2018'de dünyayı sarsan büyüleyici, her şeye rağmen hikayenin bir tarihi: Kuzey Tayland'daki su basmış bir mağaranın derinliklerinden on iki çocuk ve koçlarının cesurca kurtarılması.

Ekolojik eşikler aşılmış, ekonomik eşikler aşılmış, nüfus eşikleri aşılmış, sosyal uyum bozulmuş. İşte neoliberal kentleşmenin fotoğrafı: “Ekümenopolis”. Bu ilk uzun metrajlı belgeseliyle İstanbul’a bütüncül bir yaklaşımla bakmayı amaçlayan ve değişim kadar onun dinamiklerini de sorgulayan İmre Azem, bizi yıkılmış gecekondu mahallelerinden gökdelenlerin tepelerine, Marmaray’ın derinliklerinden üçüncü köprünün güzergâhına, gayrimenkul yatırımcılarından kentsel muhalefete, bu uçsuz bucaksız kentte bu sayede belki de yaşadığınız İstanbul’u yeniden keşfedeceğinizuzun bir yolculuğa çıkartıyor.

Godfrey Reggio, Koyaanisqatsi ile izleyicileri şaşkına çevirmesinden beş yıl sonra, ikinci bir bölüm için besteci Philip Glass ve diğer işbirlikçileriyle tekrar güçlerini birleştirdi. Reggio bu kez gözlerini Güney Yarımküre'deki üçüncü dünya ülkelerine çeviriyor. İlk filmin hızlandırılmış estetiğinden vazgeçen Powaqqatsi, gezegenin bu bölgelerindeki geleneksel yaşam biçimlerinin güzelliğini ortaya çıkarmak ve çevreleri endüstri tarafından ele geçirildikçe oradaki kültürlerin nasıl erozyona uğradığını göstermek için meditatif bir ağır çekim kullanıyor. Bu, Reggio'nun felsefi ve görsel açıdan dikkat çekici Qatsi Üçlemesi'nin en yoğun ruhani bölümüdür.

Bu belgesel, çeşitli göçmen kuş türlerinin yazlık evlerinden ekvatora yaptıkları uzun yolculukları, binlerce kilometre yol kat ederek ve yıldızlara bakarak izliyor. Misafirperver iklimler ve besin kaynakları arayan bu zorlu yolculuklar hayatta kalmak için çok önemlidir. Kuşlar, okyanusları aşmak ve yırtıcılardan, hastalıklardan ve yaralanmalardan kaçmak gibi sayısız zorlukla karşı karşıyadır. Göçler bir topluluk olarak yapılsa da, kuşlar varış noktalarına ulaştıklarında aile birimlerine ayrılırlar ve her kıta bu göçlerden etkilenerek yılın en azından bir bölümünde göçmen kuş türlerine ev sahipliği yapar.

“Kuantum fiziği gibi bir durum bu: İnsanlar filmi izlerken film değişmeye başlıyor.”(Yönetmen) Bir çok kült filmin radikal yorumları vardır ama hiç birisi bu konuda Stanley Kubrick’in filmi Cinnet’inin (1980) eline su dökemez herhalde. 237 No’lu Oda, Kubrick’in belki de en çok tartışılan filminin altında yatan gizli anlamları, tuhaf sembolleri ve şifreleri çözdüğünü iddia eden bir grup (belki biraz kaçık ve fazlasıyla meraklı) sinefille tanıştırıyor bizi. Cinnet’i baştan sona didik didik eden, onu hiç akla gelmeyecek biçimlerde yeniden düşünmeye sevk eden 237 No’lu Oda bizi hem ikna edici, hem de kışkırtıcı ve tuhaf teorilerle başbaşa bırakıyor. Rodney Ascher, Cinnet’ten aldığı parçalarla bu teorileri ustaca bir araya getirirken bir yandan da günümüzün sinefil kültürünün muhteşem bir portresini çiziyor. 237 No’lu Oda hiç abartısız senenin en keyifli, en kült olmayı hakeden seyirliklerinden birisi.

Usta yönetmen Werner Herzog son filminde, amatör boz ayı uzmanı ve vahşi doğa eylemcisi Timothy Treadwell’in yaşamını ve ölümünün ardındaki gerçekleri gözler önüne seriyor. Treadwell, Alaska’daki bir Ulusal Park’ta, ayılar arasında silahsız olarak on üç yaz boyunca yaşadı ve deneyimlerini filme çekti.Ekim 2003’te, Treadwell’in ve kız arkadaşının bir boz ayı tarafından parçalanıp yenmiş cesetleri bulundu. Herzog’un hayvanlara duygusal açıdan yaklaşmayan bu alışılmadık belgeselinde Treadwell’in kendi belgesel filminden parçalar da kullanılarak doğa ve insan arasındaki hassas ilişkinin sınırları sorgulanıyor.

Michael Moore’un yazıp yönettiği, aynı zamanda oynayıp yapımcılığını da üstlendiği bu bağımsız film ABD’deki sağlık sistemini eleştirmektedir. (İngilizcede sick (hasta) sözcüğünden türetilmiş argo bir sözcük olan “Sicko”, “tehlikeli akıl hastası”, “sapık” anlamında kullanılmaktadır.) Daha önce de Bowling for Columbine belgeseli ile şiddetin Amerikan kültüründeki etkilerine, Fahrenheit 9/11 belgeseli ile de İkiz Kuleler’e yapılan terörist saldırılara farklı bir bakış açısı getiren Oscar ödüllü yönetmen, eylem adamı Michael Moore bu belgesel filminde de dikkatleri ABD’deki sağlık sisteminin olumsuz yönlerine çekmektedir. ABD’deki sağlık sigorta şirketlerinin acımasızca sigortalıları istismar etmeleri, sadece kâr peşinde koşan ilaç şirketleri, şirketlerden para alan siyasetçilerin şirketlerin çıkarları doğrultusunda kararlar almaları gibi konulara değinen ve bunu yaparken sıklıkla belgeleri ve rakamları ortaya döken Moore ayrıca ABD’deki sağlık sistemini İngiltere, Kanada, Fransa ve Küba’da uygulanan kâr amacına dayanmayan sosyal sağlık sistemleri ile kıyaslar. Dünyada sağlığa en fazla bütçeyi ayırmış bir ülke olan ABD’de ortalama yaşam süresinin bile bu ülkelerden çok daha düşük olduğunu da belgeler. Sigortalı oldukları halde aldıkları (veya alamadıkları) sağlık hizmetlerinden dolayı yüksek ve ödenemez faturalarla yüz yüze gelen ABD vatandaşlarından bazılarını Küba’ya götürerek bedava sağlık hizmeti almalarını sağlar. Sağlık sistemlerini kıyaslarken yine her zamanki hınzırlıklarını yaparak seyirciyi güldürmeyi de ihmal etmez. Zaten filmin tanıtım sloganı da doktorların hastalarına ara sıra sarfettikleri bir sözden alınmıştır; “Biraz canınız yanabilir!” Film ilk gösteriminin yapıldığı Cannes Film Festivali’nde çok büyük ilgi gördü ve dakikalarca ayakta alkışlandı. Film “En iyi belgesel film” dalında Akademi Ödülü’ne aday gösterildi. Çeşitli yarışmalarda tam 7 ödül kazandı. 9 milyon dolara mal olan Sicko, belgesel bir film olmasına rağmen 6 ay içinde 35 milyon dolar hasılat yaptı. İyi seyirler..

Varda 1979 yılında Fransa’dan Los Angeles’a döndüğünde, şehrin duvarlarını süsleyen duvar resimleri hakkında bir belgesel çeker. Şehre canlılık katan, renk ve konu zengini bu resimler burada yaşayan farklı topluluklar için bir ifade alanı olmuştur. Hem anlatıcı hem tur rehberi hem de bir tarihçi gibi davranan Varda, 1960’ların sonundaki Melekler Şehri deneyiminin ayrılmaz bir parçası olan bu sanatsal dışavurumların tarifsiz ruhunu yakalamaya çalışıyor. Duvar resmi yapan sanatçılarla söyleşilerin de yer aldığı filmde Varda, sınır tanımayan merakı ve kendine has duyarlı yaklaşımıyla seyirciyi bu şehrin rengârenk duvarlarındaki gizemli hikâyelerin izini sürdüğü benzersiz bir yolculuğa çıkarıyor.

Film, yönetmenin “Memorias del Saqueo” ile başlayan üçlemesinin son parçası olarak düşünülebileceği gibi üçlemeden bağımsız olarak da izlenebilir. 21. yüzyılın başlarından itibaren Arjantin’de ortaya çıkan ekonomik ve sosyal krizleri ele aldığı tarihsel belgeler niteliğindeki diğer iki filmden farklı olarak bu filmde yönetmen bugünün ve geleceğin kuşaklarına daha iyimser bir bakış açısı ile seslenmektedir. Film boyunca Solanas ülkenin farklı bölgelerini ve muhtemelen birçok Arjantinlinin dahi bilmediği ulusal kuruluşları göstererek ülkenin potansiyel ve mevcut teknolojik ve bilimsel konumunu, yer altı zenginliklerini, çalışkanlığını bilimsel ve tarafsız bir dille sunmaktadır. Film basit bir şekilde yapılandırılmıştır ve basit bir mesaj vermektedir: Burada, Arjantin’de de yapabiliriz.

Yönetmen Jonas Mekas’ın doğduğu kasaba Semeniskiai’ye ye dönüş yolculuğu etrafında şekillenen belgesel film, 70’li yılların Litvanya kırsalını gözler önüne seriyor.Film 2006 yılında “kültürel, estetik ya da tarihsel önemi” nedeniyle ABD Ulusal Film Arşivi tarafından Kongre Kütüphanesi’nde arşivlenmesi uygun görülmüştür.

Büyük yönetmen Stanley Kubrick'in (1928-1999) özel şoförü olan, Emilio ile 1971 yılında Londra'da tesadüfen tanışan ve onu işe alan, böylece otuz yıl süren derin bir dostluk kuran ve dört başyapıtın yaratılmasına yardımcı olan İtalyan Emilio DAlessandro'nun inanılmaz hikayesi. İdeal seyahat arkadaşlarını evlerinden uzakta bulan, birbirine karşıt görünen iki kişinin dokunaklı hikayesi…

Bir ses sahnesinde birlikte oturan Donner, Ingmar Bergman'ın film ve tiyatro çalışmalarına vurgu yaparak onunla derinlemesine röportaj yapar. Bergman'ın özel hayatı ve din, aile ve kayıp üzerine düşünceleri tartışır. Bergman üzerine yapılmış en iyi TV belgesellerinden biri.

Yönetmenler Hetherington ve Junger, Afganistan'ın en tehlikeli vadilerinden birinde bulunan Birleşik Devletler Ordusu'nun 2. Taburu ile bir yıl geçiriyor. Belgesel, birlik Taliban'ı geri püskürtmek zorunda kalırken sıkı çalışma, ölümcül çatışmalar ve karşılıklı dostluklarla savaşın nasıl kazanılacağına dair içgörü ve empati sağlıyor.

Dünyanın biyoçeşitliliği en yüksek yerlerinden biri olan Kongo Virunga Milli Parkı M23 silahlı isyancıları tarafından tehdit edilince, küçük ve yorgun bir korucu ekibi karşılarına dikilir. Eski bir çocuk asker, yetim gorillerin bakıcısı, bir doğa koruma uzmanı ve film ekibi de iki ateş arasında kalır. Kahramanları, kötü adamları, gorilleriyle bu benzersiz aksiyon-belgesel, daha güzel bir dünya için kendi hayatını hiçe sayanların inanılmaz öyküsünü anlatıyor.

Belgesel, Antarktika'daki McMurdo İstasyonu'nda yaşayan ve çalışan insanların dünyasına odaklanır. Herzog, geleneksel bir doğa belgeseli değil, "felsefi bir bilimkurgu denemesi" olarak tanımladığı bu filmde, dünyanın en izole, en uç ve en vahşi kıtasına gitmiş sıradışı insanların portrelerini çizer.Olağanüstü İnsanlar: McMurdo'daki çalışanlar (fizikçiler, biyologlar, teknisyenler, şoförler, aşçılar) sıradan insanlar değildir. Herzog onların geçmişlerini, felsefelerini, takıntılarını ve neden dünyanın sonuna geldiklerini keşfeder. Aralarında eski bir bankacı, bir dilbilimci ve hatta bir platonist vardır.Doğaüstü Manzaralar: Film, buzulların altındaki volkanik mağaralardan, devasa buz sahanlıklarına, derin okyanusun tuhaf canlılarına kadar Antarktika'nın nefes kesici ve ürkütücü güzelliklerini sunar. Su altı çekimleri (Henry Kaiser'in müziği eşliğinde) adeta bir uzay yolculuğu gibidir.Herzog'un Bakış Açısı: Herzog, insanlığın maceraperest ruhunu, medeniyetten kaçışını ve doğanın muazzam gücü karşısındaki küçüklüğünü sorgular. Antarktika'yı sadece bir penguen cenneti olarak değil, "insan uygarlığının son çıkış noktası" ve bir tür "ahiret" olarak resmeder. Karakteristik melankolik, şiirsel ve bazen komik anlatımıyla izleyiciyi derin düşüncelere sürükler.Unutulmaz Sahneler: Bir penguenin topluluktan ayrılıp, içgüdüsel olarak kesin ölüme doğru yürümesi, Herzog'un bu davranışı "delilik" olarak yorumlaması; bilim insanlarının deneysel bir cankurtaran botunu dondurucu suda test etmesi; buzdağından gelen "uzaylı" seslerini dinleyen araştırmacılar.

Sama İçin, savaşın kadınca deneyimlenmesinin samimi ve destansı bir yolculuğu... Genç bir anneden kızına sevgi dolu bir mektup… Film Waad El Katib’in Suriye’nin Halep şehrindeki başkaldırı esnasında, etrafında dehşetli bir çatışma tırmanırken, aşık olduğu, evlendiği ve Sama’yı doğurduğu beş yılını anlatıyor. Waad’ın kamerası inanılmaz kayıp hikayeleri, kahkaha ve hayatta kalma hikayelerini yakalıyor, bu sırada Waad imkansız bir seçimle boğuşmakta: Kızının hayatını korumak için şehirden kaçmalı mı yoksa kaçmamalı mı? Hele de kaçmak, şimdiye kadar oldukça fazla şeyi feda ettiği özgürlük mücadelesini terk etmek anlamına gelirken.

Filistinli bir köylü olan Emad Burnat, dördüncü çocuğu doğduğu zaman olan 2005 yılında ilk kamerasını satın alır. Kendi tecrübeleriyle kameramanlığı öğrenen Burnat, Bil'in adlı köyde gerçekleşen tecrit bariyerine karşı direniş gösteren köylüleri ve oğlunun büyümesini kameraya kaydeder. Direnişe karşılık köyde hemen her gün tutuklamalar, şiddet, zeytin ağaçlarının yıkılması gibi olayları da kameraya kaydeden Burnat, dikkatleri üzerine çeker. Arkadaşları, kardeşleri ve kendisi dahil olmak üzere çoğu kişi ya vurulmuş ya da tutuklanmıştır. Yapılan zulmü delil olarak kameraya kaydeden Burnat'ın kameraları ise delilleri yok etmek amacıyla ya kırılmış ya da ateş edilerek kullanılamaz hale getirilmiştir. 5 Kırık Kamera'sı olan Burnat ise İsrailli film yapımcısı Guy Davidi ile beraber bu belgeseli hazırlarlar. Her bir kamera, Burnat'ın hayat hikayesini ve tarihin bir kesitini gösterir.

Steven Riley'in yönetmenliğini üstlendiği film, efsane aktörün hayatının dönüm noktalarını perdeye taşıyacak olan film, Marlon Brando'nun daha evvel hiç bir yerde yayınlanmamış arşiv görüntülerine, yüzlerce saatlik kaynaklardan derlenmiş ses kayıtlarına ve aktörün haytanı olan pek çok kişinin ilk kez tanıklık edeceği olaylara yer veriyor.

Şili'nin Sosyalist Devlet Başkanı Salvador Allende'nin politik biyografisi. Küba Lideri Fidel Castro'nun "eşsiz duyulmamış bir deneyim" deyişiyle seçimler ve yasal yolla sosyalizme geçmeye çabalayan Şili'nin 20. yüzyılda yaşadığı büyük toplumsal dönüşümün en yakın tanıklarıyla yapılan röportajlar. Allende'nin çocukluğu, gençliğinden bölümler.. Sağlık Bakanlığı sırasında yaşadıkları ve devlet başkanı seçildikten sonra yaptığı tarihi konuşmalar...Belgeselin yönetmeni Pablo Guzman'ın belirttiği gibi "geçmiş geçmez" Allende, Şili halkının makus talihini ilerleme ve demokratik sosyalizm yoluyla değiştirmeye çalışırken, emperyalizmin satın aldığı generalleri tarafından vahşi bir askeri darbeyle devrildi.

David Bowie’nin yaratıcı, müzikal ve ruhsal yolculuğunu keşfe çıkan Moonage Daydream için “belgesel” ya da “biyografi” tanımlarının ötesinde sinematik bir deneyim yorumu yapılıyor. Yalnızca yaşamı ve müzisyen kimliği değil; dans, resim, heykel, sinema ve tiyatro gibi farklı disiplinlerdeki büyüleyici üretim biçimleri de ele alınmakta.

1949 yapımı Le Sang Des Bêtes (Blood of the Beasts), Georges Franju’nun Paris’te çektiği 22 dakikalık bir belgesel. Belgeselde o zamanın Paris’inde bulunan mezbahanelerden görüntüler izleriz.

Amerikalı rap sanatçısı Ice-T’nin yapımcılığını ve anlatıcılığını üstlendiği, yönetmenliğini de Andy Baybutt ile beraber gerçekleştirdiği ‘Something from Nothing: Art of Rap’, rap dünyasının iç yüzünü, türün önde gelen isimleriyle yapılan röportajlarla anlatmaya çalışan bir belgesel. Yeni bir şey icat etmeyip, var olan her şeye yeniden şekil veren rap sanatının inceliklerini, mc ve rapçi arasındaki farkı, enstrümanlarla insanları etkileyebilme olayını kelimeler aracılığı ile gerçekleştirme çabasını, usta çırak ilişkilerini, yeni neslin şiiri tanımasını, rap’in toplum tarafından neden saygı görmeyip ötekileştirildiğini, şarkıların oluşum süreçlerini ve genel olark bu müzik türünün insanlar üzerinde nasıl etkiler yarattığını gösteren bir yapım Art of Rap. Dr.Dre, Eminem, Snoop Dogg, Melle Mel, Ice Cube, Big Daddy Kane ve daha pek çok ünlü ismin yer aldığı yapım.

2005 yapımı "Cinema Iran," Mark Cousins tarafından yönetilen bir belgeseldir. Film, İran sinemasının tarihi ve etki alanını, bu alandaki önemli sinemacıları ve eserleri incelemektedir. Omid Djalili de filmde sunucu olarak yer almaktadır.

Yönetmen Kurt Kuenne'in 25 Eylül 2001’de Latrobe, Pennsylvania'da, eski sevgilisi Shirley Turner tarafından vücudunun beş yerinden vurularak öldürülen arkadaşı Andrew Bagby anısına önce Shirley Turner'dan doğacak oğlu Zachary için başladığı, sonra ise Andrew'in ailesi David-Kathleen Bagby için tamamladığı tamamen gerçek kişi ve olayları konu edinen belgesel türündeki filmi.

1999’dan beri Nepal’de yaşayan etnograf Stephanie Spray’in, Nepal’deki köyünde Pacho Velez ile çektiği, Locarno’dan ödüllü projesi, durağan ve biraz da sıkıcı köy yaşantısında farklı bir aksiyona tanık olmak istiyor. Hindu tapınağı Manakanama’ya giden bir teleferikte insanların gidiş anlarına tanık olan belgesel “oyunsuz” bir kesit. Hayatlarımızın en sıradan görünen anı bile bir o kadar ilginç değil midir zaten?

İnsanın insana yaptığı zalimliğin belgelenmesi, tarihin kendisi kadar eskiye dayanır. Yine de tüm bu belgeler dünyayı, Holocaust’un (Yahudi soykırımı) zalimliklerine, insana hâlâ ürküntü veren o korkunç olaylar dizisine hazırlayamamıştır. Zamanın, hatıraları ne kadar güçlü olurlarsa olsunlar bir şekilde sildiğinin bilincinde olan sinemacı Alain Resnais (daha sonra Hiroshima, mon amour-Hiroşima Sevgilim ve L’Année dernière Marienbad-Geçen yıl Marienbad’da gibi filmlerle yönetmen olarak daha da büyük bir ün kazanır), Nazi zulmünü filme almaya karar verdi; hem bu zulüm gelecek kuşaklara aktarılabilsin hem de birbirimize neler yapabildiğimizi hatırlatan kalıcı bir yapıt olsun diye.

Senelerce, LGBT hareketinin korkusuz yüzü oldu. Polis, ölümünün intihar olduğuna karar kıldı fakat arkadaşları gerçeğin peşinde.Trans kadınlara yönelik şiddet dalgasıyla mücadele eden aktivist Victoria Cruz, dostu Marsha P. Johnson'ın 1992'deki kuşkulu ölümünü araştırır.

Janis: Little Girl Blue - Janis: Hüzünlü Küçük Kız, Joplin’in Teksas’ta küçük bir kasabada geçen çocukluk yıllarından başlayarak, okulda dışlanmasını, blues müziğini keşfetmesini, ardından haksızlığa uğrayanların ve ezilmişlerin yanında yer alışını ve mücadelesini anlatıyor. Amy Berg’ün uzun zamandır üzerinde çalıştığı bu kişisel belgeseli, Janis Joplin’i kültürel bir ikondan ziyade yeni bir kadın imgesinin öncüsü olarak konumlandırıyor. Daha önce görmediğimiz görüntüler ve performanslarla örülü Janis: Hüzünlü Küçük Kız müzik üzerinden iletişim kuruyor, ruhun derinliklerine dokunuyor ve tüm bunları aşkla yapıyor.

62 dakikalık bu belgeselde yönetmen Andrei Tarkovsky'nin Nostalghia filminin hazırlıkları için İtalya'da yaptığı yolculuklar incelenmektedir.

Dear America: Letters Home from Vietnam, Vietnam Savaşı sırasında Amerikalı askerlerin, denizciler, havacılar ve denizciler tarafından memleketlerindeki ailelerine ve arkadaşlarına yazılan gerçek hayattan mektupları belgeliyor.

1980’lerin sonunda Friedmanlar, saygı gören bir bilgisayar ve müzik öğretmeni olan baba Arnold Friedman, anne ve ev hanımı olan Elaine Friedman ve üç yetişkin oğulları David , Seth ve Jesse Friedman, tipik bir orta sınıf Amerikan ailesidir. Her ne kadar mutlu bir tabloya sahip olsalar da bir gün Arnold’un çocuk pornosu işinin içinde olduğunun açığa çıkması ve bu konuda suçlanması ile umulmadık ve keskin bir dönüşüm başlar. Film bir belgesel niteliğinde izleyicisi ile buluşuyor.Capturing the Friedmans - Canım Babacığım, toplam 25 ödül kazanmış bir yapım.

Büyük Hadron Çarpıştırıcısı ilk kez çalıştırılmak üzereyken, fizikçiler tüm zamanların en büyük bilimsel keşfinin ya da belki de en büyük başarısızlıklarının eşiğindeler.

Grand Prix Yarışlarının altın çağında geçen '1', Formula 1'in en ölümcül döneminde hayatlarını riske atarak uçlarda yarışan karizmatik pilotlar neslinin ve ayağa kalkıp sporu sonsuza dek değiştiren adamların hikayesini anlatıyor.Melbourne'deki 1996 Avustralya Grand Prix'sini gösteren sekans sırasında, Adelaide'de düzenlenen 1994 Avustralya Grand Prix'sinin yanı sıra 2006 gibi geç bir tarihe ait diğer yarışlardan da birkaç kare yer alır. Ayrıca Michael Schumacher'in hem Ferrari hem de Benetton için sürüş görüntüleri de vardır. Yarışın Martin Brundle'ın gerçekte ilk turun başlarında meydana gelen kazasından en azından bir süre önce devam ettiği de ima ediliyor.

Godfrey Reggio, Qatsi Üçlemesi’nin son bölümünde dijital devrimi işliyor. Yavaş çekim, time-lapse, bilgisayarla üretilmiş görüntüler ve buluntu film gibi çok çeşitli sinematik tekniklerin kullanıldığı bu film, doğaldan yapaya geçişin tamamlandığı bir dünyayı anlatıyor. Küreselleşme başarılmıştır, bütün etkileşimlerimiz artık teknoloji aracılığıyla gerçekleşmektedir ve bütün görüntülerin üzerinde oynanmıştır. Bu (sanal) gerçeklikte Reggio, “iletişim” kakofonisinin insanlığı dil ötesi bir yaşantıya sürüklediği bir çağın, çılgınca olduğu kadar düşündürücü tablosunu çiziyor.Qatsi üçlemesinin ilk filmini Coppola, ikinci filmini Lucas ve son filmini de Soderbergh finanse etmiştir.

Breaking Boundaries: The Science of Our Planet, zamanımızın en önemli bilimsel keşfini yani insanlığın Dünya’yı 10.000 yıldır, medeniyetin başından beri sabit tutan sınırların dışına ittiği fikrini anlatıyor. Belgesel aynı zamanda Dünya’nın yaşam destek sistemlerini korumak için uygulanabilecek çözümlere de değiniyor.

Kanser oranları artıyor, insanlar giderek şişmanlıyor, küresel ısınma önlenemez hale geliyor, ormanlık alanlar azalıyor, birçok canlı türü yok oluyor ve bizim gibi milyarlarca omurgalı-memeli hayvan kırıma uğruyor. Bu trajik olayların en büyük sorumlusu ise endüstriyel hayvancılık ve hayvanlara zulüm uygulayan kurumlar. Bu belgesel’de bu olayların nasıl geliştiğini anlatıyor.

Yönetmen Agnes Varda, San Francisco’da bulunduğu sırada Jean Varda adında daha önce tanışmadığı “Yanko” lakaplı bir akrabası olduğunu öğrenir. Yanko, Sausalito kıyısında bir yüzer evde yaşayan, hippi dostlarıyla renkli bir hayat süren bir ressamdır.

Hollywood ve Avrupa auteur sinemasına karşılık olarak politik, üçüncü sinemanın başlangıcı olarak kabul edilen La Hora De Los Hornos (The Hour of the Furnaces) - Fırınların Saati, ekonomik yeni sömürgeciliği suçlayan ve sınıf mücadelesini öneren bir sinema “manifestosu”dur.Film, Arjantin’i ekonomik ve kültürel yeni sömürgeciliğin trajik bir örneği olarak resmeder. Her yerde hazır bekleyen polis; grevlerin şiddetle bastırılması; sayısız askeri darbe; büyük latifundiaların (toprak sahipleri) feodalizmi; sanayi ve ticaretteki oligarşiler; yeni sömürgecilik ve onunla el ele giden yeni ırkçılık; ülkenin belirli bölümlerini işgal etmiş Pentagon’un eğittiği ve finanse ettiği “kontrgerilla güçleri”; tüketim ideolojisini dayatan kitle iletişim araçlarının sürdürdüğü kültürel şiddet filmin içinde yer alır. Ülkenin doğal kaynakları ABD ve Avrupa’dan gönderilen tüketim mallarının bedelini ödemek için ihraç edilir.Filmin gelişiminin farklı aşamalarında Solanas ve Gettino, filmin bazı bölümlerini birlikte çalıştıkları farklı militan gruplara gösterdiler. Bazı durumlarda, bu asla bir araya gelmemiş, hatta birbirinin varlığında bile habersiz olan gruplar arasında çok değerli bilgi alışverişine neden oldular. Böylece film kendini devrimci praksise, devrimci praksis de kendini filme soktu. Bu da filmi ve kendi devrimci anlayışlarını yeniden düşünmeye yol açtı; film yapmak ile devrim yapmak birbirinden ayrılmaz.Belgeselin tam adı: La Hora de Los Hornos: Notas y Testimonios Sobre el Neocolonialismo, La Violencia y La Liberación ve 3 bölümden oluşur;1. Bölüm: Neocolonialismo y Violencia (Yeni sömürgecilik ve Şiddet)2. Bölüm: Acto para la Liberacion (Özgürleşme Eylemi)3. Bölüm: Violencia y Liberacion (Şiddet ve Özgürleşme)

1976 yapımı belgesel Lost, Lost, Lost; Jonas Mekas'ın, New York'ta bir hayat kurarken ve bir sanat topluluğu keşfettiği ilk yıllarını belgeliyor.

Çılgın zekanın ve gösterişli samimiyetin incelenmesi. Diğer adıyla Cassius Clay, boksun en cesur, açık sözlü ve karizmatik isimlerinden biri olan Muhammed Ali'nin inanılmaz hayatına ve başarılarına büyüleyici bir bakış sunuyor. 1942'de Cassius Clay'de doğan Ali, kısa sürede ünlü bir atlet, düşüncelerini açıkça ifade eden bir yazar ve ilgi çekici bir siyasetçi haline geldi; Önder. Cesur, hırslı ve tamamen korkusuz olan Ali, bir gurur simgesi, bir umut efsanesi ve 20. yüzyılın en sıra dışı kültürel ikonlarından biri haline geldi.