Hikaye 1994 yılında başlıyor. Mükemmel bir öğrenci olan Shen Chia-yi öğretmenleri ve sınıf arkadaşları arasında oldukça popülerdir. Yaramaz bir öğrenci olan Ko Ching-teng ise uzun zamandır sınıf arkadaşı olmalarına rağmen Shen Chia-yi’ye karşı hiçbir ilgisi olmadığını söyler. Bir gün öğretmen olumsuz bir davranışı yüzünden Ching-teng’in yerini değiştirir ve onu Chia-yi’nin önüne oturtur...

Jung-Won otuzlu yaşlarında pençesine düştüğü amansız hastalığa rağmen günlük yasamına devam eden, her zaman güler yüzlü olmaya çalısan bir fotoğrafçıdır.Da-rim ise yine kendisi gibi trafik memureliği yapan arkadaşıyla aynı evde yaşayan kendi halinde bir kadındır. Fotoğraflarını yaptırmak için girdiği dükkanında yeni tanıştığı Jung-won'dan çok etkilenir.Da-rim artık sık sık dükkana uğramaya başlayacaktır.

Film, küçük bir kasabada fakir ve cahil babası ve üç amcasıyla birlikte yaşayan on üç yaşındaki Guntherin ıstıraplı ergenliğe geçiş hikâyesini anlatıyor. Gunther baba evinde her gün fazlaca alkol, kadın, uygunsuz durum ve aylaklıkla karşı karşıya kalır. Görünüşe göre o da gelecekte aynı kaderi paylaşacaktır. Acaba bu talihsizlikten kurtulmayı başarabilecek midir? Oyuncuları ve teknik ekibinin deniz kenarında bisiklete çıplak binerek Cannesı çalkaladığı bu komedi, bu korkunç ailenin hiçbir berbat anını ıskalamıyor. Film, 2010 senesinde, İstanbul Film Festivali Uluslararası Yarışmada En İyi Film ödülünü kazanarak Altın Lale ödülünün sahibi oldu...

“Bu alçak gönüllü genç kadının içinde iki farklı karakter birbirine üstünlük sağlamaya çalışıyordu, gerçek ve korkunç bir şekilde”Çoklu kişilik bozukluğu olan bir kadının farklı karakterleri arasında gidip gelen hayatının gerçek hikâyesi.Asıl olarak senaryo yazarlığı ile tanınan Nunnally Johnson’dan bir psikolojik dram. İki farklı karakter arasında sıkışan bir kadının finale doğru sayısı üçe çıkan karakterlerinin içinde kaybolup gitmesinin bu hikâyesi sinemasal özelliklerinden çok konusunun ilginçliği ve Joanne Woodward’ın hak ettiği ödüllere boğulmuş oyunu ile dikkat çeken bir çalışma.Nunnally Johnson toplam sekiz filmden oluşan yönetmenlik kariyerinde en çok bu çalışması ile dikkat çekmiş ama film onun yönetmenliğinden pek de yarar görmüşe benzemiyor. Gerçek bir hikâyeye dayanan ve hastanın tedavisi ile uğraşmış iki doktorun yazdığı kitabın kronolojik ve biraz düz bir uyarlaması karşımızdaki. Senaryoyu da yazan Johnson’ın bu tercihi muhtemelen hikâyenin gerçekliğini daha da ön plana çıkarma çabasının bir sonucu. Zaten filmin başında Amerikalı gazeteci ve televizyoncu Alistair Cooke hikâyenin gerçekliğini vurgulayan bir kısa konuşma yapıyor ve film boyunca zaman zaman dış ses olarak hikâyeye kısa açıklamalar getiriyor. Bu dış ses, pek çok filmde olduğu gibi burada da gereksiz kesinlikle ve her ne kadar yönetmenin hikâyenin gerçekliği üzerine yüklenme çabasının sonucu olsa da filme herhangi bir katkıda bulunmuyor.Hikâye gerçek ve ilginç, ve hayli düz olsa da akıcı bir şekilde ilerliyor ve kendisini seyrettiriyor ama filmin sinema sanatı açısından bakıldığına akılda iz bırakan bir yanı yok. Bunun tek istisnası Joanne Woodward’ın oyunu. Üç farklı karakteri (cinselliği bastırılmış ev kadını, ilişkilerinde baştan çıkarıcılığa soyunan bir rahat kadın ve adeta üçünün ortasında durur gibi görünen bir üçüncü kadın; hikâyede ilkinin soyadı “White”, ikincisinin ki “Black” olunca üçüncü de “Gray” soyadına sahip olmalı sanırım, her ne kadar film bunu dillendirmese de) inandırıcılıktan uzaklaşmayan ve ikna edici oyunu ile filmin tüm yükünü sırtlanıyor. Yine de belirtmek gerekir ki onun bir karakterden diğerine geçiş yaptığı sahnelerin çoğunda yönetmen görüntüyü keserek bir başka karakteri kısa süreliğine karşımıza getiriyor ve oyunculuğun görsel bütünlüğüne engel oluyor. Bu ”kesme” karakterler arası geçişi görselleştirmenin zorluğundan ve dolayısı ile ikna edici olamama endişesinden kaynaklanıyor muhtemelen.Özetle, ilginç hikâyesi, Woodward’ın oyunu ve bir gerçek hikâye izliyor olmanın verdiği ilave motivasyonla ilgiyi hak eden bir çalışma. Hikâye David Cronenberg veya David Lynch’in elinde nasıl bir biçim alırdı diye düşünmek hayli eğlenceli olabilir aslında. Bu durumda labirentler içinde kaybolur muyduk bilmiyorum ama sinema sanatı açısından daha çekici bir sonuca ulaşacağımızdan eminim.www.gurkankilicaslan.com'dan alınmıştır.

Mountain Riviera, geçen yıldan sonra final kemerini takmaya hazırdır. Ancak doktor, yediği tek bir yumruğun bile onu ebediyen diskalifiye edeceğini söyler. Sadık antrenörü ve kibar müşteri danışmanının da desteğiyle istemeye istemeye ringlerin dışında bir iş bulmaya razı olur. Fakat finans danışmanı Maishin'in onun için daha başka planları vardır. Büyük bir bahis uğruna Rivera'yı ringlere dönmeye zorlar...

Başarılı bir akademisyen ve yazar olan Bernardın hayatı karısı Joanın kendindeki yazarlık yeteneğini keşfetmesi ile altüst olur. Kıskançlık krizleri yaşamaya başlayan çiftin boşanma kararı alması ise Berkman ailesinin genç fertleri Frankle Waltun hayatını altüst edecektir. Joan küçük oğlunun tenis hocası ile flört etmeye başlarken, Bernardta 16 yaşındaki oğlunun ilgi duyduğu öğrencilerden birine göz koymuştur. Aniden alınan boşanma kararı aile bireylerinin birbirlerini tekrar değerlendirmesine yol açacaktır. Noah Baumbach?ın kendi hayatından esinlenerek yarattığı film bizi 80lerin Brooklyninde trajikomik bir aile hikayesiyle yüzleştirirken, yönetmenin kendisine de başta Sundance?den olmak üzere birçok festivalden ödül getirdi.

İstanbullu bir adamın taşralı bir genç kadına aşkı konu edilir. Haşmet, iflas etmiş saraylı bir ailenin son temsilcisidir. Elden çıkardıkları yalının bahçesinde bir kulübede yaşayıp seyyar fotoğrafçılık yaparak geçimini sağlamaktadır. Bir gün artist olma hayaliyle İstanbul’a gelen Ayşe’yle tanışır. Haşmet, Ayşe’ye âşık olur. Genç kadının kötü yola düşmesinden korkarak ona yardım etmeye karar verir

Sinemamıza yeni düşen genç yönetmen Kaan Müjdeci’nin sinemaskop çekilmiş 2014 yapımı “Sivas” filminin hikâyesi Yozgat’ın köylerinde geçiyor. Filmin tam ortasında on yaşındaki Aslan’la Sivas kangalı olan Sivas. Bu film, 71. Venedik Film Festivali’nde “Altın Aslan” ödülüne aday olmuştu.Yönetmen bu filmini büyük ozanlardan Neşet Ertaş’a adamış. Sonda arabanın teybinden üstadın sazı ve sesi duyulmaya başlıyor. Yönetmen filminde müzikleri dış ses olarak kullanmış. Bu sıcak, içtenlikli, esprili gerçekçi film insana iyi geliyor.

Kahramanmaraşta yaşayan fakir bir Alevi ailesi, kendilerinden önce giderek hayallerine kavuşan tanıdıklarına özenerek İsviçreye göç etmeye karar verir. Bu uğurda sahip oldukları her şeyi geride bırakarak yola koyulurlar. Bu tehlikeli yolculukta önce yurtdışına kaçmak, sonra da İtalya üzerinden son derece zor şartlarda İsviçre sınırına ulaşmak zorundadırlar.

Bornova Bornova, sıradan hayatların çok büyük beklentilere dönüşmesini konu alıyor. Salih ve Hakan abi-kardeş gibidirler. Askerden yeni dönen ve sakatlık yüzünden futbolculuk kariyeri başlamadan bitmiş olan Hakan vasıfsız ve işsizdir. Taksici olmayı bekler. Mahallenin psikopatı Salih Abi’si onu dinleyen ona kendince öğütler veren tek kişidir. İyi ve eğitimli bir aileden gelen Salih mahalledeki her türlü yasadışı işe bulaşır. Çevredeki herkes ondan korkar. Hakan’ın “hasta olduğu” ama konuşmaya cesaret edemediği liseli Özlem de buna dahildir.Erotik fanteziler yazarak geçimini sağlayan felsefe doktora öğrencisi Murat, Salih’in çocukluk arkadaşıdır. Hakan’a, Salih ve Özlem arasında geçen ve erotik fantezi olarak kullandığı bir olayı anlatır. Hakan, hayalkırıklığına uğramış ve kafası karışık olarak anlatılanların tamamını öğrenmek için Özlem’in evine doğru yola çıkar. Özlem ise Hakan’ı görünce ondan korkar. Ancak hiçbir şey anlatıldığı gibi değildir...

Bizim Büyük Çaresizliğimiz, lise yıllarından beri yakın arkadaş olan, 30’lu yaşların sonundaki iki adamın, Ender ve Çetin’in dostluğunu konu alıyor. Uzun yıllar hayatları farklı yönlere giden iki yakın arkadaş, Çetin’in yıllar sonra Ankara’ya dönmesiyle çocukluk hayallerini gerçekleştirir ve aynı evde yaşamaya başlarlar. Tam birlikte yeni bir hayat kurmuşlarken, yurtdışında yaşayan arkadaşları Fikret Türkiye’de tatildeyken bir trafik kazası geçirir ve annesiyle babasını kaybeder. Almanya’ya geri dönmesi gereken Fikret, Ender ve Çetin’den, Ankara’da üniversite öğrencisi olan kız kardeşi Nihal’in okulunu bitirene kadar, yani iki yıl boyunca, onlarla kalmasını ister.

Kosmos mucizeler yaratan bir hırsızdır. Dağlardan taşlardan, ağlayarak ve sanki birilerinden kaçar gibi gelir bu zaman dışı sınır şehrine. Şehre girer girmez nehirde boğulan bir küçük çocuğu kurtarır ve mucize yaratan insan olarak hemen kabul görür şehirde. Kosmos sıradan birisi değildir. Kosmos’u hiç yemek yerken ya da uyurken görmeyiz. En büyük ihtiyacı çay, tek besini ise avuç avuç yediği kesme ya da toz şekerdir. Şaşırtıcı maharetlerinden birisi de yüksek yüksek ağaçlara büyük bir kolaylıkla tırmanıp, incecik dallarında bir kuş gibi oturabilmesidir. Kosmos herkesi irkilten bir isteğini açık sözlülükle belirtir: Aşk peşindedir.

1999 yılına dönüyoruz. 3 ayrı görsel ve kültürel atmosferde geçen, birbirine dolanmış iki ayrı öykünün bileşkesi bu. Göremeli futbolcu Şeytan Rıdvan ile İstanbullu Hayalet Cevherin tek ortak yanı vardır; birlikte yaptıkları askerlik. Güneydoğuda birlikte savaşmış, silah arkadaşlığı yapmışlardır. Rıdvanın da, Cevherin de askerden sonrası için farklı hayalleri vardır. Farklı toplumsal değerlerin, folklorun bu iki Türkiyeli insanı da hayatın içine dönerler dönmesine, ama artık aynı insanlar değildir onlar: Mayın tarlasında bacağını kaybetmiş olan Rıdvan, Göremedeki futbol sahasına ancak boynu bükük çıkacaktır. İstanbuldaki karmaşaya artık sağ kulağı olmadan gelen Cevheri ise yine büyük bir üzüntü beklemektedir: Depremde göçük altında kalan babasının acı anısı...

Manikürcü Nermin ile kaynak işçisi Mehmet birbirlerine âşıktır. Evlilik hazırlığı yapan çift, bütçelerine uygun bir ev bulamaz. Bu duruma çok üzülen Nermin, evlilikle ilgili umudunu kaybeder. Bu sırada Nermin, zengin bir ailenin oğlu olan Ender ile tanışır. Ender’in evlilik teklifi Nermin’in kafasını karıştırır. Gecekondu hayatından sıkılan ve zengin bir hayatın hayalini kuran Nermin, bu teklifi kabul eder. Ender’in ailesi ise bu birlikteliğe karşı çıkar. Nermin, Mehmet’ten ayrıldığına pişman olur ve geri dönmek ister. Ancak gururu kırılan Mehmet, intikam plânları yapacaktır.

Manav Halil kendi halinde yaşayan bir adamdır. Bir akşam, arkadaşlarının ısrarıyla gittiği pavyonda şarkıcı olan Sabihayla tanışır ve birbirlerine aşık olurlar. Sabiha, arkadaşı Müjganın birbirlerine uygun olmadıkları yönündeki uyarılarına rağmen Halili evine alır ve birlikte yaşamaya başlarlar. Ancak, Sabihanın Halilin hayatıyla ilgili bilmediği gerçekler vardır.

1920li yılların sonunda Hindiçin Liseli bir Fransız kız, Mekong nehrindeki bir vapurda zengin bir Çinli ile tanışır ve onun birlikte yolculuk etme teklifini kabul eder. Sonrasında genç kız, adamın garsoniyerine gidecek ve ilk aşkı orada yaşayacaktır. Irklar arası sürtüşmenin, para ve statü gibi değerlerin şekillendirdiği bu tutku dolu ilişki, Çinli adam için ömür boyu unutulmayacak gerçek aşk anlamını taşıyacaktır. Ünlü yazar Marguerite Durasın Fransanın en önemli edebiyat ödülü Prix Goncourta layık görülen ve kendi yaşam öyküsünden izler taşıyan romanından, baş döndürücü güzellikte bir uyarlama.

Jean Jacques Annaud'un yönettiği La Victoire en Chantant (Noirs Et Blancs En Couleur) (Black and White in Color) - Siyahlar, Beyazlar ve Renkliler, 1. Dünya Savaşı'nın başlangıcından haberi olmayan Fildişi Sahili'ndeki bir grup Fransız, Alman ve Yerli halkın başından geçenleri bir Fransızın gözünden anlatmaktadır.Film En İyi Yabancı Film dalında Oscar kazanmıştır.

Julio Denis, psikiyatr doktor olarak bir nöropsikiyatri hastanesinde çalışmaktadır. Bir gün hastaneye Rantés adında, başka gezegenden geldiğini iddia eden genç bir adam gelir. Kendisine paranoyakça davranmasına karşın, Rantés’i hayatına sokmaya başladıkça, gerçekten deli olup olmadığını sorgulamaya, kendi hayatını ve mesleğini yeniden gözden geçirmeye hatta kendinden şüphe etmeye başlayacaktır.

Oliverio, 30’lu yaşlarında, aynı zamanda Buenos Aires'i gezerken, geçinmek için ticari şiirler yazan bir şairdir. Tek istediği, onu anlayan ve ayaklarını yerden kesecek olan hayatının kadınını bulmaktır. Montevideo'da tanıştığı, bir hayat kadını olan Ana'ya aşık olur.Mario Benedetti'nin katılımı, Juan Gelman'ın şiirleri ve yönetmenin hipnotik görüntüleri ile gerçeküstü dokunuşlara sahip riskli bir film olan El Lado Oscuro Del Corazón (The Dark Side of the Heart) - Aşkın Karanlık Yüzü dikkate değer bir yapım.

Bu acımasız hikayede 3 genç kız aynı şekilde ağaçlıkların arasında ölü olarak bulunur. Pedofili olduğundan şüphelenilen tek zanlı soruşturma sırasında intihar eder. Takıntılı bir detektif ise soruşturmadan çekilmesine rağmen araştırmaya devam eder.

"Drommen" (Türkçe adıyla "Düş"), yönetmeni ve senaristi olan bir 2023 yapımı Norveç filmidir. Film, dramatik bir hikayeyi anlatırken fantastik ve gerçeküstü öğeleri bir araya getirerek izleyicileri etkileyici bir yolculuğa çıkarır. "Drommen", sinematografik güzellikleri, karmaşık karakterleri ve derin temalarıyla dikkat çeken bir yapım olarak öne çıkıyor.Filmin hikayesi, 10 yaşındaki bir kız olan Eliana'nın etrafında şekilleniyor. Eliana, ailesiyle birlikte kırsal bir kasabada yaşayan bir çocuktur. Bir gece, Eliana gizemli bir rüya dünyasına adım atar. Bu rüya dünyası, gerçeklikten oldukça farklı bir yerdir ve fantastik yaratıklar, büyülü manzaralar ve tuhaf olaylarla doludur. Eliana, bu dünyayı keşfederken, hem kendi korkularıyla yüzleşmek zorunda kalır hem de çevresindeki kişilere yardım etmek için bir görev üstlenir."Drommen", rüya ve gerçeklik arasındaki sınırları bulanıklaştırarak seyircilere büyülü bir deneyim sunar. Film, görsel efektler ve sanatsal tasarımlar kullanarak rüya dünyasını canlı ve etkileyici bir şekilde yansıtır. Kostümler, setler ve sinematografi, izleyicilere bu fantastik dünyayı keşfetme fırsatı verir.Film, aynı zamanda derin duygusal ve psikolojik temaları ele alır. Eliana'nın rüya dünyasında yaşadığı maceralar, iç dünyasının yansıması olarak görülebilir. Eliana, kendi korkularıyla yüzleşirken, cesaretini keşfeder ve büyüme süreciyle karşı karşıya gelir. Aynı zamanda, aile bağları, arkadaşlık ve insanın içsel gücü gibi evrensel konular da filmde işlenir."Drommen", performanslar açısından da dikkate değerdir. Eliana'nın rolünü canlandıran genç oyuncu, izleyicilere duygusal bir bağ kurma konusunda etkileyici bir performans sergiler. Diğer oyuncular da karakterlerine derinlik ve inandırıcılık katarak hikayenin gücünü artırır.

Andrés Wood’un yönettiği Violeta se Fue a Los Cielos (Violeta Went to Heaven) - Violeta Cennete Gitti, Latin Amerikan folk müziğinin annesi olarak tanınan, Şilili şarkıcı ve söz yazarı Violeta Parra’nın hayatını konu ediniyor. Sefalet içinde geçen bir çocukluğun ardından uluslararası üne sahip bir popüler kültür ikonuna dönüşen Parra’nın sıra dışı hayatı beyazperdeye taşınıyor.

1973 yılında Şili dünyanın gelmiş geçmiş en kanlı darbelerinden birine ev sahipliği yaptı. Binlerce insanın öldüğü ve eskisinden daha büyük bir sefalete sürüklendiği bu darbenin hazırlık döneminde, sokaktaki insanın yaşayışını ve umutlarını, iki küçük çocuğun gözlerinden izliyoruz. Özel bir Katolik okulunun müdürü olan Peder McEnroe'nin hayattaki en büyük amacı insanların daha adil ve eşit şartlar altında yaşamasına yardımcı olmaktır. Ancak sadece bir okul müdürü olarak elinden gelen, zengin olmayan ailelerin çocuklarını da, bazı velilerin desteğini de alarak okula kabul ettirmektir. Santiagolu zenginlerin sadece birkaç sokak ötesinde bir gecekonduda yaşam savaşı veren Pedro Machuca okula işte böyle kabul edilir ve zengin ama utangaç olan Gonzola Infante ile tanışır...

Açlık öldürebilir ama gurur kırılması daha çok acı verir. Açlık uzadıkça bulanıklaşan zihin, gururu kenara bırakabilir. Birçoğumuz da öyle yapabiliriz eğer kendimizi katı kurallarla eğitmemişsek. Filmdeki karakter ölesiye aç kalıyor ve tek umudu, yeni yazdığı öyküyü yayınlatabilmek. Öylesine aç ki arada yazdığı kağıtları çiğneyip tükürüyor ama asla gururundan taviz vermiyor. Paralı olduğu dönemlerden tanıdığı dostlarını gördüğünde ise onlara her şey yolunda imajı çiziyor...Knut Hamsun'un, çoğu zaman yiyecek bir lokma dahi bulamayan bir İskandinav aydınının gururu ve parasızlığı arasında gidip gelmelerini anlattığı romanının aynı adla beyaz perdeye uyarlaması olan Sult (Hunger) - Açlık, toplam 7 ödül kazandı.

Erik Løchen'in yönettiği 1959 yapımı Jakten (The Chasers) filminde, aynı kadına aşık olan iki adam ve sevdikleri kadın kuş avlama sezonunda bir dağa giderler. Ancak aşk üçgeni bir trajediyle son bulur. Fakat gerçek bu mudur?

Efsanevi yönetmenler Paolo & Vittorio Tavianiden sürükleyici bir dram! Film, gerçek hayatta hapishanede aynı hücreyi paylaşan arkadaşların, Shakespearenin onur ve güçle ilgili ölümsüz eseri Julius Caesarın tiyatro oyunu için yaptıkları provaları anlatıyor ve oyununu başarıyla ortaya koyan mahkumların yaşamını gözler önüne seriyor.

Taviani kardeşlerin 1974 yapımı filmi Allonsanfan. Ünlü İtalyan aktör Marcello Mastroianni'nin başrolünde oynadığı film, Fulvio adındaki eski devrim liderinin hapisten salınmasından sonraki süreci anlatır.Filmi kült olarak nitelendirmek mümkün. Anlatım dili olarak diğer filmlerden çok farklı bir anlayışa sahip. Kamera dili de buna eşlik etmektedir. Filmdeki kimi hareketli pan sahnelerinde kameranın titreşimine tanıklık etseniz de bunu yönetmenlerin bilerek kullandığını düşünebilirsiniz. Kurgu anlayışı ani kesmelere müsade ederken, müzik sahnelere ustaca işlenmiştir. Film düşünce dünyasına ve rüyalara yer vermekle sizi Fulvio'nun beyninin içinde de sürüklemeyi başarmaktadır. Kimi sahnelerin görüntülerinde kullanılan renkli filtreler de sizin o dünyayı hissetmenizi sağlamaktadır. Filmin kostümleri için kullanılan renklerde, Fulvio'nun sarı ceketi onun filmin sonunda nasıl bir akıbetin beklediğini anlatır. Yüce Kardeşlerin kırmızı ceketleri ise devrimi simgelemektedir.Yazımızın sonuna gelirken filmin müziklerine de değinmeliyiz. Ennico Morricone'nin bestelediği film müzikleri arasındaki Rabbia E Tarantella duyduğunuzda size tanıdık gelecektir. En son Tarantino'nun filmi Inglorious Basterds filminde de çalınmıştır bu şarkı. Müziğin adında geçen Tarantella eski bir İtalyan halk dansının adıdır. Rabbia kelimesi ise öfke demektir. Filmde Tarantella dansını Yüce Kardeşler örgütü, öfkeyi ise Fulvio temsil etmektedir. Film boyunca müziklerin filmin performansını arttırdığını ve daha sürükleyici bir hale soktuğunu göreceksiniz.

Chris Nielsen ve karısı, Annie kaçınılmaz bir şekilde birbirine bağlanmış olan, birbiri için yaratılmış bir çifttir. Bir otomobil kazasında çocukları öldüğünde Chris`in tutkusu ve şefkati Annie`yi yaşama bağlayan tek şey olarak kalır. Bir gün Chris de öldüğünde, acıya dayanamayan Annie kendi canına kıyar. Sevgilisine her ne pahasına olursa olsun bağlanmış olan Chris, Cennet`i terkeder ve karısıyla birlikte olmak için Cehennem`in derinliklerine doğru bir yolculuğa başlar.

İrlandalı yönetmen Jim Sheridan ve İngiliz oyuncu Daniel Day-Lewis, Sol Ayağım ve Babam İçin filmlerinden sonra, İrlandalı bir orta siklet boksörün yaşamını anlatan Boksör için yeniden biraradalar. Filmde, gençliğinde geleceği parlak bir boksörken IRA ile bağlantısı olduğu anlaşılan ve bu yüzden 14 yıl ingiliz hapishanelerinde yatan Danny Boy Flynnın, tekrar ringlere dönmesini ve art arda aldığı galibiyetlerle kuşatma altındaki Belfast kentine umut aşılamasını seyrediyoruz. Sheridan filme başlamadan önce Martin Scorsesenin Kızgın Boğasını defalarca izlemiş. Daniel Day Lewis ise üç yıl boyunca boks dersleri aldığı için rolünü büyük bir başarıyla oynamış.

Bağımsızlığına düşkün olan Stella için evlilik, ölümle eşdeğerdir. Şarkı söylediği gazinoda herkesin gözdesi olan Stella, kendisini özgür bir kadın olarak kabul ettirmek için senelerini harcamıştır. Uzatmalı sevgilisi Aleko istiyor diye evlilik boyunduruğu altına girecek değildir. Stella; zengin, düşünceli, entelektüel Aleko'yu terk edip kaba, maço bir futbolcu olan Milto'yla birlikte olmaya başlar. Ancak beklenmedik bir olay sonucunda dünyası başına yıkılacaktır...

Truva Savaşları'nın ardından Kraliçe Hecuba, mağlup olmuş krallığın durumunu ele alır. Oğlu öldürülmüştür ve dul eşi Andromache, oğulları Astyanax'ı tek başına büyütmek zorunda kalmıştır. Hecubas'ın kızı Cassandra, Yunan efendileri tarafından köleleştirilmekten korkarken, Truvalı Helen idam edilme riskini alır. Astyanax, Truva kraliyet ailesinin son erkek varisi olarak Yunanlıların da ilgi odağı haline gelir.

Agamemnon Truva Savaşı'ndan döndükten sonra banyo yaparken, karısı ve sevgilisi onu öldürür. Hayatta kalan iki çocuğu farklı sürgünlerde yaşar, oğlu Orestis zarar görmemesi için hemen uzağa götürülür ve kızı Elektra sarayda bir tutsak olarak kalır. Bir süre sonra Elektra orta yaşlı bir çiftçiyle onursuz bir evliliğe zorlanır ve saraydan gönderilir. Elektra intikam almak ister ve kardeşi Orestis ile anneleri ve onun katil sevgilisine karşı planlar yapıp intikam almaya çalışırlar.

Sam, çevreye dehşet salan Sava adlı Kızılderili’nin peşine düşer. Onu yakalamaya azmetmiştir. Yolda bir konvoya rastlar ve burada Kızılderililerin arasındaki bir beyaz kadın dikkatini çeker. Sam onu ve çocuğunu kurtarır ve birden her şey tersine döner. Çünkü Sava bu kadınla evlenmiştir. Böylece Sam’in Sava’yı izlemesiyle başlayan film, Sava’nın Sam’in peşine düşmesiyle devam eder.

Bertrand Tavernier uzun metrajlı ilk filminde (Saint-Paul Saatçisi / L’Horloger de Saint-Paul / The Clockmaker, 1974) George Simenon’un bir romanını sinemaya uyarlamış ama bu arada hem olayı Lyon şehrine taşımış, hem de polisiye dozu azaltıp hikâyeyi bir babanın oğluyla ilişkisi üzerinden anlatmayı tercih etmiş. Üstelik bunu oğulu değil de babayı eksene alarak yapmış. Fakat bu arada toplumsal – politik altyapıyı da hakkıyla filme dahil etmiş. Zaten bu filmin en başarılı yönü toplumsal ve bireysel katmanları ustaca harmanlamış olması.Lyon’un sinemadaki bir numaralı övüncü Lumière Kardeşler’dir, onların hemen ardından Bertrand Tavernier gelir. 1941 doğumlu Tavernier henüz bir hukuk öğrencisi iken film eleştirileri yazmaya başlıyor ve Fransız Yeni Dalgası’nın bir parçası haline geliyor. Tavernier yetmişli yıllarda film yönetmeni olacak, böylece çocukluk hayalini gerçekleştirmiş olacaktır. İlk uzun metrajlı filmi “Saint-Paul Saatçisi” ile Cannes’da jüri özel ödülünü kazanarak dikkatleri üzerine çeken Tavernier’nin daha sonra yöneteceği çok sayıda filmin hepsi de belli bir düzeyin üstünde olacaktır.Bertrand Tavernier’nin sinemasını tanımak isteyenlere üç filmini öneriyorum: Bir, Romy Schneider’li “Ölümü Beklerken / La Mort en Direct” (1980), iki, “Kırda Bir Pazar / Un Dimanche a la Campagne” (1984) ve üç, “Round Midnight” (1986).Tavernier’nin adı Lyon şehri ile birlikte anılır. Paris’in gölgesinde kalmış görünen Lyon, gerçekte Fransa’nın toplumsal olaylar tarihinde önemli bir yer tutar. Dokumacılık sayesinde zenginleşmiş yeni burjuva sınıfı aristokrasi ile işbirliği yaptığı için Lyon, Fransız İhtilali’ne muhalif kalmış, Robespierre’in şehrin tümden yok edilmesi emrini geri alması çok zor olmuştur. Fakat sadece egemen kesimlerin değil, dokuma makinesinin mucidi Jacquard ile Lyonlu dokuma işçileri de tarihte hatırı sayılır izler bırakmıştır. Örneğin 18 Mart – 28 Mayıs 1871 tarihli Paris Komünü’nü iyi biliriz ama 1870 Eylül’ünde ve 1871 Mart’ında kurulmuş iki Lyon Komünü’nü duymamışızdır.  1968’in sıcak toplumsal olayları sırasında Lyon Üniversitesi’nin de işgal edildiğini hatırlatalım. İşte “Saint-Paul Saatçisi”nde izlediğimiz Lyonlular böyle bir tarihsel mirasa sahiptir.Filmimiz, gecenin bir vaktinde “Lyon 15 km.” tabelasının yanından geçen bir trenin görüntüleriyle açılır. Küçük bir kız çocuğu trenin penceresinden bakarken alev alev yanan bir araba görür. O küçük oyuncunun, yönetmenin kızı Tiffany Tavernier olduğunu da geçerken söyleyelim. Yanan arabayı gördüğümüzde, filmin en dramatik öğesi ile tanışmış oluruz; çünkü sonradan öğreniriz ki o aracın içinde daha önce öldürülmüş bir adam vardır.Daha sonra yönetmen bizi bir lokantada yemek sonrası sohbet eden erkekler grubuna götürür. Grup De Gaulle’cü partinin zaferini duyuran radyo haberiyle hayal kırıklığına uğramıştır ama bir yandan da idamların televizyonda, hem de ailelerin izleyebileceği saatlerde gösterilmesi önerisi gibi fantaziler havada uçuşmaktadır. İşte topluma ayak uydurmuş baba, saat...

Avrupa Aşırı Ekspres'le Anvers'e giden bir yönetmen ve ekibi, yeni yapacakları filmi biçimlendirmektedirler. Filmde rol vermeyi düşündükleri oyuncu da tesadüfen trendedir. Bu arada aynı trende, filmde öyküsünü anlattıkları uyuşturucu kaçakçısı Elias da peyda olur. Yönetmen ve ekibi film hakkında konuştukça, Elias'ın da maceraları ve karakteri değişime uğrayacak, kimi zaman da kaçakçı Elias'ın bazı davranışları, hikâyenin ayrıntılarının değişmesine neden olacaktır.

Boris Varissa, askerlerden kaçarak bir kasabaya gelir. Burada, yolu gözlenen ve kahraman denilen Jan Robin hakkında birtakım bilgiler verir. Jan'ın en yakın arkadaşı olduğunu ve ona nasıl yardım ettiğini özellikle Jan'ın kız kardeşine ve evin hizmetçisi Maria'ya anlatır. Ancak anlattıkları inandırıcı olmakla birlikte, oldukça tutarsızdır...Alain Robbe-Grillet'in yönettiği L'homme Qui Ment (The Man Who Lies), Berlin Film Festivali'nde iki ödül birden kazanmıştı.

1960’ların başındaki İstanbul’da geçen gizemli bir aşk ve arayış öyküsüdür. İstanbul’a araştırma yapmak üzere gelen Fransız bir profesörün şehri keşfederken tanıştığı gizemli kadınla yaşadıkları ilişki ve sonrası filmin ana öyküsünü oluşturur. Birbirinden farklı isimleri olan ve hakkında fazla bir şey bilinmeyen kadın, erkeğin zihnindeki kalıcı bir imge gibidir. Gerçek mi ya da zahiri mi olduğu tam olarak kestirilemez, bir görünüp bir kaybolmaktadır

Yaşamını rayına oturtmakta zorluk çeken bir adam, aniden çıkagelen kuzenine aşık olursa ne olur? Üstelik uğruna her şeyi yapabilecek kadar çok sevdiği kardeşi başına devamlı belalar açarken, mutluluğu yakalamak sandığı kadar kolay olabilir mi? Tüm imkansızlıklara iki kuzen sabırla aşklarına kavuşacakları günü bekler. Fakat kötü adamların açtığı belalar, birbirlerine sonsuza dek kavuşamamalarına mı neden olacaktır?

“Bütün anılar gözyaşlarının izleridir”Geçmişteki aşkının gölgelediği/aydınlattığı dünyasında yaşayan bir yazarın hikâyesi.Yönetmen Kar Wai Wong ve film onun mükemmel eseri “Fa Yeung Nin Wa – In the Mood for Love – Aşk Zamanı” filminin devamı ise beklentinin yüksekliği öngörülebilir. Benzer nedenle ilk filmin hayranı iseniz, bu filme hem bir heyecan hem de bir ürkeklik ile yaklaşmanız da çok doğal. O ilk filmin mükemmeliğine halel getirebilecek her şeyden duyulan korkunun yarattığı bir ürkekliktir söz konusu olan. Kar Wai Wong bu çelişkili duyguların negatif olanlarının hemen hepsini ortadan kaldıran bir başarıya imza atıyor ama bu başarının içeriği, alanı ve biçimi bir şekilde hem ilk filmin izlerini taşıyor hem de ondan ayrı bir yerde duruyor.Fransız yönetmen Claude Lelouch 1966 tarihli ve “Un Homme et une Femme” adındaki sinema tarihinin çarpıcı örneklerinden birinin yirmi yıl sonra devam filmini çektiğinde kalkıştığı işin gereksizliğinin yanısıra çok daha kötü bir sonuca yol açmıştı; ilk filmin büyüsüne ihanet etmekten başka bir şey değildi yaptığı. Bazı “şeyler” olduğu gibi bırakılmalı ve “kutsallığı” önünde saygı ile diz çökülmeliydi sadece. Kar Wai Wong’un bu “devam” filmini çektiği öğrendiğimde ilk hissettiğim de benzer bir duygu idi ama yönetmen ilkinden bağımsız olarak da izlenebilecek şekilde çektiği bu filmde ilkine ihanet ederek onun büyüsünden yararlanmayı değil, o büyüyü ait olduğu yer ve zamanda tutarken ondan esinlenmiş yeni ve bir başka büyü yaratmanın peşine düşüyor ve öncelikle “dürüstlük” alanında kendini temize çıkarıyor. Yine de ilk filmin koşulsuz hayranlarından biri iseniz bu esinlenme bile rahatsız edebilir ki benim filmden aldığım tek olumsuz izlenimin nedeni tam da buydu. Evet yönetmen bir başka çok başarılı film çıkarmıştı ortaya ama ne olursa olsun Maggie Cheung ve Tony Leung ikilisinin ilk filmdeki aşkı finalinde bir oyuğa fısıldandığı hali ile kalmalı ve o karakterler ait oldukları dünyanın dışına çıkarılmamalı gibi düşünmeye devam ediyorum hala. Sanırım ilk filme atfettiğim kutsallığın ne kadar iyi niyetle ve övgü ile yaklaşılırsa yaklaşılsın sıradanlığa yaklaştırılacak olması ile ilgili duyduğum endişeden dolayı bu düşünce.Filmimiz ilk filmin erkek kahramanı ve yine Tony Leung tarafından canlandırılan Chow Mo-wan’ın vuslat ile sonuçlanmayan bu aşktan sonraki sefahat günlerine ve “aşktan ve bağlanmaktan” uzak ilişkilerine odaklanıyor. Geçmişte hissettiklerinin büyüklüğüne, kutsallığına ve görkemine, geçmişe dönebilmenin imkânsızlığının yarattığı melankoliye ve en saf hali ile aşkın güzelliğine adanmış bir hayat yaşıyor kahramanımız ve bu arada karşısına çıkan ve ona aşık olan, onun aşık olabileceği tüm kadınları hayatının o özel alanının hep dışında tutuyor. Yazarımız 2046 adındaki hikâyesinde “2046 adındaki o bölgeye giden herkesin amacı aynıdır: Kayıp...

Hindiçin, aslında Kamboçya, Laos, Malezya (yarımada olan kısmı), Myanmar, Singapur, Tayland ve Vietnamı kapsayan bölgeyi tarif eden coğrafi bir terimdir. Film, Vietnamda yaşayan Eliane ile yaşamına giren ve aralarında ana - kız ilişkisi kurulan Vietnam kökenli Camillenin öyküsünü konu edinir. Sömürge günlerinde aşkı anlatan filmin konusu ise, 1930ların Fransız Yeni Çininde kauçuk ağacı fidanlığı sahibi, varlıklı Eliane, nefis karizması, babası ve yerli halktan evlat edindiği kızı Camille ile huzur içinde yaşamaktadır. Bir müzayede sırasında diğer bir karizmatik Jean-Baptiste ile tanışır ve kısa süreli bir ilişki yaşar. Bu arada Camillede başka bir gence âşık olur. Bunun üzerine Elaine, Jean-Baptistei uzaklaştırmak için gereken tüm girişimlerde bulunur ve Jean-Baptise uzak bir adaya gönderilir. Camille ise artık başka bir adamla evlidir fakat aşkın gözü kördür bir kere, sevdiği adamı bulmak için ülke çapında bir yolculuğa çıkar.