Beatles'ın ABD'deki ilk gösterisini kaçırırlarsa hayatlarının geri kalanında kendilerinden nefret edeceklerdi! Bu yüzden New Jersey'li dört genç kız, gösteri için biletleri olmamasına rağmen yola çıkarlar! Yolculuk sürprizler ve talihsizliklerle doludur ama genç kızlar idollerine ulaşmaya kararlıdır.

Satyajit Ray'in yazıp yönettiği bu psikolojik açıdan zengin karakter çalışmasında Bengalli film yıldızı Uttam Kumar, ilk başarısızlığının eşiğindeki bir matine idolü olan Arindam Mukherjee'yi canlandırmak için gerçek dünyadaki şöhretinden yararlanıyor. Mukherjee bir ödülü kabul etmek için Delhi'ye gitmek üzere gece trenine bindiğinde, bir gazeteci (Sharmila Tagore) özel bir röportaj yapmak için ona yaklaşır ve bu da oyuncuyu kendi kendini sorgulama yoluna sürükleyen bir konuşmayı başlatır. Hüzünlü geri dönüşleri ve gerçeküstü rüya sekanslarını trenin diğer yolcularının sessizce açığa çıkan öyküleriyle kusursuz bir şekilde bütünleştiren Kahraman, dünya sinemasının en keskin algılara sahip yönetmenlerinden birinin sanat, şöhret ve pişmanlık üzerine zarif bir meditasyonudur.

Paul dairesine girdiğinde, Mary’nin yanlış daireye girmiş bir adamı kovmaya çalıştığını görür ve Mary’nin ulaşılması zor kadını oynadığını düşünür. Paul adama tavayla vurur ve onu öldürür. Küçük bir restoran açma hayalleri tehlikeye düşmüştür. Bunun üzerine cesetten kurtulmaya, adamın cüzdanını saklamaya ve başka ziyaretçiler çağırıp onları da öldürmeye, soymaya ve onlardan kurtulmaya karar verirler. Bu şekilde yaşamaya alışan çiftin evine bir gece Raoul isminde bir hırsız girer ve olaylar gelişir...1980'lerin başlarının beklenmedik hiti Eating Raoul, gösterişli tüketim üzerine şenlikli ve ahlak tanımaz bir hikâyedir. Warhol süperstarı Mary Woronov ve kült efsane Paul Bartel (aynı zamanda filmin yönetmeni), apartmanlarında yaşayan çapkınlar yüzünden rahatsız olan baskıcı bir çifti canlandırır. Bir gece, tamamen tesadüfen, hem koridorlarındaki "sapıklardan" kurtulabilecekleri hem de hayallerindeki restoranı açmalarını sağlayacak bir yöntem keşfederler. Gülünç, sınır tanımayan slapstick mizah ile "ben nesli"nin kendini şımartmasını hedef alan keskin bir satirin karışımı olan Eating Raoul, seks devrini tok bir şamar ile noktalar.

Tasasız gençlik ile yetişkinler dünyasının sert gerçekleri arasında sıkışıp kalan genç bir kız, masumiyetin yitirilişine dair bu tekinsiz rüyada, huzursuz edici bir uyanış yaşar. Joyce Carol Oates’un dünyaca ünlü “Where Are You Going, Where Have You Been?” (Nereye Gidiyorsun, Neredeydin?) adlı kısa öyküsünden uyarlanan, Joyce Chopra imzalı bu ilk kurmaca film, Laura Dern’ün göz kamaştıran çıkış performansına sahne oluyor. Dern, ailesinin aykırı çocuğu olan on beş yaşındaki Connie karakterine hayat veriyor. Connie’nin plaj kaçamakları, alışveriş merkezi turları ve masum flörtlerle bezeli yaz rüyası, gizemli bir yabancının (unutulmaz derecede tekinsiz bir performansla Treat Williams) hayatına girmesiyle parça parça olur. Sundance’te Büyük Jüri Ödülü’ne layık görülen Smooth Talk, ergenlik dönemindeki keşiflerin yarattığı o heyecan ve endişe karışımı hissi ustalıkla yakalıyor; bir büyüme hikayesinin bilindik kalıplarını çok daha sarsıcı ve derin bir anlatıya dönüştürüyor.

Bu, Fransız yönetmen Serge Bourguignon'un yönettiği, Akademi Ödüllü provokatif filmde, psikolojik hasarlı bir savaş gazisi ve ihmal edilmiş bir çocuk, şaşırtıcı derecede samimi bir arkadaşlık kurarlar. Bu arkadaşlık, sonunda Paris banliyösündeki arkadaşlarının ve komşularının şüphelerini ve öfkesini ateşler. Bourguignon'un filmi, potansiyel olarak ateşli bir konuyu düşünceli ve insani bir dram haline getiriyor ve Henri Decaë'nin duyarlı sinematografisi ile Maurice Jarre'nin zarif müziğinin yardımıyla, Pazar Günleri ve Cybèle, iki sorunlu ruh arasındaki bir ittifakın heyecan verici bir derinlemesine incelemesi haline geliyor.

Bir grup genç, banliyönün en gizemli 5 kız kardeşi ile ilgilenmektedir böylelikle hem kendi cinselliklerini, hem de kadınlığın gizemlerini keşfederler. Lisbon kardeşler normal bir görünüm sunmaktalarsa da, aralarından birinin hayatına kıyması tüm dikkatleri aileye çevirir. Katı Katolik ahlakını benisemiş Lisbon ailesi kızlarının intiharı üzerine konuşmamakta, gerçekler bir sır olarak kalmaktadır. Olayları izleyen komşu ailelerin erkek çocukları Lisbon kızlarının gizemini çözmeyi görev edinirler.

Bir tarafta Helsinkide yaşayan suratsız ve soğuk bir adam olan restoran sahibi Wickström, diğer tarafta ise bombalarla sarsılan Halepten kaçarak kız kardeşi ile yollara düşen Suriyeli bir göçmen, Khaled. Bu uzun yolculukta kız kardeşi kaybolur ve Khaled bir geminin kazan dairesinde Helsinkiye varır. Adeta bir uzaylı gibi gezdiği Finlandiyada göçmenlik başvurusu yapan Khaledi bürokratik saçmalıklar rahat bırakmaz ve göçmenlik bürosu, Halepte bir sorun olmadığını, o yüzden ülkesine geri dönmesi gerektiğini söyler. Bir yandan da kız kardeşini bulmaya çalışan Khaled, Wickströmün restoranında yaşamaya başlar. Bu birbirinden tamamen farklı iki insan hem iş arkadaşı hem de dost olurken dünya da her zamanki gibi dönmeye devam edecektir.

Büyük Buhran'ın en zor zamanlarında, kumar partileri ve gece hayatından başı dönmüş olan Irene Bullock ile kahyalık işinden atılmış olan kimsesiz Godfrey'i şehir çöplüğünde karşılaşır. Godfrey, Irene'i tipik aylak zenginler olarak bulmaktadır. Ancak çok geçmeden Irene, Godfrey'i yardımseverliğiyle etkiler. Uşakla patron arasındaki bu yoğun romantizm, uşağın sırlarla dolu geçmişine bakılmaksızın dışarıda devam eder. Godfrey, ailenin yeni kahyası olarak işe alınır. Godfrey, bu bozulmuş ailenin zenginliğini elde tutabilmesi için sağduyusuyla yardımcı olacaktır. Fakat merak edilen, bu adamın esrarengiz geçmişidir...

Amerikalı yönetmen Joshua Marston, 2004 yılında genç bir Kolombiyalı kadının uyuşturucu taşıyıcısı olarak çalışmasını konu alan, Oscar'a aday gösterilen çarpıcı filmi Maria Full of Grace ile adını duyurdu. Dikkat çeken bir sonraki filmi The Forgiveness of Blood'da ise kamerasını dünyanın başka bir köşesine, hâlâ aileler arası kan davaları gibi eski geleneklerin sorun yarattığı çağdaş Kuzey Arnavutluk'a çeviriyor. Marston, bu gerçeklikten yola çıkarak, bir arazi anlaşmazlığı yüzünden rakip bir aileyle çatışan babalarının sonucunda şiddet döngüsüyle fiziksel ve duygusal olarak hapsolmuş genç bir kardeş çiftin hikâyesini kurguluyor. The Forgiveness of Blood, gelenek ve ilerlemenin huzursuz bir şekilde bir arada var olduğu bir yeri gerilimli ve derinlemesine ele alışının yanı sıra, dinamik bir olgunlaşma draması niteliği taşıyor.

Terence Stamp, bir gangsterin sağ kolu olan ancak sonradan "muhbir" olan Willie rolünde, uzak bir İspanyol köyünde saklanarak huzurlu bir hayat sürmeye çalışıyor. Ancak güneşli ve huzur dolu günler, onu infaz için geri götürmek üzere gelen iki tetikçinin gelmesiyle gerilim dolu bir kovalamacaya dönüşür: duygusuz bir katil (John Hurt) ve asi bir çılgın (genç Tim Roth). Stephen Frears'ın bu erken dönem şaheseri, İngiltere'nin en iyi oyuncularının muhteşem performansları, Eric Clapton ve flamenko gitar virtüözü Paco de Lucía'nın müzikleri ile İspanya'nın ıssız ve büyüleyici mekânlarının göz alıcı görüntülerini bir araya getiriyor. Bu görkemli arka plan, kirli ve acımasız bir hikâyeye şahane bir zemin oluşturuyor.

Son şampiyon George Foreman ile güçsüz rakibi Muhammed Ali arasında 1974 yılında oynanan dünya ağır sıklet şampiyonluk maçını konu alan boks belgeseli.1974'te Leon Gast, eşi benzeri görülmemiş bir spor gösterisine eşlik etmesi planlanan bir müzik festivali olan Zaïre 74'ü çekmek üzere Afrika'ya gitti: Kariyerinin son dönemlerinde güçsüz kalan Muhammed Ali'nin boks ağır sıklet şampiyonluğu unvanı için genç ve güçlü George Foreman'la mücadele edeceği Rumble in the Jungle - Kinşasa'daki bir reklam panosunun ifadesiyle "siyah bir ülkede, siyahlar tarafından organize edilen iki siyah arasındaki bir dövüş". Ana müsabaka ertelenip Ali'nin Afrika'da kalış süresi uzayınca, Gast bir hazine dolusu görüntü topladı ve çılgınca karizmatik sporcunun kariyerinin en zorlu maçlarından birine hazırlanırken bir yandan da siyah Amerika'nın sömürge sonrası Afrika'daki gururlu elçisi rolünün tadını çıkardığını gözlemledi. Yapım aşaması yirmi yıl süren When We Were Kings, Norman Mailer ve George Plimpton ile yapılan röportajlarla dövüşün sansasyonel etkisini gözler önüne sererken, Ali'nin cazibesini, zarafetini ve meydan okuyuşunu yansıtan Akademi Ödüllü portresini tamamlıyor.

Boşanmış çalışan kadın Alex ve varlıklı Yahudi aile doktoru Daniel Hirsh sadece aynı telesekreter servisini değil, aynı zamanda ruh haline göre aralarında yatak değiştiren genç Bob Elkinin iyiliklerini de paylaşıyorlar. Hem Alex hem de Dr. Hirsh birbirlerinin varlığından haberdarlar ancak Elkini tamamen kaybetme riskinden sebep bu durumu bilerek yaşamayı tercih ediyorlar. Ancak Londrada yağışlı bir kış hafta sonu zor olabilir.

Mr. Fox ailesini beslemek için her akşam üç zengin çiftçiden tavuk, ördek ve hindi çalmaktadır. Sinirli çiftçiler tilkiden artık bıkmışlardır ve onu öldürmek için ellerinden gelen herşeyi yapmaktadırlar. Sonunda yakalanan tilki, çiftçilerden daha zeki davranarak yakalandığı yerden aç kalmamak için çıkmaya çalışır.

1900'lerin başında, Avusturyalı bir erkek yatılı okulunda, utangaç ve zeki Törless, sınıf arkadaşlarının sadistik davranışlarını gözlemliyor ve kurban olan bir arkadaşına yardım etmek için hiçbir şey yapmıyor—ta ki işkence çok ileri gidene kadar. Robert Musil'in övgüyle karşılanan romanından uyarlanan Genç Törless, Yeni Alman Sineması hareketini başlattı ve ilk kez yönetmenlik yapan Volker Schlöndorff için 1966 Cannes Film Festivali Uluslararası Eleştirmenler Ödülü'nü kazandı.

Med Hondo, 1970'ten beri politik açıdan bağlılık gösteren uzun metrajlı filmler ve bir dizi belgesel üretmiştir. Onun ilk büyük filmi, Fransa'da yurtdışında yaşadığı deneyimlerinin bir sonucudur. Soleil O'da (1970) Hondo, Fransa'daki Afrikalıların karşılaştığı ırkçılığı eleştirir ve aynı zamanda köle ticareti ile Batı Avrupa'nın ekonomik olarak gelişmiş bölgelerindeki işçi çalıştırma pratikleri arasında bağlantılar kurar.Normalde Afrika sineması çatısı altında değerlendirilen Soleil O, Afrika kökenli göçmenlerin sömürge sonrası bir Avrupa ülkesine varışlarının sosyal, politik ve ekonomik etkilerini ele aldığı için, siyahi diasporik göç tartışmaları için son derece uygundur. Ayrıca film, Afrika kökenini reddederek Batı kültürünü yüceltmenin tuzaklarına işaret ederek asimilasyonun etkilerini gözler önüne serer. Filmin göçmenliği pan-Afrika meselesi olarak gören vizyonu ve ırkçılığı ile onun yabancılaştırıcı etkilerini betimleyişi, kıtayı anlamak için onu ideal bir eser haline getirir.

Richard E. Grant, omzunda şeytani, konuşan bir çıban filizlenen, sinirli bir reklam yöneticisi olan Dennis Bagley'i canlandırıyor. Çıban sadece Bagley ile konuşur, dünyanın geri kalanına karşı sessizdir ve büyüyor gibi görünmektedir. Bu iğneleyici hiciv, kült klasik Withnail and I'ın arkasındaki yetenekli ekibi, sözel mızrak dövüşü ve fiziksel komediden oluşan bir güç gösterisi yaratmak için yeniden bir araya getiriyor.

David Mamet sinemasında hiçbir şey göründüğü gibi değildir—dolayısıyla ne aradığınızı iyi bilmelisiniz. Ne yazık ki, Mamet’in kâbus gibi kentsel destanı Homicide'ın başkahramanı, şehir içi polis dedektifi Bobby Gold (Joe Mantegna), peşine düştüğü şeyin (ya da kişinin) ne olduğu kadar kendi kimliği konusunda da kafası karışıktır. Yaşlı bir Yahudi şekerleme dükkânı sahibinin öldürülmesinin ardından başlattığı soruşturma, Gold’u belirsiz karşılaşmalar ve ipuçlarıyla dolu bir yola sürükler; bu yol, onu kendi kimliğiyle yüzleşmeye götürür. Mamet’in kendine özgü dil oyunlarıyla dolu olan ve William H. Macy, Ving Rhames ile Rebecca Pidgeon’ın unutulmaz yardımcı oyunculuk performanslarına ev sahipliği yapan Homicide, gerçek bir Amerikalı özgün yönetmenden gergin ve derinlikli bir eser.

Artık otuzlu yaşlarında olan ve bir matbaada düzeltmen olarak çalışan serseri Parisli Antoine Doinel'in destanı devam ediyor. Hikayesinin bu aşaması, keman öğretmeni Christine'den dostane bir şekilde boşanmasının kesinleştiği gün başlıyor - Christine ergenlik çağındaki oğulları Alphonse'un velayetini elinde tutacak, Antoine ise tam ziyaret hakkına sahip olacak - yeni kusursuz boşanma yasası kapsamında bunu yapan ilk çift onlar. Bu hareket, ilk ayrılıklarından bu yana geçen üç yılın ardından geldi; bu süre yeniden bir araya gelmeleriyle ve nihayetinde, muhtemelen birbirlerini hala bir dereceye kadar sevmelerine rağmen artık birlikte yaşayamayacaklarının farkına varmalarıyla geçti. Antoine uzun zamandır bir plak dükkânında tezgâhtarlık yapan Sabine ile çıkmaya devam ediyordu. Sabine'le tanışmalarının tesadüfi olmadığını ona söylememiştir, ancak Sabine'i tanıması tamamen tesadüfi bir olaydır ve Antoine bu olayı biraz da takdir-i ilahi olarak görmektedir. Bununla birlikte, ilişkileri kendi sorunlarını yaşamaktadır çünkü Sabine onun kendisine istediği kadar bağlı olmadığını hissetmektedir ve adam hala kendisinden çok şey saklamaktadır. Sabine'le yaşadığı sorunlar ve Christine'den boşanması, Antoine'ın aşk hayatının tüm seyri üzerine düşünmesine neden olur; yayınlanan ilk otobiyografik romanı, bu düşüncelerin çoğunu ve biraz da başarısız bir şekilde kendi kendine terapi olarak kullandığı süreci içerir. Her şeye rağmen, Sabine ile ilişkisi hakkında yazmayı düşünmektedir. Şu anki düşünceleri, muhtemelen ilk aşkı olan, şu anda kendi mesleki ve kişisel sorunlarını yaşayan bir avukat olan Colette ile karşılaşmasıyla noktalanır; ikincisi, kitapçı Xavier ile olan ilişkisiyle ilgilidir.

Night Games (1966) – Bastırılmış Arzuların Labirentinde Mai Zetterling’in yönettiği Night Games (Nattlek, 1966), bireysel travma, cinsellik ve toplumsal baskılar üzerine cesur bir keşif sunan, İsveç sinemasının en provokatif yapımlarından biridir. Film, varlıklı bir adam olan Jan’ın, çocukluk travmalarıyla yüzleşmesini konu alırken, bastırılmış arzuların ve geçmişin gölgelerinin bugüne nasıl sızdığını psikolojik bir yoğunlukla işler. Zetterling, filmini klasik anlatı yapısından uzaklaştırarak, zaman ve bilinç akışı arasında gidip gelen kurgusal yapısıyla izleyiciyi Jan’ın zihnine hapseder. Geri dönüşlerle şekillenen hikâye, ana karakterin geçmişindeki karmaşık anne figürü ve aristokratik çevrenin ikiyüzlülüğü üzerinden toplumsal cinsiyet rolleri ve gücün doğasını sorgular. Çarpıcı görselliği ve sembolik anlatımıyla Night Games, Zetterling’in sinema dili üzerindeki ustalığını gösterirken, izleyiciyi rahatsız edici ve derinlemesine düşündürücü bir yolculuğa çıkarır.

Dişçi Sheldon Kornpett, kızının düğün hazırlıkları sırasında damadın babası Vince Ricardo ile tanışır. Vince hükümet ajanı olduğunu iddia eden manik bir adamdır ve Sheldon'u New York'tan Orta Amerikaya dek süren bir kovalamaca ve kargaşanın içine sürükler.

İki kardeş, Kô Nakahira'nın bu önemli filminde, kumar, botla gezme ve içki alemleriyle dolu bir yaz sezonunda genç bir kadın için cinsel arzularını tatmin etmek için rekabete girer. Tartışmalı yazar Shintarô Ishihara'nın romanından uyarlanan ve Japonya'nın genç ve ayrıcalıklı kesimi arasında savaş sonrası cinsel devrimi çarpıcı bir şekilde tasvir ettiği için eleştirel bakışla Crazed Fruit, gelenek ve önceki jenerasyona karşı anarşist bir haykırıştır.

Wes Anderson, sevgiyle detaylandırılmış, hafif gerçeküstü sinema vizyonunu (ortak yazar Owen Wilson ile birlikte) ilk kez üç genç uyumsuzun bu görsel olarak esprili ve sıcak portresinde gösterdi. En iyi arkadaşlar Anthony (Luke Wilson), Dignan (Owen Wilson) ve Bob (Robert Musgrave) küçük bir kitapçıda çılgınca karmaşık, hafif başarılı bir soygun düzenler ve ardından "kaçmaya" başlarlar. Maceraları sırasında Anthony, Güney Amerikalı bir hizmetçi olan Inez'e (Lumi Cavazos) aşık olur ve yerel hırsız Bay Henry (James Caan) ile arkadaş olurlar. Bottle Rocket, hayalperestlerin çılgınlıklarına büyüleyici, komik, sevecen bir bakış, ışıltılı güneybatı fonlarında çekilmiş ve Anderson ile Wilson kardeşleri haritaya koyan film.

Şaşırtıcı Alp manzaralı çekimleri ve genç Robert Redford’un ilk başrol performanslarından biriyle Downhill Racer, Michael Ritchie’nin etkileyici ilk filmi olarak görsel bir şölen sunuyor. Redford, son derece hırslı bir kayakçı olan David Chappellet’i Avrupa’da Olimpiyat altını için mücadele eden "Underdog" (şansı az görülen) bir Amerikan takımında ustalıkla canlandırırken, Gene Hackman da onun bencil zafer tutkusunu dizginlemeye çalışan sert bir antrenör rolüyle filme güç katıyor. Ünlü romancı James Salter’in incelikli senaryosuyla Downhill Racer, izleyiciyi yarışmacının zihnine doğrudan taşıyan nefes kesici hız ve öfke dolu sahneleriyle canlı bir karakter portresi çiziyor.

Susan Seidelman, kadınların kendilerini yeniden yaratışına dair sunduğu o canlı portrelerin düşük bütçeli ve özgün başlangıcı olan bu ilk uzun metrajlı filmiyle, kendine has New York vizyonunu mühürlüyor. New Jersey’den kaçan, file çorapları içinde bir kıvılcım gibi parlayan tam bir punk prototipi Wren (Susan Berman), ünlü olma misyonuyla şehre adım atar. Kendi reklamını yaptığı el ilanlarını duvarlara yapıştırmadığı ya da Peppermint Lounge’da takılmadığı anlarda, vaktini ya otoyol kenarındaki bir minibüste yaşayan dünyanın en nazik adamı Paul (Brad Rinn) ile ya da mesafeli rock yıldızı Eric (Richard Hell) ile geçirmektedir. 80’li yılların şehir merkezindeki o kirli ama görkemli havayı yakalayan 16 mm çekimleri ve The Feelies ile diğer grupların imzasını taşıyan, değişken ruh halleri arasında gidip gelen enerjik müzikleriyle Smithereens; Cannes’da Altın Palmiye için yarışan ilk Amerikan bağımsız filmi olma özelliğini taşıyor. Film, çoktan geride kalmış bir dönemin renkleri solmamış bir anlık görüntüsü niteliğinde.

Yetişkin film yapımcısı Ogata yerel gangsterlerin baskısından kendini kurtarmaya çalışmaktadır. Karısı Haru, ölmüş olan ilk eşinin ruhuyla ilgili saplantılara sahiptir ama onu sever. Üvey oğlu ve üvey kızı ise aklı sıkıntılara neden olmaktadır. Oğlan üniversiteye gider, kız ise ergenlik sorunları yaşamaktadır. Bu arada Ogata'nın bir de metresi vardır. Ayrıca üvey kızına karşı da zaafı olan Ogata bir film laboratuvarı kurmak maksadıyla karısının parasını kullanınca işler karışır...

Henry Hobson, Victoria döneminin sonlarındaki Manchester’da başarılı bir çizme satıcısı, dul bir erkek ve üç kızının babasıdır. Kızların her biri babalarından ayrılıp evlenmek isterler ama Henry hepsini reddeder çünkü evlilik gelenekleri para harcamayı gerektirmektedir.

Ossos ve In Vanda's Room'un kayıp ruhlarının birçoğu, Pedro Costa'nın Fontainhas filmlerine yeni bir teatral, trajik ihtişam getiren Colossal Youth'un spektral manzarasında geri dönüyor. Costa bu kez, Lizbon'da düşük maliyetli bir sitede yaşayan, karısı tarafından terk edilmiş ve günlerini “çocukları” olarak gördüğü komşularını ziyaret ederek geçiren Yeşil Burun Adaları'ndan yaşlı bir göçmen olan Ventura'ya odaklanıyor. Ortaya bir tür hayalet hikâyesi çıkıyor: Costa'nın empati ve şaşırtıcı bir ışıltıyla filme aldığı, aynı anda hem geçmişte hem de günümüzde yaşayan sahipsiz, mülksüz insanların hikâyesi.

In Which We Serve - Denizler Hâkimi, Bombalanan İngiliz destroyeri HMS Torrin'den sağ kurtulanlar can kurtaran botunda ilerlerken, geçmişe dönerek savaş gemisinin hikayesinin anlatıldığı, dönemin İngiltere'sinin ruh halinin yansıtıldığı 1942 yapımı usta yönetmen David Lean ve Noel Coward'ın birlikte çektiği filmidir.

Bu bir aşk hikâyesi değil. Biri şarkı söyleyen, diğeri söylemeyen iki kadının kız kardeşliğinin, dostluğunun, dayanışmasının hikâyesi.Filmin hikayesi, kadın hareketinin ivme kazandığı 1970’ler Fransası arka planında, birbirine benzemeyen iki kadının kesişen hayatları etrafında gelişiyor. Suzanne, iki küçük çocuğunun babası olan bir fotoğrafçıyla birlikte yaşamaktadır. Üçüncü çocuğuna hamile olduğunu öğrenir, fakat bu çocuğa bakacak durumu yoktur. Bu sırada tanıştığı Pomme, Suzanne’in kürtaj sürecinde ona destek olur. Sonrasında araya yıllar girer. Suzanne çocuklarıyla birlikte ailesinin çiftliğine taşınır. Şarkıcı olan ve kadın hareketine şarkılarıyla destek veren Pomme ise evlenerek İran’a yerleşir, fakat işler onun da umduğu gibi gitmeyecektir. Ne var ki hayatlarının izlediği farklı yollar bu iki kadını birbirinden koparmaya yetmez.

Speedy, Harold Lloyd'ün başrolde olduğu son sessiz uzun metraj filmidir ve aynı zamanda en iyi filmlerinden biridir. Slapstick efsanesi, bu filmde unutulmaz "Gözlüklü Karakter"ini canlandırıyor; bu sefer iyi kalpli ama aklı bir karış havada, bir türlü işinde duramayan bir New York'lu olarak karşımıza çıkıyor. Gerçek çağrısını ise, sevgilisinin huysuz dedesinin işlettiği, şehrin son atlı tramvayını kurtarmaya karar verdiğinde buluyor.Coney Island'a yapılan neşe dolu bir ziyaretten, inanılmaz Babe Ruth cameosuna, şehrin sokaklarında gerçekleşen ve tüyleri diken diken eden doruk noktası dublörlerine kadar, Speedy New York'a yazılmış, kontrolden çıkmış bir aşk mektubu niteliğinde ve sizi kulaktan kulağa gülümsetecek bir film.

17. yüzyıl Japonya’sında savaş yılları geride kalınca samuraylar da işsiz kalmıştır. Monarşik düzenin öğüttüğü Ronin’ler, barış zamanında birer posa olarak görülmekte ve birer birer harakiri yapmaktadırlar. Hatta açlık yüzünden onurlarından bile vazgeçip, otorite sahiplerinden para istemekte ve aksi taktirde kapılarının önünde harakiri yapmakla tehdit etmektedirler. Böyle bir ortamda yine eski bir samuray olan Hanshiro, yerel bir lordun huzuruna çıkar ve seppuku töreni için izin ister.

Bu, klasik bir Fransız peri masalının sevgiyle işlenmiş, son derece egzantrik bir uyarlamasıdır. Jacques Demy, Catherine Deneuve'ü, kendi babası Kral (Jean Marais) tarafından gelen istenmeyen bir evlilik teklifinden kaçınmak için bir mutfak yardımcısı olarak gizlenmek zorunda kalan bir prenses rolünde oynatır. Michel Legrand'ın şarkılarıyla bezeli bu baş aşağı "zenginden fakire düşme" hikâyesi olan Eşek Derisi, samimi ile hiciv arasındaki sınırda konumlanan dokunsal bir fantazi dünyası yaratır ve şık bir peri vaftiz annesi rolünde Delphine Seyrig'in muhteşem oyunculuğuna da yer verir.

Fransız Yeni Dalgası'nın doğuşuna öncülük eden eleştirmen kökenli yönetmenlerden Jacques Rivette, ilk uzun metraj filminin çekimlerine, sinema devriminin resmi olarak "400 Darbe" ve "Serseri Aşıklar" ile başlamasından çok önce, 1958'de başladı. Nihayet 1961'de gösterime giren "Paris Bizimdir", hareketi tanımlayacak radikal tadı, özellikle Rivette'ye özgü bir dokunuşla sunarken, aynı zamanda zengin ve gizemli bir yapıya sahip. Film, bir tanıdığın görünüre intiharıyla bir araya gelen gevşek bir yirmili yaşlardaki grup üyeleriyle arkadaş olan genç bir edebiyat öğrencisini (Betty Schneider) takip ediyor. İkinci Dünya Savaşı sonrası dönemin süregelen hayal kırıklığını yansıtmanın yanı sıra, yönetmenin imzası haline gelecek oyunculuk, tiyatro performansı ve komplo merakını da barındıran "Paris Bizimdir", parlak bir yönetmenlik kariyerinin provokatif başlangıcı oldu.

Yönetmen Gillian Armstrong, çığır açan ödüllü filminde, genç yazar Miles Franklin'in yirminci yüzyıl Avustralya'sının ünlü erginlenme öyküsü romanından yola çıkarak, dönem romantizminin geleneklerini fütursuzca altüst ediyor. Dik başlı genç Sybylla Melvyn (Judy Davis, yıldızlaşan bir performansla), yazarlık heveslerinin çok az teşvik gördüğü taşradaki boğucu hayatından yakınmakta ve her şeyden önce bağımsızlık arzulamaktadır. Asi cazibesine kapılan yakışıklı bir toprak sahibi (Sam Neill) ona kur yapmaya başlayınca, Sybylla evlilik ihtimalini kendisi için hayal ettiği şanlı iş hayatıyla bağdaştırıp bağdaştıramayacağına karar vermek zorunda kalır. Cömert bir mizah ve genç bir deneyim iştahıyla dolu olan Benim Parlak Kariyerim, ateşli ve özgür bir ruhun ışıltılı bir portresi.

Bu büyüleyici ve gizemli altmışlı yıllar başyapıtında, Avrupa sinemasının en özgün yönetmenlerinden Marco Ferreri, bizi bir aynanın içinden geçirerek, Michel Piccoli'nin ustalık dolu performansıyla canlandırdığı İtalyan bir gaz maskesi tasarımcısının görünüşte sıradan bir gecesine götürür. Klostrofobik, modern evinde, sürekli hap yutan karısını şımartır, hizmetçisini baştan çıkarır ve bir zamanlar John Dillinger'a ait olabilecek bir silah keşfeder—ve sonrasında işler daha da tuhaf bir hal alır. Toplumsal düzensizlik üzerine gerçeküstü bir politik mesaj niteliğindeki Dillinger Öldü (Dillinger è morto), sıradan olanın içindeki absürt bir anlatımdır. Mantık dışı ve aynı zamanda büyük bir varoluşsal derinliğe sahip bu film, benzersiz bir deneyim sunar.

Lizbon'un gecekondu mahallelerinden birinde yaşayan Vanda, sokakta sebze satarak geçinmeye çalışmaktadır. Sebze satmadığı zamanlarda ise kız kardeşi Zita ile yaşadığı tek odalı bir evde uyuşturucu kullanarak günlerini geçirmektedir. Film, mahallesi kentsel dönüşüme giren Vanda'nın yaşamından kesitler sunuyor bizlere. Cannes Film Festivali'nde de gösterimi yapılan No Quarto da Vanda (In Vanda's Room) - Vanda'nın Odasında, tepeden inme kentsel planlama karşısında zengin bir mekan ve insani bir direniş vizyonu sunuyor.

Yönetmen Albert ve Allen Hughes ile senarist Tyger Williams, 1990’ların Los Angeles’ındaki Watts sokaklarında hüküm süren o kaderci ve amansız yaşam ile ölüm döngüsünü beyaz perdeye aktardıklarında henüz yirmili yaşlarının başındaydılar; ancak Amerikan sinemasında ve hip-hop kültüründe adeta bir deprem etkisi yarattılar.1965 ve 1992 isyanlarının karanlık gölgesinde büyüyen genç Caine (Tyrin Turner), uyuşturucu baronu babasının (Samuel L. Jackson’ın tüyler ürperten kısa rolüyle) ve ne zaman ne yapacağı belli olmayan ele avuca sığmaz dostu O-Dog’un (Larenz Tate) pençesinde şekillenir. Kendisini korumaya çalışan büyükanne ve büyükbabasının tüm çabalarına, sadık sevgilisi Ronnie’nin (Jada Pinkett) direnişine rağmen, Caine kurtulmak isteyip istemediğinden bile emin olamadığı kanlı bir suç sarmalına doğru sürüklenir.Hughes kardeşlerin rap kliplerinden süzülen devingen ve çarpıcı görsel estetiğini sert bir realizmle harmanlayan Menace II Society, umutsuzluğun insan ruhunda açtığı derin yaraları gözler önüne seren, sarsıcı ve ibretlik bir başyapıttır.

Boksör Joe Pendleton, şampiyonluk maçına çıkmadan önce tutkusu olan uçakla seyahat etmeyi gerçekleştirmek ister. Uçak düşer ve canını alan melek tam düşmeden Joe'yu öldürerek büyük bir hata yapar. Bunun Üzerine melek Mr. Jordan ile ölen Joe, uygun bir beden aramaya başlarlar.

Feodal Japonya'da yaşayan görme engelli ve kumar profesörü bir kılıç ustasının başından geçenleri anlatan Zatôichi serisinin yirminci filmi Zatôichi To Yôjinbô (Zatoichi Meets Yojimbo) sizlerle. Zatôichi serisi, 25 bölümden oluşan dev bir yapım...Başına ödül konan Zatoichi en sevdiği köyde sükunet arar...

18 yaşındaki tecrübesiz bir oyuncu olan Maria Enders, MalojaSnake adlı oyundaki Sigird karakteriyle büyük bir şöhret kazanmıştır. Oyun gereği Sigird, Helena adlı orta yaşlı bir oyuncunun bunalıma girerek intiharına sebep olmaktadır. 20 yıl sonra Maria şöhretinin doruğunda bir aktristir, ancak Jo-Ann Ellis adlı genç bir aktris onun tahtını tehdit etmektedir. Sanki ona şöhret kapılarını açan oyundaki roller değişmiş, kendisi Helena olmuştur. Bu zor zamanlarında yanındaki tek kişi, asistanı Valentinedir.