Genç ve güzel bir kont kızı olan Bayan Julie, omuzlarında püriten yetiştirilme tarzının verdiği, doğal insan içgüdülerini bastıran bir yük taşımaktadır. Bir yaz dönümü gecesi babası evden uzaktayken Julie, artık bu durumu daha fazla kaldıramayacağına karar verir. Malikânenin sakinleri şöleni kutlarken, Julie nişanlısını aşağılar ve babasının uşağı Jean'la flört etmeye başlar. Jean, çocukluğundan beri ona nasıl hayran olduğunu anlatır. Sonunda Julie ve Jean, bu kokuşmuş yerden kaçma kararı alacaktır...August Strindberg'in 1888'de yazdığı, cinsel alçalma üzerine tutkulu ve acımasız draması, dünyanın en önemli oyunlarından birisi olarak kabul edilmektedir. Alf Sjöberg'in bu oyundan uyarlanan filmi Fröken Julie (Miss Julie) - Bayan Julie, Cannes Film Festivali'nden ödülle dönmüştü.

İsmi çok az duyulmuş usta yönetmen Jacques Becker’in son filmi Le Trou (Delik), José Giovanni’nin 1947 senesinde hapishaneden kaçış denemesinin gerçek hikayesini anlattığı romanından uyarlanmıştır. Becker, senaryoyu Giovanni’yle birlikte yazmış ve amatör oyuncularla çalışmıştır. Bu oyunculardan biri olan Jean Kreaudy’nin gerçek hayattaki kaderi senaryodakine benzer.

Yazar Thomas Harris’in aynı adlı romanından beyaz perdeye aktarılan, yönetmenliğini Jonathan Demme’nin yaptığı, 1991 yapımı psikolojik gerilim türünde bir film. Thomas J. Harris’in romanınının bu nabızları zorlayan uyarlamasında, FBI’daki eğitimi devam eden Clarice Starling (Jodie Foster) yüksek güvenlikli bir tımarhaneye girerek bir psikiyatristken yamyamlık yapan bir kitle katiline dönüşen Hannibal Lecter’in (Anthony Hopkins) hastalıklı zihninin derinliklerine inmeye çalışmaktadır. Starling’in bir seri katili yakalamak için ipuçlarına ihtiyacı vardır. Ancak ne yazık ki, Lecter ile yaşadığı Faustiyen ilişki sonunda onun kaçışına sebep olur ve artık iki ayrı seri katil karanlıklarda serbest dolaşır. 1992 yılında 7 dalda Oscar’a aday olan film, yönetmenine ve başrol oyuncularına altın heykelciği getirirken; en iyi film ve en iyi senaryo uyarlaması dalında da ödüle layık görülmüştü. Filmde başrol oynayan Jodie Foster 30 yaşına gelmeden iki oscar kazanan nadir oyuncular arasına girdi. Anthony Hopkins, bu filmdeki toplam 16 dakikalık performansıyla en iyi erkek oyuncu Oscar’ını kazandı. Ki bu süre, bir oyuncunun bir filmde gözüktüğü en kısa süredir. En iyi film Oscarını alan tek korku filmidir. Devam filmi niteliğinde olan Hannibal, 2001 yılında Ridley Scott tarafından filme çekilmiştir.İyi seyirler..

13. yüzyıla ait bir baladdan yola çıkılarak senaryosu yazılan film, ortaçağda geçen sarsıcı bir intikam hikayesi anlatıyor. Koyu hristiyan ailesi tarafından kiliseye gitmekle görevlendirilen bir genç kız, yolda tecavüze uğruyor ve öldürülüyor. Olayın ardından bir eve sığınan tecavüzcüler burada kızın ailesiyle karşılaşıyor ve kanlı bir şekilde yok ediliyorlar. Ingmar Bergmanın az bilinen yapımları arasında olan Jungfrukällan, kanlı intikam hikayesi ile modern korku filmlerine ilham verdi. Usta yönetmen bu filminde masumiyet, hırs, paganizm ve dini inanç gibi kavramları tartışıyor.

Film, politikayla ilgilenen genç bir erkek ile pop müzikten başka bir şeyle ilgilenmeyen genç bir kadın arasındaki çekingen ilişkiyi anlatır ve her ikisi açısından da cinselliği sorgular. Film bu sorunu, erkeğin ikilemi olarak ele alır. Paul, komünist parti politikasının erkeksi dünyası ile pop kültürü ve tüketimin dişi dünyası arasında sıkışıp kalmıştır. Bu iki dünyanın olumlu yönlerini birleştirme çabası içindedir…Paul askerliği bitince, Paris'e döner. Yeni tanıştığı Madeleine, ona çalıştığı dergide bir iş bulur. Madeleine şarkıcı olmak istemektedir. Paul ve arkadaşları ise zamanlarının çoğunu, politikayla ilgilenerek geçirirler. Dünyanın bir çok bölgesindeki siyasi olayları takip etmektedirler. Paul kaldığı evden çıkarılınca, Madeleine'in yanına taşınır…Jean-Luc Godard'ın en önemli filmleri arasında gösterilen Masculin Féminin - Erkek, Dişi, Berlin Film Festivali'nde üç ödül birden kazanmıştı.

Politik açıdan solcu görüşü benimsediğini çekincesizce ortaya koyan; yaşam ve ölümlülük üzerine düşüncelerden sanatın toplumdaki rolüne saparken toplum dışına itilmişlere ve marjinallere saygılarını sunan belgesel, çok farklı konulara değiniyor. Bununla birlikte Varda, filmin kendisinden uzaklaşmasına izin vermiyor; izleyici, sanki bir yolcu koltuğunda oturmuş, usta bir kaptanla aydınlatıcı bir yolculuğa çıktığı hissine kapılıyor. Filmdeki en muhteşem anlardan birinde, yönetmen Varda, ağaçtan olgun incirleri toplayıp oracıkta yerken, varlıklı ve bencil insanların açgözlülüğüyle ilgili bir tirada başlıyor. Beylik Marksist teoriyi ezbere okumak yerine sadece bir gözlemini dile getiriyor: ‘iyi olmak istemiyorlar.’ Merkezinde, semt pazarları kapandıktan sonra yiyecek bulmak için artıkları toplayan veya çöplükleri karıştıran modern zamanların rençperlerinin bulunduğu bu acımasız gerçek, belgesel boyunca yankılanıyor.

On sekizinci yüzyıl Viktorya dönemi... Sarah, alt sınıflardan gelme, sevdiği adamın peşinden gitmiş olduğu için toplum tarafından dışlanmış genç bir kadındır. Toplumun tamamen şekilden ibaret ahlak değerleri tarafından yargılanıp damgalanmış olan bu kadın, en ufak özgürlüklerden bile mahrum bırakıldığı, kıstırılmış bir hayat yaşamaktadır. Yine aynı şekilde, toplumun tamamen gösteriş budalası, samimiyetten uzak kurallarından sıkılmış ama bunu kendisine çok da itiraf etmek istemeyen Charlesla tanışan Sarah, çok da fazla konuşmaya gerek kalmadan aynı duyguları ve düşünceleri paylaştıklarını farkeder. Sarahın içinde bulunduğu düşük sosyal sınıfa rağmen Charles, tam anlamıyla bir aristokrattır. Çok fazla ortak noktaları olan bu iki insanın bir arada olmalarını engelleyen belki de en önemli neden de budur. Tabi bir de Charlesın, zengin bir tüccarın şımarık kızı ile olan nişan düzeyindeki ilişkisi.

Tarihi bir belgeselden çok aya gitmenin nasıl bir deneyim olduğunu hissettiren For All Mankind, yüzlerce saatlik arşiv görüntüleri ve astronotlarla yapılan 80 saatlik görüşmeler sonucu ortaya çıkmış. 1960 ve 1970'lerde uzaya giden Apollo'lardan çekilmiş NASA görüntüleri de belgeselde yer alıyor. Astronotlar tarafından 16 mm filme kaydedilen görüntülerden yararlanan filmin yapımı 10 yıl sürmüş.

Nazi işgali sırasında Fransa'nın ufak bir kasabasında yaşayan 18 yaşındaki Lucien Lacombe, direnişe katılmak ister ancak yaşının ufak olması nedeniyle direnişçiler tarafından kabul edilmez. Lucien, bu duruma inat karşı tarafın saflarında yer alacak ve gestapo'ya ajanlık yapmaya başlayacaktır...Oscar adaylığı da bulunan filmin toplam 6 ödülü bulunuyor.

Mühendis Rudinski yeni makinelerin kurulmasını denetlemek üzere taşradaki bir fabrikayı ziyaret eder. Burada, mahalledeki kamyon şoförü tarafından sahiplenilmiş bir kuaförle romantik bir ilişkiye girer.Sırp sinemasının cesur, haylaz, ezber-bozan yönetmeni Makaveyev kurmaca bir karakteri gerçek bir maden kasabasına sokarak; kurmacayla belgeseli, profesyonel ile amatör oyuncuları, propaganda film ile aşk öyküsü formatını yan yana getiriyor. Yugoslav yönetmen, Yeni Dalga sinemasına da göz kırptığı bu ilk uzun metrajıyla, gerçekliğin alaycı eleştirmeni olarak ışığını Doğu Avrupa sinemasında yükseltmeye başlıyor.

Fransa-Cezayir savaşının sürdüğü dönemde, sağ görüşlü bir grubun militanı olarak Cenevre'de yaşayan Bruno, burada Veronica isimli güzel bir kadına aşık olur. Bir suikast emrini yerine getirmediği için Bruno'nun başı kendi çetesiyle derde girer. Çetesinin tacizinden kaçtığı sırada Arap militanlar tarafından kaçırılarak işkence edilir. Bruno sol görüşlü Veronica'nın, Araplar için çalışmaktığını anlar. Yine de tek hayali sevdiği kadını da alıp Brezilya'ya gitmektir. Bu yüzden istemeyerek de olsa suikast emrini kabul eder.

Abbas Kiyarüstemi’nin birbirine kenetli o muazzam Köker Üçlemesi'nin bu ilk filmi, son derece yalın bir meseleyi odağına alıyor: Okul defterini yanlışlıkla yanına aldığı arkadaşının evini arayan küçük bir çocuğun hikâyesi. Yönetmen, bu basit izleği gündelik hayatın içinden süzülen mucizevi bir serüvene, bir çocuğun dünyayı görüş biçimine dönüştürüyor.Küçük kahramanımız iki kasaba arasında kararlı adımlarla mekik dokurken, karşısına çıkanların kimi ona yardım ediyor kimi ise onu yanlış yönlendiriyor. Nihayetinde bu arayış; hem kırsal İran toplumunun tüm zenginliğini ve karmaşasını gözler önüne seren çarpıcı bir portreye hem de kişisel sorumluluk duygusu üzerine dokunaklı bir mesel haline geliyor. Duyarlılığı ve derinliğiyle hayranlık uyandıran Arkadaşımın Evi Nerede?, tek bir günün içine sığabilecek tüm o güzelliği, gerilimi ve mucizeyi iliklerine kadar hissettiriyor.

"Çek fantastik/grotesk gelenegine ait bir başyapıt.2. dünya savaşı dönemini anlatan filmde, kökeninde germen kanı olan çekoslovakyalı bir krematör kendi halinde işinde gücündeyken yavşak bir arkadaşının Almanlıktan alınan tadın hiçbir şeyden alınamayacağından dem vurması, kanına girmesiyle değişmesini, şirazeyi kaydırmasını anlatıyor. Bu arada kahramanımızın karısı da yahudi kökenlidir. Sadece anlatımda benimsediği zamanının ötesinde üslup için dahi izlemeye değer çok güzel bir film.""Her ne kadar korku filmleri listesinin zirvelerinde görünse de, bilinmelidir ki korku filmi değildir, korku öğelerini pek az içeren bir filmdir."

Jean ve Juliette farklı karakterde olan yeni evlenmiş bir çifttir. Jeanın maceraperest karakterine karşılık, Juliette kent yaşamının olanaklarına sahip olmayı arzulayan yerleşik bir tiptir. Ama yeni evliler Jeanın isteği üzerine Latalante adlı bir gemide yaşamaya başlarlar. Gemide onlar dışında Jules Baba isimli hayli eksantrik bir kaptan ve tuhaf görünümlü yardımcısı da yaşamaktadır. Juliette gün geçtikçe gemideki yaşamdan sıkılır. Ancak ne olursa olsun aralarındaki aşk Jeanı terketmesini engellemektedir.

1962 yılında hem Cannes hem de Venedik Film Festivallerinden ödülle dönen, aynı yıl George Meliee ödülünün de sahibi olan Beşten Yediye Cleo, Vardanın yönetmenlik adına ilk başarısı. Kanser olduğu gerçeğiyle yüzleşen genç ve güzel bir Fransız pop şarkıcısı Cleonun öyküsü. Kendince geri dönüşleriyle hayatını irdelediği doksan dakikayı Cleoyla birlikte yaşıyoruz. Aynı zamanda Cleonun hayata dair sorularıyla da karşı karşıya kalıyoruz: Böyle bir zamanda ne yapılabilir?, Nasıl yapılır? Cleo, bu soruların cevaplarını ve kişisel ilişkilerini sorguluyor. Bu soruların cevaplarını hem bugünde, yaşadığı hayatta hem de yeni tanıdığı insanlarda arıyor. Kanser psikozunun, korkusunun çevrelediği filmde zaman ilerledikçe değişik insan yüzlerinin geçtiği Paris sokaklarına, içeriğini kaybetmiş hareketsiz ve durgun bir zamana dönüyoruz...

Eşini savaşın bitmesine yakın kaybeden Hirayama, oğlu Kazuo ve kızı Michiko ile birlikte savaş sonrası Tokyo'da kendi halinde bir dul olarak yaşamaktadır. Dostlukları senelerdir devam eden en yakın arkadaşları Kawai ve Horie ile sık sık bir barda bir araya gelmektedirler. Son buluşmaya, eski öğretmenleri Sakuma da gelir. Sohbet esnasında Sakuma'nın halen daha evlenmemiş bir kızının olduğu ve babasına bakmak için bekar kaldığını öğrenirler. Hirayama bunun üzerine kendi kızının da aynı kaderi paylaşacağı tedirginliğiyle, Michiko'nun artık kendilerini düşünmeyi bırakıp evlenmesi ve bir hayat kurması gerektiğine karar verir...Usta yönetmen Yasujirô Ozu'nun son filmi olan Sanma No Aji (An Autumn Afternoon) - Bir Güz Öğleden Sonrası, yaşlılığın, ailevi görevlerin ve yalnızlığın öyküsünü huzurlu ve derinden etkileyici bir şekilde anlatıyor.

Ben, iki kişinin öldüğü bir soygunun faili olarak idam cezasına çarptırılır. Ancak para ortaya çıkmamıştır çünkü Ben, tutuklanmadan önce parayı sadece küçük oğlu John'un bildiği bir yere saklamıştır. Para, John'un geleceğini garanti altına almak için yerinde beklemektedir. Bu sırada bir rahip çıkagelir. Sağ ve sol kollarında 'SEV' ve 'NEFRET ET' yazılı dövmeler bulunan ve daha önce çeşitli suçlar işlemiş olan rahip Powell, Ben'in hücre arkadaşıdır ve paranın peşindedir. Tüm denemelerine rağmen paranın yerini öğrenemeyen rahip, Ben'in uykusunda sayıkladığı bir cümleden yola çıkarak paraya ulaşmaya çalışacaktır.

Geçimini madencilik işiyle sağlayan dört arkadaştan birisi, yakınlardaki bir kasabada belaya bulaşır. Ertesi gün dörtlüden birisi ölür, diğeri de kampı terk eder. Kalanlar Gashade ve Coley Boyard'tır. Arkadaşlarının akıbeti yüzünden şaşkınlık yaşayan ikilinin kamıpına gizemli bir kadın gelir ve onların kendisini para karşılığı Kingsley'e götürmesini ister. Teklifi kabul ederler ve bu nereden gelip ne amaca doğru gittiği belli olmayan kadınla sıra dışı bir yolculuğa çıkarlar....Yolda kendilerine Spear'ın da katılmasıyla her şey daha da ilginç hale gelir. Kimse bu yolculuk sonunda ne olacağını bilmemektedir. Kadının amacı nedir?

Dufour ailesi kırsal bölgede bir yaz geçirmektedirler. Ailenin erkekleri Mösyö Dufour ve kızı Henriettenin nişanlısı Anatole, zamanlarını balık tutarak ve pinekleyerek geçirirler. Kadınlarsa ailedeki ilişkilerin yönünü değiştirecek rastlantılar yaşarlar. Henriettenin annesi Rodolph adında bir adamla tanışır ve ondan çok etkilenir. Öte yandan da Henriette iki yıl önce tanıştığı yaz aşkıyla karşılaşır ve kafası karışmaya başlar.

Ousmane Sembène, gelmiş geçmiş en büyük ve çığır açıcı yönetmenlerden biri, aynı zamanda yirminci yüzyılın en bilinen Afrika kökenli film yönetmeni olmasına rağmen, adının dünyanın geri kalanında daha iyi tanınmasını hakediyor. İlk uzun metrajlı filmini 1966'da, benzersiz ve sarsıcı bir yapıt olan "Siyah Kız" ile çekti. Senegal'de aynı zamanda saygın bir romancı olan Sembène, basit görünen bir konuyu –Fransa'ya zengin bir beyaz ailenin yanında çalışmaya giden genç bir Senegalli kadının, onların küçük dairesinde hem mecazi hem de gerçek anlamda bir hapishaneye dönüşen hayatını– sözde sömürgecilik sonrası dünyanın ısrarcı sömürgeci zihniyetine dair katmanlı bir eleştiriye dönüştürür. M'Bissine Thérèse Diop'un yürek burkan başrol performansıyla "Siyah Kız", hem sert bir insanlık dramı hem de köklü bir politik duruş – ve 1960'ların temel filmlerinden biridir.

Şehrin yüksek binalarından birinin üzerinde yer alan saatin yelkovanına asılmış bir adam görüntüsü ile izleyenlerin zihnine kazınmış ve daimi bir tebessüm bırakmış olan Safety Last!, 1923 yapımı bir sessiz komedi filmidir. Para kazanma hırsıyla şehre gelen genç bir adam, bir mağazada satış sorumlusu olarak çalışmaya başlar ve müdürüyle, mağazaya dikkat çekerek müşterilerin artmasını sağlayacak olan kişiye ödül olarak para vermesi konusunda anlaşır. Ancak mağazanın bulunduğu binanın dışına tırmanması için anlaşmış olduğu kişi bir kanun kaçağı çıkınca olayların seyri tamamen değişir ve genç adam kendisini binaya tırmanırken bulur. Heyecan ve komedi yüklü filmin başrolünde Harold Lloyd bulunmaktadır.

İki işsiz komedyen Joe ve Jerry, tesadüfen mafyanın sevgililer gününde yaptığı bir katliama tanık olurlar. Arkasında şahit bırakmak istemeyen gangsterler ikilinin peşine düşer. Canlarını kurtarmak için yollara düşen ikili, Miami’ye turneye gitmekte olan ve tamamı kadınlardan oluşan bir müzik grubuna katılırlar. Kadın kılığında grupla yola çıkarlar ancak her ikisi de grubun solisti sarışın bomba Sugar Kane’e aşık olurlar ancak kimlikleri ortaya çıkmasın diye güzel kadına karşı duygularını belli edememektedirler. Bunun üzerine Joe, üçüncü bir kimlik yaratarak utangaç bir milyoner olarak Kane’e yaklaşmayı dener. Öte yandan Jerry’nin de başı, kadın kimliğine aşık olan bir milyonerle derttedir.

Olaylar 20. yüzyılın hemen başında İngiltere’de Edward çağı hüküm sürerken geçer. Lucy Honeychurch (Helena Bonham Carter) akranı olan bütün kibar İngiliz kızlarının yaptığı gibi zoraki bir Avrupa turuna gönderilir. Bu turlarda genç kızların yanında mutlaka yaşlı bir kadın refakatçi olmaktadır. Bu seyahatte de Lucy’nin refakatine evde kalmış yaşı geçkin kuzeni Charlotte Bartlett (Maggie Smith) verilmiştir. İtalya’ya geldiklerinde bir süreliğine Floransa’da bir pansiyonda oda tutarlar. Burada başka İngiliz gezginler de vardır.İyi seyirler..

Dont Look Back - Arkana Bakma, Bob Dylan'ın 1965 yılındaki İngiltere turunu anlatan D.A. Pennebaker yapımı 1967 tarihli bir belgeseldir. 1998 yılında film kültürel, tarihi ve estetik açıdan önemli olduğu için Kongre Kütüphanesi'nde saklanmak üzere ABD Ulusal Film Arşivi tarafından koruma altına alınmıştır.

Ve Gemi Gidiyor (E la Nave va) Federico Fellininin en önemli filmlerindendir... 1983 yapımı film, ünlü bir sopranonun vasiyeti üzerine yakılarak küllerinin bir adaya gemi ile götürülmesini anlatmaktadır... Gemideki insanların sınıfsal çatışmalarını ele alan Fellini, çelişkileri sinema dilini ve karakterleri çok iyi işlemiştir.. Final sahnesi ise çarpıcı ve görsel anlatımla şaşırtıcıdır...

Louis Malle'in yönettiği Ascenseur Pour L'echafaud (Elevator to the Gallows) - İdam Sehpası, patronunun karısıyla aşk yaşayan bir iş adamının, patronunu öldürüp olaya intihar süsü vermesi sırasında yaptığı ufak bir hatanın büyüyerek olayları içinden çıkılmaz bir hale dönüştürmesini anlatıyor.

Genç manken Jean Dexter, Manhattan'da yaşadığı apartman dairesinde önce bayıltılır sonra da banyo küvetinde boğulmaya terkedilir. Ona ait olduğu sanılan çok miktarda mücevher de kaybolmuştur. Cinayeti çözme görevi Detektif Teğmen Dan Muldoon ve yardımcısı Detektif James Halloran'a verilir.Filmde olaylar bir cinayet soruşturmasının etrafında gelişirken, New York şehrinin ve insanlarının ayrıntılı bir betimlemesi de yapılır. Çekimlerin çoğu stüdyo dışındaki mekanlarda gerçekleştirilirken yönetmen Jules Dassin şehrin gündelik yaşantısından ayrıntıları da titizlikle verir. Bu açıdan bakıldığında film bir bakıma 1940'ların sonundaki New York'un ileriki nesillere aktarılacak bir belgeseli gibidir adeta.

Bruno, tatlı hayatların temsilcisiyken; Roberto ise genç bir hukuk öğrencisidir. Bruno, hedonist (içki, sigara, biri eşi olmak üzere güzel kadınlar…) ve rahat bir karakterken; Roberto ise mahçup ve tutuktur. Sıcak bir yaz gününde geçen öykü, hayalet şehre benzeyen Roma’da bir tesadüf sonucu tanışan ayrı dünyaların insanı bu iki adamın “yolculuğu” etrafında şekillenir: Bruno’nun arabasıyla çıktıkları Toscana yolunda çeşitli “kesimden” insanlarla karşılaşırlar; muhtelif konular üzerine hafif sohbetlerde bulunurlar; birbirlerinin ailelerini ziyaret etme fırsatı yakalarlar.

1928 yapımı bu filmde Georg Wilhelm Pabst’ın natüralizminin derinliklerine dalıyoruz. Neşe içinde gezerken etrafındaki herkese trajedi saçan Femme Fatale’imizle tanışın: Lulu. başrollerde Bob Cut’ı hayatımıza sokan karizmatik oyuncu Louise Brooks ve zamanının Dracula’larından Francis Lederer.

Julio, uzun süre önce kaybolan sevgilisi Ligaya'yı bulabilmek için başkent Manila'ya giden Filipinli bir balıkçıdır. Sonrasında şehirde bir inşaatta çok zor şartlar altında işçi olarak çalışmaya başlayan Julio, bir süre sonra burada erkeklerin fahişelik yaptığı bir şebekeyle karşılaşır. Bu esnada sevgilisi Ligaya'nın da bir genelevde çalıştığını öğrenen Julio'nun dünyası yıkılır. Artık Julio için masumiyetini kaybetme zamanıdır...Filipinler sinema tarihinin küresel çapta bilinen ve en başarılı yapımı sayılan filmi Maynila: Sa Mga Kuko Ng Liwanag (Manila in the Claws of Light), toplam 8 ödül kazanmış bir yapım.

Phillip Glass’ın unutulmaz müzikleriyle belleklere çakılan Koyaanisqatsi, görüntülere dair bir festivali çağrıştırıyor. 1983 yılı itibariyle devrim niteliğinde olan film hayatın imgesel dengesine(ve dengesizliğine) yakılan bir ağıt niteliğinde. Görüntüden görüntüye geçerek, sonunda tüm görüntülerin tek bir görüntünün yansımasından ibaret olduğunu ispatlamaya çalışan film, tabiat bilimleriyle ve sosyal-antropolojiyle bağlarını sıkılaştırıyor.Otuz yıldır hayatın anlamını görüntülerin toplamından çıkarsamaya çalışan yönetmen Godfrey Reggio’nun en iyi belgeseli olan Koyaanisqatsi; doğa ve medeniyet arasındaki çelişkiyi ortaya koyan, Powaqqatsi ve Naqoyqatsi ile beraber oluşan bir üçlemenin ilk ayağını teşkil ediyor. 6 yılda toplanan görüntüleri ve 3 yılda hazırlanan müzikleriyle, hiçbir diyalog içermemesine rağmen gelmiş geçmiş en etkileyici belgesellerden biri olduğuna şüphe yok.

Otuz senesini bir masanın başında mühür basarak ve hiçbir iş yapmayarak geçirmiş olan Bay Watanabe bir seneden az ömrü kaldığını öğrenince, o güne dek hiç yaşamamış olduğunu hisseder. Fakat yaşama duygusunu kolay kaybetmeye niyetli değildir.

"La Dolce Vita", Roma şehir yaşantısının modern yozluğunu ve sofistike ahlak çöküntüsünü yüksek sosyetenin peşinde koşan bir gazetecinin gözünden anlatır. Genç gazeteci Marcello Rubini gerçek bir eser yaratmanın düşüyle yaşar; fakat çalıştığı bulvar gazetesinin ona sağladığı para ve prestijden de vazgeçemez. Günlerini Roma'nın en şık caddesi Via Veneto'da, bir sonraki skandalın peşinde koşarak geçirir. Filmde Marcello'nun yedi günü ve gecesini, birlikte olduğu farklı kadınlarla ilişkilerini, arka planda 1960'ların gençlik ve heyecanıyla kaynayan Roma sokakları ve sosyete yaşantısından kesitlerle izleriz. Marcello seks, içki, partiler ve alemlerle dolu bir dünyada savrulurken bile aslında haz almadığı bu "tatlı hayat"ı sonuna kadar yaşamaya devam eder. Onunki ruhsuz ve heyecansız bir varoluştur. İtalyan sinemasının ilk 3,5 saatlik filmi olan "Tatlı Hayat" gösterime girmesiyle birlikte büyük skandallara ve polemiklere yol açmış, Vatikan tarafından yasaklanmaya çalışılmış, halk tarafından kucaklanmıştır. Fellini "Tatlı Hayat"ı yaratırken hiçbir ahlaki ya da eleştirel kaygı taşımadığını, tek amacının şartlara rağmen yaşamın kendine özgü, yumuşak bir akışı olduğunu anlatmaya çalıştığını söylemiştir. Başka bir deyişle, eleştirmenleri ve gazetecileri hayal kırıklığına uğratma pahasına da olsa, bilinçli bir ironi sergilememiş ve tatlı hayattan çok hayatın tatlılığından bahsetmek istemiştir. Fellini, "Tatlı Hayat" filmiyle hem ticari hem de sanatsal başarı kazanmıştır. Film, Cannes Film Festivali'nde Altın Palmiye ve New York Film Eleştirmenleri Birliği'nin En İyi Yabancı Film ödüllerine layık görülmüş, En İyi Kostüm dalında Oscar® Ödülü almıştır.

Marianne ve Johanın on yıllık evliliklerini masaya yatıran film, çiftin ayrılıklarını, evlilik dışı ilişkilerini, barışıp yeniden ayrılmalarını ve en nihayetinde de boşanmalarını konu ediyor. Boşandıktan sonra bile birbirinden kopamayan Marianne ve Johan çiftinin her görüşmeleri ayrı bir kavgayla sonuçlansa da birbirlerine olan sevgileri şartlar ne olursa olsun galip geliyor. Film evlilik hayatıyla ilgili çok önemli kelamlar ederken aynı zamanda izleyiciyi psikolojik olarak Marianne ve Johanın ilişkisine hapsediyor. Başta Woody Allen olmak üzere birçok yönetmeni etkileyen Bergmanın bu filmi aynı zamanda en iyi yabancı film dalında altın küre sahibi.

Viridiana, (Silvia Pinal) bir rahibe okulundan mezun olmak üzere olan genç bir kızdır. Bir gün, yıllar önce ölen teyzesinin yaşlı kocası Don Jaime (Fernando Rey) tarafından onun çiftliğine davet edilir. Viridiana, yıllar boyunca okulunun parasını ödemek dışında onunla hiç ilgilenmeyen ve yaşayan tek akrabası olan Don Jaimenin yanına gitmek istemese de baş rahibenin ısrarı ile onu ziyarete gider. Don Jaime, henüz evlendiği gece onunla birlikte olmadan ölen karısına çok benzeyen Viridianayı arzular ve onunla evlenmek ister. Bu isteğini ona açtığında genç kızın sert tepkisi ile karşılaşır.

A Face in the Crowd, Arkansas’ta bir ayyaş hücresinde keşfedilen gürültücü eğlence dünyası figürü Larry “Lonesome” Rhodes’un (Andy Griffith) yükseliş ve çöküş öyküsünü kayıt altına alıyor. Onu keşfeden ise kendi hırslarının peşindeki yerel radyo yapımcısı Marcia Jeffries’dir (Patricia Neal). Rhodes’un karizması ve kurnazlığı, onu kısa sürede televizyon yıldızlığının zirvesine ve siyasi bir demagogluğa taşırken; Marcia’yı da kendi elleriyle yarattığı bu manipülatif ve gerici canavarla yüzleşmek zorunda bırakır.Elia Kazan’ın yönettiği ve senaryosunu Budd Schulberg’in kaleme aldığı bu keskin yergi, Griffith’in alışılagelmişin dışındaki uğursuz bir rolde cazibesini bir silah gibi kuşandığı olağanüstü ilk sinema performansına ev sahipliği yapıyor. Film, gösterime girdiği dönemde beklenen ilgiyi göremese de; sonraki nesiller, eserin Amerikan yaşamındaki medya ve siyaset arasındaki o zehirli yakınlığa dair yaptığı tekinsiz ve ileri görüşlü teşhisi hayranlıkla karşılamıştır.

Yasujirô Ozu'nun yönettiği Hitori Musuko (The Only Son) filminde dul bir anne, daha iyi bir eğitim alması için oğlunu şehre gönderir. Seneler sonra anne, öğretmen olmuş olan oğlunu bulur ve onu ziyarete gider...

14 yaşındaki Valerie, ilk kez regl olacağı yaşa henüz girmiştir. Valeria'nın etrafı, dinci ve kötü kişilerle çevrilmiş durumdadır. 100 yıl önce ölmesi gereken ama vampirleştiğinden ölemeyen bir adam, herkesi ısırıp vampire dönüştürürken Valerie öpücükleriyle bu kişileri düzeltmekte, insanlaştırmaktadır. Henüz kadın olamamış, kadınlığın arifesindeki Valerie, kötülerden (vampirler ve rahipler) kurtulmaya çalışacaktır...Genç bir kızın yetişkinliğe doğru giden tehlikeli yolculuğunu konu alan Valerie a Týden Divu (Valerie and Her Week of Wonders), masalsı ve sürrealist anlatımının yanı sıra alt metninde büyüme hikayesi ve toplum eleştirilerine de yoğunlaşıyor. Film, bu yozlaşmış toplumu izleyiciye Alice Harikalar Diyarında, Kırmızı Başlıklı Kız gibi hikayelerin ana karakterlerine benzeyen Valerie'nin gözünden aktarıyor.

Usta Sovyet yönetmen Mikhail Kalatozov, virtüözlük düzeyindeki görsel yeteneği ve duygusal olarak sarsıcı filmleriyle tanınır; ancak belki de hiçbir filmi, Gönderilmemiş Mektup kadar görsel açıdan büyüleyici değildir. Keşif ve hayatta kalma mücadelesini konu alan bu etkileyici hikâye, elmas bulmak için Sibirya'nın acımasız ve kasvetli vahşetine gönderilen dört kişilik bir jeoloji ekibinin başına gelenleri anlatır. Geniş açı çekimlerin büyüsüne kapılan ve ardı ardına cesur sahneler sunan film (Kalatozov’un sık işbirliği yaptığı görüntü yönetmeni Sergei Urusevsky’nin başarısı), sinema tarihinin büyüleyici bir parçası ve aynı zamanda evrensel bir macera şaheseridir.

Anton Çehov'un Vanya Dayı adlı oyununu beyaz perdeye uyarlayan Vanya 42.Caddede, oyunun, harcanmış hayatlar, yalnızlık, umut ve umutsuzluk temasını öne çıkartan bir yapım. Eski dostlar bir araya gelir ve Manhattan sokaklarından geçerek ilk buluşmalarına giderler. Daha biz ne olduğunu anlamadan oyun sahnelenmeye başlar. Oyuncular hâlâ sokak kıyafetleri içindedir ve fakat seyirci kendini bir anda Rusyada bulur. Vanya Dayı, yıllardan beri ölmüş kızkardeşinin kocası Serbryakovun malikanesini idare etmiştir. Şimdi, yeni karısı Yelenayla eve gelmektedir.