Film, Amerikalı bir kadın gazeteci ile Fransız reklamcı/yönetmen eşinin gözünden grevde olan bir fabrikadaki yaşananları konu ediniyor.Sert bir dille kapitalizmi, medyayı, toplumu ve ikili ilişkileri eleştiren bir yapım olan, Jean-Luc Godard ve Jean-Pierre Gorin'in yönettiği Tout va Bien (Everything's All Right) - Her Şey Yolunda, Berlin Film Festivali'nden ödülle dönmüştü.

Hundstage (Köpek Günleri / Cehennem Sıcakları), ünlü Avusturyalı yönetmen Ulrich Seidl tarafından yönetilen ve 2001 yılında vizyona giren sarsıcı bir psikolojik drama filmidir. Belgesel kökenli yönetmenin ilk uzun metrajlı kurmaca yapımı olan film, Viyana banliyölerinde bunaltıcı, aşırı sıcak yaz günlerinde geçen ve birbiriyle kesişen altı farklı trajikomik hikayeyi konu alır."Hundstage" terimi, Almancada yazın en sıcak ve boğucu günlerini (bize göre eyyam-ı bahur) ifade eder. Film, bu klostrofobik hava sıcaklığı altında modern insanın yabancılaşmasını, çaresizliğini, sevgisizliğini ve yalnızlığını son derece çiğ, sert ve minimalist bir dille beyaz perdeye aktarır. Film Venedik Film Festivali'nde Büyük Jüri Ödülü kazanmıştır.

Film Temmuz 1995’te Bosna’da geçer. İngilizce öğretmeni Aida Selmanagic, Srebrenica’nın küçük bir kasabasında Birleşmiş Milletler’in tercümanı olarak çalışmaktadır. Sırbistan ordusu bu küçük kasabayı ele geçirdiğinde, Aida’nın eşi ve iki oğlu da BM kampında sığınma arayan binlerce vatandaş arasında yer alır. Aida, Sırp ordusu iktidara geldiğinde siyasi müzakerelerin bir parçası olur ve gittikçe daha korkutucu olan bilgileri tercüme etmek zorunda kalır. Aida ailesini kurtarabilecek midir yoksa onları ölüme terk etmesi mi gerekecektir? Film, Bosna Hersek’in 2021 Oscar adayı.

Orta yaşlı bir karı kocanın ızdırap verici aşk-nefret oyunlarının içerisine yeni tanıştıkları genç bir çifti de çekmeleri ve alkolün de körüklediği sabaha dek süren fırtınalı zaman zaman da gülünç bir didişme, acı çektirme oyunu sonunda içlerindeki her şeyi ortaya dökmeleri anlatılmaktadır. Cinsel imalarla dolu küfürlü dili filmin çevrildiği yıllarda sinemada alışılmadık bir şeydi ve o yıl değişen film derecelendirme sistemi sayesinde birçok salonda gösterilebildi. Bugün birçok filmde çok daha ağırlarının sıklıkla işitildiği ve artık kanıksanan küfürlü diyaloglar ABDde ilk kez bu filmde geniş biçimde yer almıştı. Film 5 Oscar ödülünden başka aralarında 3 BAFTA ödülünün de bulunduğu 13 ödül daha kazanmıştır.

Birinci dünya savaşının başların... Avusturya ordusunda subaylık yapan kocasının bir muharebede ölmesinden sonra geçim sıkıntısı çeken Marie Kolverer, hayat kadınlığı yapmaktadır. Onursuzluklar içinde geçen hayatı, bir gün ondaki çekiciliği ve kurnazlığı fark eden bir müşterisi tarafından, farklı bir seyir izleyecektir. Bu müşterisi, Avusturya Gizli Servisinin müdürüdür ve ondan ülkesi adına casusluk yapmasını ister, Marie ise şeref yoksunu olarak yaşadığı bu hayatta, beter bir şekilde ölmek yerine, ülkesi adına, şerefli bir şekilde ölmek ister.

Yığınla insan, bir trenin içinde belirsiz bir geleceğe doğru yolculuk etmektedir. Bu gergin ve umutsuz ortamda bile insanlar, Fransa'ya giren Nazi ordusundan kaçmaya çalışmaktadır. Tam da bu esnada çok yükseklerden bir bomba düşer...

Boksör Jake La Motta’nın (Robert De Niro) kendi ağzından anlattığı şampiyonluklardan bar komedyenliğine uzanan hırslı hayat hikayesi. Usta yönetmen Martin Scorsese’nin yönettiği bu film protesto amacıyla siyah-beyaz çekilmiştir, aynı zamanda sinema eleştirmenleri ve yönetmenleri tarafından tüm zamanların en iyi filmleri içinde ilk 10 sıradadır.Sağlam performans da böyle birşey olsa gerek. Robert De Niro, Martin Scorsese’yle beraber gerçekleştirdiği başyapıtlardan Kızgın Boğa’da orta sıklet boks şampiyonu Jake La Motta’yı öyle bir canlandırdı ki, onu artık Robert De Niro’dan ayrı düşünmek zor. La Motta’nın otobiyografisinden serbest bir şekilde uyarlanan Kızgın Boğa, aslında bir yandan da spor filmi klişelerini altüst eden bir şaheser. Boks ringlerindeki sertlikle boksörün kendi iç huzurunu bulma mücadelesi yan yana gelince, sinema tarihinin en vurucu sporcu karakterlerinden biri ortaya çıkıyor.

Önceleri hiçbir şey yoktu. Bu bakış açısı hatalı ve aptalcaydı tabii çünkü Mısır’da, Arap ülkelerinde, Afrika’da pek çok film yapılmıyordu; pek çok hikâye anlatılıyor, görüntüler bir araya getiriliyordu. Ama bu hikâyelerin, görüntülerin ve filmlerin hiçbiri üretim yerlerinin dışında görülemiyor, hiç bilinmiyorlardı. Daha sonra sömürgecilik karşıtı bir dalga oluştu, Güney’in ulusları, Nasır ve Süveyş hareketleniyordu ve aynı tarihlerde örtünmüşlüklerinin (az ya da çok) altında cinsellik taşıyan güzel kadınların ve yakıcı gözleri ve sesleriyle genç erkeklerin oynadığı müzikal komediler ve aşırı duygusal adamlar da ortaya çıktı. Bunlar, hoş, egzotik ve kimi zaman oldukça kayda değer filmlerdi; eğer bu filmlerden birini izleme fırsatı bulsanız, biraz hoşgörüyle birlikte takdir ederdiniz.Daha sonra Merkez Garı karşımıza çıktı. Sanki ergenlik dönemine erişmiş sinema, birdenbire kendi dünyasının o güne dek bilinmeyen bir yanını ortaya çıkararak yeniden çocukluk günlerine dönüştü. Bu yeni sinema, kendine ait bir form inşa etmek üzere, Hollywood’tan ve İtalyan yeni gerçekçiliğinden ders almıştı. Mizah, bilgelik ve kederle doluydu; kentin günlük yaşamındaki çok ufak ayrıntılara önem veriyordu; ihtiras ve arzunun ilkel güçlerini betimliyordu; klasik ve Doğu’ya özgü ikonografiyi derinlemesine inceliyordu. Bütün bunlar fantezi ve gerçekliğin karışımı içerisinde sunuluyordu. Merkez Garı, canlı ve etkileyici, çizdiği portrelerde titiz, hem tek bir bireyin yaratımı hem de Batı’nınkine çok yakın ama aynı zamanda çok farklı laik bir kültürün cisimlendirilmesi bakımından orijinal.Peki kimdir bunun sorumlusu? Yusuf Şahin. İstek ve umutsuzlukla dolu, ufak tefek, “çılgın” bir adam. Şahin, kendisi ve yaşam hakkındaki rahatsız edici açığa vuruşları beyaz perdeye taşırken, çekici bir limonata satıcısına (Hind Rostom) karşılıksız bir aşk besleyen Kenaoui adındaki özürlü bir gazete satıcısını canlandırıyor. Hikâyenin bileşenleri basit olsa da burada betimlenen dünya hem tehlikeli hem de karmaşık. Olayların gelişimi kentin yaşamında karanlık bir cehennem çukuru açıyor. İlk gösterime girdiğinde, Mısırlı izleyiciler tarafından çok sert biçimde eleştirilen Merkez Garı, 20 yıl sonra yeniden keşfedildiğinde, hak ettiği gibi bir başyapıt olarak selamlandı.

T.E. Lawrence (Peter O’Toole), Kuzey Afrika’da konuşlanmış İngiliz ordusunda görevli genç bir teğmendir. İstihbarat bölümünün harita kısmındaki pozisyonundan mutsuz olan Lawrence, bugün Suudi Arabistan olan bölgede araştırma görevi teklif edilince heyecanla kabul eder. Bölgede savaşmakta olan Arap ordusunun komutanı olan Prens Feisal’ı (Alec Guinness) gözlemlemekte olan Lawrence, bir süre sonra bölgede kalarak Prens’e yardım etmeye karar verir.Tarihin en ünlü casuslarından biri olan Lawrence, Araplar’ı Osmanlılar’a karşı kışkırtıp, Arap topraklarına batılı medeniyetlerin girmesine ön ayak olmuştu.O dönemin tarihinde önemli yeri olan T.E. Lawrence’ın anılarından gazeteci Jackson Bentley’in araştırmalarıyla sinemaya aktarılan Arabistanlı Lawrence, 1963 yılında 10 dalda Oscar’a aday gösterilmiş, en iyi film ve en iyi yönetim dalları başta olmak üzere 7 dalda ödüle layık görülmüştü.Film, Osmanlı’ya bakışı nedeniyle eleştiri alıp, Türkiye’de Geceyarısı Ekspresi ile aynı sebeplerden dolayı yoğun olarak tartışıldı.

Dünya Savaşı esnasında hüküm giymiş bir Nazi savaş suçlusunun kızı olan Alicia'yla Amerikan Hükümeti adına casusluk yapması için temasa geçilir. Aşk, gerilim ve tutku gibi Hitchcock temaları etrafında dönen film, ustanın en iyi filmlerinden birisi olarak kabul ediliyor. Film diğer Hitchcock filmleri gibi gerilim türünde olsa da; alt metin olarak asıl aşkı ele alıyor. Filmde Grant, ajan rolünde; Bergman da Almanya vatandaşı olan, babası kirli işlere karışmış, babasının yaptığı pis işleri öğrendiğinde Amerika hükümetine çeteye sızan birini canlandırıyor.

Rocky Graziano'nun inşa ettiği suç kariyeri, tutuklanıp hapse atılmasıyla son bulur. Hapiste de rahat durmayan Rocky'nin başı beladan kurtulmaz. Seneler sonra özgürlüğüne kavuşunca yeni bir hayat kurmaya karar verir. Ancak acilen orduya çağrılır fakat burada da fazla duramaz ve firar eder. Rocky boks sayesinde kısa yoldan para kazanabileceğini fark eder ve yeni bir yetenek olarak keşfedilir.

Birbirlerine zincirle bağlı biri zenci diğeri beyaz iki mahkum güneydeki bir hapishaneden firar ederler. Peşlerinde polis olmasına rağmen yol boyunca birbirleriyle didişmekten geri kalmayan firariler, sığınabilecekleri bir yer ararlar. Amerika'nın güneyinde olmaları zenci mahkumun işini daha da güçleştirmektedir çünkü o dönemde güney insanlarının siyahlara bakışı pek iç açıcı değildir.

Nazi işgali altındaki Paris'te yaşayan genç bir Yahudi çocuk, ailesi tarafından Fransa'nın kurtuluşuna kadar yaşlı bir Katolik çiftle birlikte yaşaması için kırsala gönderilir. Kimliğini gizlemek zorunda kalan sekiz yaşındaki Claude (ilk kez oyunculuk yapan Alain Cohen'nin incelikle canlandırdığı), huysuz ve katı bir şekilde anti-Semitik olan Büyükbaba (Michel Simon) ile bağ kurar ve beklenmedik bir şekilde onun arkadaşı ve sırdaşı haline gelir. Hem hüzünlü hem de neşeli olan Le vieil homme et l'enfant (The Two of Us), ünlü yönetmen Claude Berri'nin kendi çocukluk deneyimlerine dayanan ilk uzun metrajlı filmidir ve efsanevi Simon'a kariyerinin son dönemlerinde en unutulmaz rollerinden birini vermiştir.

Film, siyahi eylemci Stephen Biko ve onun mesajını bütün dünyaya duyurmak uğruna hayatını tehlikeye atan beyaz liberal bir gazetecinin gerilim dolu hikayesini anlatıyor. Biko'nun gözünden Güney Afrika gerçeğini öğrenen editör, arkadaşının polis baskısıyla susturulduğunu öğrenir. Biko'nun mesajına karşı sessiz kalmak istemeyen editör tehlikeli bir görev üstlenir ve dünyaya cesaret vermek adına Biko'nun unutulmaz hikayesini anlatmaya karar verir.

Tanınmış bir yazar ve eşi, 10 senelik evliliklerinin ardından ilişkilerinin bitme noktasına geldiğini farketmeye başlarlar. Kadın bu evlilikten sıkılmıştır. Bir aile dostuyla olan evlilik dışı ilişkisi, adamın aniden ölmesiyle kadını iyice umutsuzluğa itmiştir. Film bir günü ve bir geceyi anlatır. Şafak sökmeye başladığında, çiftin katılmış olduğu parti de bitmektedir ve alışkanlıklar, korku, yalnızlık ve acı, çifti son kez bir araya getirir...

Araba sevdalısı bir otomobil hırsızının hüzünlü öyküsü. Rumelihisarı’nı mesken tutan Mahsun, evsiz-barksız işsiz ve kimsesi olmayan bir garibandır. Tüm dostları balıkçılardır. Sabahçı kahvesindeki çay borçlarına kadar herşeyine balıkçı dostlarından Reis’in sahiplendiği Mahsun, otomobil çalarak yaşamını sürdürür. Yaşamındaki tek tutkusu arabalardır. Geceleri çaldığı arabaları sabaha dek gezdikten sonra yerlerine bırakır. Çoğu zaman da onları garip bir coşkuyla, okşarcasına yıkayıp temizleyerek… Yine Reis’in sayesinde sandelyeler üzerinde uyuklamaktan kurtulur ve kahvenin tuvaletine bakma işini üstlenir. Bir gün, kahveye gelen eroin bağımlısı kıza aşık olur. Birden dünyası değişen Mahsun, hiçbir karşılık beklemeden, yatacak yeri olmayan kıza odasını açar. Ne var ki beyazcı kız, eroin almak için bedenini, bu açılan odada erkeklere satarak Mahsun’un saf dünyasında bir düş kırıklığı yaratacaktır.

Julian Schnabel’e Cannes Festivali’nde En İyi Yönetmen Ödülü’nü getiren “Dalgıç ve Kelebek”, gerçek bir yaşam hikâyesinden yola çıkarak yazılan bir kitaptan uyarlandı. Geçirdiği beyin kanaması nedeniyle 43 yaşında sol gözünün görme yetisi hariç bütün bedensel fonksiyonlarını yitiren Jean-Dominique Bauby hayatı zihninde yaşamaya başlar ve dış dünyayla bağını sol gözü aracılığıyla kurar.

Marie (Nilsson) 20li yaşlarının sonunda başarılı bir balerindir. ‘Kuğu Gölü balesinin öncesindeki provalarda mektup yoluyla bir günlük alır. Stokholm yakınlarındaki bir adaya gider ve burada 13 yıl önce bir yaz tatilinde tanıştığı çocukluk aşkıyla karşılaşır. Günlük, yıllar önce kısa bir süre de olsa tanıdığı ve aşık olduğu Henrikten (Malmsten) gelmiştir...

Lawrence Shannon adlı bir papaz mesleğine yakışmayan davranışlarda bulunduğu için eleştirilmektedir. Bu arada 17 yaşındaki bir kızı baştan çıkardığı iddiası da ortaya atılınca güç durumda kalan Shannon, sonunda mesleğinden ayrılıp turist rehberliği yapmaya başlayacaktır...John Huston'ın yönettiği The Night of the Iguana - İguana Geceleri, Tennessee Williams'ın aynı adlı romanında sinemaya uyarlandı.

Amerikalı özel dedektif Lemmy Caution, başka bir gezegendeki baskıyla yönetilen bir ülkenin başkenti Alphaville'e gelir. Amacı, ülkenin başkanına suikast düzenlemektir. Alpha 60 adındaki başkan aslında insan benzeri bir robottan başka bir şey değildir. Ne var ki Lemmy olaylar esnasında çekici bir kadın olan Natacha'yla tanışıp aşık olur. Güze kadın, Alpha 60'ı tasarlayan bilim adamının kızıdır. Dolayısıyla Lemmy'nin görevi önündeki en büyük engel, bu kızla yaşadığı ilişki olacaktır.Jean-Luc Godard'ın yönettiği Alphaville - Alphaville, Lemmy Caution'un Garip Serüveni, Alfa Şehrine gelen bir dedektifin öyküsü aracılığı ile modern dünyayı, kapitalizmi, geleceği ve toplumsal-ekonomik ilişkileri sorguluyor.

Perhan Romanya'da büyükannesiyle yaşayan yeniyetme bir çingenedir. Çingenelerin doğayla bütün ve kendilerine has atmosferinde, Perhan da biraz kendi iç dünyasında biraz da kız arkadaşının aşk ateşinin içinde yaşamaktadır. Genç çingene, his yoğunluğu yaşadığında nesneleri uzaktan hareket ettirebilmektedir de.Mafyatik işler peşindeki Ahmed, ondan yararlanmak için Perhan'ı kendisiyle beraber şehre gelmeye ve yaşadığı noktayı terketmeye ikna eder. Perhan bu yeni hayata tek bir şey için katlanır: yeterince para biriktirmek ve sevdiklerine geri dönüp evlenebilmek. Bir yandan da bacağından ameliyat olmak için onlardan ayrılan kız kardeşini bulmayı ummaktadır.Yönetmen Emir Kusturica'ya uluslararası alanda tanınma getiren ve Cannes'da coşkuyla taçlandırlan bu ilgi çekici yapım, aynı zamanda tamamı çingene dilinde çekilen ilk film özelliğini de taşıyor. Müzik, dram, hayal, bildiğiniz tüm Kusturica bileşenlerini barındıran bir yapım.

Connecticut banliyösü, 1973. Amerika Watergate skandalı ile çalkalanırken, Hood ve Carver aileleri şükran Günü'nde aynı çatı altında toplanma planları yapmaktadır. 2 aile de huzursuz sessizlikler, cinsel deneyimler, kültürel bir karmaşa ve seks oyunları içerisinde sürüklenmektedir. Herkesi bir araya getiren fırtınalı bir gece, bu 2 aile arasında gizli kapaklı yürütülen ilişkilerin beklenmedik bir şekilde sonuçlanmasına neden olur.Bu filmi Türkçe Dublaj olarak eklememize yardımcı olan @Emrullah'a teşekkürler...

Yugoslavya'da dünyaya gelen yönetmen Emir Kusturica'nın yönetmenliğini yaptığı bu film "Underground", 1995 yılında vizyona girdi. Dusan Kovacevic'in kitabından uyarlanan yapım, Cezayir, Sırbistan, Bulgaristan ve Almanya'da çekildi. Filmde Miki Manojlovic, Lazar Ristovski, Mirjana Jokovic, Srdjan Todorovic, Ernst Stötzner, Slavko Stimac ve Davor Dujmovic gibi isimler de bulunuyor. II. Dünya Savaşı sırasında Belgrad'da (Sırbistan) geçen film, savaş ve komünizme ince esprilerle göndermelerde bulunuyor.Marko ve arkadaşı, aynı kadına aşık olmuş iki ayrılmaz arkadaştır. Eğlence cümbüş geçen günlerden birinde savaş, onların ülkesine de uğrar ve şehri abluka eden Almanlar'a karşı ikili kendi silahlarını üreterek karşılık verirler.

Charlie Kaufman, dönemin en gözde kitaplarından birisi olan The Orchid Thief'ı Hollywood için senaryolaştırmaya çabalamaktadır. Ne kadar uğraşırsa uğraşsın, bir türlü senaryosunda yeni adımlar atamamakta, attığı her adımda da daha fazla tıkanmaktadır. Yaşadığı bütün bu sıkıntılı süreç ona yetmiyormuş gibi bir de son derece başarısız bir gerilim senaryosu yazmaya çabalayan ikiz kardeşiyle didinmektedir. Geçen her gün Charlie'nin biraz daha kaybolmasına ve kendi başını belaya sokmasına yol açacaktır...

İşlenen bir suçu, güldürü unsuruna dönüştüren ve klişelerle, basmakalıp değerlerle eğlenen bu şamatacı komedi Sırbistan’da ve diğer eski Yugoslavya ülkelerinde büyük ilgi gördü. Bir pitbul teriyer’in canını kurtarmak için yapılan ameliyat, çok farklı dünyalardan iki kişiyi bir araya getirir: Eski kafalı bir maço ve iç mimari takıntılı bir gey. Homofobi, abartılı bir toplumsal cinsiyet sergilenmesi ile buluşmuştur. Bu arada Sırp, Boşnak, Müslüman, Kosovalı, Arnavut ve Hırvat savaş gazilerinden oluşan eski hasımlar, kendilerini bir grup gey eylemciyle tuhaf bir ilişki içinde bulurlar. Bu alacalı tayfa, olanaksız ve bir ihtimal de intihar sayılabilecek bir göreve talip olurlar: Çiçeği burnunda bir Gey Onur Yürüyüşü girişimini milliyetçilerin ve neo-nazilerin saldırılarından koruyacak, etkinliğin başarıyla sonuçlanmasını sağlayacaklardır. Srdjan Dragojevic’in filmi, Balkan savaşından yıllar sonra bile iki kemikleşmiş cephe sayesinde hâlâ parçalanmış ve bölünmüş halde duran bir topluma ve Sırbistan’daki geylerin hayatta kalma stratejilerine bakıyor. Sıfatına layık bir komediden de beklenebileceği gibi, konu ne kadar eğlenceli olursa olsun, gerçek yaşamın trajedisi her zaman bir adım ötede bekliyor.İyi seyirler..

2013 Berlin En İyi İlk Film, En İyi Film-Çocuk Jürisi, Uluslararası Af Örgütü Ödülü Ahlo, doğduğundan beri lanetlidir. En azından diğerleri böyle düşünmekte ve onun kötü şans getirdiğine inanmaktadır. Babası ve büyükannesiyle bir mülteci kampına gönderilir fakat buradan da kovulurlar. Evlerini kaybedip taşınmak zorunda kaldıklarında Ahlo, kimsesiz Kia ve onun James Brown hayranı uçuk amcası Purple ile tanışır. Yeni bir ev bulmak kaygısıyla hep birlikte yola çıkarlar. Savaşın izlerini hâlâ taşıyan ülkeyi boydan boya geçen Ahlo, lanetli olmadığını kanıtlamak için son bir çabayla, yılın en tehlikeli yarışması olan Roket Festivali´ne katılmak için devasa bir füze yapar. Dünyanın en çok bombalanan ülkesi gökyüzüne ateş açtığında, küçük bir çocuk af dilemek için cennete ulaşacaktır. Kim Mordaunt´un gerçek ritüeller ve törenler içeren bu ilk uzun metrajı, çok fazla tanınmayan Laos´ta çekilen ilk uluslararası film. Daha önce sinemada hiç yer bulamamış bir dünyaya eşsiz bir bakış...

Intimní osvětlení (Samimi Aydınlatma), 1965 yapımı bir Ivan Passer filmidir. Çek Yeni Dalgası'nın diğer politik ve sert örneklerinin aksine, bu film sinema tarihinin en zarif, insancıl ve "küçük" anlara odaklanan başyapıtlarından biri olarak kabul edilir.Filmin Konusu ve TemasıFilm, büyük bir dramatik olay örgüsü üzerine değil, iki eski dostun yıllar sonra bir araya geldiği bir hafta sonuna odaklanır: Buluşma: Şehirde yaşayan başarılı bir çelist olan Petr, genç sevgilisiyle birlikte taşradaki eski müzisyen arkadaşı Bambas'ı ziyarete gider. Zıtlıklar: Bambas, yerel bir bando şefi olmuş, evi çoluk çocukla dolmuş, gündelik telaşların ve yerel bir cenazede çalma gibi sıradan işlerin içinde kaybolmuştur. Petr ise daha "seçkin" bir hayat sürmektedir. İçerik: Film boyunca bu iki eski arkadaşın geçmişi yad etmelerini, yemek masası sohbetlerini, aile içi küçük sürtüşmeleri ve aslında her iki tarafın da birbirinin hayatına duyduğu gizli iç çekişleri izleriz.Öne Çıkan Özellikler Gündelik Hayatın Şiiri: Film, "hiçbir şeyin olmadığı" anların güzelliğini yakalar. Ivan Passer, büyük ideolojik söylemler yerine insanların tavuk peşinde koşması veya komik bir yemek yeme sahnesi gibi sıradan durumlarla hayatın absürtlüğünü ve sıcaklığını anlatır. Amatör Oyuncular: Passer, doğallığı korumak için filmde profesyonel olmayan oyunculara yer vermiştir. Bu sayede film, bir kurgudan ziyade gizli bir kamerayla kaydedilmiş gerçek bir yaşam kesiti hissi verir. Müzik: Filmin ruhunda müzik vardır; ancak bu müzik sadece icra edilen bir sanat değil, karakterlerin arasındaki bağı temsil eden bir unsurdur. Siyasi Alt Metin: Doğrudan bir rejim eleştirisi yapmasa da, bireyin özel alanına ve gündelik mutluluk arayışına odaklanması, o dönemin kolektivist baskısı altında başlı başına insancıl bir "direniş" olarak görülmüştür.Sinema Tarihindeki YeriIntimní osvětlení, Milos Forman'ın yakın dostu olan Ivan Passer'in yönettiği tek Çek yapımı uzun metrajlı filmdir (daha sonra ABD'ye göç etmiştir). Birçok eleştirmene göre, "en az malzemeyle en büyük etkiyi yaratan" nadir filmlerden biridir.

Yapacak hiçbir şeyinizin olmadığı, hayatınızda bir şeyler olmasını beklediğiniz, aşık olup aşk acısı çektiğiniz, her şeyi yapmayı isteyip de hiç bir şey yapamadığınız adına gençlik denen döneme bir de Wong Kar-Wai’ın kendine has uslubu ve muhteşem görüntüleri aracılığıyla bakabilmek için kaçırılmaması gereken bir fırsat. 1960'lı seneler... Yakışıklı fakat sorumsuz genç adam Yuddy sarhoş bir kadın olan üvey annesinden öz annesinin Filipinler'de yaşadığını öğrenir. Bu esnada iki genç kadın ona aşık olma şansızlığına yakalanmıştır. Aynı esnada Tude isimli polis memuru da kızlardan birine aşıktır... O da şansızdır. Bütün aşklar karşılıksız kalır.

Ünlü oyun yazarıyken sinemanın usta yönetmenine dönüşen Marcel Pagnol’un o sıcak ve nüktedan üslubu, hayatın içinden süzülüp gelen bu büyüleyici komedide tüm görkemiyle parlıyor. Pagnol, yakından tanıdığı Provence kırsalına geri dönerken; saf bir yanılgı içindeki bir fırıncının (Orson Welles tarafından "gelmiş geçmiş en büyük aktör" olarak göklere çıkarılan eşsiz Raimu’nun) evlilik sorunlarının, tüm kasabayı içine alan bir skandala dönüşmesinin canlı bir portresini çiziyor. Yönetmenin sıradan insanların yaşantılarına duyduğu o kadim ilgiyi, alçakgönüllü fakat kusursuz bir görsel üslupla harmanlayan Fırıncının Karısı (The Baker’s Wife); insan ilişkilerinin karmaşıklığını ele alışındaki keskin gözlem gücü ve incelikli mizahıyla hem hayranlık uyandırıyor hem de derin bir iz bırakıyor.

Sinema tarihinin en önemli filmlerinden birisi. Filmin tarihi bağlamda ifade edilmesi bir yana, özellikle seyirciye seslenen murder plot, aşk hikayesi vs. yönlerinin olması bunun nedenleri arasında sayılabilir. Carne & Prevert işbirliğini de bu başarıda gözardı etmemeliyiz. 1940′ların ortalarına doğru Fransız Sinemasının konumlandırılmasına bakıldığında bunda Marcel Carne ve onun ekibininin önemi gözler önüne serilir. Öyküde 1827-1828 yılları Fransa’sına panaromik bir bakış gözler önüne serilmektedir. Bu sahne özellikle akılda tutulmalıdır, filmin son sahnelerinde bu tip bir panaromik bakışa adeta simetri oluştururcasına geri dönülecektir. Açılış sahnesinin etrafında bulunan binalar seyircide derinlik hissi oluşturacak şekilde dizilmiştir ki bu izleyicide bir göz yanılması uyandırır. Ayrıca bu küçük setlerde, göz yanılması ve algı oyunlarıyla seyirciyi büyülemek amacıyla cüceler kullanılmıştır.

Pierre ile Lucie evlilik hazırlıkları yapmakta olan bir çifttir. Bir gece karanlık ormandan bir kadın çıkar ve isminin Isabelle olduğunu söyler. Isabelle, Pierre'e tek çocuk olmadığını ve kendisinin kız kardeşi olduğunu söyler. Hayatından sıkılan ve ona esas mutluluğu vereceğine inandığı “gerçeğin arkasındaki yüz”ün gelmesi için bekleyen Pierre, Isabelle’den ve onun hikayesinden çabucak etkilenecek ve Lucie de olmak üzre her şeyi geride bırakarak, Isabelle’le birlikte Paris’e gidecektir.Film, birbirlerini tanımayan, çocuklukları ayrı geçmiş 2 kardeşin birbirlerini tanıdıktan sonra yaşadıkları ensestlik üzerinden de olsa seksüel çekim eşliğinde, beraberliklerini, aşklarını ve tutkularını anlatıyor. İçerdiği cinsel sahnelerin çoğunun "gerçek" olması filmin başka bir ayrıntısı ayrıca... İlginç bir anekdot da filmin iki başrol oyuncusunun da hayatını genç yaşta kaybetmeleri...

Oğlu Akirayla birlikte yeni bir eve taşınan Keikonun önemli bir sırrı vardır. Bu sır, Keikonun her biri başka bir adamdan olmak üzere üç çocuğu daha olduğudur. Bir sabah uyandıklarında annelerini geride bir mektup ve bir zarf dolusu para bırakarak gitmiş bulan çocuklar, yalnız başlarına yaşamanın yollarını bulmaya çalışırlar.

Lillian Hellman’ın 1934’te Broadway’de sergilenen aynı adlı başarılı oyunu, bir kız okulunda öğrencileri tarafından lezbiyenlikle suçlanan iki öğretmenin onur mücadelesini konu alır. Dönemi için hayli tartışmalı olan oyun, William Wyler tarafından sinemaya iki kez uyarlanır. Zira, ilk uyarlama, William Hays’in adıyla anılan, dönemin Hollywood sansür bürosunun müdahalesi nedeniyle yönetmeni tatmin etmemiştir. Büro, tanıtımlarda oyuna referans verilmemesi uyarısında bulunurken, filmin adının da değiştirilmesini ister. “Bayan Hellman’ın oyunu sinemaya henüz uyarlanmamıştır” diye açıklama yapan yönetmen Wyler, 25 yıl sonra yeni bir denemede daha bulunur. Bu kez, iki yıldız oyuncuyu (Audrey Hepburn ve Shirley MacLaine) bir araya getiren Wyler, özgün metne sadık kalabilmek için elinden geleni yapar.Haksız bir suçlamanın ve toplumsal önyargıların etkilerini sorgulayan Tehlikeli Fısıltı, günümüzde de güncelliğini koruyor. Modern klasikler arasına giren oyunun kısa bir süre önce İngiltere’de yeniden sahnelendiğini ve bu kez başrollerde Keira Knightley ile Elisabeth Moss’un yer aldığını hatırlatalım.

Anna, sevgilisi Sandro ve en yakın arkadaşı Claudia'nın da dahil olduğu bir grupla beraber bir yat gezisine çıkar. Yat Akdenize doğru açılırken, Anna sevgilisine karşı hissettiği duygularını sorgulamaya başlar. Yat bir adaya yaklaştıktan kısa bir süre sonra Anna gizemli bir şekilde kaybolur. Anna'yı arayamaya başlayan Sandro ve Claudia'nın arasında ise bir aşk başlar. Çok az dialog içeren film, gücünü yönetmenin hikayeyi anlatış tarzından ve filmdeki gizemi sürekli korumasından alıyor. Film bu sayede verdiği aşk hikayesinin yanı sıra gerilimi de koruyup tansiyonu arttırıyor. Michelangelo Antonioni'nin en yetkin filmlerinden olan L'Avventura, Akdeniz'in muhteşem güzelliğini de siyah beyaz estetikle bizlere verir.

Sıradan bir yaşamı olan böcek ilaçlayıcısı Bill aslında bir yazar olmak istemektedir. Fakat geçindirmesi gereken bir evi, bakması gereken bir karısı vardır. Karısı Joan'ın evdeki böcek ilaçlarıyla kafayı bulduğunu ve bağımlı olduğunu öğrendiğinde Bill de ona katılacak ve gözünün önünde başka bir dünyanın kapıları açılacaktır..

bAmerikan Ordusu ve Vietnam Savaşı, fakat bu kez Stanley Kubrick bakış açısıyla. Filmin başlarından ortalarına kadar askeri disiplinin farklı kişiliklerdeki askerler üzerinde nasıl bir etki yarattığını izliyoruz. Bu etki daha çok psikolojik bir tahribat olarak yorumlanabilir. Filmin geri kalanında savaş alanındayız ve tüm gerçekliği ile savaşı hissediyoruz . Filmin, esas olarak bir savaş filmi olması dışında özetlenebilecek bir konusu yok fakat bu konunun işlenişi savaşın insanları ne hale getirdiğini anlatmaya yetiyor. Kurguda kullanılan savaş bunu göstermek için bir araç sadece. Bu yüzden, bir 'Rambo' filmi beklentisi içinde olmayınız.

Orson Welles‘in başyapıtlarından “Muhteşem Ambersonlar“, aynı zamanda yönetmenin en talihsiz filmlerinden birisi. Yapımcı firmanın marifetiyle yarısından çoğu kurguda yok edilerek (148 dakikadan 88 dakikaya indirildi) gösterime sokulan “Muhteşem Ambersonlar“, aristokrat bir ailenin çöküşünü ve güç dengelerinin bozulması yüzünden bir anda sınıf düşmesini anlatıyor. George Amberson Minafer (Tim Holt) aristokrat bir ailenin, güç-budalası haline gelmiş oğlu. Bir mucit olan Eugene Morgan (Joseph Cotten) George’un annesine aşık oluyor, ancak kadın çok daha zengin bir adam olan Wilbur Minafer’ın (Donald Dillaway) büyüsüne kapılıyor. Yıllar sonra Eugene şehre geri dönüyor, üstelik yeni bir icadın, otomobilin yaratıcısı olarak... Welles’in ölümünden sonra bilgisayarla renklendirilen filmin kurgusunu ileride birçok başarılı filme imza atacak olan Robert Wise yapmıştı.

Karnavallarda gösteri yapan ikinci sınıf vücutçu Zampano, tuhaf bir köylü kızı olan Gelsomina’yı, fakirlikten çaresiz annesinden “satın alır” ve ikisi birlikte yola koyulurlar. Merhametsiz ve suskun Zampano, (Fellini’nin karısı Giulietta Masina’nın; Buster Keaton, Charlie Chaplin ve Marcel Marceau’nunkilerle karşılaştırılmış garip bir pandomimci uslûbuyla canlandırdığı) masum ve çocuksu Gelsomina’ya, zincir kırma numarası sırasında şapkayı dolaştırmasını, davul çalmasını ve biraz soytarılık etmesini öğretir. Kızı baştan çıkarır, ona köle muamelesi eder ve kaçmaya çalıştığında da döver. Bir taşra sirkine katıldıklarında, Gelsomina nükteci ip cambazı, soytarı Matto’yla tanışır. Zampano ona amansızca sataşan Matto’dan nefret eder. Bir seferinde tahrik üzerine bıçağını çekince tutuklanıp bir geceliğine hapse atılır. Gelsomina, Zampano’yu terk etmek ister ama Matto kızı onunla kalması için ikna eder...

Ünlü yönetmen Martin Scorsese, Akademi ödüllü oyuncular Liza Minnelli ve Robert De Niro ile birleşerek Büyük Elma'daki şaşaalı Big Band dönemini anlatan görkemli bir müzikale imza atıyor. Jimmy yıldızlığa doğru ilerleyen hızlı konuşan bir saksofoncudur. Francine ise bir gün spot ışıkları altında şarkı söyleme hayalleri kuran çekingen bir kızdır. Bu ikisi tanışınca kıvılcımlar havada uçuşmaya başlar ve Jimmy çalıp, Francine de söylemeye başlayınca New York kelimenin tam anlamıyla tutuşmaya başlar.

Varlıklı bir aileden gelen burjuva çocuğu Sergio, ailesi ve arkadaşlarının aksine ülkesi Küba'yı terk etmeyerek olan biteni anlamlandırmaya çalışır. Her zaman bir şeyler yazmak isteyen ancak bir türlü vakit bulamayan Sergio, devrimle birlikte olanların yanında kendi amacını ve anlamını da sorgulamaya başlayacaktır.Kariyerine belgesel yönetmenliğiyle başlayıp devrim sonrasında belgeselci yanını koruyarak çektiği sosyal içerikli filmlerin ardından son dönemlerinde romantik komedilere yönelen Küba’lı efsane yönetmen Tomás Gutiérrez Alea’nın 1968 yapımı filmi Memorias Del Subdesarrollo (Memories of Underdevelopment) - Az Gelişmişliğin Anıları, hem kapitalizme hem de sosyalizme getirdiği eleştireler nedeniyle hiçbir kesim tarafından sahiplenilmeyen, unutulmuş başyapıtlardan biri.