Evli bir Amerikalı kadın, Giovanni adlı bir İtalyanla ilişki kurmuştur ama bu ilişkiye son verip kocasına dönme kararı alır. İkisi, son kez görüşmek için Roma garında buluşurlar...

Yönetmen Weerasethakul, Mekong Nehri kıyısındaki bir otelde 2002´de hazırladığı, inanılmaz yüksek bütçesi yüzünden gerçekleşemeyen Ecstasy Garden projesinin ekibiyle yaptığı provayı beyaz perdeye yansıtıyor. Gerçek ile kurmaca, kurmaca ile belgesel arasında gidip gelen, bu dünyadan öbür dünyaya geçiş yapan yönetmen, vampiri andıran anne ile kızı ve genç âşıklar ile nehir arasındaki bağı özgün tarzıyla yakalıyor. Sinema dünyasının son zamanlardaki en kendine has seslerinden birine ait bu son yapıt, yuva kavramına, nehirle aramızdaki güvenli alan, siyasete, yıkıma ve gelecek hayallerine dair katmanları dokuyor.

Yaşlı bir beyefendi, şık bir konutta huzur ve sessizlik bulmaya çalışmaktadır. Yerel bir şekerlemeciyle sohbet ederek ve kardeşiyle satranç oynayarak zaman geçirmektedir. Bu sükûnet, üst kattaki daireye taşınan bir şarkıcı tarafından bozulur.

Danny Alverez, California'nın küçük bir sahil kasabasında iki ev miras aldığını öğrenir. İki arkadaşı Pilon ve Pablo, evlerden birine taşınarak hevesle durumdan faydalanır. Ancak ev yandığında, Pilon kendini suçlu hisseder ve Danny'nin hayatını toparlamasına ve Danny'nin aşık olduğu kadını Dolores'in sevgisini kazanmasına yardım etmeye karar verir.

Yugoslav Kara Dalgası’nın en önemli temsilcilerinden olan Dušan Makavejev’in başyapıtlarından biri olan Sweet Movie (1974), tabiri caizse kapitalizm ile Stalinizm eleştirisini aynı potada eriten nadir bir örnektir. İki bölümden oluşan film, ilk bölümde yarattığı Amerika metaforu üzerinden kapitalizmi yerin dibine batırırken nasıl elini korkak alıştırmıyorsa ikinci bölümde de aynı tavrı Stalinizm’e yöneltir.Makavejev’in Katyn Katliamı’nın (Sovyetler Birliği tarafından 1940 yılında, yaklaşık 22.000 Polonyalı subay, sivil ve aydın, başlarına kurşun sıkılarak infaz edilmiştir.) gerçek görüntülerine yer verdiği Sweet Movie, Otto Muehl’in (ekspresyonist sanatçı) performanslarından etkilenen, oldukça zorlu sahneleriyle kolay yenilip yutulamayacak filmlerden biridir. Üstelik tüm bunların yanında çocukların metafor olarak seçildiği sahneler birçok kişinin izlemekte zorlanacağı anlara ev sahipliği yapar. Bu görüntüler üzerinden de elbette modern toplumun, kapitalist düzenin steril yapısının büyük bir yalan, bir makyaj olduğunu dile getirir. İlmik ilmik döşenen metaforları, hiç susmayan müzikleri, sarkastik ve faklı türlere göz kırpan yapısı ile Sweet Movie, her şeye rağmen umut vadeden bir sonla uğurlar seyirciyi.

Topaz, yönetmenliğini Alfred Hitchcock'un yaptığı 1969 yapımı bir filmdir. Leon Uris'in aynı adlı kitabından sinemaya aktarılan ve Soğuk Savaş esnasındaki casus hikâyelerine dayanan filmde, pek çok karakterin hikâyesi aynı anda işlenir.

Josh, Dena ve akıl hocaları Harmon izlenen ekolojik politikaya tepkili olan üç radikal çevrecidir. Çevre duyarlılığını arttırmak adına akıl almaz bir plan yaparlar. Amaçları bir hidroelektrik santralini havaya uçurarak ekosistemi tehdit eden multi-milyarlık şirketlere bir mesaj vermektir. Eylemden sonra herkesin kendi yoluna gitmesi ve sessiz kalması konusunda anlaşırlar. Fakat yaşananlar onları tekrar bir araya getirecek ve hayatlarını kaosa sürükleyecektir...

Portland’daki kaykaycıların uğrak yeri Paranoid Park’tan (nam-ı diğer Punk Park) adını alan filmde usta yönetmen Gus Van Sant, bir kez daha gençlerin dünyasına bakıyor. Blake Nelson’un romanından uyarlanan film, ergenlik çağındaki kaykaycı Alex’in bir gece kaza sonucu bir güvenlik görevlisini öldürmesi ve bu konuda ağzını açmamaya karar vermesi üzerine gelişen olayları konu ediniyor.

Genç adam Francois Nole bir bankada çalışmaktadır. Sık sık yürüyüşe çıkmaz ve bir gün işe hiç gelmez. Yatağa gider ve ayakta durmayı reddeder. Francois yaşama sevincini kaybetmiş bir eroin bağımlısıdır. Hiçbir şey onu karanlıktan ve umutsuzluktan geri getiremez, ne annesi, ne arkadaşları, ne tatiller, ne de sevgi. Bir gün aniden değişir, neşeli ve sakin olur...

Merak Ediyorum (Sarı) ile aynı karakterler, oyuncular ve ekiple aynı film, ancak bazı farklı sahneler ve farklı bir politik eğimle. Mavi'deki politik odak noktası kişisel ilişkiler, din, hapishaneler ve seks. Mavi'de ilk versiyonda yer alan sınıf bilinci ve şiddet karşıtı röportajların çoğuna yer verilmemiştir. Sarı ve Mavi İsveç bayrağının renkleridir.

İsviçre kırsalının ücra bir bölgesinde, bir çiftçi ve karısı, bizimkinden çok uzak bir yüzyılda yaşıyor gibi görünerek zorlu bir yaşam sürmektedir. Paul, karısı Rosine'e karşı herhangi bir nezaket göstermekten acizdir ve şiddetli mide ağrıları çekmeye başladığında kayıtsız kalır. Ona hayvanlarından daha kötü davranır, her ihtiyacını ve her emrini yerine getirmeye hazır bir köle gibi. Bir gün, çiftliğindeki daha zorlu işleri üstlenmesi için İspanyol bir göçmen işçi olan Eusebio'yu işe alır. Yeni ırgatına karısından daha iyi davranmaz ve Rosine ona biraz nezaket göstermeye başladığında şüphelenir. Karısının Eusebio ile bir ilişki yaşamaya başladığına inanan Paul, çılgınca bir hışımla onu döver. Kısa bir süre sonra karısının helikopterle en yakın hastaneye götürüldüğünü görür. Kendini ihanete uğramış hisseden Paul, öfkesini Eusebio'ya yöneltir ancak işçisinin de evlilikle ilgili sorunları olduğunu öğrenince fikrini değiştirir.

"The Last Island" (1990) filmi, kadınların bakış açısıyla çekilmiş olup hem erkeklerin hem de kadınların düşünüp tartışması gereken konular sunan bir yapım olarak değerlendirilmektedir. Eleştirmenler, filmi mutlaka izlenmesi gereken bir eser olarak nitelendiriyorlar. İzleyicilere düşündürücü mesajlar ileten bu film, ilginç bir perspektif sunmaktadır. 

Erotizmin sert bir toplum eleştirisi ile birleştiği, Cannes film festivalinde eleştirmenlerden özel ödül alan, seyircinin estetik ve entellektüel beklentilerini sonuna kadar karşılayan, baştan çıkarıcı bir film. Parisin göbeğinde yaşayan striptizci Nathalie ve barmen Sandrine, sadece erkeklere yaşam hakkı tanıyana modern hayatın acımasızlığı ile yüzyüzedirler. Sürekli kaybeden taraf olmaktan sıkılan iki kadın para, güç ve kariyer sahibi olmak için birbirlerine destek olmaya karar verirler. Hedefleri doğrultusunda doğru ya da yanlış dinlemen her şeyi yapmaya hazır olan iki kadının arasında önüne geçilmez bir cinsel çekim oluşur. Cinselliklerinin sınırlarını test eden ikili bu düzen içinde hayatta kalmak için ellerindeki silahı, seksi kullanmaya karar verirler. Erkeklerin iktidarı elinde tuttukları düzende Sandrine ve Nathalie dişiliklerini kullanarak hayal edemeyecekleri kadar yukarıya çıkarlar.

Dünyâ prömiyeri 27. Tokyo Film Festivali'nde yapılan, bu ilk uzun metrajında genç yönetmen, memleketi Malezya'ya dönüş yapıyor. Bir sâhil kasabasında, nadir toprak elementi tesisi inşâ edilirken çevre sâkinleri, radyoaktif etkilerden çekinmektedir. Lise öğrencisi Ming (Koe Shern) ise bu duruma kayıtsızdır. Sâdece çocukluk arkadaşı Mei Ann (Joey Leong) ile öğleden sonraları yaptığı gezintileri umursamaktadır. Diğer taraftan sınıf arkadaşları Hui Ling (Daphne Low) ise örnek aldığı, idealist târih öğretmeni Bayan Lim (Zhi-Ying Zhu)'in, protesto için öğrencilerden kurduğu etkinci gruba katılır. İnşaat devam ederken, bir zamanlar barışçıl olan eylemler, kasaba halkının hayâtını geri dönülmez bir şekilde değiştirecek olaylar zincirinin öncülüğünde neredeyse radikal bir hâl alıyor

Hank Stamper ve babası Henry, Oregon'da kütük kesip göndererek aile şirketinin sahibi ve işletmecisidir. Kasaba iflas etmesine ve diğer ağaç kesicilerin Stampers'a durmasını emrederek greve gitmesine rağmen çalışmaya devam ettiklerinde kasaba öfkelenir, ancak Hank ailesini daha fazla ağaç kesmesi için zorlamaya devam eder. Hanks'in karısı durmasını diliyor ve birlikte daha fazla zaman geçirebileceklerini umuyor. Hanks'in üvey kardeşi Leland onlar için çalışmaya geldiğinde, daha fazla sorun başlar.

1930’lu yıllarda Kaliforniya’da geçen In Dubious Battle, meyve bahçelerinde çalışan emekçilerin toprak sahiplerinin baskılarına karşı bir araya gelerek örgütlenmelerini ve verdikleri mücadeleyi anlatıyor. Uyarlama senaryosu Matt Rager tarafından yazılan filmin geçmişte de uyarlamaları vardır.1936 yılında ilk kez basılan roman, John Steinbeck’in Kurak Arazi Üçlemesi‘nin ilk romanı. Bu kitabı takip eden Of Mice and Men (Fareler ve İnsanlar) ve The Grapes of Wrath (Gazap Üzümleri), farklı yönetmenler tarafından farklı zaman dilimlerinde film olarak çekilmişti.

George bir araba kazası geçirdikten sonra hafıza kaybı yaşar. Çok parası olduğunu, hatta evli olduğunu bile hatırlamaz...

1967 tarihli, Luis Bunuel’in yönettiği "Belle de Jour -Gündüz Güzeli" adlı filmdeki orijinal öyküsünden 38 yıl sonra, bir gece bir konserde Henri Husson, bir zamanlar çok garip maceralar yaşamış olan Severine’i görür. Husson onu Paris’in sokaklarında sürekli takip edip izini bulur ve sonunda Severine’i bir akşam yemeği için ikna eder. Bu akşam yemeği ise, Husson’un Severine’i geçmişiyle yüzleştirmesi ve ondan yavaş ve acı dolu bir intikam alması için büyük bir fırsat olacaktır.

Yönetmen Yulia Solnsteva bir kez daha merhum eşi Alexandre Dovchenko'nun senaryosunu yazdığı ancak çekmeye ömrü yetmediği bir filmi yönetiyor. Bu savaş zamanı dramında, İkinci Dünya Savaşı'nın şiddetli stres zamanlarında hem sivillerin hem de askerlerin kahramanlıklarına vurgu yapılıyor. Aksiyonun merkezinde, fedakarlıkları ve kahramanlıkları çok daha büyük bir grup adına konuşan özellikle bir adam var.

Bir kadınla mutluluğu bulamayan genç ve dengesiz bir adamın portresi. Bir zamanlar fabrika işçisi ve hemşire. Keman çalıyor, müzik okulundan atılıyor. Disk jokeyi olur.

2014 yapımı "Shelter", Paul Bettany'nin yönetmenlik debutunu yaptığı bir Amerikan drama filmidir. Film, New York sokaklarında yaşayan evsiz Hannah ve Tahir'in aşk hikayesini anlatmaktadır. Hannah ve Tahir'ın farklı geçmişlerine ve nasıl sokaklara düştüklerine dair hikaye, izleyicilere insan ilişkilerinin derinliklerini keşfetme fırsatı sunar.

Kemal şehiriçi hatlarda otobüs şoförlüğü yapmaktadır. Bir inşaat şirketi, Kemal’in yaşadığı mahallede insanları boş vaatlerle kandırır. Kemal ise inşaat şirketinin sahibi Mahmut Bey’in kızı Nevin’e âşıktır. Nevin, babasının kötü bir adam olduğunu kabullenemez. Fakat zamanla babasının halkı dolandırdığını öğrenir. Kemal de mahallelinin umudu hâline gelir. Zamanla Kemalin başlattığı mücadele bütün mahallelinin katılımıyla büyük bir güce ulaşacaktır.

Andrzej Wajda'nın yönettiği Walesa. Czlowiek z Nadziei (Walesa: Man of Hope) filminde Polonyalı yönetmen, memleketlisi ve dostu Dayanışma Sendikası’nın lideri Lech Walesa’nın özeline ve hatta mahremine kadar giriyor. Basit bir dok işçisi olarak yola çıkan ama günün birinde Nobel Barış Ödülü’ne layık görülen bu karizmatik liderin geçirdiği inanılmaz dönüşüme ışık tutmaya çalışıyor.

Alsino, büyükannesiyle birlikte Nikaragua'nın uzak bir bölgesinde orman içinde yaşayan bir çocuktur. Alsino çocuk olmaya, bir kızla ağaca tırmanmaya, büyükbabasının hatıralarının anısına bakmaya ve uçmaya çalışan biriyken, hayat onu istemeden mücadelenin içine atar. Atını ve eyerini satmak için şehre inen Alsino, burada ilk içkisini içer ve bir geneleve götürülür. Ancak savaş onu kuşatır. ABD'li danışmanlar ile birlikte hareket eden askerler, gerillalarla mücadele etmek için ormanı bombalar ve yakar. ABD'li pilot, Alsino'yu helikopterle uçurur. Askerlerin zalimliği, Alsino'da isyancılara karşı bir sempati uyandırmaya başlar...12 yaşlarında bir çocuk olan Alsino'nun gözünden Nikaragua'nın 70'li yıllardaki yakın tarihine göz atan Alsino y el Condor (Alsino and the Condor) - Alsino ve Kondor, bir de Oscar adaylığına sahip.

Denizci Bo Fredriksson izinli olarak evine dönmektedir. On iki yaşındayken neden olduğu ve genç bir kızın ölümüne yol açan bir kazayı anımsar; bu olay ölümden tiksinmesine neden olmuştur. Eve döndüğünde hoşlandığı bir kız olan Eva ile tanışır ve birlikte bir hayat kurmak için Stockholm'e taşınırlar.

Bir üniversite profesörü, bir polisi öldürmekle suçlanan radikal bir öğrenci olan metresini savunmak için ailesini ve kariyerini terk eder. Usta yönetmen Per Fly'dan çarpıcı bir Danimarka filmi.

Dünya Savaşı'nın sonunda İngiltere'yi ziyaret eden sömürge çay ekicisi John Wiley (Peter Finch), güzel İngiliz gülü Ruth'u (Dame Elizabeth Taylor) kazanır, evlenir ve onu yerel fillerin plantasyona karşı kin beslediği Elephant Walk, Seylan'daki evine götürür. Ruth'un yeni evinin tropik zenginliği ve lüksünden duyduğu haz, bölgedeki tek beyaz kadın olarak yalnızlığı; kocasının zaman zaman sergilediği buyurgan küstahlığı; plantasyon yöneticisi Dick Carver (Dana Andrews) ile arasındaki karşılıklı fiziksel çekim ve düşman fillerin havada asılı duran, uğursuz tehdidi tar.

İki genç adam, terk edilmiş ama samimi memleket köşelerinden ayrılıp tuhaf bir liman kenti olan Kenigsberg'e giderler. Orada, kendileri gibi dışarıdan gelen iki kızla tanışırlar. Normal bir insani temas kurma girişimi her seferinde yanlış anlaşılmalara yol açar. Belki de onlar da yalnız ve mutsuzdur. Zorunlu bir bireyciliği tetikleyen gerçeklikler, üzerinde tarihi ve insani felaketlerin mührü bulunan bu kasabanın atmosferinde eriyip gider.

Leni ve Lazar, 20’li yaşlarının ortalarında, hayatlarına daha yön verememiş iki eski arkadaştır. Leni hafif depresiftir ve yaz mevsimini babasının eczanesinde çalışarak geçirecektir. Lazar 3 sene yurtdışında kaldıktan sonra kasabaya geri dönmüştür. Bir cenazede karşılaşan iki gencin aralarında bir kıvılcım çakar ve bisikletlerine atlayıp 10 günlük bir gezintiye çıkarlar. Bir yandan çok iyi anlaşıyorlardır, ama diğer yandan ilişkilerinin adını koymazlar.Arkadaşlık ve aşk, çocukluk ve yetişkinlik arasındaki buğulu bölgede gezinen Leni ve Lazar daha ne kadar böyle devam edebileceklerdir?Dünya prömiyerini Sundance Film Festivali’nde yapan, Mina Djukic'in ilk uzun metrajlı filmi.

Tek kızı Prenses Alexandra, saraylarına sürpriz bir ziyarette bulunan uzak bir kuzeni üzerinde iyi bir izlenim bırakmadıkça, Prenses Beatrice'in kraliyet hayatının tadını çıkardığı günler sayılıdır. Prens Albert tüm Avrupa'da bir gelin aradı ve kur yapma rutininden sıkılmıştır. Alexandra'nın gül bahçesinden çok mandırayla ilgilenir. Sonra öğretmen ve Alexandra'nın erkek kardeşleriyle futbol oynamaya başlar. Öğretmeni o gece baloya davet eder ve Alexandra'nın onunla ne kadar zarif dans ettiğini izler.

1996 yılında Güney Afrika Cumhuriyeti hükümeti bir mutabakat komisyonu kurar. Bu kurulun amacı, insan haklarını ihlal edenleri ve ırkçılık suçlarını tespit etmektir. Fakat cinayet ve işkence suçundan yargılananlar, suçlarını itiraf ettikten sonra genel af kanunundan faydalanabilmekte ve özgür kalmaktadırlar. Olaylara tanıklık eden Washington Post gazetesi muhabiri Whitfield ve Güney Afrikalı beyaz şair Anne Malan sorumlulukları, kimlikleri ve insani değerleriyle büyük bir sınav vermek üzeredirler.

Amansız bir hastalığa yakalandığı için ölümü artık an meselesi olan yazar Louis-Jean Knipper, 12 yıldır hiç görmediği ailesini ziyaret ederek onlara veda etmeyi planlamaktadır. Ancak aile üyelerinin bunca yıl sonra gelen ziyarete farklı tepkileri olacaktır: Neredeyse hiç görmediği küçük kız kardeşi Suzanne, etrafındaki herkese öfke saçan ağabeyi Antoine ve annesinin onunla paylaşmak istedikleri farklıdır. Louisnin kendisi hakkındaki acı gerçeği ailesine anlatması kolay olmayacaktır.

Lucia, bir intihar girişiminden sonra ilerlemek için hayatında yeni bir anlam bulmalıdır. Oğlunun ölümünün verdiği acıyla baş etmeye çalışırken yeni bağlar kurar ve küçük mucizeleri fark eder. Bir karşılaşma ve beklenmedik bir yolculuk, ona yaşamaya devam edebileceğini anlaması ve sonsuzluğun tek bir anda yaşadığını keşfetmesi için alan açar.

İki bölümlük filmin ilk bölümü olan Andrei Smirnov'un Meleği, mültecilerle dolu bir trenin haydutlar tarafından ele geçirildiği devrim sonrası kaosta geçiyor. İkinci bölüm olan Larisa Shepitko'nun Elektriğin Vatanı, elektrik getirmek için uzak bir köye gönderilen saf genç bir tamirciyi konu alıyor.

2. Dünya Savaşının ardından, Hong Kong’da evli bir Amerikalı savaş muhabiri olan Mark Elliot ile Asyalı melez bir doktor arasında aşk başlar. Ancak onların çevresindeki insanlar ırklararasındaki bu ilişkiye hiç sıcak bakmazlar...Ünlü yazar Han Suyin'in çok satan romanından uyarlanan filmde Jennifer Jones En Başarılı Kadın Oyuncu Oscar'ına aday gösterilirken filme adını veren şarkı, Oscar kazanmış ve yıllarca dillerden düşmemiştir. Yönetmenliğini Henry King ve Otto Lang’nın paylaştığı filmin başrollerinde William Holden, Jennifer Jones ve Torin Thatcher rol almıştır.

Bu drama, kocasının başka bir ailesi olduğunu öğrendiğinde hayatı mahvolan bir kadını konu alıyor. Evlenmeden önce her ikisi de müzisyen olan Marie ve Thomas, iki çocuklarıyla birlikte yaşayan, görünüşte mutlu bir çifttir. Bir gün Thomas kemanını evde unutur, Marie enstrümanı getirmek için onu takip eder, ancak başka bir evde başka bir kadın ve oğullarıyla yaşadığını öğrenir. Böylece, eski hayatının sonunu getiren kocasının ikinci hayatı hakkında daha fazla bilgi edinmek ister...

"Separation" (1968) filmi, hayal gücü ve gerçeklik arasındaki ince çizgiyi araştıran psikolojik bir drama filmidir. Film, boşanma sürecinde olan bir çiftin ve onların ilişkilerinin karmaşıklığını ele almaktadır.Ana karakterler, bu sürecin getirdiği duygusal zorluklarla başa çıkarken, aynı zamanda toplumsal normlar ve bireysel kimlikleri üzerine derinlemesine düşünceler geliştirmektedir. Film, insan psikolojisinin karmaşıklığını, aile dinamiklerini ve bireyin içsel çatışmalarını keşfederken, farklı anlatım teknikleri ve sembolizm kullanarak izleyiciyi düşündürmeyi amaçlamaktadır.Duygusal yoğunluğuyla dikkat çeken "Separation", izleyicileri karakterlerin içsel dünyalarına dahil ederek, insan ilişkilerini sorgulatmayı hedefleyen bir yapım olarak öne çıkmaktadır. Film, deneysel yapısı ve çizdiği derin karakter portreleriyle dikkat çekmektedir.

Efsanevi model, sanatçı, müzisyen Zouzou’nun Mary Magdalene’yi, Fransız oyuncu Pierre Clémenti’nin İsa’yı oynadığı, yönetmenin kendisinin de yanlış yola sapmış bir havari olarak yer aldığı İncil’le ilgili serbest bir alegori.Bir Başkaldırı Manifestosu: İsa, Devrim ve Erken Dönem Garrel Sinemasının Kökleri1. Tarihsel Konum: 1968 Sonrasının Ateşli İsyanıGarrel, bu filmi Mayıs 68 ayaklanmalarının hemen ertesinde, sokaklardaki barikat dumanları henüz dağılmamışken çekti. Sinema tarihinde nadir görülen bir "devrim anı"na sabitlenmiş filmdir: Dini mitolojinin politik bir silaha dönüşümü: İsa figürü (Pierre Clémenti), bir Che Guevara yorumuyla sunulur. Çarmıha geriliş sahnesi, Fransız polisi tarafından dövülen öğrencilerin fotoğraflarıyla zihinde örtüşür. Meryem Ana'nın yeniden yazımı: Zina yapan, afyon çeken ve "kutsal annelik" mitini reddeden bir karakter olarak işlenir. Bu, Katolik Fransa'ya yönelik kışkırtıcı bir saldırıdır.2. Biçimsel Radikallik: Avangartın SınırlarındaGarrel, bu filmde Godard'ın politik didaktizmini ve Bresson'un ascetik minimalizmini reddeder; kendine özgü bir "lirik anarşizm" yaratır: Siyah-beyazın şiddeti: Gölgeler ve ışık, karakterlerin iç çatışmalarını değil, tarihsel bir andaki kolektif çığlığı yansıtır. Doğaçlama diyaloglar ve teatral sahneler: Oyuncular (Nico dahil) senaryosuz çalışır. Bu, Artaud'nun "Vahşet Tiyatrosu" teorisinin sinemadaki karşılığıdır. Müzik: Nico'nun drone şarkıları ve aniden kesilen sessizlikler, izleyiciyi bir "devrimci ayin"e zorlar.3. Tematik Patlamalar: Din, Cinsellik ve Siyaset Kutsalın profanlaşması: İsa'nın son akşam yemeği, bir grup hippinin afyon partisine dönüşür. Kutsal Kase yerine şişe şarabın geçmesi, Kilise'ye değil, tüketim toplumuna yönelik bir eleştiridir. Cinsel devrim: Meryem'in bekaretinin kaybı, sahnede gerçek bir seks eylemiyle (simüle edilmiş olsa da) gösterilir. 1969'da bu, sansür kurullarını çıldırtacak derecede radikaldi. Sanatın rolü: Garrel, film boyunca "devrim mi sanat, sanat mı devrim?" sorusunu sorar. Kamerasını bir molotof kokteyli gibi kullanır.4. Eleştirel Sorunlar: Kaosun Bedeli Anlatı dağınıklığı: Film, bazen fazla içe dönük bir hal alır. Seyirci için takip etmesi zor olabilir. Kadın temsili: Nico'nun karakteri (Meryem Magdalena), eril bakışın nesnesi olmaktan kurtulamaz. Garrel'in kadın karakterleri "ilham perisi" olma tuzağına düşer. Politikanın estetikleştirilmesi: Gerçek sokak mücadeleleriyle bağlantı kopukluğu, filmi bazen "güzel ama boş" bir deneye dönüştürür.5. Günümüzdeki Yeri: Neden Hâlâ Sarsıcı?Le Lit de la Vierge, sinemanın bir katedral değil, bir barikat olduğunu hatırlatan nadir eserlerden. Günümüzdeki "aktivist sanat" tartışmalarının öncüsüdür.

Die Artisten in der Zirkuskuppel: Ratlos (Türkçe adıyla Sirkin Tepesinde Artistler: Şaşkın), 1968 yapımı, Batı Alman yapımı deneysel bir dram filmidir. Alexander Kluge tarafından yazılıp yönetilen bu yapım, "Yeni Alman Sineması" akımının en önemli ve simge eserlerinden biri olarak kabul edilir.Film, babası bir trapez kazasında ölen Leni Peickert'in hikayesini anlatır:Miras ve İdealler: Leni, babasından kalan mirası kullanarak sirk dünyasında bir devrim yapmak ister. Amacı, sirki sadece basit bir eğlence aracı olmaktan çıkarıp, sosyal ve sanatsal derinliği olan bir "reform sirki" haline getirmektir.Çatışma: Leni'nin bu idealist vizyonu, kapitalist düzenin gerçekleri ve meslektaşlarının isteksizliğiyle çarpışır.Başarısızlık ve Deneyim: Sirk iki kez iflasın eşiğine gelir. Sonunda Leni, hayallerini gerçekleştiremeyince televizyon dünyasına geçer; ancak bu süreçte edindiği deneyimler onun sanata bakışını şekillendirir.Film, yönetmen Alexander Kluge'nin o dönem Alman sinemasını modernize etme çabalarının ve bu süreçte yaşadığı hayal kırıklıklarının bir simgesi olarak görülür. Sirk, toplumdaki değişim sancılarını ve idealizm ile ticari gerçekler arasındaki çatışmayı temsil eden bir metafordur.

Faşizme ve mafyaya karşı oldukları için komünist partiye üye olan, yoksul Sicilyalı bir ailenin 1930’lardan günümüze dek süren macerası. Bavyera doğumlu yönetmen Tornatore otobiyografik özellikler içeren bu filminde, çocukluğunu geçirdiği Sicilyayı üç kuşağa yayılan bir öykü üzerinden anlatıyor...