17. yüzyıldaki Orta Çağ Danimarka'sında yasak bir aşk yaşadığı için büyücülükle suçlanarak ateşte yakılan bir kadının öyküsünü anlatan Vredens Dag (Day of Wrath) - Gazap Günü, otoriteye, fanatizme ve şiddete karşı çıkıyor...

Japon sinemacı Hirokazu Koreeda'nın 1998 tarihli filmi After Life, öldükten sonra sonsuzluğa götürmek istedikleri tek bir anıyı seçmeleri istenen ruhların öykülerini anlatıyor. Seçtikleri anı, öteki dünyaya geçmeden önce bekletildikleri istasyonun görevlileri tarafından, sinemanın tüm görsel hilelerine başvurularak çekilecektir. Koreedanın filmi şaşırtıcı, etkileyici ve her anlamda eğlendirici bir yapım.

Konusu 1919 senesi Paris'inde geçen film, ünlü İtalyan ressam Modigliani'nin ölümünden önceki son senelerini anlatır. Hayattayken anlaşılmayan ve tabloları hiç satmayan bu ressam alkol ve uyuşturucu dolu günlerin arkasından daha 35 yaşındayken yoksulluk içinde tüberküloz menenjitinden ölmüştü. Filmde sanatçının aşırı alkol tüketmesine gönderme yaparak bir eleştirmen şöyle demiştir: "Montparnasse 19'da betimlendiği şekliyle Modigliani'nin yanında Vincent Van Gogh Pat Boone gibi kalır" (Bir ara gospel müziği de yapan Amerikalı Pat Boone, dindar ve tutucu bir şarkıcı olarak tanınmıştır. Van Gogh da Modigliani gibi alkole düşkündü)[2]Ressam Modigliani'nin hayat hikayesi 2004 senesinde yönetmen Mick Davis tarafından Modigliani adıyla bir defa daha sinemaya aktarılmıştır. Bu filmde Modigliani'yi bu kez Andy Garcia canlandırmıştı.

Ünlü oyun yazarıyken sinemanın usta yönetmenine dönüşen Marcel Pagnol’un o sıcak ve nüktedan üslubu, hayatın içinden süzülüp gelen bu büyüleyici komedide tüm görkemiyle parlıyor. Pagnol, yakından tanıdığı Provence kırsalına geri dönerken; saf bir yanılgı içindeki bir fırıncının (Orson Welles tarafından "gelmiş geçmiş en büyük aktör" olarak göklere çıkarılan eşsiz Raimu’nun) evlilik sorunlarının, tüm kasabayı içine alan bir skandala dönüşmesinin canlı bir portresini çiziyor. Yönetmenin sıradan insanların yaşantılarına duyduğu o kadim ilgiyi, alçakgönüllü fakat kusursuz bir görsel üslupla harmanlayan Fırıncının Karısı (The Baker’s Wife); insan ilişkilerinin karmaşıklığını ele alışındaki keskin gözlem gücü ve incelikli mizahıyla hem hayranlık uyandırıyor hem de derin bir iz bırakıyor.

Anna, sevgilisi Sandro ve en yakın arkadaşı Claudia'nın da dahil olduğu bir grupla beraber bir yat gezisine çıkar. Yat Akdenize doğru açılırken, Anna sevgilisine karşı hissettiği duygularını sorgulamaya başlar. Yat bir adaya yaklaştıktan kısa bir süre sonra Anna gizemli bir şekilde kaybolur. Anna'yı arayamaya başlayan Sandro ve Claudia'nın arasında ise bir aşk başlar. Çok az dialog içeren film, gücünü yönetmenin hikayeyi anlatış tarzından ve filmdeki gizemi sürekli korumasından alıyor. Film bu sayede verdiği aşk hikayesinin yanı sıra gerilimi de koruyup tansiyonu arttırıyor. Michelangelo Antonioni'nin en yetkin filmlerinden olan L'Avventura, Akdeniz'in muhteşem güzelliğini de siyah beyaz estetikle bizlere verir.

Genç bir kadın aşık olduğu yakışıklı Maxim De Winter'la evlendikten bir süre sonra Maxim'in eski eşi Rebecca'nın birkaç ay önce gizemli bir biçimde ölmüş olduğunu öğrenir ve kocası ile olan ilişkisinin her zaman Rebecca'nın gölgesinde kalacağının farkına varır. Film boyunca adı telafuz edilmeyen kadın, aynı zamanda kendisini evin yeni kadını olarak kabul etmek istemeyen hizmetçi Mrs. Danvers'ın kıskanç ve takıntılı tavırları ile başa çıkmaya mecburdur. Alfred Hitchcock'un Daphne Du Maurier'ın bir romanından uyarladığı Rebecca yönetmenin aynı zamanda ilk Amerikan yapımı filmi olma özelliğini taşıyor. 1940'ta En İyi Film dalında Akademi Ödülü'nü kazanan filmin yapımcısı David Selznick'in bir önceki filmi Rüzgar Gibi Geçti de, aynı dalda ödül sahibi olmuş ve efsaneleşmişti.

Tokyo'daki bir genelevde çalışan her bir kadının farklı hayalleri, farklı yaşantıları vardır. Hanae, işsiz olan kocası ve küçük bir çocuğuna bakmaya çalışmaktadır. Dul bir kadın olan Yumeko, kazandığı parayı oğlunu yetiştirebilmek için harcamaktadır. Artık yaşlanmakta olan Yorie ile evlenmek isteyen biri vardır. Yasumi, borçlarını kapatıp buradan kurtulmayı ümit etmektedir. Umursamaz görünen Mickey ise ailesinden bir haber gelmesini beklemektedir.Kenji Mizoguchi'nin yönettiği Akasen Chitai (Street of Shame), bir genelevde çalışan beş kadının yaşadıklarını konu ediniyor.

Tanınmış ve ödüllü bir yazar olan Shinoda Ryota kitapları eskisi kadar alaka görmez ve yetmezmiş gibi tüm parasını da kumarda kaybeder. Öyle ki artık ödemesi şart olan nafakayı ödeyemeyecek vaziyettedir. Shinoda Ryota babasını da kaybedince, artık yalnızlığına çare arar ve uzun müddettir pek ilgilenmediği ailesiyle yine görüşmek umuduyla bağlantıya geçer.. Oğluyla bağlantı kurduğu gece ise fırtınalı bir gecedir.

Bayram izniyle İmralı Yarı Açık Cezaevi’nden memleketlerine giden mahkumların hikayelerinin anlatıldığı filmde dönemin toplumsal sorunları farklı yaşamlarda ele alınıyor. Film, cezaevinden çıkan Seyit Ali, Mehmet Salih, Mevlüt, Ömer ve Yusuf adlı 5 karakterin hayatlarından kesitler sunmaktadır. Memleketlerine giden mahkumlardan Seyit Ali, Konya’ya gider. Ailesinin yanına vardığında karısı Zine’nin geneleve düştüğünü ve karısının ailesinin, çocuğunu da alıp köyüne götürdüklerini öğrenir Bunun üzerine Seyit Ali, köye doğru yol alır. Aslında karısını çok sevmektedir, ancak töre baskısı aklını kin ve nefretle doldurmuştur.Mehmet Salih Diyarbakır’a karısının ve çocuklarının yanına gider. Fakat kayın validesi ve kayın pederi oğullarının ölümünden onu sorumlu tutmaktadırlar. Mehmet Salih olan biteni tüm gerçekliğiyle anlatmak, karısını ve çocuklarını görmek üzere kayınpederinin karşısına dikilir. Mevlüt Gaziantep’e nişanlısı Meral’i görmeye gider ancak Meral’in babası evlenmeden vakit geçirmelerine müsaade etmez. Yalnız kalmak istediklerinde de peşlerine aileden birileri takılmaktadır. Bu durum Mevlüt’ü oldukça rahatsız eder.Ömer, Urfa’ya ailesinin yanına döner. Sınırda kaçakçılık yapan kardeşinin zor durumda olduğunu öğrenir. Çatışmalar ve baskınlar giderek artmaktadır. Köy halkı da bu çatışmaların tam ortasındadır. Bunun yanı sıra Ömer, köye vardığında Gülbahar adında bir kızı görür ve ondan çok etkilenir. Karısını görmek için cezaevinden memleketine giden Yusuf, izin belgesini kaybeder ve olağanüstü hal bölgesinde otobüste yapılan bir arama sonucu askerlerce alıkonulur. Onun için umulmadık izin günleri başlamıştır.Yılmaz Güney’in cezaevinde bulunduğu dönemde senaryosunu yazdığı ve Şerif Gören tarafından yönetilen “Yol” filmi daha önce “Bayram” adıyla Erden Kıral tarafından çekilmek istenmiştir. Bu fikre başlangıçta sıcak bakan Yılmaz Güney daha sonra, filmi Erden Kıral’dan alarak Şerif Gören’e vermiştir. Filmin çekilen görüntüleri yurtdışına kaçırılmış ve orada kurgulanmıştır. Cannes’da Altın Palmiye ödülünü alan ilk Türk filmi olan “Yol”, ülkemizde uzun yıllar yasaklanmış ve 18 yıl aradan sonra gösterime girmiştir.Bir film düşünün, yönetmeninden çok senaristiyle anılsın. Bir film düşünün, senaristin zihninde hayat bulan hikâyesi, kendisi hapiste olduğu için tamamen onun istekleri ve direktifleri doğrultusunda çekilsin. Bir film düşünün, ülkesindeki karanlığı tüm çıplaklığıyla yansıttığı için 17 yıl yasaklı kalsın. Cannes’da Altın Palmiye ödülünü alan ilk Türk filmi olan “Yol”, ülkemizde uzun yıllar yasaklanmış ve 18 yıl aradan sonra gösterime girebilmiştir.Sinemamızda 60’lı yıllarda görmeye başladığımız toplumsal gerçekçi filmlerin 80’li yıllardaki nadide örneklerinden biri olan filmin başarısının sırrı, Yılmaz Güney ve Şerif Gören’in cesareti, anlatıdaki ustalıkları ve eriştikleri olgunlukta yatıyor.

Lillian Hellman’ın 1934’te Broadway’de sergilenen aynı adlı başarılı oyunu, bir kız okulunda öğrencileri tarafından lezbiyenlikle suçlanan iki öğretmenin onur mücadelesini konu alır. Dönemi için hayli tartışmalı olan oyun, William Wyler tarafından sinemaya iki kez uyarlanır. Zira, ilk uyarlama, William Hays’in adıyla anılan, dönemin Hollywood sansür bürosunun müdahalesi nedeniyle yönetmeni tatmin etmemiştir. Büro, tanıtımlarda oyuna referans verilmemesi uyarısında bulunurken, filmin adının da değiştirilmesini ister. “Bayan Hellman’ın oyunu sinemaya henüz uyarlanmamıştır” diye açıklama yapan yönetmen Wyler, 25 yıl sonra yeni bir denemede daha bulunur. Bu kez, iki yıldız oyuncuyu (Audrey Hepburn ve Shirley MacLaine) bir araya getiren Wyler, özgün metne sadık kalabilmek için elinden geleni yapar.Haksız bir suçlamanın ve toplumsal önyargıların etkilerini sorgulayan Tehlikeli Fısıltı, günümüzde de güncelliğini koruyor. Modern klasikler arasına giren oyunun kısa bir süre önce İngiltere’de yeniden sahnelendiğini ve bu kez başrollerde Keira Knightley ile Elisabeth Moss’un yer aldığını hatırlatalım.

Yunan sinemasının son yıllarda en güzel filmlerinden biri olan Dogtooth, aile yapısını sorgulayan ve bunu kara komedi, drama dilinde başaran çok iyi bir film. Oldukça sert bir film ama bir o kadar da yalın olan anlatım diliyle modern dünyanın sistemlerle insanı robotlaştığını ve evcil hayvana dönüştürdüğünü gösteren bunu da göze sokarak yapan bir film. Bir ailenin 3 çocuğunu dünyadan soyutlayarak kendilerine göre iyi bir birey olarak yetiştirmeye çalıştığını konusu üzerinde yapılanıyor film. Film sadece, iyi kavramın genişliğini sorgulamıyor, aile hiyeraşisini de ve sistemlerin kölesi olmuş insanları sorguluyor. Herşeyin bir kitabı ve açıklamsası var bu dünyada. Herşey önceden biliniyor ve sen zaten öğrenmek için okuman lazım. Kitablara göre yaşaman ve sana ne söylenirse yapman lazım. Başka bir seçimin yok bu dünyada. Herşey belli ve sen öyle yetişmelisin. Ve bu film, kendisini modernleşme adı altında sınırlarla örülü bir dünya öngeren sistemide çok ağır bir dille eleştriyor. Bagaj da sıkışmış bir kız çocuğu durumunda olan bir insan oğlu varlığını gösteriyor.

Rusya’nın ve Avrupa’nın en eski ve büyük film stüdyosu olan Mosfilm tarafından yapılan filmin yönetmeni Sergei Eisenstein’dır. Yönetmenin ikinci filmi olan Potemkin Zırhlısı konusunu Potemkin Zırhlısı Ayaklanması olarak bilinen gerçek bir olaydan almıştı. Filmde, 1905 yılında Rusya’nın Karadeniz filosuna bağlı Savaş Gemisi Potemkin’de dayanılmaz yaşama şartlarından bezmiş mürettebatın Çar rejimine bağlı subaylara karşı başlattıkları bir ayaklanmanın sonunda gemiyi ele geçirmeleri ve sonrasında gelişen olaylar dramatize edilerek anlatılmıştır.“Potemkin Zırhlısı Ayaklanması” 1917’de gerçekleşecek olan Ekim Devrimi’nin bir provası niteliğinde olduğu için film, 1925 yılında Sovyet hükümeti tarafından bir devrim propagandası filmi olması için özellikle ısmarlandı. Ama Sergei Eisenstein bunun çok ötesine geçerek filmde kurgu (montaj) ile ilgili kuramlarının tamamını deneme fırsatı buldu. Ortaya sinemasal açıdan da devrimci bir film çıktı, artık sinemada kurgunun hayati bir önemi olduğu anlaşılmıştı.Potemkin Zırhlısı tüm zamanların en etkileyici filmlerinden biridir ve 1958 yılında Belçika’nın Brüksel şehrinde açılan Dünya Fuarında “tüm zamanların en büyük filmi” olarak ilan edilmişti.Kasıtlı bir şekilde devrim propaganda filmi olarak çekilmiştir. Eisentein bu filmde montaj yeteneklerini de test etmiştir. Rus Devrimci film yapımcılarının okulu Kuleşov film yapımı okulu daha seyirciler üzerinde montaj tekniğini hazmetmeye çalışırken, Eisenstein filmdeki montajlarıyla seyirci üzerinde muhteşem bir duygusal düşünceler oluşturmayı başarıp böylece çarlık rejimi altında ezilen insanlar için sempati oluşmasını (özellikle devrimci zırhlı gemi “Potemkin”) ve cani çarlık rejimi için de nefret beslenmesini sağlamıştır ve bu etkileme düzeni o kadar kusursuz kurulmuştur ki seyirci ister istemez bir sempati oluşturur.İyi seyirler..

Etienne Lantier iş bulma ümidiyle Kuzey Fransa’da küçük bir maden kasabasına gelir. Burada açlık sınırında yaşayan işçi ordusuna katılır ve onlar gibi, gün doğumundan batımına dek madende kazma sallar. Çok geçmeden zorlu koşullar karşısında işçileri örgütlemeye karar verir ve çalışma şartlarının iyileştirilmesi amacıyla bir grev düzenler. Tüm bu olumsuzluklar içinde Catherine adlı bir kıza gönül vermiştir. Ancak olaylar Etienne’in beklediği gibi gelişmez ve iki aşığı sürpriz bir son bekler.

Leo Kessler, İkinci Dünya Savaşı’ndan sonra çalışmak ve babasının ülkesini tanımak için Almanya’ya gelen zeki ve iyi niyetli, genç bir Amerikalı’dır. Film, bu Alman kökenli Amerikan gencin garip, karmaşık, akıldan çıkmayacak öyküsünü anlatıyor...Lars von Trier'in yönettiği Europa - Avrupa, Cannes Film Festivali'nde üç ödül birden kazanmıştı. Filmin toplam 18 ödülü bulunuyor.

Ben, iki kişinin öldüğü bir soygunun faili olarak idam cezasına çarptırılır. Ancak para ortaya çıkmamıştır çünkü Ben, tutuklanmadan önce parayı sadece küçük oğlu John'un bildiği bir yere saklamıştır. Para, John'un geleceğini garanti altına almak için yerinde beklemektedir. Bu sırada bir rahip çıkagelir. Sağ ve sol kollarında 'SEV' ve 'NEFRET ET' yazılı dövmeler bulunan ve daha önce çeşitli suçlar işlemiş olan rahip Powell, Ben'in hücre arkadaşıdır ve paranın peşindedir. Tüm denemelerine rağmen paranın yerini öğrenemeyen rahip, Ben'in uykusunda sayıkladığı bir cümleden yola çıkarak paraya ulaşmaya çalışacaktır.

Henüz 22 yaşında olan Nana, aktris olma hayalleriyle evliliğini ve çocuğunu bırakır. Fakat güzel Nana için işler hiç de yolunda gitmez. Bu başladığı yeni hayatında kendini bir anda sokaklarda fahişelik yaparken bulur. Sonuç ise kamera hareketleri, kurgusu, ses ve müzik kullanımı, diyalogları ile Godard'ın eteğinde ne varsa döktüğü şiirsel bir başyapıt. Bir düş(üş)ün hikayesi...

Hiçbir şey göründüğü gibi değildir. Gördüklerimizin gerçek olup olmadığını bilemeyiz, gördüğümüze göre en azından bizim için gerçektirler. Peki gördüklerimiz eğer bize gönderilmiş işaretlerse onları doğru okumayı biliyor muyuz? Roeg'un Daphne du Maurier'den uyarladığı Büyü, sıra dışı bir hortlak hikâyesi gibi de algılanabilir, insan zihninin baskı altında kendi kendisine oynadığı bir oyun olarak da. Kızları boğularak ölmüş bir çift, adamın üstlendiği restorasyon işi için Venedik'e gider. Acılı anne geçirdiği travmayı atlatmak üzereyken âmâ bir kadının kehaneti yüzünden bir kez daha tedirginleşirler: Venedik'i hemen terk etmezlerse kocanın başına bir felaket gelecektir. Bu kehanete kulak asmayan adam bir süre sonra kırmızı giysili bir çocuk görmeye başlar.

Gururlu, eksantrik ve asosyal bir adam olan Monsieur Hire (Michel Simon), her zaman kendi kabuğuna çekilmiş bir hayat sürmüştür. Ancak yaşadığı Paris banliyösünde bir kadının ölü bulunmasıyla birlikte, kasabaya yeni gelen güzel bir kadına (Viviane Romance) karşı içsel bir çekim hissetmeye başlar. Bu süreçte, komşularının onun hakkında en kötüsünü düşünmeye dünden razı olduklarını acı bir şekilde fark eder ve nihayetinde işlemediği bir cinayetin zanlısı durumuna düşürülür. Georges Simenon’un bir romanından uyarlanan ve Julien Duvivier’nin Hollywood’dan Fransa’ya dönüşünden sonra çektiği ilk film olma özelliğini taşıyan bu yapıt, usta yönetmenin şiirsel gerçekçilikteki maharetini çok daha karanlık ve karamsar bir atmosferde sergiliyor. İki başrol oyuncusunun derinlikli performanslarıyla ivme kazanan bu gerilim dolu kara film örneği Panique; hem kışkırtılmış bir kalabalığın linç kültüründeki tehlikeleri gözler önüne seriyor hem de Duvivier’nin yurttaşlarının savaş sırasındaki tutumlarına dair keskin bir alegori sunuyor.

İkinci Dünya Savaşı sırasında, Fransa’da şehir dışında rahipler tarafından yürütülen bir yatılı okulunda iki küçük çocuk arkadaş olur. Bunlardan biri Fransız Julien Quintin, diğeri ise Almanlardan okul görevlileri tarafından saklanan Yahudi Jean Bonnet’tir. Başlarda birbirine düşman olan bu iki çocuğun zamanla aralarında duygusal bir bağ doğar ve bir sırrı paylaşırlar. Hoşçakalın Çocuklar, bu iki çocuğun ilişkisine tanıklık eden Louis Malle’in perspektifinden yaklaşır.

Savaştan kaçarken Kuzey Avrupa’dan İtalya’ya kadar gelmiş olan Karen, esir kampından kurtulmak için Antonio ile evlenir ve bir volkanın çevresine kurulmuş küçük bir kasaba olan Stromboli’ye giderler. Stromboli kasabası her türlü imkandan uzak ve verimsizdir. Sık sık volkan patladığı için de yaşam oldukça tehlikelidir. Karen dünyadan kopunca duygusal olarak çökmeye başlayacaktır...

1949 yapımı Madame Bovary, Gustave Flaubert’in klasik romanının Hollywood’un altın çağındaki en ünlü uyarlamalarından biridir. Metro-Goldwyn-Mayer (MGM) stüdyoları tarafından çekilen bu dram filmi, dönemin sansür kuralları ve görkemli prodüksiyonuyla dikkat çeker.Film, romanın doğrudan bir uyarlaması olmanın ötesinde ilginç bir çerçeve hikaye kullanır:Flaubert'in Yargılanması: Film, yazar Gustave Flaubert'in (James Mason) yazdığı romanın "ahlaka aykırı" olduğu gerekçesiyle mahkemede kendini savunmasıyla başlar. Hikaye, Flaubert'in savunması sırasında geriye dönüşlerle (flashback) anlatılır.Konu: Mutsuz bir evliliği olan Emma Bovary'nin, monoton taşra hayatından kaçmak için girdiği yasak ilişkiler ve yaptığı lüks harcamalar sonucunda yaşadığı trajik çöküşü ele alır

Nazi işgali altındaki Paris'te yaşayan genç bir Yahudi çocuk, ailesi tarafından Fransa'nın kurtuluşuna kadar yaşlı bir Katolik çiftle birlikte yaşaması için kırsala gönderilir. Kimliğini gizlemek zorunda kalan sekiz yaşındaki Claude (ilk kez oyunculuk yapan Alain Cohen'nin incelikle canlandırdığı), huysuz ve katı bir şekilde anti-Semitik olan Büyükbaba (Michel Simon) ile bağ kurar ve beklenmedik bir şekilde onun arkadaşı ve sırdaşı haline gelir. Hem hüzünlü hem de neşeli olan Le vieil homme et l'enfant (The Two of Us), ünlü yönetmen Claude Berri'nin kendi çocukluk deneyimlerine dayanan ilk uzun metrajlı filmidir ve efsanevi Simon'a kariyerinin son dönemlerinde en unutulmaz rollerinden birini vermiştir.

İçine kapanışmış 'evde kalmış kız' Charlotte Vale (Bette Davis), tutucu ve sofu Boston Brahmin (seçkinler sınıfı) annesi (Gladys Cooper) tarafından büyütülmenin baskısı altında gelişememiş ve kendi değersizliğine inanmış bir haldedir. Ta ki, kendisine Güney Amerika seyahati için bir gemi yolculuğuna çıkma özgüveni veren nazik bir psikiyatrist (Claude Rains) ile karşılaşana kadar. Gemide, mutsuz evlilik yapmış bir adamın (Paul Henreid) yardımıyla kendini bulur. Bu imkânsız aşk, Charlotte'un annesinin pençesinden kurtulmasına yardım edebilir – peki ama bağımsızlığın yanı sıra mutluluğu da bulabilecek midir? Davis'in 'kadın filmilerinin kraliçesi' olarak hüküm sürdüğü dönemin zirvesinde çekilen ve Oscar ödüllü Max Steiner müziğiyle güçlenen Now, Voyager (Şimdi, Yolcu), çağlar boyu sürecek bir melodram; hem heyecan verici bir Hollywood aşk hikâyesi hem de kendini keşfetmeye dair dokunaklı bir destandır.

Korku ve şiddetin kol gezdiği aşırı kalabalık Westgate hapishanesinde,hapishane müdürü A.J.Barnes (Roman Bohnen) otoritesi zayıf ve etkisiz bir idarecidir. Cezaevi gerçekte gardiyanlar ve bazı güçlü mahkumlar tarafından yönetilmektedir.Sadist ve hırslı gardiyan Yüzbaşı Munsey (Hume Cronyn) mahkumları kontrol altında tutabilmek için korku,şiddet ve işkencenin yanı sıra ispiyonu da bir araç olarak kullanmaktadır.Mahkumlardan Joe Collins (Burt Lancaster) ise bu duruma isyan ederek diğer mahkumlarla birlikte bir kaçış planlarlar. Film Kara film (Film-noir) türünün belirgin örneklerindendir.

Yahudi bir kızla bir Nazi subayının trajik aşkı, faşizme ve ırkçı önyargılara yenik düşen insan saflığının bir sembolü olarak sunuluyor.1943'te ücra, sakin bir Bulgar köyünde görev yapan duyarlı sanatçı ve Wehrmacht subayı Walter, savaş alanının dehşetinden uzakta olmaktan memnundur. Tugayı, esir alınan Yunan Yahudilerinin tamamını cehennem gibi bir toplama kampı olan Auschwitz'e sevk ederken, genç Yunan esir Ruth cesaretini toplayıp hamile bir kadın için kendisinden yardım istediğinde Walter'ın dünyası altüst olur. Tehlikeli bir şekilde değişken bir durumun arka planında, Walter Ruth'a aşık olurken, bu beklenmedik çifti yavaş yavaş çatışan duygular ele geçirir. Bu lanetli aşıklar için bir gelecek olabilir mi?

Büyük beğeni kazanan bir yarı otobiyografi olan Amarcord, 1930 larda Mussolini hakimiyetinden hemen önce küçük bir Adriyatik köyündeki yaşam üzerine odaklanmaktadır.İklim değişip bahar geldiğinde köyde bir festival düzenlenir ve yeni yaşamı kutlamak için sembolik bir şenlik ateşi yakılır. Meydandaki bu buluşma, film boyunca gerçekleşecek birçok buluşmanın ilkidir. Her bir araya geldiklerinde, topluluğun renkli üyeleri kendilerini bütünüyle ortaya koyup tuhaf kişiliklerinden övünç duyarlar. Fesat hakim olur her yerde. Filme yayılan kaotik hava filmde açık bir olay örgüsü görülmesini zorlaştırır. Amarcord gerçeküstü birkaç sekansa bölünür ve bunlardan birkaçı rengarenk köy ortamında oradan oraya dolaşıp duran Titta adlı genç bir adamın çevresinde gelişir. Siyaset ve aile ilişkileri grotesk bir uyumsuzluk ortamında birbirine karışır.Amarcord 1975 yılındaki En İyi Yabancı Film Akademi Ödülü de dahil tam 13 ödül kazandı. Fellini “En iyi yönetmen” ve “En iyi özgün senaryo” dallarında da Oscar’a aday gösterildi.

12 yaşındaki Ivanın çocukluğu, annesi ve ablasının faşistler tarafından gözlerinin önünde öldürüldüğü gün biter. Ivanın babası da savaşta ölmüştür. Yetim kalan ve içinde yanan ateşi dinleyen Ivan ise ölümcül bir görevi üstlenerek casusluğa başlayacaktır * Büyük Rus yönetmen Andrei Tarkovskynin ilk uzun metrajlı filmidir. Sinema dünyasından büyük ilgiyle karşılanmıştır. Dünya çapında tüm eleştirmenleri, dünyada, savaş üzerine çekilmiş en güçlü duygusal film olduğu konusunda hem fikir olmuşlardır * Şiire devam...İntikamın şiirine.

Wild Boys of the Road (1933), efsanevi yönetmen William A. Wellman tarafından çekilmiş, sinema tarihinin en ham, çarpıcı ve etkileyici "Sansür Öncesi" (Pre-Code) toplumsal dramalarından biridir. Büyük Buhran dönemi Amerikasını tüm çıplaklığıyla gözler önüne seren bu yapım, ailelerine yük olmak istemeyen ve hayatta kalabilmek için yük trenleriyle ülkeyi baştan başa gezmek zorunda kalan evsiz gençlerin trajik hikayesini anlatır.Film, 2013 yılında kültürel, tarihi ve estetik açıdan taşıdığı büyük önem nedeniyle ABD Kongre Kütüphanesi tarafından Ulusal Film Arşivi'nde (National Film Registry) koruma altına alınmıştır.

İspanyol ustanın bu göz kamaştırıcı ilk uzun metrajlı filmi, 1940'ta, İspanyol İç Savaşının bitiminden hemen sonra, Kastilya Bölgesinin kırsalında geçiyor. Küçük Ana, köy sinemasında gösterilen James Whalein Frankeştayn filminden hem çok etkilenmiş hem de kafası karışmıştır. Ananın çokbilmiş ablası İsabel, sinsice canavarın aslında ölmediğini, ruhunun yaşadığını ve gözlerini kaparsa Ananın onu çağırabileceğini söyler. Fazla diyalogdan kaçınan bu büyüleyici, kinayeli öykü masumiyet, yanılsamalar ve çocukluk anıları hakkında şiirsel bir seyirlik.

Kuzey Yarımkürede bir yerlerde gece vakti şehirde bir dizi garip olay meydana gelmektedir. Bunlar görünüşte birbirine bağlı değildir. Bir memur 30 senedir çalıştığı işten atılmak istendiğini öğrenir; bir mülteci kalabalık bir sokakta dayak yer; bir sihirbaz gösterisinin en heyecanlı yerinde korkunç bir yanlış yapar. Bu kargaşa ortasında Karl sigortadan para alabilmek için mobilya dükkanını ateşe vermiştir...

Film, PC 233 ve PC 633 yaka nolu iki polisin sevgilileri tarafından terk edilmeleri sonrasında yaşamlarında yeni bir sayfa açmaya çalışmalarını konu ediyor. İçine düştükleri bu durumdan ve yemek yemek için uğradıkları "Midnight Express" adlı büfeden başka ortak özelliği olmayan iki karakterin öyküleri de film içinde herhangi bir ortaklığa sahip değil. Bu iki kaybetmiş polisin umutlarını yeniden kazanmaya çalışmaları, küçük sürprizlerle ve zekice diyaloglarla o kadar güzel anlatılmış ki filmin konusu hakkında daha fazla ipucu vermenin filmi ilk kez izleyecekler için haksızlık olacağını düşünüyoruz. Yeni bir sinema dili keşfetmek isteyenler için Chungking Express çok iyi bir başlangıç.

Bir yetişkin olmasına karşın hala ailesiyle beraber yaşayan bir "kaçık" olan Rupert Pupkin, pek yetenekli olmadığı halde bir gün ünlü bir komedyen olacağını düşünmektedir. İdolü ise komedi yıldızı Jerry Langford'dur. Pupkin, eğer bir gün Langford'un TV programına çıkmanın yolunu bulursa, şöhretin kapısının önünde açılacağına dair bir saplantıya da sahiptir.Pupkin bir gün Langford'u, ümitsizce ona aşık olan hayranı Masha'nın elinden kurtarma fırsatı bulduğunda, hayalindeki adamla bu yakınlaşma fırsatını kaçırmaz. Oysa ona laf olsun diye ümit verecek olan ünlü komedyenin hayatı, Pupkin'in tahmin edebileceğinden çok daha karışıktır ve karanlık yönleri de mevcuttur. Kendisini karmaşık ilişkiler ve içinden çıkması zor durumlarda bulur.Martin Scorsese'nin Robert de Niro'yla işbirliği, genelde çok lezzetli meyveler vermiştir. Kimilerine göre "kayıp" bir başyapıt olan The King of Comedy de, gerçekten bu filmlerden birisi. Sadece bir sinema şahesirini değil, Jerry Lewis'i alışık olduğunuzun çok dışında bir rolde izleme fırsatını da kaçırmak olmak.

Kaliforniya’da yaşayan Amir, ülkeye Taliban rejiminin gelmesinden sonra Amerika’ya göç eden Kabil’li zengin bir tüccar ailenin oğludur. Yıllar sonra çocukluk arkadaşı Hassan ve karısının Taliban tarafından öldürüldüğü haberini alır. Arkadaşının başı dertte olan oğlunu bulmak ve onu kölelik yaşamından kurtarmak için Afganistan’a geri döner.Afgan yazar Khaled Hosseini’nin aynı adlı best-seller romanından uyarlanan “The Kite Runner”’ın yapımcılığını Sam Mendes, Walter F. Parkes ve Laurie MacDonald’ın gerçekleştirdi. Senaryosunu ise “25th Hour”daki çalışmasından tanıdığımız David Benioff ile Khaled Hosseini beraber yazdılar.

Die Artisten in der Zirkuskuppel: Ratlos (Türkçe adıyla Sirkin Tepesinde Artistler: Şaşkın), 1968 yapımı, Batı Alman yapımı deneysel bir dram filmidir. Alexander Kluge tarafından yazılıp yönetilen bu yapım, "Yeni Alman Sineması" akımının en önemli ve simge eserlerinden biri olarak kabul edilir.Film, babası bir trapez kazasında ölen Leni Peickert'in hikayesini anlatır:Miras ve İdealler: Leni, babasından kalan mirası kullanarak sirk dünyasında bir devrim yapmak ister. Amacı, sirki sadece basit bir eğlence aracı olmaktan çıkarıp, sosyal ve sanatsal derinliği olan bir "reform sirki" haline getirmektir.Çatışma: Leni'nin bu idealist vizyonu, kapitalist düzenin gerçekleri ve meslektaşlarının isteksizliğiyle çarpışır.Başarısızlık ve Deneyim: Sirk iki kez iflasın eşiğine gelir. Sonunda Leni, hayallerini gerçekleştiremeyince televizyon dünyasına geçer; ancak bu süreçte edindiği deneyimler onun sanata bakışını şekillendirir.Film, yönetmen Alexander Kluge'nin o dönem Alman sinemasını modernize etme çabalarının ve bu süreçte yaşadığı hayal kırıklıklarının bir simgesi olarak görülür. Sirk, toplumdaki değişim sancılarını ve idealizm ile ticari gerçekler arasındaki çatışmayı temsil eden bir metafordur.

Louis Malle, çığır açan filmi "Elevator to the Gallows" ile Jeanne Moreau'nun doğal güzelliğini ortaya serdi. Ardından gelen skandal etkisi yaratan başarılı filmi "The Lovers" (Les amants) ile onu bir daha silinmemek üzere bir yıldız haline getirdi. Klasik sinema ile Yeni Dalga arasındaki sınırda duran, yetişkinler için derin duygular barındıran ve görsel açıdan zengin bir şekilde çekilmiş bir peri masalı olan "The Lovers", Moreau'yu hem kocasından hem de sevgilisinden sıkılmış, gözü bir anda karşısına çıkan çekici bir yabancıya (Jean-Marc Bory) kayan huzursuz bir burjuva kadını olarak sunar. Açık sahneleri nedeniyle "The Lovers", dünya çapında sansürlenmiş ve müstehcenlikle suçlanmış, büyük bir tartışma yaratmıştı. Günümüzde şok etkisini yitirmiş olsa da, filmin parlak duyusallığı ve baştan çıkarıcı hikaye anlatımı hiçbir şekilde eskimeyen bir tazelik taşıyor.

Birbirinden farklı üç karakter olan Zack, Jack ve Roberto, bir hapsihane hücresinde biraraya gelirler. Robertonun hiçbir şeyi kafasına takmayan sevimli halleri, ilk başlarda Zack ve Jackin çok sinirine dokunsa da aynı hücrede kalmak zorunda olmalarından dolayı bu duruma katlanmak zorunda kalırlar. Hapisten kaçmayı kafalarına koyan ikiliye, Roberto yardım edebileceğini söyleyince üçü birden bir kaçma planı yaparlar * John Lurie, Tom Waits ve kendisine hayran kaldığım Roberto Benigni ile bir başka Jarmusch filmi. başlarda can sıkıntısı üzerine başka bir film gibi görünse de Benigninin aynı koğuşa düşmesiyle film biraz neşe bulur * Espiri ve çekişme dolu bir kaçış ve yol hikayesi olan film usta yönetmen Jim Jarmusch imzası taşıyor.

Alyoşa, annesi ile vedalaşamadan savaşa katılan 19 yaşında bir Sovyet askeridir. Tek başına iki düşman tankını havaya uçurarak generali tarafından madalya ile ödüllendirilir. Ancak Alyoşa generalinden madalya yerine annesini görmek için iki günlük izin ister. Köye dönüp evlerinin çatısını tamir etmek, annesi ile vedalaşmak istemektedir. Alyoşa için eve gitmek o kadar kolay olmayacaktır. Annesi tarafından sevgi ile büyütülen Alyoşa yolculuğu sırasında zaman zaman karşılaştığı insanlara gösterdiği yardımseverlik yüzünden oldukça zaman kaybeder. Annesine ulaştığında hemen hemen hiç zamanı kalmamıştır * kısaca bugüne kadar yapılmış en iyi savaş filmi.

Suzanne, sırf eğlence için birçok farklı erkekle sevişen ama onları gerçekten sevmeyi beceremeyen 15 yaşında bir genç kızdır. Ailesi onu anlamamaktadır. Babası davranışlarını beğenmemektedir. Dışarıdan eve geldiğinde annesi biraz sinirli bir kişiye dönüşmektedir ve bu nedenle de Suzanneın abisi ceza olarak onu dövmeye başlar.

Las Vegas’ta yaşayan Hank ve Frannie, beş yıllık tutkulu bir ilişkinin ardından yolun sonuna gelir. Frannie, eski coşkusunu yitirmiş Hank’i ilişkilerinin yıl dönümünde terk eder. Ayrılık sonrası ikisi de, romantik fantezilerini gerçekleştirmek üzere, kendini gecenin kollarına bırakır.

Onlar karşılaştıkları ve yaşadıkları sorunları aileleriyle paylaşmıyorlar, kendileri çözmeye çalışıyorlar. Gerçekte sorunları Zahra'nın kaybolan ayakkabılarıyla ilgili. Abisi Zahra'nın ayakkabılarını kaybettiği için kendi ayakkabılarını kardeşiyle paylaşmak mecburiyetinde kalıyor. Çünkü yeni bir çift ayakkabı alamayacak kadar yoksullar. İki kardeş günlerini tek bir çift ayakkabıyı paylaşarak geçirmeye çalışıyorlar.