Bir grup üniversite öğrencisi, yaz aylarında Mao'nun politik ve kültürel devrimi üzerine çalışmaya başlarlar. Kendilerinin ve Fransa'nın durduğu noktayı tahlil etmek için yapılan bu araştırmada sanat, kültür, kadının toplumdaki yeri sorgulanmaya başlanır. Grubun geldiği nokta, şiddetin kullanıldığı bir devrim projesidir...Jean-Luc Godard’ın politik döneminin ilk ürünü olan La Chinoise - Çinli Kız, Maocu bir grup gencin komün hayatlarına odaklanıyor. 68 hareketi öncesinde çekilen film, yaşanacakların adeta habercisi niteliğinde ve Godard'ın sinemasında da yeni bir dönemin başlangıç filmi sayılmakta.

Yaşlanmakta olan ve köylüleri dolandıran dolandırıcı Augusta iki genç adamla birlikte çalışır. İtalyan Jonny Ray olmak isteyen Roberto ve Picasso diye anılan, karısı ve kızı olan Bruno. Augusto uzun süreli ilişkilerden ve yerleşik bir hayattan kaçınır. Ta ki çok nadir gördüğü kızının ona ihtiyacı olduğunu görene kadar. Kızı çalışmalarına devam etmek için babasının parasına ihtiyaç duyar.

En önemli Shakespeare uyarlamalarından biridir ve Orson Welles’in belki de son başyapıtıdır. Bu filmde her şeyden biraz var: komedi, sanatsal kamera açıları, heyecan verici savaş sahneleri ve Orson Welles’in Shakepeare’in hikayelerinden keşfettiği akıcı hikaye anlatımı. İmkansızlıklar film kalitesini düşürmüş olsa da, bu filmi bir başyapıt olmaktan alıkoymuyor.

Woody Allen bizi bu sefer, 1920'lerin Güney Fransa'sında, psişik güçleri olan Sophie ile Stanley adında bir "İngiliz" arasındaki aşk serüvenine davet ediyor. Usta illüzyonist Stanley, çocukluk arkadaşı Howard Burkan ısrarlarıyla Catledge ailesini malikanelerinde ziyaret etmeyi kabul eder. Asıl amacı, buraya annesiyle beraber davet edilen genç medyum Sophie'yi gözlemlemektir. Zira hayatını, insanları sahte vaatlerle kandıran medyumların foyalarını ortaya çıkarmaya adamıştır. Fakat Sophie'nin güzelliğine ve cazibesine kapılmamak Stanley için hiç de basit olmayacaktır...

İki alkolik, zevk meraklısı, işsiz, aktör arkadaş Withnail ve Marwood, bir kenar mahalledeki evlerinde sefalet içinde yaşarlar. Paraları yoktur, dahası ne yemek bulabilirler, ne ısınabilirler. Yaşadıkları ortamdan, uyuşturucu satıcılarından ve İrlandalı bir adamın yaptığı tacizlerden uzaklaşmak için Withnailin gay amcası Montynin kır evine giderler. Bir süreliğine de olsa sefaletlerinden uzaklaşacağını düşünen ikilinin hava şartlarından, komşularından ve Monty amcanın gayliğinden dolayı başına gelecekler vardır. Traji ve komedi öğelerini birleştiren film, Bruce Robinstonun 1960 sonlarında yaşadığı hayatı konu alır.

Edward Yang'ın yönettiği 1996 yapımı Ma Jiang (Mahjong), Taipei'nin yeraltı dünyasına 100 milyon dolar borçlu olan kayıp iş adamı Winston Chen'i aramaya dair olayları konu ediniyor.

Jean Renoir’ın 1959 yapımı Le Dejeuner Sur L'herbe (Picnic on the Grass) adlı filmi, Édouard Manet’nin 1863 tarihli aynı adlı resim eserini çağrıştırmasından ötürü bu alımlama ve adlandırma meselesi, filmi gösterge bilimsel ve tarihsel olarak ele almaya itmektedir. Oldukça alışkın olunmadık bir konudur Renoir’ın bu filmde ele aldığı unsurlar; çünkü ‘klasik sayılabilecek pastoral bir özne’yi filminin çatısı yapmıştır.Çoklu kamera sistemi ile çekilen film, televizyon yapımlarından aşina olunan ancak beyaz perde üzerinde pek de rastlanılmayan bir tekniği göstermiştir. Filmdeki oyuncuların her biri Renoir’ın da tabiriyle sadece kendilerini oynamışlardır. Bu da kamera çekim açılarının güçlenmesini sağlamıştır; böylece, oyuncuların kullandığı ifadeler ve aktardığı cümleler daha keskin olmuştur. Filmde kesintisiz olarak devam eden çekim, sette bulunan sadece 7-8 kamera ile yapılmıştır. Bu, yönetmene çekimlerde büyük bir özgürlük alanı sağlamıştı çünkü bu teknik sayesinde bir sahneyi rahatlıkla kesmeden üzerinde düzenleme yapmak daha kolay olmuştu. Renoir, resim eserlerinde de olduğu gibi yaptığı filmlerde her zaman “gerçeklik” duygusunu vermeye çalışmıştı.Renoir’in filmleri her zaman iki dünya arasındaki mücadele ve zıtlıklar üzerinedir: kötülüğe karşı iyilik, cehalete karşı eğitim, ahlaka karşı ahlaksızlık, mutsuzluğa karşı mutluluk, şehre karşı kasaba vs gibi. Bu bağlamda Le déjeuner sur l’herbe iyi bir Renoir filmi örneğidir, çünkü bu filmde doğaya karşı bilim ile ilgili modern, masalımsı bir anlatı görüyoruz. Yönetmen, kendi pastoral dünyasının doğasına, aksanına, karakterlerine, sadeliğine film boyunca sahip çıkıyor. Yönetmenin kariyerinin son zamanlarına denk düşen, muhteşem renklerin senfonisi olan bu film, gündelik meselelere; bilimin, teknolojinin ve medyanın günlük yaşamdaki rolüne ışık tutar.

Sivri bir taşlama niteliğindeki Xala - İktidarsızlık, Senegal’in 1960 yılında Fransa’dan bağımsızlığını resmen açıklasa da, Fransızların hala ülke içindeki en önemli politik güç olduklarını göstermek için Hacı Aboucader Beye’nin yükselişinin ve çöküşünün öyküsünü konu ediniyor.Ousmane Sembene'nin yönettiği film, Afrika sinemasının kendine özgü kültürel motiflerinden izler taşıyan bir yapımdır. Senegal'in Fransa’dan bağımsızlığını resmen kazansa da, daha sonraki yıllarda içinde bulunduğu durum/şartlar gerçek bir ilerleme olmadığının işareti sayılmakta ve yönetmen de bu konuya dikkat çekmektedir. Dolayısıyla Sembene’nin sinemasında "sömürge sonrası" öfkeyi bilmek gerekir. Sömürülen bir toplum ve yozlaşan bir kültür dendiğinde akla ilk gelen yerlerden olan Afrika’da da Üçüncü Sinema’nın izleri görüldü. Afrika sinemasının en büyük yönetmeni kabul edilen Senegalli Ousmane Sembène, bu verimsiz topraklarda bir şair, yazar, yapımcı, senarist ve yönetmen niteliklerini kazandı.

Yasujirô Ozu'nun yönettiği 1929 yapımı Gakusei Romansu: Wakaki Hi (Days Of Youth), kayak gezisi sırasında aynı kızın dikkatini çekmek için yarışan iki üniversite arkadaşının öyküsünü konu ediniyor.

İngiliz Özgür Sinema akımının temsilcilerinden Tony Richardson’dan bir Henry Fielding uyarlaması. 1740’larda geçen film, dönemin İngiltere kırsalında yetişen ve Londra’ya gitmek zorunda kalan bir genç erkeğin hikâyesi.Sessiz film formatında ve konuşmalar yerine ara yazılar ile başlayan film, bu hınzır başlangıcı tüm film boyunca sürdürüyor. Uçarı ve esprili bir tempo, zaman zaman hızlanan kurgu, hareketli bir kamera ve İngiliz oyuncu geleneğinin en başarılı örneklerinin keyif alarak ve vererek sürükledikleri bir film. Yönetmen görüntüyü durdurmaktan, oyuncular zaman zaman kameraya bakmaktan ve hatta konuşmaktan çekinmiyor ve kendinizi bir tiyatroda ve sürekli kahkaha atan kalabalık bir seyirci topluluğu ile birlikte bir vodvil izlermiş gibi hissetmenizi sağlıyor. Özellikle handa geçen “suç üstü yakalama” sahnesinde bu vodvil duygusu zirvesine ulaşıyor. “Erotik” yemek sahnesi sessiz sinemanın bir zamanlar neler başardığını da hatırlatıyor bize.Din ile, iki yüzlü ahlâk anlayışı ile, servet edinme üzerine oynanan oyunlar ile çekinmeden dalgasını geçen film sık sık devreye giren ve zekice yazılmış sözler (“Kalbimi çalarsanız bedenim de onu takip edecektir”, “Tom için herhangi bir kadın hiçbir kadından daha iyiydi” vs.) ile olayları açıklayan bir anlatıcıyı da başarı ile kullanıyor.Filme adını veren karakteri oynayan Albert Finney 60’larda oynadığı diğer Özgür Sinema örneklerinde olduğu gibi çok başarılı ve diğer tüm oyuncular da başta Hugh Griffith olmak üzere filmin bu alandaki başarı çıtasını çok yukarılara taşıyorlar.Sansürle çok uğraşmış bir isim olan yönetmen Tony Richardson filmde sık sık bu kurum ile de dalgasını geçiyor ve bunu da tüm bu komedinin parçası yapıyor.Başta Oscar olmak üzere ödüllere boğulmuş bir film bu (ki özellikle en iyi film ödülünü de almış olması Oscar standartları açısından ilginç) ve bugün bakıldığında bir parça eskimiş durabilir belki ama özellikle anlatımının 60’larda çok yenilikçi olduğunu unutmamalı.

Yaşlı ve tecrübeli bir CIA ajanı olan Kendig, bir olayda Sovyetlerin KGB örgütünde çalışan Yaskov ile karşı karşıya gelir ve eski dostu olan Yaskov’u bağışlar. CIA’nin yöneticileri onun bu davranışını affetmezler ve Kendig’i emekliye ayırırlar. Kendig de oturup anılarını yazmaya karar verir. Bu anılarda bir çok ifşanın yer alacağını gören bütün istihbarat teşkilatları harekete geçecek ve Kendig’in anılarını yazmasına engel olmaya çalışacaktır.

Howard Hawks'ın yönettiği I Was a Male War Bride - Harp Gelini, Nazi sonrası bölünen Almanya'da birbirleriyle didişip duran Amerikalı bir teğmenle, Fransız bir askerin aşkını konu ediniyor.

Mirasını bırakmak için kaybolan varisini bulmak isteyen yaşlı bir kadın farkında olmadan bir üçkâğıtçıyı ve sahtekâr bir medyumu kiralayınca, Alfred Hitchcock'un alaylı diliyle çekilmiş bu gizemli gerilim filminde işler garipleşmeye başlar. Bruce Dern ve Barbara Harris, yaşlı kadının uzun zamandır kayıp olan yeğenini (William Devane) arayan çifti canlandırıyor. Bu esnada yeğen rolündeki Devane ise güzel sevgilisi (Karen Black) ile fidye için zengin bir Yunan iş adamını kaçırıyor. Gerilim ve komediyi de beraberinde getiren sonu gelmeyen bir gizem, cinayet ve kargaşa...

Nottingham'dan kaçıp gelen ve gidecek bir yeri olmayan Tomo, yeni geldiği Londra'da soyulup dayak yedikten sonra, Somers Town'da oturan Polonyalı göçmen Marek ile tanışır...2008 yapımı Samers Town, Londra'ya yeni gelmiş iki çocuğun birlikte geçirdikleri yaz ayını anlatan, arkadaşlığa dair ufak bir öykü.

New Yorkta bir daireyi paylaşmak zorunda kalan, birbirlerinin zıttı bir kadın ve bir erkek arasında filizlenen aşkı anlatan filmde, Richard Dreyfuss kendisine Akademi Ödülü kazandıran bir performans sergiliyor. Elliot Garfield (Dreyfuss) hayatının rolünde oynamak üzere Manhattana yeni gelmiştir. Eski bir dansçı olan Paula McFadden yine terk edilmiştir. Bu kez eski sevgilisi onu terk etmiş, daireyi Garfielda kiraya vermiş ve Paula ile onun dokuz yaşındaki kızını işsiz ve evsiz ortada bırakmıştır. Hukuken dairenin kiracısı Garfielddır ama anneyi ve kızını dışarı atamaz. Garfieldın şarkı söyleme, tütsü yakma ve dolaşma alışkanlığına rağmen bu üçlü bir yuva kurar.

Genç öncülerin yaz kampında kamp müdürü Yoldaş Dynin, sorumluluğu altındaki çocukların zarar görmesinden korkan ve bu nedenle her şeyi kurallara, yönergelere göre yönetmeye çalışan ve bunu yaparken de katı bir disiplin anlayışı sergileyen birisidir. Bir gün Kostya Inochkin adında bir çocuk, yüzmeyle ilgili kuralları ihlal ederek kampın karşısında bulunan adaya yüzer. Bu nedenle müdür Dynin tarafından kamptan kovulur. Büyükannesinin bunu duyunca öleceğini düşünen ve korkan Inochkin gizlice kampa geri döner ve böylece Inochkin'in kamptaki gizli kaçak hayatı başlar. Kamp arkadaşları da Inochkin'e yardım etmektedirler. Komik olaylar birbirini kovalarken "Ebeveynler Günü" yaklaşmaktadır ve bu gün vesilesiyle kamptaki çocukların diğer velileriyle birlikte, muhtemelen Inochkin'in her şeyden habersiz büyükannesi de kampa geleceğinden çocukların bir şeyler yapması gerekmektedir.

Rainer Werner Fassbinder, ilk uzun metrajlı filmi için küçük çaplı pezevenk Franz (Fassbinder), fahişe kız arkadaşı Joanna (Fassbinder'in gelecekteki dayanağı Hanna Schygulla) ve gangster arkadaşı Bruno'nun  yer aldığı bir aşk üçgeni hakkında iğneleyici, alışılmışın dışında bir suç draması yarattı. (Ulli Lommel). Minimalist tablosu ve New Wave ve Hollywood referanslarından oluşan kataloğuyla bu, şık ve nihilist bir sinemasal niyet beyanıdır.

Maurice Courtelin, işini büyütmeye çalışan Parisli bir terzidir. Paris vikontlarından Vareze, kendisine iş yaptırmış ancak karşılığında ücretini ödememiştir. Maurice bunun üzerine vikont ve ailesinin yaşadığı şatoya doğru yola çıkar. Yolculuk esnasında güzel bir genç kadınla karşılaşır ve ondan fazlasıyla etkilenir. Ancak genç kadın bir anda ortadan kaybolur. Maurice şatoya vardıktan sonra tüm ailenin ilgisini ve güvenini kazanmaya başarır. Kısa süre içerisinde ise kendisini bekleyen büyük sürprizle karşılaşır. Yolda karşılaştığı genç kadın da aile fertlerinden biridir, dahası Prenses Jeanettetir. Mauriceten şüphe eden tek kişi de o olur.

Danimarkalı sinema dehası Carl Theodor Dreyer, Jeanne d'Arc'ın hikayesine yönelmeden önce, kendi zamanının ötesinde bir aile içi yaşam incelemesi olan bu filmi yaratmıştır. İnce bir intikam komedisi olan film, kurnaz bir dadının yardımıyla, zorba kocasına oyunu kendi lehine çeviren bir ev kadınının hikayesidir. Dreyer, bu filmde, alışılagelmiş titiz tekniği ve sağlam duyarlılığı ile hafifliği ve mizahı bir araya getirir. Evin Efendisi (Master of the House), kendi döneminde büyük bir gişe başarısı elde etmiş ve sessiz sinemanın bir incisi olarak kalmıştır.

Amerika bir zamanlar masum muydu? Görünen o ki George Lucas öyle olduğuna inanıyor. İki dünya savaşının, Büyük Buhran'ın ve Kore Savaşı'nın yarattığı yıkımın ardından, kısa bir süre barış ve huzur yaşandı. En azından ülke genelindeki sayısız küçük kasaba ve şehirden birinde yaşayan beyaz gençler için. Bu çocukların yalnızca lisedeki sevgilileriyle evlenmek için evde mi kalacakları, yoksa daha büyük şehirlerden birindeki üniversiteye gitmek için konfor alanlarının dışına mı çıkacakları konusunda endişelenmeleri gerekiyor. Bu kararı vermeden önce bu çocuklar sadece eğlenmek istiyorlardı. Bu, George Lucas'ın keyifli nostaljik filmi "American Graffiti"de çok canlı bir şekilde hayata geçirdiği lise anısı. Bu, Hollywood'un en büyük kâr getirenlerinden biri haline gelen o küçük, düşük bütçeli film. Lucas Films ve temsil ettiği her şey “American Graffiti” olmasaydı asla gerçekleşemezdi.Film bu masum dönemin sonunda, Lucas'ın büyüdüğü Kaliforniya kasabasında, Vietnam'dan, sivil haklar hareketinden ve Kennedy suikastından önce geçiyor. Belki bu kasabanın yetişkinleri Rusya'nın üzerlerine nükleer bomba atmasından endişe ediyorlardı ama gençler sadece hızlı arabalara ve iyi arkadaşlara sahip olmak istiyorlardı. Bu çocukların en büyük eğlencesi denizde gezinmekti. Bu çocukların yapabileceği en kötü ve en tehlikeli şeyin açık şeritte arabalarıyla drag yarışı yapmak olduğu dönem çoktan geride kalmıştı. Yerel polis için en hızlı arabayı kullanan adamı yakalamak gerçek bir darbe olacaktır. Buradaki gençler küfür etmiyor ya da herhangi bir şiddet çetesine üye değil. Dansa giderler, yerel lokantada milkshake içerler ve çoğunlukla havalı arabalarıyla dolaşırlar. Yaşlı bir kişinin bana gençken ne kadar daha iyi olduğunu söylediğini duyduğumda, onların bahsettiği şey budur.

Yargıç William Pittman Priest sözünü esirgemeyen, aklı başına ve memleketi Kentucky'de halk tarafından sevilen bir kamu görevlisidir. Ancak kasabanın varlıklı kesimi onun için aynı hisleri beslememektedir ve kasabaya yeni gelen bir "Yankee" olan Horace K. Maydew'i seçim zamanı yargıcın karşısında desteklerler. Koltuğunu kaybetmek istemeyen yargıç Priest, makamında kalabilmek için her yola başvurmak zorundadır. Böylelikle kasabanın yoksul kesiminin sesi olabilecek ve demokratik değerlere sahip çıkabilecektir. Bu arada Yargıç Priest, güzel Lucy Lake'in gerçek kimliğini bulmasına yardımcı olacak ve iç savaş anılarını yeniden yaşayacaktır.

Tecrübeli ama gözden düşmüş bir gazeteci ile mesleğe yeni başlamış genç bir gazeteci, yanlarına işinde çok iyi olan bir kameramanı da alarak tamamen kişisel çabaları ila Bosnaya, savaşın bir numaralı suçlularından Radovan Karadzici aramaya giderler. Fakat bu ülkede atacakları her adım, büyük tehlikeler içermektedir.Yanlışlıkla CIA timi zannedilmeleri ile peşinde oldukları hedefleri tarafından da farkedilecek ve kendilerini yem durumuna sokacaklardır. Artık sadece amaçları değil, hayatları da tehlikededir.2005 tarihli Matador ile daha önce sinemalarımıza konuk olan Richard Shepard,senaryosunu da yazdığı Av Partisi ile savaşın kanlı atmosferine adım atıyor.

Yönetmen Karen Shakhnazarov'un kısmen Kafka, kısmen Agatha Christie ve kısmen de Monty Python'un gerçeküstü komünizm hicvi, Varakin (Leonid Filatov) adında sıradan bir mühendisin, hiçbir şeyin mantıklı olmadığı ama herkesin mantıklı gibi davrandığı ücra bir şehre gelişini anlatıyor. Kısa sürede, Varakin'in kayıp babası olabilecek (ya da olmayabilecek) yerel bir restoran şefi olan Nikolaev'in intiharı (ya da muhtemelen cinayeti?) soruşturmasının içine çekilir. Gizem ne kadar karmaşık ve absürd bir hal alırsa, Varakin'in durumu da o kadar dokunaklı ve ağlamaklı bir hal alır: "Moskova'ya dönmeliyim" diye yalvarır ama nafile. Yol boyunca, bin yıllık gerçek ve hayali Rus tarihiyle ("İşte Urusov'un Sahte Dimitri II'yi vurduğu tabanca.") dolu bir yeraltı müzesi de dahil olmak üzere, Wes Anderson filmlerinden fırlamış tuhaf ve harika bir yan gösteriyle karşılaşırız. Zamanın içinde, yüzeyin çok altında donmuş balmumu figürler, Shakhnazarov'un Sovyet bürokrasisine yönelik muhteşem ve esrarengiz hicvi gibi garip bir şekilde güzel ve kimsesizdir. Büyük müzisyen Eduard Artemyev'in müziği ayrıca bir hava katıyor filme.

Alkolik olduğu gerekçesiyle CIA'deki işinden kovulan emekli ajan Ozzie Cox, intikam almak için bildiği gizli bilgileri bir cdye kaydeder. Coxun boşanmanın eşiğinde olduğu eşi Katie, cdyi çalar ve gittiği spor salonunda unutur. Salonda çalıştırıcı olan Chad ve aynı yerde yönetici olarak çalışan Linda, Chadin tesadüfen bulduğu cd ile Coxa şantaj yapmaya başlarlar. İşin içine bir de Katienin birlikte olduğu federal ajan Harry girince olaylar daha karmaşık bir hâl alır. İhtiyarlara Yer Yok ile en iyi yönetmen heykelciğine ulaşan Coen Kardeşlerin kara-komedi olan yeni filmi Burn After Readingin prömiyeri Ağustos ayında Venedik Film Festivalinde yapıldı. Hafif ama eğlenceli ve zekice bir komedi.

Calvin genç yaşında büyük başarı elde etmiş ama hızlı yükselen kariyerinde şimdi duraklama evresine giren bir yazardır; sanki ilhamı tutulmuştur. Bu durumla başa çıkmak içinse ilginç bir yol dener. Kendini yeni bir romansın içine sokmaya karar verir ve kendisini seveceğini düşündüğü bir dişi karakter yaratır, ve adını Ruby koyar. Fakat bir hafta sonra Ruby kanlı canlı salondaki kanepede oturuyordur! Calvin kelimelerinin nefes alan bir canlıya dönüştüğünü görünce ne yapacağını şaşırır...

Meşhur Groucho Marx, Kaptan Geoffrey Spaulding rolünde! Sosyetik Mrs. Rittenhouse’un evinde Spaulding’in şerefine bir parti verilmektedir ancak parti sırasında değerli bir resim çalınır. Film bu noktadan sonra komedi skeçleri, kelime oyunları ve görsel espriler ile dolu çılgın bir maceraya dönüşür.

13 yaşındaki walter yaz tatilini geçirmek üzere annesi tarafından dayılarının yanına, bir çiftlik evine bırakılır, ilk başlarda günler dayılarının tavrı nedeniyle sıkıntılı geçse de daha sonraları, dayılarının anlattığı hikayelerle günler gittikçe daha ilginç bir hal almaya başlar.

Yönetmenliğini Claude Berri'nin üstlendiği bu film, gerçekçi ve duygusal bir hikâyeyi ele alır.Konu:Film, işsiz kalan ve temizlikçi olarak çalışmaya başlayan Jacques (Jean-Pierre Bacri) adında bir adamın hikâyesini anlatır. Jacques, hayata karşı umutsuz ve bezgin bir tavır içindedir. Ancak, işvereni olan Minou (Émilie Dequenne) ile tanıştıktan sonra hayatında yavaş yavaş değişimler başlar. Minou, genç ve enerjik bir kadındır ve Jacques'in hayata bakış açısını değiştirir. İkili arasında beklenmedik bir bağ oluşur.Temalar:Film, yalnızlık, umut, insan ilişkileri ve hayata yeniden başlama gibi temaları işler. Jacques'in içine kapanık ve karamsar dünyası, Minou'nun neşeli ve hayat dolu kişiliğiyle tezat oluşturur. Bu karşıtlık, hikâyeye derinlik katar.Film, Fransız sinemasının karakter odaklı ve incelikli anlatımının güzel bir örneği olarak kabul edilir. Jean-Pierre Bacri'nin performansı özellikle övgü toplamıştır. Film, 2003 César Ödülleri'nde En İyi Erkek Oyuncu (Bacri) ve En İyi Kadın Oyuncu (Dequenne) dallarında adaylık elde etmiştir.Une Femme De Ménage, Fransız sinemasının samimi ve gerçekçi tarzını sevenler için izlenmesi gereken bir yapımdır.

Halla, işini seven bir koro şefidir. Genç kadın aynı zamanda İzlanda’nın tabiatını, sanayi yıkımından kurtarmaya çalışan bir aktivisttir. Politikacılar tarafından yönlendirilen sanayiciler, İzlanda arazileri için büyük bir tehdit oluşturur. Yaşananlar karşısında genç kadın, İzlanda topraklarını korumak için alüminyum endüstrisine karşı savaş ilan eder. Sanayicilere karşı giriştiği bu zorlu mücadelede kısa sürede alüminyum endüstrisinin belası haline gelir. “Dağların Kadını” olarak anılmaya başlayan Halla, fabrikaların çalışmasını engellemek için her şeyi göze alır. Tam da bu dönemde aldığı bir haber tüm hayatını değiştirir. Hanna, uzun süredir evlat edinmek için mücadele vermiştir ve sonunda beklediği yanıt gelir. Bir kız çocuğu evlat edinmeye hak kazanan Halla, hayalleri arasına seçim yapmak zorunda kalacaktır.

1913'de geçen filmde yalnız bir kadın olarak yaşayan Lena Doyle (Dunaway), kendini ham petrol hisse sahibi olarak tanıtan Mason (George C. Scott) tarafından tehdit edilirek arazisini zorla satmaya zorlanır.Lena arazi satmak yerine, Masonla mücadele etmeye karar verir.

İngiliz basın mensubu Joe Strombel gizemli bir şekilde can verir. Strombel'in can vermeden önce bütün şehri sallayan 'Tarot Kartı' cinayetlerini izlemektedir. Strombel'in ölümü cinayetler üzerindeki araştırmalar kesilir ve olayı saran esrar perdesi aralanamaz. Strombel'in yarıda bıraktığı işi bitirme görevi daha üniversitede okuyan bir gazetecilik öğrencisi olan Sondra'ya düşer. Genç fakat son derece zeki bir stajyer olan Sondra, Sid Waterman isimli bir ilizyonistin gösterilerinden birisini izlerken cinayetlerle alakalı çok önemli bir bir bilgiye erişir. Tüm ipuçları yakışıklı bir İngiliz Aristokratı olan Peter Lyman'ı göstermektir. Sondra araştırmasını derinleştirirken, Lyman'la arasında karşı konulmaz bir çekim doğar.

Léolo, Kanadalı yönetmen Jean-Claude Lauzon tarafından yazılıp yönetilen 1992 yapımı ödüllü bir büyüme hikayesi ve psikolojik drama filmidir. Sinema tarihinin en özgün, sarsıcı ve şiirsel yapıtlarından biri olarak kabul edilen film, büyülü gerçekçilik ile sert gerçekliği bir arada harmanlar. Film, Montreal'in yoksul bir mahallesinde neredeyse tüm üyeleri ciddi akıl hastalıklarından muzdarip olan disfonksiyonel bir ailede büyüyen 12 yaşındaki Léo Lauzon'u merkezine alır. Léo, bu yozlaşmış ve kasvetli gerçeklikten kaçmak için muazzam bir hayal gücü ve yazı dünyası geliştirir. Kendisini bu deli aileye ait hissetmediği için, annesinin Sicilyalı bir köylünün spermlerinin bulaştığı bir domates üzerine düşmesiyle hamile kaldığına inanır. Bu yüzden kendisine İtalyan asıllı Léolo Lozone adını verir. "Hayal ediyorum, öyleyse yokum" mantığıyla yaşayan Léolo, geceleri buzdolabı ışığında kitap okuyarak, cinselliği keşfederek ve karşı komşusu Bianca'ya fanteziler besleyerek hayata tutunmaya çalışır. Ancak ailenin genetik deliliği yavaş yavaş onun da zihnini kuşatmaya başlar.Geleceğin en parlak yönetmenlerinden olacağı düşünülen Jean-Claude Lauzon, malesef çok genç yaşta uçak kazasında hayatını kaybetmiştir.

Godard' ın güçlü savaş karşıtı ve anti-emperyalist filmi Jandarmalar, Kral'ın ordusuna katılan iki sıradan köylünün hikayesine odaklanıyor. Savaş ganimetinin cazibesine kapılan ikili karılarını evde bırakarak, savaşın içine dalıyorlar ve evlerine fethettikleri yerlere dair kartpostallar gönderiyorlar. Eve dönüşlerinde bir barış anlaşmasının imzalandığını öğrenirler. Ancak Kral onları aşırı hırslılıkları yüzünden gözden çıkarmıştır.

Çek rönesansının belki de son kayda değer filmlerinden biri olan ve yönetmen Milos Forman ile senaryo yazarlarından Passer'i gönüllü sürgüne zorlayan politik önlemlerden önce çekilen Koşun İtfayeciler, şirin bir komedi. Film daha büyük toplumsal ve politik sorunları sorgulamak için yerel bir olayı konu edinir: emeklilik balosu ve güzellik yarışması. İtfaiye ekibinin kansere yakalanan 86 yaşındaki emekli şefine emeklilik hediyesi olarak törenle bir itfaiyeci baltası verilecektir. Yaşlı adam, etrafında dönen kargaşanın içinde çaresizce oturmaktadır. Düzenlenen güzellik yarışması fiyaskoyla sonuçlanır. Ama bir yangın alarmıyla gerilim yok olur ve itfaiyeciler eğlenceden koparak yaşlı bir adamın evinde çıkan yangına müdahale etmeye koşarlar. Ne yazık ki işler hiç de yolunda gitmeyecektir.

Özgürlük hareketlerinin kasıp kavurduğu 1970'lerde, Patrick 'Kitten' Braden isimli bir gencin büyüleyici ve dokunaklı öyküsü Plüton'da Kahvaltı. Patrick, daha ufacık bir bebekken ailesi tarafından terk edilmiş ve Peder Bernard'ın kapısına bırakılmıştır. Daha henüz büyüme sancıları çektiği ufak yaşlarında bile kendi farklılığının bilincindedir ve bütün tepkilere ve baskılara rağmen değişmeyi reddeder. Seneler geçip de kendi başına hareket edebileceğinin bilincine varır varmaz, Londra'ya gidip annesini aramaya karar verir. Bu yolculuk, onu hem kendisi ile ilgili hem de bilmediği bambaşka dünyalarla ilgili yenilikleri keşfetmesini sağlayacaktır.

Auggie'nin New York'taki tütüncü dükkanında tıpatıp aynı olan günler birbirini takip etmektedir, ta ki Auggie bize hayatın küçük detaylarının farkına varmayı öğretene kadar... Paul Benjamin her gün sokakta gördüğü ama tam olarak kavrayamadığı hayat ile ilgili kendisine bir roman kazandıran bir sürü olaylar dizisi yaratır. Sonunda artık bir öykü oluşturma sırası Auggie'ye gelmiştir.

Aşkı korumaya çalışan bir erkeği ve aşkı bulmaya çalışan bir kızı anlatan FanFan, kişiyi kendi dünyasında bir seyahate çıkartıyor. Esas oğlan yani Alexandre ( Vincent Perez ) ve aşık olduğu kız FanFan ( Sophie Marceau ) arasında geçiyor film. Alexandre Fanfan’a aşık olur ve bunu da evlilik arifesinde yapması işleri kızıştırır. Bir yanda Alexandre’nin evleneceği kadın ve bir yanda Fanfan. Aslında çocuk her şeyi elinin tersiyle iter ve kıza sahip olabilir ama bakış açısı cinsel değil tamamen duygusaldır. Kendine söz verir. Hayatının sonuna kadar flört edecektir ve asla kızı öpmeyecektir. Böylelikle aşkın gündelik sorumluklarından kurtulacak ve kendilerini tüketmesini önleyecektir fakat ortada bir sorun vardır. Kız buna dayanabilecek midir?Oldukça romantik bir havada geçen ve aldatmak ile aldatmamak arasındaki ince çizgide gidip gelen Fanfan, Sophie Marceu’nun güzel bedenini güzel bir oyunculukla birleştirmesiyle ve Vincent Perez’in da yakışıklı bir rol sergilemesi ile aynı hızda gidip geliyor ve filmin sonunda oldukça farklı sürprizler izleyenleri bekliyor. FanFan ortalama bir film gibi dursa da oldukça hoş bir hesaplaşma yaşatıyor.

Orta sınıftan, orta yaşlı 3 Amerikalı aile babası, Harry, Archie ve Gus, yakın ortak bir arkadaşlarının ölümünden tuhaf bir biçimde etkilenir. Çocukluk dönemindeki dayanışmayı tekrar yakalamaya çalışırlar; beraber Londra’ya giderek günlük rutinlerinden, işlerinden, eşlerinden ve arabalarından kaçarlar. Yetişkinliğin ve Amerikan Rüyası’nın peşinde koşmanın üstlerine yüklediği kalıpları reddetmek için, kayıp bir hafta sonu boyunca içer, flört eder, parti verir, kumar oynarlar. Fakat gerçeklik araya girer ve yitip gitmiş olan zamanın, yaşlarının ve başarısızlıklarının farkına varırlar.

1970’ler Türkiye’sinin barış ve huzur dolu Ege kasabalarından birinde ailesi ile beraber yaşayan Adem, zeki ve çalışkan bir öğrencidir. 5.sınıfı yeni bitiren Adem, yaz tatilini boş geçirmek istemez ve ailesine Gazozcu Cibar Kemal Usta ile çalışmak istediğini söyler. Zor da olsa ailesinden izni koparan Adem gazozcu çırağı olarak çalışmaya başlar. Ramazan ayının başıdır ve Adem camide imamın oruç ile anlattıklarını üzerine alınır, üstelik Berna da oruç tutacaktır. Küçük olduğu için oruç tutmasına izin vermeyen ailesinden gizli oruç tutmaya başlar fakat Ege’nin yaz sıcağında, bir yandan da gazoz satarken oruç tutmak hiç de kolay değildir. Hele de bozmanın kefareti 61 gün iken ve Berna’nın aslında direk orucu tuttuğunu öğrenmişken! Susuzluk ve açlık onu çok yormuştur, seraplar görmeye başlar. Adem’in yaşadığı bu zorluklar, onu bir maceranın içine sürükler. Bitmek bilmeyen bu uzun gün, Gazozcu Ustası Cibar Kemal ve Adem için nasıl tamamlanacaktır? Filmin yönetmeliğini ve senaristliğini Yüksel Aksu üstleniyor.

Okyanusya'lı bir genç kız olan Ruth, Hindistan gezisine çıkar. Gezi esnasında bir Guru'nun yazınları akabinde ruhsal bir dönüşüme sürüklenir. Şehri Sydney'e geri dönen Ruth, büsbütün değişmiş, başka bir insana evrilmiştir. Ailesi, ismini dahi değiştiren kızlarının tavırlarını şaşkınlıkla karşılar. Ruth bir daha asla Sydney'e dönmeyeceğinin haberini verir. Ailesi, kızlarını bu kesin karardan döndürmek için bir çaba içerisindedir. Ruth'un babası aniden hastalanır. Ruth, Sydney'e geri dönmek zorunda kalır. Aşık olacağı bir adam ise Ruth'un zaten karmaşık olan dünyasını bir kez daha alt-üst edecektir.