Film, özet olarak kültür devrimi sırasında yetişkinlerin taşraya ve köylere gitmesi sonucu, ergen yaştaki bir grup çocuğun başlarında büyükler olmadan geçirdiği bir dönemi anlatıyor. Siyasi olarak çok bir şey söylemeye çalışmayan film, daha çok o dönemin çocuklar üzerinde üzerinde yarattığı özgürlük duygusundan bahsediyor.

1944 yılı İspanyasında, sivil savaş kargaşası sona ermiş görünse de, Navarranın kuzeyindeki dağlık bölgelerde çatışmalar sürmektedir. Kendi hayal dünyasında yaşayan 10 yaşındaki Ofelia, hamile annesi Carmenle birlikte, Navarraya, üvey babası Kaptan Vidalin yanına gider. Kaptan Vidal, faşist yönetimin emrinde çalışan ve sınırları isyancılardan temizlemekle görevli bir memurdur. Sert mizacı ve otoriter tavrı nedeniyle üvey babasıyla en ufak bir yakınlık kuramayan Ofelia, bir gün arka bahçelerinde, esrarengiz bir labirent keşfeder. Bu labirentin içinde tanıştığı, gövdesinin yarısı insan yarısı yaratık olan Panla yaşayacakları, Ofelianın bütün yaşamını değiştirecektir.

Beş yaşındaki bir çocuğun gözüyle kadınlar hapishanesinin ve sevginin öyküsüdür anlatılan. Küçük Barışın (Ozan Bilen) bu dört duvar arasında ne suçu vardır ki? Oysa esrardan tutuklanan annesi değil midir? Barış henüz algılayamadığı bir garip dünyanın içinde, her yanı soğuk ve sağır duvarlarla çevrili bir hapishane avlusunda gökyüzünü ve özgürlük uçurtmalarını gözlemektedir. İnci Abla’sı (Nur Sürer), Özgürlüğüne kavuştuktan sonra bir gün uçurtma olup geri döneceğine söz vermemiş midir?

Missisipi'de okul yaşındaki bir delikanlıyı baştan çıkarttığı için başı derde girmiş olan yaşça geçkin ama çekici Blanche DuBois, New Orleans'ın Fransız mahallesinde yaşamakta olan hamile kız kardeşi Stella'nın yanına gelir. Oysa Stella'nın kaba saba bir delikanlı olan kocası Stanley Kowalski, Blanche'ın güneyli nezaketinden hiç hoşlanmamaktadır.

Her gün evinden en yakındaki tren istasyonu olan Tokyoda'ki Shibuya İstasyonu'na kadar ve gene istasyondan evine kadar sahibi Prof. Uenoya eşlik edip,onu uğurlayan ve karşılayan;Ueno vefat ettikten sonra da istasyonda kendisinin dönüşünü beklemeye devam eden ve şimdi Shibuya İstasyonunun önünde bakır bir heykeli bulunan sadık köpek Haçikonun gerçek hikayesinden esinlenen bir yapıt. Sahibini özlemle beklemekten vazgeçmeyen Haçinin bütün Japon vatandaşları duygulandırdığı meşhur bir eserdir.

Kenji Mizoguchi’nin 1950’lerin ilk yarısında ortaya koyduğu geç dönem başyapıtlarından biri olan Chikamatsu’nun Hikâyesi (diğer adıyla Çarmıha Gerilen Aşıklar), toplumsal baskı ve zulmün gölgesinde hayata tutunmaya çalışan yasak bir aşkın dokunaklı ve zarif bir anlatısıdır. On sekizinci yüzyıl klasik Japon dramasına dayanan film, haksız yere suçlanan bir Kyoto’lu hattat eşi ile onun çırağının başına gelen adaletsizliklerin izini sürer. Kaderin birbirine bağladığı bu iki "kara sevdalı", kendilerine biçilen ölüm cezasından kaçmak için amansız bir firara girişir. Usta sinematograf Kazuo Miyagawa’nın bir resim tablosunu andıran büyüleyici görüntüleriyle hayat bulan ve toplumsal baskıya karşı incelikli bir eleştiri sunan bu film, Akira Kurosawa tarafından “Sadece Mizoguchi’nin imzasını taşıyabilecek muazzam bir başyapıt” olarak nitelendirilmiştir.

Küçük Muhammed (Mohsen Ramezani),Tahran daki bir körler okulunda yatılı olarak eğitim görmektedir.Kör olarak doğmuştur ve çevresindeki dünyayı dokunarak ve işiterek anlamaya çalışmaktadır.Okulu yazın tatile girdiğinde babası onu almak ve köyüne götürmek üzere okula gelir.Muhammedin annesi ölmüştür ve babası yeni bir evlilik planlamaktadır.Özürlü bir çocuğun evlilik planlarını bozacağından endişelenen baba sürekli olarak ondan kurtulmak için çareler arar.Köyde ise Muhammedi yazı birlikte geçirecekleri sevecen iki kız kardeş ve yaşlı ninesi beklemektedir.

Filistin, 1948. İngiliz işgalcilerin çekilmesinin ardından Araplar ve Yahudiler arasındaki gerilim yükselir. Bu sırada küçük bir köyün belediye başkanının zeki kızı Farha, başına gelecek felaketten habersiz büyük şehirde okumaya gitme hayalleri kurar.

Claude Berri'nin anıtsal pastoral trajedisinin ilk bölümünde, Provence kırsalının güneş ışığıyla ışıldayan güzelliği, ardındaki karanlık motivasyonları gizler. Saf bir idealist olan vergi memuru Jean Cadoret (Gérard Depardieu), beklenmedik bir şekilde ailesine ait bir çiftliği miras alınca, onlarca yıl önce taşınmış olan annesi Florette'nin büyüdüğü tarım topluluğuna yeni bir hayat kurmak için şehri terk eder. Ancak komşuları, entrikacı Ugolin (Daniel Auteuil) ve onurlu amcası César Soubeyran (Yves Montand), Jean'ın arazisindeki suyun akışını kesmek için planlar yapmaktadır. Depardieu, Auteuil ve Montand gibi efsanevi oyuncuların olağanüstü performanslarıyla hayat bulan Jean de Florette, izleyicileri 1920'lerin kırsal Fransa'sının tam anlamıyla gerçekçi bir tasvirine çeker. Modern fikirlerle kırsalın eski töreleri arasındaki kültür çatışması, bu filmde yürek burkan bir dönüş alır.

Yönetmen Jean-Pierre Melville, her zamanki ölçülü üslubu ve acımasız detaycılığıyla, hapisten kaçan ve son bir soygun işine bulaşan Fransız suç dünyasının efsanevi ismi Gu (unutulmaz Lino Ventura) ile onu amansızca takip eden şık müfettiş Blot’un (Paul Meurisse) paralel izlerini takip eder. Le deuxième souffle (İkinci Nefes), gölgelerde geçen bir hayatın hüznünü, yalnızlığını ve heyecanını metodik bir gerilimle ve ürpertici bir gerçeklikle yansıtır. Film, Melville’in çektiği en nefes kesici soygun sahnelerinden birini barındırır.

Bayram izniyle İmralı Yarı Açık Cezaevi’nden memleketlerine giden mahkumların hikayelerinin anlatıldığı filmde dönemin toplumsal sorunları farklı yaşamlarda ele alınıyor. Film, cezaevinden çıkan Seyit Ali, Mehmet Salih, Mevlüt, Ömer ve Yusuf adlı 5 karakterin hayatlarından kesitler sunmaktadır. Memleketlerine giden mahkumlardan Seyit Ali, Konya’ya gider. Ailesinin yanına vardığında karısı Zine’nin geneleve düştüğünü ve karısının ailesinin, çocuğunu da alıp köyüne götürdüklerini öğrenir Bunun üzerine Seyit Ali, köye doğru yol alır. Aslında karısını çok sevmektedir, ancak töre baskısı aklını kin ve nefretle doldurmuştur.Mehmet Salih Diyarbakır’a karısının ve çocuklarının yanına gider. Fakat kayın validesi ve kayın pederi oğullarının ölümünden onu sorumlu tutmaktadırlar. Mehmet Salih olan biteni tüm gerçekliğiyle anlatmak, karısını ve çocuklarını görmek üzere kayınpederinin karşısına dikilir. Mevlüt Gaziantep’e nişanlısı Meral’i görmeye gider ancak Meral’in babası evlenmeden vakit geçirmelerine müsaade etmez. Yalnız kalmak istediklerinde de peşlerine aileden birileri takılmaktadır. Bu durum Mevlüt’ü oldukça rahatsız eder.Ömer, Urfa’ya ailesinin yanına döner. Sınırda kaçakçılık yapan kardeşinin zor durumda olduğunu öğrenir. Çatışmalar ve baskınlar giderek artmaktadır. Köy halkı da bu çatışmaların tam ortasındadır. Bunun yanı sıra Ömer, köye vardığında Gülbahar adında bir kızı görür ve ondan çok etkilenir. Karısını görmek için cezaevinden memleketine giden Yusuf, izin belgesini kaybeder ve olağanüstü hal bölgesinde otobüste yapılan bir arama sonucu askerlerce alıkonulur. Onun için umulmadık izin günleri başlamıştır.Yılmaz Güney’in cezaevinde bulunduğu dönemde senaryosunu yazdığı ve Şerif Gören tarafından yönetilen “Yol” filmi daha önce “Bayram” adıyla Erden Kıral tarafından çekilmek istenmiştir. Bu fikre başlangıçta sıcak bakan Yılmaz Güney daha sonra, filmi Erden Kıral’dan alarak Şerif Gören’e vermiştir. Filmin çekilen görüntüleri yurtdışına kaçırılmış ve orada kurgulanmıştır. Cannes’da Altın Palmiye ödülünü alan ilk Türk filmi olan “Yol”, ülkemizde uzun yıllar yasaklanmış ve 18 yıl aradan sonra gösterime girmiştir.Bir film düşünün, yönetmeninden çok senaristiyle anılsın. Bir film düşünün, senaristin zihninde hayat bulan hikâyesi, kendisi hapiste olduğu için tamamen onun istekleri ve direktifleri doğrultusunda çekilsin. Bir film düşünün, ülkesindeki karanlığı tüm çıplaklığıyla yansıttığı için 17 yıl yasaklı kalsın. Cannes’da Altın Palmiye ödülünü alan ilk Türk filmi olan “Yol”, ülkemizde uzun yıllar yasaklanmış ve 18 yıl aradan sonra gösterime girebilmiştir.Sinemamızda 60’lı yıllarda görmeye başladığımız toplumsal gerçekçi filmlerin 80’li yıllardaki nadide örneklerinden biri olan filmin başarısının sırrı, Yılmaz Güney ve Şerif Gören’in cesareti, anlatıdaki ustalıkları ve eriştikleri olgunlukta yatıyor.

2008 senesinde Akademi tarafından En İyi Animasyon Film ödülüne aday gösterilen, 2007 Cannes Film Festivali Jüri Özel Ödülü’ne layık görülen Persepolis, Marjane Satrapi’nin aynı adlı otobiyografik çizgi romanından siyah-beyaz olarak beyazperdeye aktarılan bir animasyon filmdir.Marjane ve ailesi, baskıcı Şah iktidarının devrilmesini büyük bir sevinç ile karşılarlar. Senelerce ekonomik ve toplumsal anlamda yaşanan zorluklardan sonra yepyeni bir yaşam için yeni bir umut doğmuştur. Sancılı senelerin ardından demokratik bir yönetimin geleceğini ümit eden İranlılar, bir kez daha büyük bir hayal kırıklığına uğrarlar. Şah’ın baskısından sonra sıra mollaların baskısına gelmiştir. İran-Irak savaşının da başlamasıyla da hayatları iyice zorlaşan Marjene'in ailesi, kızlarını Avusturya'ya bir liseye gönderir.Bir yanda muhafazakar bir ülke, bir yanda modern bir ülke. Bir yanda gelenek, bir yandan boşluk. Marjene'in özgürlüğü yaşamak üzere gittiği Avrupa, sınırları belirsiz bir özgürlük sunuyormuş gözükse de daha çok yalnızlaşmasına sebep olur. Ülkesini ve ailesini özleyen Marjene, ölümden döndüğü bir hastalık sonrası yurduna döner fakat İran'da işler bıraktığından daha zordur artık.Filmde Marjane'nın gözünden büyüme çağının kendine has sorunlarını Şah döneminin son günleri, İslam Devrimi, Irak-İran Savaşı gibi önemli bir tarihsel süreçle harika bir şekilde işlenerek, İran'daki o dönemin bireylerde yarattığı sorunları gösteriyor. Bu karanlık süreci, Marjane’nin gözünden kimi zaman espirili bir dille de anlatan trajikomik ve politik bir film tanımlaması tam oturacaktır.

Kin dolu genç, babasının intiharının arkasında yatanları araştırmak için yozlaşmış bir fabrika yöneticisinin kızıyla evlenir.

2.Dünya Savaşı nın sonlarına doğru 1944 yılında Nazi işgali altındaki Roma şehrinde yaşayan bir grup insanın hikayesi anlatılır.Gestapo Nazilere karşı yapılan direniş hareketinin lideri olan Giorgio Manfredi (Marcello Pagliero) nin peşine düşmüştür.Yakın arkadaşı Francesco (Francesco Grandjacquet),Francesconun evlenmek üzere olduğu dul Pina (Anna Magnani) ve Rahip Don Pietro Pellegrini (Aldo Fabrizi) birlikte Giorgionun bir an önce Romadan ayrılabilmesi için yeni bir kimlik edinmesine yardımcı olurlar.

Bernard Queysanne'nin yönettiği Un Homme Qui Dort (The Man Who Sleeps) - Uyuyan Adam, modern yaşamın ağırlığını kaldıramayan, "tutunamayan" bireyler üzerine bir yapım. Diyalog olmayan, sadece dış bir sesin konuştuğu filmde, artık hiçbir şey hissetmeyen isimsiz baş karakterin hikayesi anlatılıyor. Usta yazar Georges Perec'in kaleminden...

Mihail Şolohov’un aynı adlı kitabından beyaz perdeye aktarılan filmde bütün hikaye yazarın ağzından anlatılmaktadır. Anlatıcı ırmağın kıyısında beklerken, oradan yanında küçük bir çocukla geçen bir adamla tanışır. Vapurun gelişini beklerken sohbete başlarlar. Böylece çocuklu adamın hayat hikayesini öğreniriz. Savaştan sonra oradan oraya sürüklenen Sokolov’un yolu, şoförlük yaptığı Uryupinsk’te savaşın anasız-babasız bıraktığı Vanyuşka ile kesişir. Bu kesişme ikisi için de yeni bir başlangıç olacaktır * Usta Rosselini onun filmi için “savaş hakkında çekilmiş en güçlü, en büyük film” şeklinde konuşmuş * mükemmel dört dörtlük bir film. Bir solukta izlenecek cinsten. yapana da oynayanlara da helal olsun, sinema budur.

Bu şiirsel benzetme, Tengiz Abuladze'nin sinematik üçlüsünün bir parçasıdır: "Yakarış" - "Dilek Ağacı" - "Tövbe". Yer, 20. yüzyılın başındaki Gürcistan. Yönetmen Tengiz Abuladze filmini şöyle tanımlıyor: "Dilek Ağacı" bir rüyayla aydınlanan insanlar hakkında bir film. Her karakterin kendi ideali vardır. Biri göğe tapıyor, biri toprağa tapıyor, kimi bedeni putlaştırıyor, kimi ruhu yüceltiyor. Kimi bedeni, kimi ruhu yok eder…” Filmin kahramanı Marita teyzesiyle yaşamak için buraya gelir. Fakir bir genç delikanlı olan Gedia ile tanışır ve ona aşık olur. Ancak akrabaları, kızı yerel zengin bir adamla evlendirmeye kararlıdır...

Küçük bir adanın tek yaşayanları anne, baba ve iki çocuktan oluşan dört kişilik bir Japon ailesidir. Ailenin iki çocuğundan büyük olanı, her sabah anne veya babası tarafından kayıkla kasabadaki okula götürülmekte ve akşam alınmaktadır. Çocuğun bırakılış ve alınışlarında da mutlaka iki kova su getirilmektedir. Günlerden bir gün çocuk hastalanır ve baba, doktor için kayıkla kasabaya geçer ancak adaya döndüklerinde her şey için çok geçtir. Tekrar gündelik yaşamlarına dönen anne, baba ve küçük çocuğun adadaki hayatları aynı şekilde devam ederken, bir sabah aniden annenin kadere karşı koyan çığlığı belirir...Hadaka No Shima (The Naked Island) - Çıplak Ada, yönetmenin tabiriyle 'doğaya karşı karıncalar gibi çalışan ve mücadele eden insanları perdeye aktaran' sinemasal bir şiirdir.

Andrew Crocker-Harris, bir devlet okulunda fazla sevilmeyen bir öğretmendir. Kalp hastası olan öğretmen, karısı tarafından aldatılmakta fakat ekonomik güçsüzlüğü psikolojisini de harap ettiğinden sesini çıkaramamaktadır. Sağlık sorunları neden gösterilerek okuldaki işine son verilen Andrew, son kez kürsüye çıkacak ve bir veda konuşması yapacaktır...Sağlık sorunları neden gösterilerek işine son verilen son derece dakik, kuralcı ve disiplinli bir öğretmenin hikayesine odaklanan The Browning Version - Yaralı Gönüller, öğretmenlerin genelinde gözlemlenen tükenmişlik sorununa dair doneler barındırıyor.

Vivian Bearing;kuralcı olduğu kadar da inatçı bir edebiyat profesörüdür. Bir gün, yumurtalık kanseri olduğunu öğrenir. Hikaye boyunca, Vivian'ın tedavisi sırasında yaşadıkları, kanser döngüsünün ondan aldıkları, en can alıcı noktalarıyla izleyiciye aktarılır.Vivian'ın tedavisini kendi inancı için bir sınav haline getirmiş olan Dr. Jason Posner, olan bitenin insani yönüne odaklanmış hemşire Susie Monahan ve ne olursa olsun sonuç isteyen Dr. Kelekian filmin diğer karakterleri.Vivian Bearing'in hikayesi, safhalar halinde ele alınıyor. Her safha yaşamını kalemine adamış bir kadın için başka bir iç muhasebenin başlangıcı. Margaret Edson'ın oyunundan sinemaya uyarlanmış, etkileyici bir drama.

'New York Times En Çok Satanlar’ listesinde bir numara olan ve hakkında çok konuşulan kitaptan uyarlanan 'Yardımcı'da (The Help), 3 cesur kadının şehirdeki katı kuralları ve yerleşik davranışları aralarında gelişen alışılmadık bir arkadaşlıkla nasıl bozduklarının hikayesi anlatılıyor.1960’lı yılların Mississippi’sinde üç farklı ve sıra dışı kişilikleri canlandıran bu cesur kadınlar, kendilerini tehlikeye atan ve toplumsal kurallara karşı gelen gizli bir yazı projesi sayesinde alışılmadık bir dostluk kurarlar. Beklenmedik bu ittifaktan, önemli bir kardeşlik doğar. Hepsi, onları tanımlayan sınırları aşma cesaretini kendilerinde bulur ve bu sınırların bazen aşılmak için konulduğunu fark eder. Bu, şehirdeki herkesi değişen zamanlarla karşı karşıya getirmek demek olsa bile...Dokunaklı, esprili ve umut dolu bir film olan 'Yardımcı', değişim yaratabilmekle ilgili evrensel bir hikaye...

Manon des Sources (Manon'un Pınarları) Jean de Florette filminin devamıdır... Papet(Yves Montand), Soubeyran ailesinin neslinin devamı için Ugolin'e (Daniel Auteuil) baskı yapmaktadır. Ugolin'in gönlünde güzel Manon (Emmanuelle Béart) bulunmaktadır. İşin dramatik yanı ise Manon seneler evvel arazisini almak istedikleri Jean de Florette'in küçük kızıdır. Manon dağlarda keçilere çobanlık yaparak yaşamaktadır. Vahşi bir yaşam süren Manon'un sosyal ilişkileri sıfırdır. Film teması bu defa aşk ve intikam üzerine kurulmuştur. Manon, ailesinin elinden dalavereyle alınan toprakları geri kazanmak istemektedir, yalnız gerçeği bilen kendisinden başka kimse yoktur. Ugolin için hayattaki en önemli şeyler yetiştirdiği göz alıcı karanfiller ve Manon'dur. Ugolin'in filmdeki rolü ilk filmde olduğu gibi basit düşünen, saf ama amcası Papet'e uyan bir köylüdür. Saf olan aşkı derin bir umutsuzluğa düşer. Filmin can alıcı noktası ikili insan ilişkilerinin doğa ile süslenmesidir. Köy yaşamının zorlukları, susuzluk ve aşk bizi yine ilk filmde olduğu gibi hüzünlü bir yolculuğa çıkarmaktadır...

Tom Joad (Henry Fonda) kasıtsız adam öldürme suçundan girdiği hapishaneden cezasını tamamlayıp henüz çıkmıştır ve otostop yaparak Oklahoma'daki ailesinin çiftliğine doğru gitmektedir. Yolda önceden tanıdığı Casy (John Carradine)'e rastlar. Casy aynı zamanda Tom'u vaftiz eden din adamıdır fakat inancını kaybettiği için vaizliği bırakmıştır. Casy Tom'a kuraklık, kum fırtınaları ve yeni uygulanmaya başlanan tarım ve bankacılık metodlarının bir zamanlar verimli topraklara sahip olan Oklahoma'yı kırıp geçirdiğini anlatır. Birlikte Tom Joad'un çiftliğine ulaştıklarında Joad ailesinin göçe hazırlandıklarını görürler, zira banka onların çiftliğine de el koymuştur. Ertesi gün şafakta 12 kişilik Joad ailesi tüm eşyaları ile birlikte külüstür bir kamyona doluşarak California'ya 'vaadedilmiş topraklar'a doğru yola çıkarlar.

’Pamela’yı Takdim Edebilir miyim?’ adlı filmin çekimleri sırasında yaşanan acı-tatlı olayları beyazperdeye taşıyan öykü, sinema sanatının tüm zorluklarıyla boğuşarak hedefine ulaşmayı seçen yönetmen François Truffaut’nun, sinemaya ve sinemacılara bir saygı duruşu adeta. Film içindeki filmin yönetmenini Truffaut’nun bizzat kendisinin canlandırdığı yapım; makyözünden dublörüne, yapımcısından sahne amirine, yönetmen asistanından klaketçisine kadar bir filmin her alanında çalışan emekçilere adanmış izlenimi veriyor.

Film; Milano’nun varoşlarında yaşayan, ailesinin geçimine katkı sağlamak için eğitimini yarıda bırakmak zorunda kalmış, az vasıflı Domenico’nun iş bulma ve tutunma hikayesini anlatıyor. Yalın bir sinema diliyle, profesyonel olmayan oyuncuların doğaçlama ağırlıklı performanslarıyla, tamamı gerçek mekanlarda geçen film, orta sınıfın günlük yaşamından kesitler sunuyor ve Domenico ile aynı iş yerinde çalışmak için mülakata giren Antonietta’yı merkeze alarak küçük insanların büyük şehirde hissettikleri yalnızlık ve yabancılaşma sorunlarına dikkat çekiyor.

1942 yılında, İkinci Dünya Savaşı'nın karanlık yıllarında geçen film, Belarus'un ormanlık bir bölgesinde işgalci Almanlardan ve işbirlikçi Ruslardan kaçan bir grup Sovyet partizanı ve köylünün hem düşmanla, hem de açlık ve soğukla mücadelesini anlatıyor. Kahramanların ölüm ve vicdanla baş başa kalmaları ve özveri ile ihanet arasındaki çatışmalarını konu edinen yapım, savaşın kendisinden çok karakterlerin iç dünyalarına yoğunlaşıyor. Film, felsefe ve ahlakla desteklenen kanılarla birlikte direniş, kahramanlık ve ihanetin psikolojisini çarpıcı bir dille açığa çıkarıyor.Henüz 41 yaşındayken vefat eden Sovyet yönetmen Larisa Shepitko'nun son yönettiği film olan Voskhozhdenie (The Ascent) - Tırmanış, sinemanın karanlık tarihinde adeta yok olan, unutulmuş bir başyapıt.

Ahmad, Almanya'da yıllar boyu yaşadıktan sonra, İran'ı ziyaret etmeye karar verir. Üniversiteden eski arkadaşları, Ahmad'ın gelişi onuruna Hazar Gölü kıyısında hep birlikte üç gün geçirecekleri bir tatil planlarlar. Bu tatili düzenlemek, gruptaki kadınlardan birinin, neşeli Sepideh'ın sorumluluğundadır. Sepideh, gruptaki arkadaşlarının haberi olmaksızın, kızının anaokulu öğretmeni Elly'yi de davet eder. Almanya'da yaptığı mutsuz evlilikten henüz kurtulmuş olan Ahmad, İranlı bir kadınla bir yuva kurmak istemektedir. Bunu bilen arkadaş grubu, Sepideh'in Elly'yi niçin davet ettiğini yavaş yavaş anlarlar. Tatilin ikinci gününde, her şey iyi gidiyor gibi gözükürken bir olay neticesinde Elly ortadan kaybolur.

Japon Ordusu, Filipinler'de ormanlık alanda saklanan bir asker topluluğu olarak kalmıştır. Saklanan askerlerin yaşadıkları açlık gibi durumlar onları cinayetlere ve hatta yamyamlığa sürükleyecektir. Bir kişi hariç...

1986 yılında daha iyi bir gelecek kurmak hayali ile Çinden Hong Konga da kaçak olarak gelen Li Xiaoj (Leon Lai) kendisine çok yabancı -80'ler Çinin tüm dünyaya kapalı olduğu dönem- gelen bu ortamda lisana, adetlere uymaya çabalarken Hong Konglu Qiao Li (Maggie Cheung) ile arkadaş olur. Hırslı bir kız olan Qiao bu şehirde arkadaşlıktan çok paranın ve yaşam savaşının peşindedir... Başlangıçta bu köylü gençle çok da ilgilenmese de zaman içinde dev şehirdeki yalnızlıkları onları bağlar... Önce arkadaş sonra sevgili olurlar... Ama köyünde bıraktığı nişanlısıyla evlenmek hayali ile Hong Konga gelen oğlan ve ev almak hayali ile biriktirdiği paranın ekonomik krizde bir anda sıfırlanmasıyla borçlu ve parasız kalan kız için bu sürdürülmesi kolay olmayan bir ilişkidir... Xiaojun köyüne nişanlısına (Kristy Yang) döner, Qiao kendisinin peşinde olan yaşlıca mafya sevgiliye (Eric Tsang) evet der... Ama kaderde onlar için bundan fazlası vardır..

Film, dört ana bölümden oluşuyor. Sırasıyla, barlarda fahişeliğe zorlanan genç bir kadının; şeker kamışı tarlasının uluslararası bir Amerikan şirketine satıldığını öğrenen ihtiyar bir çiftçinin; emperyalizme karşı isyan bayrağı açan devrimci bir öğrencinin ve son olarak, başta silahlı mücadeleye karşı olsa da, devlet terörü karşısında gerilla harekete katılmayı seçen yoksul bir köylünün hikayelerine tanık oluyoruz. Tüm bu episodlar, Küba’yı temsil eden, şairane dış sesle birbirine bağlanıyor. Yer yer Sovyet propaganda filmlerinin, özellikle de Eisenstein’ın etkisinin hissedildiği filmin en büyük özelliği, devrime giden yolda kahramanlaşan isimlere hiç yer vermeden, tamamen sıradan insanların hikâyelerine odaklanması.

Raymond Bernard'ın yönettiği 1934 yapımı Les Miserables - Sefiller, 19. yüzyıl Fransa'sında 20 yıllık süre zarfında birçok insanın hayatı, kendisini küçük bir suçtan ötürü kovalayan takıntılı polis müfettişinden kaçan Jan Valjean adında eski bir sabıkalının hikayesi çevresinde şekilleniyor.Film hala eleştirmenler tarafından bugüne kadar yapılan en iyi "Sefiller" uyarlaması olarak yorumlanıyor.

Kamyon şoförü İlyas, İstanbuldan Asyanın kaldığı köye gelir. Birbirlerine âşık olup evlenirler. Çocuklarının adına Samet koyarlar. İlyas, kamyoncu olduğu için sık sık yollara çıkar ve Asya, Sametle yalnız kalır. Bir gün yine yola çıkan İlyas, eve dönmez. Asya, bu acıya dayanamaz ve oğluyla birlikte yollara düşer. Yolda Cemşit adında bir adamla karşılaşırlar. Cemşit onlara kol kanat gerer. Birlikte yaşamaya başlarlar. Bir gün İlyas karşılarına çıkar. Asya, artık bir seçim yapmak zorundadır.

Kendini ülkesine hizmet etmeye adamış bir Sırp asker savaşta ciddi biçimde yaralanır, yaralandıktan sonra savaş öncesi parçalanmamış Yugoslavyanın huzurunu şefkatle anımsamaya başlar. Çocukluğundaki en yakın arkadaşı olan bir müslüman da bu hatıralarda kendine yer bulmuştur. Ama bu eski arkadaşının -şimdiki azılı düşmanının- da aynı hastanede iyileşme sürecinde olduğunu öğrendiğinde görevini yerine getirmek için yeniden ant içer * İçinde bir miktar mizah da olduğu için film çok dramatik değil, daha çok düşündürücü *Lepa Sela Lepo Gore (Pretty Village Pretty Flame), iki arkadaşın hayatını çocukluklarından başlayarak bizleri 1980 yılının Bosna'sına, 1992 yılının savaş öncesine ve 1994 yılında aynı hastanede tedavi gördükleri zamana kadar götürüyor. Filmin toplam 6 ödülü bulunuyor.

14. yy'da Japonya'da Nanboku-chō döneminde Kuzey ve Güney hükümdarlıkları arasında uzun süreden beri devam eden iç savaş sırasında zorla askere alınan ama bir daha geri dönmeyen savaşçı Kichi'nin yaşlı annesi ve karısı, insan boyundaki yabani otlarla (susuki otları) kaplı bataklık bir bölgede fakirlik içinde hayatta kalmaya çalışırlar. Kichi'nin dönmesini beklerken o bölgeden gelip geçen, yolunu kaybetmiş yaralı askerleri sazlıklarda tuzağa düşürerek öldürürler, sonra da üzerilerinde ne var ne yok soyarlar, çıplak cesetlerini de bataklıktaki derin bir kuyuya atarlar. Askerlerin değerli silah ve zırhlarını da yiyecek karşılığında civardaki bir tüccara satarak geçimlerini sürdürürler. Bir gün oğluyla birlikte savaşa gitmiş olan komşularından Hachi savaştan kaçarak gelir ve yaşlı kadına oğlunun öldüğünü kendi gözleriyle gördüğünü söyler. Gelinini yanında tutan tek şeyin oğlunun bir gün çıkıp geleceği umudu olduğunu çok iyi bilen yaşlı kadın bu haberle yıkılır. Yakınlardaki kendi kulübesine yerleşen bu güvenilmez, çıkarcı asker kaçağı gelinine asılmaya başlar, gelin de ona karşı ilgisiz değildir. Her üçü birlikte askerleri öldürüp soymayı sürdürürlerken gelini ve Hachi arasında başlayan cinsel yakınlaşma yaşlı kadını kaygılandırır. Gelini kendisini terk ettiği taktirde bu işi yalnız başına sürdüremeyip aç kalacağı endişesine kapılan yaşlı kadın bu birlikteliğe engel olmak için çareler aramaya başlar, hatta bu hoyrat, kaba saba adama gelini yerine kendisiyle yatmasını bile teklif eder ama ret cevabı alır. Bir sonraki aşamada ise gelinine, yaptığı zina yüzünden (Kichi'nin ölüp ölmediği bile kesin değildir) cehennemde çekeceği ızdıraplarla ilgili korkunç hurafeler anlatmaya başlar, yani onu elinde tutabilmek için dini inançlarını kullanmaya kalkar. Bu da fayda etmeyince ikilinin geceleri buluşmalarını engellemek ve gelinini adamdan uzak tutmak için son bir çözüme baş vurur: öldürdüğü Samuraylardan birinin korkutucu maskesini alarak kendi yüzüne takar. Maske sayesinde gece karanlığında şeytani bir yaratığın görünümünü kazanan yaşlı kadın, ölmüş kocasını aldattığı için cezalandırılacağı inancına kapılan gelinini korkutmayı başarır. Ama bu kez daha da garip bir şey olur. Maskeyi yüzünden bir daha çıkaramaz ve maskeyle birlikte bir şeytan ruhu içine girer...Japonca’da 'şeytan kadın' anlamına gelen Onibaba, Budist bir hikayeye dayanan ve Japon korku sinemasının ilk örnekleri arasında yer alan başarılı bir korku filmi.

Öğretmen Hisako Oishi, talebelerine pozitif bir dünya görüşü ve dünyada olumlu bir duruş sergilemeyi aşılamak ister. Buna karşın, bir çoğunun savaşta can vereceğini kendisi de çok iyi bilmektedir...

Birbirlerinden sınıfları, geçmişleri, yaş ve meslekleriyle ayrılan üç eski Amerikan askeri ve onların yeniden sivil hayata ayak uydururken karşılaştıkları sorunlar üzerine dokunaklı bir savaş sonrası destan... Bu üç adam, II. Dünya Savaşı sonunda yaşadıkları kente geri dönerler; başarılı bankacı Al, güvenli yaşamına; eskiden bir garson olup savaşta hava kuvvetlerinde yüzbaşılığa yükselmiş Fred, savaş sırasında evlendiği ve pek iyi tanımadığı eşiyle endişe veren kavuşmaya; eskiden öğrenci olup savaşta kollarını kaybeden Homer ise, sevgilisinin sakatlığına vereceği tepki konusundaki şüphelerine. Bunlardan ikisi geri dönüşte başarılı olacaktır: eskiden olduğu gibi yemekli toplantılarda konuşmalar yapan Al genç bir çiftçiye teminatsız kredi vermeye çekinmez; Homer’in sevgilisi onu hayal kırıklığına uğratmaz; kimsenin kabul etmediği Fred ise toplumun dışında kalacaktır, hayatının en güzel yıllarını geride bırakmıştır...

İkinci Dünya Savaşı sonlarına doğru Almanyanın içlerine doğru ilerleyen Amerikan ordusuna karşı savaşacak ordusu zayıflayan ve azalan Almanya artık 16 yaşında çocukları da askere alıp cepheye sürmektedir. Küçük bir kasabanın okulunda birlikte okuyan 15-16 yaşlarında 7 arkadaş birbirlerinden de etkilenerek askere yazılır. Temel eğitim almaya başladıkları sırada Müttefiklerin kendilerine doğru geldiğini gören komutan bu 7 genci, biraz da korumak maksatlı kendi kasabalarının köprüsünde görevlendirir. Ancak bozguna uğrayan Alman ordusu çok çabuk bölgeyi boşaltınca Köprüdeki 7 arkadaş düşman tanklarıyla karşı karşıya kalırlar.. Savaşın acımasız yüzünü gösteren iyi bir film..

Gizli bir uyuşturucu satıcısı olarak gizli bir göreve atanan, öldürme, uyuşturucu ticareti yapma ve kimliğinin gizli kalması için ne gerekiyorsa yapma iznine sahip ve nihai amacı amirlerine rapor vermek olan bir polis memurunun hikayesi. Yıllar geçtikçe görevine ve amacına olan hakimiyetini kaybedip uyuşturucu satıcılığının gerçek kimliği haline geldiğini ve amirlerinden bir kez bile haber alamadığını fark ettikten sonra gidip onlarla iletişime geçmeye çalışır, ancak görevlendirilen postacının bırakın raporların varlığından haberdar olmasını, hiçbirini amirlerine ulaştırmadığını fark eder.

Cenovalı bir siyasi mülteci olan sosyalist profesör Sinigaglia, Torino'daki eski bir arkadaşını ziyaret eder. Şehrin tekstil fabrikasındaki korkunç çalışma koşullarını görünce dehşete düşen profesör, burada kalıp işçileri organize ederek grev üstüne grev yapmalarını sağlar ve bunu yaparken de sık sık kendi güvenliğini tehlikeye atar. Can güvenliği olmamasına ve birkaç kez ölüm tehlikesi atlatmasına karşın hedefinden vazgeçmeyen profesör, hep birlikte güçlü bir sendika oluşturmaya giden yolda fabrika işçilerine örnek olacaktır.19. yüzyılın sonlarında İtalyan emekçilerinin sömürülmesi konusuna cesur, belgesele yakın bir anlayışla yaklaşan I Compagni (The Organizer) - Yoldaşlar, Oscar adaylığının yanı sıra toplam 6 ödüle sahip bir yapım.

Jalsaghar filminde Biswambhar Roy oturduğu yerin son malikidir. Roy’un geliri şanından ve topraklarından gelen paradır. Bu topraklarda heyelan sebebiyle gün geçtikçe küçülmekte ve onunda toprağı azalmaktadır. Roy soylu bir aileden geldiği için kendisine kalan bu mirası ve yetiştirilme tarzını bu asilliği korumak zorundadır. Bunun için oturduğu büyük evin müzik odası kısmını şaaşalı bir şekilde düzenlemiştir ve bütün herkesi burada ağırlamaktadır. hintfilmi.net Hatta özel olarak bu müzik odasını göstermek için ülkenin en iyi en ünlü dansçı ve müzik adamlarını çağırmakta, onları dinlemeleri içinde asilleri toplayıp adeta partiler düzenlemektedir. Adamımız çok müsrif olmasına karşın eşide bir o kadar tutumludur ve adamı sürekli gereksiz harcamalardan kaçınması için uyarır. Hazıra dağ dayanmaz sözü bu film için yazılmış olsa gerek Biswambhar‘ın oğluna düzenlediği bir partide parasının son kuruşlarını da harcar.