Chantal Akerman’ın ilk kurmaca uzun metrajlı filmi; yabancılaşmanın ve bağ kurma arayışının ürkütücü derecede incinebilir bir keşfidir. Akerman, hem cesurca gözler önüne serilen hem de gizemini koruyan bir performansla; uzun, kendi rızasıyla seçtiği bir sürgünün ardından dış dünyaya adım atan genç bir kadını canlandırır. Burada iki bambaşka yakınlık deneyimi yaşar: İlki kendisini arabasına alan bir kamyon şoförüyle (Niels Arestrup), ikincisi ise eski bir kadın sevgilisiyle (Claire Wauthion). Lezbiyen cinselliğini beyaz perdeye daha önce görülmemiş bir açık sözlülükle taşıyan, gerçek zamanlı ve cüretkar bir bedensel buluşmayla zirveye ulaşan Je tu il elle, Akerman'ın radikal minimalizmini yeni keşfedilmiş duygusal ve psikolojik bir hassasiyetle kuşandığı bir başyapıttır.

Carroll Ballard'ın sinema başyapıtında, bir yabani at, korkunç bir gemi kazasından sonra bir çocuğun hayatını kurtarır ve ikisi beklenmedik bir dostluğa yelken açar. Walter Farley'nin klasik çocuk romanından uyarlanan bu film, ıssız bir adetin berrak sahillerinden, 1940'ların Amerikan banliyösünün yemyeşil çayırlarına ve tozlu yollarına uzanan görsel bir şölendir. Yönetmen Ballard ve görüntü yönetmeni Caleb Deschanel, sürekli yaratıcılık ve saflık barındıran bir film ortaya koymuştur. Film ayrıca, emekli bir jokeyi canlandıran Mickey Rooney'nin unutulmaz yardımcı oyunculuğu ve Carmine Coppola'nın muhteşem bestesiyle de dikkat çeker.

Ronald Neame'in Tunes of Glory filminde, eşsiz Alec Guinness, barış zamanı bir İskoç taburunun viski içen, ayakları yere sağlam basan komutanı Jock Sinclair'i canlandırıyor. Hayatı boyunca askerlik yapmış olan Sinclair, adamlarından saygı ve sadakat beklemektedir. Ancak Basil Barrow (John Mills) -askeri bir ailenin eğitimli, kitaba bağlı çocuğu- Sinclair'in yerine sahneye çıktığında, iki adam hem taburun hem de adamlarının kalplerinin ve zihinlerinin kontrolü için şiddetli bir mücadeleye girişir. James Kennaway'in romanından uyarlanan ve Guinness ile Mills'in kusursuz performanslarıyla dikkat çeken Zafer Tınıları, İngiliz toplumunun kurumsal çelişkilerini ve sınıfsal hiyerarşilerini yorumlamak için askeri hayatın katı katmanlaşmasını kullanarak beklenmedik derecede dokunaklı bir drama imza atıyor. 

Lizbon'un gecekondu mahallelerinden birinde yaşayan Vanda, sokakta sebze satarak geçinmeye çalışmaktadır. Sebze satmadığı zamanlarda ise kız kardeşi Zita ile yaşadığı tek odalı bir evde uyuşturucu kullanarak günlerini geçirmektedir. Film, mahallesi kentsel dönüşüme giren Vanda'nın yaşamından kesitler sunuyor bizlere. Cannes Film Festivali'nde de gösterimi yapılan No Quarto da Vanda (In Vanda's Room) - Vanda'nın Odasında, tepeden inme kentsel planlama karşısında zengin bir mekan ve insani bir direniş vizyonu sunuyor.

Bir gün kökeni belirsiz tuhaf bir uçan araç, sefil bir şekilde hayatta kalmaya çalışanları ziyaret eder. Aracın pilotu, medeniyeti tekrar kurmak için sıfırdan çalışmalara başlamış bir organizasyondan söz eder ve insanlara umut aşılar. Gerçekten de takip eden on yıllar boyunca insanlık kendine güvenini kazanır ve yer altına yaşadığı yeni şehirler inşa eder. 2035 yılına gelindiğinde insanlık doğal evriminde bir basamak daha atlamak üzeredir: Aya ilk insan yollanacaktır. Ancak gereğinden fazla bilimsel ilerlemenin tekrar insanlığa felaket getireceği inancını taşıyan kalabalık bir grup vardır.

Night Games (1966) – Bastırılmış Arzuların Labirentinde Mai Zetterling’in yönettiği Night Games (Nattlek, 1966), bireysel travma, cinsellik ve toplumsal baskılar üzerine cesur bir keşif sunan, İsveç sinemasının en provokatif yapımlarından biridir. Film, varlıklı bir adam olan Jan’ın, çocukluk travmalarıyla yüzleşmesini konu alırken, bastırılmış arzuların ve geçmişin gölgelerinin bugüne nasıl sızdığını psikolojik bir yoğunlukla işler. Zetterling, filmini klasik anlatı yapısından uzaklaştırarak, zaman ve bilinç akışı arasında gidip gelen kurgusal yapısıyla izleyiciyi Jan’ın zihnine hapseder. Geri dönüşlerle şekillenen hikâye, ana karakterin geçmişindeki karmaşık anne figürü ve aristokratik çevrenin ikiyüzlülüğü üzerinden toplumsal cinsiyet rolleri ve gücün doğasını sorgular. Çarpıcı görselliği ve sembolik anlatımıyla Night Games, Zetterling’in sinema dili üzerindeki ustalığını gösterirken, izleyiciyi rahatsız edici ve derinlemesine düşündürücü bir yolculuğa çıkarır.

Michael Haneke, 1997 yılında çevirdiği 'Funny Games'den sonraki bu son filminde, Paris'te yaşayan bir gurup 'sıradan' insanın hayatından bölümler yansıtıyor. Kalabalık bir bulvarda, adamın biri garip bir dilencinin eline buruşturulmuş bir kağıt parçası atar. Bu kağıtta yazılanlar, kendi hayatlarını yaşamakta olan öğretmen Amadou (Ona Lu Yenke), sinema oyuncusu Anne (Juliette Binoche) ve dilenci Maria'yı (Luminita Gheorghiu) bir şekilde birbirine bağlar.

Phillip Glass’ın unutulmaz müzikleriyle belleklere çakılan Koyaanisqatsi, görüntülere dair bir festivali çağrıştırıyor. 1983 yılı itibariyle devrim niteliğinde olan film hayatın imgesel dengesine(ve dengesizliğine) yakılan bir ağıt niteliğinde. Görüntüden görüntüye geçerek, sonunda tüm görüntülerin tek bir görüntünün yansımasından ibaret olduğunu ispatlamaya çalışan film, tabiat bilimleriyle ve sosyal-antropolojiyle bağlarını sıkılaştırıyor.Otuz yıldır hayatın anlamını görüntülerin toplamından çıkarsamaya çalışan yönetmen Godfrey Reggio’nun en iyi belgeseli olan Koyaanisqatsi; doğa ve medeniyet arasındaki çelişkiyi ortaya koyan, Powaqqatsi ve Naqoyqatsi ile beraber oluşan bir üçlemenin ilk ayağını teşkil ediyor. 6 yılda toplanan görüntüleri ve 3 yılda hazırlanan müzikleriyle, hiçbir diyalog içermemesine rağmen gelmiş geçmiş en etkileyici belgesellerden biri olduğuna şüphe yok.

Film, bir cellâdın kızına âşık olan bir mezarcının öyküsünü ele alıyor. Almanya’ya eğitimini bitirip dönmeye çalışan José Luis Rodríguez, bürokratik engellerle karşılaşınca kayınpederinin işini devralmaya mecbur kalır ve cellât olur. Aslında idam cezasına karşı bir eleştiri olarak çekilen bu film, komedi unsurlarını o kadar güzel kullanmıştır ki sonradan niyeti anlaşılınca bazı ülkelerde gösteriminde sorunlar yaşansa da 1963 yılında Venedik Film Festivalinde gösterildiğinde aslında eleştiri için yapıldığı anlaşılmamıştır. O sene film aynı zamanda En İyi Film adayı da olmuştur.

Polanski kendisinin altın dönemi olan 1960’larda çekilmiş ve kurnazca işlenmiş bu absürt paranoya hikayesinde uçuk kaçık bir üçlü ilişkiyi anlatıyor. Donald Pleasence ve Françoise Dorléac, Lionel Stander tarafından canlandırılan kaba ve iriyarı bir firari gangster tarafından izole evleri işgal edilen kabuğuna çekilmiş bir çifti oynuyor. Üçlü cinsel ve duygusal aşağılanmayı içeren rol yapma oyunlarına giriyor. Bozuk Düzen, kaos halindeki modern dünyaya dair, çağrışımlarla dolu, klostrofobik ve oldukça komik bir hikaye.

Oldukça yetenekli olmasına karşın işine karşı hiçbir ruh beslemeyen bir fotoğrafçı, amaçsız bir şekilde bir çok insanın ya da modelin fotoğrafını çekmektedir. Bir gün parktaki bir çiftin fotoğrafını çeker. Eve dönüp karanlık odada fotoğrafı büyütünce hiç farketmediği bir durum dikkatini çekiverir. Fotoğraf karesi, işlenen bir suçun en çarpıcı kanıtı olmuştur * Bir şeyin gerçek olup olmadığını nesnel kanıtlarla değil, gerçekliğini savunan kişinin inancıyla ölçülebileceğini anlatan film, muhakkak izlenmesi gereken başarılı bir yapım. Usta yönetmen Michelangelo Antonioninin başyapıtlarından biri sayılan Blowup, zenginlik ve şöhretin insanın yalnızlığına ve ruhunun ihtiyaçlarına çözüm sağlayamayacak değerler olduğunu anlatan önemli bir yapım olarak sinema tarihinde yerini alıyor * Öncelikle bu filmi bütünlemesine anlamak için Julio Cortazarın aynı isimdeki öyküsünü okumalısınız

İkinci Dünya Savaşı sırasında, Fransa’da şehir dışında rahipler tarafından yürütülen bir yatılı okulunda iki küçük çocuk arkadaş olur. Bunlardan biri Fransız Julien Quintin, diğeri ise Almanlardan okul görevlileri tarafından saklanan Yahudi Jean Bonnet’tir. Başlarda birbirine düşman olan bu iki çocuğun zamanla aralarında duygusal bir bağ doğar ve bir sırrı paylaşırlar. Hoşçakalın Çocuklar, bu iki çocuğun ilişkisine tanıklık eden Louis Malle’in perspektifinden yaklaşır.

Sinemada gösterildiği yıllarda , tartışmalı biçimde, tamamen yanlış anlaşılmalarla dolu ve utanç verici biçimde eleştirilen, ama uzun yıllar sonra şimdi ,sadece Rossellininin en iyi filmlerinden biri olarak anılmakla kalmayıp, aynı zamanda modern sinemanın temel elementlerinden biri olarak hak ettiği yeri bulmuştur. Küçük bir ipucu verelim : Bir evlilik, İtalyaya yapılan bir seyahat esnasında kötüye gider, biz de izleriz.

Film, politikayla ilgilenen genç bir erkek ile pop müzikten başka bir şeyle ilgilenmeyen genç bir kadın arasındaki çekingen ilişkiyi anlatır ve her ikisi açısından da cinselliği sorgular. Film bu sorunu, erkeğin ikilemi olarak ele alır. Paul, komünist parti politikasının erkeksi dünyası ile pop kültürü ve tüketimin dişi dünyası arasında sıkışıp kalmıştır. Bu iki dünyanın olumlu yönlerini birleştirme çabası içindedir…Paul askerliği bitince, Paris'e döner. Yeni tanıştığı Madeleine, ona çalıştığı dergide bir iş bulur. Madeleine şarkıcı olmak istemektedir. Paul ve arkadaşları ise zamanlarının çoğunu, politikayla ilgilenerek geçirirler. Dünyanın bir çok bölgesindeki siyasi olayları takip etmektedirler. Paul kaldığı evden çıkarılınca, Madeleine'in yanına taşınır…Jean-Luc Godard'ın en önemli filmleri arasında gösterilen Masculin Féminin - Erkek, Dişi, Berlin Film Festivali'nde üç ödül birden kazanmıştı.

In Which We Serve - Denizler Hâkimi, Bombalanan İngiliz destroyeri HMS Torrin'den sağ kurtulanlar can kurtaran botunda ilerlerken, geçmişe dönerek savaş gemisinin hikayesinin anlatıldığı, dönemin İngiltere'sinin ruh halinin yansıtıldığı 1942 yapımı usta yönetmen David Lean ve Noel Coward'ın birlikte çektiği filmidir.

Yönetmen Jean-Pierre Melville, her zamanki ölçülü üslubu ve acımasız detaycılığıyla, hapisten kaçan ve son bir soygun işine bulaşan Fransız suç dünyasının efsanevi ismi Gu (unutulmaz Lino Ventura) ile onu amansızca takip eden şık müfettiş Blot’un (Paul Meurisse) paralel izlerini takip eder. Le deuxième souffle (İkinci Nefes), gölgelerde geçen bir hayatın hüznünü, yalnızlığını ve heyecanını metodik bir gerilimle ve ürpertici bir gerçeklikle yansıtır. Film, Melville’in çektiği en nefes kesici soygun sahnelerinden birini barındırır.

Eski polis memuru Fisher, 13 yıl Kahire'de bulunduktan sonra Kuzey Avrupa'da bulunan ülkesine geri döner. "Suç Unsuru" kitabının yazarı ve Fisher'in kendine örnek aldığı meslektaşı Osmond kendisinden, "Piyango Cinayetleri" diye de bilinen bir seri cinayet davasında çalışmasını ister. Kitaptaki teorilere göre hareket eden Fisher, zanlının izini bulmayı başarır. Tüm şüpheler çiçeği burnunda polis memuru Harry Grey'i işaret etmektedir...Lars Von Trier'in ilk filmi olan Forbrydelsens Element (The Element of Crime) - Suç Unsuru, Cannes Film Festivali'nden ödülle dönmüştü. Filmin toplam 12 ödülü bulunuyor.

Margeret Thatcher dönemi İngiltere’sindeyiz. Omar, İngiltere’de Pakistanlıların oturduğu bölgede yaşayan Pakistanlı solcu bir gazetecinin oğludur. Bir süre amcasının yanında çalışıp araba yıkayan Omar, eski arkadaşı Johnny’nin de yardımlarıyla bir çamaşırhane açar. Açtıkları çamaşırhane beklenmedik bir başarı elde ederken, ikili arasında da bir aşk doğacaktır.Stephen Frears’ın iki erkek arasındaki ilişkiyi merkezine alarak yan karakterlerle de zenginleştirdiği hikayesi, 80’ler İngiltere'sinin ekonomik ve politik durumunu, o dönemde artan şiddet olaylarını ve ırkçı saldırıları da gözler önüne seriyor.

George Stevens’ın, Katharine Hepburn’ün The Philadelphia Story filmiyle yakaladığı çarpıcı geri dönüşün üzerine inşa etmek amacıyla tasarladığı Woman of the Year, Hepburn ile Spencer Tracy arasındaki kişisel ve mesleki birlikteliğin başlangıcını temsil etmektedir. İlerleyen süreçte birlikte sekiz film daha çekecek olan bu ikilinin yer aldığı yapım, evlenen iki gazete muhabirinin kariyerlerinin aslında pek de uyumlu olmadığını fark etmelerini konu alır. Bu hikâye, evliliğin ne olabileceğine dair taze ve gerçekçi bir bakış açısı ortaya koyar. Ring Lardner Jr. ve Michael Kanin tarafından yazılan, özgür ruhlu ancak son derece isabetli diyaloglara sahip senaryo bir Akademi Ödülü kazanırken, Hepburn performansıyla adaylık elde etmiştir. Woman of the Year, hem iş yaşamında hem de özel hayatta kadın ve erkeğin bir arada uyum içinde var olmasının gerektirdiklerini gözlemleyen; göz kamaştırıcı, komik ve aynı zamanda hüzünlü bir eserdir.

Altın Çağ Hollywood’unun hümanist ustası Leo McCarey, sinema tarihinin en tesirli, en göz yaşartıcı aşk hikâyelerinden biri olan bu uyarlama romana kendi zarif dokunuşunu ve telaşsız doğallığını üflüyor. Irene Dunne ve Charles Boyer, New York’a doğru süzülen bir transatlantikte yolları kesişen ve birbirlerine gönül veren iki seçkin yabancıdır. Her ne kadar ikisinin de hayatında başkaları olsa da, altı ay sonra Empire State Binası’nın zirvesinde buluşmak üzere bir kader antlaşması yaparlar; ta ki feleğin çarkı bu yıldızları barışık olmayan âşıkların yoluna trajik bir engel çıkarana dek.Altı dalda Oscar’a aday gösterilen bu zarif ve naif yapımda, baş döndürücü bir tutku ile ince dokunuşlu bir komedi kusursuz bir uyumla sarmaş dolaş oluyor. Love Affair (Gönül Macerası), zamana meydan okuyan öyle bir hikâye ki, yıllar içinde pek çok yönetmen tarafından yeniden sinemaya uyarlandı; buna hikâyeyi sinema dünyasının bir diğer gözbebeği olan An Affair to Remember (Unutulmayan Aşk) adıyla hafızalara kazıyan McCarey’nin bizzat kendisi de dâhil.

Kıskançlık ve şiddet, Manila'nın varoşlarında geçen bu klostrofobik melodramda başrolde. Lino Brocka, küçük düşürülmüş kadınlar olarak masum bir kız çocuğuyla onun buruk annesinin yıkıcı bir portresini özenle inşa ediyor. İnsiang, ev işlerinin egemenliğinde sessiz bir hayat sürer; ancak annesinin sevgilisi tarafından tecavüze uğrayıp kendisiyle ilgilendiğini söyleyen genç adam tarafından terk edildikten sonra acımasız bir intikam alır. Kenar mahallelerdeki yoksulluğun yol açtığı aşağılanmaların, özellikle de kadınlar için, vahşi bir yorumu olan İnsiang, Cannes'da gösterilen ilk Filipin filmidir.

Mary Henry, gizemli koşullar nedeniyle ölümcül bir araba kazasından sağ kurtulan tek kişi olur. Olayı geride bırakmaya çalışarak Utah'a taşınır ve kilise orgcusu olarak işe başlar. Ancak yeni başlangıcı, şeytani bir adamın imgelemleriyle kesintiye uğrar. İmgeler daha sık görülmeye başlayınca, Mary kendini kasabanın eteklerindeki terk edilmiş karnavala çekilmiş bulur. Garip bir şekilde çekici olan karnaval, trajik geçmişinin sırrını barındırıyor olabilir.Endüstriyel film yapımcıları tarafından küçük bir bütçeyle çekilen, ürkütücü derecede etkili B-film klasiği Ruhlar Karnavalı, "bir Bergman görünümüne ve bir Cocteau hissine" sahip olmayı amaçlıyordu - ve çarpıcı bir şekilde kullanılan mekanları ve ürkütücü org müziğiyle bunu başarıyor. Herk Harvey'nin ürkütücü başyapıtı gece televizyonlarında kült bir takipçi kitlesi kazandı ve bugün de sinemacılara ilham vermeye devam ediyor.

Richard Linklater'ın yönettiği Slacker, Austin, Teksas'ta eksantrik ve aşırı eğitimli gençlerin oluşturduğu gevşek örgülü bir alt kültürün hayatından bir gün sunuyor. Yazar-yapımcı-yönetmen Linklater ve arkadaşlarından oluşan ekip, sadece 23.000 dolara 16 mm'de çekim yaparak geleneksel bir olay örgüsü fikrini bir kenara atmış, bunun yerine her biri bir diğeri kadar ilgi çekici yüzden fazla karakterden oluşan bir duvar halısı yaratmayı tercih etmiştir. Slacker, agresif ve katılımcı olmayan yeni bir nesle ileri görüşlü bir bakış ve 1990'ların Amerikan bağımsız film hareketinin kilit filmlerinden biri.

Feodal Japonya'da yaşayan görme engelli ve kumar profesörü bir kılıç ustasının başından geçenleri anlatan Zatôichi serisinin yirminci filmi Zatôichi To Yôjinbô (Zatoichi Meets Yojimbo) sizlerle. Zatôichi serisi, 25 bölümden oluşan dev bir yapım...Başına ödül konan Zatoichi en sevdiği köyde sükunet arar...

1965'in yazında New England açıklarındaki bir adada geçen hikâye ilk aşk ve büyülü bir yazı anlatıyor. 12 yaşındaki iki çocuğun birbirlerine aşık olup, gizlice anlaşarak vahşi doğaya kaçar. Yetkililer onları bulmaya çalışırken, kuvvetli bir fırtına da adaya doğru yaklaşmaktadır. Barış dolu ada halkının hayatı hiç kimsenin baş edemeyeceği biçimde alt üst olmuştur.

Meksika sinemasının Altın Çağı'nın paha biçilmez bir hazinesi olan bu yapıt; sert bir suç filminin, yürek burkan bir anne melodramının ve bir mambo müzikalinin akıl almaz bir potada eridiği, ikonik yıldız Ninón Sevilla için göz kamaştırıcı bir vitrin niteliğinde. Sevilla, hayatını terk edilmiş bir çocuğu büyütmeye adayan ve onu acımasız gangster babasından korumak uğruna her şeyinden vazgeçen bir rumbera —yani bir gece kulübü dansçısı— rolüne bürünürken, gözü pek bir karizma ve ateşli bir güç sergiliyor. Meksika Sinemasının büyük ustası Emilio Fernández’in baş döndürücü bir tempoyla yönettiği, ünlü görüntü yönetmeni Gabriel Figueroa’nın ise dumanlı dans salonları ile atmosferik ve tekin olmayan yeraltı mekânları arasında şık bir chiaroscuro* üslubuyla perdeye aktardığı Günah Kurbanları (Victims of Sin), Latin Amerika’nın en efsanevi müzik yıldızlarının baş döndürücü ritimleriyle atan, kadın gücünden beslenen, vahşice eğlenceli bir kara film.*chiaroscuro üslubu: Filmin görsel dünyasının aydınlık ile karanlığın, ışık ile gölgenin en çarpıcı, sanatsal ve sinematografik biçimde harmanlanarak kurulmuş olmasıdır.

Gri ve isimsiz bir kasabanın yakınında, askerler ve dikenli tellerle korunan Bölge bulunmaktadır. Karısının sayısız itirazlarına karşın, karanlıkların içinden gelen bir adam çıkar. Bu adam İz Sürücü'dür. Esrarengiz zihinsel yetenekleriyle, insanları Bölge'nin içindeki, gizli dileklerin gerçek olduğu Oda'ya kadar rehberlik etmektedir. Bu defa, Bölge'ye yanında 2 kişiyi götürmektedir; ilhamını kaybetmiş, alaycı ve yeteneğini sorgulayan bir yazarla, yolculuktan çok sırt çantasını önemseyen, sessiz bir profesör. Hiç kimsenin yaşamadığı Bölge'de, Oda'ya giden yol dolambaçlıdır. Oda'ya yaklaştıklarında, kurallar değişmeye başlar ve İz Sürücü kendini bir krizin içinde bulur.

Abbas Kiyarüstemi’nin birbirine kenetli o muazzam Köker Üçlemesi'nin bu ilk filmi, son derece yalın bir meseleyi odağına alıyor: Okul defterini yanlışlıkla yanına aldığı arkadaşının evini arayan küçük bir çocuğun hikâyesi. Yönetmen, bu basit izleği gündelik hayatın içinden süzülen mucizevi bir serüvene, bir çocuğun dünyayı görüş biçimine dönüştürüyor.Küçük kahramanımız iki kasaba arasında kararlı adımlarla mekik dokurken, karşısına çıkanların kimi ona yardım ediyor kimi ise onu yanlış yönlendiriyor. Nihayetinde bu arayış; hem kırsal İran toplumunun tüm zenginliğini ve karmaşasını gözler önüne seren çarpıcı bir portreye hem de kişisel sorumluluk duygusu üzerine dokunaklı bir mesel haline geliyor. Duyarlılığı ve derinliğiyle hayranlık uyandıran Arkadaşımın Evi Nerede?, tek bir günün içine sığabilecek tüm o güzelliği, gerilimi ve mucizeyi iliklerine kadar hissettiriyor.

Los Angeles'da yaşayan ve bir gece kulübünde caz saksafon çalan Fred Madison(Bill Pullman ) adlı bir adamın başından geçen garip olaylarla başlıyor.Karısı Renee'nin(Patricia Arquette ) kendisini aldattığı paranoyasıyla yaşayan Madison, evinin dışarıdan kamerayla çekilmiş görüntülerinin yer aldığı bir kaset alır. Ardından bu sefer evin içininin çekildiği bir kaset daha alan Madison, daha sonra karısıyla yatak odasındaki görüntülerinin yer aldığı üçünücü bir kaset daha alır. Bu sırada karısının, daha önce hiç tanımadığı bir arkadaşının partisine katılan Madison, burada kendisini tanıdığını ve şu anda evinde olduğunu söyleyen garip bir adamla(Robert Blake) tanışır. Ertesi gün karısının evde ölü olarak bulunması üzerine zanlı durumuna düşen Madison, aleyhine olan deliller üzerine, karısını öldüren kıskanç koca suçlamasıyla hapse atılır. Karısının öldürülmesine dair hiçbir şey hatırlamayan Madison, gelişen olaylar karşısında ne yapacağını bilemez. İşte tam bu sırada dört duvar arasında tıkılıp kalan Madison, bir anda ortadan kaybolur ve yerine Pete Dayton(Balthazar Getty) adlı genç bir adam geçer. Dayton, arabasının bakımını sadece kendisine yaptıran bir gangsterin Alice adlı sevgilisine aşık olan bir genç bir oto tamircisidir. Alice ile birlikte gangsterlerin elinden kaçmaya çalışan Dayton, sevgilisinin, kirli geçmişinden kurtulması için, Alice'i fahişe olmaya iten adamı öldürmeye karar verir.

"La Dolce Vita", Roma şehir yaşantısının modern yozluğunu ve sofistike ahlak çöküntüsünü yüksek sosyetenin peşinde koşan bir gazetecinin gözünden anlatır. Genç gazeteci Marcello Rubini gerçek bir eser yaratmanın düşüyle yaşar; fakat çalıştığı bulvar gazetesinin ona sağladığı para ve prestijden de vazgeçemez. Günlerini Roma'nın en şık caddesi Via Veneto'da, bir sonraki skandalın peşinde koşarak geçirir. Filmde Marcello'nun yedi günü ve gecesini, birlikte olduğu farklı kadınlarla ilişkilerini, arka planda 1960'ların gençlik ve heyecanıyla kaynayan Roma sokakları ve sosyete yaşantısından kesitlerle izleriz. Marcello seks, içki, partiler ve alemlerle dolu bir dünyada savrulurken bile aslında haz almadığı bu "tatlı hayat"ı sonuna kadar yaşamaya devam eder. Onunki ruhsuz ve heyecansız bir varoluştur. İtalyan sinemasının ilk 3,5 saatlik filmi olan "Tatlı Hayat" gösterime girmesiyle birlikte büyük skandallara ve polemiklere yol açmış, Vatikan tarafından yasaklanmaya çalışılmış, halk tarafından kucaklanmıştır. Fellini "Tatlı Hayat"ı yaratırken hiçbir ahlaki ya da eleştirel kaygı taşımadığını, tek amacının şartlara rağmen yaşamın kendine özgü, yumuşak bir akışı olduğunu anlatmaya çalıştığını söylemiştir. Başka bir deyişle, eleştirmenleri ve gazetecileri hayal kırıklığına uğratma pahasına da olsa, bilinçli bir ironi sergilememiş ve tatlı hayattan çok hayatın tatlılığından bahsetmek istemiştir. Fellini, "Tatlı Hayat" filmiyle hem ticari hem de sanatsal başarı kazanmıştır. Film, Cannes Film Festivali'nde Altın Palmiye ve New York Film Eleştirmenleri Birliği'nin En İyi Yabancı Film ödüllerine layık görülmüş, En İyi Kostüm dalında Oscar® Ödülü almıştır.

Kör bir çiçekçiye aşık olan ve sokaklarda yaşayan iyi niyetli bir serseri, kıza kendisini varlıklı biri olarak tanıtır. Bir milyonerin hayatını kurtarmıştır ve onun kendisine yardım edeceğine güvenmektedir. Adamı ziyaret edip sevdiği kızın gözlerini ameliyat ettirebilecek kadar para ödünç alabileceğini düşünür. Ama zengin insanlar aslında ikiyüzlü bir yaşam sürmektedirler. Çoğu eleştirmene göre bu film Charlie Chaplin’in başyapıtı. Sesli sinemanın yeni yayılmaya başladığı bir dönemde, bu devrimi reddederek yine sessiz çektiği filminde, neredeyse tüm becerilerini konuşturuyor Chaplin.

Olaylar 20. yüzyılın hemen başında İngiltere’de Edward çağı hüküm sürerken geçer. Lucy Honeychurch (Helena Bonham Carter) akranı olan bütün kibar İngiliz kızlarının yaptığı gibi zoraki bir Avrupa turuna gönderilir. Bu turlarda genç kızların yanında mutlaka yaşlı bir kadın refakatçi olmaktadır. Bu seyahatte de Lucy’nin refakatine evde kalmış yaşı geçkin kuzeni Charlotte Bartlett (Maggie Smith) verilmiştir. İtalya’ya geldiklerinde bir süreliğine Floransa’da bir pansiyonda oda tutarlar. Burada başka İngiliz gezginler de vardır.İyi seyirler..

Yalnızca kendini düşünen bir adam olan Adrien Fransa'nın Akdeniz sahilinde bir tatil yöresi olan St.Tropez 'deki villasında bir yaz tatili sırasında aynı evi paylaştıkları soğuk ve ilgisiz bir kadın olan Haydee'ye tutulur.Haydee cinsellik konusunda oldukça serbest fikirli bir kadındır ve filmin adındaki gibi bir 'erkek koleksiyoncusu'dur. Ancak onca çapkınlığına rağmen Patrick'e ilgi duymaz.Patrick ise Haydee'nin önüne gelenle ilişki kurmasını kendisini baştan çıkarmak üzere harekete geçirmek için kasten yaptığını düşünür.

1923 senesinde, İngiltere kontrolündeki Nijerya'nın küçük Fada kasabasının yargıcı Harry Rudbeck, aynı zamanda İngiltere adına kasaba ve civarının yönetiminden de sorumlu kişidir. Rudbeck'in en büyük arzusu, bir yol açarak bu küçük kasabayı ülkenin kuzeyindeki tek asfalt yoluna bağlamaktadır. Bu çabasındaki en büyük yardımcısı ise, bölgenin tek iyi eğitim görmüş yerlisi olan Mister Johnson'dur. Ancak Johnson, ne yazık ki aynı zamanda bölgenin en uyanık üçkağıtçısıdır. Bir İngiliz gibi giyinmek, yaşamak uğruna herkesten borç alır, yol çalışanlarından haraç keser, gerektiğinde para çalmaktan da çekinmez...

Politik açıdan solcu görüşü benimsediğini çekincesizce ortaya koyan; yaşam ve ölümlülük üzerine düşüncelerden sanatın toplumdaki rolüne saparken toplum dışına itilmişlere ve marjinallere saygılarını sunan belgesel, çok farklı konulara değiniyor. Bununla birlikte Varda, filmin kendisinden uzaklaşmasına izin vermiyor; izleyici, sanki bir yolcu koltuğunda oturmuş, usta bir kaptanla aydınlatıcı bir yolculuğa çıktığı hissine kapılıyor. Filmdeki en muhteşem anlardan birinde, yönetmen Varda, ağaçtan olgun incirleri toplayıp oracıkta yerken, varlıklı ve bencil insanların açgözlülüğüyle ilgili bir tirada başlıyor. Beylik Marksist teoriyi ezbere okumak yerine sadece bir gözlemini dile getiriyor: ‘iyi olmak istemiyorlar.’ Merkezinde, semt pazarları kapandıktan sonra yiyecek bulmak için artıkları toplayan veya çöplükleri karıştıran modern zamanların rençperlerinin bulunduğu bu acımasız gerçek, belgesel boyunca yankılanıyor.

John Sullivan (Joel McCrea) hafif eğlencelik filmlerin unutulmaz yönetmeni iken artık çizgi değiştirmeye karar vermiş ve yoksul insanların, ezilmiş kişilerin sorunlarını anlatmaya heveslenmiştir. Ancak yine de ilk denemesindeki sonuç kendisini tatmin etmez. Fakir ve aç insanların sorunlarını yeterince anlayamadığını düşünmektedir. Bunu nasıl halledeceğini düşünürken çözümü bulur: fakir insanları anlamak için onlardan biri olması gerekmektedir. Sullivan, tüm servetini bir süreliğine bırakır ve gerçek bir fakir gibi yaşamak için cebinde beş parası olmadan yollara düşer. Acaba elinde hiçbir şey olmadan yaşamayı becerebilecek midir?

Johnny McQueen (James Mason) ve çetesi uzunca bir zamandan beri Kathleen ve annesinin yanında saklanmaktadır.Yaklaşık 6 aydır bir fabrika soygunu üzerinde planlar yapmaktadır.Her bir ayrıntı gözden geçirilir ve soygun işine başlanacaktır ancak arkadaşları Johnnynin bu işe hazır olmadığını düşünmektedirler.Çünkü Johnny ara sıra halisünasyon görmektedir ve bazen bu durumdan dolayı bilinç kaybı yaşamaktadır.Arkadaşlarının tüm ısrarlarına rağmen Johnny çetesinin başında fabrika soygunu işine girer.Paraları alıp kaçarken Johnny yaşadığı bilinç kaybı yüzünden arkadaşlarından geride kalır bu esnada istemeyerek de olsa bir güvenlik görevlisini öldürür ancak kendisi de ağır yaralanır.Arkadaşları arabaya binmesine yardım ederken onu düşürürler ama kaçmaktan ve Johnnyi de geride bırakmaktan başka çareleri kalmamıştır.Johnny bir şekilde yaralı halde iken bir barakada izini kaybettirir.Adamları onu bulmak için her yolu denemektedirler ama tüm polis departmanı peşlerindedir...

History Is Made at Night, klasik Hollywood’un bedensel ve ruhsal arzulara can veren o yüce şairi Frank Borzage’nin elinden çıkmış, baş döndürücü bir romantizmle sarmalanmış, aşka adanmış muazzam bir övgüdür.Zengin, acımasız ve marazi derecede kıskanç kocasından kaçarak Avrupa yollarına düşen bahtsız bir sosyete kadını (Jean Arthur), kaderin bir cilvesi sonucu kibar bir yabancıyla (Charles Boyer) karşılaşır. Çok geçmeden bu iki ruh, kıtaları aşan ve onları felaketin eşiğine kadar sürükleyen, tutku dolu ama bir o kadar da imkânsız görünen bir aşkın girdabına kapılır.Başrol oyuncularının arasındaki büyüleyici uyumun filme kattığı somut erotik tılsım, dünyayla amansız bir mücadeleye girişen aşıkların bu çılgın serüvenini melodramdan romantik komediye, kara filmden felaket sinemasına uzanan baş döndürücü bir türler geçidine dönüştürür. Film, Borzage’nin aşkın mutlak gücüne duyduğu sarsılmaz sadakat sayesinde bu keskin ton geçişleri arasında pürüzsüzce akar gider.

Jean-Luc Godardın fahişeliği modern kapitalist devlette yaşamın ana metaforu olarak işlediği birçok filmden biridir. Godard için, kendisini para için satan bir kadın, yaşam değerini artıran son derece kişisel bir eylem olan sevişmenin nasıl diğer her şey gibi bir mala dönüştüğünün kusursuz bir imgesidir. Bu süreç içinde, insanoğlu kendisiyle yabancılaşarak satılacak ve satın alınacak bir şeye dönüşür.

Alec Leamas, Soğuk Savaş döneminde Doğu Almanyaya gönderilmiş bir İngiliz casusudur. Dışarıdan bir göçmen, İngiltereden kaçan bir istihbarat görevlisi gibi görünse de asıl amacı komünist topraklarda bilgi kirliliği yaymaktır. Fakat görev için geldiği bu ülkede planlar işledikçe aslında kendi hükümetinin onu kullandığını fark eder. Leamas İngiliz istihbaratı için her hangi bir piyondur. Artık hem içinde bulunduğu görevden kurtulmaya çalışır hem de onu aşağılayan sistemden... Yazar John le Carre’ın aynı adlı romanından Martin Ritt tarafından uyarlanan film, ajan öyküsüne karanlık sulardan bakan bir yapım. Başrolde ise efsanevi İngiliz aktörlerden Richard Burton yer alıyor.