Bu büyüleyici ve gizemli altmışlı yıllar başyapıtında, Avrupa sinemasının en özgün yönetmenlerinden Marco Ferreri, bizi bir aynanın içinden geçirerek, Michel Piccoli'nin ustalık dolu performansıyla canlandırdığı İtalyan bir gaz maskesi tasarımcısının görünüşte sıradan bir gecesine götürür. Klostrofobik, modern evinde, sürekli hap yutan karısını şımartır, hizmetçisini baştan çıkarır ve bir zamanlar John Dillinger'a ait olabilecek bir silah keşfeder—ve sonrasında işler daha da tuhaf bir hal alır. Toplumsal düzensizlik üzerine gerçeküstü bir politik mesaj niteliğindeki Dillinger Öldü (Dillinger è morto), sıradan olanın içindeki absürt bir anlatımdır. Mantık dışı ve aynı zamanda büyük bir varoluşsal derinliğe sahip bu film, benzersiz bir deneyim sunar.

Susan Seidelman, kadınların kendilerini yeniden yaratışına dair sunduğu o canlı portrelerin düşük bütçeli ve özgün başlangıcı olan bu ilk uzun metrajlı filmiyle, kendine has New York vizyonunu mühürlüyor. New Jersey’den kaçan, file çorapları içinde bir kıvılcım gibi parlayan tam bir punk prototipi Wren (Susan Berman), ünlü olma misyonuyla şehre adım atar. Kendi reklamını yaptığı el ilanlarını duvarlara yapıştırmadığı ya da Peppermint Lounge’da takılmadığı anlarda, vaktini ya otoyol kenarındaki bir minibüste yaşayan dünyanın en nazik adamı Paul (Brad Rinn) ile ya da mesafeli rock yıldızı Eric (Richard Hell) ile geçirmektedir. 80’li yılların şehir merkezindeki o kirli ama görkemli havayı yakalayan 16 mm çekimleri ve The Feelies ile diğer grupların imzasını taşıyan, değişken ruh halleri arasında gidip gelen enerjik müzikleriyle Smithereens; Cannes’da Altın Palmiye için yarışan ilk Amerikan bağımsız filmi olma özelliğini taşıyor. Film, çoktan geride kalmış bir dönemin renkleri solmamış bir anlık görüntüsü niteliğinde.

Fransa-Cezayir savaşının sürdüğü dönemde, sağ görüşlü bir grubun militanı olarak Cenevre'de yaşayan Bruno, burada Veronica isimli güzel bir kadına aşık olur. Bir suikast emrini yerine getirmediği için Bruno'nun başı kendi çetesiyle derde girer. Çetesinin tacizinden kaçtığı sırada Arap militanlar tarafından kaçırılarak işkence edilir. Bruno sol görüşlü Veronica'nın, Araplar için çalışmaktığını anlar. Yine de tek hayali sevdiği kadını da alıp Brezilya'ya gitmektir. Bu yüzden istemeyerek de olsa suikast emrini kabul eder.

Liman şehri Séte... 60 yaşında çökmüş bir adam olduğu halde hala tersanede çalışan Süleyman'ın işi her geçen sene daha da güçleşmektedir. Karısından boşanmış olsa da ailesine yakın olmak için elinden geleni yapar. Ayrılıklar ve çekişmelerle dolu bir geçmiş daima kendini hissettirir ve parasal sıkıntılar tüm zorlukların üzerine tuz biber eker. Bu zor zamanlarda sanki her şey Süleyman'ın çaresizliğini ve acizliğini arttırmaktadır. Sürekli olarak tek çıkış yolunu düşünür: kendi işini kurmak, yani bir lokanta açmak... Ama bu planını hayata geçirmesi hiç de kolay değildir, yetersiz ve düzensiz geliriyle ihtiyacı olan sermayeyi denkleştirmesi neredeyse imkansız gibidir. Fakat bu hayal kurmasına ve hayalini başta ailesi olmak üzere çevresindekilere anlatmasına engel değildir. Zamanla ailenin biraraya gelip destek vermesiyle bu proje, ailenin her üyesi için daha iyi bir yaşamın simgesi olur...

Tanınmış bir yazar ve eşi, 10 senelik evliliklerinin ardından ilişkilerinin bitme noktasına geldiğini farketmeye başlarlar. Kadın bu evlilikten sıkılmıştır. Bir aile dostuyla olan evlilik dışı ilişkisi, adamın aniden ölmesiyle kadını iyice umutsuzluğa itmiştir. Film bir günü ve bir geceyi anlatır. Şafak sökmeye başladığında, çiftin katılmış olduğu parti de bitmektedir ve alışkanlıklar, korku, yalnızlık ve acı, çifti son kez bir araya getirir...

Büyük usta Pier Paolo Pasolini, Giovanni Boccaccio'nun kitabından 8 öyküye yer verdiği Dekameron'da, neşe ve kalabalıkla dolu düşsel bir dünya ile birçok önemli toplumsal olaya şahit olmuş yüzyılımız ve ortaçağ arasındaki ilgi çekici bağa dikkatlerimizi çekiyor.

Dul bir kadın olan Cary günün birinde genç bahçıvan Ron ile tanışır. Aralarında başlayan ilişki büyük yaş farkı nedeniyle toplumun tepkisini çeker. Üstelik genç Ron bu sorunu umursamamaktadır...

Savaştan kaçarken Kuzey Avrupa’dan İtalya’ya kadar gelmiş olan Karen, esir kampından kurtulmak için Antonio ile evlenir ve bir volkanın çevresine kurulmuş küçük bir kasaba olan Stromboli’ye giderler. Stromboli kasabası her türlü imkandan uzak ve verimsizdir. Sık sık volkan patladığı için de yaşam oldukça tehlikelidir. Karen dünyadan kopunca duygusal olarak çökmeye başlayacaktır...

1923 senesinde, İngiltere kontrolündeki Nijerya'nın küçük Fada kasabasının yargıcı Harry Rudbeck, aynı zamanda İngiltere adına kasaba ve civarının yönetiminden de sorumlu kişidir. Rudbeck'in en büyük arzusu, bir yol açarak bu küçük kasabayı ülkenin kuzeyindeki tek asfalt yoluna bağlamaktadır. Bu çabasındaki en büyük yardımcısı ise, bölgenin tek iyi eğitim görmüş yerlisi olan Mister Johnson'dur. Ancak Johnson, ne yazık ki aynı zamanda bölgenin en uyanık üçkağıtçısıdır. Bir İngiliz gibi giyinmek, yaşamak uğruna herkesten borç alır, yol çalışanlarından haraç keser, gerektiğinde para çalmaktan da çekinmez...

Jean-Luc Godardın başyapıtı Pierrot le Fou (Çılgın Pierrot), yönetmenin uzun ve parlak kariyerinde önemli bir kilometre taşıdır. Karışık bir dönüm noktası olan film, Godardın Breathless (Nefes Nefese, 1960) ve Vivre Sa Vie (Hayatını Yaşamak, 1962) gibi eserlerinin deneysel yaşam gücü ve Week End (Hafta Sonu, 1967) ve Wind from the East (1969) gibi son derece politik, alaycı ve acı bir biçimde komik filmleri arasında kalır. Pierrot le Fou, her ikisinin öğelerini de barındırır ve sırf bu nedenle izleyici için zengin bir deneyim fırsatı sunar. Ancak filmin sahip olduğu bir başka koz da gerçek güzellik duygusu. Eleştirmenler, Godardın polemik yaratan üslubuna karşın zarif bir biçimde güzel filmler de yaptığını unutmaya meyilli ama Pierrot le Fou, hiç kuşkusuz Contemptle (1963) birlikte, bu açıdan değerlendirilmeli.

Yasujirō Ozu’nun ustalığının zirvesindeyken imza attığı o tarif edilemez güzellikteki aile dramlarından biri olan Pirinç Üzerine Yeşil Çayın Lezzeti (The Flavor of Green Tea over Rice), sessizce çözülmeye yüz tutan bir evliliğin yüreğe işleyen, eşsiz bir portresidir.Şehirli bir nezaketle yoğrulmuş kadının dünyası, kocasının taşralı sadeliğiyle çarpışırken; sırlar ve aldatmacalar, çocuksuz ve orta yaşlı bu çiftin zaten pamuk ipliğine bağlı ilişkisini iyice gerer. Bu sırada evin içinde, kadının dikbaşlı ve modern yeğeni şahsında vücut bulan kuşaksal bir değişim rüzgârı esmektedir.Büyük usta Ozu'nun aile dinamiklerine duyduğu o bitmek bilmeyen ilgi, bu filmde en canlı hâllerinden birine bürünür. Hikâye; ev ortamından çıkıp savaş sonrası Tokyo’sunun beyzbol stadyumlarına, paçinko salonlarına ve ramen dükkânlarına taşınırken, yapıta nüktedan, şefkatli bir mizah ve hayata dair ferah bir genişlik kazandırır.

Chalfont Dükünün küçük kızı, meteliksiz bir İtalyan şarkıcıyla kaçınca, ailesi onu reddeder. Kadın oğlu Louisye soylu atalarını anlatır ama, ailesi her türlü yardımı reddettiği için Louis bir kumaşçı dükkânında çalışmak zorunda kalır. DAscoyne ailesinin, annesiyle olan akrabalıklarını inatla kabul etmemesinden incinen Louis, kendisi ile aile unvanı arasındaki her türlü engeli ortadan kaldırarak hakkı olanı elde etmeye karar verir. Önce Henleydeki pis bir hafta sonunda en iğrenç kuzenini katleder, sonra da amatör fotoğrafçı olan bir başka kuzenini havaya uçurur. Din adamı olan bir amca zehirlenir; kadınlara oy hakkı verilmesi için mücadele eden bir hala balonunda vurulup düşürülür; asker bir amca en ünlü seferini anlatırken tuzağa düşürülür; ve denizci bir amca, bir çarpışmanın ardından teknesiyle birlikte denizin dibini boylar. Bu durum Louisyi Chalfont ünvanının tek varisi yapar.

Usta Sovyet yönetmen Mikhail Kalatozov, virtüözlük düzeyindeki görsel yeteneği ve duygusal olarak sarsıcı filmleriyle tanınır; ancak belki de hiçbir filmi, Gönderilmemiş Mektup kadar görsel açıdan büyüleyici değildir. Keşif ve hayatta kalma mücadelesini konu alan bu etkileyici hikâye, elmas bulmak için Sibirya'nın acımasız ve kasvetli vahşetine gönderilen dört kişilik bir jeoloji ekibinin başına gelenleri anlatır. Geniş açı çekimlerin büyüsüne kapılan ve ardı ardına cesur sahneler sunan film (Kalatozov’un sık işbirliği yaptığı görüntü yönetmeni Sergei Urusevsky’nin başarısı), sinema tarihinin büyüleyici bir parçası ve aynı zamanda evrensel bir macera şaheseridir.

Nazi işgali sırasında Fransa'nın ufak bir kasabasında yaşayan 18 yaşındaki Lucien Lacombe, direnişe katılmak ister ancak yaşının ufak olması nedeniyle direnişçiler tarafından kabul edilmez. Lucien, bu duruma inat karşı tarafın saflarında yer alacak ve gestapo'ya ajanlık yapmaya başlayacaktır...Oscar adaylığı da bulunan filmin toplam 6 ödülü bulunuyor.

Mühendis Rudinski yeni makinelerin kurulmasını denetlemek üzere taşradaki bir fabrikayı ziyaret eder. Burada, mahalledeki kamyon şoförü tarafından sahiplenilmiş bir kuaförle romantik bir ilişkiye girer.Sırp sinemasının cesur, haylaz, ezber-bozan yönetmeni Makaveyev kurmaca bir karakteri gerçek bir maden kasabasına sokarak; kurmacayla belgeseli, profesyonel ile amatör oyuncuları, propaganda film ile aşk öyküsü formatını yan yana getiriyor. Yugoslav yönetmen, Yeni Dalga sinemasına da göz kırptığı bu ilk uzun metrajıyla, gerçekliğin alaycı eleştirmeni olarak ışığını Doğu Avrupa sinemasında yükseltmeye başlıyor.

Ronald Neame'in Tunes of Glory filminde, eşsiz Alec Guinness, barış zamanı bir İskoç taburunun viski içen, ayakları yere sağlam basan komutanı Jock Sinclair'i canlandırıyor. Hayatı boyunca askerlik yapmış olan Sinclair, adamlarından saygı ve sadakat beklemektedir. Ancak Basil Barrow (John Mills) -askeri bir ailenin eğitimli, kitaba bağlı çocuğu- Sinclair'in yerine sahneye çıktığında, iki adam hem taburun hem de adamlarının kalplerinin ve zihinlerinin kontrolü için şiddetli bir mücadeleye girişir. James Kennaway'in romanından uyarlanan ve Guinness ile Mills'in kusursuz performanslarıyla dikkat çeken Zafer Tınıları, İngiliz toplumunun kurumsal çelişkilerini ve sınıfsal hiyerarşilerini yorumlamak için askeri hayatın katı katmanlaşmasını kullanarak beklenmedik derecede dokunaklı bir drama imza atıyor. 

Pedro Costa'nın Lizbon'un yoksul bir mahallesi olan Fontainhas'ı konu alan dönüştürücü üçlemesinin ilk filmi Ossos, çaresizliğin parçaladığı genç hayatların hikayesi. İntihara meyilli bir genç kız doğum yaptıktan sonra, bebeğinin güvenliğini yanlışlıkla sorunlu, beleşçi babaya emanet eder ve onun şiddet içeren eylemleri izleyiciyi yaşadıkları tekinsiz, yıkık dökük gecekondu mahallesinde bir tura çıkarır. Emmanuel Machuel'in (L'argent'ta Bresson'la birlikte çalışmıştı) çekingen, gölgeli sinematografisiyle Ossos, harap olmuş bir topluma unutulmaz bir bakış.

İçine kapanışmış 'evde kalmış kız' Charlotte Vale (Bette Davis), tutucu ve sofu Boston Brahmin (seçkinler sınıfı) annesi (Gladys Cooper) tarafından büyütülmenin baskısı altında gelişememiş ve kendi değersizliğine inanmış bir haldedir. Ta ki, kendisine Güney Amerika seyahati için bir gemi yolculuğuna çıkma özgüveni veren nazik bir psikiyatrist (Claude Rains) ile karşılaşana kadar. Gemide, mutsuz evlilik yapmış bir adamın (Paul Henreid) yardımıyla kendini bulur. Bu imkânsız aşk, Charlotte'un annesinin pençesinden kurtulmasına yardım edebilir – peki ama bağımsızlığın yanı sıra mutluluğu da bulabilecek midir? Davis'in 'kadın filmilerinin kraliçesi' olarak hüküm sürdüğü dönemin zirvesinde çekilen ve Oscar ödüllü Max Steiner müziğiyle güçlenen Now, Voyager (Şimdi, Yolcu), çağlar boyu sürecek bir melodram; hem heyecan verici bir Hollywood aşk hikâyesi hem de kendini keşfetmeye dair dokunaklı bir destandır.

Bir bilgisayar hatası sonucu Birleşik Devletler’in Moskova’ya yönelik nükleer saldırısı iptal edilemez. Bunun üzerine Başkan zararı tazmin etmek için New York’un bombalanmasını teklif eder... Stanley Kubrick’in “Dr Strangelove”ından sadece birkaç ay sonra vizyona girdiği için ne yazık ki fazla hasılat yapamamış, kadri kıymeti bilinememişti. Şimdi oturup seyrettiğinizde yürek hoplatmayı ve Soğuk Savaş korkularını yeniden canlandırmayı başaran filmde, akla hayale sığmayanı gerçekleştiren Başkan rolündeki Fonda tüyler ürpertici derecede soğukkanlı. Fail Safe , dönüşü olmayan nokta Eugune Burdick ve Harvey Wheeler'in Türkçeye (kıyamete iki saat)adıyla çevrilmiş romanından, Sidney Lumet tarafından yönetmenliği yapılmıştır.

Film daha çok Marius'un babası César'ın sahil barında geçiyor. Marius barda çalışıyor ve çocukluğundan beri iyi arkadaşı Fanny, barın dışında kokteyl satıyor. Marius'un, Marsilya rıhtımlarından ayrılan gemi ekipleriyle egzotik yerlere seyahat etme arzusu vardır. Bu arzu, yaşlı zengin bir adam (Panisse) Fanny'ye evlenme teklif ettiğinde ortaya çıkar ve Marius kıskanır. Marius'un Panisse'i kıskançlığı, ona karşı duyduğu gizli duyguların ilk göstergesidir, ancak şaşkınlık içinde, duyguları Fanny tarafından karşılanmaktadır. Denizde bir adamın karısı olmanın arzu edilen bir yaşam olmadığını belirterek, Marius'u sevdiğini itiraf eder ve onu dünyayı gezme planlarını ona açıklamaya teşvik eder. Birkaç gece sonra birlikte uyudukları keşfedilir ve Marius'un babası ve Fanny'nin annesi onu onunla evlenmeye ikna eder. Marius, birkaç gün sonra, Marius'un mürettebatla görevlendirilmesi gereken bir teknenin ayrılış tarihini Fanny'ye teklif ettikten sonra gözle görülür derecede melankoliye girer. Marius'un onunla birlikte olmaktan gerçekten memnun olmadığını anlayan Fanny, onu ayrılmaya teşvik etmeye karar verir. Marius gizlice tekneye girerken, babasının dikkatini dağıtmaya yardım eder.

Tartışmalı filmlerin yönetmeni David Cronenberg'den erkeklerin en gizli fantezilerini anlatan bir gerilim... Jinekolog ikizler Elliot ve Beverly, aynı kadınları paylaştıkları gizli seks oyunlarında sert bir dönemece doğru ilerlemektedirler. İkizlerden cesur olanı, baştan çıkardığı kadınlardan sıkıldığında onları çekingen kardeşine bırakmaktadır. Fakat kadınları kolayca kandırdıkları bu düzen, utangaç kardeşin güzel aktris Claire'e ikizinden önce aşık olması ve onu sadece kendisine istemesiyle bozulur...

Oldukça yetenekli olmasına karşın işine karşı hiçbir ruh beslemeyen bir fotoğrafçı, amaçsız bir şekilde bir çok insanın ya da modelin fotoğrafını çekmektedir. Bir gün parktaki bir çiftin fotoğrafını çeker. Eve dönüp karanlık odada fotoğrafı büyütünce hiç farketmediği bir durum dikkatini çekiverir. Fotoğraf karesi, işlenen bir suçun en çarpıcı kanıtı olmuştur * Bir şeyin gerçek olup olmadığını nesnel kanıtlarla değil, gerçekliğini savunan kişinin inancıyla ölçülebileceğini anlatan film, muhakkak izlenmesi gereken başarılı bir yapım. Usta yönetmen Michelangelo Antonioninin başyapıtlarından biri sayılan Blowup, zenginlik ve şöhretin insanın yalnızlığına ve ruhunun ihtiyaçlarına çözüm sağlayamayacak değerler olduğunu anlatan önemli bir yapım olarak sinema tarihinde yerini alıyor * Öncelikle bu filmi bütünlemesine anlamak için Julio Cortazarın aynı isimdeki öyküsünü okumalısınız

1968 yılında Pragdayız. Bir beyin cerrahı olan Thomas, o yıllarda ülkede esmekte olan özgürlük rüzgarlarının da etkisiyle hareketli bir cinsel hayata sahiptir. Çalıştığı hastanedeki hemşireler de hastalar da, adeta onu mutlu etmek için sıraya girmiş gibidir. Oysa Thomasın gözdesi kendisi gibi hayatı, cinselliği ve ilişkileri hafife alan Sabinadır.Yakışıklı doktorun hayatına genç ve tuhaf bir cazibesi olan taşralı Tereza girdiğinde işler değişir. Tutku dolu genç kadınla evlenmeyi kabul da etse Thomas hastanedeki çapkınlıklarına devam eder ve Sabinayı görmeyi sürdürür. Apolitik bir adam olan kahramanımız her ne kadar görmek istemiyor olsa da, ülkedeki özgürlük havası, Sovyetler Birliğinin demir yumruklu müdahalesi ile yerini şiddete bırakmak üzeredir. Prag baharı sona ererken hepsinin hayatları derinden sarsılacaktır.

Robert, hayatı uçlarda yaşayan, alkol, sigara ve tek gecelik ilişkilere düşkün bir yazardır. Sorumluluk duygusundan ve disiplinden oldukça uzak olan Robert'in hayatı, kardeşi Sarah'ın yanına taşınması ile farklı bir dönemece girecektir.John Cassavetes'in hem oynadığı hem de yönettiği Love Streams - Aşk Irmakları, Berlin Uluslararası Film Festivali'nde Altın Ayı ve FIPRESCI ödüllerini kazandı.

Fransız burjuvazisinin iki yüzlülük ve kokuşmuşluğunun sergilendiği Le Beau Serge - Yakışıklı Serge filminde, Jean-Claude Brialy tüberküloza yakalanması sonucu kasabasına dönmeye karar verdiğinde en yakın arkadaşı Serge'in evlenmiş ve alkol bağımlısı olup mimarlık fikrinden vazgeçmiş olduğunu görür...Yeni Dalga akımının manifestosu sayılan Le Beau Serge - Yakışıklı Serge, Fransız yönetmen Claude Chabrol'un senaryosunu yazıp, 27 yaşındayken aileden kalan bir miras sayesinde çektiği ilk uzun metrajlı filmidir.

Bir inşaat mühendisi olan Philippe Gerbier, Fransız Direnişinin en önemli liderlerinden birisidir. Kendisinden haz etmeyen bir cani tarafından yaptığı tüm gizli işler gün yüzüne çıkarılır. Gerbier bunun neticesinde bir esir kampına düşer. Bir süre sonra kamptan kaçarak kendisine bunları yaşatan vatan hainini bulmaya karar verir. Fransız Sinemasının devrimci yönetmenlerinden Melvillein Joseph Kesselin romanından uyarladığı Gölgeler Ordusu, sinema tarihinin en önemli başyapıtlarından biri olarak gösteriliyor.

Kırsal İngiliz bölge hastanesinde bir postacı ameliyat masasında ölür. Hemşirelerden biri onu kimin öldürdüğünü kanıtlayabileceğini söyler. Şakacı müfettiş Cockrill 5 doktordan ve ameliyathanede bulunan hemşirelerin birinden şüphelenir, fakat 4 tane zehirli ilaç ortadan kaybolmuştur

Film, bir kasaba doktorunun Karga imzalı bir tehdit mektubu almasını ve giderek kasabada hemen hemen herkese aynı mektubun gönderilmesinin yarattığı huzursuzluğu anlatıyor.Fransa'da çekilen Le Corbeau - Karga filminin yapımcılığını Nazi Almanya'sı üstlenmiş, üstüne üstlük filmi İsviçre, Çekoslovakya gibi ülkelerde Fransız toplumunun yozlaşmışlığının göstergesi tanıtımıyla gösterime sunmuştur. Bu durumdan dolayı film 2. Dünya Savaşı döneminde direnişçilerin tepkisine ve savaşın bitiminden sonra yönetmen Clouzot ve oyuncu Pierre Fresnay'ın uzun süre sinemadan dışlanmasına yol açmıştır.

Carlos Reygadas’ın bu olağanüstü bir özgüven sergileyen ilk uzun metrajlı filminde, bir adam (Alejandro Ferretis) intihar etmek amacıyla Mexico City’den kopup ücra bir köye gider; ancak orada, dindar ve yaşlı bir kadınla (Magdalena Flores) tanışır. Kadının sergilediği dingin insaniyet, adamın arzularını yeniden alevlendirir. Profesyonel olmayan bir oyuncu kadrosu kuran ve çekimlerini görkemli 16 mm CinemaScope formatında gerçekleştiren Reygadas, Meksika kırsalının sert güzelliğini dünyevi bir dokunsallıkla keşfeder; dinin cinsellikle harmanlandığı, yaşamın ölümle iç içe geçtiği, insan deneyiminin hayvani ve ruhani yanlarının birbirinden ayırt edilemez hale geldiği psişik bir manzara kurgular. Yüksek bir tutkunun ve çarpıcı bir görsel şiirselliğin ürünü olan Japón, yönetmeninin özgün sesini tüm dünyaya duyuran, sinemanın keşfedilmemiş topraklarında geçen varoluşçu bir yolculuktur.

Dufour ailesi kırsal bölgede bir yaz geçirmektedirler. Ailenin erkekleri Mösyö Dufour ve kızı Henriettenin nişanlısı Anatole, zamanlarını balık tutarak ve pinekleyerek geçirirler. Kadınlarsa ailedeki ilişkilerin yönünü değiştirecek rastlantılar yaşarlar. Henriettenin annesi Rodolph adında bir adamla tanışır ve ondan çok etkilenir. Öte yandan da Henriette iki yıl önce tanıştığı yaz aşkıyla karşılaşır ve kafası karışmaya başlar.

Polis memuru Yuen, ortağını kanlı bir saldırıda kaybeder ve onu intikamını almak için yemin eder. Kanunlarla bir şeyin çözülmediğini gören, Yuen intikamını almak için kendisi gibi düşünen Tony ile bir ekip olur. Silah kaçakçılığı yapan ve ortağını öldüren gangsterlerden intikam almak için büyük bir aksiyon-macera başlar * Aksiyon filmlerinin yaşayan en büyük ustalarından biri olan John Woo, ABDye transfer olmadan önce çektiği son Hong Kong yapımı filmidir. Bu Film John Woonun en iyi filmlerinden biri olarak gösterilmektedir...

Richard Linklater'ın yönettiği Slacker, Austin, Teksas'ta eksantrik ve aşırı eğitimli gençlerin oluşturduğu gevşek örgülü bir alt kültürün hayatından bir gün sunuyor. Yazar-yapımcı-yönetmen Linklater ve arkadaşlarından oluşan ekip, sadece 23.000 dolara 16 mm'de çekim yaparak geleneksel bir olay örgüsü fikrini bir kenara atmış, bunun yerine her biri bir diğeri kadar ilgi çekici yüzden fazla karakterden oluşan bir duvar halısı yaratmayı tercih etmiştir. Slacker, agresif ve katılımcı olmayan yeni bir nesle ileri görüşlü bir bakış ve 1990'ların Amerikan bağımsız film hareketinin kilit filmlerinden biri.

Bu film, Haziran 1973'te Kentucky, Harlan County'deki Eastover Madencilik Şirketi'nin Brookside Madeni'ne karşı kömür madencilerinin grevini belgelemektedir. Eastover'ın sözleşme imzalamayı reddetmesi (madenciler Amerika Birleşik Maden İşçileri'ne katıldığında) bir yıldan fazla süren ve silahlı şirket haydutları/iş kırıcıları ile grev yapan madenciler ve onları destekleyen kadın halk arasında şiddetli çatışmalar içeren greve yol açmıştır. Yönetmen Barbara Kopple, bize madencilerin tarihsel sıkıntıları ve UMWA'nın tarihi hakkında biraz arka plan bilgisi vererek grevi perspektife oturtmaktadır. 2004 yılında New York Women in Film & Television ile ortaklaşa Academy Film Archive tarafından korunmuştur.Barbara Kopple'ın Akademi Ödülü kazanan belgeseli, efsanevi country ve bluegrass sanatçıları Hazel Dickens, Merle Travis, Sarah Gunning ve Florence Reece'in yer aldığı tüyler ürpertici bir film müziği eşliğinde, hayatta kalmak için mücadele eden bir topluluk ile kâra adanmış bir şirket arasındaki on üç aylık mücadelenin yürek burkan bir kaydı.

Speedy, Harold Lloyd'ün başrolde olduğu son sessiz uzun metraj filmidir ve aynı zamanda en iyi filmlerinden biridir. Slapstick efsanesi, bu filmde unutulmaz "Gözlüklü Karakter"ini canlandırıyor; bu sefer iyi kalpli ama aklı bir karış havada, bir türlü işinde duramayan bir New York'lu olarak karşımıza çıkıyor. Gerçek çağrısını ise, sevgilisinin huysuz dedesinin işlettiği, şehrin son atlı tramvayını kurtarmaya karar verdiğinde buluyor.Coney Island'a yapılan neşe dolu bir ziyaretten, inanılmaz Babe Ruth cameosuna, şehrin sokaklarında gerçekleşen ve tüyleri diken diken eden doruk noktası dublörlerine kadar, Speedy New York'a yazılmış, kontrolden çıkmış bir aşk mektubu niteliğinde ve sizi kulaktan kulağa gülümsetecek bir film.

Yetişkin film yapımcısı Ogata yerel gangsterlerin baskısından kendini kurtarmaya çalışmaktadır. Karısı Haru, ölmüş olan ilk eşinin ruhuyla ilgili saplantılara sahiptir ama onu sever. Üvey oğlu ve üvey kızı ise aklı sıkıntılara neden olmaktadır. Oğlan üniversiteye gider, kız ise ergenlik sorunları yaşamaktadır. Bu arada Ogata'nın bir de metresi vardır. Ayrıca üvey kızına karşı da zaafı olan Ogata bir film laboratuvarı kurmak maksadıyla karısının parasını kullanınca işler karışır...

Yankesici, Bresson’un üslubunu en iyi örnekleyen filmleri arasındadır. Film, Michel (Martin LaSalle) adında entelektüel ve asi bir gencin yankesicilik takıntısına kapılmasının hikâyesini anlatır. Michel başlangıçta, yankesiciliği basit ve geçimini sağlayan bir iş olarak görür; ancak zamanla yankesicilik bir işten çok, bir amaca ve yaratıcı bir edime dönüşür. Neredeyse anında paçayı ele verdiği amatör bir hırsızlık denemesinden sonra, kendisini eğitmesi için usta bir hırsızın yanına çırak olarak girer. Filmdeki yankesicilik sahneleri, heyecanı ve sinema dilini kullanmadaki ustalığıyla nefes kesicidir. Michel, hasta annesi ve kız arkadaşı Jeanne’la (Marika Green) görüşüyorsa da yankesicilik ona en duygusal ve manevi anlamda doyurucu insan ilişkilerini sunar. Bu durum Michel’in çalma sebebinin, sırf para kazanmak olmadığı anlaşılmaya başladığında, daha da açık bir şekilde görülür. Filmin sonunda, artık yakalanmak umurunda bile değilmiş gibidir.

Jeanne, evlilik hazırlıklarına devam ederken bir taraftan da evlenince oturmak için bir ev bakmaktadır. Bir gün çok beğendiği bir evi gezerken çok ilginç ve garip bir adamla tanışır. Paul, kendinden yaşça büyük ve tanıdığı tüm erkeklerden farklı bir adamdır. Aralarındaki çekime karşı koyamaz ve birlikte olurlar. Uzunca bir süre sadece beraber olabilmek için bu evin çatısı altında buluşacak fakat birbirlerinin dışarıdaki hayatlarına dair hiçbir soru sormayacak ve hiçbir şey bilmeyeceklerdir. Bu, Paul'ün ilişkilerinin devam edebilmesi için koymuş olduğu bir şarttır. Paul'ün karamsar ruhuna karşılık Jeanne'in capcanlı gençliği, koydukları bu sert kurallara dayanamayacaktır.

Philip Barry’nin teatral farsından, George Cukor’ın uyarladığı 1940 yapımı bu film, hareketli, fiziksel güldürü unsurlarına dayalı tüm sofistike slapstick komedileri arasında rakipsiz bir klasik. Phillip Barry’nin oyundaki baş karakteri, aynı rolü Broadway’de de oynayan Katherine Hepburn’ün o zamanki ününe dayanarak yazdığı söylenir. RKO Stüdyoları’ndan pek de iyi olmayan koşullarla ayrılan ve halkın despot ve erkeksi gördüğü Hepburn, kesinlikle 1930’ların ideal kadını değildi. Filmin o neredeyse sessiz hiddetiyle ünlü giriş sahnesinde, zengin bir ailenin kızı olan Tracy Lord (Hepburn) yeni boşandığı kocası Dexter Haven’ın (Cary Grant) birkaç parça eşyasını arabasına koymasını izler ve sinirinden Dexter’in golf sopasını bacağında kırarak ikiye böler. Sevilmesi olanaksız biri olmadığını kanıtlamaya uğraşan Tracy, aile malikânesinde saygıdeğer ama renksiz bir adamla evlenmeye karar verir; bu sırada Dexter, özellikle düğünü mahvetmek için, yanında Mike Connor (James Stewart) ve Liz Imbrie (Ruth Hussey) adlı iki gazeteciyle çıkagelir. Hepburn bu rolde kendini aşıyor. Kaçınılmaz evliliğinden bir gece önce, Stewart’la bahçedeki sahnelerinde, ikilinin birdenbire kapıldıkları çekimin özü yakalanmış. Philadelphia Öyküsü, bugün var olduğu şekliyle hayata geçirilmesini Hepburn’e borçlu. Projenin film haklarını satın alan Hepburn akıllıca davranarak bizzat başrolü oynaması ve yönetmenle oyuncuları seçmesi koşuluyla, haklarını MGM’e sattı. MGM, Dexter rolü için Clark Gable’ı, Mike için de Spencer Tracy’yi istemişti ama programları çakıştığı için ikisi de olmadı. Onların yerine Hepburn’ün daha önceki üç filminden rol arkadaşı Grant’le Stewart kadroya katıldı. Yönetmen George Cukor, hep yanlış anlaşılmış güzel bir kadın için acıma duygulan uyandırarak Hepburn’ün halkın gözündeki olumsuz imajının bu rolde onun yararına işlemesini sağladı. Komedi ve toplumsal yorumları birleştiren ödüllü senaryosuyla film müthiş bir başarı elde etti. Aynı oyun, 1956’da birkaç yeni şarkının eklenmesiyle High Society (Yüksek Sosyete) adı altında yeniden sinemaya uyarlandı.

Kenji Mizoguchi’nin 1950’lerin ilk yarısında ortaya koyduğu geç dönem başyapıtlarından biri olan Chikamatsu’nun Hikâyesi (diğer adıyla Çarmıha Gerilen Aşıklar), toplumsal baskı ve zulmün gölgesinde hayata tutunmaya çalışan yasak bir aşkın dokunaklı ve zarif bir anlatısıdır. On sekizinci yüzyıl klasik Japon dramasına dayanan film, haksız yere suçlanan bir Kyoto’lu hattat eşi ile onun çırağının başına gelen adaletsizliklerin izini sürer. Kaderin birbirine bağladığı bu iki "kara sevdalı", kendilerine biçilen ölüm cezasından kaçmak için amansız bir firara girişir. Usta sinematograf Kazuo Miyagawa’nın bir resim tablosunu andıran büyüleyici görüntüleriyle hayat bulan ve toplumsal baskıya karşı incelikli bir eleştiri sunan bu film, Akira Kurosawa tarafından “Sadece Mizoguchi’nin imzasını taşıyabilecek muazzam bir başyapıt” olarak nitelendirilmiştir.

Stephen Neale iki yıl akıl hastanesinde yattıktan sonra kendisini İkinci Dünya Savaşı İngiltere'sinde bulur ancak dışarısı da çok akıllı görünmemektedir. Medeniyete tekrar dahil olmak üzere Londra'ya giderken, ölümcül bir ajan yüzüğü bulur ve kime başvuracağı konusunda en ufak bir fikri bile yoktur...