Delphine Seyrig ve Carole Roussopoulos, 1970’lerin ortalarında çekmeye başladıkları videolarla, kadınların maruz kaldığı ayrımcılıklara dikkat çektiler. Bu ikilinin elindeki kayıtlardan, arşiv görüntüleri ve röportajlardan oluşan bir belgesel.Les Insoumuses adlı video kolektifinin kurucusu Fransız oyuncu Delphine Seyrig ve İsviçreli yönetmen Carole Roussopoulos’un dostluğunu ve aktivizmlerini konu alan belgesel, Fransa’da 1968 sonrası hız kazanan feminist hareketi resmediyor.

2009 César En İyi Belgesel. Yeni Roman hareketinin ve savaş sonrası sinemanın önemli isimlerinden olan seksen yaşındaki Agnès Varda, sık sık işlerinde kendisini kameranın önüne koymuştur. Ama bunların sonuncusu, özgeçmiş niteliğinde bir deneme, yönetmenin bir sahilde geri geri yürüdüğü sahneyle açılan "bir çiçek dürbünü, bir kolaj, bir fantezi" adeta. Sahildeyiz, çünkü biri gelip onu açsa içindeki sahillerin ortaya çıkacağını söylüyor. Yönetmen dostu Chris Marker'ın da elle çizilmiş bir kedi cismine bürünerek anlattığı Agnès'in Plajları, Varda'nın fotoğraflar, eski çekimler, film sahneleri ve günümüzde çekilen sekanslardan örülü yaşamına ve hafızasına dair derin, çekici ve dokunaklı ifadelerden oluşuyor.

Baudelaire’in şiiri ve Offenbach’ın müziği eşliğinde; baştaban, friz ve balkonlar gibi her türden mimari ögelerin bulunabildiği Paris’in çıplak ya da yarı çıplak kadın heykel sütunları üzerine bir belgesel.

Yaklaşık 20 yıl boyunca Fransız toplumu Alman İşgalinin yol açtığı ahlaki sorunları incelemeye pek istekli görünmedi ama Mayıs 1968in derin huzursuzlukları yeni bir açık sözlülüğe yol açtı. Marcel Ophüls’un belgeseli Le Chagrin et la Pitié, Clermont-Ferrand kasabasındaki olaylara odaklandı. Fransız ulusal televizyonu başlangıçta Ophülsü desteklese de daha sonra filmin yayınlanmasına izin vermedi. Bunun üzerine sanat evlerinde gösterilen film kısa sürede yılın en çok tartışılan yapımı oldu. Bu ilk gösterimleri dünya çapında bir dağıtım izledi ve savaştan kurtulmuş insanların anılarının arşiv çekimleriyle desteklenmiş dört saatlik kayıt, kısa sürede dünya sinemasının en çok beğenilen belgesellerinden biri oldu. Konuşmacıların zor, utandırıcı sorgulamalara hazırlıksız tepkileri, farklı tanıklıklar sayesinde ortaya çıkarılan yalanlar ya da çarpıtmalarla oluşturduğu duygu, adının da belirttiği gibi, kederdir.

Antropolog Jean Rouch ve sosyolog Edgar Morln’ln birlikte çektiği Chronique d’un Été - Chronicle of a Summer, bütün belgesellerin en önemlisi ve en çok anılanıdır. Türün bazı öncülerinin (Dziga Vertov ve Robert Flaherty) yarattığı gelenekleri ve teknikleri kullanan Rouch ve Morin, 1960’ların başlarında Paris’te, günlük yaşamın kalıplarını ve işleyişlerini belgeler. O dönemde 16 mm. film ekipmanı ve tekniklerinde meydana gelen bazı temel değişikliklerden yararlanan film, gitgide daha hareketli hale gelen ve "nesnel" bir aracın sağladığı, ortaya yeni yeni çıkmaya başlayan olanakları sergiler.Bazı açılardan Chronique d’un Eté’nin gözlemci bir üslubu olduğu söylenebilirse de film kendi yöntemsel ve ahlaki yaklaşımını durmadan sorgular. Bu açıdan, filmin "son halinin" gösterilmesini ve eleştirel biçimde tartışılmasını filme dahil ederek, Flaherty’nin yaklaşımını geliştirir (o da çekimlerini Nanook of the North-Kuzeyli Nanook’a, (1922), konu olan Inuit’lere göstermekte ısrarcıydı). Ayrıca Chronique d’un Été bize bazen Morin’le konuşan, diğer zamanlarda kamera önünde "var olmayı sürdüren" karakterlerinin yaşantısından anlar sunsa da aynı zamanda kendisini bilinçli bir biçimde, konu edindiği öznelerin etkileşimli karşılıklarını içine alan etnografik ya da antropolojik bir deney olarak damgalar.Belki de Chronique d’un Eté’nin en çarpıcı yanı aracısız aktarılan gerçeklik anlarını yakalama başarısından daha çok, gerçeklikle, kameranın varlığıyla dayattığı gösterinin (ya da bir gerçeklik olarak gösterinin) karışımını, eleştirel biçimde inceleyebilme kapasitesidir. Frederick Wiseman’in kamerayı ve yönetmeni silmek için büyük gayret harcayan belgesellerinin aksine, Rouch’un ve Morin’in filminde her ikisinin de varlığına ısrarla vurgu yapılır. Böylelikle kamera ve yönetmen, günlük yaşamın gözlemcilerinden ziyade, bu yaşamın inşasında ve gözler önüne serilmesinde etkin olarak gösterilir. Bununla birlikte toplama kampından sağ kurtulan Marcelline’in, son derece açık biçimde "kişisel" yorumları eşliğinde Paris sokaklarında yürümesinde, cinéma vérité türünün yaklaşmakta olan "özgürlüğü"nün izleri sezilebilir. Bu film, "dolaysız" sinemanın gücünü ve tekniklerini bir yandan biçimlendiren bir yandan da eleştirel açıdan sorgulayan, ileri görüşlü bir çalışmadır.

Sara, keçi yetiştiricisi bir ailede büyüyen genç bir kızdır. Ebeveynleri, İncil'in emirlerini titizlikle takip ederek on iki çocuğuna evde eğitim veriyor. Kız kardeşleri gibi Sara'ya da dindar bir kadın olması, erkeklere itaat etmesi ve evlenene kadar duygusal ve fiziksel saflığını koruması öğretiliyor. Sara, genç amatör boğa binicisi Colby ile tanıştığında krize girer ve şimdiye kadar bildiği tek yaşam biçimini sorgular.

Elem Klimov'un yönettiği 1980 yapımı Larisa - Larissa, 1979 yılında henüz 40 yaşında iken bir araba kazasında trajik bir şekilde hayatını kaybeden Sovyet yönetmen Larisa Shepitko'yu anmak için yapılmış bir kısa film çalışmasıdır.

Çılgın zekanın ve gösterişli samimiyetin incelenmesi. Diğer adıyla Cassius Clay, boksun en cesur, açık sözlü ve karizmatik isimlerinden biri olan Muhammed Ali'nin inanılmaz hayatına ve başarılarına büyüleyici bir bakış sunuyor. 1942'de Cassius Clay'de doğan Ali, kısa sürede ünlü bir atlet, düşüncelerini açıkça ifade eden bir yazar ve ilgi çekici bir siyasetçi haline geldi; Önder. Cesur, hırslı ve tamamen korkusuz olan Ali, bir gurur simgesi, bir umut efsanesi ve 20. yüzyılın en sıra dışı kültürel ikonlarından biri haline geldi.

Büyük yönetmen Stanley Kubrick'in (1928-1999) özel şoförü olan, Emilio ile 1971 yılında Londra'da tesadüfen tanışan ve onu işe alan, böylece otuz yıl süren derin bir dostluk kuran ve dört başyapıtın yaratılmasına yardımcı olan İtalyan Emilio DAlessandro'nun inanılmaz hikayesi. İdeal seyahat arkadaşlarını evlerinden uzakta bulan, birbirine karşıt görünen iki kişinin dokunaklı hikayesi…

Stanley Kubrick'in kariyeri ve hayatı resimler, filmlerinden klipler, eski ev filmleri, meslektaşlarının yorumları ve Tom Cruise'un anlatımıyla ele alınıyor.

İran'lı kadın şair Füruğ Ferruhzad (Forugh Farrokhzad)'ın 1962 yılında çektiği ilk ve tek film olan Khaneh Siah Ast (The House is Black) - Ev Karadır, 20. yüzyıl İran şiirinin en büyük isimlerinden olan ve 1967 yılında henüz 32 yaşındayken bir trafik kazası sonucu hayatını kaybeden Ferruhzad ile birlikte, o dönemde toplumdan tecrit bir bölgede yaşayan cüzzam hastalarının arasında insana dair, dünyaya dair şiirsel, ruhani ve aynı zamanda sarsıcı bir yolculuğu konu ediniyor.

Amerikan tarihinin olağanüstü bir dönemindeki cesaret ve tehlikeyi, gurur ve tutkuyu canlı bir biçimde aktaran, içten bir epik. Dünya, 1968'le 1972 arasında, Amerika'nın Ay'a gönderdiği her uzay aracını hayranlıkla izledi. Ay'ın yüzeyinde yalnızca 12 Amerikalı yürüdü ve onlar dışında, bugüne dek başka bir dünyaya ayak basmış hiçbir insan yok. Şimdi ilk ve büyük olasılıkla son kez, Ayın Gölgesinde, çoğu daha önce hiç görülmemiş özgün NASA çekimlerinden görüntüleri, hala hayatta olan astronot söyleşileriyle birleştiriyor.

Dusan Makavejev'in yönettiği Nevinost Bez Zastite (Innocence Unprotected) - Korumasız Masumiyet, Belgrad'ın Nazi işgali sırasında uzun metrajlı bir film çeken ve bu nedenle kurtuluştan sonra bazı sorunlar yaşayan ünlü Sırp atlet ve sinema tutkunu hakkında belgesel.

Cove belgeseli ile Oscar kazanan yönetmen Psihoyos, bu sefer yok olmaya yüz tutmuş canlı türlerini korumaya çalışan bir grup aktiviste odaklanıyor. Bu yüzyılın sonuna kadar dünyadaki türlerin yaklaşık yarısının yok olacağının öngörüldüğünü düşünürsek, bu belgeselin farkındalık yaratması açısından oldukça önemli olduğunu söylenebilir.

Hayli bilgilendirici ve oldukça şaşırtıcı! “Şirket” bir yandan günümüzdeki modern şirketlerin kuruluş, yapı, gelişim aşamalarına özgün bir perspektif getirirken, bir yandan da bu kuruluşların yerküre üzerinde ekonomik, siyasi ve kültürel etkilerini ele alıyor. Kurumların günlük hayatımızı nasıl etkilediğini anlatıyor ve bunun yanı sıra kurumsal tahakküme karşı mücadele veren birey ve grupları inceliyor. “Şirket”, kurumların pazar ekonomisine dayalı toplumlarda refah düzeyini yükselten ana etkenlerden biri olarak değerini koruyabilmesi ve varlığını uzun vadeli sürdürebilmesiyle ilgili bir çok soruyu gündeme getiriyor. Film, şirket yapısının kamusal ürünler üzerindeki etkisiyle ilgili endişelere dikkat çekerken üretim süreçlerinin genelin refahı için daha iyi nasıl organize edilebileceğini sorguluyor.

Cobra Gypsies Documentary, Kuzey Hindistan'ın Rajasthan kırsalında yaşayan göçebe Kalbeliya kabilelerinin muhteşem antik kültürüne çağdaş ve renkli bir pencere sunuyor. Belgesel, günümüz Avrupa'sında yaşayan modern Roman Çingenelerin ataları olan bu egzotik görünümlü insanların sonsuz dans kültürlerini, senkoplu müziklerini, yılan çekiciliğini, renkli modalarını ve göçebe yaşam tarzlarını araştırıyor.

Karamsar filmleriyle ünlü İsveçli yönetmen Ingmar Bergman, sadece yaşadığı coğrafyayı ve yaşadığı çağı etkilemiş bir yönetmen değil, bundan çok daha fazlası. Avrupa sineması içerisindeki etkileriyle beraber bütün dünyaya yayılmış olan fikirleri, sinema içerisinde yapmış olduğu sorgulamaları, kendine özgü melankolik varoluşsal kimliği ile sinema tarihinin yapı taşlarından biridir. Usta yönetmen Margarethe von Trotta'nın gözünden Ingmar Bergman'ın hayatının belgeseli...

Mourir à Madrid (To Die in Madrid) - Madrid'de Ölmek, Frédéric Rossif'in yönettiği, İspanya İç Savaşı'nı konu alan 1963 Fransız belgesel filmidir. Belgesel, İspanya İç Savaşı ile ilgili birçok makaleyi bir araya getiriyor ve farklı bakış açılarını bir araya getirerek, Franco rejimi sırasında İspanyolların çektiği acıların sürekliliğini temsil etmeyi amaçlıyor. Federico Garcia Lorca'nın ölümü, Guernica, Madrid'in savunması, Uluslararası Tugaylar bu belgede yer alan maddelerden bazılarıdır.

Dear America: Letters Home from Vietnam, Vietnam Savaşı sırasında Amerikalı askerlerin, denizciler, havacılar ve denizciler tarafından memleketlerindeki ailelerine ve arkadaşlarına yazılan gerçek hayattan mektupları belgeliyor.

2018'de dünyayı sarsan büyüleyici, her şeye rağmen hikayenin bir tarihi: Kuzey Tayland'daki su basmış bir mağaranın derinliklerinden on iki çocuk ve koçlarının cesurca kurtarılması.

Yemen’in devrim gibi samimi bir portresi, Yemen’in değişen zamanları hakkında akıllı bir yorumcu olan tur rehberi lideri Kais’in gözünden anlatılan, devrimin bilinmeyen yoldan yansıması, kaybolması, öfkesi ve umudunun keskin anlarını sunan bir portre ortaya çıkıyor.Yönetmenin, Arap Baharı esnasında Yemen gerçeğini ele aldığı filmin alışılmadık ana karakteri, bizlere dumanı tüten bir devrim boyunca rehberlik ediyor.

Çekimi üç yıldan fazla süren “Çöplük/Wasteland”belgesel, ünlü sanatçı Vik Muniz’i Brooklyn’deki evinden memleketi Brezilya’da Rio de Janeiro’nun dışında bulunan dünyanın en büyük çöplüğü Jardim Gramacho’ya kadar izliyor. Muniz, burada bir “catador” grubunun fotoğraflarını çekiyor. Muniz’in başlangıçtaki amacı çöplerle birlikte catadorları görüntülemektir. Ancak bu ilham verici karakterlerle yaptığı işbirliği ile onların hayatlarına dahil oluyor. Catadorlar kendilerine umut olan Muniz sayesinde yeniden hayal etmeye başlıyorlar. Yönetmen Lucy Walker yardımcılarıyla birlikte tüm süreç boyunca sanatın dönüştürücü gücü ve insan ruhunun simyasının etkileyici kanıtlarını ortaya koyuyorlar.

1966 yılında Dieter Dengler vurulmuş, yakalanmış ve daha sonra kaçmayı başarmıştır. Yalınayak bir şekilde musonlardan, sülüklerden ve köylülerden kaçan Dengler kurtarılır. Artık 60 yaşlarını süren ve Tamalpais dağında yaşayan Dengler hikayesini anlatır: Alman bir delikanlı 2. Dünya Savaşı’ndaki bombalamalardan, savaş sonrası fakirlikten sağ çıkar ve bir demircinin yanında çırak olur. 18 yaşında göç eder ve Amerikan Hava Kuvvetleri’nde patates soymaya başlar. Daha sonra California’ya gider, üniversiteye ve sonra uçmayı öğrenmek için Donanma’ya kaydolur. Hayatı boyunca türlü acılar yaşamış sessiz bir adam hikayesini anlatır: savaş, yakalanma, korkunç koşullar, kaçış ve mucizevi kurtuluş. Bu gücü kendisinde nasıl buldu? Bu anılarla nasıl yaşayabiliyor?

Ne yazık ki Orwell’dan bize kalan görsel veya işitsel hiçbir kayıt bulunmuyor, dolayısıyla belgeselde de onun arşiv görüntüleri yer almıyor, ama Chris Langham etkileyici performansıyla Orwell’ı canlandırarak, Orwell’ın kitaplarında geçen cümleleri birebir ifade ederek kelimenin tam anlamıyla Orwell’a hayat veriyor.Orwell’ın küçüklüğünden ölümüne dek hayatının önemli dönemlerini ve bu dönemlerde sahip olduğu fikirlerini (yazılarına tamamen sadık kalarak) aktaran bu belgeselde, hemen hepimizin ismini duyduğu ama yaşamını ve kişiliğini pek az bildiği bu önemli yazarın dünyasını canlı kanlı bir biçimde görüyoruz. “Orwell nasıl biriydi?” diye merak eden biri için oldukça doyurucu olacağını düşünüyorum bu belgeselin."Ümid Gurbanov"

Kirby Dick ve Amy Ziering’in birlikte yönettiği Derrida belgeselinde ünlü Fransız felsefeci Jacques Derrida (1930-2004) dışında, ailesi ve yakın çevresinden Marguerite Derrida, René Major, Chantal Major, Avital Ronell, René Derrida, Eddie Yeghiayan gibi isimler de yer aldı.

Son on yılda, bundan daha etkileyici, gerçeküstücü ve tedirgin edici bir belgesele rastlamadım. Werner Herzog, Öldürme Eyleminin kaba kurgusunu gördükten sonra. Öldürme Eylemi, karaborsada sinema biletleri satan Anwar ve arkadaşlarının ufak ‘sinema çetesi’nin, daha sonra milyonlarca kişinin öldürülmesinden sorumlu paramiliter, aşırı sağcı bir örgüte dönüşmesini anlatıyor. Komünist olduğu varsayılan milyonlarca entelektüel ve Çinli azınlık 1965 yılında meydana gelen askeri darbe süresince grubun yaptığı katliamlar sonucunda yaşamlarını yitirir. Anwar, şimdilerde konforlu ve rahat bir yaşam sürmekte, örgütün kurucu rol modeli olmanın keyfini çıkarmaktadır. Film boyunca, Anwar ve arkadaşları yaptıkları katliamları bütün sıradanlığıyla anlatırken, diğer yandan da bu anları tüm tuhaflıklarıyla, çok sevdikleri eski Amerikan filmlerinden sahnelermiş gibi canlandırıyorlar...

Eşsiz görüntüleriyle ve sert tarzıyla modern savaşların korkunç sonuçlarını anlatan Tears of Gaza - Gazze'nin Gözyaşları, aynı zamanda dramatik bir savaşın ardından kadın ve çocukların günlük hayatlarına devam etme çabalarını da gözler önüne seriyor. Bu insanların çoğu duvarı ve çatısı olmayan çadırlarda ve harabelerde yaşamaktadır. Hepsinin paraya, yemeğe, suya ve elektriğe ihtiyacı vardır. Bazıları aile üyelerini kaybetmiş veya çocukları yaralanmıştır. Savaş, çatışmaları çözüp barış sağlayabilir mi? Film, savaş ve ateşkesten sonraki dönemde üç çocuğun yaşadıklarını konu ediniyor.

Birçok insana göre Roger Ebert, Amerikanın en etkili sinema eleştirmenlerinidir. Dünyanın da en tanınmış sinema yazarlarından biri olan Ebert, 4 Nisan 2013 tarihinde, uzun zamandır savaştığı kansere yenik düşüp hayata veda etti. Chicago Sun-Timesda sürdürdüğü 45 yıllık yazarlık ve televizyonda Gene Siskel ile yürüttüğü programcılık kariyerlerininin yanı sıra Pulitzer Ödülü sahibi de olan Ebert, 2011 yılında otobiyografisi Life Itselfi yayınlamıştı. Yönetmen Steve James bu kitaptan uyarladığı filminde ünlü eleştirmenin hayatı ve kariyerini beyazperdeye aktarıyor.

Yönetmen Spike Lee, David Byrne'ın Broadway şovu American Utopia'yı filme alıyor. Gösteride Byrne'ın Talking Heads parçalarından birçoğunun yanı sıra onun solo parçaları ve diğer insanların çalışmalarının versiyonları yer alıyor. Byrne, özellikle sosyal konularda tüm şarkıları anlatımla birbirine bağlar.

David Bowie’nin yaratıcı, müzikal ve ruhsal yolculuğunu keşfe çıkan Moonage Daydream için “belgesel” ya da “biyografi” tanımlarının ötesinde sinematik bir deneyim yorumu yapılıyor. Yalnızca yaşamı ve müzisyen kimliği değil; dans, resim, heykel, sinema ve tiyatro gibi farklı disiplinlerdeki büyüleyici üretim biçimleri de ele alınmakta.

“Eğer sinema bir din olsaydı, burası da Vatikan olurdu. Şu anda arzın merkezindeyiz.” Bu sözler, Kasım 2011’de buz gibi bir gece vakti Bergman’ın Farö Adası’ndaki evine girerken, ünlü yönetmen Alejandro Gonzales Innaritu’nun dudaklarından dökülüyor. Belgeselde, efsanevi yönetmen Bergman’ın bu adadaki efsanelere konu olan evine adım atıyoruz. Bergman ölünce geriye devasa bir VHS film koleksiyonu bırakmıştı. Koleksiyonda yer alan filmlerin yönetmenleriyle el ele, bu benzersiz ustanın yaşamını, adasını, en önemli filmlerinden bazılarını ve hem diğer yönetmenler, hem de genel olarak sinema tarihi üzerinde bıraktığı izleri inceliyoruz.

Ingmar Bergman: Om Liv Och Arbete (Ingmar Bergman on Life and Work), Jörn Donner'in Bergman'ın film ve tiyatro çalışmalarına vurgu yaparak Ingmar Bergman ile derinlemesine röportajını ekranlara getiriyor. Bergman'ın kişisel hayatı ve din, aile ve kayıp hakkındaki düşünceleri de tartışılıyor.

Ennio (The Glance of Music), yirminci yüzyılın en etkili ve üretken müzisyenleri arasında yer alan ve 500'den fazla film müziğine imza atan iki Oscar ödüllü besteci Ennio Morricone'nin kapsamlı bir portresi. Belgesel, Maestro'nun hikayesini Tornatore ile yaptığı uzun bir röportajda ve Bernardo Bertolucci, Giuliano Montaldo, Marco Bellocchio, Dario Argento, Taviani Kardeşler, Carlo Verdone, Barry Levinson, Roland Joffé, Oliver Stone, Quentin Tarantino, Bruce Springsteen, Nicola Piovani, Hans Zimmer ve Pat Metheny gibi sanatçı ve yönetmenlerin yorumlarıyla anlatıyor ve daha önce karşımıza çıkmamış arşiv görüntülerini kullanıyor.Film ayrıca, Morricone'nin satranç tutkusu gibi daha az bilinen yönlerini ve “İyi, Kötü ve Çirkin” temasına ilham veren bir çakalın uluması gibi bazı müzikal sezgilerinin kökenini ortaya çıkarmayı amaçlıyor.

1917 Şubat ve Ekim ayları arasında, bir zamanlar ebedi olduğu düşünülen Rusya İmparatorluğu devrime sürüklenir. Büyük Savaş'ın yorgunluğuyla beslenen halkın birden ortaya çıkan isyanı... Petrograd'da görev yapan bir gazetecinin o dönemde kaleme aldığı ve bu döneme yeni bir ışık tutan dokuz aylık umutlar, özgürlük ve demokratik özlemler… Kısmen renklendirilmiş eşsiz arşiv görüntüleri sayesinde bu belgesel, 20. yüzyılın bu önemli dönüm noktasını başka bir açıdan yeniden anlatmayı amaçlıyor.

Sinema tarihini araştıran olağanüstü 15 bölümlük belgeselinin son bölümü, Filmin Hikayesi: Bir Odyssey. Mark Cousins, covid krizinin "öncesi" ile "sonrası" arasında bir köprü kuruyor.Mark Cousins, farklı filmleri araştırırken, teknolojinin yeni bir yüzyılda sinemanın seyrini nasıl değiştirdiğini ve Covid'in süreci nasıl sürdürdüğünü anlatırken umut ve iyimserlik sunuyor.

Fidel Castro’nun devrimle başa geçmesinden sonra Agnès Varda’nın Küba ziyaretinde çekilen fotoğraflarla oluşturulmuş özel bir kurgu. Varda’nın devrim sonrası toplumsal ve kültürel ortamı incelediği siyah beyaz bir belgesel.Küba Devrimi’nden 4 yıl sonra, Agnès Varda adayı ziyaret ederek değişimin kaydını tutuyor. Eve dönerken yanında 1.800 kadar fotoğraf getiren Varda, bunlarla neşeli ve dinamik bir film kurgularken, fotoğraf ve sinema arasındaki sınırda dolanıyor, bir yandan da devrimin etkisine bizi tanık ediyor.

Amerika'nın en etkili ve ünlü film yapımcılarından ve komedyenlerinden biri olan Buster Keaton'ın hayatı ve kariyerine yönelik bir anma belgeseli.

Jonas Mekas'ın günlük hayatın küçük anlarını, anıları ve şiirsel görüntüleri kaydettiği kişisel sinema denemesi olarak bilinir. Yönetmen Jonas Mekas, 30 yılı aşkın özel ev filmi çekiminden uzun metrajlı bir anlatı oluşturarak kişisel hayatına samimi bir bakış sağlıyor.

Jonas Mekas'ın yönettiği Diaries Notes and Sketches (Walden) belgeselinde, 6 film makarası içinde benlik, aile, arkadaş, çift ve idol gibi hayat hakkında bir çalışma gerçekleştiriliyor.

1976 yapımı belgesel Lost, Lost, Lost; Jonas Mekas'ın, New York'ta bir hayat kurarken ve bir sanat topluluğu keşfettiği ilk yıllarını belgeliyor.