Nazi işgali altındaki Paris'te yaşayan genç bir Yahudi çocuk, ailesi tarafından Fransa'nın kurtuluşuna kadar yaşlı bir Katolik çiftle birlikte yaşaması için kırsala gönderilir. Kimliğini gizlemek zorunda kalan sekiz yaşındaki Claude (ilk kez oyunculuk yapan Alain Cohen'nin incelikle canlandırdığı), huysuz ve katı bir şekilde anti-Semitik olan Büyükbaba (Michel Simon) ile bağ kurar ve beklenmedik bir şekilde onun arkadaşı ve sırdaşı haline gelir. Hem hüzünlü hem de neşeli olan Le vieil homme et l'enfant (The Two of Us), ünlü yönetmen Claude Berri'nin kendi çocukluk deneyimlerine dayanan ilk uzun metrajlı filmidir ve efsanevi Simon'a kariyerinin son dönemlerinde en unutulmaz rollerinden birini vermiştir.

Pierre Etaix'nın ilk uzun metrajlı filmi, kendine özgü yazar-yönetmen yıldızının komik mizahını ve tuhaf cazibesini ortaya koyuyor. Etaix, Buster Keaton'a bir saygı duruşu olarak, ailesinin baskısı altında evlenecek genç bir kadın bulmak için yola çıkan ayrıcalıklı ama korunaklı genç bir adamın (neredeyse sessiz bir performansla Etaix'in kendisi tarafından canlandırılan) bu sevimli hikayesini şekillendirdi - ancak aklını, yüzü yatak odasının duvarlarını süsleyen ünlü şarkıcıdan ayırmakta zorlanıyor.

Wes Anderson, sevgiyle detaylandırılmış, hafif gerçeküstü sinema vizyonunu (ortak yazar Owen Wilson ile birlikte) ilk kez üç genç uyumsuzun bu görsel olarak esprili ve sıcak portresinde gösterdi. En iyi arkadaşlar Anthony (Luke Wilson), Dignan (Owen Wilson) ve Bob (Robert Musgrave) küçük bir kitapçıda çılgınca karmaşık, hafif başarılı bir soygun düzenler ve ardından "kaçmaya" başlarlar. Maceraları sırasında Anthony, Güney Amerikalı bir hizmetçi olan Inez'e (Lumi Cavazos) aşık olur ve yerel hırsız Bay Henry (James Caan) ile arkadaş olurlar. Bottle Rocket, hayalperestlerin çılgınlıklarına büyüleyici, komik, sevecen bir bakış, ışıltılı güneybatı fonlarında çekilmiş ve Anderson ile Wilson kardeşleri haritaya koyan film.

Şaşırtıcı Alp manzaralı çekimleri ve genç Robert Redford’un ilk başrol performanslarından biriyle Downhill Racer, Michael Ritchie’nin etkileyici ilk filmi olarak görsel bir şölen sunuyor. Redford, son derece hırslı bir kayakçı olan David Chappellet’i Avrupa’da Olimpiyat altını için mücadele eden "Underdog" (şansı az görülen) bir Amerikan takımında ustalıkla canlandırırken, Gene Hackman da onun bencil zafer tutkusunu dizginlemeye çalışan sert bir antrenör rolüyle filme güç katıyor. Ünlü romancı James Salter’in incelikli senaryosuyla Downhill Racer, izleyiciyi yarışmacının zihnine doğrudan taşıyan nefes kesici hız ve öfke dolu sahneleriyle canlı bir karakter portresi çiziyor.

Besteci Kurt Weill'in kurnaz melodileri ve oyun yazarı Bertolt Brecht'in cesurluğu, Alman yönetmen G. W. Pabst'ın (Pandora'nın Kutusu) yönetmenliğinde, Weimar döneminin tiyatro sansasyonunun bu klasik uyarlamasında beyazperdede bir araya geliyor. Viktorya dönemi Londra'sının yoksul arka sokaklarında geçen Üç Kuruşluk Opera, yeraltı dünyasının anti-kahramanı Mackie Messer'ın (nam-ı diğer Bıçak Mack) Polly Peachum'u etkilemeye ve yetkililerden kaçmaya çalışmasını konu alıyor. Weill'in karşı konulamaz müziği eşliğinde yolsuzluk ve korkuyu somut bir şekilde tasvir eden Üç Kuruşluk Opera, erken dönem sesli sinemanın mihenk taşı olmaya devam ediyor.

Havana sokaklarından Carnegie Hall sahnesine uzanan yolculuğu konu alan bu aydınlatıcı belgesel, Küba'nın parlak müzik yeteneklerinden oluşan unutulmuş bir neslin, dünya çapında beklenmedik bir şöhretle buluşma anını kayıt altına almaktadır. Deneyimli vokalist ve enstrümantalistler, Amerikalı gitarist ve kök müzik savunucusu Ry Cooder ile iş birliği yaparak Buena Vista Social Club'ı kurmuş; ça-ça, mambo, bolero ve diğer geleneksel Latin Amerika tarzlarının caz ile harmanlandığı bir repertuvar icra etmiş ve Grammy ödüllü bir albüm kaydederek uluslararası bir fenomen haline gelmişlerdir. Bu başarının ardından yönetmen Wim Wenders, topluluğun altın sesli İbrahim Ferrer ve piyano virtüözü Rubén González gibi üyeleriyle bir dizi aydınlatıcı röportaj ve canlı performans gerçekleştirmiştir. Ortaya çıkan eser, 1990'ların en sevilen belgesellerinden biri olmakla kalmamış, aynı zamanda Küba'nın devrim öncesi kültürel mirasının ihmal edilmiş bir köşesine coşkulu bir övgüye dönüşmüştür.

Jeanne Dielman, 23, Quai Du Commerce, 1080 Bruxelles (Jeanne Dielman, 23 Commerce Quay, 1080 Brussels) filminde; Jeanne Dielman’ın kocasının ölümünden itibaren, yani altı yıldır rutini hiç değişmez. Her gün erken kalkar, oğlunu hazırlar, okula gönderir. Sonrasında ev işlerini yapar, alışverişe gider. Öğleden sonraları bir erkekle para karşılığı seks yapar. Ardından akşam yemeğini hazırlar.Sinema tarihini değiştirmiş bir klasik olarak kabul edilen Jeanne Dielman, izleyiciye bir kadının donuk ev hayatını 195 dakika boyunca deneyimleme olanağı vererek cinayetle yemek pişirmeyi, dramatikle dramatik olmayanı aynı değerde temsil eder. Sadece öyküsüyle değil, biçimsel olarak da yeni bir anlatım önerir.

Kiralık katil Jef Costello, cinayet işlerken görülür. Fakat gece kulübünün piyanisti Valérie, polise yalan söyler ve Jef’e yardımcı olur. Jef’in kız arkadaşı Jane de onunla olduğunu söyleyince polis onu serbest bırakır. Jef’in evine gelen karanlık bir tip, ona silah zoruyla bir iş daha verir ve öder.

Oldukça yetenekli olmasına karşın işine karşı hiçbir ruh beslemeyen bir fotoğrafçı, amaçsız bir şekilde bir çok insanın ya da modelin fotoğrafını çekmektedir. Bir gün parktaki bir çiftin fotoğrafını çeker. Eve dönüp karanlık odada fotoğrafı büyütünce hiç farketmediği bir durum dikkatini çekiverir. Fotoğraf karesi, işlenen bir suçun en çarpıcı kanıtı olmuştur * Bir şeyin gerçek olup olmadığını nesnel kanıtlarla değil, gerçekliğini savunan kişinin inancıyla ölçülebileceğini anlatan film, muhakkak izlenmesi gereken başarılı bir yapım. Usta yönetmen Michelangelo Antonioninin başyapıtlarından biri sayılan Blowup, zenginlik ve şöhretin insanın yalnızlığına ve ruhunun ihtiyaçlarına çözüm sağlayamayacak değerler olduğunu anlatan önemli bir yapım olarak sinema tarihinde yerini alıyor * Öncelikle bu filmi bütünlemesine anlamak için Julio Cortazarın aynı isimdeki öyküsünü okumalısınız

Olaylar 20. yüzyılın hemen başında İngiltere’de Edward çağı hüküm sürerken geçer. Lucy Honeychurch (Helena Bonham Carter) akranı olan bütün kibar İngiliz kızlarının yaptığı gibi zoraki bir Avrupa turuna gönderilir. Bu turlarda genç kızların yanında mutlaka yaşlı bir kadın refakatçi olmaktadır. Bu seyahatte de Lucy’nin refakatine evde kalmış yaşı geçkin kuzeni Charlotte Bartlett (Maggie Smith) verilmiştir. İtalya’ya geldiklerinde bir süreliğine Floransa’da bir pansiyonda oda tutarlar. Burada başka İngiliz gezginler de vardır.İyi seyirler..

Dont Look Back - Arkana Bakma, Bob Dylan'ın 1965 yılındaki İngiltere turunu anlatan D.A. Pennebaker yapımı 1967 tarihli bir belgeseldir. 1998 yılında film kültürel, tarihi ve estetik açıdan önemli olduğu için Kongre Kütüphanesi'nde saklanmak üzere ABD Ulusal Film Arşivi tarafından koruma altına alınmıştır.

Ve Gemi Gidiyor (E la Nave va) Federico Fellininin en önemli filmlerindendir... 1983 yapımı film, ünlü bir sopranonun vasiyeti üzerine yakılarak küllerinin bir adaya gemi ile götürülmesini anlatmaktadır... Gemideki insanların sınıfsal çatışmalarını ele alan Fellini, çelişkileri sinema dilini ve karakterleri çok iyi işlemiştir.. Final sahnesi ise çarpıcı ve görsel anlatımla şaşırtıcıdır...

Vérités et Mensonges (F for Fake) - Hakikatler ve Düzmeceler filminde yönetmen Orson Welles sahte olanı, taklit olanı, başkalarını aldatmayı, profesyonel dolandırıcıları ve sahte ile ilişkilendirebilecek olayları görünürdeki altı öykü üzerinden izleyicisine sunuyor.Orson Welles'in tamamlanmış son filmi olan F for Fake, ne belgesel, ne belgeselimsi, ne de kurgu denilebilecek düzeyde bir yapım.

Londralı bir genç olan Harry Fabian elini attığı her işte başarısız olmuş ve bir türlü dikiş tutturamamıştır. Onu çok seven kız arkadaşı Mary evlenebilmek için para biriktirmekte, o ise macera dolu işler peşinde koşmaktadır. Bir akşam efsanevi güreşçi Gregorius ile tanışan Harry şehirdeki tüm güreş maçlarını organize edebileceğini düşünür. İhtiyacı olan tek şey biraz nakittir ancak kimse ona borç vermek istememektedir. Üstelik şehrin ünlü gangsterlerinden Kristo da peşine düşmüş onun güreş organizasyonu yapmasını engellemek istemektedir. Harrynin birkaç yalan söylemekten başka çaresi kalmamıştır. Ancak söylediği her yalan onu sona biraz daha yaklaştırır.

Abel Davos, İtalya'da pek çok suça karışmış ve polis tarafından aranan usta bir hırsız ve tetikçidir. Paris'e kaçmaya çalışan Abel, arkadaşı Raymond, karısı ve iki çocuğunu da yanına alır. Ancak kaçış yolunda yine bi soyguna karışırlar ve çıkan çatışmada Raymond ile karısı öldürülür. Abel, köşeye sıkışmıştır ve kendisini kaçırması için eski dostlarını arar. Fakat arkadaşları bu riski göze alamaz ve Eric adlı birini Abel'in yanına yollar. Çocuklarını güvenilir bir dostunun yanına bırakan Abel, Eric ile iyice dost olur. Abel, eski dostları ile arasının pek iyi olmadığını anlayınca aralarında kanlı bir hesaplaşma başlayacaktır.

Fransız Yeni Dalgası'nın doğuşuna öncülük eden eleştirmen kökenli yönetmenlerden Jacques Rivette, ilk uzun metraj filminin çekimlerine, sinema devriminin resmi olarak "400 Darbe" ve "Serseri Aşıklar" ile başlamasından çok önce, 1958'de başladı. Nihayet 1961'de gösterime giren "Paris Bizimdir", hareketi tanımlayacak radikal tadı, özellikle Rivette'ye özgü bir dokunuşla sunarken, aynı zamanda zengin ve gizemli bir yapıya sahip. Film, bir tanıdığın görünüre intiharıyla bir araya gelen gevşek bir yirmili yaşlardaki grup üyeleriyle arkadaş olan genç bir edebiyat öğrencisini (Betty Schneider) takip ediyor. İkinci Dünya Savaşı sonrası dönemin süregelen hayal kırıklığını yansıtmanın yanı sıra, yönetmenin imzası haline gelecek oyunculuk, tiyatro performansı ve komplo merakını da barındıran "Paris Bizimdir", parlak bir yönetmenlik kariyerinin provokatif başlangıcı oldu.

Hiçbir yetişkinin hayatta kalmadığı bir uçak kazası sonrasında ıssız bir adaya düşen bir grup küçük çocuk, kendi küçük topluluklarıyla hayatta kalma savaşı verirler. Fakat çocuklar ister istemez iki gruba ayrılmışlardır: Ralphın başında olduğu bir grup sığınak yapmak ve yiyecek toplamak isterken, Jackin grubu eğlenmek ve avlanmak isterler. Bu grup ayrılığı Ralph ve Jack arasında acı bir rekabeti başlatır. Aralarında gelişen bu düşmanlık da sonunda onları kanlı ve korkutucu bir noktaya getirir. William Goldingin Nobel ödüllü romanından uyarlanan bu film medeniyet ve ilkellik arasındaki ayrımı ortaya koyuyor.

Henry Hobson, Victoria döneminin sonlarındaki Manchester’da başarılı bir çizme satıcısı, dul bir erkek ve üç kızının babasıdır. Kızların her biri babalarından ayrılıp evlenmek isterler ama Henry hepsini reddeder çünkü evlilik gelenekleri para harcamayı gerektirmektedir.

Lizbon'un gecekondu mahallelerinden birinde yaşayan Vanda, sokakta sebze satarak geçinmeye çalışmaktadır. Sebze satmadığı zamanlarda ise kız kardeşi Zita ile yaşadığı tek odalı bir evde uyuşturucu kullanarak günlerini geçirmektedir. Film, mahallesi kentsel dönüşüme giren Vanda'nın yaşamından kesitler sunuyor bizlere. Cannes Film Festivali'nde de gösterimi yapılan No Quarto da Vanda (In Vanda's Room) - Vanda'nın Odasında, tepeden inme kentsel planlama karşısında zengin bir mekan ve insani bir direniş vizyonu sunuyor.

Bir gün kökeni belirsiz tuhaf bir uçan araç, sefil bir şekilde hayatta kalmaya çalışanları ziyaret eder. Aracın pilotu, medeniyeti tekrar kurmak için sıfırdan çalışmalara başlamış bir organizasyondan söz eder ve insanlara umut aşılar. Gerçekten de takip eden on yıllar boyunca insanlık kendine güvenini kazanır ve yer altına yaşadığı yeni şehirler inşa eder. 2035 yılına gelindiğinde insanlık doğal evriminde bir basamak daha atlamak üzeredir: Aya ilk insan yollanacaktır. Ancak gereğinden fazla bilimsel ilerlemenin tekrar insanlığa felaket getireceği inancını taşıyan kalabalık bir grup vardır.

"Before the Rain" (Yağmurdan Önce), 1994 yapımı, Makedon yönetmen Milcho Manchevski tarafından yazılıp yönetilen bir filmdir. Film, Balkanlar'daki etnik çatışmaları ve insan ilişkilerini ele alan, üç bölümden oluşan döngüsel bir anlatıya sahiptir. Hem eleştirmenlerden büyük beğeni toplamış hem de uluslararası alanda birçok ödül kazanmıştır.

Film, bir cellâdın kızına âşık olan bir mezarcının öyküsünü ele alıyor. Almanya’ya eğitimini bitirip dönmeye çalışan José Luis Rodríguez, bürokratik engellerle karşılaşınca kayınpederinin işini devralmaya mecbur kalır ve cellât olur. Aslında idam cezasına karşı bir eleştiri olarak çekilen bu film, komedi unsurlarını o kadar güzel kullanmıştır ki sonradan niyeti anlaşılınca bazı ülkelerde gösteriminde sorunlar yaşansa da 1963 yılında Venedik Film Festivalinde gösterildiğinde aslında eleştiri için yapıldığı anlaşılmamıştır. O sene film aynı zamanda En İyi Film adayı da olmuştur.

Genç bir kadın aşık olduğu yakışıklı Maxim De Winter'la evlendikten bir süre sonra Maxim'in eski eşi Rebecca'nın birkaç ay önce gizemli bir biçimde ölmüş olduğunu öğrenir ve kocası ile olan ilişkisinin her zaman Rebecca'nın gölgesinde kalacağının farkına varır. Film boyunca adı telafuz edilmeyen kadın, aynı zamanda kendisini evin yeni kadını olarak kabul etmek istemeyen hizmetçi Mrs. Danvers'ın kıskanç ve takıntılı tavırları ile başa çıkmaya mecburdur. Alfred Hitchcock'un Daphne Du Maurier'ın bir romanından uyarladığı Rebecca yönetmenin aynı zamanda ilk Amerikan yapımı filmi olma özelliğini taşıyor. 1940'ta En İyi Film dalında Akademi Ödülü'nü kazanan filmin yapımcısı David Selznick'in bir önceki filmi Rüzgar Gibi Geçti de, aynı dalda ödül sahibi olmuş ve efsaneleşmişti.

Philip Barry’nin teatral farsından, George Cukor’ın uyarladığı 1940 yapımı bu film, hareketli, fiziksel güldürü unsurlarına dayalı tüm sofistike slapstick komedileri arasında rakipsiz bir klasik. Phillip Barry’nin oyundaki baş karakteri, aynı rolü Broadway’de de oynayan Katherine Hepburn’ün o zamanki ününe dayanarak yazdığı söylenir. RKO Stüdyoları’ndan pek de iyi olmayan koşullarla ayrılan ve halkın despot ve erkeksi gördüğü Hepburn, kesinlikle 1930’ların ideal kadını değildi. Filmin o neredeyse sessiz hiddetiyle ünlü giriş sahnesinde, zengin bir ailenin kızı olan Tracy Lord (Hepburn) yeni boşandığı kocası Dexter Haven’ın (Cary Grant) birkaç parça eşyasını arabasına koymasını izler ve sinirinden Dexter’in golf sopasını bacağında kırarak ikiye böler. Sevilmesi olanaksız biri olmadığını kanıtlamaya uğraşan Tracy, aile malikânesinde saygıdeğer ama renksiz bir adamla evlenmeye karar verir; bu sırada Dexter, özellikle düğünü mahvetmek için, yanında Mike Connor (James Stewart) ve Liz Imbrie (Ruth Hussey) adlı iki gazeteciyle çıkagelir. Hepburn bu rolde kendini aşıyor. Kaçınılmaz evliliğinden bir gece önce, Stewart’la bahçedeki sahnelerinde, ikilinin birdenbire kapıldıkları çekimin özü yakalanmış. Philadelphia Öyküsü, bugün var olduğu şekliyle hayata geçirilmesini Hepburn’e borçlu. Projenin film haklarını satın alan Hepburn akıllıca davranarak bizzat başrolü oynaması ve yönetmenle oyuncuları seçmesi koşuluyla, haklarını MGM’e sattı. MGM, Dexter rolü için Clark Gable’ı, Mike için de Spencer Tracy’yi istemişti ama programları çakıştığı için ikisi de olmadı. Onların yerine Hepburn’ün daha önceki üç filminden rol arkadaşı Grant’le Stewart kadroya katıldı. Yönetmen George Cukor, hep yanlış anlaşılmış güzel bir kadın için acıma duygulan uyandırarak Hepburn’ün halkın gözündeki olumsuz imajının bu rolde onun yararına işlemesini sağladı. Komedi ve toplumsal yorumları birleştiren ödüllü senaryosuyla film müthiş bir başarı elde etti. Aynı oyun, 1956’da birkaç yeni şarkının eklenmesiyle High Society (Yüksek Sosyete) adı altında yeniden sinemaya uyarlandı.

Marianne ve Johanın on yıllık evliliklerini masaya yatıran film, çiftin ayrılıklarını, evlilik dışı ilişkilerini, barışıp yeniden ayrılmalarını ve en nihayetinde de boşanmalarını konu ediyor. Boşandıktan sonra bile birbirinden kopamayan Marianne ve Johan çiftinin her görüşmeleri ayrı bir kavgayla sonuçlansa da birbirlerine olan sevgileri şartlar ne olursa olsun galip geliyor. Film evlilik hayatıyla ilgili çok önemli kelamlar ederken aynı zamanda izleyiciyi psikolojik olarak Marianne ve Johanın ilişkisine hapsediyor. Başta Woody Allen olmak üzere birçok yönetmeni etkileyen Bergmanın bu filmi aynı zamanda en iyi yabancı film dalında altın küre sahibi.

Viridiana, (Silvia Pinal) bir rahibe okulundan mezun olmak üzere olan genç bir kızdır. Bir gün, yıllar önce ölen teyzesinin yaşlı kocası Don Jaime (Fernando Rey) tarafından onun çiftliğine davet edilir. Viridiana, yıllar boyunca okulunun parasını ödemek dışında onunla hiç ilgilenmeyen ve yaşayan tek akrabası olan Don Jaimenin yanına gitmek istemese de baş rahibenin ısrarı ile onu ziyarete gider. Don Jaime, henüz evlendiği gece onunla birlikte olmadan ölen karısına çok benzeyen Viridianayı arzular ve onunla evlenmek ister. Bu isteğini ona açtığında genç kızın sert tepkisi ile karşılaşır.

Mozart'ın sevilen operasının bu beyazperde uyarlamasında Gecenin Kraliçesi, kaçırılan güzel kızı Prenses Pamina'yı kurtarması için Tamino adında yakışıklı bir prensi görevlendiriyor. Aşık kuş avcısı Papageno'nun ve insanların kalbini değiştirme gücüne sahip sihirli bir flütün yardımıyla genç Tamino, Pamina'nın esir tutulduğu şeytani Sarastros tapınağına giden gerçek aşkı aramaya başlar.Wolfgang Amadeus Mozart'ın sevilen operasının bu çarpıcı beyazperde versiyonu, Ingmar Bergman'ın derin müzik bilgisini ve bunu sinemasal olarak ifade etme yeteneğini gözler önüne seriyor. Aralarında Josef Köstlinger, Ulrik Cold, Håkan Hagegård ve Birgit Nordin'in de bulunduğu Avrupa'nın en iyi solistlerinden bazılarına rol veren yönetmen, İsveç'in Drottningholm Sarayı'nın barok tiyatrosunu sevgiyle yeniden yaratarak, güzel bir prensesi kötülüğün pençesinden kurtarmak için göreve gönderilen prens Tamino ve neşeli yardımcısı Papageno'nun hikayesini sahneledi. Tiyatronun yapaylığına ve gösterişine derin bir takdir sergileyen bir sevgi ve bağışlama kutlaması olan Sihirli Flüt, şimdiye kadar yapılmış en seçkin opera filmleri arasında yer alıyor.

İki genç adam, sahte bir parayı bir fotoğrafçı dükkanına yutturmayı başarır. Fotoğrafçı da bu parayı, dükkana gelen bir servis şoförüne verir. Bu olay, talihsiz servis şoförü Yvon'un hayatını mahvedecek trajik olaylar zincirini başlatacaktır. Yvon yakalanır ve mahkemeye verilir. Mahkeme sonucunda işini kaybeder ve hapse girer. Ailesi tarafından reddedilen Yvon, kendini dünyada kimsesiz ve dışlanmış olarak bulacak ve dini bir arınma arayışına girecektir...Sisteme başkaldıran yönetmenlerden biri olan Robert Bresson'un yönettiği L'argent - Para, Cannes Film Festivali'nde Grand Prix de Création ödülünü Tarkovsky'nin Nostalghia filmi ile paylaşmıştı.

Beklenenden daha fazlasına dönüşen tek gecelik bir ilişki hayatlarına anlam vermeye çalışan iki genç adamın alışılmadık aşk hikayesi.Russel, bir Cuma gecesi ’straight’ arkadaşlarının evindeki partiden sonra tek başına bir gey bara gider. Bar kapanmak üzeredir. Glen’le karşılıklı bakışmaları önce bir takip oyununa sonra da Russel’in evinde sonlanan bir gecelik ilişkiye dönüşür. Ertesi sabah ayrılmalarına rağmen ikisi gün boyu birbirlerini düşünmeye devam eder ve böylece onlar için, barlara ve yatak odalarına taşınacak bir hafta sonu başlar. Olabildiğine farklı iki erkeğin kısa bir zaman dilimine sığan birliktelikleri ve birbirlerinin bedenlerine alışma süreçleri, bolca doğaçlama anlarla, asla stilistik olma tuzağına düşmeden, oldukça gerçekçi bir biçimde anlatılıyor. Andrew Haigh, kendinde eksik olan parçaların ötekinde bulunması üzerine, doğaçlamanın ve gündelik detayların ön planda olduğu bir filmle karşımızda. Senenin en önemli filmlerinden biri.

II. Dünya Savaşı sırasında bir Japon esir kampında geçen film, Japon subaylarla İngiliz esirler arasında yaşanan gerilim dolu günleri anlatıyor. Savaş karşıtı olduğu kadar insan ve toplum psikolojisinin derinlerine inen filmin kadrosunda David Bowie ve Takeshi Kitano gibi iki efsane yer alıyor.

Masahiro Shinoda'nın yönettiği Kawaita Hana (Pale Flower) - Solgun Çiçek, bir kentin ayak takımı arasına karışan soylu ve güzel bir kadının öyküsünü konu ediniyor.Film, 2. Dünya Savaşı sonrası Japon toplumundaki melankolizm, sınıf uçurumları, maskülen şiddet, suçun psikopatolojisi, kadın-erkek ilişkisinin kırılgan doğası gibi temaları film-noir stiliyle, pesimist bir bakışla tasvir eder.

Yer 1960'lı yılların Amerikası, New York. Manhattan'ın hareketli müzik piyasasında tutunmaya çalışan genç Llewyn Davis, hayatını müzikle kazanmak ve sanatını icra edebilmek için her yolu denemektedir. Halkın önünde saygın bir yere sahip olmak isteyen Davis, bir yandan da şehrin acımasız koşulları altında yaşamını sürdürmeye çalışmaktadır. Fakat başını sokabileceği bir evi olmadan eski kız arkadaşı Jean Berkey'in kanepesiyle, kız kardeşinin kendisinden yakınmaları arasında gidip gelir. Dönemin önemli menajerlerinden Bud Grossman'a müziği, plağının bir kopyasını dinletmek tek hedefidir...

The Bank Dick (1940), W. C. Fields’in başrolünü oynadığı, tüm zamanların en klasik komedi filmlerinden biridir. Edward F. Cline’in yönettiği film, aile yaşamı ve evliliği, bankacılık uygulamalarını ve küçük kasaba davranışlarını bir dizi kısa skeçle hicveder.Egbert Sousé, bir banka soyguncusu oturduğu bankın üzerinden düştüğünde beklenmedik bir kahramana dönüşür. Artık cesur olduğu düşünülen Egbert'e banka görevlisi olarak iş verilir. Kısa süre sonra, şarlatan J. Frothingham Waterbury bir maden şirketinden hisse satın alması için Egbert'e yaklaşır. Egbert, veznedar Og Oggilby'yi, plan işe yaradığında iade edilmek üzere kendisine borç para vermeye ikna eder. Ne yazık ki banka müfettişi Snoopington sürpriz bir şekilde ortaya çıkar.

Feodal Japonya'da yaşayan görme engelli ve kumar profesörü bir kılıç ustasının başından geçenleri anlatan Zatôichi serisinin yirminci filmi Zatôichi To Yôjinbô (Zatoichi Meets Yojimbo) sizlerle. Zatôichi serisi, 25 bölümden oluşan dev bir yapım...Başına ödül konan Zatoichi en sevdiği köyde sükunet arar...

1965'in yazında New England açıklarındaki bir adada geçen hikâye ilk aşk ve büyülü bir yazı anlatıyor. 12 yaşındaki iki çocuğun birbirlerine aşık olup, gizlice anlaşarak vahşi doğaya kaçar. Yetkililer onları bulmaya çalışırken, kuvvetli bir fırtına da adaya doğru yaklaşmaktadır. Barış dolu ada halkının hayatı hiç kimsenin baş edemeyeceği biçimde alt üst olmuştur.

Çetesinin randevu evi polis tarafından kapatılınca Himori'nin durumu tehlikeye girer. Adadaki Amerikalı askerlere satmak amacıyla domuz eti ticareti yapmaya karar verir. Derken rakip çetelerden birinin elebaşı öldürülür. Durum kontrolden çıkar ve Himori'nin çetesi ikiye bölünür.

Roma 'nın banliyösünde yaşayan çevirmen Vittoria (Monica Vitti), sorunlarla geçen bir geceden sonra yazar olan nişanlısı Ricardo (Francisco Rabal)'dan ayrılır ve Roma'ya bir borsa bağımlısı olan annesini ziyarete gider.Burada borsa simsarı Piero (Alain Delon) ile tanışırlar.Bir materyalist olan Piero ile mutsuz ve boşvermiş Vittoria arasında başlayan yakınlaşma ikisinin de yanlızlıklarına son vermez.

Büyük usta Pier Paolo Pasolini, Giovanni Boccaccio'nun kitabından 8 öyküye yer verdiği Dekameron'da, neşe ve kalabalıkla dolu düşsel bir dünya ile birçok önemli toplumsal olaya şahit olmuş yüzyılımız ve ortaçağ arasındaki ilgi çekici bağa dikkatlerimizi çekiyor.

Hal ve Gidiş Sıfır’ın ikinci adı olan ‘Küçük Şeytanlar Okulda’, Carry On (İngiltere’de 1958 ve 1992 yılları arasında çekilmiş 31 filmden oluşan komedi serisi) tarzı, tatlı bir yaramazlık hikâyesini akla getiriyor; ama Jean Vigo’nun klasik kısa filminin şakası yok. Çocukların baskıcı okul kurumuna karşı isyanını anlatan bu öykü, çatıya çıkmış muzaffer küçük şeytanların uçmaya hazırmış gibi göründüğü final sahnesiyle kozmik boyutu pekiştirilen, tam bir gerçeküstücü manifesto. Bu müthiş film, görecekleri şeye hazır olmayan öğrencileri gafil avlar: çırılçıplaklık, müstehcen ve vücut saplantılı mizah, dine saygısızlık, ısrarcı bir eşcinsel erotizm. Ancak basit ‘gençliğin karşısında otorite’ ikilemini (1968 yapımı serbest yeniden çevrimi lf...’in aksine) kaçınılmaz ve çok aşamalı sapıklık görüşüyle aşar: En eski kafalı öğretmenler bile sapıkça duygular taşır ve içten içe çılgındır.

Dört yıllık evlilikleri boyunca birbirlerinden uzaklaşan bir adam ile bir kadın, adamın doğum yeri olan La Pointe-Courte adlı küçük bir balıkçı köyünü ziyaret ederler. Köyde bulundukları süre boyunca iş, eğlence, evlilik, doğum ve ölümün basit izleği çevrelerinde sürüp gider. Bu durum, yavaş yavaş çiftin hayata bakışını değiştirecek ve yeniden bir araya geleceklerdir.Fransız Yeni Dalga akımının ilk örneği olarak kabul edilen La Pointe-Courte - Paralel Yaşamlar, yönetmen Agnès Varda'nın geniş bir toplumsal-siyasal konular yelpazesini içeren bu ilk sinemasal çabası, aslında iç içe geçmiş, paralel olarak gelişen iki film olarak ele alınıyor.