Artık ünlü bir yönetmen olmuş Salvatore, 30 sene sonra bir arkadaşının öldüğü haberi üzerine doğduğu kasabaya geri döner. Kasabaya geldiğinde eski anıları canlanan Salvatore, Cinema Paradiso adlı sinemada projeksiyoncu olarak çalışan Alfred ile ilişkilerini hatırlar. Küçük bir çocuk olan Salvatore, günlerini Alfred'in yanında geçirmekte, filmlerle ilgili konuşmakta ve Alfred'in sinema konusunda deneyim ve bilgilerinden yararlanmaktadır. Babacan tavırlarıyla Salvatore'nin hayatında önemli bir yere sahip olacak Alfred sayesinde sinemaya olan aşkını ve tutkusu keşfedecektir.Sıcaklığı ve anlattığı yazlık sinema kültürüyle de Türk sinema kültürüne yakın bir noktada duran Giuseppe Tornatore'un başyapıtı Cennet Sineması, 1989 Cannes Film Festivali'nde Jüri Özel Ödülü'nü kazanmasının ardından Yabancı Dilde En İyi Film Oscarı'nı da ülkesine götürmüştü.

"Black Legion" (1937), ünlü yönetmen Archie Mayo tarafından yönetilen ve Humphrey Bogart'ın başrolünde yer aldığı bir Amerikan filmidir. Film, Amerikan toplumunda yükselen ırkçılık ve faşizm tehdidi üzerine önemli bir sosyal eleştiri yapmaktadır. Aşağıda, "Black Legion" filmi üzerine bir eleştiri bulabilirsiniz.Konu ve Temalar"Black Legion", 1930'ların Amerika'sında, bir işçi sınıfı adamı olan Frank Taylor (Humphrey Bogart) etrafında şekillenen bir hikayeyi anlatır. Frank, iş bulmada zorluk çeker ve sonunda, iş bulamadığı için öfkesini etnik azınlıklara ve yabancılara yöneltir. Bir noktada, yerel bir terörist grup olan "Black Legion" adlı ırkçı örgüte katılır. Bu örgüt, Amerikan toplumu üzerinde korku ve şiddetle hakimiyet kurmaya çalışan bir faşist yapıdadır. Frank'in örgüte katılması, onun hem kişisel hem de toplumsal olarak trajik bir değişimini işaret eder.Film, dönemin ekonomik zorluklarını, işsizlik sorununu ve bunun toplumda yarattığı umutsuzluğu gözler önüne sererken, ırkçılığın ve yabancı düşmanlığının nasıl tehlikeli ideolojilere dönüştüğünü de sorgular. "Black Legion", Amerikan toplumunun karanlık bir yönünü, o dönemdeki büyük ekonomik krizle birlikte, bireylerin nasıl kolayca manipüle edilebileceğini gösterir.Eleştirel BakışFilmin en dikkat çekici yönlerinden biri, Humphrey Bogart'ın performansıdır. Bogart, Frank Taylor karakterinde oldukça etkileyici bir dönüşüm sergiler. Başlangıçta, onun sıradan bir işçi olarak beliren karakteri, giderek karamsar ve tehlikeli bir figüre dönüşür. Bogart, Taylor'ın öfkesini ve korkularını mükemmel bir şekilde yansıtarak, 1930'ların toplumunda faşist ideolojilerin ne kadar tehlikeli ve yıkıcı olabileceğini izleyiciye hissettirir.Film, aynı zamanda sinemanın sosyal sorumluluk taşıyan yönlerinden birine örnek teşkil eder. Hollywood'un altın çağında nadiren görülen şekilde, "Black Legion" oldukça cesur bir şekilde faşizm, ırkçılık ve nefret suçlarına karşı güçlü bir duruş sergiler. Film, sadece bir suç drama olmaktan çok, dönemin Amerikan toplumuna dair toplumsal bir eleştiri sunar.Ancak, filmdeki bazı karakter gelişimleri ve sosyal mesajlar zaman zaman klişe ve yüzeysel gelebilir. Özellikle "Black Legion" örgütü, biraz abartılı bir şekilde karikatürize edilmiş ve bu, filmin dramatik etkisini azaltabilir. Yine de, filmin sunduğu toplumsal mesajlar, dönemin koşullarına uygun şekilde güçlü bir şekilde ortaya konmuş.Sinematografik Ögeler1930'ların Hollywood film diline özgü olarak, "Black Legion" karanlık bir atmosfere ve sıkıcı bir anlatım temposuna sahiptir. Bu, filme bir tür gerilim ve dramatik yoğunluk katmış olsa da, günümüz izleyicisi için tempo zaman zaman yavaşlayabilir. Sinematografi açısından ise, film çoğunlukla statik çekimlerle ilerler ve genellikle diyaloglara dayalı bir yapı sergiler.Sonuç"Black Legion", dönemin sosyal meselelerini cesurca ele almış ve toplumsal sorumluluk taşıyan bir film olarak önemli bir yere sahiptir. Irkçılıkla mücadele etmek ve faşizm gibi tehlikeli ideolojilerin nasıl yükseldiğini gösteren film, günümüz dünyasında da geçerliliğini koruyan bir mesaj taşır. Özellikle Humphrey Bogart'ın etkileyici performansı ve filmin...

İkinci Dünya Savaşı’nın devam ettiği 1943 yılında, Tarım ve Orman Bakanlığı’nın daktilografı olarak Fransız İndochina’ya geçen Yukiko, Bakanlıkta mühendis olarak çalışan Tomioka ile tanışır. Kısa sürede, Tomioka’nın eşi olmasına rağmen birbirlerini sevmeye başlarlar...

Ritm duygunuz olmadan davul çaldığınızı, ya da aşık olur gibi şarkı söylediğinizi hayal edin. Bazen öğretmenler öğrencilerinde farkında olmadıkları yetenekleri keşfederler.. bazen Bay Holland gibi birisi çıkar ve hayatınıza girer. En çılgın hayallerinde bile gençlere müzik öğretmeninin yeteneğini boşa harcamaktan farklı birşeye dönüşebileceğini düşünemezdi. Ama genç bestekar ailesini destekleyebilmek için bir muhteşem eser yapmaya karar verince, ilham verdiği öğrencilerin onda yarattığı etkiyi farkeder... ve onların senfonisinin notalarını oluşturduğunu anlar. Hayatımızı değiştiren o ender rastlanan, yetenekli öğretmenlere bir adak" (San Francisco Chronicle) olan Sevgili Öğretmenim bir zafer marşı!

Felicie ve Charles çok hızlı ama ciddi bir tatil aşkı yaşarlar. Birbirlerine verdikleri adreslerde yaşanan bir karışıklık nedeniyle bir daha görüşemezler, beş sene sonra Noel zamanında Felicie soğuk Paris'te annesi ve kendisine o yazdan hatıra kızıyla yaşamaktadır. Kmi erkek arkadaş olarak seçmesi gerektiğine karar verememektedir ve kuaför Maxence ve entellektüel Loic arasında gidip gelmektedir. Ancak ikisine de bağlanamaktadır çünkü Charles'in hatırası her şeyin üzerinden kendini ona göstermektedir.

Ju Dou, Çinli yönetmenler Zhang Yimou ve Yang Fengliang tarafından yönetilen Çin yapımı bir drama filmi. Hikaye, 1920’lerin Çin kırsalında geçiyor ve zorba bir fabrikatör olan Jinshan’ın (Li Wei) üçüncü eşi Ju Dou (Gong Li) ile yeğeni Tianqing (Li Baotian) arasında gelişen yasak aşkı anlatıyor. Filmde, Jinshan, Ju Dou’ya sürekli kötü muamelede bulunur ve onu hapsederek fiziksel şiddete maruz bırakır. Bu süreçte Ju Dou, Tianqing ile yakınlaşır ve ikili arasında tutkulu bir aşk başlar. Bu yasak ilişkinin ortaya çıkması üzerine, toplumsal baskılar ve ahlaki değerler nedeniyle karakterler trajik sonuçlarla karşı karşıya kalır.Ju Dou Çin Sineması’nın baş yapıtlarından biri kabul ediliyor. 1920’lerin Çin kırsalında geçen hikaye, yasak aşk, sadakat tutku, intikam ve kader temalarını işlerken, dönemin toplumsal ve ahlaki değerlerine eleştirel bir bakış sunuyor. Çin toplumunun geleneksel değerlerinin aşk ve bireysel özgürlüğün önündeki koyduğu engeller, filmin ana temasını oluşturuyor.Filmde Gong Li (Ju Dou) ve Li Baotian (Tianqing) gibi oyuncuların başarılı performansları, karakterlerin duygusal çatışmalarını ve içsel mücadelelerini inandırıcı ve dokunaklı bir şekilde perdeye yansıtıyor. Özellikle Gong Li’nin güçlü ve çarpıcı performansı, seyirciye Ju Dou karakterinin yaşadığı zorlukları ve duygusal dönüşümü mükemmel aktarıyor..“Ju Dou” etkileyici sinematografisi, özellikle renk kullanımıyla dikkat çeken bir yapım. İpek fabrikasının parlak renkleri ve kontrastları hikayeye simgesel bir boyut kazandırıyor. Yönetmen Zhang Yimou her filminde olduğu gibi, bu filmde de renklerin ve ışığın kullanımı büyük önem veriyor. Renkler, karakterlerin duygularını ve filmin atmosferini yansıtan önemli bir unsur olarak kullanılıyor.Çin ‘arthouse’ sinemasına yabancı olan seyirciler için filmin ağır temposu ve Ju Dou’nun karşı karşıya kaldığı duygusal ve fiziksel şiddetin acımasızlığı zorlayıcı gelebilir. Bununla birlikte film, Çin Sineması’nın sonraki dönemdeki yükselişinin habercisi gibi. “Ju Dou” seyirciyi zorlayan, düşündüren ve seyirci üzerindeki etkisini uzun süre devam ettiren bir film.“Ju Dou”, Çin’deki sansür otoriteleri tarafından politik olarak hassas olarak değerlendirildi ve filmin gösterimi ülkede yasaklandı. Çin hükümeti bu filmin Oscar’a aday gösterilmemesi için lobicilik yaptı. Engellemelere rağmen film büyük övgüler aldı ve katıldığı tüm festivallerde başarılar elde etti. 1991 yılında En İyi Yabancı Dilde Film dalında Oscar adayı olan ilk Çin filmi olarak tarihe geçti. Film, Cannes Film Festivali’nde Altın Palmiye için yarıştı ve büyük beğeni topladı. Bu başarılar, yönetmen Zhang Yimou ve başrol oyuncusu Gong Li’nin kariyerlerinden dönüm noktası oldu.

Varlıklı bir ailenin kızı olan Hildegard 8 yaşındayken bir manastıra verilir. Buradaki eğitmeni Jutta’dan bitkilerle tedaviyi, okuma yazmayı öğrenir ve kısa zamanda çalıştığı bütün alanlarda başarılı olur. Jutta ölünce Hildegard, manastırdakilerin kendilerini cezalandırmak için vücutlarına yaptıkları işkenceleri görüp dehşete düşer ve bu düzeni değiştireceğine and içer. Hildegard manastırın baş rahibesi olur. Zekasını ve diplomasi yeteneğini hiç belli etmeden kullanarak bilinen tüm kuralları değiştirmeye koyulur. Çocukluğundan bu yana güçlü kehanetler gören Hildegard, bunların Tanrıdan gelen mesajlar olduğuna inanır ve bu düşüncesini Hıristiyanlık inancına aykırı düşebileceği korkusu taşımaksızın bir üst makamına anlatır. Papa ondan desteğini esirgemediği gibi Hildegard’ın öngörülerinin yayınlanmasına izin de verir.Ortaçağ’ın en ileri görüşlü ve en ilham verici kadınlarından Hildegard, hayatı hakkında bilgi sahibi olduğumuz ilk besteci ve kadın cinselliği üzerine yazmış ilk kadındır. Yüzyıllar sonra Dante, Leonardo da Vinci gibi sanatçıların eserlerinden ilham aldığı Hildegard, Avrupa’nın bilimin ve aydınlanmanın ışığındaki modern çağa taşınmasında önemli bir rol oynadı.

Norma Rae Webster, ufak bir kasabada, bir tekstil firmasında çalışan bir işçidir. Onun ve kasabanın rutin hayatı kasabaya gelen sendika görevlisi Reuben Warshowsky ile bozulur. İlk başlarda kasabada kabul görmeyen Reuben, dik başlı bir genç kadın olan Norma Rae'nin de kendi tarafında yer almasıyla işçi sınıfı arasında epey popüler olur. Norma, özellikle babasının ölümünden sonra işçilerin hakkının korunması için gece-gündüz sendika işlerine ağırlık verir. Bu arada kocasıyla kavga eder, kovulur, hapse girer... Ama Ruben'le birlikte filmin sonunda zafer kazanırlar. Fabrikada tüm işçilerin katılımıyla yapılan oylamada sendika taraftarlarının sayısı sendikayı istemeyen kişilerden üstün olunca fabrika işçileri artık sendikalı olur.

1970'lerin ortalarında New York Times muhabiri Sydney Schanberg (Sam Waterston) Kamboçya'da hüküm süren iç savaşı gazetesi adına takip edip yazmak için bu ülkededir. Kendisine gazetenin bölge muhabiri olan, arkadaşı ve tercümanı Dith Pran (Haing S. Ngor) yardımcı olmaktadır. Amerikan ordusu Vietnam yenilgisinden sonra geri çekilirken Kamboçya'lıların da bölgeden tahliyesini sağlamaktadır. Fakat ailesini helikoptere bindiren Dith Pran görevini terketmeyerek Sydney Schanberg'le beraber bölgede kalır ve haber yapmayı sürdürürler. Bir dizi trajik habere imza atan ekip ülkedeki durumun daha da vahim bir hal alması ile ABD'ye dönme kararı alır. Fakat bir Kamboçya'lı olan Dith Pran kaçamaz ve korktuğu şey başına gelir,ülkeyi kana bulayan Kızıl Kmerlere esir düşer. Acımasızlıkları ile tanınan bu gerillaların kendisine uyguladıkları işkencelere ve esaretin zor koşullarına dayanan Dith Pran nihayet imkansızı başararak işkencecilerinin ellerinden kurtulur ve 'ölüm tarlaları' adı verilen sayısız Kamboçyalı'nın cesetlerinin atılmış olduğu bölgelerden geçerek özgürlüğe doğru koşar.

Üçlemenin bu ikinci filminde, Jamie'nin anneannesi öldüğünde, o ve kardeşi Tommy birbirinden ayrılır. Tommy bir bakımevine götürülür ve Jamie diğer büyükannesi ve amcasının yanında yaşamaya gider. Hayatı, sessizlik, reddedilme ve şiddet patlamalarıyla dolu, hiç de mutlu geçmez.

Evli ve çocuklu bir adam olan Bernard'ın hayatı, eski sevgilisi Mathilde'nin yan dairesine taşınmasıyla birlikte alt üst olur. Mathilde de kendisi gibi evlenmiş ve çocuk sahibi olmuştur. Bernard, Mathilde'nin taşınmasıyla birlikte geçmişini ve bugününü sorgulamaya başlar. Geçmişteki aşklarını herkesten saklayan ikili arasında yasak bir ilişki başlayacaktır.

Michael ve Dafna’nın çocukları Jonathan ve Alma ile sade bir hayatları vardır. Jonathan’ın askerde olması, her an hayatta olup olmamasından ötürü duydukları şüphe ve endişe, Michael ve Dafna’nın psikolojilerini çok etkilemiştir. Bir yanda Jonathan’ın askerde geçen zorlu günleri, diğer yanda ailenin kaygı dolu bekleyişi…

Erich von Stroheim'in yönettiği 1928 yapımı The Wedding March, genç bir aristokratun, bir hancının kızına aşık olmasını ve sonradan yaşanan olayları konu ediniyor.

İtalyan edebiyatının önemli yazarlarından Vasco Pratolini'nin 1955 tarihli ünlü romanı "Metello"nun film uyarlamasıdır. Roman, Floransa'da geçer ve ana karakter Metello Salani'nin büyüme, sınıf bilinci, aşk ve siyasi mücadelesini anlatır. Pratolini'nin bu eseri, İtalyan edebiyatında önemli bir yer tutan "Tarihsel Romanlar Üçlemesi"nin ilk kitabıdır.Film Hakkında Önemli Bilgiler: Dönem ve Atmosfer: Film, 19. yüzyıl sonu - 20. yüzyıl başı İtalya'sının, özellikle de Floransa'nın sosyal ve siyasi atmosferini başarıyla yansıtır. İşçi hareketlerinin, grevlerin ve sınıf çatışmalarının arka planda önemli bir yer tuttuğu bir dönemi anlatır. Oyunculuk: Dönemin genç yıldızı Massimo Ranieri, Metello karakterinin saf inancını, tutkusunu ve iç çatışmalarını aktarmakta oldukça başarılı kabul edilir. Ottavia Piccolo'nun canlandırdığı Ermelina karakteri de güçlü bir kadın portresi çizer. Eleştirel Karşılama: Film, Venedik Film Festivali'nde gösterildi ve genel olarak olumlu eleştiriler aldı. Pratolini'nin romanına sadık, atmosferik ve sağlam bir uyarlama olarak değerlendirilir. Romanın temel teması olan bireysel arayış, aşk ve toplumsal sorumluluk arasındaki gerilim filme de başarıyla aktarılmıştır. Tür ve Akım: Film, İtalyan sosyal gerçekçi sinema geleneğinin tipik örneklerinden biridir. Politik alt metinleri ve toplumsal sorunlara odaklanmasıyla dikkat çeker.Kısacası, 1970 yapımı Metello filmi, Vasco Pratolini'nin klasik romanına, dönemin ruhunu yansıtan sağlam bir oyunculuk ve görsel anlatımla hayat veren önemli bir sinema uyarlamasıdır. İtalyan sineması ve edebiyat uyarlamaları ile ilgilenenler için izlenmeye değer bir yapımdır.

Dünya edebiyatında toplumcu gerçekçilik akımının öncüsü Maksim Gorki’nin, dünyanın tüm dillerine çevrilen ünlü romanı Mat (Mother) - Ana, Sovyet sinema ustası Vsevolod Pudovkin tarafından sinemaya uyarlanmıştır.Rus Çarlığı’na bağlı patronların fabrika ve atölyelerinde koşullar son derece zor ve acımasızdır. Yaşlı Vlasov, içinde bulunduğu durumu alkolle unutmaya çalışır. Karısı ise gelişmelere karşı çaresizdir. Oğul Pavel, devrimci çalışmaları nedeniyle tutuklanır ve mahkum edilir. Tüm bu altüst oluşlar Pavel’in anasının bilincinde bir sıçrama yaratır. Ve Ana da, oğlu Pavel gibi sınıf mücadelesine katılır; işçi sınıfının birliği ve kurtuluşu için mücadeleye öncülük eder. Pudovkin, Maksim Gorki’nin romanındaki sevecen ve sıcak üslubu, ustalıkla sinemaya taşımıştır.

Yusuf Üçlemesinin son filmi... Yumurtada olgunluk, Sütte gençlik halini izlediğimiz Yusufun bu kez çocukluk yıllarına dönüyoruz. 7 yaşındaki Yusuf ilkokula başlamış, okuma yazma öğrenmektedir. Babası Yakup ürkütücü bir ormanın derinliklerinde, yüksek ağaçların üzerine kurulmuş el yapımı kovanlarda üretilen karakovan balcılığıyla uğraşmaktadır. Babasıyla sık sık gittiği orman, Yusuf için gizemli bir yerdir. Yusuf bir rüya görür ve sabah rüyayı babasına anlatır. Bu rüya ikisi arasında sonsuza dek kalacak bir sırdır. Babasının gidişiyle Yusuf iyice sessizliğe gömülür. Babasını aramak için ormanın derinliklerine dalan Yusufun gördüğü rüya gerçekleşecek midir?

Yönetmenliğini büyük usta De Sica’nın yaptığı Sokak Çocukları, savaş sonrası Roma’da profesyonel olmayan oyuncularla çekilmiştir. Galip gelen yozlaşmış ve etkisiz siyasi sistemin ezici güçlerini yenme çabalarının gerçek öykülerinden esinlenilmiştir. De Sica’nın filmi, fakirlik ve işsizlik dolu kaos dünyasına atılan iki genç cocuğun belalı yaşam öyküsünü anlatır. Giuseppe (Rinaldo Smordoni) ve Pasquale (Franco Interlenghi) , Amerikan subaylarının ayakkabılarını cilaladıkları sokaklarda çalışırlar.

O Slavnosti a Hostech (Parti ve Konuklar Hakkında Bir Rapor), Çek Sineması'nın en keskin siyasi hicivlerinden biri olarak kabul edilen, 1966 yapımı bir Jan Němec filmidir. Çek Yeni Dalgası'nın en önemli eserleri arasında yer alan bu film, totaliter rejimleri ve toplumsal boyun eğmeyi sert bir dille eleştirir.Bir grup burjuva arkadaş, kırsalda huzurlu bir piknik yaparken aniden gri takım elbiseli gizemli adamlar tarafından durdurulur. Grup, bir göl kenarındaki açık hava ziyafetine katılmaya zorlanır. Bu ziyafet, kısa sürede bir "siyasi hiyerarşi dersine" ve sorgulama seansına dönüşür. Siyasi Alegori: Film, dönemin sosyalist Çekoslovakya rejimine ve genel olarak baskıcı yönetimlere yönelik derin bir alegoridir. Özellikle, insanların kendi özgürlüklerinden ne kadar kolay vazgeçebildiklerini ve otoriteye nasıl hızla uyum sağladıklarını (konformizm) gösterir. Yasaklanma Geçmişi: Sosyalist rejime bir hakaret olarak algılandığı için film, 1966-1968 yılları arasında yasaklanmıştır. 1968'deki Prag Baharı sırasında kısa bir süre gösterime girse de, Sovyet işgali sonrası 20 yıl boyunca tekrar yasaklanmış; yönetmen Jan Němec ise 1974'te ülkeyi terk etmek zorunda kalmıştır. Absürt ve Sürrealist Tarz: Film, gerçekçi bir dilden ziyade absürt tiyatro (Ionesco etkisi) ve sürrealist bir fabl tarzını benimser. Karakterlerin diyalogları genellikle kopuk ve anlamsızdır, bu da iletişimsizliği ve bireyin sistem karşısındaki çaresizliğini vurgular.

Witek, Varşovaya giden trenin arkasından koşmaktadır. Film, bu koşunun 3 farklı olasılıkla sonuçlanmasının ardından Witekin hayatının geri kalan kısmının nasıl gelişeceği üzerine varsayımları anlatır.İlki; trene yetişir ve orada dürüst bir komünist ile tanışır. Bundan sonra Partinin aktif bir üyesi haline gelir. İkincisi; trene yetişmek için koşarken istasyon görevlilerinden birine çarpar ve çıkan arbede sonucunda tutuklanır. Cezasını çekmek üzere çalışmak üzere gönderildiği parkta, kendisi gibi cezalandırılmış olan karşı görüşlü biriyle tanışır. Böylece karşı tarafın bir üyesi haline gelir.Üçüncüsü; treni kaçırır ve kimse ile tartışmadan yoluna gidecek iken okuldan bir kız ile tanışır. İleride bu kız ile evlenip, okulunu bitirip, bir doktor olarak huzurlu ve apolitik bir hayat sürmeye başlar.

1958'de Tahran'da dönemin en iyi kemancılarından olan Nasser-Ali Khan, en sevdiği kemanı kırılınca hayattan soğur. Onun yerine hiçbir müzik aletini koyamaz ve kemanı olmadan yaşamak onun için ölümle eş değerdir. Yatağına uzanıp ölümün gelmesini bekleyen Nassar Ali bu süreçte düşsel bir yolculuğa çıkar ve seyircilere çocukluğundan itibaren yaşamının kesitlerini, acı ve tatlı anılarını açar. Geriye dönüş sahneleriyle de yaşadığı büyük aşkı sonrasında müziğe yönelişini kendi zihnini seyredenlerle paylaşır.Marjane Satrapi’nin 1950 İran’ında geçen eğlenceli, hüzünlü ve melankolik yeni uzun metrajlı filmi, bir hite dönüşen Persepolis’in ardından geliyor.

Bir sinema yönetmenine, eski matematik öğretmeni bir senaryo sunar. Senaryoya göre Şeytan, dünyanın cehennem olduğunu ilan eder. Yönetmen önce bu fikri reddeder, ancak yaşamındaki olaylar dünyanın cehennemden farksız olmadığını gösterecektir...

Memleketi Texastan henüz gelmiş olan Pinky Rose (Sissy Spacek), Güney Kaliforniyanın çöller bölgesinin sıcak su kaplıcalarıyla tanınan bir kasabasının yaşlılara hizmet veren tedavi merkezinde işe başlar. Bu utangaç ve çocuksu görünümlü kızı yine kendisi gibi Texaslı olan daha kıdemli bir çalışan Millie Lammoreaux (Shelley Duvall) eğitecektir. Kısa bir süre sonra da Pinky ekonomik nedenlerle Millienin yanına taşınır ve kirayı paylaşmaya başlarlar. Pinky, sözde popüler, sözde sofistike ve güya hızlı bir yaşantı sürüyor gibi gözüken bu kızı bir idol olarak görür ve ona özenip onun gibi davranmaya başlar. Oysa anlamadığımız bir nedenle Millie her ne kadar dışa dönük bir davranış şekli gösterse de çevresinde çok sevilen bir insan değildir.

Tanınmış ve ödüllü bir yazar olan Shinoda Ryota kitapları eskisi kadar alaka görmez ve yetmezmiş gibi tüm parasını da kumarda kaybeder. Öyle ki artık ödemesi şart olan nafakayı ödeyemeyecek vaziyettedir. Shinoda Ryota babasını da kaybedince, artık yalnızlığına çare arar ve uzun müddettir pek ilgilenmediği ailesiyle yine görüşmek umuduyla bağlantıya geçer.. Oğluyla bağlantı kurduğu gece ise fırtınalı bir gecedir.

A Tale of Archery'de genç, çekingen okçu Kazuma (Akitake Kôno), önceki şampiyonu (Kazuma'nın babası) intihara sürüklediği söylenen gizemli bir figür olan Hoshino Kanzaemon'un kırdığı okçuluk rekorunu kırmaya çalışır. Çok fazla ham yeteneğe sahip olan Kazuma, aynı zamanda çok korkaktır, kendini nazik Okinu (Kinuyo Tanaka) tarafından işletilen bir handa saklar ve genellikle her türlü yüzleşmeden kaçınır. Gizli tavrına rağmen, yerel halkın çoğu Kazuma'nın amacını biliyor ve hayatına kast ediliyor. Kazuma'nın okçuluk becerilerini geliştirmesine yardım etmeyi teklif eden bir samuray olan Karatsu Kanbei (Kazuo Hasegawa) tarafından kurtarılır, ancak çok geçmeden bu özverili yabancının potansiyel olarak gölgeli birkaç gizli amacı olduğu anlaşılır.

Karamakate... Amazonlu bir şaman ve ait olduğu topluluğun hayatta kalan son üyesidir... Kolombiya´nın ilk Oscar adayı Yılanın Kucağında, Karamakate´nin ve kırk yılı aşkın bir süre onun topraklarında yetişen kutsal bir şifa bitkisini arayan 2 bilim insanının hikâyesini anlatıyor. Sömürgeciliğin insanlığın karanlık tarihi üzerinde yarattığı derin tahribat üzerine siyah-beyaz görselliğiyle ve şiirsel sinema diliyle ağıt yakan film, bilimin tuttuğu günlüklerle bir tür ?anlam? arayışına çıkıyor, yerel kültürleri yerle yeksan eden beyaz adamın günahlarını tavizsiz bir sinemayla çapraz ateşte bırakıyor.

1962 yapımı film Mamma Roma, fahişelik yaptığı uzun senelerin ardından bu işi bırakıp oğlu ile sakin bir hayat kurmaya çalışan ve geçmişinden kurtulmaya çaba gösteren orta yaşlı bir hayat kadınının öyküsünü konu ediniyor.İtalyan Yeni Gerçekçi akımına bağlı kalarak çekilen, Venedik Film Festivali'nde iki ödül birden kazanan, Pier Paolo Pasolini'nin yönettiği Mamma Roma, sinema tarihinin önemli kilometre taşlarından...

Kate Mercer ve kocası evliliklerinin 45. yılını kutlayacak olan bir çifttir. Kate bunu partiyle kutlamayı planlamaktadır ve hazırlıklara başlamıştır. Bu esnada kocasına bir mektup gelir. Mektupta ilk aşkının cesedinin İsviçre Alplerindeki buzullar arasında bulunduğu yazmaktadır. Bu durum evliliklerinde yeni bir dönemin başlamasına sebep olacaktır.David Constantine'in kısa hikayesinden uyarlanan filmin yönetmen koltuğunda Andrew Haigh bulunurken oyuncu kadrosunda Charlotte Rampling, Tom Courtenay ve Geraldine James yer alıyor.

Oblomov’un fikri sabittir: “Hayatta en hakiki mürşit uykudur!” Zaman, 19. yüzyılın ortasıdır ve St. Petersburg’da mütevazı ve bol uykulu bir yaşam süren Oblomov’un bu rahat hayatına bir “dert” peydah olacaktır: Olga! Hizmetkarı Zakhar ile yaşayan orta yaşlı bu tembel adamın; gününün çoğunu uyuyarak geçirmektense uğraşmak zorunda kaldığı bu musibeti başına getiren adam ise çok başarılı ve enerjik bir işadamı olan çocukluk arkadaşı Stoltz’dur. Oblomov’u güzel ve kültürlü Olga ile tanıştırınca hayatı değişir. Olga, Oblomov’a aşık olur ve onu sosyal, kültürlü bir adama dönüştürmeye kararlıdır, ama bu üçgende Stoltz’un yeri ne olacak?

Erken Gelen Bahar  insanın konumunu ele alırkan doğaya da önemli bir rol veren hüzünlü filmlerdir. Yönetmenin, kızı evlendikten sonra tek başına kalan bir erkeğin yalnızlığını konu edinir. Kızını evlendirdikten sonra evine döndüğünde baba gözyaşlarını tutamaz. Belki kızından ayrıldığı için, belki yalnız kaldığı için, belki de ölümün yaklaştığını duyumsadığı için ağlamaktadır. Ozu'ya göre yaşam acımasızdır ve bireye düşen, yaşamı kabullenmeyi ya da karşı koymayı öğrenmektir.

Elio Petri'nin yönetmenliğini yaptığı film, parmağını kaybeden Lulu Massa adında bir işçinin giderek politikleşmesi, Maocu öğrencilerle iletişime geçmesi ve çıkan grevin liderliğini yapmasını anlatıyor.Cannes Film Festivali'nde Altın Palmiye'yi kazanan La Classe Operaia va in Paradiso (Lulu the Tool) - İşçi Sınıfı Cennete Gider, toplamda 7 ödüle sahip bir yapım.

Macaristan’da küçük bir kasabayı esrarengiz bagajları ile gelen iki Ortodoks Yahudi’nin gelmesi ile huzursuzluk hissi ile doldurur. Yıl 1945, savaş bitmiş, Yahudi komşularının gönderilmesinden sonra kendi ve onların toprakları ile yeni yapılanma içinde olan kasaba düğün hazırlığındadır. Kasabada ziyaretçilerle birlikte, savaşta hayatta kalanlar geri dönerse el konulan topraklara ne olacağı konusu tartışmalar yaratır. İki yabancının dönüşü ile başlayan bu düşünceler, kasaba halkını bu durum için bir yandan şeytanca planlar yapmaya ve diğer yandan da unuttukları vicdanları ile yüzleşmeye yöneltecektir.

Akıllı gazeteci Johnny Barrett, akıl hastanesinde işlenen bir cinayeti çözüp Pulitzer Ödülünü kazanmayı kafaya koymuştur. Yapılacak en kurnaz hareket de deli numarası yaparak akıl hastanesine girmektir. Johnny’nin hastanedekilerle iletişime geçmesi çok zor olmaz, ancak hiçbir şey göründüğü gibi değildir. Ortada içinden çıkılması güç bir durum vardır, dahası yavaş yavaş kendisinde de delilik emareleri görünmeye başlamıştır.

Flamenco Üçlemesi'nin ilk filmi olan Bodas de Sangre (Blood Wedding) - Kanlı Düğün; müziğin, sahne heyecanının, enerjinin, duygunun ve dansın bir karışımı. Federico Garcia Lorca'nın "Kanlı Düğün" adlı oyununun Flamenko uyaarlamasını, hazırlamasını ve sahnelenmesini anlatan film, soyunma ve makyaj odalarında, prova salonlarında geçiyor. Dansçılar makyaj yapıp giyinirken, müzisyenler de enstrümanlarını ayarlıyor. Daha sonra ise öykü, dans yoluyla anlatılıyor.

Cyril ve Shirley, çoğunlukla işçilerin yaşadığı Londra'nın King’s Cross bölgesindeki küçük dairelerinde mütevazi bir hayat süren, sosyalist düşüncelere sahip bir çifttir. Cyril'in ablası Valerie, yaptığı evlilik sayesinde sınıf atlamış ve 'yeni zengin-orta sınıf'a dahil olmuştur. Kaba ve duygusuz kocasıyla abartılı bir yaşam sürmekte ve sonradan görmenin verdiği şımarıklıkla, annesi ve kardeşine karşı mesafeli yaklaşmaktadır. Cyril ve Valerie'nin annesi Mrs. Bender ise eski sosyal konutların ucuza alınıp restore edilmesiyle oluşan zengin mahallesinde, tek yoksul kiracı olarak kalmıştır. Zengin üst sınıfa mensup komşuları Boots-Brains çifti, elbette ki Mrs. Bender ve çocuklarına küçümseyerek, tepeden bakacaklardır...Londra'da yaşayan, farklı sosyal sınıflara mensup üç çift aracılığıyla Thatcher dönemi İngiltere'sindeki sınıfsal farklılıklara eleştirel bir bakış sunan High Hopes, toplam 5 ödüle sahip.

Bir keman, cephane, bir ordu, başkaldıran insanlar ve haklar için verilen mücadele... Yaşlı kemancı Plutarco, gerilla oğlu Genaro ve sessiz torunu Lucio bir yandan taşra müzisyenleri bir yandan da hükümete karşı mücadele veren köylü gerillalar olarak çifte hayatlar sürmektedirler. Ordu köyü boşaltıp işgal edince mısır tarlasında gömülü cephaneyi almak için köye geri dönen Plutarco ile zalim yüzbaşı arasında silahlar ve müzikle oynanan bir kedi fare oyunu başlar.

Dull and plain Catherine lives with her emotionally distant father, Dr. Sloper, in 1840s New York. Her days are empty -- filled with little more than needlepoint. Enter handsome Morris Townsend, a dashing social Babası Dr. Sloper ile beraber bir malikanede yaşayan Catherine’e, ölen annesinin mirası kalmıştır. Yüksek miktardaki bu miras Catherine’i “evlenilecek uygun aday” gibi gösterse de babası Dr. Sloper onu çirkinliği ve zerafet yoksunluğu sebebiyle sürekli aşağılamaktadır. Tanıştığı Morris, Catherine’e hiç tatmadığı aşk ve sevgiyi vadederken, onu uygun bir damat adayı olarak görmeyen babası bu evliliğe karşı çıkacaktır.Döneminin kadına bakışını da anlatan film, özellikle Catherine’e biçilen görev ve kadının erkekten bağımsız olarak kararlarını almasını göstermesi açısından dikkate değerdir. William Wyler’ın, Henry James’in “Washington Square” isimli romanından beyazperdeye uyarladığı The Heiress - Miras, gerçek bir klasik.

Giovanni (Nanni Moretti) başarılı bir psikologdur. Fakat oğlunun ölümü tüm hayatını altüst eder.Karısıyla arasında oluşan psikolojik gerilim dayanılmaz boyutlara ulaşır. Hayata küserler, her ikisi de birbirlerinin varlığından nefret etmeye başlar. Ailesi yok oluşa doğru sürüklenirken, ailenin kızı hayatı yeniden sorgulamaya başlar.

The Fugitive - Fedai, yönetimin suç saydığı dini propaganda yapmak suçuyla aranan kaçak bir rahibin maceralarını konu ediniyor. John Ford'un en sevdiğim eserim dediği The Fugitive - Fedai, Graham Green'in romanından sinemaya uyarlandı.

Thomas Mann’ın klasik kısa romanından uyarlanan Luchino Visconti imzalı bu geç dönem başyapıt; sanatın doğası, güzelliğin cazibesi ve ölümün kaçınılmazlığı üzerine derin bir sorgulama sunuyor. Felaketle sonuçlanan bir konserin ardından sarsılan titiz besteci Gustav von Aschenbach (Dirk Bogarde’ın zarif ve nüanslı oyunculuğuyla), teselli bulmak için Venedik’e gider. Orada, Tadzio (Björn Andrésen) adındaki genç bir çocukta somutlaşan saf güzelliğin görkemiyle büyülenir. Şehirde bir salgın hastalığın yayıldığı fısıltıları yükselirken, Aschenbach’ın bu hayranlığı gitgide saplantılı bir tutkuya dönüşür. Mann’ın arzu ve bedensel çöküş temalı hikâyesini Gustav Mahler’in büyüleyici müziğiyle harmanlayan Venedik’te Ölüm; duyusal zenginliği ve alegorik derinliğiyle sinema tarihinin en seçkin edebiyat uyarlamalarından biri olarak kabul edilir.

Film, François adlı 10 yaşındaki bir çocuğu merkeze koyuyor. François annesi tarafından terk edilmiş, daha sonra bir aile tarafından evlat edinilmiş, yaramaz bir velet. François en sonunda ailesini illallah ettiriyor ve başka bir aileye, bu kez yaşlı bir çiftin yanına gitmek zorunda kalıyor. birkaç sahne François'in ne yapacağı kestirilemediğinden ve Françoisi oynayan veledin başarılı performansı sayesinde izleyiciyi geriyor...