Besteci Kurt Weill'in kurnaz melodileri ve oyun yazarı Bertolt Brecht'in cesurluğu, Alman yönetmen G. W. Pabst'ın (Pandora'nın Kutusu) yönetmenliğinde, Weimar döneminin tiyatro sansasyonunun bu klasik uyarlamasında beyazperdede bir araya geliyor. Viktorya dönemi Londra'sının yoksul arka sokaklarında geçen Üç Kuruşluk Opera, yeraltı dünyasının anti-kahramanı Mackie Messer'ın (nam-ı diğer Bıçak Mack) Polly Peachum'u etkilemeye ve yetkililerden kaçmaya çalışmasını konu alıyor. Weill'in karşı konulamaz müziği eşliğinde yolsuzluk ve korkuyu somut bir şekilde tasvir eden Üç Kuruşluk Opera, erken dönem sesli sinemanın mihenk taşı olmaya devam ediyor.

Havana sokaklarından Carnegie Hall sahnesine uzanan yolculuğu konu alan bu aydınlatıcı belgesel, Küba'nın parlak müzik yeteneklerinden oluşan unutulmuş bir neslin, dünya çapında beklenmedik bir şöhretle buluşma anını kayıt altına almaktadır. Deneyimli vokalist ve enstrümantalistler, Amerikalı gitarist ve kök müzik savunucusu Ry Cooder ile iş birliği yaparak Buena Vista Social Club'ı kurmuş; ça-ça, mambo, bolero ve diğer geleneksel Latin Amerika tarzlarının caz ile harmanlandığı bir repertuvar icra etmiş ve Grammy ödüllü bir albüm kaydederek uluslararası bir fenomen haline gelmişlerdir. Bu başarının ardından yönetmen Wim Wenders, topluluğun altın sesli İbrahim Ferrer ve piyano virtüözü Rubén González gibi üyeleriyle bir dizi aydınlatıcı röportaj ve canlı performans gerçekleştirmiştir. Ortaya çıkan eser, 1990'ların en sevilen belgesellerinden biri olmakla kalmamış, aynı zamanda Küba'nın devrim öncesi kültürel mirasının ihmal edilmiş bir köşesine coşkulu bir övgüye dönüşmüştür.

1900 senesinde, elit bir kız okulu, Hanging Rock adlı dağlık bir bölgeye sevgililer gününde gezi düzenler. Fakat üç öğrenci ve bir öğretmen, bu gizemli yerde kaybolur.Herkes onları bulmak için seferber olsa da, ne onlar ne de kaybolmalarının sebebi bulunamaz, bu sorunun cevabı izleyiciye bırakılmıştır. Fakat bu kayboluş toplumdaki herkesi etkiler. Kaybolan öğrencilerden biri bulunsa da başına ne geldiğini, ya da arkadaşlarına ne olduğunu hatırlamaz.Uluslararası alanda adı duyulan ilk Avustralya filmlerden biri olan Picnic at Hanging Rock, bu anlamda sinematik ve tarihsel açıdan büyük öneme sahiptir.

Tanınmış bir yazar ve eşi, 10 senelik evliliklerinin ardından ilişkilerinin bitme noktasına geldiğini farketmeye başlarlar. Kadın bu evlilikten sıkılmıştır. Bir aile dostuyla olan evlilik dışı ilişkisi, adamın aniden ölmesiyle kadını iyice umutsuzluğa itmiştir. Film bir günü ve bir geceyi anlatır. Şafak sökmeye başladığında, çiftin katılmış olduğu parti de bitmektedir ve alışkanlıklar, korku, yalnızlık ve acı, çifti son kez bir araya getirir...

Claude Berri'nin anıtsal pastoral trajedisinin ilk bölümünde, Provence kırsalının güneş ışığıyla ışıldayan güzelliği, ardındaki karanlık motivasyonları gizler. Saf bir idealist olan vergi memuru Jean Cadoret (Gérard Depardieu), beklenmedik bir şekilde ailesine ait bir çiftliği miras alınca, onlarca yıl önce taşınmış olan annesi Florette'nin büyüdüğü tarım topluluğuna yeni bir hayat kurmak için şehri terk eder. Ancak komşuları, entrikacı Ugolin (Daniel Auteuil) ve onurlu amcası César Soubeyran (Yves Montand), Jean'ın arazisindeki suyun akışını kesmek için planlar yapmaktadır. Depardieu, Auteuil ve Montand gibi efsanevi oyuncuların olağanüstü performanslarıyla hayat bulan Jean de Florette, izleyicileri 1920'lerin kırsal Fransa'sının tam anlamıyla gerçekçi bir tasvirine çeker. Modern fikirlerle kırsalın eski töreleri arasındaki kültür çatışması, bu filmde yürek burkan bir dönüş alır.

1960′ ların İngiltere’ sinde modların yaşam felsefesinin irdelendiği ve de rockerlar ile modlar arasındaki çatışmayı da anlatan film oldukça çarpıcı bir finali de içinde barındırır.Filmin müzikleri The Who’ nun 1973 yılına ait konsept albümü filmin ekseninde oluşturulmuştur. Ayrıca modların kahramanı Ace rolünü Sting canlandırmıştır.

13. yüzyıla ait bir baladdan yola çıkılarak senaryosu yazılan film, ortaçağda geçen sarsıcı bir intikam hikayesi anlatıyor. Koyu hristiyan ailesi tarafından kiliseye gitmekle görevlendirilen bir genç kız, yolda tecavüze uğruyor ve öldürülüyor. Olayın ardından bir eve sığınan tecavüzcüler burada kızın ailesiyle karşılaşıyor ve kanlı bir şekilde yok ediliyorlar. Ingmar Bergmanın az bilinen yapımları arasında olan Jungfrukällan, kanlı intikam hikayesi ile modern korku filmlerine ilham verdi. Usta yönetmen bu filminde masumiyet, hırs, paganizm ve dini inanç gibi kavramları tartışıyor.

Johnny Clay, son bir vurgun yaparak emekli olmaya karar veren, daha önceki bir mahkumdur. Bir hipodromu soymaya niyet eden Johnny ve ortağı Nikki sağlam bir plan yaparlar. Buna göre Nikki, dikkatleri başka istikamete çekmek için yarışan atlardan birini vuracak; çıkan kargaşada faydalanan Johnny de bahisleri oynandığı vezneyi soyacaktır. Soygun için ihtiyaç duyulan ekibi toparlayan Johnny, işi en küçük detayına kadar tasarılar fakat yeniden de kimi şeylerin yanlış gitmesine mani olamaz...

Gudrun ve Ursula adında iki kız kardeş, Rupert ve Gerald adında iki erkekle tanışır ve dördü birlikte, yeni evlenmiş bir çift onuruna düzenlenen bir pikniğe katılırlar. Ancak piknikte yaşanan trajediler, dörtlü arkadaş grubunun ilişki kavramının farklı kıvrımlarını keşfetmeye başlaması, bu dörtlünün hayatlarına dair oldukça radikal kararlar almasına neden olacaktır.

Yönetmen Jean-Pierre Melville, her zamanki ölçülü üslubu ve acımasız detaycılığıyla, hapisten kaçan ve son bir soygun işine bulaşan Fransız suç dünyasının efsanevi ismi Gu (unutulmaz Lino Ventura) ile onu amansızca takip eden şık müfettiş Blot’un (Paul Meurisse) paralel izlerini takip eder. Le deuxième souffle (İkinci Nefes), gölgelerde geçen bir hayatın hüznünü, yalnızlığını ve heyecanını metodik bir gerilimle ve ürpertici bir gerçeklikle yansıtır. Film, Melville’in çektiği en nefes kesici soygun sahnelerinden birini barındırır.

Kırsal İngiliz bölge hastanesinde bir postacı ameliyat masasında ölür. Hemşirelerden biri onu kimin öldürdüğünü kanıtlayabileceğini söyler. Şakacı müfettiş Cockrill 5 doktordan ve ameliyathanede bulunan hemşirelerin birinden şüphelenir, fakat 4 tane zehirli ilaç ortadan kaybolmuştur

John Sayles tarafından yazılıp yönetilen bu sarsıcı tarihi drama, 1920 yılında Batı Virginia'daki bir kömür kasabasında, yerel madencilerin sendikalaşma mücadelesinin topyekûn bir savaşa dönüşmesinin gerçek hikayesini anlatıyor. Matewan madencileri greve gittiğinde, sendika örgütleyicisi Joe Kenehan (Chris Cooper'ın ilk sinema filmi) onlara yardım etmek için kasabaya gelir. Kenehan, kömür şirketinin şiddetli provokasyonlarına karşı sabır telkin ederken; siyah ve beyaz, Appalachia yerlisi ve göçmen işçileri tek bir yürek halinde birleştirir. James Earl Jones, David Strathairn, Mary McDonnell ve Will Oldham gibi isimlerden oluşan muazzam oyuncu kadrosu ve Haskell Wexler'ın Oscar adayı görüntü yönetimiyle Matewan, yerel dokuyu büyük bir titizlikle işleyerek Amerikan tarihinin köklü damarlarından birine sızıyor; yankısı günümüze kadar uzanan, adalet adına haykıran tutkulu bir çığlığa dönüşüyor.

Jean-Luc Godardın fahişeliği modern kapitalist devlette yaşamın ana metaforu olarak işlediği birçok filmden biridir. Godard için, kendisini para için satan bir kadın, yaşam değerini artıran son derece kişisel bir eylem olan sevişmenin nasıl diğer her şey gibi bir mala dönüştüğünün kusursuz bir imgesidir. Bu süreç içinde, insanoğlu kendisiyle yabancılaşarak satılacak ve satın alınacak bir şeye dönüşür.

Jihei, iki çocuk babası bir kağıt tüccarıdır. Koharu adında bir fahişeyle birlikte yaşamakta ve tüm kazancını bu uğurda harcamaktadır. Durumu öğrenen eşi, bu durumu önlemeye çalışsa da bir sonuç alamayacak ve aileyi bir trajediye doğru sürükleyecektir...Masahiro Shinoda'nın yönettiği Shinju: Ten No Amijima (Double Suicide), toplam 7 ödül kazanmış bir yapım.

Danimarkalı sinema dehası Carl Theodor Dreyer, Jeanne d'Arc'ın hikayesine yönelmeden önce, kendi zamanının ötesinde bir aile içi yaşam incelemesi olan bu filmi yaratmıştır. İnce bir intikam komedisi olan film, kurnaz bir dadının yardımıyla, zorba kocasına oyunu kendi lehine çeviren bir ev kadınının hikayesidir. Dreyer, bu filmde, alışılagelmiş titiz tekniği ve sağlam duyarlılığı ile hafifliği ve mizahı bir araya getirir. Evin Efendisi (Master of the House), kendi döneminde büyük bir gişe başarısı elde etmiş ve sessiz sinemanın bir incisi olarak kalmıştır.

Başına buyruk yazar-yönetmen Juzo Itami'nin hareketli ve hüzünlü ilk uzun metrajlı filminde ölüm, Japon tarzı. Şehvet düşkünü babasının ani ölümünün ardından, başarılı bir aktör (Itami'nin eşi ve sık sık birlikte çalıştığı Nobuko Miyamoto) ve kocası (Tsutomu Yamazaki) Tokyo'dan ayrılır ve geleneksel bir cenaze törenine nezaret etmek üzere aile evlerine dönerler. Ormanda yasadışı kaçamaklar, şaşırtıcı derecede materyalist bir rahip (Yasujiro Ozu müdavimi Chishu Ryu) ve sinemanın en epik sandviç teslimini getiren üç günlük yas boyunca, kamusal nezaket ile özel ikiyüzlülük arasındaki gerilimler gözler önüne serilir. Kara komediyi dokunaklı bir aile dramıyla ustaca dokuyan Cenaze, hiçbir şeyin, ölümün kesinliğinin bile sınır dışı olmadığı Japon toplumunda eski ve yeni arasındaki çatışmanın korkusuz bir hicvi.

Lizbon'un gecekondu mahallelerinden birinde yaşayan Vanda, sokakta sebze satarak geçinmeye çalışmaktadır. Sebze satmadığı zamanlarda ise kız kardeşi Zita ile yaşadığı tek odalı bir evde uyuşturucu kullanarak günlerini geçirmektedir. Film, mahallesi kentsel dönüşüme giren Vanda'nın yaşamından kesitler sunuyor bizlere. Cannes Film Festivali'nde de gösterimi yapılan No Quarto da Vanda (In Vanda's Room) - Vanda'nın Odasında, tepeden inme kentsel planlama karşısında zengin bir mekan ve insani bir direniş vizyonu sunuyor.

Bir gün kökeni belirsiz tuhaf bir uçan araç, sefil bir şekilde hayatta kalmaya çalışanları ziyaret eder. Aracın pilotu, medeniyeti tekrar kurmak için sıfırdan çalışmalara başlamış bir organizasyondan söz eder ve insanlara umut aşılar. Gerçekten de takip eden on yıllar boyunca insanlık kendine güvenini kazanır ve yer altına yaşadığı yeni şehirler inşa eder. 2035 yılına gelindiğinde insanlık doğal evriminde bir basamak daha atlamak üzeredir: Aya ilk insan yollanacaktır. Ancak gereğinden fazla bilimsel ilerlemenin tekrar insanlığa felaket getireceği inancını taşıyan kalabalık bir grup vardır.

Night Games (1966) – Bastırılmış Arzuların Labirentinde Mai Zetterling’in yönettiği Night Games (Nattlek, 1966), bireysel travma, cinsellik ve toplumsal baskılar üzerine cesur bir keşif sunan, İsveç sinemasının en provokatif yapımlarından biridir. Film, varlıklı bir adam olan Jan’ın, çocukluk travmalarıyla yüzleşmesini konu alırken, bastırılmış arzuların ve geçmişin gölgelerinin bugüne nasıl sızdığını psikolojik bir yoğunlukla işler. Zetterling, filmini klasik anlatı yapısından uzaklaştırarak, zaman ve bilinç akışı arasında gidip gelen kurgusal yapısıyla izleyiciyi Jan’ın zihnine hapseder. Geri dönüşlerle şekillenen hikâye, ana karakterin geçmişindeki karmaşık anne figürü ve aristokratik çevrenin ikiyüzlülüğü üzerinden toplumsal cinsiyet rolleri ve gücün doğasını sorgular. Çarpıcı görselliği ve sembolik anlatımıyla Night Games, Zetterling’in sinema dili üzerindeki ustalığını gösterirken, izleyiciyi rahatsız edici ve derinlemesine düşündürücü bir yolculuğa çıkarır.

Paul Schrader'in Japon yazar-eylemci Yukio Mishima hakkındaki sıra dışı filmi, Japonca çekilmiş (Roy Schneider'in az miktardaki İngilizce dış sesine rağmen) zengin bir Amerikan sanat filmi, yani bir anomalidir. Mishima bir narsist, devrimci bir vatansever, samuray özentisi ve muhtemelen 20. yüzyılın en önemli Japon yazarıdır. Taksi Şoförü'ndeki Travis Bickle'nin yaratıcısının, kendini ruhen Mishima'ya yakın gördüğü aşikârdır ama film sadece bir saygı gösterisi değildir. Schrader, Mishima'nın takındığı pek çok maskeyi büyük bir zeka ve açıklıkla ortaya döker.Film, yazarın çocukluğunu gösteren siyah beyaz sekanslarla ve Temple of the Golden Pavillion (Altın Sayvanlı Tapınak), Kyoko's House (Kyoko'nun Evi) ve Runaway Horses (Kaçak Atlar) kitaplarından esinlenen stüdyoya bağlı, son derece stilize üç sahnelemeyle, Mishima'nın (Ken Ogata) son meydan okuyuşuna (sanatla eylemciliği bağdaştırmaya yönelik, bir generali kaçırmayı içeren gösterişli bir teşebbüs) dek gelişen olayları dokur. Yapım yönetmenleri Francis Ford Coppola ve George Lucas'in (tanınmış bir sinema aşığı) desteğiyle gerçekleştirilen Mishima, karmaşık ve gayret gerektiren bir film olduğu kadar, aydınlatıcı ve anlaşılırdır. Film, Eiko Ishioka'dan nefes kesici yapım tasarımı, John Bailey'den ışıltılı görsel yönetim ve Philip Glass'tan güçlü, çarpıcı film müzikleri sunar.

Şehrin yüksek binalarından birinin üzerinde yer alan saatin yelkovanına asılmış bir adam görüntüsü ile izleyenlerin zihnine kazınmış ve daimi bir tebessüm bırakmış olan Safety Last!, 1923 yapımı bir sessiz komedi filmidir. Para kazanma hırsıyla şehre gelen genç bir adam, bir mağazada satış sorumlusu olarak çalışmaya başlar ve müdürüyle, mağazaya dikkat çekerek müşterilerin artmasını sağlayacak olan kişiye ödül olarak para vermesi konusunda anlaşır. Ancak mağazanın bulunduğu binanın dışına tırmanması için anlaşmış olduğu kişi bir kanun kaçağı çıkınca olayların seyri tamamen değişir ve genç adam kendisini binaya tırmanırken bulur. Heyecan ve komedi yüklü filmin başrolünde Harold Lloyd bulunmaktadır.

Çin'in son imparatoru Pu Yi'nin dramatik hikayesini anlatan bir film. Yasak şehirde doğan Pu Yi aniden kendisini küçük yaşta imparator olarak bulur. İngiliz bir hoca ona batı medeniyeti ile ilgili fikirler verir. Pu Yi büyüdükce iyi bir imparator bu arada çocukluğunu ve gençliğini iyi yaşayamamış biri olur.

17. yüzyıl Japonya’sında savaş yılları geride kalınca samuraylar da işsiz kalmıştır. Monarşik düzenin öğüttüğü Ronin’ler, barış zamanında birer posa olarak görülmekte ve birer birer harakiri yapmaktadırlar. Hatta açlık yüzünden onurlarından bile vazgeçip, otorite sahiplerinden para istemekte ve aksi taktirde kapılarının önünde harakiri yapmakla tehdit etmektedirler. Böyle bir ortamda yine eski bir samuray olan Hanshiro, yerel bir lordun huzuruna çıkar ve seppuku töreni için izin ister.

Jean ve Juliette farklı karakterde olan yeni evlenmiş bir çifttir. Jeanın maceraperest karakterine karşılık, Juliette kent yaşamının olanaklarına sahip olmayı arzulayan yerleşik bir tiptir. Ama yeni evliler Jeanın isteği üzerine Latalante adlı bir gemide yaşamaya başlarlar. Gemide onlar dışında Jules Baba isimli hayli eksantrik bir kaptan ve tuhaf görünümlü yardımcısı da yaşamaktadır. Juliette gün geçtikçe gemideki yaşamdan sıkılır. Ancak ne olursa olsun aralarındaki aşk Jeanı terketmesini engellemektedir.

2. Dünya Savaşı sonrası, Roma... Amerikan asıllı Girard ailesi ayrılmak zorundadır. Irene ve oğlu Michel, savaşın etkilerinden kendilerini korumaya çalışmaktadır. Baba George'un eve dönüşü sevindirici olurken, başlarına gelen trajik bir olay aileyi temelden sarsacaktır.

Bu, klasik bir Fransız peri masalının sevgiyle işlenmiş, son derece egzantrik bir uyarlamasıdır. Jacques Demy, Catherine Deneuve'ü, kendi babası Kral (Jean Marais) tarafından gelen istenmeyen bir evlilik teklifinden kaçınmak için bir mutfak yardımcısı olarak gizlenmek zorunda kalan bir prenses rolünde oynatır. Michel Legrand'ın şarkılarıyla bezeli bu baş aşağı "zenginden fakire düşme" hikâyesi olan Eşek Derisi, samimi ile hiciv arasındaki sınırda konumlanan dokunsal bir fantazi dünyası yaratır ve şık bir peri vaftiz annesi rolünde Delphine Seyrig'in muhteşem oyunculuğuna da yer verir.

Ingmar Bergman, "Sawdust and Tinsel" (Türkçe adıyla "Sirk Çadırı") filminde cinsiyetler arasındaki mücadeleyi, aşağılanmanın derme çatma ve grotesk bir karnavalı olarak sunar. Bu film, ustanın en canlı erken dönem eserlerinden biri ve büyük görüntü yönetmeni Sven Nykvist ile ilk işbirliklerinden biridir. 20. yüzyıl başlarında geçen film, bir sirk sahibi (Åke Grönberg) ile gezici gösteride atlı bir akrobat olan genç metresi (Harriet Andersson) arasındaki gergin ilişkinin hikayesini anlatır. Film, rüya gibi sapmalar ve çarpık psikoseksüel güç oyunları içerir ve bu da fiziksel ve ruhsal çöküşün parlak bir tasvirini sunar.

Canterburye giden bir grup keşiş, yolda vakit öldürmek için birbirlerine öyküler anlatmaya başlarlar. Fakat bütün bu öykülerin ortak bir yanı vardır: hepsi de son derece açık saçık öykülerdir. Bu noktadan itibaren sırayla anlatılan öyküleri dinlemeye ve izlemeye başlarız. Açık saçık olmalarının yanında aslında hepsi de, kilise ve papazların yaşam tarzlarına yöneltilen bir eleştiri ve insan doğasında bulunan zaafların mizahi bir yoldan ele alınmasını içermektedir.

Akıllı gazeteci Johnny Barrett, akıl hastanesinde işlenen bir cinayeti çözüp Pulitzer Ödülünü kazanmayı kafaya koymuştur. Yapılacak en kurnaz hareket de deli numarası yaparak akıl hastanesine girmektir. Johnny’nin hastanedekilerle iletişime geçmesi çok zor olmaz, ancak hiçbir şey göründüğü gibi değildir. Ortada içinden çıkılması güç bir durum vardır, dahası yavaş yavaş kendisinde de delilik emareleri görünmeye başlamıştır.

Bruno, tatlı hayatların temsilcisiyken; Roberto ise genç bir hukuk öğrencisidir. Bruno, hedonist (içki, sigara, biri eşi olmak üzere güzel kadınlar…) ve rahat bir karakterken; Roberto ise mahçup ve tutuktur. Sıcak bir yaz gününde geçen öykü, hayalet şehre benzeyen Roma’da bir tesadüf sonucu tanışan ayrı dünyaların insanı bu iki adamın “yolculuğu” etrafında şekillenir: Bruno’nun arabasıyla çıktıkları Toscana yolunda çeşitli “kesimden” insanlarla karşılaşırlar; muhtelif konular üzerine hafif sohbetlerde bulunurlar; birbirlerinin ailelerini ziyaret etme fırsatı yakalarlar.

Erkek arkadaşı terk ettiğinde Pepa onu bulup neden terk ettiğini öğrenmek ister. Şaşırtıcı bir şey bulur: Erkek arkadaşının karısı ve oğlu. Onlar da kendisi gibi durumdan habersizdir. Eski erkek arkadaşının kirli işlere karışmış olabileceği ve dolayısıyla kendisinin de başının polisle derde girebileceği endişesiyle Pepa bir avukata başvurur. Bu kadın avukatın eski erkek arkadaşının yeni sevgilisi olduğu ortaya çıkar. Birbiri içine geçmiş olaylar dizisi komik ve eğlenceli biçimde gelişir.

Nazi işgali altındaki Paris'te yaşayan genç bir Yahudi çocuk, ailesi tarafından Fransa'nın kurtuluşuna kadar yaşlı bir Katolik çiftle birlikte yaşaması için kırsala gönderilir. Kimliğini gizlemek zorunda kalan sekiz yaşındaki Claude (ilk kez oyunculuk yapan Alain Cohen'nin incelikle canlandırdığı), huysuz ve katı bir şekilde anti-Semitik olan Büyükbaba (Michel Simon) ile bağ kurar ve beklenmedik bir şekilde onun arkadaşı ve sırdaşı haline gelir. Hem hüzünlü hem de neşeli olan Le vieil homme et l'enfant (The Two of Us), ünlü yönetmen Claude Berri'nin kendi çocukluk deneyimlerine dayanan ilk uzun metrajlı filmidir ve efsanevi Simon'a kariyerinin son dönemlerinde en unutulmaz rollerinden birini vermiştir.

Polis memuru Yuen, ortağını kanlı bir saldırıda kaybeder ve onu intikamını almak için yemin eder. Kanunlarla bir şeyin çözülmediğini gören, Yuen intikamını almak için kendisi gibi düşünen Tony ile bir ekip olur. Silah kaçakçılığı yapan ve ortağını öldüren gangsterlerden intikam almak için büyük bir aksiyon-macera başlar * Aksiyon filmlerinin yaşayan en büyük ustalarından biri olan John Woo, ABDye transfer olmadan önce çektiği son Hong Kong yapımı filmidir. Bu Film John Woonun en iyi filmlerinden biri olarak gösterilmektedir...

Peter Davis'in 1974 tarihli dönüm noktası niteliğindeki belgeseli Hearts and Minds (Kalpler ve Zihinler), ABD'nin Vietnam'a müdahil oluşunu, etrafını saran tartışmaların doruğa ulaştığı bir dönemde korkusuzca gözler önüne seren şaşırtıcı ve cesur bir film. Davis, röportajlardan haber filmlerine, çatışma görüntülerinden iç cephede yol açtığı kargaşaya kadar çok sayıda kaynak kullanarak savaşın feci etkilerine dair güçlü ve etkileyici bir tablo çiziyor. Patlayıcı, ikna edici ve sarsıcı olan Kalpler ve Akıllar, ezici bir duygusal deneyim ve tarihin bu yıkıcı dönemi hakkında bugüne kadar yapılmış en önemli kurgusal olmayan film.

Feodal Japonya'da yaşayan görme engelli ve kumar profesörü bir kılıç ustasının başından geçenleri anlatan Zatôichi serisinin yirminci filmi Zatôichi To Yôjinbô (Zatoichi Meets Yojimbo) sizlerle. Zatôichi serisi, 25 bölümden oluşan dev bir yapım...Başına ödül konan Zatoichi en sevdiği köyde sükunet arar...

1965'in yazında New England açıklarındaki bir adada geçen hikâye ilk aşk ve büyülü bir yazı anlatıyor. 12 yaşındaki iki çocuğun birbirlerine aşık olup, gizlice anlaşarak vahşi doğaya kaçar. Yetkililer onları bulmaya çalışırken, kuvvetli bir fırtına da adaya doğru yaklaşmaktadır. Barış dolu ada halkının hayatı hiç kimsenin baş edemeyeceği biçimde alt üst olmuştur.