Tokyo'da geçen hikaye savaş sonrası bir aile hikayesidir. Noriko bağımsız bir kadın olmayı isterken hem patronu hem de ailesi Norikonun evlenmesi için baskı yapmaktadır. Bu iş için uygun görülen aday da patronunun 40 yaşındaki üniversite arkadaşıdır. Norikoda bu duruma karşı çıkmaktadır. Japon toplumunda kadının belli bir yaştan sonra muhakkak evlenmesi ve çalışmayı da bırakması beklendiği göz önünde tutulursa sosyal baskı ve bireyler arasında yaşanan gerilimi başarıyla yansıtması açısından Ozu'nun en önemli filmlerinden birisidir.

Müthiş bir dönüşüm ve modernleşmenin pençesinde bölünmekte olan Japonyadayız. Taşralı, emekli bir karı-koca, Tokyoda yaşayan evlenmiş çocuklarını ziyarete giderler. Gençler giderek hızlanmakta olan şehir yaşamının meşguliyeti içerisinde, onlarla ilgilenmektense birbirlerine pas edip kurtulma hafifliğindedirler. Sadece savaşta ölmüş oğullarının dul gelini yaşlı çifte şefkat ve ilgi gösterir. Evlerine döndüklerinde kırgın ve kafaları karışıktır. Çocukların titreyip kendilerine gelmesi için dramatik bir olayın gerçekleşmesi gerekecektir. Ülkesinin 50li yıllarda geçirdiği kültürel dönüşümün izini sürmekten yorulmayan Japon yönetmen Yasujiro Ozunun hem kendi başyapıtı hem de eşsiz ritmiyle, sinema sanatının en güzel filmlerinden biri.

Japonyada babasıyla yaşayan genç kız hayatından oldukça memnundur. Buna karşın çevresindeki herkes onu evlendirmek istemektedir. Babasından ayrılmak istemeyen genç kız baskılar yüzünden zor zamanlar geçirir...

Filmde evlilikleri çökmekte olan Christoffer ve Maja'nın, Christoffer'ın Prag'ta ölen babasının naaşını teslim almak için yaptıkları yolculuğu anlatılıyor. 2 yakın ülkeden olmalarına rağmen kültürel farklılıklar ve bürokratik güçlükler ile dolu Prag gezileri, zamanla gerçeküstü bir kabusa dönüşüyor. Bu kabusun üstüne çatırdayan evliliğin sesleri eklenince romantik şehir Prag dayanılmaz bir hal alıveriyor. Christoffer rolünde Danimarka'nın en yetenekli oyuncularından birisi, festival izleyicisinin Susanne Bier'in etkileyici Open Hearts filminden hatırlayacağı Mads Mikkelsen var. Bu filminde de hafızalardan silinmeyecek bir performans gösteriyor. Scorsese'nin After Hours ve Visconti'nin Death in Venice filmlerinin etkisinden kurtulamayanlar için Prag kaçırılmaması gereken bir çalışma...

Olaylar 1944 senesinde Nazi Almanya'sının kontrolünde Kuzey İtalya'da kurulmuş kısa ömürlü bir kukla devlet olan Faşist Salo Cumhuriyeti'nde geçer. Şehrin ileri gelen seçkinlerinden 4 sefih 9 kız 9 da erkek 18 genç insanı yakalayıp bir şatoya kapatırlar. Beraberlerindeki 4 yaşlı fahişe ile beraber bu genç kölelere bir dizi fiziksel, ruhsal ve cinsel işkence uygularlar.

En son 2016’da Ben, Daniel Blake filmini izlediğimiz Loach aynı şehirde, Newcastle’da sözleşmeli çalışanların sıkıntılarından yola çıkıyor ve yine gözyaşlarımızı zorlayacak acı-tatlı bir dramı beyazperdeye aktarıyor. “İşçi sınıfının yönetmeni” olarak birçok başyapıta imza atan Ken Loach, bu defa 2 çocuklu bir aileye odaklanıyor. Filmde, telefon app’leri çağında kendi kamyonetini almak isteyen Ricky’nin bu hamlesi, evlere bakıcılığa giden eşi Abby’nin düzenli çalışma hayatını sekteye uğratıyor. Loach’un uzun yıllardır birlikte çalıştığı Paul Laverty’nin senaryosunu yazdığı Üzgünüz, Size Ulaşamadık, Mayıs ayında Cannes Film Festivali’nde Altın Palmiye için yarıştı.

Mütevazı konusuna karşın "Kızarmış Yeşil Domatesler" 1991 senesinin çok ses getiren filmi olmuştur.Halbuki basit fakat etkileyici konusuyla, bir yaşlılar evinde dostlukları filizlenen 2 kadını temel alır.Evliliği yolunda gitmeyen ve orta yaş bunalımına giren Evelyn Couch, bir bakım evinde tesadüfen tanıştığı Ninny ile arkadaş olur. Onu her ziyaret edişinde, Ninny gençliğinde tanık olduğu bir dostluğun hikayesini anlatır: 1920'ler Amerika'sında, siyah-beyaz çatışmasının en yoğun olarak yaşandığı günlerde, birçok zorluğa göğüs geren Idgie ve Ruth'un dostluğunun... Bu iki kadının öyküsünden ilham alan Evelyn, Ninny'nin de yardımıyla kendi sorunlarının üstesinden gelmeyi başaracak ve hayata yeniden tutunacaktır. Orijinal adı "Fried Green Tomatoes at the Whistle Stop Cafe" olan bu enteresan film, sade ama kalıcı yapımlardan...

Manon des Sources (Manon'un Pınarları) Jean de Florette filminin devamıdır... Papet(Yves Montand), Soubeyran ailesinin neslinin devamı için Ugolin'e (Daniel Auteuil) baskı yapmaktadır. Ugolin'in gönlünde güzel Manon (Emmanuelle Béart) bulunmaktadır. İşin dramatik yanı ise Manon seneler evvel arazisini almak istedikleri Jean de Florette'in küçük kızıdır. Manon dağlarda keçilere çobanlık yaparak yaşamaktadır. Vahşi bir yaşam süren Manon'un sosyal ilişkileri sıfırdır. Film teması bu defa aşk ve intikam üzerine kurulmuştur. Manon, ailesinin elinden dalavereyle alınan toprakları geri kazanmak istemektedir, yalnız gerçeği bilen kendisinden başka kimse yoktur. Ugolin için hayattaki en önemli şeyler yetiştirdiği göz alıcı karanfiller ve Manon'dur. Ugolin'in filmdeki rolü ilk filmde olduğu gibi basit düşünen, saf ama amcası Papet'e uyan bir köylüdür. Saf olan aşkı derin bir umutsuzluğa düşer. Filmin can alıcı noktası ikili insan ilişkilerinin doğa ile süslenmesidir. Köy yaşamının zorlukları, susuzluk ve aşk bizi yine ilk filmde olduğu gibi hüzünlü bir yolculuğa çıkarmaktadır...

Claude Berri'nin anıtsal pastoral trajedisinin ilk bölümünde, Provence kırsalının güneş ışığıyla ışıldayan güzelliği, ardındaki karanlık motivasyonları gizler. Saf bir idealist olan vergi memuru Jean Cadoret (Gérard Depardieu), beklenmedik bir şekilde ailesine ait bir çiftliği miras alınca, onlarca yıl önce taşınmış olan annesi Florette'nin büyüdüğü tarım topluluğuna yeni bir hayat kurmak için şehri terk eder. Ancak komşuları, entrikacı Ugolin (Daniel Auteuil) ve onurlu amcası César Soubeyran (Yves Montand), Jean'ın arazisindeki suyun akışını kesmek için planlar yapmaktadır. Depardieu, Auteuil ve Montand gibi efsanevi oyuncuların olağanüstü performanslarıyla hayat bulan Jean de Florette, izleyicileri 1920'lerin kırsal Fransa'sının tam anlamıyla gerçekçi bir tasvirine çeker. Modern fikirlerle kırsalın eski töreleri arasındaki kültür çatışması, bu filmde yürek burkan bir dönüş alır.

Erik ve Philip, yazar olmaya çalışan çok yakın 2 arkadaştır. Devamlı yayın evlerinin kapısını aşındıran Erik, sürekli geri çevrilirken; Philip bir gece de ünlü bir yazar olup çıkıverir.Ünlü olduktan sonra yaşadığı psikolojik sorunlar nedeniyle hastahanede tedavi gören Philip; altı ayın ardından taburcu olur. Hastahaneden büyük bir değişim geçirerek çıkan Philip, dostu Erik‘e yazarlığı bıraktığını söyler. Bunu kabul etmek istemeyen Erik ise dostunu tekrar yazarlığa döndürmeye çalışacaktır...

Maxime ve Stephane bir keman yapımı ve tamiri dükkânını beraber işleten 2 yakın arkadaştır. Stephane, gayet çekicidir; ama içine kapanık biridir. Müzik en büyük tutkusudur; ama müzik yapmaktan ziyade dinlemeyi tercih etmiş, keman tamirinde ustalaşmıştır. Maxime ise Stephane’ın tersine, güler yüzlü ve sosyaldir. Maxime’in güzel sevgilisi Camille ise çok yetenekli bir kemancıdır. Camille ile Stephane tanışır tanışmaz birbirlerinden etkilenir. Camille müzik tutkunu bu esrarengiz adamı merak etmeye, Stephane ise düşkün olduğu kemanı konuşturan bu güzel kadına ilgi duymaya başlamıştır. Üçünü, zor günler beklemektedir.Venedik Film Festivali, Avrupa Film Ödülleri dâhil olmak üzere birçok festivalden bol ödül alan film, Claude Sautet’in başyapıtı olarak gösteriliyor.

"Badlands", 1973 tarihi bir gerilim filmi. Charles Starkweather ve Caril-Ann Fugate’in 1958 yılında işledikleri vahşi cinayetler beyazperde'ye aktarıldı. Gerçek olaylardan ilham alınan bu filmde, gençlerin içlerindeki büyük boşluk ve bunaltı, sarsıcı bir biçimde gözler önüne seriliyor. Terrence Malick'in yönetmenlik koltuğunda oturduğu filmde, genç bir çöp toplayıcısı olan Kit Carruthers ve kız arkadaşı Holly Sargis'in Güney Dakota’dan Montana’ya doğru yaptıkları kanlı yolculuk anlatılıyor. Bütün amaç, Holly’nin ilişkilerini onaylamayan babasını ortadan kaldırmaktır. Bu yolculuk esnasında kendilerini kaybeden çift, yol boyunca karşılaştıkları insanları öldürmeye başlarlar. Herhangi bir amaç gütmeden, düşünmeden yaptıkları bu eylemler onlar için yalnızca birer oyundan ibarettir. Çok geçmeden eğlenceli oyunları polisin dikkatini çeker.

Ada üzerine kurulan küçük ev şeklindeki yapıları turist ya da genelilkle fuhuş için gelen insanlara kiralayarak geçinmeye çalışan kadının, cinayet işleyen bir adamın gelip orada bir oda kiralayıp polislerden kaçmaya çalışmasıyla gelişen olaylarla ilgili bu filmdir..

Yalnız bir genç kız olan Agnes ve babası, çiftliklerine gelen Joseph adında kaçak bir mahkum ile arkadaş olur. Joseph Agnes'i cezbettiğinde, babası bu duruma karşı çıkacak ve olaylar karışacaktır...

Bu, Fransız yönetmen Serge Bourguignon'un yönettiği, Akademi Ödüllü provokatif filmde, psikolojik hasarlı bir savaş gazisi ve ihmal edilmiş bir çocuk, şaşırtıcı derecede samimi bir arkadaşlık kurarlar. Bu arkadaşlık, sonunda Paris banliyösündeki arkadaşlarının ve komşularının şüphelerini ve öfkesini ateşler. Bourguignon'un filmi, potansiyel olarak ateşli bir konuyu düşünceli ve insani bir dram haline getiriyor ve Henri Decaë'nin duyarlı sinematografisi ile Maurice Jarre'nin zarif müziğinin yardımıyla, Pazar Günleri ve Cybèle, iki sorunlu ruh arasındaki bir ittifakın heyecan verici bir derinlemesine incelemesi haline geliyor.

"La Dolce Vita", Roma şehir yaşantısının modern yozluğunu ve sofistike ahlak çöküntüsünü yüksek sosyetenin peşinde koşan bir gazetecinin gözünden anlatır. Genç gazeteci Marcello Rubini gerçek bir eser yaratmanın düşüyle yaşar; fakat çalıştığı bulvar gazetesinin ona sağladığı para ve prestijden de vazgeçemez. Günlerini Roma'nın en şık caddesi Via Veneto'da, bir sonraki skandalın peşinde koşarak geçirir. Filmde Marcello'nun yedi günü ve gecesini, birlikte olduğu farklı kadınlarla ilişkilerini, arka planda 1960'ların gençlik ve heyecanıyla kaynayan Roma sokakları ve sosyete yaşantısından kesitlerle izleriz. Marcello seks, içki, partiler ve alemlerle dolu bir dünyada savrulurken bile aslında haz almadığı bu "tatlı hayat"ı sonuna kadar yaşamaya devam eder. Onunki ruhsuz ve heyecansız bir varoluştur. İtalyan sinemasının ilk 3,5 saatlik filmi olan "Tatlı Hayat" gösterime girmesiyle birlikte büyük skandallara ve polemiklere yol açmış, Vatikan tarafından yasaklanmaya çalışılmış, halk tarafından kucaklanmıştır. Fellini "Tatlı Hayat"ı yaratırken hiçbir ahlaki ya da eleştirel kaygı taşımadığını, tek amacının şartlara rağmen yaşamın kendine özgü, yumuşak bir akışı olduğunu anlatmaya çalıştığını söylemiştir. Başka bir deyişle, eleştirmenleri ve gazetecileri hayal kırıklığına uğratma pahasına da olsa, bilinçli bir ironi sergilememiş ve tatlı hayattan çok hayatın tatlılığından bahsetmek istemiştir. Fellini, "Tatlı Hayat" filmiyle hem ticari hem de sanatsal başarı kazanmıştır. Film, Cannes Film Festivali'nde Altın Palmiye ve New York Film Eleştirmenleri Birliği'nin En İyi Yabancı Film ödüllerine layık görülmüş, En İyi Kostüm dalında Oscar® Ödülü almıştır.

İsmi çok az duyulmuş usta yönetmen Jacques Becker’in son filmi Le Trou (Delik), José Giovanni’nin 1947 senesinde hapishaneden kaçış denemesinin gerçek hikayesini anlattığı romanından uyarlanmıştır. Becker, senaryoyu Giovanni’yle birlikte yazmış ve amatör oyuncularla çalışmıştır. Bu oyunculardan biri olan Jean Kreaudy’nin gerçek hayattaki kaderi senaryodakine benzer.

Jeanne, evlilik hazırlıklarına devam ederken bir taraftan da evlenince oturmak için bir ev bakmaktadır. Bir gün çok beğendiği bir evi gezerken çok ilginç ve garip bir adamla tanışır. Paul, kendinden yaşça büyük ve tanıdığı tüm erkeklerden farklı bir adamdır. Aralarındaki çekime karşı koyamaz ve birlikte olurlar. Uzunca bir süre sadece beraber olabilmek için bu evin çatısı altında buluşacak fakat birbirlerinin dışarıdaki hayatlarına dair hiçbir soru sormayacak ve hiçbir şey bilmeyeceklerdir. Bu, Paul'ün ilişkilerinin devam edebilmesi için koymuş olduğu bir şarttır. Paul'ün karamsar ruhuna karşılık Jeanne'in capcanlı gençliği, koydukları bu sert kurallara dayanamayacaktır.

Orta sınıftan, orta yaşlı 3 Amerikalı aile babası, Harry, Archie ve Gus, yakın ortak bir arkadaşlarının ölümünden tuhaf bir biçimde etkilenir. Çocukluk dönemindeki dayanışmayı tekrar yakalamaya çalışırlar; beraber Londra’ya giderek günlük rutinlerinden, işlerinden, eşlerinden ve arabalarından kaçarlar. Yetişkinliğin ve Amerikan Rüyası’nın peşinde koşmanın üstlerine yüklediği kalıpları reddetmek için, kayıp bir hafta sonu boyunca içer, flört eder, parti verir, kumar oynarlar. Fakat gerçeklik araya girer ve yitip gitmiş olan zamanın, yaşlarının ve başarısızlıklarının farkına varırlar.

Bir Çeçen genç, Rus olan üvey babasını öldürmüştür. Gencin hayatı; aralarında doktor, TV yapımcısı, müzisyen, bir soykırım mağduru ve ırkçı bir taksicinin bulunduğu 12 kişiden oluşan mahkeme jürisinin vereceği karara bağlıdır. Herkes gencin suçlu olduğu konusunda hemfikir gibidir. Fakat bir jüri üyesi diğerlerinden farklı olarak gencin masum olabileceğini iddia eder.

Genç bir kadın aşık olduğu yakışıklı Maxim De Winter'la evlendikten bir süre sonra Maxim'in eski eşi Rebecca'nın birkaç ay önce gizemli bir biçimde ölmüş olduğunu öğrenir ve kocası ile olan ilişkisinin her zaman Rebecca'nın gölgesinde kalacağının farkına varır. Film boyunca adı telafuz edilmeyen kadın, aynı zamanda kendisini evin yeni kadını olarak kabul etmek istemeyen hizmetçi Mrs. Danvers'ın kıskanç ve takıntılı tavırları ile başa çıkmaya mecburdur. Alfred Hitchcock'un Daphne Du Maurier'ın bir romanından uyarladığı Rebecca yönetmenin aynı zamanda ilk Amerikan yapımı filmi olma özelliğini taşıyor. 1940'ta En İyi Film dalında Akademi Ödülü'nü kazanan filmin yapımcısı David Selznick'in bir önceki filmi Rüzgar Gibi Geçti de, aynı dalda ödül sahibi olmuş ve efsaneleşmişti.

Robespierre'in önderliğinde Halk Koruma Komitesi bir çok infaza sebep olmuş ve ülkede terör estirmiştir. Bunu öğrenen Danton ülkesinin geri çekilmesinden dolayı Paris'e 1973 Kasımında geri dönmüştür. Arkasına halkın da desteğini alan Danton daha önceki müttefikleriyle çatışmaya girer. Ancak Robespierre, Danton ve yandaşlarını yakalayarak devrim mahkemesi öncesi giyotinle idam etmeye çalışır.Yönetmen Andrzej Wajda, oyuncu Gérard Depardieu ve devrim filmi Danton birçok ülkede ödül almıştır.

Hollanda 1944… İkinci Dünya Savaşı’nın son yıllarında güzel şarkıcı Rachel Stein, Tsjempkema ailesinin yanında, Hollanda kırsalında saklanmaktadır. Bir zamanlar popüler ve zengin bir şarkıcı olan Rachel, şimdi Avrupa’daki bir çok yahudi gibi ailesinden ayrı, her an Gestapo tarafından yakalanma korkusuyla savaşın bitmesini beklemektedir. Geçici güvenli-evi, alman savaş uçaklarının ateşi altındaki bir müttefik hava bombardımanı sırasında yıkılınca, Rachel, kendisini güvenli bir yere ulaştırmaya söz veren Rob isminde sempatik bir genç ile tanışır. Sonraki sabah Rachel’ı şehirdeki kontağı ile tanıştıran Rob, ailesini bulup, kurtarılmış topraklardan sınır dışına çıkıp kaçmayı planlamaktadır.Hollanda’da gizlice yahudileri sınır dışına kaçmalarına yardım eden bir avukat olan Mr. Smaal ve karısının evine gelirler. Mr. Smaal, gönülsüzce de olsa, Rachel’I düşman hattından geçirip, müttefik topraklarında ailesiyle buluşması için ayarlama yapacağını söyler. Fakat tehlikeli bir nehir geçişi sırasında, tekneleri Alman devriyelerince pusuya düşürülür. Nazi’ler acımasızca teknedeki herkesi öldürürken Rachel, nehre atlayıp kurtulmayı başarır.Sonraki sabah Rachel, Hollanda Direniş örgütünün liderlerinden biri olan Gerben Kuipers tarafından kurtarılır. Nazik ve cömert bir adam olan Kuipers, Rachel’e bir iş ve güvenli bir ev önerir. Fakat ailesinin canice katliamını unutamayan Rachel, direnişe katılıp Almanlar’a karşı savaşmaya karar verir..

Filmde seks bağımlısı bir kadın olan Joe'nun 50 yaşına kadar hayatından bazı kesitleri anlatıyor.Bu kesitlerde özellikle cinsel yaşamına yer veriliyor.Başrollerde Charlotte Gainsbourg, Stellan Skarsgård, Stacy Martin, Shia LaBeouf, Jamie Bell, Christian Slater ve Uma Thurman var. Yönetmen koltuğunda ise Lars von Trier oturuyor.Filmin sloganı: 'Aşkı unutun.'

Biçimi içeriğin önünde tutmakla suçlansa da Lars von Trier her zamanki gibi provokatif! Berlin Film Festivali’nde prömiyerini yapan ve başrolünü Charlotte Gainsburg’un oynadığı İtiraf bir seks bağımlısı hakkında. Ancak pek çok eleştirmenin de yazdığı gibi, açık seks sahnelerine rağmen film aslında erotik değil. Bilakis, kasıtlı biçimde seksi olmayan bir film. Yaratacağı tartışmalar daha ziyade insan doğası, sekse bakışımız ve tabii ki her filmiyle, yaptığı her açıklamayla gündem yaratan yönetmenin kendisi üzerine olabilir. Von Trier bu kez ne yapmaya çalışıyor? Ürkünç ve büyüleyici bu dört saatlik filminde ne demek istiyor? Kafa yorulacak fazlasıyla malzeme var, ona şüphe yok. Lars von Trier’in insan ruhunun en karanlık derinliklerini bile gözlerimizi alamadığımız izlencelere çevirmedeki ustalığı tartışılmaz. Kendine has mizah anlayışı da...

Politik sinemanın günümüzde yaşayan en büyük temsilcisinin belkide başyapıtıdır. 1970’lerin sol siyasetinde, en önemli konulardan biri Latin Amerika’daki sol hareketler ve onun karşısında ABD eliyle ülkeleri kana boğan Diktatörler arasındaki mücadeledir. Bu mücedalenin temel eksenlerinden biri hiç kuşkusuz Şili’dir. Şili’de olanlar Allende’nin öldürülmesi, sayısı milyonlara varan insanların işkenceden geçirilmesi. Binlerce faili meçhul cinayet, İzleri hala daha bulunamayan kayıplar, ülkelerinden ayrı kalmak zorunda olan siyasi sürgünler. Evet demokrasi adına ABD’nin yoğun desteği altında General Pinochet’nin yaptıları bunlar.(Bizim ülkemizde yaşananlarla ne kadar benzer değil mi?) Bu süreçte orda gazatecilik yapan bir adamın şahit olduğu vahşet ve başından geçenleri kaleme alması aslında bu filmin başlangıcı oluyor. Bu kitap üzerinden uyarlanan film aynı zaman da Costa Gavras gibi politik tutumu kesin olan bir yönetmenin, faşizme, onun yarattığı insanlık dışı duruma tepkisini de yansıtıyor.Charles’den haber alamayan karısı ve babasının Şili’ye gelmesi ve Charles’yi araştırması ile film başlar. Charles’nin politik bir olaydan kaybolması ve kayboluşunu araştırlarken tam da bu darbenin ve yaşanan tüm olayların kendi hükümetlerinin de rolü olduğunu görmeleriyle beraber, film bir kayboluş öyküsünü anlatmaktan öte onun politik yönlerini ve darbenin iç işleyişini anlatması bakımından enteresandır. Bir başka husus da Ed Horman (Charles’nin babası) milliyetçi – muhafazakar tutumunu tanımlarken, yaşanan vahşete tanıklık etmesi, onun beraberinde oğlunun kayboluşundaki gizemin yavaş yavaş aydınlanması ile birlikte, Ed’nin Amerikalı olmanın – ona sunulan ve öğretilenin dışında – ne demek olduğunu görmesi ile birlikte ruhsal olarak çöküşünü görmemizde bir başka önemli husus. Burada Jack Lemmon’a bir parantez açmamız gerekli. Lemmon’un klasik Amerikan ikonu olarak bilen biz izleyiciler için performansı göz kamaştırıcı. Performansının bu kadar etkileyici olmasının temel faktörü, gerçeğin gerçek dışı biri tarafından gözler önüne serilmesidir.Gavras sinemasal üslup olarak, daima sosyalist gerçekçi bir tavrı benimsemiş olmasından kaynaklı, her filminde taraf olma, karşı durma ve eleştirme simasının temel eksenini oluşturuyor. Missing’de, onun Z (Ölümsüz) filmi ile birlikte askeri darbe ve darbenin siyasi yönlerini insan hikayeleri etrafında birleştirmesi, Gavrasın ustalığına her zaman hayran kalmamızı sağlıyor.Günümüzde sinemanın pasifist, politakaya bulaşmama gibi hastalıklı bir ruh halindeyken Costa Gavras sineması daha önemli kılıyor. Çünkü sinema değiştirici bir güçtür ve o gücü insanlık için egemenlere, zorbalara ve baskıcı beyinlere karşı kullanmak gerekli olduğu kanısındayım.

1915´te, kış ayazında, Camille Claudel eğilip yerdeki bir taşı alır ve dikkatle inceler. Sanki işine yoğunlaşmış bir heykeltıraştır izlediğimiz; zihninde basit bir taşı yepyeni bir şeye dönüştürüyor gibidir. Ama sonra taşı atar, bir daha da sanata dönmez. Ailesi akıl hastanesine kapatılmasının hayrına olacağına karar kılmıştır.Film boyunca Camille´in bir sanatçı olarak kabul görmeyi, anlayışla karşılanmayı ummasını izler, sevgili yazar kardeşi Paul Claudel´in onu ziyaret etmesini beklediğine tanık oluruz. Bruno Dumont´un İsa´nın Yaşamı, İnsanlık ve Flanders gibi yetkin filmlerinin ardından gelen ve Berlin´de prömiyerini yapan bu dram, gelmiş geçmiş en yetenekli kadın heykeltıraşlardan birinin içsel karmaşasını inceliyor.

Siyah ve beyaz film şıklığında olan "Angel-A", göz doldurucu ışıklar ve akıllara durgunluk verecek derecede boş olan Paris´te geçen bir kendini kabul etme masalı.Luc Besson, 1999 yapımı "The Messenger: The Story of Joan of Arc" filminden bu yana çektiği ilk filmde 10. defa yönetmenlik koltuğuna oturuyor."Angel-A" içinizi ısıtacak kadar samimi ve çoğunlukla aksiyonu diyaloğa çeviren muhteşem bir film. Şehrin yarısına onbinlerce dolar borcu olan Andre (Jamel Debbouze), yeteneksiz bir dolandırıcıdır. Teknik olarak kendisini bir Amerikalı olarak gören Andre Amerikan elçiliğinden hiç bir yardım alamaz. Daha sonra kendi güvenliği için polisin kendisini hapse atmasını istemekte de başarısız olur. Kaderi tesadüfi bir şekilde rastladığı uzun bacaklı Angela’nın (Rie Rasmussen, Femme Fatale ) sorunlarının üstesinden gelmesine yardım etmesiyle yeni bir yol almaya başlar. İzlemeniz tavsiyemdir...

Filmin merkezinde, 2001 yılında İtalya’nın Genoa şehrinde düzenlenen G-8 zirvesi sırasındaki olaylara karışan farklı uluslardan protestocuların toplandığı okul olan Diaz bulunuyor. Uluslararası medya için de forum imkanı sunan okulda öğrenciler, gazeteciler ve yabancılar konaklıyordu ve polis bir gece ansızın okulu basınca, aklın alamayacağı ölçüde polis şiddeti yaşanmış ve olaylar sırasında bir kişi kafasından vurularak yaşamını kaybetmiştir...

Bir kadının tehlikeli ve erotik yolculuğu... Turist, gezinin en başında evine ne zaman döneceğini bilir, oysa bir gezginin ne zaman geri döneceği hatta ve hatta dönüp dönmeyeceği bile belli değildir. Kit (Debra Winger) ve kocası Port (John Malkovich) New York'ta geçen on yıllık evliliğin ardından Fas'ın Tanca limanına gezgin olarak gelirler.Birbirlerini derinden sevmelerine karşın artık ilişki kuramamaktadırlar. Birbirlerine ulaşma arayışlarını bu yeni coğrafyada giderek derinleştirerek dışsallaştırırlar. Yorgun evliliklerini, hatta yorgun ruhlarını canlandırmayı beklerken bu yolculuk onları trajik sonuçlara götürür.Bertolucci, Time dergisi tarafından 1923'den beri İngilizce'de yazılmış en iyi 100 kitap arasında gösterilen P. Bowles'in aynı adlı eserinden uyarladığı bu filmde insan ruhunun ıssızlığını ve yalnızlığını sorgular. Bunun için seçilen mekan da bu kavramalarının maddi ifadesi olan Sahra Çölüdür. Muhteşem görüntü ve renkleriyle dikkat çeken film ayrıca özgün müziğiyle de Altın Küre ödülü almıştır.Çölde Çay seyircileri egzotik, erotik, ölümcül, çılgın duyusal bir merkezin derinlerine çeken bir filmdir.

Eddie Felson(Paul Newman), bilardoda ustalaşmış önemli bir isimdir. Ama yaşının ilerlemiş olmasından ötürü eski ihtişamından uzak, daha sakin bir yaşam sürmektedir. Bir gün bir mahalle barında Vincent(Tom Cruise) isminde bir gençle tanışır. Onun bilardoya olan merakı ve yeteneği, Eddie'yi çok etkiler. Vincent'in bilardo tutkusu ile birleşen yeteneği, kendisinin gençlik dönemlerindeki halinin bir yansıması gibidir.İkili yanlarına Vincent'ın kız arkadaşını da alarak ülkedeki bilardo turnuvalarını dolaşmaya başlarlar...

Katil balina eğitmeni olan Stephanie ile 5 yaşındaki oğlunu kaybettikten sonra kimsesiz, evsiz ve parasız kalan Ali'nin yolları bir gece kulübünde çıkan kavga sonrası tesadüfen kesişir. Aslında tamamen ayrı dünyaların insanı olan Stephanie ve Ali'ye kader bir oyun daha oynar. ulaşılmaz gibi görünen Stephanie akvaryumdaki bir kaza sonucu kötürüm kalır ve Ali ömrünün geri kalanını Stephanie'nın mutlu olmasına adar. Fransız yönetmen Jacques Audiard'ın, Craig Davidson'ın kısa hikayesinden Thomas Bidegain ile beraber uyarladığı ve yönetmenliğini üstlendiği filmin başrollerini ise Marion Cotillard ve Matthias Schoenaerts paylaşıyor.Yapım 65. Cannes Film Festivali'nin yarışmalı bölümünde iddialı filmlerden...

Mark Renton’un Edinburgh’ta yaşayan kendisi gibi eroin bağımlısı bir grup İskoç genç arkadaşı vardır. Hepsi ezilmiş, yalancı, psikopat, hırsız ve uyuşturucu madde bağımlısıdırlar. Kendilerine eroinle zarar verdikçe, kaçınılmaz sona yaklaşırlar ve arkadaşlıkları giderek zedelenmeye başlar. İçlerinden sadece Mark, bu durumdan kurtulabilecek iradeye sahiptir. Ancak, yaşamayı seçip seçmeme konusunda kararsızdır…Film, İngiltere, Avustralya ve ABD gibi ülkelerde insanları uyuşturucuya özendirip özendirmediği konusunda tartışmalara yol açmıştır. Amerikalı senatör Bob Dole filmi daha önce hiç seyretmemiş olduğunu kabul etmesine rağmen, 1996 Amerikan başkanlık seçimi kampanyaları boyunca filmin ahlaki bozukluğunu ve uyuşturucu kullanımını yüceltiğini söyleyerek kötülemiştir. Tüm tartışmalara rağmen, film yaratıcılığı açısından övgüler almış ve aynı yıl içinde En İyi Senaryo Uyarlama dalında Akademi Ödüllerinde aday olarak gösterilmiştir. 1999 yılında film İngiltere’ de BFI poll’ da onuncu oldu ve 2004 yılında Total Film isimli dergi tarafından tüm zamanların en iyi dördüncü İngiliz filmi olarak gösterilmiştir.İyi seyirler..

Genç ve gizemli bir adam hayatını tatildeki insanların boş evlerine girerek geçirmektedir. Başkasına ait evlere, yaşamlara girip çıkan bu tuhaf yabancı, tanımadığı insanların yataklarında yatıp, onların dolaplarından karnını doyurur, bunun karşılığında evlerindeki bozuk aletleri tamir eder, çamaşırlarını yıkar. İçine girdiği evleri, sahipleri dönmeden terkeden gizemli genç, günün birinde girdiği evlerden birisinin boş olmadığını farkeder. Kocası tarafından şiddete maruz bırakılan eski bir model'in evine giren genç adam bir süre, kadının varlığını farketmez. Genç adam ve kadın birbirlerinin farkına vardıklarında kelimelerin gereksiz olduğu bir yolculuğa çıkarlar.

Kahramanlarımız son konserlerinden önce duygusal çalkantılar yaşayan bir klasik müzik dörtlüsü; onları canlandıranlar ise Hollywood´un en parlak oyuncuları. Dünyaca ünlü yaylı çalgılar dörtlüsünün sevilen viyolonsel sanatçısı acımasız bir hastalığa yakalanınca grup dengesini kaybeder; bastırılmış duygular, çarpışan egolar ve kontrolden çıkmış tutkular yıllardır süren dostluk ve uyumu tehdit etmeye başlar. 25. yıldönümleri için verecekleri konser yaklaştığından, müzisyenler, sorunlarını çözüp birlikteliklerini korumak ile sonsuza dek ayrılmak arasında seçim yapmak zorundadır. Beethoven´ın Opus 131 Yaylılar Dörtlüsü adlı olağanüstü eserinden esinlenen ve bu yapıt etrafına örülen Son Konser oda müziğine ve New York kültür dünyasına saygı duruşunda bulunuyor. "Uzun zaman geçtikçe farklı biçimlerde değiştiğimiz için kaçınılmaz bir biçimde sınanan ve sürekli olarak emek ve özenle ince ayar isteyen uzun süreli ilişkiler için Opus 131´in mükemmel bir metafor teşkil ettiğini düşünüyorum."

Billy Bathgate...Film 1930 lu yıllar da geçer . Loren (Dustin Hoffman) kıvrak zekası ve olaylara çözüm üretme konusunda ki başarısı ile Hollanda asıllı olan ve New York un en azılı gangasterlerinden Schultz'un gözüne girer bu arada Schultz'un sevgilisi olan (Nicole Kidman ) ile aralarında bir yakınlaşma doğar. Kadro itibarı ile çok zengin konu itibarıyla sürükleyici bir gangester ,mafya filmi. Film de Dustin Hoffman, Nicole Kidman ,Bruce Willis'i değişik rollerde izleyebiliriz.

Ülkenin en büyük enerji şirketlerinden birinin satış uzmanı Steve Butler (Matt Damon), iş arkadaşı Sue (Oscar'lı aktris Frances McDormand) ile topraklarının altındaki doğalgaz potansiyeli nedeniyle kasaba sakinlerinin sahip olduğu arazileri satın almak için kırsal bir kasabaya gönderilir. Kasaba son yıllarda maddi açıdan büyük sıkıntılardan geçmiştir ve teklifi zahmetsizce kabul edecekleri düşünülmektedir. Ama kolay gibi görünen bu projede işler sarpa sarar. Bölgede saygı duyulan bir öğretmenin yaptığı uyarılar ve insanların yıllardır yaşadıkları evleri para karşılığında satmaya karşı duydukları ikilemler durumu iyice çıkmaza iter. Daha önce yüzlerce insanı ikna etmiş Steve'in işi de zorlaşır. Zaman içerisinde şirketin politikalarının iç yüzünü de öğrenen Steve kendini sorgulamaya başlayacaktır.

2012 Oldenburg En İyi Alman Filmi, Üstün Oyunculuk (T. Schilling), İzleyici Ödülü2012 Münih Munich Genç Alman Sineması Ödülü: Senaryo2012 Tallinn İzleyici Ödülü, En Cesur FilmEtrafınızdaki herkesin tuhaf olduğunu düşünüp, ardından sorunun sizde olduğu hissine kapıldınız mı hiç? Tıpkı Niko gibi... Berlinli Niko iki yıl önce hukuk fakültesini bırakmış, hayatın akışına göre yaşamaktadır. Kaderciliğinin sonuçları acı olur: Kız arkadaşı tarafından terk edilir, babası harçlığını keser, eski sınıf arkadaşı Julika onu iyice sarsar. Bu arada şehrin kahve stoku da tükenmektedir. Goodbye, Lenin´in yardımcı yönetmeni olan, reklam ve müzik filmleri yönetmeni Jan Ole Gerster´in bu ilk uzun metrajlı filmi, melankoli ile mizah arasında gidip gelen tatlı bir kent hikâyesi.

2012 Berlin Kiliseler Birliği Ödülü. Dışarıda hava buz gibi; içeride, av kulübesinde bir kadın, kâğıdının son sayfasına daracık satırlar sığdırmaya çalışıyor. Yüzündeki ifade, kaderini yansıtıyor: Bu kadın, keyif için değil, aklını kaybetmemek için yazıyor. Bir süre önce, köpeğiyle birlikte burada yalnız kalan kadının Avusturya dağlarındaki bu kulübeyi terk edememesi için tek bir sebep var: Çünkü görünmez bir duvar onu engelliyor. Marlen Haushofer'in kült romanından uyarlanan bu çağdaş Robinson Crusoe öyküsü, yalnızlık ve hayatta kalmaya dair özgün bir deneyim sunuyor.

Arkansas'taki Wakefield cezaevinde bazı olaylar gelişmektedir. En hafifi rüşvetle başlayan bu olumsuzluklar zincirinin dışarıya yansımayan halkaları, işkence, cinayet, yolsuzluk, cinsel taciz vb.den oluşmaktadır. İdealist biri olan Henry Brubaker (Robert Redford), cezaevine müdür olarak atanır. Ancak görevine normal yollardan başlamak yerine içeriye bir tutuklu kılığında girerek olayları kendi görmek ister. İnsan haklarına yönelik çabaları, mahkumlar arasında destek bulan Brubaker, cezaevi yönetiminin ve valinin hedefi haline gelmiştir.