"Before the Rain" (Yağmurdan Önce), 1994 yapımı, Makedon yönetmen Milcho Manchevski tarafından yazılıp yönetilen bir filmdir. Film, Balkanlar'daki etnik çatışmaları ve insan ilişkilerini ele alan, üç bölümden oluşan döngüsel bir anlatıya sahiptir. Hem eleştirmenlerden büyük beğeni toplamış hem de uluslararası alanda birçok ödül kazanmıştır.

2 erkek ve bir kadın arasındaki 3 kişilik aşkın sinema tarihindeki en güzel anlatımlarından biri olan Jules ve Jim, sadece aşk değil, dostluk üzerine de sözleri olan bir film. Yakın arkadaş olan Jules ve Jim’in hayatları, Catherine ile tanışınca bambaşka bir yöne doğru savrulur. Her ikisi de aynı kadına aşık olsa da Catherine, ilk başlarda sadece Jules’a ilgi duyar. Bildik kadın kimliğinin çok dışında bir karaktere sahip olan Catherine için hayat, alışıldık sınırların çok ötesinde bir anlam taşımaktadır. İlk zamanlardan beri Jim’in ilgisinin de farkında olan Catherine, seneler sonra onunla da bir yakınlaşma içine girer. Catherine’i terketmeyi düşünmeyen Jules’un da varlığıyla bu unutulmaz üçlü, beraber yaşamaya başlarlar.

Shibata ailesi hem ufak gündelik işlerden hem de süpermarketlerden hırsızlık yaparak geçimini sağlayan geniş bir ailedir. Bir gün, hırsızlık yaptıktan sonra baba Osamu ve oğlu, dondurucu soğukta bir barakaya terk edilmiş küçük bir kıza rastlar. İlk önce Osamu’nun eşi, kızı kabul etmekte gönülsüz olsa da küçük kızın yaşadığı zorlukları öğrendikten sonra kızla ilgilenmeyi kabul eder. Hayatta kalmak için geçimini zar zor sağlayan bu aile birlikte yaşadıkları için mutludur ancak öngörülemeyen bir olay, gizli sırları açığa çıkartacak ve onları birleştiren aile bağlarının sarsılmasına neden olacaktır.

Film, Amerikalı bir kadın gazeteci ile Fransız reklamcı/yönetmen eşinin gözünden grevde olan bir fabrikadaki yaşananları konu ediniyor.Sert bir dille kapitalizmi, medyayı, toplumu ve ikili ilişkileri eleştiren bir yapım olan, Jean-Luc Godard ve Jean-Pierre Gorin'in yönettiği Tout va Bien (Everything's All Right) - Her Şey Yolunda, Berlin Film Festivali'nden ödülle dönmüştü.

Esnafsporluların utkuları Amatör Kulüpler Ligi’nde şampiyon olmaktır. Antrenör Hacı’nın en büyük tutkusu ise Aynur ile evlenmektir. Aynur’un direnmesi ile kısır bir döngüye dönüşen bu tutku, gelgitlerle sürüp gider. Hacı’nın ona olan aşkını Aynur’un dışında kimse bilmemektedir. Ülkü Spor’un yakışıklı ve hırslı yöneticisi Cem’in transfer etmeye çalıştığı genç ve yetenekli bir futbolcu olan Serkan, Ülkü Spor’a kaptırılmadan alelacele transfer edilir. Takımın uzatmalı kalecisi Suat, mahallenin genç ve güzel kızı Nurten’e aşıktır. Nurten ise bu tutkunun farkında değildir. Serkan’ın transferi takımdan çok mahallenin genç kızlarını etkilemiş, kızların özellikle de Nurten’in takıma ve maçlara ilgisini arttırmış evlerinin pencerelerinden takımın antrenman ve maçlarını büyük ilgi ile izlemeye başlamışlardır. Nurten’in takım arkadaşı Serkan’a olan ilgisi de bardağı taşıran son damla olur Suat için.

Dünya Savaşı esnasında hüküm giymiş bir Nazi savaş suçlusunun kızı olan Alicia'yla Amerikan Hükümeti adına casusluk yapması için temasa geçilir. Aşk, gerilim ve tutku gibi Hitchcock temaları etrafında dönen film, ustanın en iyi filmlerinden birisi olarak kabul ediliyor. Film diğer Hitchcock filmleri gibi gerilim türünde olsa da; alt metin olarak asıl aşkı ele alıyor. Filmde Grant, ajan rolünde; Bergman da Almanya vatandaşı olan, babası kirli işlere karışmış, babasının yaptığı pis işleri öğrendiğinde Amerika hükümetine çeteye sızan birini canlandırıyor.

Bir yönetmen olan Behzad, film çekimleri için İran’da bir kırsala gelir. Bölgenin yaşlılarından biri ölüm döşeğindedir. Onun yanında gece nöbetine kalacaktır. Bu vesile ile film, kendisinin yerel topluluğa uyum sağlamak için harcadığı çabayı ve bunun sonucunda da kendi davranışlarını nasıl değiştirdiğini anlatır. Bu sırada bölgede telefonu çekmediği için çalan telefonlara cevap veremez. Sonunda Behzad, bir tepeye doğru yol alır. Bu tepede de bir adam hazine aramaktadır. Behzad hazine için çukur kazan adamla iletişim kurmak istemesine karşın adam çukurdan çıkmaz.

İlk filminin başarısından sonra çağdaş Yunanistan'la ilgili bir Tarih Üçlemesi için kollarını sıvayan Angelopoulos'un Meres tou '36 (Days of '36) adlı bu ikinci filmi; General Metaksas'ın (Ioannis Metaxas) diktatörlüğünü dayattığı seçimlerin hemen öncesinde geçiyor ve Parlamento'daki muhafazakâr bir üyenin rehin alınmasını anlatıyor.Bir işçi mitinginde bir sendikacı öldürülür ve eski bir polis muhbiri Sofianos tutuklanarak cinayetle suçlanır.Oldukça sorunlu bir şahsiyet olan ve girdiği hapishanede gözetim altında olan eski bir uyuşturucu kaçakçısının eski suç ortaklarına ulaşmasını sağlamak ve onları alt etmek için kullanılan bu siyasi tutuklunun, kendisini görmeye gelen milletvekilini rehin almasını konu eden filmde hükümetin defalarca tereddüt etmesine rağmen, rehin alan sonunda öldürülür.Yetkililer için utanç verici ve giderek saçma bir skandala dönüşen bu cinayet, sonra yaşanan şiddetli baskı döneminin bir habercisi olur.Angelopoulos'un bu filmde tasvir ettiği şey sayesinde Yunan tarihi görüşünü yansıtan iki gerçek ortaya çıkar.Birincisi; hükümet o kadar zayıf ve yozlaşmıştı ki bir kişinin eylemleri onu neredeyse alaşağı ediyordu, ikincisi ise bir sorunu ancak cinayetle çözebilecek kadar beceriksiz olduğuydu.Selanik Film Festivali'nde En İyi Yönetmen ve En İyi Görüntü Yönetmeni ödüllerini alan bu film, Cannes Film Festivali resmi seçkisine paralel olarak düzenlenen Yönetmenlerin On Beş Günü adlı programda yer alırken Berlin Film Festivali'nde yönetmene bir kez daha Uluslararası Film Eleştirmenleri (FIPRESCI) En İyi Film Ödülü'nü kazandırır.

Boksör Jake La Motta’nın (Robert De Niro) kendi ağzından anlattığı şampiyonluklardan bar komedyenliğine uzanan hırslı hayat hikayesi. Usta yönetmen Martin Scorsese’nin yönettiği bu film protesto amacıyla siyah-beyaz çekilmiştir, aynı zamanda sinema eleştirmenleri ve yönetmenleri tarafından tüm zamanların en iyi filmleri içinde ilk 10 sıradadır.Sağlam performans da böyle birşey olsa gerek. Robert De Niro, Martin Scorsese’yle beraber gerçekleştirdiği başyapıtlardan Kızgın Boğa’da orta sıklet boks şampiyonu Jake La Motta’yı öyle bir canlandırdı ki, onu artık Robert De Niro’dan ayrı düşünmek zor. La Motta’nın otobiyografisinden serbest bir şekilde uyarlanan Kızgın Boğa, aslında bir yandan da spor filmi klişelerini altüst eden bir şaheser. Boks ringlerindeki sertlikle boksörün kendi iç huzurunu bulma mücadelesi yan yana gelince, sinema tarihinin en vurucu sporcu karakterlerinden biri ortaya çıkıyor.

Önceleri hiçbir şey yoktu. Bu bakış açısı hatalı ve aptalcaydı tabii çünkü Mısır’da, Arap ülkelerinde, Afrika’da pek çok film yapılmıyordu; pek çok hikâye anlatılıyor, görüntüler bir araya getiriliyordu. Ama bu hikâyelerin, görüntülerin ve filmlerin hiçbiri üretim yerlerinin dışında görülemiyor, hiç bilinmiyorlardı. Daha sonra sömürgecilik karşıtı bir dalga oluştu, Güney’in ulusları, Nasır ve Süveyş hareketleniyordu ve aynı tarihlerde örtünmüşlüklerinin (az ya da çok) altında cinsellik taşıyan güzel kadınların ve yakıcı gözleri ve sesleriyle genç erkeklerin oynadığı müzikal komediler ve aşırı duygusal adamlar da ortaya çıktı. Bunlar, hoş, egzotik ve kimi zaman oldukça kayda değer filmlerdi; eğer bu filmlerden birini izleme fırsatı bulsanız, biraz hoşgörüyle birlikte takdir ederdiniz.Daha sonra Merkez Garı karşımıza çıktı. Sanki ergenlik dönemine erişmiş sinema, birdenbire kendi dünyasının o güne dek bilinmeyen bir yanını ortaya çıkararak yeniden çocukluk günlerine dönüştü. Bu yeni sinema, kendine ait bir form inşa etmek üzere, Hollywood’tan ve İtalyan yeni gerçekçiliğinden ders almıştı. Mizah, bilgelik ve kederle doluydu; kentin günlük yaşamındaki çok ufak ayrıntılara önem veriyordu; ihtiras ve arzunun ilkel güçlerini betimliyordu; klasik ve Doğu’ya özgü ikonografiyi derinlemesine inceliyordu. Bütün bunlar fantezi ve gerçekliğin karışımı içerisinde sunuluyordu. Merkez Garı, canlı ve etkileyici, çizdiği portrelerde titiz, hem tek bir bireyin yaratımı hem de Batı’nınkine çok yakın ama aynı zamanda çok farklı laik bir kültürün cisimlendirilmesi bakımından orijinal.Peki kimdir bunun sorumlusu? Yusuf Şahin. İstek ve umutsuzlukla dolu, ufak tefek, “çılgın” bir adam. Şahin, kendisi ve yaşam hakkındaki rahatsız edici açığa vuruşları beyaz perdeye taşırken, çekici bir limonata satıcısına (Hind Rostom) karşılıksız bir aşk besleyen Kenaoui adındaki özürlü bir gazete satıcısını canlandırıyor. Hikâyenin bileşenleri basit olsa da burada betimlenen dünya hem tehlikeli hem de karmaşık. Olayların gelişimi kentin yaşamında karanlık bir cehennem çukuru açıyor. İlk gösterime girdiğinde, Mısırlı izleyiciler tarafından çok sert biçimde eleştirilen Merkez Garı, 20 yıl sonra yeniden keşfedildiğinde, hak ettiği gibi bir başyapıt olarak selamlandı.

T.E. Lawrence (Peter O’Toole), Kuzey Afrika’da konuşlanmış İngiliz ordusunda görevli genç bir teğmendir. İstihbarat bölümünün harita kısmındaki pozisyonundan mutsuz olan Lawrence, bugün Suudi Arabistan olan bölgede araştırma görevi teklif edilince heyecanla kabul eder. Bölgede savaşmakta olan Arap ordusunun komutanı olan Prens Feisal’ı (Alec Guinness) gözlemlemekte olan Lawrence, bir süre sonra bölgede kalarak Prens’e yardım etmeye karar verir.Tarihin en ünlü casuslarından biri olan Lawrence, Araplar’ı Osmanlılar’a karşı kışkırtıp, Arap topraklarına batılı medeniyetlerin girmesine ön ayak olmuştu.O dönemin tarihinde önemli yeri olan T.E. Lawrence’ın anılarından gazeteci Jackson Bentley’in araştırmalarıyla sinemaya aktarılan Arabistanlı Lawrence, 1963 yılında 10 dalda Oscar’a aday gösterilmiş, en iyi film ve en iyi yönetim dalları başta olmak üzere 7 dalda ödüle layık görülmüştü.Film, Osmanlı’ya bakışı nedeniyle eleştiri alıp, Türkiye’de Geceyarısı Ekspresi ile aynı sebeplerden dolayı yoğun olarak tartışıldı.

Araba sevdalısı bir otomobil hırsızının hüzünlü öyküsü. Rumelihisarı’nı mesken tutan Mahsun, evsiz-barksız işsiz ve kimsesi olmayan bir garibandır. Tüm dostları balıkçılardır. Sabahçı kahvesindeki çay borçlarına kadar herşeyine balıkçı dostlarından Reis’in sahiplendiği Mahsun, otomobil çalarak yaşamını sürdürür. Yaşamındaki tek tutkusu arabalardır. Geceleri çaldığı arabaları sabaha dek gezdikten sonra yerlerine bırakır. Çoğu zaman da onları garip bir coşkuyla, okşarcasına yıkayıp temizleyerek… Yine Reis’in sayesinde sandelyeler üzerinde uyuklamaktan kurtulur ve kahvenin tuvaletine bakma işini üstlenir. Bir gün, kahveye gelen eroin bağımlısı kıza aşık olur. Birden dünyası değişen Mahsun, hiçbir karşılık beklemeden, yatacak yeri olmayan kıza odasını açar. Ne var ki beyazcı kız, eroin almak için bedenini, bu açılan odada erkeklere satarak Mahsun’un saf dünyasında bir düş kırıklığı yaratacaktır.

Malili yönetmenin bu büyülü başyapıtı, Afrika halk hikayelerinden ilham alarak, basitçe iyilik ile kötülüğün savaşını ve şefkatin gücünü anlatır. İnsani empatinin bu denli güçlü sergilenişi, babası filmin kötü karakteri olan bir oğlundan gelir; bu da filmi aile dinamikleri açısından ilginç bir inceleme haline getirir. Yeelen, Afrika filmleri arasında en çok övülenlerden biridir. Yönetmen Souleymane Oumar Cissé, Bambara sözlü geleneğine ait bir destanı hayata döndürmek için geçmişi yeniden yaratır ve kutsal bir ritüeli tasvir eder. Bu film, geçmişi anımsatmakta mükemmel bir iş çıkarmakla kalmaz, aynı zamanda Mali'nin şimdiki zamanı ve geleceği için de çıkarımlar taşır. Geçmiş ve Şimdinin Bağı: Oğlun, babasının zorba gücünü yok etmek için kendini feda etmesi, yönetmenin filmin çekildiği dönemde Mali'yi kontrol eden diktatörlüğün son bulmasına dair umudunu yansıtır. Teknik Yaratıcılık: Ekonomik zorluklar ve çekim koşulları, yönetmenin doğaüstü olayları oldukça basit yollarla yaratmasına neden olmuş; bu da zorunluluktan bir erdem çıkararak, günümüzde pek çok Afrika filminde görülen büyülü gerçekçilik anlayışının temelini atmıştır.

Julia, kırk yaşında bir kadın... Alkolik, patavatsız, yalancı, erkeklere düşkün, kararsız... Yolun sonuna gelmiş gibi gözüken ama hala kanı kaynayan bir kadın... En umutsuz olduğu anda Meksikalı Elenayla tanışır. Elena ona bir teklif yapar. Elenanın uzun zamandır görmediği oğlunu kaçıracak ve ona teslim edecektir. Julia bu teklifi kabul eder. Ancak basit görünen bu görev, işin içine bolca para ve korkmuş bir çocuk girince beklenmedik bir hal alır. Şimdi Julianın ölümle yaşam arasında bir seçim yapması gerekmektedir...

19. yüzyılın sonları… Kuzeyin soğuk ülkesi İsveçte halk açlık ve işsizlikten kırılmaktadır. Çaresizlik içindeki bir grup İsveçli, bulabildikleri bir takaya atlayarak Danimarkanın Bornholm adasına gelirler. İş bulabilme imkânları açısından İsveçe göre bir gömlek daha iyi durumdaki bu komşu ülkeye ayak basanlar arasında, tekne kazıntısı küçük Pelle ve onun dedesi olacak yaştaki babası Lasse de vardır.

Film, siyahi eylemci Stephen Biko ve onun mesajını bütün dünyaya duyurmak uğruna hayatını tehlikeye atan beyaz liberal bir gazetecinin gerilim dolu hikayesini anlatıyor. Biko'nun gözünden Güney Afrika gerçeğini öğrenen editör, arkadaşının polis baskısıyla susturulduğunu öğrenir. Biko'nun mesajına karşı sessiz kalmak istemeyen editör tehlikeli bir görev üstlenir ve dünyaya cesaret vermek adına Biko'nun unutulmaz hikayesini anlatmaya karar verir.

Charlie Kaufman, dönemin en gözde kitaplarından birisi olan The Orchid Thief'ı Hollywood için senaryolaştırmaya çabalamaktadır. Ne kadar uğraşırsa uğraşsın, bir türlü senaryosunda yeni adımlar atamamakta, attığı her adımda da daha fazla tıkanmaktadır. Yaşadığı bütün bu sıkıntılı süreç ona yetmiyormuş gibi bir de son derece başarısız bir gerilim senaryosu yazmaya çabalayan ikiz kardeşiyle didinmektedir. Geçen her gün Charlie'nin biraz daha kaybolmasına ve kendi başını belaya sokmasına yol açacaktır...

İşlenen bir suçu, güldürü unsuruna dönüştüren ve klişelerle, basmakalıp değerlerle eğlenen bu şamatacı komedi Sırbistan’da ve diğer eski Yugoslavya ülkelerinde büyük ilgi gördü. Bir pitbul teriyer’in canını kurtarmak için yapılan ameliyat, çok farklı dünyalardan iki kişiyi bir araya getirir: Eski kafalı bir maço ve iç mimari takıntılı bir gey. Homofobi, abartılı bir toplumsal cinsiyet sergilenmesi ile buluşmuştur. Bu arada Sırp, Boşnak, Müslüman, Kosovalı, Arnavut ve Hırvat savaş gazilerinden oluşan eski hasımlar, kendilerini bir grup gey eylemciyle tuhaf bir ilişki içinde bulurlar. Bu alacalı tayfa, olanaksız ve bir ihtimal de intihar sayılabilecek bir göreve talip olurlar: Çiçeği burnunda bir Gey Onur Yürüyüşü girişimini milliyetçilerin ve neo-nazilerin saldırılarından koruyacak, etkinliğin başarıyla sonuçlanmasını sağlayacaklardır. Srdjan Dragojevic’in filmi, Balkan savaşından yıllar sonra bile iki kemikleşmiş cephe sayesinde hâlâ parçalanmış ve bölünmüş halde duran bir topluma ve Sırbistan’daki geylerin hayatta kalma stratejilerine bakıyor. Sıfatına layık bir komediden de beklenebileceği gibi, konu ne kadar eğlenceli olursa olsun, gerçek yaşamın trajedisi her zaman bir adım ötede bekliyor.İyi seyirler..

Orson Welles‘in başyapıtlarından “Muhteşem Ambersonlar“, aynı zamanda yönetmenin en talihsiz filmlerinden birisi. Yapımcı firmanın marifetiyle yarısından çoğu kurguda yok edilerek (148 dakikadan 88 dakikaya indirildi) gösterime sokulan “Muhteşem Ambersonlar“, aristokrat bir ailenin çöküşünü ve güç dengelerinin bozulması yüzünden bir anda sınıf düşmesini anlatıyor. George Amberson Minafer (Tim Holt) aristokrat bir ailenin, güç-budalası haline gelmiş oğlu. Bir mucit olan Eugene Morgan (Joseph Cotten) George’un annesine aşık oluyor, ancak kadın çok daha zengin bir adam olan Wilbur Minafer’ın (Donald Dillaway) büyüsüne kapılıyor. Yıllar sonra Eugene şehre geri dönüyor, üstelik yeni bir icadın, otomobilin yaratıcısı olarak... Welles’in ölümünden sonra bilgisayarla renklendirilen filmin kurgusunu ileride birçok başarılı filme imza atacak olan Robert Wise yapmıştı.

Karnavallarda gösteri yapan ikinci sınıf vücutçu Zampano, tuhaf bir köylü kızı olan Gelsomina’yı, fakirlikten çaresiz annesinden “satın alır” ve ikisi birlikte yola koyulurlar. Merhametsiz ve suskun Zampano, (Fellini’nin karısı Giulietta Masina’nın; Buster Keaton, Charlie Chaplin ve Marcel Marceau’nunkilerle karşılaştırılmış garip bir pandomimci uslûbuyla canlandırdığı) masum ve çocuksu Gelsomina’ya, zincir kırma numarası sırasında şapkayı dolaştırmasını, davul çalmasını ve biraz soytarılık etmesini öğretir. Kızı baştan çıkarır, ona köle muamelesi eder ve kaçmaya çalıştığında da döver. Bir taşra sirkine katıldıklarında, Gelsomina nükteci ip cambazı, soytarı Matto’yla tanışır. Zampano ona amansızca sataşan Matto’dan nefret eder. Bir seferinde tahrik üzerine bıçağını çekince tutuklanıp bir geceliğine hapse atılır. Gelsomina, Zampano’yu terk etmek ister ama Matto kızı onunla kalması için ikna eder...

Giovanna'nın kocası, 2. Dünya Savaşı’nda Rus cephesine gitmiştir. Giovanna seneler geçmiş olsa da kocası Antonio’yu beklemektedir. Savaşın bittiği haberini aldığı günden bu yana, savaştan dönenlere Antonio’nun fotoğrafını göstererek ondan bir iz aramaktadır. Bir gün tren istasyonunda, savaştan yeni dönmüş bir askere rastlar. Asker Antonio’yı tanır, ancak ona en son ne olduğunu bilmediğini söyler. Bunun üzerine Giovanna, kocası Antonio’yu bulmak için Rusya’ya gitme kararı alacaktır...

Danimarkalı usta yönetmen Carl Theodor Dreyer'in sinema kariyerinde yönettiği son film olan Gertrud, aşkı gerçek olarak hayatının tam merkezine koymuş ve bu hususta hiç taviz vermeyen bir adamı konu ediniyor.

1950’lerin Welton Akademisi ciddi, disiplinli ve akademik çevrelerde saygınlığı yüksek olan bir okuldur. Okul yönetiminin muhafazakar ve ortodoks tavırları okulu öğrenciler için sıkıcı ve bunaltıcı bir yer haline getirmektedir. Fakat yeni İngilizce öğretmeni John Keating’in okula atanmasıyla çok şey değişecektir.Keating öğrencilerine ders kitaplarını yırtıp atmalarını, kalıplaşmış düşünce şekillerinden uzaklaşmalarını ve hayatlarını dolu dolu yaşamalarını öğütlemesiyle okulun statükocu tavrına son derece zıt bir profil çizmektedir. Öğrencilerini şiir ve nitelikli edebi yapıtlarla tanıştıran Keating onların pek çoğu üzerinde derin bir etki yaratır ve onların geleceğe dair hayallerinin şekillenmesini sağlar.Elbette Keating’in yaklaşımının okul yönetimi tarafından fark edilmesi ve üstüne gidilmesi uzun sürmeyecektir. Fakat okul müdürü Nolan Keating’i okuldan uzaklaştırma kararı aldığında hayatlarını değiştirdiği öğrencileri Keating’i savunmak için harekete geçerler.1989’da dört dalda Oscar’a aday olan Ölü Ozanlar Derneği, Tom Schulman’a En İyi Senaryo ödülünü getirmişti.

Perhan Romanya'da büyükannesiyle yaşayan yeniyetme bir çingenedir. Çingenelerin doğayla bütün ve kendilerine has atmosferinde, Perhan da biraz kendi iç dünyasında biraz da kız arkadaşının aşk ateşinin içinde yaşamaktadır. Genç çingene, his yoğunluğu yaşadığında nesneleri uzaktan hareket ettirebilmektedir de.Mafyatik işler peşindeki Ahmed, ondan yararlanmak için Perhan'ı kendisiyle beraber şehre gelmeye ve yaşadığı noktayı terketmeye ikna eder. Perhan bu yeni hayata tek bir şey için katlanır: yeterince para biriktirmek ve sevdiklerine geri dönüp evlenebilmek. Bir yandan da bacağından ameliyat olmak için onlardan ayrılan kız kardeşini bulmayı ummaktadır.Yönetmen Emir Kusturica'ya uluslararası alanda tanınma getiren ve Cannes'da coşkuyla taçlandırlan bu ilgi çekici yapım, aynı zamanda tamamı çingene dilinde çekilen ilk film özelliğini de taşıyor. Müzik, dram, hayal, bildiğiniz tüm Kusturica bileşenlerini barındıran bir yapım.

Connecticut banliyösü, 1973. Amerika Watergate skandalı ile çalkalanırken, Hood ve Carver aileleri şükran Günü'nde aynı çatı altında toplanma planları yapmaktadır. 2 aile de huzursuz sessizlikler, cinsel deneyimler, kültürel bir karmaşa ve seks oyunları içerisinde sürüklenmektedir. Herkesi bir araya getiren fırtınalı bir gece, bu 2 aile arasında gizli kapaklı yürütülen ilişkilerin beklenmedik bir şekilde sonuçlanmasına neden olur.Bu filmi Türkçe Dublaj olarak eklememize yardımcı olan @Emrullah'a teşekkürler...

Kardeşinin ölümünün ardındaki gerçekleri araştıran Will Lockhart, kör olmak üzere olan, çok sevdiği oğlu sadistçe eğilimler gösteren zengin bir çiftlik sahibinin Kral Learvari aile ilişkilerine bulaşır. Nicol’un, adamlarına Stewart’ı yakalatıp bir yaranın diyeti olarak kahramanın eline kısa mesafeden ateş eder. Kâhya Vic Hansbro, mertlikte esas kahramana neredeyse denktir ama çiftliklerini yönettiği, ne var ki isyancı Apaçilere tüfek satmak gibi kirli bir işe bulaştığı için asla varisi olamayacağı ailenin kendisine içerlemesiyle onun düşmanı olur.

"Düşler" farklı hikayelerin anlatıldığı, birbirinden bağımsız 8 kısa filmden oluşuyor. "Sunshine Through The Rain", ailesi tarafından dışarı çıkması yasaklanan bir çocuğun, toplum tarafından kutsal sayılan bir günde yaşadıklarını anlatıyor. "The Peach Orchard", insanoğlunun doğaya müdahelesinin yol açtığı sonuçları vurgularken, "The Blizzard"la bir dağda mahsur kalan insanların dramını perdeye yansıtıyor. "The Tunnel", ölümlerinden sorumlu olduğu ölü askerleri bir tünel çıkışında gören adamın dramını anlatıyor... "Crows", ünlü ressam Vincent Van Gogh'un yaşadığı bölgeye ve sanatına dair bir çalışma.. Güneşli bir yaz gününde yaşananları "Village of the Watermills" ile anlatan Kurosawa, son iki bölümde ("Mount Fuji in Red" ve "The Weeping Demon") nükleer tehlikenin insanlık üzerindeki etkilerini araştırıyor..

2.Dünya Savaşı nın sonlarına doğru 1944 yılında Nazi işgali altındaki Roma şehrinde yaşayan bir grup insanın hikayesi anlatılır.Gestapo Nazilere karşı yapılan direniş hareketinin lideri olan Giorgio Manfredi (Marcello Pagliero) nin peşine düşmüştür.Yakın arkadaşı Francesco (Francesco Grandjacquet),Francesconun evlenmek üzere olduğu dul Pina (Anna Magnani) ve Rahip Don Pietro Pellegrini (Aldo Fabrizi) birlikte Giorgionun bir an önce Romadan ayrılabilmesi için yeni bir kimlik edinmesine yardımcı olurlar.

Alec Leamas, Soğuk Savaş döneminde Doğu Almanyaya gönderilmiş bir İngiliz casusudur. Dışarıdan bir göçmen, İngiltereden kaçan bir istihbarat görevlisi gibi görünse de asıl amacı komünist topraklarda bilgi kirliliği yaymaktır. Fakat görev için geldiği bu ülkede planlar işledikçe aslında kendi hükümetinin onu kullandığını fark eder. Leamas İngiliz istihbaratı için her hangi bir piyondur. Artık hem içinde bulunduğu görevden kurtulmaya çalışır hem de onu aşağılayan sistemden... Yazar John le Carre’ın aynı adlı romanından Martin Ritt tarafından uyarlanan film, ajan öyküsüne karanlık sulardan bakan bir yapım. Başrolde ise efsanevi İngiliz aktörlerden Richard Burton yer alıyor.

Carlanın Şarkısı, Güney Amerikadaki (Nikaragua) askeri diktalara karşı verilen savaşın, ABDnin ve Avrupalı egemenlerin entrikalarının insanların hayatını nasıl zehir ettiğinin hikâyesidir. Yönetmen Loach, hikâyeyi aşk üstüne kurmuştur; İngilterede yaşayan sıradan bir otobüs şoförünün bir kadının arkasından kilometrelerce uzağa gitmesini anlatır. Loach, Carlanın hikâyesini İngilterede başlatır ve Nikaragualı gerillaların arasında bitirir. Film iki bölümden oluşur: Birinci bölümde; Glasgowlu, başına buyruk otobüs şoförü George, genç bir kadının (Carla) otobüse biletsiz binmesine göz yumar. Nikaragua göçmeni olan Carla, eski bir sandinist gerillasıdır. Aralarında bir ilişki başlar. George, Carlanın hikâyesini ögrenir. Filmin ikinci bölümünde George, Carlanın dava arkadaşı ve sevgilisi olan Antonioyu bulmak için Nikaraguaya gider.

Tanınmış bir yazar ve eşi, 10 senelik evliliklerinin ardından ilişkilerinin bitme noktasına geldiğini farketmeye başlarlar. Kadın bu evlilikten sıkılmıştır. Bir aile dostuyla olan evlilik dışı ilişkisi, adamın aniden ölmesiyle kadını iyice umutsuzluğa itmiştir. Film bir günü ve bir geceyi anlatır. Şafak sökmeye başladığında, çiftin katılmış olduğu parti de bitmektedir ve alışkanlıklar, korku, yalnızlık ve acı, çifti son kez bir araya getirir...

Sıradan bir yaşamı olan böcek ilaçlayıcısı Bill aslında bir yazar olmak istemektedir. Fakat geçindirmesi gereken bir evi, bakması gereken bir karısı vardır. Karısı Joan'ın evdeki böcek ilaçlarıyla kafayı bulduğunu ve bağımlı olduğunu öğrendiğinde Bill de ona katılacak ve gözünün önünde başka bir dünyanın kapıları açılacaktır..

bAmerikan Ordusu ve Vietnam Savaşı, fakat bu kez Stanley Kubrick bakış açısıyla. Filmin başlarından ortalarına kadar askeri disiplinin farklı kişiliklerdeki askerler üzerinde nasıl bir etki yarattığını izliyoruz. Bu etki daha çok psikolojik bir tahribat olarak yorumlanabilir. Filmin geri kalanında savaş alanındayız ve tüm gerçekliği ile savaşı hissediyoruz . Filmin, esas olarak bir savaş filmi olması dışında özetlenebilecek bir konusu yok fakat bu konunun işlenişi savaşın insanları ne hale getirdiğini anlatmaya yetiyor. Kurguda kullanılan savaş bunu göstermek için bir araç sadece. Bu yüzden, bir 'Rambo' filmi beklentisi içinde olmayınız.

2013 Berlin En İyi İlk Film, En İyi Film-Çocuk Jürisi, Uluslararası Af Örgütü Ödülü Ahlo, doğduğundan beri lanetlidir. En azından diğerleri böyle düşünmekte ve onun kötü şans getirdiğine inanmaktadır. Babası ve büyükannesiyle bir mülteci kampına gönderilir fakat buradan da kovulurlar. Evlerini kaybedip taşınmak zorunda kaldıklarında Ahlo, kimsesiz Kia ve onun James Brown hayranı uçuk amcası Purple ile tanışır. Yeni bir ev bulmak kaygısıyla hep birlikte yola çıkarlar. Savaşın izlerini hâlâ taşıyan ülkeyi boydan boya geçen Ahlo, lanetli olmadığını kanıtlamak için son bir çabayla, yılın en tehlikeli yarışması olan Roket Festivali´ne katılmak için devasa bir füze yapar. Dünyanın en çok bombalanan ülkesi gökyüzüne ateş açtığında, küçük bir çocuk af dilemek için cennete ulaşacaktır. Kim Mordaunt´un gerçek ritüeller ve törenler içeren bu ilk uzun metrajı, çok fazla tanınmayan Laos´ta çekilen ilk uluslararası film. Daha önce sinemada hiç yer bulamamış bir dünyaya eşsiz bir bakış...

Yapacak hiçbir şeyinizin olmadığı, hayatınızda bir şeyler olmasını beklediğiniz, aşık olup aşk acısı çektiğiniz, her şeyi yapmayı isteyip de hiç bir şey yapamadığınız adına gençlik denen döneme bir de Wong Kar-Wai’ın kendine has uslubu ve muhteşem görüntüleri aracılığıyla bakabilmek için kaçırılmaması gereken bir fırsat. 1960'lı seneler... Yakışıklı fakat sorumsuz genç adam Yuddy sarhoş bir kadın olan üvey annesinden öz annesinin Filipinler'de yaşadığını öğrenir. Bu esnada iki genç kadın ona aşık olma şansızlığına yakalanmıştır. Aynı esnada Tude isimli polis memuru da kızlardan birine aşıktır... O da şansızdır. Bütün aşklar karşılıksız kalır.

Kızı Marina ve torunu Ada ile birlikte Gürcistan’da yaşayan Eka’yı hayata bağlayan en önemli şey, Fransa’da kaçak olarak çalışan oğlu Otar’dan gelen telefonlar ve onun gönderdiği mektuplardır. Fakat bir gün Otar ölür. Bu acı gerçeği Eka’ya söyleyemeyen Marina ve Ada, Otar’ın ağzından mektuplar yazarak ölümü, ellerinden geldiğince gizlemeye çalışacaklardır.Julie Bertucelli’nin ilk filmi olan Depuis qu'Otar est Parti... (Since Otar Left) - Otar Gittiğinden Beri, Cannes Film Festivali'nde iki ödül birden kazanmıştı. Filmin toplam 12 ödülü bulunuyor.

Yugoslavya'da dünyaya gelen yönetmen Emir Kusturica'nın yönetmenliğini yaptığı bu film "Underground", 1995 yılında vizyona girdi. Dusan Kovacevic'in kitabından uyarlanan yapım, Cezayir, Sırbistan, Bulgaristan ve Almanya'da çekildi. Filmde Miki Manojlovic, Lazar Ristovski, Mirjana Jokovic, Srdjan Todorovic, Ernst Stötzner, Slavko Stimac ve Davor Dujmovic gibi isimler de bulunuyor. II. Dünya Savaşı sırasında Belgrad'da (Sırbistan) geçen film, savaş ve komünizme ince esprilerle göndermelerde bulunuyor.Marko ve arkadaşı, aynı kadına aşık olmuş iki ayrılmaz arkadaştır. Eğlence cümbüş geçen günlerden birinde savaş, onların ülkesine de uğrar ve şehri abluka eden Almanlar'a karşı ikili kendi silahlarını üreterek karşılık verirler.

Intimní osvětlení (Samimi Aydınlatma), 1965 yapımı bir Ivan Passer filmidir. Çek Yeni Dalgası'nın diğer politik ve sert örneklerinin aksine, bu film sinema tarihinin en zarif, insancıl ve "küçük" anlara odaklanan başyapıtlarından biri olarak kabul edilir.Filmin Konusu ve TemasıFilm, büyük bir dramatik olay örgüsü üzerine değil, iki eski dostun yıllar sonra bir araya geldiği bir hafta sonuna odaklanır: Buluşma: Şehirde yaşayan başarılı bir çelist olan Petr, genç sevgilisiyle birlikte taşradaki eski müzisyen arkadaşı Bambas'ı ziyarete gider. Zıtlıklar: Bambas, yerel bir bando şefi olmuş, evi çoluk çocukla dolmuş, gündelik telaşların ve yerel bir cenazede çalma gibi sıradan işlerin içinde kaybolmuştur. Petr ise daha "seçkin" bir hayat sürmektedir. İçerik: Film boyunca bu iki eski arkadaşın geçmişi yad etmelerini, yemek masası sohbetlerini, aile içi küçük sürtüşmeleri ve aslında her iki tarafın da birbirinin hayatına duyduğu gizli iç çekişleri izleriz.Öne Çıkan Özellikler Gündelik Hayatın Şiiri: Film, "hiçbir şeyin olmadığı" anların güzelliğini yakalar. Ivan Passer, büyük ideolojik söylemler yerine insanların tavuk peşinde koşması veya komik bir yemek yeme sahnesi gibi sıradan durumlarla hayatın absürtlüğünü ve sıcaklığını anlatır. Amatör Oyuncular: Passer, doğallığı korumak için filmde profesyonel olmayan oyunculara yer vermiştir. Bu sayede film, bir kurgudan ziyade gizli bir kamerayla kaydedilmiş gerçek bir yaşam kesiti hissi verir. Müzik: Filmin ruhunda müzik vardır; ancak bu müzik sadece icra edilen bir sanat değil, karakterlerin arasındaki bağı temsil eden bir unsurdur. Siyasi Alt Metin: Doğrudan bir rejim eleştirisi yapmasa da, bireyin özel alanına ve gündelik mutluluk arayışına odaklanması, o dönemin kolektivist baskısı altında başlı başına insancıl bir "direniş" olarak görülmüştür.Sinema Tarihindeki YeriIntimní osvětlení, Milos Forman'ın yakın dostu olan Ivan Passer'in yönettiği tek Çek yapımı uzun metrajlı filmdir (daha sonra ABD'ye göç etmiştir). Birçok eleştirmene göre, "en az malzemeyle en büyük etkiyi yaratan" nadir filmlerden biridir.

“Cinayet Günlüğü” hikayesi gerçek olaylara dayanan bir polisiye. Başkent yakınlarındaki bir taşra kasabasında yağmurlu havalarda işlenen esrarengiz kadın cinayetlerini çözmeye çalışan 2 polis memurunun başından geçenler konu alıyor... Bu polislerden ilki yakaladıkları şüpheliyi hemen suçlu olarak damgalamak isteyen ve şiddetle itiraf almaya çalışan “geleneksel” polis ve başkentten bu işin çözülmesine yardımcı olması için yollanan şüpheliden delile değil delilden şüpheliye ulaşmaya çalışan analitik düşünce tarzına sahip polis. Fakat olaylar çetrefilleştikçe yavaş yavaş rollerin değişmeye başladığını görürüz.

Bavyera kralı Ludwig'in 1864'teki taç giyme töreninden 1886'daki ölümüne kadar romantik bir kahraman olarak tarihsel çağrışımları. Richard Wagner'in ihanetine uğrayan, Avusturyalı kuzeni Elisabeth'e aşık, onun tarafından terk edilmiş, eşcinselliği yüzünden eziyet çeken Richard Wagner, yavaş yavaş deliliğe doğru kayar.