığıyla ve o birbirine kenetlenmiş topluluklarının bir daha asla eskisi gibi olmayacağı gerçeğiyle yüzleşen üç çocuğuna bakacak gücü kendinde bulmak zorundadır. Hayal bile edilemeyecek olayların ruhlarda bıraktığı derin izlere adeta bir günlük tutarcasına odaklanan yönetmen Lynne Littman, paramparça olmuş bir dünyada yaşamaya devam etmenin ne anlama geldiğine dair yürek burkan, insani bir vizyon ortaya koyuyor.Film, soğuk savaş döneminde ABD ve Sovyetler Birliği arasındaki nükleer gerilimin tırmanmasına bir tepki olarak çekilmiştir. Dönemin diğer ikonik nükleer felaket filmleri olan The Day After (1983) ve İngiliz yapımı Threads (1984) ile birlikte anılır. Bu sinema klasiği, son olarak Mart 2026'da The Criterion Collection tarafından yüksek kalitede Blu-ray olarak yeniden basılmıştır.

Drylongso, Amerikalı sanatçı ve yönetmen Cauleen Smith tarafından yönetilen, senaryosu Smith ile Salim Akil tarafından yazılan 1998 yapımı bağımsız bir Amerikan büyüme-drama (coming-of-age) filmidir. 1990'ların Kendin Yap (DIY) sinema kültürünün kayıp hazinelerinden biri olarak kabul edilen film, dönemin Afro-Amerikan gençliğinin karşı karşıya kaldığı toplumsal sorunları özgün bir dille ele alır.1990’ların 'Kendin Yap' sinema kültürünün yeniden keşfedilen bir hazinesi olan, Cauleen Smith imzalı Drylongso; ırksal adaletsizliğe yönelik keskin bir bakışı, sevgiyle ve el emeğiyle dokunmuş bir dostluk, cinayet gizemi ve aşk hikayesinin içine nakşediyor. Çevresindeki genç siyah erkeklerin maruz kaldığı ölüm oranlarının ürkütücülüğü karşısında dehşete düşen Oaklandlı (Kaliforniya) gözü pek sanat öğrencisi Pica (Toby Smith); onların varlığını Polaroid karelerde ölümsüzleştirmeye çalışırken, bir yandan istismara uğradığı ilişkisinden kaçan bir kadınla (April Barnett) sarsılmaz bir dostluk kuruyor; diğer yandan ise aşkı, kalp kırıklığını ve şiddetin gündelik gölgesini deneyimliyor. Doksanlı yılların Oakland kentindeki o capcanlı topluluk ruhunu büyük bir maharetle yakalayan Smith; hem Siyah kadın yaratıcılığına adanmış, sinemada eşine az rastlanır bir saygı duruşu hem de kaybedilen bir Afro-Amerikan kuşağı için derin bir ağıt inşa ediyor.

G. W. Pabst, ilk sesli filmiyle savaş filmini yeni bir çağa taşıdı. Almanya’da ve ötesinde bir kuşağın ruhuna kazınmış kâbusu acımasız bir gerçekçilikle gözler önüne serdi. Fransa’da, I. Dünya Savaşı'nın son aylarında cephede bulunan dört piyade askerinin siperlerine inen Pabst, savaşın dehşetini daha önce görülmemiş bir doğallıkla resmeder. Çatışmaların, topçu bombardımanlarının ve cepheden döndüklerinde onları karşılayan hayal kırıklığının ortasında, bu askerlerin hem bedenlerinin hem de ruhlarının yavaş yavaş nasıl aşındığını sarsıcı bir yoğunlukla anlatır. Savaş karşıtı film klasiklerinin başlangıç noktası olarak, güncelliğini günümüzde bile koruyan unutulmaz bir klasiktir.

Korku sinemasının en iyi ve en edebi filmlerinden biri olan En Tehlikeli Oyun'da (İnsan Avcısı) Leslie Banks, Fay Wray ve Joel McCrea'nın canlandırdığı, dünyanın en egzotik avı olan misafirlerine düşkün bir büyük avcı rolünde. Film yapımcıları Merian C. Cooper ve Ernest B. Schoedsack, 1933 yapımı King Kong ile tarihe geçmeden önce, Richard Connell'ın bu kısa öyküsünden yaptıkları tüyler ürpertici uyarlamayla izleyicileri büyüledi."The Most Dangerous Game", genel olarak, bugünün seyircisini o zamanlardaki gibi etkileyebilecek bir film değil ama yine de kült bir klasik. Üzüldüğüm en önemli nokta, bugün maalesef bize kadar ulaşmayan, ön seyirci tepkisiyle kesilip atılmış dehşet görüntüleri. 6 dakikalık bu görüntülerin içinde insan başlarıyla dolu av odası duvarları (filmde bir adet gösteriliyor, geri kalan görüntü kesilmiş), bir ağaca okla saplanmış yavaş yavaş ölmekte olan bir deri bir kemik denizci gibi detaylar varmış. Kritik bir başka sahne ise, Zaroff’un her öldürdüğü avını anlattığı sahne. Bugün bunlar olsaydı, filmin çok daha dehşet bir film olacağı açık. 

"Apu'nun Dünyası" (Apur Sansar), Satyajit Ray'in Apu Üçlemesi'ni oluşturan filmlerinin sonuncusudur. Üçlemenin diğer filmleri ise: 1955 tarihli Yol Türküsü (Pather Panchali) ve 1956'da tamamlanan Yenilmez (Aparajito)'dır. Bu filmin müziklerini de diğer iki filmin müziklerini yapan Ravi Shankar bestelemiştir. Her üç filmin öyküsü de Bibhutibhushan Bandyopadhyay (Bibhutibhushan Banerjee olarak da biliniyor)'ın kitaplarından uyarlanmıştır. Bu film de diğerleri gibi siyah beyaz çekilmiştir ve düşük bir bütçeyle tamamlanmıştır. Her üç filmin de görüntü yönetmeni Subrata Mitra'dır.

Almanya ve Fransa arasındaki sınırda bir kömür madeni çöktüğünde ve bir grup Fransız madenciyi mahsur bıraktığında, sınırın her iki tarafındaki işçiler harekete geçer. Ulusal önyargıları ve savaş zamanından kalma kinleri bir kenara bırakarak tehlikeli bir kurtarma operasyonu başlatırlar. Yönetmen G. W. Pabst, gerçekçi setler ve ses tasarımı kullanarak, madencilerin hayatta kalma mücadelesi verdiği isle boğulmuş kuyulardan oluşan labirenti yaratır ve zamana karşı yarışılan bu senaryoda çarpıcı bir klostrofobi hissi uyandırır. Gerçek bir maden çöküşünden ilham alan Kameradschaft (Yoldaşlık), etkileyici bir felaket filmi ve uluslararası iş birliği için güçlü bir çağrı niteliğindedir. Bu film, Pabst'ın döneminin ahlaki açıdan en duyarlı ve biçimsel olarak en hünerli yönetmenlerinden biri olarak statüsünü pekiştirmiştir.

Yahudi bir kızla bir Nazi subayının trajik aşkı, faşizme ve ırkçı önyargılara yenik düşen insan saflığının bir sembolü olarak sunuluyor.1943'te ücra, sakin bir Bulgar köyünde görev yapan duyarlı sanatçı ve Wehrmacht subayı Walter, savaş alanının dehşetinden uzakta olmaktan memnundur. Tugayı, esir alınan Yunan Yahudilerinin tamamını cehennem gibi bir toplama kampı olan Auschwitz'e sevk ederken, genç Yunan esir Ruth cesaretini toplayıp hamile bir kadın için kendisinden yardım istediğinde Walter'ın dünyası altüst olur. Tehlikeli bir şekilde değişken bir durumun arka planında, Walter Ruth'a aşık olurken, bu beklenmedik çifti yavaş yavaş çatışan duygular ele geçirir. Bu lanetli aşıklar için bir gelecek olabilir mi?

Besteci Kurt Weill'in kurnaz melodileri ve oyun yazarı Bertolt Brecht'in cesurluğu, Alman yönetmen G. W. Pabst'ın (Pandora'nın Kutusu) yönetmenliğinde, Weimar döneminin tiyatro sansasyonunun bu klasik uyarlamasında beyazperdede bir araya geliyor. Viktorya dönemi Londra'sının yoksul arka sokaklarında geçen Üç Kuruşluk Opera, yeraltı dünyasının anti-kahramanı Mackie Messer'ın (nam-ı diğer Bıçak Mack) Polly Peachum'u etkilemeye ve yetkililerden kaçmaya çalışmasını konu alıyor. Weill'in karşı konulamaz müziği eşliğinde yolsuzluk ve korkuyu somut bir şekilde tasvir eden Üç Kuruşluk Opera, erken dönem sesli sinemanın mihenk taşı olmaya devam ediyor.

1965'in yazında New England açıklarındaki bir adada geçen hikâye ilk aşk ve büyülü bir yazı anlatıyor. 12 yaşındaki iki çocuğun birbirlerine aşık olup, gizlice anlaşarak vahşi doğaya kaçar. Yetkililer onları bulmaya çalışırken, kuvvetli bir fırtına da adaya doğru yaklaşmaktadır. Barış dolu ada halkının hayatı hiç kimsenin baş edemeyeceği biçimde alt üst olmuştur.

İçine kapanışmış 'evde kalmış kız' Charlotte Vale (Bette Davis), tutucu ve sofu Boston Brahmin (seçkinler sınıfı) annesi (Gladys Cooper) tarafından büyütülmenin baskısı altında gelişememiş ve kendi değersizliğine inanmış bir haldedir. Ta ki, kendisine Güney Amerika seyahati için bir gemi yolculuğuna çıkma özgüveni veren nazik bir psikiyatrist (Claude Rains) ile karşılaşana kadar. Gemide, mutsuz evlilik yapmış bir adamın (Paul Henreid) yardımıyla kendini bulur. Bu imkânsız aşk, Charlotte'un annesinin pençesinden kurtulmasına yardım edebilir – peki ama bağımsızlığın yanı sıra mutluluğu da bulabilecek midir? Davis'in 'kadın filmilerinin kraliçesi' olarak hüküm sürdüğü dönemin zirvesinde çekilen ve Oscar ödüllü Max Steiner müziğiyle güçlenen Now, Voyager (Şimdi, Yolcu), çağlar boyu sürecek bir melodram; hem heyecan verici bir Hollywood aşk hikâyesi hem de kendini keşfetmeye dair dokunaklı bir destandır.

Eski bir yazar olan ve bohem bir hayat süren Marcel Marx, liman şehri Le Havre'de gönüllü bir sürgün hayatı sürmekte, kentte ayakkabı boyacısı olarak yaşayıp gitmektedir. Büyük bir edebiyatçı olma hayallerini geride bırakarak işi, karısı Arletty ve akşamları demlendiği bar arasında gidip gelen Marcel'in çizdiği bu sade hayat yasa dışı yollardan kente gelen Afrikalı bir göçmen ile alt üst olur...Bir yandan da eşi Arletty ciddi bir hastalığa yakalanınca Marcel için kılıçlarını yeniden kuşanma vakti gelmiştir...

Çok da uzak olmayan bir gelecekte, New York’ta geçen öyküde, sosyal haklar için mücadele edilen “özgürlük savaşı”ndan 10 yıl sonrasını görürüz. Eşitlik halen çok uzak bir hedef gibi gözükür. Pek çok farklı topluluktan kadın bir araya gelerek, feminist bir isyanın fitilini ateşler.

Bir ülkenin kanlı tarihi, Guatemalalı usta yönetmen Jayro Bustamante’nin halk korkusunu ve yakıcı siyasi yorumları büyüleyici bir şekilde birleştiren filminde, mevcut durumu gözler önüne seriyor. Film, otoriter lider Efraín Ríos Montt'un insanlığa karşı işlediği suçlardan dolayı gerçek hayatta yargılanmasını temel alıyor. Artık yaşlanan bu kötü şöhretli eski askeri diktatör, Guatemala'nın Maya topluluklarına karşı işlenen zulümler nedeniyle yargılanıyor. Hukuki sonuçlar ve halkın adalet talepleriyle mücadele ederken, o ve ailesi, esrarengiz yeni hizmetçi (María Mercedes Coroy) tarafından getirilen giderek daha tuhaf ve rahatsız edici olaylar dizisiyle baş başa kalır. Bustamante, filmdeki şokları daha da güçlü kılan bir ölçülülükle, toplu zararlara ve ölümü asla kabul etmeyen geçmişin huzursuz hayaletleriyle yüzleşen bir ulusun dehşet verici bir tasvirini yaratıyor.

Sidney Poitier, izleyiciyi coşkuyla sürükleyen bu ilk yönetmenlik denemesinde, aktör ve yapımcı Harry Belafonte ile omuz omuza vererek Western türünün tarihini adeta yeniden yazdı ve Siyah kahramanları, bugüne dek hep göz ardı edildikleri bu janrın tam merkezine taşıdı. Canlı bir dostluk komedisini, Black Power (Siyah Güç) döneminin yakıcı siyasi öfkesiyle harmanlayan yapımda; ketum ve çetin bir kervan liderini canlandıran Poitier ile tabancasını İncil’inden ayırmayan, düzenbaz bir "rahip" rolünde harikalar yaratan muzip Belafonte başrolleri paylaşıyor. Kölelikten henüz özgürleşmiş ve Batı’ya doğru umuda yol alan bir göçmen kervanını tehdit eden beyaz ödül avcılarına karşı, bu iki zıt karakter kader birliği yapıyor. Üstün bir sinematik işçilikle dokunmuş bu revizyonist başyapıt, Buck and the Preacher, Hollywood ezberlerini her adımda bozarak Western türünü Siyahların özgürlük mücadelesi adına yeniden fethediyor.

Jacques Tati, büyüleyici ilk uzun metrajlı filminde, köyüne seyyar bir panayır geldiğinde altüst olan titiz bir postacıyı canlandırıyor. Tati, daha bu erken dönem çalışmasında dahi, sinemasını tanımlayacak olan araçlarla (sessiz görsel şakalar, minimal ama ustalıkla yerleştirilmiş ses efektleri) ustaca oynuyor ve temayı (teknolojiye artan bağımlılığımızın saçmalığı) irdeliyordu.

Yankesici, Bresson’un üslubunu en iyi örnekleyen filmleri arasındadır. Film, Michel (Martin LaSalle) adında entelektüel ve asi bir gencin yankesicilik takıntısına kapılmasının hikâyesini anlatır. Michel başlangıçta, yankesiciliği basit ve geçimini sağlayan bir iş olarak görür; ancak zamanla yankesicilik bir işten çok, bir amaca ve yaratıcı bir edime dönüşür. Neredeyse anında paçayı ele verdiği amatör bir hırsızlık denemesinden sonra, kendisini eğitmesi için usta bir hırsızın yanına çırak olarak girer. Filmdeki yankesicilik sahneleri, heyecanı ve sinema dilini kullanmadaki ustalığıyla nefes kesicidir. Michel, hasta annesi ve kız arkadaşı Jeanne’la (Marika Green) görüşüyorsa da yankesicilik ona en duygusal ve manevi anlamda doyurucu insan ilişkilerini sunar. Bu durum Michel’in çalma sebebinin, sırf para kazanmak olmadığı anlaşılmaya başladığında, daha da açık bir şekilde görülür. Filmin sonunda, artık yakalanmak umurunda bile değilmiş gibidir.