Bu film, Haziran 1973'te Kentucky, Harlan County'deki Eastover Madencilik Şirketi'nin Brookside Madeni'ne karşı kömür madencilerinin grevini belgelemektedir. Eastover'ın sözleşme imzalamayı reddetmesi (madenciler Amerika Birleşik Maden İşçileri'ne katıldığında) bir yıldan fazla süren ve silahlı şirket haydutları/iş kırıcıları ile grev yapan madenciler ve onları destekleyen kadın halk arasında şiddetli çatışmalar içeren greve yol açmıştır. Yönetmen Barbara Kopple, bize madencilerin tarihsel sıkıntıları ve UMWA'nın tarihi hakkında biraz arka plan bilgisi vererek grevi perspektife oturtmaktadır. 2004 yılında New York Women in Film & Television ile ortaklaşa Academy Film Archive tarafından korunmuştur.Barbara Kopple'ın Akademi Ödülü kazanan belgeseli, efsanevi country ve bluegrass sanatçıları Hazel Dickens, Merle Travis, Sarah Gunning ve Florence Reece'in yer aldığı tüyler ürpertici bir film müziği eşliğinde, hayatta kalmak için mücadele eden bir topluluk ile kâra adanmış bir şirket arasındaki on üç aylık mücadelenin yürek burkan bir kaydı.

Speedy, Harold Lloyd'ün başrolde olduğu son sessiz uzun metraj filmidir ve aynı zamanda en iyi filmlerinden biridir. Slapstick efsanesi, bu filmde unutulmaz "Gözlüklü Karakter"ini canlandırıyor; bu sefer iyi kalpli ama aklı bir karış havada, bir türlü işinde duramayan bir New York'lu olarak karşımıza çıkıyor. Gerçek çağrısını ise, sevgilisinin huysuz dedesinin işlettiği, şehrin son atlı tramvayını kurtarmaya karar verdiğinde buluyor.Coney Island'a yapılan neşe dolu bir ziyaretten, inanılmaz Babe Ruth cameosuna, şehrin sokaklarında gerçekleşen ve tüyleri diken diken eden doruk noktası dublörlerine kadar, Speedy New York'a yazılmış, kontrolden çıkmış bir aşk mektubu niteliğinde ve sizi kulaktan kulağa gülümsetecek bir film.

"Kuang ye shi dai" (İngilizce adıyla Resurrection veya Türkçe adıyla Diriliş), ödüllü Çinli yönetmen Bi Gan tarafından yazılıp yönetilen, 2025 yapımı epik bir post-apokaliptik bilimkurgu ve drama filmidir. Film, ilk gösterimini yaptığı 2025 Cannes Film Festivali'nde Jüri Özel Ödülü'nü (Special Prize) kazanmıştır. İnsanlığın ölümsüzlük karşılığında rüya görme yeteneğinden vazgeçtiği distopik bir gelecekte geçer. Jackson Yee, rüya dünyasının kaybolan illüzyonlarına kapılmış, ölmekte olan bir canavarı/yaratığı canlandırır. Shu Qi ise sinemanın kayıp tekniklerini kullanarak bu illüzyonları algılama gücüne sahip olan ve gerçeği ortaya çıkarmak için yaratığın rüyalarına giren bir kadındır.Film, Budist felsefesinde yer alan altı duyuya (Görme, İşitme, Tatma, Koku, Dokunma ve Zihin) karşılık gelen altı bölümden oluşur. Karakterler dört rüya boyunca 100 yıllık bir süreci yeniden yaşarken sinema tarihinin farklı dönemleri de kronolojik olarak bu rüyalarda temsil edilir.

Birçoklarına göre Tarkovsky’nin en derinlikli eseri olan Ayna, yönetmenin kendi yaşamından yola çıkarak aşk, anılar, bağlılık ve belki de hayatın kendisi üzerine şiirsel bir film. Tarkovsky’ninki olup olmadığı belirsiz, orman içinde bir kulübede, 2. Dünya Savaşı’nın öncesinde, yönetmenin eski karısı, annesi, babası, kendi ve ebeveynlerinin kuşakları arasında gidip gelerek anlatılan bir rüya, Ayna’nın yansıttıkları.Efsanevi yönetmenin anne ve babasının gerçekten iştirak ettiği film, ailenin evlerinin eskiden bulunduğu aynı yere hakikaten inşa edilen bir kulübede çekildi. Baba Tarkovsky şiirlerini kendi sesiyle okudu. Anne ise kameranın karşısına geçti.İzleyiciyi otobiyografik bir yolculuğa çıkaran Zerkalo, 40’larında bir adam olan Alexei’nin hatıralarına dayanmaktadır. Savaş öncesi, sırası ve sonrası olarak ayrılabilecek 3 zaman periyodu boyunca Alexei’nin düşünce ve hislerini aktaran film, aynı zamanda devrim zamanı Rusya’sının geniş bir panoramasını sunmaktadır. Tarkovski, Zerkalo’da büyük ölçüde kendi ailesine ve gençlik dönemine yer vermiştir. Flashback’ler ve tarihi çekimler eşliğinde oluşturulan gerçekliğe yönetmenin bu otobiyografik katkıları da eklenince ortaya tutkulu, şiirsel ve yaşayan bir film çıkmıştır. Tarkovski’nin yoğun anlatımı ve sinematografik araçlar kullanımı sebebiyle film, izleyicisinden özel bir dikkat ve özveri beklemektedir.

1900 senesinde, elit bir kız okulu, Hanging Rock adlı dağlık bir bölgeye sevgililer gününde gezi düzenler. Fakat üç öğrenci ve bir öğretmen, bu gizemli yerde kaybolur.Herkes onları bulmak için seferber olsa da, ne onlar ne de kaybolmalarının sebebi bulunamaz, bu sorunun cevabı izleyiciye bırakılmıştır. Fakat bu kayboluş toplumdaki herkesi etkiler. Kaybolan öğrencilerden biri bulunsa da başına ne geldiğini, ya da arkadaşlarına ne olduğunu hatırlamaz.Uluslararası alanda adı duyulan ilk Avustralya filmlerden biri olan Picnic at Hanging Rock, bu anlamda sinematik ve tarihsel açıdan büyük öneme sahiptir.

Roma 'nın banliyösünde yaşayan çevirmen Vittoria (Monica Vitti), sorunlarla geçen bir geceden sonra yazar olan nişanlısı Ricardo (Francisco Rabal)'dan ayrılır ve Roma'ya bir borsa bağımlısı olan annesini ziyarete gider.Burada borsa simsarı Piero (Alain Delon) ile tanışırlar.Bir materyalist olan Piero ile mutsuz ve boşvermiş Vittoria arasında başlayan yakınlaşma ikisinin de yanlızlıklarına son vermez.

Bu, Fransız yönetmen Serge Bourguignon'un yönettiği, Akademi Ödüllü provokatif filmde, psikolojik hasarlı bir savaş gazisi ve ihmal edilmiş bir çocuk, şaşırtıcı derecede samimi bir arkadaşlık kurarlar. Bu arkadaşlık, sonunda Paris banliyösündeki arkadaşlarının ve komşularının şüphelerini ve öfkesini ateşler. Bourguignon'un filmi, potansiyel olarak ateşli bir konuyu düşünceli ve insani bir dram haline getiriyor ve Henri Decaë'nin duyarlı sinematografisi ile Maurice Jarre'nin zarif müziğinin yardımıyla, Pazar Günleri ve Cybèle, iki sorunlu ruh arasındaki bir ittifakın heyecan verici bir derinlemesine incelemesi haline geliyor.

Masaki Kobayashi'nin Ningen No Jôken serisinin üçüncü ve son filminde savaş karşıtı Kaji'nin, birliğinin Kızıl Ordu tarafından yok edilmesinin ardından eşi Michiko'ya ulaşabilmek için verdiği büyük mücadele konu ediliyor. Yol boyunca birçok asker ve siville yolu kesişen Kaji, bütün zorlu koşullara rağmen inancını kaybetmemek için olağanüstü bir çaba gösterecektir.

1970'lerin Kuzey İskoçya'sında tutucu bir kasabada Bess, kendisinin bile hayal edemeyeceği bir güzellikte aşk yaşar. Kocasının bir an önce geri dönmesi için dua eden bu çocuksu kadın, ertesi gün Jan'ın iş kazası geçirdiği haberiyle sarsılır ve Tanrı isteğini yerine getirdiği için kendini suçlu bulur.

Genç ve çekingen bir ögrenci Bertrand karizmatik arkadaşı Guillaume'in pesinden Latin mahallesindeki Lucon café'ye gider. Suzanne yakınlardaki bir masada oturmuş çalışmaktadır. Guillaume onunla sohbete baslar ve onu bir kaç gün sonra düzenleyeceği bir partiye davet eder. Yalnızca eğlence için onu bastan çıkarmaya koyulur ve basarili olur. Arkadaşının Don Juan hamlelerine hayranlık duyan Bertrand için fazla serbest bulduğu Suzanne'in davranışları rahatsız edicidir. Bu arada utangaç bir biçimde güzel Sophie'ye yaklaşmaya çalışır.

Vali Taira, Orta Çağ Japonya'sında özgürlükçü politikaları yüzünden sürgüne gönderilir. Seneler sonra karısı Tamaki, çocukları Zushio ve Anju babalarını görmek üzere sürgün bölgesinde doğru yola çıkarlar. Ancak yolda onları kötü bir sürpriz beklemektedir...Döneminin en yoğun dram filmlerinden biri olan Sanshô Dayû (Sansho the Bailiff) - Efendi Sanso, Venedik Film Festivali'nde Gümüş Aslan'ı kazanmıştı.

A Face in the Crowd, Arkansas’ta bir ayyaş hücresinde keşfedilen gürültücü eğlence dünyası figürü Larry “Lonesome” Rhodes’un (Andy Griffith) yükseliş ve çöküş öyküsünü kayıt altına alıyor. Onu keşfeden ise kendi hırslarının peşindeki yerel radyo yapımcısı Marcia Jeffries’dir (Patricia Neal). Rhodes’un karizması ve kurnazlığı, onu kısa sürede televizyon yıldızlığının zirvesine ve siyasi bir demagogluğa taşırken; Marcia’yı da kendi elleriyle yarattığı bu manipülatif ve gerici canavarla yüzleşmek zorunda bırakır.Elia Kazan’ın yönettiği ve senaryosunu Budd Schulberg’in kaleme aldığı bu keskin yergi, Griffith’in alışılagelmişin dışındaki uğursuz bir rolde cazibesini bir silah gibi kuşandığı olağanüstü ilk sinema performansına ev sahipliği yapıyor. Film, gösterime girdiği dönemde beklenen ilgiyi göremese de; sonraki nesiller, eserin Amerikan yaşamındaki medya ve siyaset arasındaki o zehirli yakınlığa dair yaptığı tekinsiz ve ileri görüşlü teşhisi hayranlıkla karşılamıştır.

2. Dünya savaşı 13 yıl önce sona ermiş. Fakat savaşın hem cellatları hem de kurbanları Avrupa sokaklarında. Viyanada bir otelde bir Nazi subayı ile, kamptaki esirlerinden biri karşılaşır. Başlangıçta ikisi de karşılaşmanın şokunu üzerinden atamaz. Fakat zamanla kamptaki erotik ve şiddet dolu oyunları, önce otel odasında sonra sığınacakları bir evde devam eder. Zamanında sevgi-nefret ilişkisi ile bağlı olan iki düşman, aynı tarafta yer alır.

Dişçi Sheldon Kornpett, kızının düğün hazırlıkları sırasında damadın babası Vince Ricardo ile tanışır. Vince hükümet ajanı olduğunu iddia eden manik bir adamdır ve Sheldon'u New York'tan Orta Amerikaya dek süren bir kovalamaca ve kargaşanın içine sürükler.

Dull and plain Catherine lives with her emotionally distant father, Dr. Sloper, in 1840s New York. Her days are empty -- filled with little more than needlepoint. Enter handsome Morris Townsend, a dashing social Babası Dr. Sloper ile beraber bir malikanede yaşayan Catherine’e, ölen annesinin mirası kalmıştır. Yüksek miktardaki bu miras Catherine’i “evlenilecek uygun aday” gibi gösterse de babası Dr. Sloper onu çirkinliği ve zerafet yoksunluğu sebebiyle sürekli aşağılamaktadır. Tanıştığı Morris, Catherine’e hiç tatmadığı aşk ve sevgiyi vadederken, onu uygun bir damat adayı olarak görmeyen babası bu evliliğe karşı çıkacaktır.Döneminin kadına bakışını da anlatan film, özellikle Catherine’e biçilen görev ve kadının erkekten bağımsız olarak kararlarını almasını göstermesi açısından dikkate değerdir. William Wyler’ın, Henry James’in “Washington Square” isimli romanından beyazperdeye uyarladığı The Heiress - Miras, gerçek bir klasik.

Jean-Luc Godard'ın yönettiği film, gündelik baskı düzeni içinde kendilerini farklı şekillerde kurtarmaya çalışan üç karakterin hayatından birkaç günü konu ediniyor. TV yapımcısı Paul Godard, eski sevgilisi Denise ve Paul'ün geçmişte birlikte olduğu bir fahişe olan Isabelle... Denise, Paul'den ayrılıp işini de bırakıp köye taşınmak ister. Isabelle, belalısından kurtulup kendi hesabına çalışmak niyetindedir. Paul ise sadece hayatta kalmaya bakmaktadır.Godard'ın politik denemeler ve videoyla ilgilendiği 70'lerin ardından sinemaya dönüş filmi olan, başrolünde Isabelle Huppert'ın yer aldığı Sauve Qui Peut (La Vie) (Every Man for Himself) - Herkes Başının Çaresine Baksın, Cannes Film Festivali'nde Altın Palmiye adayıydı.

Distopik bir evrende geçen film 3. Dünya Savaşının henüz sonlandığı dünyamızda geçer. Dünyanın en büyük devleti olan Okyanusya, günümüz Londrasının yerine kurulmuştur. Okyanusya deyim yerindeyse tam bir korku imparatorluğudur. Bu ülkede yaşayayan herkes, yönetim diktesinin buyurduğu her şeye harfi harfine uymak zorundadır. Bu evrende ne kitap okumak serbesttir ne de aşık olmak... Hükümetin haberleşme ve sansür işlerinin yürütüldüğü bakanlıkta çılan Winston Smith, diğer çalışanlar gibi görevi gereğince halkı farklı yalanlarla uyutmak ve sahte gerçeklikler yaratmak zorundadır. Ancak Okyanusyaya ait her şeyin kocaman bir yalandan ibaret olduğunu öğrendiği an vatanseverliğini ve hayatını üzerine kurduğu bu sahte dünyayı sorgulamaya başlar.

Michael Curtiz, Ernest Hemingway'in To Have and Have Not filmindeki Hollywood'un ikinci çatlağı olan bu gerilimin dümenine usta bir kaptanın elini koyuyor. John Garfield, zor zamanlarla karşı karşıya kalan, teknesini kurtarmak, ailesini desteklemek ve onurunu korumak için tehlikeli yükleri üstlenen dürüst bir kiralık tekne kaptanı olan Harry Morgan'ı canlandırıyor. Bedava yüklenen bir yolcu tarafından zor durumda bırakılan Harry, kalitesiz bir avukatın (Wallace Ford) suça yönelik tekliflerinin yanı sıra arsız bir sarışının (Patricia Neal) şakacı hamlelerini eğlendirmeye başlar ve ömrünü uzatan bir dizi taviz verir. ahlakı ve evliliği kabul edebileceğinden çok daha ötede. Hemingway'in romanına Howard Hawks'ın Bogart-Bacall aracından daha yakın olan The Breaking Point, Curtiz'in zahmetsiz görsel akıcılığı ve Garfield'ın metanetli, kariyerini sınırlayan performansının rehberliğinde kara gün ışığından ve işçi sınıfı trajedisinden bir rota çiziyor.

La dolce vita'nın Roma'sında hayallerinin peşinden koşan güzeller güzeli, görünüşte özgür Adriana'yı (Divorce Italian Style'dan Stefania Sandrelli) takip eden I Knew Her Well, altmışlı yılların İtalya'sının popüler müzik ve stiline keyifli bir dalış ve cinsel politikaları ile şöhret kültürüne keskin bir eleştiri. Ettore Scola ile birlikte yazdığı senaryodan yola çıkan, adı duyulmamış İtalyan usta Antonio Pietrangeli, hemen her birinde farklı bir erkeğin, yeni bir saç modelinin ve buna uygun bir kıyafetin yer aldığı bir dizi samimi bölüm boyunca, karmaşık ana figüründen asla uzaklaşmayan, ustalıklı, seriokomik bir karakter çalışması oluşturuyor. Onu İyi Tanırdım, komik, trajik ve tümüyle dudak uçuklatan, heyecan verici bir yeniden keşif.

Frances New York’ta yaşamaktadır ama aslında kendisine ait bir dairesi yoktur. Frances dans topluluğunda acemidir. Ama gerçek bir dansçı değildir. Frances’ın Sophie isimli bir arkadaşı vardır ama artık birbirleriyle konuşmamaktadır. Frances’in hayattan beklediği ve istediği çok şey vardır.

Bu yeni yönetmen kurgusuyla Ang Lee, "Ride with the Devil" için özgün vizyonunu yeniden inşa ediyor; Kansas-Missouri sınır savaşı döneminde geçen, sarsıcı ve alışılmadık bir İç Savaş destanı. Film, Jake (Tobey Maguire) ve Jack Bull'u (Skeet Ulrich) konu alıyor. Jack Bull'un babası, kölelik karşıtı Jayhawker'lar tarafından öldürüldükten sonra bu ikili, Konfederasyon yanlısı Bushwhacker'lara katılır ve eski bir köle olmasına rağmen Güney için savaşan Holt (Jeffrey Wright) ile sıra dışı bir ittifak kurar. Hem siyasi hem de kişisel kimlik ve sadakat üzerine derin bir düşünce sunan "Ride with the Devil", Amerika'nın en kanlı çatışmasına dair önyargıları sorgulayan provokatif bir meydan okumadır. Bu film Buz Fırtınası ve Sense and Sensebility gibi ünlü filmlerin yetenekli yönetmeni Ang Lee'nin imzasını taşıyor.

Hollywood efsanesi Barbara Stanwyck, "pulp" sinemasının usta ismi yazar-yönetmen Samuel Fuller ile yönetmenin en cüretkâr westerninde bir araya geliyor. Türün kurallarını altüst eden bu feminist yaklaşım; müstehcen bir mizah, çarpıcı bir aksiyon ve insanı savunmasız bırakan bir şefkat arasında zahmetsizce mekik dokuyor.Nüfuzlu çiftlik sahibi Jessica Drummond (Stanwyck), emrindeki kırk silahlı adamıyla Arizona’nın Cochise bölgesine mutlak bir hakimiyetle hükmetmektedir. ABD Şerifi Griff Bonell (Barry Sullivan) ve kardeşleri, Jessica’nın adamlarından biri hakkındaki tutuklama kararıyla kasabaya geldiklerinde, Jessica bu kanun adamına gönlünü kaptırmaya başlar; ancak bu aşk, kendi otoritesinin de parça parça eksilmesine neden olacaktır.Büyüleyici siyah-beyaz CinemaScope görüntüleri, kinayelerle bezeli sert diyalogları ve Stanwyck’in en mağrur haliyle sergilediği ateşli performansıyla Forty Guns, Fuller’ın sinematik ustalığının en keskin ve görkemli gösterilerinden biridir.

Canı sıkılan bir grup gencin uyuşukluğu, Yunanlı bir yabancı işçinin ortaya çıkmasıyla kesintiye uğrar. Fassbinder’in kendi oyunundan uyarlayarak statik resimlerle çektiği filmde devamlı olarak darlık, durma ve uyuşmuş bir toplum anlatılmaktadır.

Şehrin yüksek binalarından birinin üzerinde yer alan saatin yelkovanına asılmış bir adam görüntüsü ile izleyenlerin zihnine kazınmış ve daimi bir tebessüm bırakmış olan Safety Last!, 1923 yapımı bir sessiz komedi filmidir. Para kazanma hırsıyla şehre gelen genç bir adam, bir mağazada satış sorumlusu olarak çalışmaya başlar ve müdürüyle, mağazaya dikkat çekerek müşterilerin artmasını sağlayacak olan kişiye ödül olarak para vermesi konusunda anlaşır. Ancak mağazanın bulunduğu binanın dışına tırmanması için anlaşmış olduğu kişi bir kanun kaçağı çıkınca olayların seyri tamamen değişir ve genç adam kendisini binaya tırmanırken bulur. Heyecan ve komedi yüklü filmin başrolünde Harold Lloyd bulunmaktadır.

İngiltere'den mektup yoluyla bulduğu bir erkek ile evlenmeye karar veren, konuşma problemleri olan bir kadın, küçük kızı ve de çok değer verdikleri piyanosunu da yanına alarak, evleneceği kişi ile tanışmak için Yeni Zelanda'ya doğru yola çıkarlar. Evlendikten bir süre sonra yanlış bir seçim yaptığını kavrayan genç kadın, yerli halk ile kaynaşmayı başarmış bir beyaz ile, piyanonun etrafında başlayan yakınlaşması tutkulu bir aşka dönüşecektir * Piyano, 1993 senesinde tam 3 dalda Oscar ödülü almasının yanında, Cannes film festivalinde de altın palmiye ödülünü almıştı * Son zamanlarda izlediğim en anlamlı film diyebilirim. Görsellik harikaydı, müzikler harikaydı, oyunculuklara zaten söyleyebilecek bir söz bulamıyorum. Aslında her kadın ve her erkeğin mutlaka izlemesi gereken bir film bence. Hem ilişkilere bakış açısına, hem de insanın kendi benliğine dönüp yorumlar yapmasını sağlıyor.

16 – 17 yaşlarında, büyüyüp de küçülmüş gibi görünen küçük, tatlı ve ateşli bir yeni yetme Monika! Evden tüyüp, bir an önce özgürlüğüne ve hayatın zevklerine doğru kanatlanmayı bekleyen bir küçük kadın! Genç, toy ve saf Harry, Monika’nın cilvelerine kayıtsız kalamaz. Hatta ona sırılsıklam aşık olur. Günün birinde evden kaçmak için fırsat kollayan Monika, babasının sarhoş bir anında ona vurmasıyla bavulunu toplayıp Harry’nin evine koşar. Evde kalmaları mümkün olmayınca Harry, Monika’ya babasının motorunda kalmayı önerir. Şehrin sıkıcılığından, işe gitme zorunluluğundan sıkılan gençler her şeyi geride bırakıp Harry’nin motor ile adalara doğru açılırlar.

Kasvetli ve uzun bir gecede bir kadınla bir erkek küçük bir köprünün üzerinde karşılaşırlar. Çekingen ve yalnız bir memur olan Mario (Marcello Mastroianni) yeni geldiği bu şehirde aylak aylak dolaşmaktadır. Natalia (Maria Schell) ise bir yıl önce ayrıldığı sevgilisi (Jean Marais) ile o gece köprüde buluşmayı ummaktadır. Her iki yanlız insan da birbirlerine ilgi duymaya başlarlar. Beklenen sevgili o gece gelmez. İki yanlız insan üç gece daha buluşurlar. Bu buluşmalarda Natalia Mario’ya hayatını anlatır, gençliğinin nasıl boşa harcandığından bahseder, kiracıları olan adama nasıl aşık olduğunu anlatır. Aşık olduğu bu adam bir denizcidir ve bir yolculuğa çıkıp bir yıl sonra döneceğine söz vermiştir. Söz verdiği saatte köprüye gelmeyen denizcinin bir otelde kalıyor olabileceğini düşünen Natalia, Mario’dan ona bir mektup götürmesini ister. Mario ise mektubu yırtıp atar ve sonraki buluşmalarında da Natalia’yı denizcinin dönmeyeceğine ikna etmeye çalışır. Ancak dördüncü gece beklenen gizemli yabancı ortaya çıkınca Natalia hemen kendini onun kollarına atar.

13. yüzyıla ait bir baladdan yola çıkılarak senaryosu yazılan film, ortaçağda geçen sarsıcı bir intikam hikayesi anlatıyor. Koyu hristiyan ailesi tarafından kiliseye gitmekle görevlendirilen bir genç kız, yolda tecavüze uğruyor ve öldürülüyor. Olayın ardından bir eve sığınan tecavüzcüler burada kızın ailesiyle karşılaşıyor ve kanlı bir şekilde yok ediliyorlar. Ingmar Bergmanın az bilinen yapımları arasında olan Jungfrukällan, kanlı intikam hikayesi ile modern korku filmlerine ilham verdi. Usta yönetmen bu filminde masumiyet, hırs, paganizm ve dini inanç gibi kavramları tartışıyor.

Truman Capotenun en çok satan romanına dayanan, soğukkanlı bir cinayetin gerçek ve güçlü hikayesi. Başarılı ve saygın Kansas çiftçisi, karısı ve iki genç çocuğu acımasızca ve vahşice katledilirler. İki katilinde suçlarından pişmanlık duyacak kadar bile aklı yerinde değildir. Hikaye suçluların bilinçaltına girer...

Yoksul sinema tutkunu Hüseyin Sabzian, otobüste yaşlı bir kadınla tanışır ve kendisini ünlü İranlı yönetmen Mohsen Makhmalbaf olarak tanıtır. Kadın, buna inanarak, adamı ailesiyle tanıştırmak üzere evine davete eder. Sabzian da, aileyi, yeni çekeceği filme para yardımı yapmaları şartıyla, filminde oynamaya ikna eder. Fakat, zengin Ahankhah ailesi, evi soyacağından şüphelenerek, adamı polise ihbar eder. Sabzian tutuklanır, sorgulama ve yargılanma süreci başlar.

İsimsiz bir Afrika ülkesi, vahşi bir iç savaş ve kaçınılmaz olarak savaşın içine çekilen çocuk askerler. Tüfeklerin, bıçakların ve bombaların gölgesinde; savaşın, tecavüzün ve ölümün çevrelediği ürpertici bir dünyada hayatta kalma mücadelesi veren, hem kurban hem katil olan binlerce kişiden birinin, Agunun öyküsü, insani değerler ve savaşın korkunçluğu hakkında tekrar tekrar düşünmeye zorluyor * Gösterildiği ülkelerde büyük övgüyle karşılanan Sınırsız Canavarlar belleklerden kolayca çıkmayacak bir film * Bu nasıl bir filmdir arkadaş, hala etkisindeyim. Çok daha güzel anlatılırdı veya şusu busu olmamış diye eleştirecek bir taraf bile bırakmamışlar. Roller ve hisler konuşmuş bu filmde. Bu film anlatılmaz izlenir. Arşivliktir bilginize

Erken Gelen Bahar  insanın konumunu ele alırkan doğaya da önemli bir rol veren hüzünlü filmlerdir. Yönetmenin, kızı evlendikten sonra tek başına kalan bir erkeğin yalnızlığını konu edinir. Kızını evlendirdikten sonra evine döndüğünde baba gözyaşlarını tutamaz. Belki kızından ayrıldığı için, belki yalnız kaldığı için, belki de ölümün yaklaştığını duyumsadığı için ağlamaktadır. Ozu'ya göre yaşam acımasızdır ve bireye düşen, yaşamı kabullenmeyi ya da karşı koymayı öğrenmektir.

Yemek ve yemek fetişizmi üzerine eğlenceli bir film olan Tampopoda içiçe geçmiş çok karakterli pek çok öykü anlatılıyor. Tampopo kendi restoranında özensiz ‘Ramen’ pişirip durmaktadır. Goro ve arkadaşı ise yol üstünde karınlarını doyurmaya gelmişlerdir fakat kendilerini Tampopo’ya aşçılıkta ustalaşmakta yardım ederken bulurlar. Sadece lezzetli Ramen pişirmenin püf noktalarını öğrenmek değil, alakalı alakasız ‘an’larla kafanızı karıştıracak veya güldürecek sade bir hikayenin sıradan olması gerekmediğini hatırlamak da gayet güzeldir. Yaptıklarınızın sürekli sıradan, hatta ortalamanın altında kalması inanılmaz can sıkıcıdır.

Thomas Mann’ın klasik kısa romanından uyarlanan Luchino Visconti imzalı bu geç dönem başyapıt; sanatın doğası, güzelliğin cazibesi ve ölümün kaçınılmazlığı üzerine derin bir sorgulama sunuyor. Felaketle sonuçlanan bir konserin ardından sarsılan titiz besteci Gustav von Aschenbach (Dirk Bogarde’ın zarif ve nüanslı oyunculuğuyla), teselli bulmak için Venedik’e gider. Orada, Tadzio (Björn Andrésen) adındaki genç bir çocukta somutlaşan saf güzelliğin görkemiyle büyülenir. Şehirde bir salgın hastalığın yayıldığı fısıltıları yükselirken, Aschenbach’ın bu hayranlığı gitgide saplantılı bir tutkuya dönüşür. Mann’ın arzu ve bedensel çöküş temalı hikâyesini Gustav Mahler’in büyüleyici müziğiyle harmanlayan Venedik’te Ölüm; duyusal zenginliği ve alegorik derinliğiyle sinema tarihinin en seçkin edebiyat uyarlamalarından biri olarak kabul edilir.

Kahya Baines'in karısı aslında kimseyi sevmemektedir ve eşiyle de arası iyi değildir. Günün birinde onun başka bir kadınla ilişkisi olduğunu öğrenir ve ikisine müthiş bir tuzak hazırlamaya başlar...

1960'ların Japon Yeni Dalgası'nın etkili bir figürü olan dahi provokatör Nagisa Oshima, en şaşırtıcı siyasi açıklamalarından birini zorlayıcı zifiri kara hicivle yaptı. Bu ürkütücü komedide, Koreli bir adam Japonya'da ölüm cezasına çarptırılır, ancak infazından sağ kurtulur ve yetkilileri bundan sonra ne yapacakları konusunda paniğe sürükler. Hem rahatsız edici hem de garip bir şekilde eğlenceli olan Oshima'nın sürekli şaşırtıcı olan filmi, hem ölüm cezasının hem de ülkesindeki Koreli göçmenlere yönelik muamelenin yıkıcı ve gerçeküstü bir iddianamesi.

“Babamı öldürdüğüm yaz, henüz on yaşındaydım...” Kasi Lemmons’ın büyüleyici ilk uzun metrajlı filmi, buram buram Güney Gotiği atmosferi kokan, hafıza labirentine doğru çıkılan çağrışımlarla dolu bir yolculukla işte böyle başlar. 1960’ların Louisiana’sında küçük bir kız (Jurnee Smollett), çekici babasının (Samuel L. Jackson) sadakatsizliklerinin ardından varlıklı ailesinin adım adım çözülüşüne tanıklık eder; bu durum, onun dünyasını altüst edecek ve gerçeklik algısını sarsacak bir aldatmacalar ve ihanetler silsilesini tetikler. Köklerini Kreol tarihinden, folklorundan ve mistisizminden alan Eve’s Bayou, aralarında Lynn Whitfield, Debbi Morgan ve bir voodoo rahibesini canlandıran efsanevi Diahann Carroll’ın da bulunduğu, siyahi aktrislerden oluşan dev bir kadronun göz kamaştırıcı bir gövde gösterisidir; aynı zamanda travmanın, affedişin ve hakikatin o ele avuca sığmaz doğasının derinden hissedilen, arındırıcı bir keşfidir.

Efsanevi film yapımcısı Ingmar Bergman, ölümünden sadece dört yıl önce İsveçli belgeselci Marie Nyreröd ile Fårö Adası'ndaki evinde bir araya gelerek çalışmalarını, korkularını, pişmanlıklarını ve süregelen sanatsal tutkusunu tartıştı. Bu, ünlü münzevi yönetmenin şimdiye kadar katıldığı en nefes kesici samimiyetteki röportaj serisiyle sonuçlandı ve daha sonra uzun metrajlı Bergman Adası filmine dönüştürüldü. Nyreröd'ün derinlemesine, açıklayıcı ve Bergman'ın eserlerinin yanı sıra özel hayatına dair seçkin anekdotlarla dolu filmi, sinemayı dönüştüren bir adama unutulmaz bir son bakış.

Bir ülkenin kanlı tarihi, Guatemalalı usta yönetmen Jayro Bustamante’nin halk korkusunu ve yakıcı siyasi yorumları büyüleyici bir şekilde birleştiren filminde, mevcut durumu gözler önüne seriyor. Film, otoriter lider Efraín Ríos Montt'un insanlığa karşı işlediği suçlardan dolayı gerçek hayatta yargılanmasını temel alıyor. Artık yaşlanan bu kötü şöhretli eski askeri diktatör, Guatemala'nın Maya topluluklarına karşı işlenen zulümler nedeniyle yargılanıyor. Hukuki sonuçlar ve halkın adalet talepleriyle mücadele ederken, o ve ailesi, esrarengiz yeni hizmetçi (María Mercedes Coroy) tarafından getirilen giderek daha tuhaf ve rahatsız edici olaylar dizisiyle baş başa kalır. Bustamante, filmdeki şokları daha da güçlü kılan bir ölçülülükle, toplu zararlara ve ölümü asla kabul etmeyen geçmişin huzursuz hayaletleriyle yüzleşen bir ulusun dehşet verici bir tasvirini yaratıyor.

Hiroshi Shimizu'nun hüzünlü ve bir o kadar da neşeli savaş zamanı aşk hikayesinde, iki yaralı ruh nazik ve çekingen bir romans yaşar. Bir asker (Chishu Ryu), filme adını veren nesne yüzünden ayağını yaralayınca bir kaplıca kasabasında kalmak zorunda kalır. Kısa süre sonra nesnenin sahibi olan güzel kadını (Kinuyo Tanaka) bulur ve kendini ona vurulmuş halde bulur.