Sorumsuz grafiti sanatçısı Daniel, en az onun kadar umursamaz Franc adında bir kız, Dede yani Roger, uykusuzluk çeken bir yargıç ve küçük bir Fiat 500 hakkında bir öykü. Franc ve Daniel, sorumluluktan ve bağlanmaktan alabildiğine kaçar, Dede ise bütün kurallara uymak ister; bir yargıç, Daniel’i duvarlara yazı yazmaktan suçlu bulur ama adliyeden çıkar çıkmaz, işini, ailesini, her şeyi geride bırakmaya karar verir.

Arkansas'taki Wakefield cezaevinde bazı olaylar gelişmektedir. En hafifi rüşvetle başlayan bu olumsuzluklar zincirinin dışarıya yansımayan halkaları, işkence, cinayet, yolsuzluk, cinsel taciz vb.den oluşmaktadır. İdealist biri olan Henry Brubaker (Robert Redford), cezaevine müdür olarak atanır. Ancak görevine normal yollardan başlamak yerine içeriye bir tutuklu kılığında girerek olayları kendi görmek ister. İnsan haklarına yönelik çabaları, mahkumlar arasında destek bulan Brubaker, cezaevi yönetiminin ve valinin hedefi haline gelmiştir.

Nil kenarında yevmiyeli işçi çalıştırılan tarlalardan birinde bir sabah yeni doğmuş ölü bir bebek bulununca, herkes bu bebeği kimin doğurup ölüme terk ettiğini araştırmaya başlar. Köy ağasının naibi köyde kimsenin o sıralar hamile olmadığını öğrenince bütün gözler, tarlaya çalışmak üzere gelen taşralı göçmenlere çevrilir. İskenderiye'nin fakir köylerinden birinde yaşayan Abdullah ve Aziza çifti, tarlalarda yevmiyeli olarak çalışarak iki çocuklarının geçimini sağlamaktadır. Zayıf bünyeli olduğu için sık sık rahatsızlanan Abdullah'ın hastalığı artınca Azize bir süre kendi başına çalışmaya mecbur kalır.

Manon des Sources (Manon'un Pınarları) Jean de Florette filminin devamıdır... Papet(Yves Montand), Soubeyran ailesinin neslinin devamı için Ugolin'e (Daniel Auteuil) baskı yapmaktadır. Ugolin'in gönlünde güzel Manon (Emmanuelle Béart) bulunmaktadır. İşin dramatik yanı ise Manon seneler evvel arazisini almak istedikleri Jean de Florette'in küçük kızıdır. Manon dağlarda keçilere çobanlık yaparak yaşamaktadır. Vahşi bir yaşam süren Manon'un sosyal ilişkileri sıfırdır. Film teması bu defa aşk ve intikam üzerine kurulmuştur. Manon, ailesinin elinden dalavereyle alınan toprakları geri kazanmak istemektedir, yalnız gerçeği bilen kendisinden başka kimse yoktur. Ugolin için hayattaki en önemli şeyler yetiştirdiği göz alıcı karanfiller ve Manon'dur. Ugolin'in filmdeki rolü ilk filmde olduğu gibi basit düşünen, saf ama amcası Papet'e uyan bir köylüdür. Saf olan aşkı derin bir umutsuzluğa düşer. Filmin can alıcı noktası ikili insan ilişkilerinin doğa ile süslenmesidir. Köy yaşamının zorlukları, susuzluk ve aşk bizi yine ilk filmde olduğu gibi hüzünlü bir yolculuğa çıkarmaktadır...

+ 18. Amsterdam'a isteyerek veya mecburen gelen 6 kişinin isteyerek veya istemeyerek kesişen hayatları sonucunda birbirlerinin yaşamlarında bıraktıkları kalıcı etki konu ediliyor * İsmi ile ironik filmde, altı farklı öykünün şaşırtıcı bir gerçeklik ve kurguyla kesişmesi oldukça etkileyici. Faşizmi anlamayı kolaylaştırırcasına, mutlu aile babasının uygun ortamda nasıl bir canavara dönüşebiliyor olduğunun gösterilmesi ve güç karşısında hissedilen çaresizliğin uygun müzik ile de duyumsatılmasıyla önemli bir film çıkmış ortaya * Son zamanlarda seyrettiğim en iyisi..Siz de benim gibi keşisen hayatları anlatan filmleri (Amores perros, Crash , 21 Gram vb.) filmleri seviyorsanız bu filmi de mutlaka görün.

Öğrencilerin sesini yükseltmeye başladığı, o ünlü 68 Baharı’ndayız. Isabelle ve erkek kardeşi Theo, bohem aileleri tatilde olduğu için Paris’te yalnız kalmışlardır. Matthew isimli Amerikalı bir öğrenciyi evlerine davet ederler. Üçünün de ortak özelliği ise filmlere olan düşkünlükleridir. Zamanla, konukla aralarındaki ilişki tutkularının peşinden cinselliği tüm yönleriyle keşfedecekleri arzu dolu bir oyuna dönüşür. Dışarıda ise devrim sesini çoktan yükseltmeye başlamıştır.

Kırmızı Balonun peşine takıldığı küçük Simon annesi Suzanne ile tek odalı bir dairede yaşar. Bir kukla tiyatrosunda ses sanatçılığı yapan Suzanne, çocuğunu yalnız yetiştirmenin getirdiği baskıyı göğüslemeye çalışır. Simona bakması için Song adında sinema öğrencisi Çinli bir kız bulur. Suzanne, ara sıra oğlunu ihmal ettiğini hatırlar ve suçluluk duygusuyla onu şımartır. Ancak aşağı kattaki kiracısı ve ayrıldığı eşi ile yaşadığı sorunlar, oğlunun duygusal dünyasını anlama çabalarını gölgeler.

1961 yılında Cumhurbaşkanı Cemal Gürsel, yerli üretim bir otomobil yapılmasını emreder ve görevin TCDD işletmesine verildiğini açıklar. Hemen işe girişen 23 mühendisin önünde bu otomobili yapmak için Cumhuriyet Bayramı’ na kadar yalnızca 130 gün vardır. “Devrim” adı verilecek olan bu arabayı üretmek için 23 mühendis, kariyerlerini ve aile hayatlarını riske atarak zamanla, yoklukla, politikayla, karşılarına çıkan sayısız engelle baş etmek zorunda kalırlar. “Benzini bitti diye yolda kalan araba” etiketiyle unutulan “Devrim”in hikayesinin bilinen ve bilinmeyenlerinin anlatılacağı “Devrim Arabaları” filminin senaryosunu, Murat Dişli ve Tolga Örnek 2 yıllık bir araştırma sonucunda oluşturmuşlar.

İsveçte monarşi kaldırılmış ve şehrin göbeğindeki kraliyet sarayı bir modern sanat müzesine dönüştürülmüştür. Müzenin baş küratörü Christian, modern dünyanın tüm gerekliliklerini ve aynı zamanda kendine özgü duyarlılıklarını yerine getiren bir adamdır. Ancak hayatı rayından çıkmak üzeredir: telefonunun çalınmasından sonra yaptığı hareketler, onu utanç verici durumlara düşürür. O sırada müzede sergilenecek Arjantinli bir sanatçının yeni enstalasyonu Karenin tanıtımını yapacak halkla ilişkiler şirketi çok provokatif bir kampanya hazırlayınca tam bir kargaşa ortamı oluşur. Christian ve müze için varoluş amaçlarını sorgulamaları gereken bir ortam oluşmuştur.

Kasvetli ve uzun bir gecede bir kadınla bir erkek küçük bir köprünün üzerinde karşılaşırlar. Çekingen ve yalnız bir memur olan Mario (Marcello Mastroianni) yeni geldiği bu şehirde aylak aylak dolaşmaktadır. Natalia (Maria Schell) ise bir yıl önce ayrıldığı sevgilisi (Jean Marais) ile o gece köprüde buluşmayı ummaktadır. Her iki yanlız insan da birbirlerine ilgi duymaya başlarlar. Beklenen sevgili o gece gelmez. İki yanlız insan üç gece daha buluşurlar. Bu buluşmalarda Natalia Mario’ya hayatını anlatır, gençliğinin nasıl boşa harcandığından bahseder, kiracıları olan adama nasıl aşık olduğunu anlatır. Aşık olduğu bu adam bir denizcidir ve bir yolculuğa çıkıp bir yıl sonra döneceğine söz vermiştir. Söz verdiği saatte köprüye gelmeyen denizcinin bir otelde kalıyor olabileceğini düşünen Natalia, Mario’dan ona bir mektup götürmesini ister. Mario ise mektubu yırtıp atar ve sonraki buluşmalarında da Natalia’yı denizcinin dönmeyeceğine ikna etmeye çalışır. Ancak dördüncü gece beklenen gizemli yabancı ortaya çıkınca Natalia hemen kendini onun kollarına atar.İyi seyirler..

Arkadaşların belki de annelerden daha önemli olduğu bir yaşta, 10 yaşındaki Sun okulda dışlanmış bir çocuktur. Yaz tatili sırasında kasabaya yeni taşınan Jia ile tanışır. Sun, Jia'ya mahalleyi gezdirdikçe ve birbirlerinin evlerinde oynayıp sırlarını paylaştıkça en iyi arkadaş olurlar. Ancak yeni dönem başladığında Jia, Sun ve diğer çocuklar arasında garip bir hava olduğunu fark eder. Jia havalı çocuklar grubuna girmeye çalışır ve Sun'dan uzaklaşmaya başlar. Çocukların yetişkinlerden belki de daha karmaşık ve hassas dünyasında, iki kız birbirlerini incitir ve birbirlerinden incinirler.

Tükenmiş, alkolik gazeteci Winkiel, 1980 Gdansk tersanesi grevinin karizmatik lideri ve güçlü bir hatip olan Maciek Tomzyk’in eylemlerini araştırmakla görevlendirilir. Genç ruhlu bir radikal olarak tanınıyor olmasından faydalanarak Tomzyk’le dayanışma içindeymiş gibi görünse de asıl amacı parti önderlerinin umduğu şekilde Tomzyk’in kirli çamaşırlarını ortaya çıkarmaktır. Ama sendika liderinin arkadaşlarıyla ve gözaltına alınmış eşi Agniezska ile yaptığı röportajlarda, Tomzyk’in çektiği çileleri, 1970 yılında hükümetin işçilere yaptığı saldırılarda babasının öldüğünü öğrenen Winkiel’in geçmiş idealizmi yeniden canlanır ve kariyerini riske atmak uğruna grevcilerin yanında yer alır.Yalnızca önemli bir tarihi belge değil, aynı zamanda muazzam bir aşk hikayesi ve idealizm ve uzlaşma üzerine zamansız bir inceleme. Öfke, şiir, insanlık ve duygu dolu büyük bir film. 1981’de Altın Palmiye kazandı ve Wajda’nın Polonyadaki rejim tarafından istenmeyen kişi ilan edilmesine neden oldu.

Filmin başında Hannes, 67 yaşında ve 37 yıl okul bekçiliği yapmışken işteki son gününün acısını yaşıyor; öncesinde ise Vestmannaeyjar takımadalarında balıkçılık yapıyordu. 1973'teki Eldfell volkanik patlaması onu ailesini anakaraya taşımaya zorladı. Emeklilik kolay gelmiyor ve Hannes'in bir süredir eşinden ve ailesinden uzaklaştığı belli. Güncel bir not olarak, kızı Telma yeni bir banka da kredi yöneticisi olarak terfi etti - bu durum babasını tiksindiriyor. Oğlu Ari boşanmış, ama genelde küçük oğlu ile birlikte. Ailenin matriği Anna ise en çok çeken. Kocası tarafından gerçekten seviliyor, ama çocukları etraftayken onun hoşgörüsüzlüğüne ve değişken ruh haline katlanmak zorunda kalıyor. Hannes eski balıkçı botunda neredeyse batmanın eşiğine gelince yumuşamaya başlıyor ve onunla Anna arasında bir yakınlaşma oluyor - ama bu, Anna'nın çok ağır bir felç geçirmesiyle hemen bir trajediye dönüşüyor. Ardından gelen, Hannes’in hayatın ona sunduğu şeylerle nasıl yüzleştiğine dair derin bir inceleme: eşine bir bakım evinde değil, evde bakmak. 'Volkan' aslında Hannes'in kendisi; dışarıdan soğuk ve gri görünen, içinde duyguları karmaşa içinde patlamaya hazırlanan bir adam.

Hye-Young, Amsterdam'da yaşayan genç ve güzel bir ressamdır. Şehrin en kalabalık meydanında insanların resmederek ve kendi tablolarını satarak geçimini sağlamaktadır. Park Yi ise, şehirde uluslar arası uyuşturucu trafiğinde önemli rol oynayan Kore mafyasının emrindeki bir kiralık katilidir. Park Yi, bir papatya tarlasında resim yaparken gördüğü Hye-Young'a aşık olur.. Onun çalıştığı meydanı karşıdan net bir biçimde gören bir daire kiralar ve her gün onu izler. Fakat kendini gösterme cesaretini kendine bulamaz. Bunun yerine her gün saat 4:15'de onun dükkanının önüne bir demet papatya bırakıp, "çiçekler" diye bağırıp ortadan kaybolmaktadır. Bu gizemli hayranından her gün aynı saatte çiçekler alan Hye-Young, hiç görmediği bu adama aşık olacaktır...

10 yaşındaki Sun, belki de arkadaşların annelerden daha önemli olduğu bir dönemde okulda dışlanmış bir çocuk. Yaz tatilinde, kasabaya yeni gelen Jia ile tanışıyor. Sun, Jia'ya mahalleyi gezdirirken, evlerinde oynuyorlar ve sırlarını paylaşıyorlar; en iyi arkadaş oluyorlar. Fakat yeni dönem başladığında, Jia, Sun ile diğer çocuklar arasında garip bir hava olduğunu fark ediyor. Jia, popüler çocuklar grubuna girmeye çalışıyor ve Sun'dan uzaklaşmaya başlıyor. Belki de yetişkinlerden daha karmaşık ve hassas bir çocuk dünyasında, iki kız birbirlerini incitiyor ve yaralıyor.

Uyku ve uyanıklık, zihin ve maddenin ikiliğini temel alan, günlük dünyada belirsiz bir aşk hikayesi.Kendi sakin hayatında kendi halinde biri olarak yaşayan Endre bir mezbaha firmasında finans direktörü olarak çalışmaktadır. Şirkete yeni gelen Maria hastalıklı derecede asosyal, kendi halinde bir karakterdir. Endre de içine kapanık biri olmasına karşın Maria'dan hoşlanmıştır ve bunu kimseye söyleyememektedir. Şirketin psikiyatrı ise bu iki kişinin aynı düşleri gördüğünü fark edince onları birbirleri ile tanıştırır ve ikili arasında garip bir ilişki başlar.

"Respiro" (Nefes Alıyorum), 2002 yapımı bir film olup, Cannes Film Festivali'nde 3 önemli ödül kazanmıştır. Film, Sicilya'da yaşayan bir kadının hayatının zorluklarını ve toplumun beklentilerine karşı duruşunu konu alır. Eleştiriler, filmin görselliği ve güçlü karakterizasyonu ile öne çıktığını, ayrıca Sicilya kültürünün etkili bir şekilde yansıtıldığını belirtmektedir. İzleyicilere sunulan duygusal derinlik ve atmosfer nedeniyle, film genel olarak olumlu yorumlar almıştır.

19. yy sonlarında geçen film, karısı ile sevgilisi arasında kalan soylu bir erkeğin çaresizliğini konu ediyor. Film, sinema diliyle, Visconti estetiğinin son örneği olmasıyla ilgi çeker. Fakat yönetmen filmde kişilerin toplumsal konumlarına değil, bireysel dünyalarına ilgi duyar..

Shell İskoçya’da şehirden uzakta bir petrol istasyonunda büyümüş genç bir kızı anlatan bir yol filmi. Küçükken annesi tarafından terk edilen Shell ölüm döşeğindeki babasına bakmak için kalmıştır ama artık bu güzel ama ıssız yerde kapana kısılmış gibi hissetmeye başlamıştır. Günlerini petrol istasyonunu işleterek, babasına bakarak ve yerli bir tamirciyle takılarak geçiren Shell’in hayatı istediği gibi değildir. Bir gün istasyona bir satış elemanı gelir ve Shell’e onu yolun sonuna götürecek ve kaçma isteğini arttıracak bir teklifte bulunur...

19. yüzyılda ünlü bir ailenin oğlu olan tembel ve yeteneksiz bir Kabuki oyuncusu, kardeşinin süt annesi Otoku’ya âşık olur. İlişkilerine karşı çıkan ailesi, Otoku’yu evden kovar. Bunun üzerine Kikunosuke de hayatını onun sanatını geliştirmesine adayacak ve bu uğurda ölecek olan Otoku’nun ardından gidecektir...Göz kamaştıran bir zarafet ve titizlikle yapılan; ve kadınlara fedakar kurbanlar rolünü biçen toplumsal yapıya güçlü bir saldırı niteliği taşıyan Zangiku Monogatari (The Story of the Last Chrysanthemum) - Son Krizantemlerin Öyküsü, Kenji Mizoguchi’nin en önemli filmleri arasında sayılır. Mizoguchi’nin uzun planları, anlatıdaki olayların amansız mantığını gittikçe genişleyen ve karmaşıklaşan bir yapıda gözler önüne sererek yavaşça akar. Konumlarını iktidarın kalıpları içinde tanıyan karakterler korku, dehşet, üzüntü ya da isyanla tepki verirken, film düşünmeye ve içselleştirmeye zaman bırakır. Mizoguchi, kumpanyanın göçebeliği ve kahramanın sanatsal mükemmelliğe giden yolu gibi metaforik yolculukların altını çizerek anlatıyı iki aşamalı bir metaforik süzgeçten geçirir. Çünkü yönetmene göre, sinema da tiyatro da güzelliği damıtmaya ve trajik kavrayışa ulaşmaya yarayan araçlardır.

Yüzü tıpkı bir maskeyi andıran genç Rocky Dennisin gerçek yaşam öyküsünün anlatıldığı bu olağanüsttü filmde anne Rustyi canlandıran Cherde ilk başrolüyle izleyicilerin karşısına çıkıyor. Rustynin tutku dolu sevgisi ve azmiyle Rocky bir yandan acının, yalnızlığın ve önyargının verdiği acıyla mücadele etmeyi öğrenirken bir yandan da sınıf arkadaşları ve öğretmenleri için ilham kaynağı olur. İçtenliği ve duygusallığı en büyük silah olarak kullanan yönetmen Peter Bogdanovich, muhteşem performanslarıyla Cher, Eric Stoltz ve güçlü senaryosuyla Bob Seger, hepimizin içinde saklı olan o duygusal kahramanı ortaya çıkararak bütün övgüleri hak ediyorlar.

25 Aralık 1985'te hırsızlar Meksika Antropoloji Müzesi'ne girdiler ve ülkenin en değerli hazinelerini alıp götürdüler. Bu müze, Meksika'nın en saygın, en bilinir, neredeyse kutsal mekânlarından biriydi. Bu olay, tarihin en büyük müze soygunlarından biriydi. Yetkililerin soyguncuları uzun süre bulamadı, zaten ipucu da yoktu. Seneler sonra, müzeyi talan edenlerin 30'lu yaşlarında 2 veterinerlik fakültesi öğrencisi oldukları anlaşıldı. Alonso Ruizpalacios'un birçok festivalde ödüllendirilen Güeros'tan sonra çektiği ilk film olan Museo, Meksika'nın bu en kötü şöhretli soygununu içeriden bir bakış açısıyla anlatıyor. Filmin senaryosunun yazım sürecinde soyguna bir şekilde bulaşanlarla da görüşmeler gerçekleştirildi. Başrollerden birini üstlenen Gael Garcia Bernal, aynı zamanda filmin yürütücü yapımcılarından. Filmin çekimleri 90 gün boyunca Mexico City, Acapulco ve Palenque'de yapıldı ve Antropoloji Müzesi'nde çekim yapılmasına ilk kez izin verildi.

**Mädchen in Uniform (1931)**, Leontine Sagan’ın yönettiği ve devrim niteliğindeki temalarıyla sinema tarihine damga vuran bir Alman yapımı. Film, katı disiplinle yönetilen bir kız yatılı okulunda, genç bir öğrencinin öğretmenine duyduğu romantik hisleri konu alır. Baskıcı toplumsal normlara ve otoriteye karşı güçlü bir eleştiri sunan yapım, aynı zamanda sevgi, bireysellik ve özgürlük gibi evrensel temaları işler. Dönemine göre cesur bir şekilde eşcinsel alt metinlere yer veren **Mädchen in Uniform**, hem içerik hem de sinematografik estetik açısından öncü bir yapıt olarak kabul edilir. Nazilerin iktidara gelmesiyle yasaklanan film, bugün hâlâ feminist ve LGBTQ+ sinemasının kilometre taşlarından biri olarak anılmaktadır.

Anglikan rahibeleri, Himalayalar'da dini bir cemiyet kurmaya kalkarlar. Ancak şüpheci yerliler ve tabiatın yanında kendi şeytanlarıyla da savaşmak zorunda kalacaklardır.

Şaşırtıcı Alp manzaralı çekimleri ve genç Robert Redford’un ilk başrol performanslarından biriyle Downhill Racer, Michael Ritchie’nin etkileyici ilk filmi olarak görsel bir şölen sunuyor. Redford, son derece hırslı bir kayakçı olan David Chappellet’i Avrupa’da Olimpiyat altını için mücadele eden "Underdog" (şansı az görülen) bir Amerikan takımında ustalıkla canlandırırken, Gene Hackman da onun bencil zafer tutkusunu dizginlemeye çalışan sert bir antrenör rolüyle filme güç katıyor. Ünlü romancı James Salter’in incelikli senaryosuyla Downhill Racer, izleyiciyi yarışmacının zihnine doğrudan taşıyan nefes kesici hız ve öfke dolu sahneleriyle canlı bir karakter portresi çiziyor.

2. Dünya Savaşı'nın sonları...1944 aralığında Hitler son kozunu oynamak üzere Belçika üzerine 250.000 asker ve 1.000 tane yeni panzerlerini gönderir. Şok bir baskınla 80.000 kayıp verdirip Amerikan kolordusunu ezerek ilerleyen panzer tümenini durdurmak müttefikler için çok zor olacaktır.

Cezayir Özgürlük Savaşçıları ile olan ilişkisi yüzünden Fransa Özel Gizli Birliği tarafından takip edilen bir aydın, uzun süre evli olduğu eşinden ayrılır ve Cezayir kökenli bir kadın ile ilişki yaşamaya başlar. Ancak her iki tarafta aşırılık yanlısı taraflarca hedef haline gelir. Melankoli ve Politik Yorgunluk İçinde Bir Aşk Portresi1. Tematik Derinlik ve Tarihsel Arka PlanGarrel, 1968 sonrası Fransız solunun dağılan ideallerini, bireysel yalnızlık ve aşkın kırılganlığı üzerinden irdeler. Film, bir fotoğrafçı (Mireille Perrier) ve eski bir devrimci (Maurice Garrel) arasındaki tutkulu ama yıkıma giden ilişkiyi anlatırken, "gece" metaforuyla politik umutların karardığı bir dönemi simgeler. 1970'lerin terör eylemleri sonrası "yenilmiş" aktivistlerin iç göçü, Garrel'in karakteristik siyah-beyaz görsel diliyle bütünleşir.2. Biçimsel Özellikler ve Estetik Görsellik: Siyah-beyaz kullanımı, Jean-Luc Godard'ın "À bout de souffle"undaki gibi bir gerçekçilik değil, daha çok bir rüya kaydı hissi verir. Uzun plan sekanslar ve loş ışık, karakterlerin içsel kaosunu yansıtır. Diyaloglar: Minimalist ve şiirsel. Örneğin, "Özgürlük artık gecenin renginde" gibi replikler, politik dilin kişisel çöküşe dönüşümünü vurgular. Müzik: Deneysel jazz ve sessizlik anları, gerilimi artırır.3. Karakterler ve Psikolojik Katmanlar Kadın karakter (Anne), aktif bir sanatçı olmasına rağmen, erkeğin geçmişinin gölgesinde kalır. Garrel'in feminist eleştirilere açık bu tutumu, filmdeki "devrimci erkek melankolisi" klişesini güçlendirir. Erkek karakter (Claude), kaçışı ve eylemsizliği seçerek, 68 kuşağının çözülüşünü temsil eder. Onun afyon bağımlılığı, politik idealizmden bireysel uyuşukluğa geçişin metaforudur.4. Eleştirel Zayıflıklar Politikanın Silikleşmesi: Garrel, tarihsel bağlamı kişisel dram uğruna fazla arka plana atar. Militan şiddet gibi temalar yüzeysel kalır. Kadın Bakışının Eksikliği: Anne'nin arzusu, erkeğin krizine hizmet eden bir araç gibi işlenir. Bu, Garrel'in diğer filmlerinde de (örn. "Les Amants Réguliers") tekrarlanan bir sorundur.5. Sonuç: Neden İzlenmeli?"Liberté, La Nuit", devrimci romantizmin çöküşünü şiirsel bir dille anlatan, görsel olarak çarpıcı bir film. Godard'ın politik didaktizminin aksine, Garrel yenilginin estetiğini yaratır. Ancak, karakterlerin derinliksizliği ve politik analiz eksikliği, onu "tam anlamıyla başyapıt" olmaktan alıkoyar.

Danimarka'da 1970'li yıllarda, babasından büyük bir ev miras kalan Erik, eşi Anna ve 14 yaşındaki kızıyla, masraflarla baş edemeyeceklerini düşünerek, bu yükü bölüşmek ve sosyalleşmek için çok az tanıdıkları arkadaşlarıyla aynı çatı altında 9 kişi komün hayatı yaşamaya karar verirler.1970'lerin ortalarında geçecek olan The Commune, banliyödeki evlerinde bir komün kuran akademisyen bir çift olan Erik ve Annam ile kızları Frejayı merkeze alıyor. Filmin hikâyesi, Vinterberg'in Kopenhag'ın kuzeyinde akademik bir komünde geçen eğlenceli ve renkli çocukluğuna dayanıyor.

Ritwik Kumar Ghatak'ın yönetmenliğini yaptığı Subarnarekha (The Golden Thread), dönemin Doğu Pakistan'ında yaşayan ve her gün Bengal'in batısında ev bulabilmek için mücadele eden Hintli bir göçmen ailenin nefes kesici hikayesini ele alıyor. Chakravorty Ishwar, küçük kız kardeşi Sita ile birlikte her şeye sıfırdan başlamak için Batı Bengal'e taşınır ve bir mülteci kampında yaşamaya başlarlar. Chakravorty ve kız kardeşinin burada tanıştıkları insanlar ve onların sürdükleri yaşam, kendilerinin hayatını da tamamıyla değiştirecektir.Subarnarekha, bazılarına göre sinemanın en büyük keşfedilmemiş başyapıtları arasında yer almaktadır. Ritwik Ghatak'ın dinamik kompozisyon duygusu, kişisel ilişkilerde etkin olan güç oyunlarını biçimlendirirken, yine de ısrarcı bir dışavurumcu keskinlik, toplumsal, etnik, ekonomik ve belki de mitolojik güçlerin karşısındaki daha büyük bir temel güçsüzlüğü gözler önüne serer. Ghatak özellikle marjinallerin; yani kadının, gencin, yaşlının ve akıl hastasının kaderine karşı duyarlıdır. Ghatak, bu yaşamların enkazlarından titrek bir umut ışığını ortaya çıkarır. Bununla birlikte, seyircilerin çok acıklı bulduğu Subarnarekha, sadece çok sınırlı bir gösterim olanağı buldu; yönetmense alkolizme sürüklendi. Ghatak, 1976'da, 51 yaşındayken hayatını kaybetti.

Ailesine ait restoranda çalışan Ian (McGregor) ile araba tamircisi Terry (Farrell) orta halli bir aileye mensup iki kardeştir. Sürekli zengin olma hayalleri kuran iki kardeşin durumu Terry (Farrell)'nin kumarda yüklü bir para kaybedip borca girmesi ile daha da çıkmaza girmiştir.İki kardeş, içinde bulundukları zor durumdan kurtulmak ve hep hayal ettikleri gibi zengin bir hayat yaşamak için her şeyi yapmaya hazırdırlar. Buna cinayet işlemek de dahil...Tesadüfen tanıştıkları güzel oyuncu adayı Angela (Hayley Atwell) zaten zor durumda olan iki kardeşin arasına girerek ilişkilerini bozar ve işler iyice içinden çıkılmaz hale gelir...

Film Güney Afrikanın Sylvia Plathı olarak adlandırılan Ingrid Jonkerin öyküsünü anlatıyor. Ingrid Jonker fırtınalı bir yaşamın ardından 1965te intihar etmişti. Şiirlerinden birini Nelson Mandela Güney Afrika meclisinde yaptığı ilk konuşmada kullanmıştı.

1960’ların başında İngiliz Yeni Dalga akımının devrimci filmleri, işçi sınıfı yaşamlarına ve cinsiyetler arası ilişkilere tavizsiz yaklaşımlarıyla büyük ilgi görmüştü. Bu akımın öncü isimlerinden yönetmen Tony Richardson’ın, dönemin en tartışmalı oyunlarından birini sinemaya uyarladığı "A Taste of Honey" (Bir Tadımlık Bal), Rita Tushingham’a yıldızını parlatan ilk rolünde, sanayi kenti Manchester’ın ekonomik çaresizliği ve bencil, ilgisiz bir annenin gölgesinde kendi yolunu arayan asi bir genç kızı anlatır. Toplumun dışladığı insanlarla kurduğu özdeşlik, cinsellik ve ırk meselelerine getirdiği duyarlı ve modern yaklaşım ile Richardson’ın bu klasiği, gerçekçi sinemanın hâlâ şaşırtıcı derecede güçlü bir yapıtı olarak öne çıkar.

İspanyol koreograf Antonio, klasik bir opera olan "Carmen"i flamenkoya uyarlayarak sahnelemek istemektedir. Başrolü, dans ekibine yeni katılmış olan genç Carmen'e, ekipte huzursuzluk yaratır. Ancak Antonio, ne bu kararından vazgeçecek ne de bu çekici kadının sırlarına rağmen Carmen'in çekiminden kendini kurtarabilecektir. Flamenkonun büyüsüne kapılan Antonio ve Carmen'in arasındaki ilişkinin değişmesi, ortaya koyacakları gösterinin kaderini de belirleyecektir. Efsanevi İspanyol yönetmen Carlos Saura'nın Mérimée'nin romanı ve Bizet'in operasından uyarladığı, En İyi Yabancı Film dalında Oscar© Adayı olan "Carmen", flamenkonun coşkusunu yansıtan bir dans ve müzik şöleni...

Küçük bir adanın tek yaşayanları anne, baba ve iki çocuktan oluşan dört kişilik bir Japon ailesidir. Ailenin iki çocuğundan büyük olanı, her sabah anne veya babası tarafından kayıkla kasabadaki okula götürülmekte ve akşam alınmaktadır. Çocuğun bırakılış ve alınışlarında da mutlaka iki kova su getirilmektedir. Günlerden bir gün çocuk hastalanır ve baba, doktor için kayıkla kasabaya geçer ancak adaya döndüklerinde her şey için çok geçtir. Tekrar gündelik yaşamlarına dönen anne, baba ve küçük çocuğun adadaki hayatları aynı şekilde devam ederken, bir sabah aniden annenin kadere karşı koyan çığlığı belirir...Hadaka No Shima (The Naked Island) - Çıplak Ada, yönetmenin tabiriyle 'doğaya karşı karıncalar gibi çalışan ve mücadele eden insanları perdeye aktaran' sinemasal bir şiirdir.

Michele, İtalyan Komünist Partisi'nden bir milletvekilidir ve bir trafik kazasında hafızasını kaybeder; gerçi kimse bunu fark etmemiş gibidir. Seçim günü öncesinde oynanan bir sutopu maçı sırasında geçmiş yaşamını anımsamaya başlayan Michele'nin ortaya çıkan tablosu, kişisel ve politik kimlik krizi İtalyan komünizmininkini yansıtan bir adamın portresini gözler önüne serer.

Usta yönetmen Istvan Szabo'nun dünya çapında ses getiren ünlü filmi. Bir Alman tiyatro oyuncusu Faust oyunundaki performansıyla beklemediği bir başarı kazanır. Bu arada, İkinci dünya savaşı Almanyasında Naziler iktidara gelirler ve her konuda olduğu gibi, tiyatro konusunda da ülkede karmaşa yaşanır. Arkadaşları teker teker öldürülen yada ülke dışına kaçan tiyatro oyuncusu, Naziler karşısında oyununu çok iyi sergilediğinin farkına varır ve içsel bir hesaplaşmaya girer. Film gösterildiği yıl Cannes film festivalinde senaryo, Oscar ödüllerinde ise yabancı film ödüllerini kazanmıştı.

Abel Ferrara’nın yönettiği The Funeral (Cenaze Töreni), 1996 yapımı, şiddet, din ve aile bağlarını derinlemesine inceleyen karanlık bir suç dramasıdır. Film, 1930’ların New York’unda geçmekte ve gangster bir ailenin trajik bir olay etrafında şekillenen hikayesini anlatmaktadır. Film, Tempio ailesinin üç kardeşinden en küçüğü olan Johnny'nin (Vincent Gallo) öldürülmesiyle başlar. Cenaze töreni sırasında aile üyeleri, Johnny’nin ölümüyle başa çıkmaya çalışırken geçmişe dönüşlerle (flashback) kardeşlerin karmaşık ilişkileri ve suç dünyasındaki yerleri gözler önüne serilir. Abel Ferrara; suçun ahlaki yükünü, dini sorgulamaları, şiddetin kalıtsal doğasını ve kadınların (Isabella Rossellini ve Annabella Sciorra'nın canlandırdığı karakterler üzerinden) bu erkek egemen şiddet sarmalındaki duruşunu işler.

1930'ların başında Lillian Hellman, sevgilisi Dashiell Hammett'ın da yardımı ile bir oyun yazarı olmuştur. Çocukluk arkadaşı ve varlıklı bir kadın olan Julia ise sahip olduklarını ardında bırakarak, idealleri uğruna Nazi rejimine karşı savaşmaktadır. Julia'nın arkadaşı Johann, Lillian'den Nazi rejimine karşı savaşmak üzere kullanılacak yüklüce bir parayı Paris'ten Almanya'ya taşımasını ister. Lillian, hayati risk taşıyan bu görevi arkadaşı için kabul edecektir...Jane Fonda'nın başrolde oynadığı, üç dalda Oscar ödülü kazanan 1977 yapımı Julia, toplam 21 ödüle sahip bir yapım.

Dul bir gazeteci olan Phil Green, ergenlik çağındaki oğluyla birlikte yaşamaktadır. Çalıştığı derginin patronu Phil'e ırkçılık hakkında bir dizi yazı yazmasını ister. Bunun üzerine Phil, kendisini etrafa Yahudi olarak tanıtmaya başlar. Bir süre sonra insanların kendisine ön yargıyla yaklaştığını fark eden Phil, "Centilmenlik Anlaşması" adındaki bir anti-yahudi topluluğun farkına varacaktır.Elia Kazan'ın yönettiği Gentleman's Agreement - Centilmenlik Anlaşması, üç dalda Oscar ödülü kazanmıştı.

Coalwood isimli kasabada yaşayan Homer Hickam isimli gencin ilerde baba mesleği olan madenciliği yapmaktan başka çaresi yok gibidir. Lakin 1957 Ekim'inde Sputnik isimli uydunun uzaya fırlatılmasıyla Homer roketlere ve bunların nasıl yapıldığına büyük ilgi duyar. 3 arkadaşı ile deneme yanılma yoluyla bir takım tecrübeler yapmaya karar verir.Kasabada başta babası olmak üzere herkes bunun bir saçmalık olduğunu düşünmektedir. Yalnızca bir lise öğretmeni onların gayretlerini ve emeklerine itibar eder ve Milli Bilim Yarışmasında büyük ödülü alabileceklerine onları inandırır.