Sinemada gösterildiği yıllarda , tartışmalı biçimde, tamamen yanlış anlaşılmalarla dolu ve utanç verici biçimde eleştirilen, ama uzun yıllar sonra şimdi ,sadece Rossellininin en iyi filmlerinden biri olarak anılmakla kalmayıp, aynı zamanda modern sinemanın temel elementlerinden biri olarak hak ettiği yeri bulmuştur. Küçük bir ipucu verelim : Bir evlilik, İtalyaya yapılan bir seyahat esnasında kötüye gider, biz de izleriz.

Önemli bir müzik eleştirmeni olan Cornelius, seçkin bir çellist olan Felix'in biyografisini yazmaktadır. Bir grup kadın Cornelius'un çevresini sarar. Belli ki kadınlardan her biri, büyük müzisyenin metresidir.

Marie (Nilsson) 20li yaşlarının sonunda başarılı bir balerindir. ‘Kuğu Gölü balesinin öncesindeki provalarda mektup yoluyla bir günlük alır. Stokholm yakınlarındaki bir adaya gider ve burada 13 yıl önce bir yaz tatilinde tanıştığı çocukluk aşkıyla karşılaşır. Günlük, yıllar önce kısa bir süre de olsa tanıdığı ve aşık olduğu Henrikten (Malmsten) gelmiştir...

John Sullivan (Joel McCrea) hafif eğlencelik filmlerin unutulmaz yönetmeni iken artık çizgi değiştirmeye karar vermiş ve yoksul insanların, ezilmiş kişilerin sorunlarını anlatmaya heveslenmiştir. Ancak yine de ilk denemesindeki sonuç kendisini tatmin etmez. Fakir ve aç insanların sorunlarını yeterince anlayamadığını düşünmektedir. Bunu nasıl halledeceğini düşünürken çözümü bulur: fakir insanları anlamak için onlardan biri olması gerekmektedir. Sullivan, tüm servetini bir süreliğine bırakır ve gerçek bir fakir gibi yaşamak için cebinde beş parası olmadan yollara düşer. Acaba elinde hiçbir şey olmadan yaşamayı becerebilecek midir?

Genç manken Jean Dexter, Manhattan'da yaşadığı apartman dairesinde önce bayıltılır sonra da banyo küvetinde boğulmaya terkedilir. Ona ait olduğu sanılan çok miktarda mücevher de kaybolmuştur. Cinayeti çözme görevi Detektif Teğmen Dan Muldoon ve yardımcısı Detektif James Halloran'a verilir.Filmde olaylar bir cinayet soruşturmasının etrafında gelişirken, New York şehrinin ve insanlarının ayrıntılı bir betimlemesi de yapılır. Çekimlerin çoğu stüdyo dışındaki mekanlarda gerçekleştirilirken yönetmen Jules Dassin şehrin gündelik yaşantısından ayrıntıları da titizlikle verir. Bu açıdan bakıldığında film bir bakıma 1940'ların sonundaki New York'un ileriki nesillere aktarılacak bir belgeseli gibidir adeta.

Tüm filmlerinde olduğu gibi Beyne Vurulan Damga'da da, kendi yaşamından parçaları filmine serpiştiren Guy Maddin, siyah-beyaz ve diyalogsuz bir film ortaya koyuyor.Çocukluk anılarını, bir korku ve bir dedektif filmini, bir de Grand Guignol sevdasını harmanladığı film, dolambaçlı bir senaryonun esrarengiz labirentleri ile birbirine bağlı. Yetişkin Guy Madden, doğup büyüdüğü gizemli adadaki çocukluk günlerini hatırlayıverir. Kız kardeşi, birlikte yaşadıkları diğer yetim çocuklar, zorba bir anne ve kendisini bilime adamış bir baba... Bu hali ile bile yeterince esrarengiz olan yaşayışları, adaya iki yeni yetme dedektifin gelmesi ile daha da ilginç bir hal alır...

Josef von Sternberg'in yönettiği Underworld, erken dönem bir gangster filmidir. Çoğunluk eleştirmence sinema tarihinin ilk kara filmi olarak kabul edilmektedir.

Eddie Bartlett, George Hally ve Lloyd Hart; 1. Dünya savaşının sona ermesinden sonra ülkelerine en son dönen savaş gazileridir ve her üçünün de sivil hayata dönüşleri hususunda geleceğe dair farklı hayalleri vardır. Eddie Bartlett eski araba tamirciliğine dönmenin, George Hally kısa yoldan köşeyi dönen bir fırsatçı olmanın ve Lloyd Hart ise idealist bir şekilde avukatlık yapmanın hayallerini kurmaktadırlar. Ancak ülkelerine döndükten sonra hiç bir şey eskisi gibi kalmamıştır. ABD 20′li yıllardaki büyük ekonomik krizi yaşamaktadır ve tüm işler illegal yollardan yapılmaktadır. Böyle bir ortamda iş bulmak hemen hemen imkansız bir şeydir...

Yer 1960'lı yılların Amerikası, New York. Manhattan'ın hareketli müzik piyasasında tutunmaya çalışan genç Llewyn Davis, hayatını müzikle kazanmak ve sanatını icra edebilmek için her yolu denemektedir. Halkın önünde saygın bir yere sahip olmak isteyen Davis, bir yandan da şehrin acımasız koşulları altında yaşamını sürdürmeye çalışmaktadır. Fakat başını sokabileceği bir evi olmadan eski kız arkadaşı Jean Berkey'in kanepesiyle, kız kardeşinin kendisinden yakınmaları arasında gidip gelir. Dönemin önemli menajerlerinden Bud Grossman'a müziği, plağının bir kopyasını dinletmek tek hedefidir...

Türün kurallarını hiçe sayan bu korku-müzikal karmaşası, Polonyalı yönetmen Agnieszka Smoczyńska'nın cesur ilk filmi. Alternatif bir 1980'ler Polonya'sında karada yaşamı keşfetmek için karaya çıkan etobur bir çift denizkızı kardeşi takip ediyor. Yarı şaşaalı, yarı yıkık dökük bu dünyada gece kulübü şarkıcıları olarak bir gecede fenomene dönüşüyorlar. Polonyalı yönetmen Agnieszka Smoczyńska'nın cesur ilk filmi olan bu türe meydan okuyan korku-müzikal karışımı, 1980'lerin alternatif Polonya'sında karadaki yaşamı keşfetmek için kıyıya çekilen bir çift etobur denizkızı kız kardeşi takip ediyor. Baştan çıkarıcı siren şarkıları ve uhrevi auraları, onları Smoczyńska'nın hayalindeki yarı gösterişli, yarı çürümüş dünyada gece kulübü şarkıcıları olarak bir gecede sansasyon haline getiriyor. Yönetmen, Hans Christian Andersen'ın "Küçük Denizkızı"na, kız kardeşlerden birinin bir insana âşık olmasıyla aralarındaki bağın sınandığı ve hayatta kalma mücadelelerinin tehdit altına girdiği, içgüdüsel olarak şehvetli, karanlık bir feminist yorum getiriyor. Akılda kalıcı, sentezleyici ağırlıklı bir film müziği, çarpıcı şarkılı danslı numaralar ve özenle tasarlanmış, gösterişli ama kirli mekânlarıyla bir büyüme masalı olan The Lure, ortaya çıkan kadın cinselliği, sömürü ve yetişkinliğin tavizleri temalarını vahşi bir enerji ve özgünlükle keşfediyor.

İki kardeş, Kô Nakahira'nın bu önemli filminde, kumar, botla gezme ve içki alemleriyle dolu bir yaz sezonunda genç bir kadın için cinsel arzularını tatmin etmek için rekabete girer. Tartışmalı yazar Shintarô Ishihara'nın romanından uyarlanan ve Japonya'nın genç ve ayrıcalıklı kesimi arasında savaş sonrası cinsel devrimi çarpıcı bir şekilde tasvir ettiği için eleştirel bakışla Crazed Fruit, gelenek ve önceki jenerasyona karşı anarşist bir haykırıştır.

Sembène, Emitai (1971) ile başlattığı Afrika'nın geçmişini inceleme çalışmasına bu filmle devam eder. Bu sefer, belirli bir tarihsel olayı ele almak yerine, Sembène modern Senegal yaşamının temel unsurlarının dış müdahalenin bir sonucu olduğunu ortaya koyar. On yedinci veya on sekizinci yüzyıllara ait olduğu belirsiz bir dönemde, İslam'ın getirilişini, ülkenin sonradan Fransızlar tarafından sömürgeleştirilmesine benzer bir sömürü unsuru olarak gözler önüne serer.Sembène aynı zamanda Batılı film stilini reddetmeye devam eder ve bunun yerine Afrika geleneklerini aktaran sinematik teknikler kullanır. Ceddo (Outsiders-Dışlanmışlar), geleneksel toplumun Hıristiyan misyonerler tarafından temas edildiği ve köle tüccarlarıyla yüzleştiği bir sırada, Afrikalıların İslam'a geçiş sürecini araştırır.

Yetişkin film yapımcısı Ogata yerel gangsterlerin baskısından kendini kurtarmaya çalışmaktadır. Karısı Haru, ölmüş olan ilk eşinin ruhuyla ilgili saplantılara sahiptir ama onu sever. Üvey oğlu ve üvey kızı ise aklı sıkıntılara neden olmaktadır. Oğlan üniversiteye gider, kız ise ergenlik sorunları yaşamaktadır. Bu arada Ogata'nın bir de metresi vardır. Ayrıca üvey kızına karşı da zaafı olan Ogata bir film laboratuvarı kurmak maksadıyla karısının parasını kullanınca işler karışır...

Film, bir cellâdın kızına âşık olan bir mezarcının öyküsünü ele alıyor. Almanya’ya eğitimini bitirip dönmeye çalışan José Luis Rodríguez, bürokratik engellerle karşılaşınca kayınpederinin işini devralmaya mecbur kalır ve cellât olur. Aslında idam cezasına karşı bir eleştiri olarak çekilen bu film, komedi unsurlarını o kadar güzel kullanmıştır ki sonradan niyeti anlaşılınca bazı ülkelerde gösteriminde sorunlar yaşansa da 1963 yılında Venedik Film Festivalinde gösterildiğinde aslında eleştiri için yapıldığı anlaşılmamıştır. O sene film aynı zamanda En İyi Film adayı da olmuştur.

Sinema tarihinin en orjinal filmlerinden birisi olan film, David Lynch'in ilk uzun metraj filmidir. Dev makinelerin çalıştığı dumanlarla kaplı bir evrende geçen filmde Jack Nance'in canlandırdığı Henry Spencer'ın özürlü kız arkadaşı olan Mary X'den (Charlotte Stewart) mutant bir çocuğu olur. Bu öykü etrafında ilerleyen film, 30 dakika boyunca Spencer'ın kabusuna bizi davet eder. Filmde Henry Spencer evi terk eden kız arkadaşının öfkesini bebeğini öldürerek dindirir. Bir sürü rahatsız edici imge, izleyicinin algısını allak bullak eden bir ses bandı ve siyah-beyaz görüntüleriyle, 'Eraserhead' bir deneysel sinema başyapıtıdır. Filmde fantastik görüntüler çoğunluktadır.

Victoria dönemi İngilteresi’nde yaşayan John Merrick, ender görülen bir hastalık yüzünden ileri derecede deforme bir bedene ve yüze sahiptir. Gezici bir kumpanyada Fil Adam takma adıyla sergilenmekte ve kafes hayvanı muamelesi gördüğü çok zor bir hayat geçirmektedir. Dr. Frederick Treves adında genç bir cerrahın onu içine hapsolduğu korkunç hayattan kurtarmasıyla hiç alışık olmadığı güzel bir dünyaya adım atar. Ancak acı ve korku dolu geçmişi Merrick’i bu yeni dünyada da takip edecektir.

1968 yılında Pragdayız. Bir beyin cerrahı olan Thomas, o yıllarda ülkede esmekte olan özgürlük rüzgarlarının da etkisiyle hareketli bir cinsel hayata sahiptir. Çalıştığı hastanedeki hemşireler de hastalar da, adeta onu mutlu etmek için sıraya girmiş gibidir. Oysa Thomasın gözdesi kendisi gibi hayatı, cinselliği ve ilişkileri hafife alan Sabinadır.Yakışıklı doktorun hayatına genç ve tuhaf bir cazibesi olan taşralı Tereza girdiğinde işler değişir. Tutku dolu genç kadınla evlenmeyi kabul da etse Thomas hastanedeki çapkınlıklarına devam eder ve Sabinayı görmeyi sürdürür. Apolitik bir adam olan kahramanımız her ne kadar görmek istemiyor olsa da, ülkedeki özgürlük havası, Sovyetler Birliğinin demir yumruklu müdahalesi ile yerini şiddete bırakmak üzeredir. Prag baharı sona ererken hepsinin hayatları derinden sarsılacaktır.

Alain Resnais’in “Geçen Sene Marienbad’da” filminden sonra çektiği “Muriel ya da Dönüş Zamanı”, tıpkı selefi gibi zaman ve bellek üzerine son derece radikal bir düşüncedir. Işıltısı hiç sönmeyen Delphine Seyrig, bu kez Boulogne-sur-Mer’de bir antikacı dükkânı işleten ve geçmişi, bir zamanlar sevdiği adamın yeniden hayatına girmesiyle üzerine çöken bir dul rolünde. Üvey oğlu ise, Fransa’nın yeni sona eren Cezayir Savaşı’ndaki hizmetiyle bağlantılı kendi hayaletleriyle boğuşmaktadır. Jean Cayrol’ün katmanlı senaryosunu, orta sınıf karakterlerin siyasi ve kişisel gerçekliklerini yansıtacak şekilde yenilikçi bir kurguyla işleyen film; parçalı yapısı ve güçlü duygusal etkisiyle izleyiciye geçmişin her daim şimdide yaşadığını hatırlatır.

Ergenlik sonrası dünyalarından tam olarak çıkamamış beş genç adamın doğup büyüdükleri küçük sahil kasabasından kaçış ve macera hayallerini konu edinen film, aslında ruhu hep çocuk kalan, sorumluluktan hoşlanmayan, macera ve oyun peşindeki erkek neslinin dünyasına genel bir bakış atıyor. Fausto; kadın düşkünüdür, Alberto; feminen bir soytarıdır, Leopoldo; entelektüeldir ve yazar olmak istemektedir, Riccardo; şarkıcıdır ve Moraldo; içine kapanık ve eleştirel bir tiptir.Ustaca anlatılan basit bir öyküye dayalı I Vitelloni - Aylaklar, genç oyuncularını ve yönetmenini bir anda üne ulaştıracak ve Federico Fellini'ye henüz 33 yaşında iken Venedik Film Festivali'nde Gümüş Aslan ödülünü kazandıracaktır.

Charu, 1870'li yılların Hindistan'ında yalnız ve boş bir hayat sürmektedir. Kocası Bhupati, vaktinin çoğunu politik bir gazeteyi okumaya harcamaktadır ve bu sebeple Charu kendini oldukça yalnız hissetmektedir. Karısının yalnızlığının ve sıkıldığının farkında olan Bhupati, üniversiteyi yeni bitirmiş olan kuzeni Amal'dan Charu ile vakit geçirmesini ister. Ancak bu vakit geçirmeler, zaman geçtikçe ikilinin birbirine karşı olan hislerini değiştirecektir...Berlin Film Festivali'nden 2 ödülle dönmüş olan Charulata, Nobel Barış Ödüllü edebiyatçı Rabindranath Tagore’nin Nastanirh (Bozuk Yuva) öyküsünün bir uyarlaması olarak 19.yüzyıl sonlarında, Bengal Rönesansı olarak adlandırılan periyotta yalnız bir eşin hikayesini beyaz perdeye yansıtıyor.

Yasujirô Ozu'nun yönettiği Tokyo Boshoku (Tokyo Twilight) filminde; iki kız kardeş babalarının yanında yaşamaktadır. Kardeşlerden küçüğü beklenmedik şekilde hamile kalmıştır ve sevgilisini aramaktadır. Evin büyük kızı kocasıyla sorunları nedeniyle yanına bebeğini alarak baba evine sığınmıştır. Bu sorunların ortasında kendilerini küçük yaştayken terk eden ve ölü olarak düşündükleri annelerinin şehre döndüğünü öğreneceklerdir.

14 yaşındaki Valerie, ilk kez regl olacağı yaşa henüz girmiştir. Valeria'nın etrafı, dinci ve kötü kişilerle çevrilmiş durumdadır. 100 yıl önce ölmesi gereken ama vampirleştiğinden ölemeyen bir adam, herkesi ısırıp vampire dönüştürürken Valerie öpücükleriyle bu kişileri düzeltmekte, insanlaştırmaktadır. Henüz kadın olamamış, kadınlığın arifesindeki Valerie, kötülerden (vampirler ve rahipler) kurtulmaya çalışacaktır...Genç bir kızın yetişkinliğe doğru giden tehlikeli yolculuğunu konu alan Valerie a Týden Divu (Valerie and Her Week of Wonders), masalsı ve sürrealist anlatımının yanı sıra alt metninde büyüme hikayesi ve toplum eleştirilerine de yoğunlaşıyor. Film, bu yozlaşmış toplumu izleyiciye Alice Harikalar Diyarında, Kırmızı Başlıklı Kız gibi hikayelerin ana karakterlerine benzeyen Valerie'nin gözünden aktarıyor.

İki kardeş daha iyi bir hayat için bir karar alır ve yaşadıkları Guatemala'yı terk ederler. Amerika Birleşik Devletleri'ne kaçan ikili, özgürlükler ülkesi diye bilinen bu yerin kendileri için farklı bir senaryosu olduğunu görecektir...

Fransız Yeni Dalgası'nın doğuşuna öncülük eden eleştirmen kökenli yönetmenlerden Jacques Rivette, ilk uzun metraj filminin çekimlerine, sinema devriminin resmi olarak "400 Darbe" ve "Serseri Aşıklar" ile başlamasından çok önce, 1958'de başladı. Nihayet 1961'de gösterime giren "Paris Bizimdir", hareketi tanımlayacak radikal tadı, özellikle Rivette'ye özgü bir dokunuşla sunarken, aynı zamanda zengin ve gizemli bir yapıya sahip. Film, bir tanıdığın görünüre intiharıyla bir araya gelen gevşek bir yirmili yaşlardaki grup üyeleriyle arkadaş olan genç bir edebiyat öğrencisini (Betty Schneider) takip ediyor. İkinci Dünya Savaşı sonrası dönemin süregelen hayal kırıklığını yansıtmanın yanı sıra, yönetmenin imzası haline gelecek oyunculuk, tiyatro performansı ve komplo merakını da barındıran "Paris Bizimdir", parlak bir yönetmenlik kariyerinin provokatif başlangıcı oldu.

Savaş gazisi olan öğrenci Iskandar, Endonezya Ulusal Devrimi’nin ardından sivil hayata bir türlü alışamaz. Yolsuzluk ve ülke yönetimindeki başarısızlıklar karşısında hayalkırıklığına uğrayan Iskandar, hâlâ sokağa çıkma yasağının olduğu bir şehirde kendini devletten kaçarken bulur.Sömürgecilik sonrasında yönünü bulmaya çalışan Endonezya’yı derinlemesine inceleyen bu klasik dramda Usmar Ismail, bir özgürlük savaşçısı olarak kendi geçmişinden ilham alıyor. Can yakıcı bir hüsran havası yaratan sinematografi, henüz emekleme aşamasındaki demokrasiye dair kuşkulara işaret ediyor.

1970'lerde büyük bir Hollywood stüdyosu için film yöneten az sayıda kadından biri olan öncü Joan Micklin Silver, Ann Beattie'nin çok satan romanından uyarlanan bu anti-romantik komedide, aşık memur Charles (John Heard) ve evli ama ayrı yaşayan iş arkadaşı Laura (Mary Beth Hurt) hakkında çetrefilli bir ilişkinin psikolojisini korkusuzca irdeliyor. İlişkilerinin sona ermesinden aylar sonra Charles, belki de hiç yaşanmamış bir aşkı yeniden alevlendirmek için umutsuzca çabalarken anılar peşini bırakmaz. Geçmiş ve bugün arasında ustalıkla geçiş yapan Micklin Silver, erkeklerin arzularını gerçekleştirme fantezisinin bu keskin yapısökümünü standart film-romantizm mecazlarının ötesinde daha karmaşık ve keskin bir şekilde gerçekçi bir şeye yönlendiriyor.

Wes Anderson, sevgiyle detaylandırılmış, hafif gerçeküstü sinema vizyonunu (ortak yazar Owen Wilson ile birlikte) ilk kez üç genç uyumsuzun bu görsel olarak esprili ve sıcak portresinde gösterdi. En iyi arkadaşlar Anthony (Luke Wilson), Dignan (Owen Wilson) ve Bob (Robert Musgrave) küçük bir kitapçıda çılgınca karmaşık, hafif başarılı bir soygun düzenler ve ardından "kaçmaya" başlarlar. Maceraları sırasında Anthony, Güney Amerikalı bir hizmetçi olan Inez'e (Lumi Cavazos) aşık olur ve yerel hırsız Bay Henry (James Caan) ile arkadaş olurlar. Bottle Rocket, hayalperestlerin çılgınlıklarına büyüleyici, komik, sevecen bir bakış, ışıltılı güneybatı fonlarında çekilmiş ve Anderson ile Wilson kardeşleri haritaya koyan film.

David Mamet sinemasında hiçbir şey göründüğü gibi değildir—dolayısıyla ne aradığınızı iyi bilmelisiniz. Ne yazık ki, Mamet’in kâbus gibi kentsel destanı Homicide'ın başkahramanı, şehir içi polis dedektifi Bobby Gold (Joe Mantegna), peşine düştüğü şeyin (ya da kişinin) ne olduğu kadar kendi kimliği konusunda da kafası karışıktır. Yaşlı bir Yahudi şekerleme dükkânı sahibinin öldürülmesinin ardından başlattığı soruşturma, Gold’u belirsiz karşılaşmalar ve ipuçlarıyla dolu bir yola sürükler; bu yol, onu kendi kimliğiyle yüzleşmeye götürür. Mamet’in kendine özgü dil oyunlarıyla dolu olan ve William H. Macy, Ving Rhames ile Rebecca Pidgeon’ın unutulmaz yardımcı oyunculuk performanslarına ev sahipliği yapan Homicide, gerçek bir Amerikalı özgün yönetmenden gergin ve derinlikli bir eser.

Almanya ve Fransa arasındaki sınırda bir kömür madeni çöktüğünde ve bir grup Fransız madenciyi mahsur bıraktığında, sınırın her iki tarafındaki işçiler harekete geçer. Ulusal önyargıları ve savaş zamanından kalma kinleri bir kenara bırakarak tehlikeli bir kurtarma operasyonu başlatırlar. Yönetmen G. W. Pabst, gerçekçi setler ve ses tasarımı kullanarak, madencilerin hayatta kalma mücadelesi verdiği isle boğulmuş kuyulardan oluşan labirenti yaratır ve zamana karşı yarışılan bu senaryoda çarpıcı bir klostrofobi hissi uyandırır. Gerçek bir maden çöküşünden ilham alan Kameradschaft (Yoldaşlık), etkileyici bir felaket filmi ve uluslararası iş birliği için güçlü bir çağrı niteliğindedir. Bu film, Pabst'ın döneminin ahlaki açıdan en duyarlı ve biçimsel olarak en hünerli yönetmenlerinden biri olarak statüsünü pekiştirmiştir.

Thomas Wolfe bir keresinde, "Eve bir daha gidemezsin," demişti ve John Frankenheimer'ın Amerikan banliyösündeki yabancılaşmayla ilgili Faustvari görüşünü bilen herkes bunu çok iyi anlamıştı. Ana akım eleştirmenlerinin çoktan göz ardı ettiği Seconds, kült klasik statüsüne erişmişti.Arthur Hamilton'a (John Randolph), basitçe şirket olarak bilinen kötü niyetli bir örgüt, radikal bir ameliyat geçirmesi ve geçmişini tümüyle unutması kaydıyla, orta sınıf duygusal yalnızlığını terk edip yeni bir yaşama kavuşma şansı teklif eder. Tüm cevapları bilen yaşlı adam rolünde Will Greer ve özellikle Hamilton'a nasıl yakışıklı ve yetenekli ressam Tony Wilson'a (Rock Hudson) dönüşeceğini heyecanla anlatan cehennem pazarlamacısı rolünde Jeff Corey'nin de dâhil olduğu, örgütün kara üsteli karakter oyuncuları filmi resmen çalıyorlar. Değişimin gerçekleşmesiyle birlikte, yeniden doğan kahramanımız şirketin sunduğu bohem yaşam tarzına alışamaz; ve Seconds, Kafkaerk bir kabusa dönüşür.Filmin asıl yıldızı olan tecrübeli görüntü yönetmeni James Wong Howe, deforme lensleri ve alışılmamış kamera açıları sayesinde Oscar'a aday olurken, Seconds'ı da 1960'ların sonlarının en büyük siyah-beyaz filmlerinden biri yaptı. Jerry Goldsmith, bir psikolojik dramda kullanılmış en huzursuz edici müzikleri yaparak açılış jeneriğinden paranoyak finale kadar gerçeküstücü bir hava yarattı.

Abbas Kiyarüstemi’nin birbirine kenetli o muazzam Köker Üçlemesi'nin bu ilk filmi, son derece yalın bir meseleyi odağına alıyor: Okul defterini yanlışlıkla yanına aldığı arkadaşının evini arayan küçük bir çocuğun hikâyesi. Yönetmen, bu basit izleği gündelik hayatın içinden süzülen mucizevi bir serüvene, bir çocuğun dünyayı görüş biçimine dönüştürüyor.Küçük kahramanımız iki kasaba arasında kararlı adımlarla mekik dokurken, karşısına çıkanların kimi ona yardım ediyor kimi ise onu yanlış yönlendiriyor. Nihayetinde bu arayış; hem kırsal İran toplumunun tüm zenginliğini ve karmaşasını gözler önüne seren çarpıcı bir portreye hem de kişisel sorumluluk duygusu üzerine dokunaklı bir mesel haline geliyor. Duyarlılığı ve derinliğiyle hayranlık uyandıran Arkadaşımın Evi Nerede?, tek bir günün içine sığabilecek tüm o güzelliği, gerilimi ve mucizeyi iliklerine kadar hissettiriyor.

Roma 'nın banliyösünde yaşayan çevirmen Vittoria (Monica Vitti), sorunlarla geçen bir geceden sonra yazar olan nişanlısı Ricardo (Francisco Rabal)'dan ayrılır ve Roma'ya bir borsa bağımlısı olan annesini ziyarete gider.Burada borsa simsarı Piero (Alain Delon) ile tanışırlar.Bir materyalist olan Piero ile mutsuz ve boşvermiş Vittoria arasında başlayan yakınlaşma ikisinin de yanlızlıklarına son vermez.

"Badlands", 1973 tarihi bir gerilim filmi. Charles Starkweather ve Caril-Ann Fugate’in 1958 yılında işledikleri vahşi cinayetler beyazperde'ye aktarıldı. Gerçek olaylardan ilham alınan bu filmde, gençlerin içlerindeki büyük boşluk ve bunaltı, sarsıcı bir biçimde gözler önüne seriliyor. Terrence Malick'in yönetmenlik koltuğunda oturduğu filmde, genç bir çöp toplayıcısı olan Kit Carruthers ve kız arkadaşı Holly Sargis'in Güney Dakota’dan Montana’ya doğru yaptıkları kanlı yolculuk anlatılıyor. Bütün amaç, Holly’nin ilişkilerini onaylamayan babasını ortadan kaldırmaktır. Bu yolculuk esnasında kendilerini kaybeden çift, yol boyunca karşılaştıkları insanları öldürmeye başlarlar. Herhangi bir amaç gütmeden, düşünmeden yaptıkları bu eylemler onlar için yalnızca birer oyundan ibarettir. Çok geçmeden eğlenceli oyunları polisin dikkatini çeker.

Yazar Thomas Harris’in aynı adlı romanından beyaz perdeye aktarılan, yönetmenliğini Jonathan Demme’nin yaptığı, 1991 yapımı psikolojik gerilim türünde bir film. Thomas J. Harris’in romanınının bu nabızları zorlayan uyarlamasında, FBI’daki eğitimi devam eden Clarice Starling (Jodie Foster) yüksek güvenlikli bir tımarhaneye girerek bir psikiyatristken yamyamlık yapan bir kitle katiline dönüşen Hannibal Lecter’in (Anthony Hopkins) hastalıklı zihninin derinliklerine inmeye çalışmaktadır. Starling’in bir seri katili yakalamak için ipuçlarına ihtiyacı vardır. Ancak ne yazık ki, Lecter ile yaşadığı Faustiyen ilişki sonunda onun kaçışına sebep olur ve artık iki ayrı seri katil karanlıklarda serbest dolaşır. 1992 yılında 7 dalda Oscar’a aday olan film, yönetmenine ve başrol oyuncularına altın heykelciği getirirken; en iyi film ve en iyi senaryo uyarlaması dalında da ödüle layık görülmüştü. Filmde başrol oynayan Jodie Foster 30 yaşına gelmeden iki oscar kazanan nadir oyuncular arasına girdi. Anthony Hopkins, bu filmdeki toplam 16 dakikalık performansıyla en iyi erkek oyuncu Oscar’ını kazandı. Ki bu süre, bir oyuncunun bir filmde gözüktüğü en kısa süredir. En iyi film Oscarını alan tek korku filmidir. Devam filmi niteliğinde olan Hannibal, 2001 yılında Ridley Scott tarafından filme çekilmiştir.İyi seyirler..

Kenji Mizoguchi’nin 1950’lerin ilk yarısında ortaya koyduğu geç dönem başyapıtlarından biri olan Chikamatsu’nun Hikâyesi (diğer adıyla Çarmıha Gerilen Aşıklar), toplumsal baskı ve zulmün gölgesinde hayata tutunmaya çalışan yasak bir aşkın dokunaklı ve zarif bir anlatısıdır. On sekizinci yüzyıl klasik Japon dramasına dayanan film, haksız yere suçlanan bir Kyoto’lu hattat eşi ile onun çırağının başına gelen adaletsizliklerin izini sürer. Kaderin birbirine bağladığı bu iki "kara sevdalı", kendilerine biçilen ölüm cezasından kaçmak için amansız bir firara girişir. Usta sinematograf Kazuo Miyagawa’nın bir resim tablosunu andıran büyüleyici görüntüleriyle hayat bulan ve toplumsal baskıya karşı incelikli bir eleştiri sunan bu film, Akira Kurosawa tarafından “Sadece Mizoguchi’nin imzasını taşıyabilecek muazzam bir başyapıt” olarak nitelendirilmiştir.

Charlie, barlarda piyano çalarak hayatını kazanmaya çalışan bir piyanisttir. En büyük sorunlarından biri mafyayla başı derde giren kardeşi Chicodur. Kardeşini bu belalı adamlardan kurtarmak için ona yardım eden Charlie, bu sefer de kendisini büyük bir belaya bulaştırır. Kardeşine yardım etmesinden dolayı, bu sefer de mafyanın kendi peşine düşmesi ile sıkı bir mücadelenin içine girer. Bu mücadelede ona en çok desek veren de piyano çaldığı barda çalışan Lenadır. Lenanın Charlieye duyduğu büyük aşk, tüm tehlikelerine rağmen sevdiği adamın yanında olmasını sağlar. İkilinin gittikçe artan yakınlaşması ile Charlienin geçmişi hakkındaki bazı gerçekler de ortaya çıkacaktır. Charlie, acaba gerçekten Charlie değil midir?

Ve Gemi Gidiyor (E la Nave va) Federico Fellininin en önemli filmlerindendir... 1983 yapımı film, ünlü bir sopranonun vasiyeti üzerine yakılarak küllerinin bir adaya gemi ile götürülmesini anlatmaktadır... Gemideki insanların sınıfsal çatışmalarını ele alan Fellini, çelişkileri sinema dilini ve karakterleri çok iyi işlemiştir.. Final sahnesi ise çarpıcı ve görsel anlatımla şaşırtıcıdır...

Dünya Savaşı'nda dul Barny, İtalyan askerlerinin işine giderken işgal altındaki Saint Bernard'a geldiğini görür. Barny kızıyla birlikte yaşıyor ve testleri düzeltmeye çalışıyor ve patronu Sabine'e karşı büyük bir çekim hissediyor. Almanlar geldiğinde, Barny yarı Yahudi kızını kırsaldaki bir çiftlikte yaşaması için gönderir ve Sabine'in erkek kardeşinin tutuklanıp bir toplama kampına gönderildiğini öğrenir. Ateist Barny, kızını korumak için vaftiz etmeye karar verir ve din ve Katoliklik ile ilgili temaları tartışmak için rahip Léon Morin'i seçer ve Léon ona kitaplar ödünç verir. Barny Katolikliğe döner ve Léon'a karşı karşılıksız bir istek duyarak ona yakınlaşır.

Evin reisi ve tek gelir kaynağı Subrata Mazumdar, bir bankada düşük seviyeli bir işte çalışmaktadır. Evde ayrıca karısı Arati, 5 yaşındaki oğlu Pintu, liseye giden kızları Bani ve kendi anne babası sefalet içinde yaşamaktadır. Subrata’nın bankadaki işi tek gelir kaynaklarıdır ve hepsi buna muhtaçtır, ancak babasının kaybolan gözlüğünü bile yenileyecek güçleri yoktur. Derken kocasının da desteğiyle Arati pazarlamacı olarak çalışmaya başlar. Ancak evdekiler bu durumdan hoşnut değildir. Böylece aralarında adı konmamış "soğuk bir savaş" başlar. Kocası da işini kaybedince evdeki kaos büyüyecektir.Satyajit Ray'in yönettiği ve 60'ların Hindistan'ında orta sınıf muhafazakar bir ailenin hikayesini anlatan Mahanagar (The Big City), Berlin Film Festivali'nden ödülle dönmüştü.

Film, Arjantin'in kuzey batısındaki Salta bölgesinde yaz günlerini geçiren iki burjuva ailenin hayatlarını pembe dizi ögeleriyle takip ediyor. Çocuklar sıcak havada kendilerini eğlendirmeye çalışırken, yetişkinler sürekli içki içerek günlerini geçirmektedir. Alkolün de verdiği etkiyle bir çok enteresan olaylar yaşanacaktır...Lucrecia Martel’in ilk uzun metrajlı filmi olan La Ciénaga (The Swamp) - Bataklık, toplam 16 ödül kazandı.