Bir ailenin hikayesi: Sorunlar, evlilik, vergiler, intikam, dostluk, ordu ve çok daha fazlası.

Bob Fossenin otobiyografik filmi gösteri dünyasının içinden bir yapıt. Ünlü yönetmen-koreograf Joe Gideon (Roy Scheider) Broadwayin zirvesinde. Ama işine bağlılığı özel hayatını gittikçe yok etmekte ve Dexedrine ilaç şişeleriyle ayakta durabilmekte. Gideon bir seçime doğru yaklaşmaktadır. Sanatı ya da hayatı...

Kont Armalia, fakirle zengini ayıran farkın doğum şansı olduğuna inanır. Teorisini test etmek için bar şarkıcısı Anni'yi aristokratların kaldığı bir otele iki haftalığına gönderir. Yeni süslü kıyafetleri ve rahat yaşantısına alışan Anni, zengin koca avına çıkacaktır.

Yusuf kasabada ona bir gelecek olmadığına karar vererek İstanbul’a gelmiştir. Daha önce şehre yerleşmiş akrabası Mahmut’un yanında kalıp uzaklara giden gemilerde miço olarak iş bulmak ister. İdeallerine ulaşmak için her şeyi yapmaya hazırdır. Fotoğrafçı Mahmut ise, idealleriyle arasının gitgide açıldığının bilincindedir. Üstelik, kendini bu durumdan kurtarmak için de hiçbir şey yapamaz ya da yapmaya yanaşmaz.

80'li yıllarda Filistinli Eyad Barhum, babası, annesi, iki erkek kardeşi ve büyükannesiyle birlikte küçük bir köyde yaşayan zeki bir çocuktur. Babası gençken terörist olduğu için üniversiteye gitmesine rağmen meyve toplamaktadır. Eyad, Kudüs'teki en iyi liseye kabul edilir ve yatılı okulda kalmak için ailesinden ayrılır. Dejeneratif bir kas hastalığı olan Yahudi oda arkadaşı Yonatan Avrahami ve Yahudi okul arkadaşı Naomi ile arkadaş olur. Çok geçmeden Eyad ve Naomi birbirlerine aşık olurlar, ancak Filistinliler genel olarak Yahudiler tarafından kabul görmedikleri için gizlice buluşurlar. Naomi'nin annesi onun Arap bir çocukla çıktığını öğrenince kızını okuldan alır. Ancak Eya, kendisi evde eğitim görürken sevdiği kız arkadaşının eğitimine devam edebilmesi için okulu bırakır. Babası onun prestijli okulu bıraktığını öğrenince Eyad'ı evden kovar. Şimdi Eyad'ın bir iş bulması gerekiyor, ancak Araplar sadece bulaşık yıkayabilir ve garson olarak çalışamazlar, Arkadaşı evde çürürken daha iyi bir iş bulmak için Yonatan'ın kimliğini ödünç almaya karar verir ve Yonatan ve Eyad'ı oğlu gibi seven annesi Edna ile birlikte yaşar. Çok geçmeden İsrail'de hayatta kalmak için nihai bir karar vermek zorunda kalır.

Büyük beğeni kazanan bir yarı otobiyografi olan Amarcord, 1930 larda Mussolini hakimiyetinden hemen önce küçük bir Adriyatik köyündeki yaşam üzerine odaklanmaktadır.İklim değişip bahar geldiğinde köyde bir festival düzenlenir ve yeni yaşamı kutlamak için sembolik bir şenlik ateşi yakılır. Meydandaki bu buluşma, film boyunca gerçekleşecek birçok buluşmanın ilkidir. Her bir araya geldiklerinde, topluluğun renkli üyeleri kendilerini bütünüyle ortaya koyup tuhaf kişiliklerinden övünç duyarlar. Fesat hakim olur her yerde. Filme yayılan kaotik hava filmde açık bir olay örgüsü görülmesini zorlaştırır. Amarcord gerçeküstü birkaç sekansa bölünür ve bunlardan birkaçı rengarenk köy ortamında oradan oraya dolaşıp duran Titta adlı genç bir adamın çevresinde gelişir. Siyaset ve aile ilişkileri grotesk bir uyumsuzluk ortamında birbirine karışır.Amarcord 1975 yılındaki En İyi Yabancı Film Akademi Ödülü de dahil tam 13 ödül kazandı. Fellini “En iyi yönetmen” ve “En iyi özgün senaryo” dallarında da Oscar’a aday gösterildi.

Bu drama, kocasının başka bir ailesi olduğunu öğrendiğinde hayatı mahvolan bir kadını konu alıyor. Evlenmeden önce her ikisi de müzisyen olan Marie ve Thomas, iki çocuklarıyla birlikte yaşayan, görünüşte mutlu bir çifttir. Bir gün Thomas kemanını evde unutur, Marie enstrümanı getirmek için onu takip eder, ancak başka bir evde başka bir kadın ve oğullarıyla yaşadığını öğrenir. Böylece, eski hayatının sonunu getiren kocasının ikinci hayatı hakkında daha fazla bilgi edinmek ister...

Aile bağları ile anne ve babanın rolünü, İsveçli bir ailenin Fransa Alp’lerine yaptıkları bir kayak tatilinde başlarına gelen çığ felaketi üzerinden anlatan film, İsveç toplumundaki ırkçılık ve sınıf ayrımını aşırı gerçekçi bir gözle inceliyor.

Punk Ölmedi, Vladimir Blazevski'nin dikkat çekici bir kara komedisi. Eski bir punk grubunun yeniden bir araya gelmesini konu alıyor. Mirsa, Üsküp'teki günlük yaşamın zorluklarına katlanmaya çalışan bir punk'tır. Bir gün Debar'daki çok kültürlü bir etkinlikte çalması için teklif alır. Aslında tek istediği punk grubuyla tekrar çalmaktır, bu yüzden teklifi kabul eder. Bir sonraki adım, grubun tüm eski üyelerini bulmak ve tekrar çalmalarını sağlamaktır... Eski kız arkadaşı ona geri dönüyor ve grubun eski üyelerini bulması için ona yardım ediyor. Punk ölmedi iyi bir mesaj veriyor - hayallerimizi gerçekleştirmek için denemeye devam etmeliyiz.

Film, Amerikalı bir kadın gazeteci ile Fransız reklamcı/yönetmen eşinin gözünden grevde olan bir fabrikadaki yaşananları konu ediniyor.Sert bir dille kapitalizmi, medyayı, toplumu ve ikili ilişkileri eleştiren bir yapım olan, Jean-Luc Godard ve Jean-Pierre Gorin'in yönettiği Tout va Bien (Everything's All Right) - Her Şey Yolunda, Berlin Film Festivali'nden ödülle dönmüştü.

Film, kızının kaybolmasının ardından torununu büyütmeye çalışan bir kadının hayatına odaklanıyor. Pensilvanya nın küçük bir kasabasında yaşayan bir kadının kızı, ardında hiçbir iz bırakmadan ortadan kaybolur. Kızının kayboluşunun ardındaki sırrı öğrenmeye çalışan ve ümidini kaybetmeden kızını arayan kadın, bir yandan da torunu ile ilgilenmeye çalışır.

Genç, asi ve yanı sıra eken yaşta ölüp efsanevi bir yıldız haline gelen James Dean'in rolleri, hayatı ve en önemlisi babasıyla olan zor ilişkilerinin anlatıldığı, Golden Globe en iyi erkek oyuncu ve daha birçok ödül almış biyografik bir başyapıt.

"Separation" (1968) filmi, hayal gücü ve gerçeklik arasındaki ince çizgiyi araştıran psikolojik bir drama filmidir. Film, boşanma sürecinde olan bir çiftin ve onların ilişkilerinin karmaşıklığını ele almaktadır.Ana karakterler, bu sürecin getirdiği duygusal zorluklarla başa çıkarken, aynı zamanda toplumsal normlar ve bireysel kimlikleri üzerine derinlemesine düşünceler geliştirmektedir. Film, insan psikolojisinin karmaşıklığını, aile dinamiklerini ve bireyin içsel çatışmalarını keşfederken, farklı anlatım teknikleri ve sembolizm kullanarak izleyiciyi düşündürmeyi amaçlamaktadır.Duygusal yoğunluğuyla dikkat çeken "Separation", izleyicileri karakterlerin içsel dünyalarına dahil ederek, insan ilişkilerini sorgulatmayı hedefleyen bir yapım olarak öne çıkmaktadır. Film, deneysel yapısı ve çizdiği derin karakter portreleriyle dikkat çekmektedir.

Hayatının en dip noktasında , Richie birkaç saatliğine 11 yaşındaki yeğeni Sophia?ya bakmak için kız kardeşinden bir telefon alır . Amca ve yeğeni New York gibi koca bir şehirde türlü maceralar beklemektedir.

Zengin teyzesiyle birlikte yasayan Kate Croy ,orta sınıftan gazeteci Merton Densher’la gizli saklı bir ilişki yürütmektedir. Olayı fark eden teyzesi ya param ya o diyerek durumu açıkça ortaya koyar.Ne paradan ne de sevgiliden vazgeçebilen Kate, çareyi sinsice kurduğu planlarla bulmaya çalışır.Şans eseri tanıştığı Amerikalı zengin genç bayan Milly Theale’le güzel bir arkadaşlık kurar. Fakat bu güzel genç bayanın ölümcül hastalığı onu daha fazla yaşatmayacaktır. Milly’nin Merton’a olan ilgisini fark eden akıllı Kate, hemen herkesi mutlu edeceğine inandığı bir plan yapar. Henri James'in ünlü romanından uyarlama...

Marianne ve Johanın on yıllık evliliklerini masaya yatıran film, çiftin ayrılıklarını, evlilik dışı ilişkilerini, barışıp yeniden ayrılmalarını ve en nihayetinde de boşanmalarını konu ediyor. Boşandıktan sonra bile birbirinden kopamayan Marianne ve Johan çiftinin her görüşmeleri ayrı bir kavgayla sonuçlansa da birbirlerine olan sevgileri şartlar ne olursa olsun galip geliyor. Film evlilik hayatıyla ilgili çok önemli kelamlar ederken aynı zamanda izleyiciyi psikolojik olarak Marianne ve Johanın ilişkisine hapsediyor. Başta Woody Allen olmak üzere birçok yönetmeni etkileyen Bergmanın bu filmi aynı zamanda en iyi yabancı film dalında altın küre sahibi.

"Time Still Turns the Pages" (2023), Hong Konglu yönetmen Nick Cheuk'un elinden çıkan etkileyici bir drama filmi. Cheuk, ilk uzun metraj filmiyle modern hayatın karmaşık duygusal yüklerini, zamanın yıpratıcı etkisini ve kişisel ilişkilerin kırılganlığını ele alıyor. Film, yavaş temposu, derin karakter çözümlemeleri ve minimalist anlatımıyla öne çıkarken, aynı zamanda Hong Kong’un sosyo-kültürel dönüşümüne de derin bir bakış sunuyor.Hikaye ve Temalar"Time Still Turns the Pages", iki ana karakterin geçmiş ve şimdiki zaman arasındaki kopukluklarla mücadele ettiği bir anlatı sunuyor. Film, biri orta yaş krizinde olan bir adam ile hayatının önemli bir dönüm noktasındaki genç bir kadını takip ediyor. Bu karakterler, hayatlarında aldıkları kararlar ve zamanın getirdiği pişmanlıklarla yüzleşirken, film izleyiciyi geçmişin izleri ve kaybolan anıların üzerine düşünmeye itiyor.Nick Cheuk, zamanın durmaksızın akışını, kaçınılmaz bir güç olarak resmediyor ve karakterlerin bu karşı koyamadıkları akışla nasıl başa çıktıklarını araştırıyor. Film, ilişkilerin değişen doğasını, hafızanın parçalanışını ve hayatın çeşitli dönemlerinde yaşanan hayal kırıklıkları ile umutları incelikle işliyor. Hong Kong’un değişen toplumsal yapısı da bu kişisel hikayelere paralel bir şekilde işleniyor; filmdeki mekanlar ve atmosfer, karakterlerin duygusal çalkantılarıyla uyum içinde resmediliyor.PerformanslarOyuncu kadrosu, Cheuk’un minimalist anlatımını destekleyecek türde içsel bir performans sergiliyor. Özellikle başrol erkek karakterin, sessiz ama derin acısını izleyiciye yansıtma biçimi etkileyici. Kadın başrol ise kırılgan ama kararlı tavrıyla dikkat çekiyor; gençliğin getirdiği belirsizlikler ve hayatla yüzleşme süreci, karakterin her anına yedirilmiş. Cheuk, karakterlerin içsel dünyalarına odaklanan bu performanslarla, filmde derin bir empati duygusu yaratıyor.Yönetmenlik ve GörsellikNick Cheuk, yönetmenlik anlamında olgun ve sakin bir tarz benimsiyor. Film boyunca kullanılan uzun planlar, ağır tempolu sahneler ve detaylara olan dikkat, filmin duygusal yoğunluğunu artırıyor. Hong Kong’un hızla modernleşen yapısını bir fon olarak kullanan Cheuk, şehrin değişen manzaralarını karakterlerin içsel değişimleriyle paralel kurguluyor. Filmde, özellikle sokaklardaki kalabalık ve kaotik enerji ile karakterlerin içsel yalnızlıkları arasındaki tezat çarpıcı bir şekilde işlenmiş. Cheuk’un sakin ama güçlü görsel dili, filmin duygusal atmosferini derinleştiriyor.Müzik ve Ses TasarımıFilmde kullanılan müzik, özellikle duygusal yoğunluğun arttığı sahnelerde öne çıkıyor. Cheuk, müziği karakterlerin içsel dünyalarını tamamlayıcı bir araç olarak kullanıyor, ama aynı zamanda sessizliğe de yer açıyor. Bazı sahnelerdeki sessizlik, izleyiciye karakterlerin yalnızlıklarını ve belirsizliklerini daha yakından hissettiriyor. Müzik ve ses tasarımı, genel olarak filmin atmosferine uyum sağlıyor ve dramatik bir etki yaratmadan, derinlik katıyor.Eleştiriler"Time Still Turns the Pages", özellikle yavaş temposu ve olay örgüsünden çok karakter odaklı yapısıyla bazı izleyiciler için zorlayıcı olabilir. Film, geleneksel anlamda bir olay örgüsü sunmak yerine, zamanın akışına karşı direnen bireylerin içsel dünyalarına odaklanıyor. Bu tür bir anlatım, aksiyon...

Holly Springs, Mississippi'nin içlerinde küçük ve sakin bir kasaba. Arkadaşlarının "Cookie" (Kurabiye) diye hitap ettiği Jewel Mae Orcutt (Patricia Neal), bir ailenin 80 yaşındaki pipo içen reisi ve tüm hayatını burada yaşamış eksantrik bir kadın. Bir malikanede orta yaşlı bir zenci hizmetkârla yaşayan Cookie, ölmüş kocası Buck'ı ciddi şekilde özlüyor. Cookie'nin yeğenlerinden ikisi de Holly Springs'te yaşıyor, mütevazı bir bungaloyu ve bir depo dolusu sırrı paylaşıyorlar. Asabi Camille (Glenn Close), Cookie'nin davranışlarının aile için utanç kaynağı olduğunu düşünen güneyli bir dilber. Ağır zekâlı Cora (Julianne Moore) ise, ablası ne derse onaylıyor. Cora'nın asi kızı Emma (Liv Tyler), Cookie'yle yaşamayı annesiyle yaşamaya tercih ediyor. Kasabayı kendisinin yönettiğini düşünen kibirli ve buyurgan Camille'in, Cookie'nin cesedini bulması, bir dizi eğlenceli gelişmeye yol açıyor..

Küçük bir çocuk okulun penceresinin camını kırar ve sınıfına dönebilmek için o pencereyi kendi başına tamir etmek zorundadır.Muhammed Ali Talebi’nin çocuk sineması döneminde yarattığı üçlemenin son filmi. The Guardian’dan Peter Bradshaw, bu film için “en derin noktasına kadar düşsel, sanki orta çağlardan önümüze düşmüş bir masal gibi” tabirini kullanmayı tercih ediyor.

Alain Resnais’in “Geçen Sene Marienbad’da” filminden sonra çektiği “Muriel ya da Dönüş Zamanı”, tıpkı selefi gibi zaman ve bellek üzerine son derece radikal bir düşüncedir. Işıltısı hiç sönmeyen Delphine Seyrig, bu kez Boulogne-sur-Mer’de bir antikacı dükkânı işleten ve geçmişi, bir zamanlar sevdiği adamın yeniden hayatına girmesiyle üzerine çöken bir dul rolünde. Üvey oğlu ise, Fransa’nın yeni sona eren Cezayir Savaşı’ndaki hizmetiyle bağlantılı kendi hayaletleriyle boğuşmaktadır. Jean Cayrol’ün katmanlı senaryosunu, orta sınıf karakterlerin siyasi ve kişisel gerçekliklerini yansıtacak şekilde yenilikçi bir kurguyla işleyen film; parçalı yapısı ve güçlü duygusal etkisiyle izleyiciye geçmişin her daim şimdide yaşadığını hatırlatır.

Inge (Elizabeth Reaser) bir Alman kızıdır, mektuplaşma usulüyle tanıştığı Norveçli bir göçmen olan çiftçi Olaf (Tim Guinee) ile dünya evine girmek için Minnesota'ya kadar gelmiştir. Ancak I. Dünya Savaşı yıllarıdır ve o zamanlar Almanlar, Amerika'da pek hoş karşılanmamaktadırlar. Tüm kasaba evlenmelerine karşıdır. Herkes ayrılmaları gerektiğini söyler. Inge tüm çabalarına rağmen kasabada ahlaksızlıkla suçlanır ve dışlanır. Film onların evlenmelerinin öyküsünü anlatıyor.

Restoranında sunduğu özensiz ve ucuz yemeklerden para kazanamadığı için başı derde girdiği bir dönemde, sevgilisiyle de- hem duygusal hem fiziki olarak- arası açılan Zinos'un, 'star' bir ahçıyı işe alarak nasıl yeni bir müşteri kitlesine kavuştuğu, son derece esprili bir dille anlatılıyor.

Efsanevi model, sanatçı, müzisyen Zouzou’nun Mary Magdalene’yi, Fransız oyuncu Pierre Clémenti’nin İsa’yı oynadığı, yönetmenin kendisinin de yanlış yola sapmış bir havari olarak yer aldığı İncil’le ilgili serbest bir alegori.Bir Başkaldırı Manifestosu: İsa, Devrim ve Erken Dönem Garrel Sinemasının Kökleri1. Tarihsel Konum: 1968 Sonrasının Ateşli İsyanıGarrel, bu filmi Mayıs 68 ayaklanmalarının hemen ertesinde, sokaklardaki barikat dumanları henüz dağılmamışken çekti. Sinema tarihinde nadir görülen bir "devrim anı"na sabitlenmiş filmdir: Dini mitolojinin politik bir silaha dönüşümü: İsa figürü (Pierre Clémenti), bir Che Guevara yorumuyla sunulur. Çarmıha geriliş sahnesi, Fransız polisi tarafından dövülen öğrencilerin fotoğraflarıyla zihinde örtüşür. Meryem Ana'nın yeniden yazımı: Zina yapan, afyon çeken ve "kutsal annelik" mitini reddeden bir karakter olarak işlenir. Bu, Katolik Fransa'ya yönelik kışkırtıcı bir saldırıdır.2. Biçimsel Radikallik: Avangartın SınırlarındaGarrel, bu filmde Godard'ın politik didaktizmini ve Bresson'un ascetik minimalizmini reddeder; kendine özgü bir "lirik anarşizm" yaratır: Siyah-beyazın şiddeti: Gölgeler ve ışık, karakterlerin iç çatışmalarını değil, tarihsel bir andaki kolektif çığlığı yansıtır. Doğaçlama diyaloglar ve teatral sahneler: Oyuncular (Nico dahil) senaryosuz çalışır. Bu, Artaud'nun "Vahşet Tiyatrosu" teorisinin sinemadaki karşılığıdır. Müzik: Nico'nun drone şarkıları ve aniden kesilen sessizlikler, izleyiciyi bir "devrimci ayin"e zorlar.3. Tematik Patlamalar: Din, Cinsellik ve Siyaset Kutsalın profanlaşması: İsa'nın son akşam yemeği, bir grup hippinin afyon partisine dönüşür. Kutsal Kase yerine şişe şarabın geçmesi, Kilise'ye değil, tüketim toplumuna yönelik bir eleştiridir. Cinsel devrim: Meryem'in bekaretinin kaybı, sahnede gerçek bir seks eylemiyle (simüle edilmiş olsa da) gösterilir. 1969'da bu, sansür kurullarını çıldırtacak derecede radikaldi. Sanatın rolü: Garrel, film boyunca "devrim mi sanat, sanat mı devrim?" sorusunu sorar. Kamerasını bir molotof kokteyli gibi kullanır.4. Eleştirel Sorunlar: Kaosun Bedeli Anlatı dağınıklığı: Film, bazen fazla içe dönük bir hal alır. Seyirci için takip etmesi zor olabilir. Kadın temsili: Nico'nun karakteri (Meryem Magdalena), eril bakışın nesnesi olmaktan kurtulamaz. Garrel'in kadın karakterleri "ilham perisi" olma tuzağına düşer. Politikanın estetikleştirilmesi: Gerçek sokak mücadeleleriyle bağlantı kopukluğu, filmi bazen "güzel ama boş" bir deneye dönüştürür.5. Günümüzdeki Yeri: Neden Hâlâ Sarsıcı?Le Lit de la Vierge, sinemanın bir katedral değil, bir barikat olduğunu hatırlatan nadir eserlerden. Günümüzdeki "aktivist sanat" tartışmalarının öncüsüdür.

Zengin bir film yapımcısı olan Kirk Edwards (Warren Stevens) senarist ve yönetmen Harry Dawes (Humphrey Bogart) ile bir anlaşma imzalar. Onlar film yıldızı olarak dansçı bir kız bulmak için Madrid'e giderler. Gece kulübünde dans eden Maria Vargas (Ava Gardner) ile karşılaşırlar. 2 arkadaş bu çingene kıza vurulur. Maria Vargas ise kendisine aşık olan 2 erkek arasında kalır.

Kaliforniyalı avukat Bill McKay, sıradan insanların hakları için uğraşan bir hukuk adamıdır. Karizması ve u yeteneği bölgenin Demokrat Parti ekibince fark edilir ve bölgeden senato adayı olması için teklif götürülür. Israrlar karşısında McKAy teklifi kabul eder üstelik işleri kendi bildiği yöntemlerle, kendi prensipleriyle çizecektir. ama bir kez yarışa ve rekabeti de girince işin renginin ne kadar değişeceğini tahmin bile edemez

Jeremiah Johnson batının yalnız adamı. Dağların ve sert hayat şartlarının kuvvetli mücadele adamı. Dağlarda yaşamayı kendi seçen ve bu konuda bir dağ adamından eğitim alan Johnson, arzuladığı mütevazi hayatı kurmayı başaramıyor ve uygarlığın sert ilişkilerinden kurtulamıyor. Sydney Pollack ve Robert Redford'un işbirliği mükemmel düzeyde. İkisinin de ana karakterin ruhunu çok iyi anladığı ve unutulmaz bir portre yarattıklarını ortaya koymak gerek. Jeremiah Johnson, her zaman uzaklarda olan, ve özlemi çekilen bir arkadaş gibi. Ansızın çok izlenmesi şart olan bir sinema başyapıtı.

Namus cinayeti nedeniyle girdiği hapishaneden çıkan Yusuf amaçsız bir hayata sahiptir artık. İzbe bir pansiyon köşesinde yolu Bekir ve Uğur’la kesiştikten sonra hikayedeki tüm kişilerin hayatlarını derdinden sarsan hadiseler yaşanacak, herkes kendi masumiyetinin peşinden gidecek; bu seçimler de hepsinde derin yaralar açacaktır. Uğur güçlü bir hayat kadınıdır, Bekir ise ona saplantılı bir adam. Fakat Uğurun gönlünde Zagor vardır * Türk sinemasının önemli yönetmenlerinden Zeki Demirkubuz’un, izlendikten sonra hafızalardan uzun bir süre silinmeyen filminin başrollerinde Derya Alabora, Güven Kıraç ve unutulmaz tiradıyla hafızalara kazınan Haluk Bilginer var. Yapım vizyona girdiği yıl ayrıca Antalya Film Festivali’nde 4 Altın Portakal ve Altın Koza Film Festivali’nde de dört ödüle layık görülmüştü.

Senaryosu da yönetmene âit olan ve dünyâ prömiyeri Cannes'da yapılan bu felsefî dramada, tecrübeli polis müzâkerecisi Goro Yabuike (Kōji Yakuşo), rehin alınan bir politikacıyı kurtarmak için görevlendirilir. Bir ara saldırganı etkisiz hâle getirmek için fırsat yakalar, ama değerlendiremeyince rehine ölür, akabinde de polis tarafından saldırgan öldürülür. Her iki adama da yardım edebileceğini düşünen Yabuike, kimseye açıklama yapmadan "karizma" denen tuhaf bir ağacın yetiştiği ormana doğru yol alır ve çevresine zarar veren bu ağaç hakkında karar vermeye çalışan insanların arasına katılır.

1950'ler Japonyası... Halkın birbirine sıkıca kenetlendiği bir banliyö kasabasında, mahallede tek bir televizyon vardır. Minoru ve Isamu Hayashi kardeşler, her gün sumo güreşi turnuvasını izlemek için çoğu kez İngilizce derslerini kırarlar. Akşam yemeğindeki sohbetleri ise kaçınılmaz bir biçimde anne ve babası onlara bir televizyon alsın diye ardı arkası kesilmeyen yalvarmalara ve öfke krizlerine dönüşür. Ancak babaları buna karşıdır. Televizyonun Japon evindeki varlığının ortaya "100 milyon aptal" çıkaracağını düşünmektedir. Baba, oğullarına bitmek tükenmek bilmeyen bu isteklerine artık son verip bu konuda konuşmamalarını söyleyince, çocuklar konuşmayı hepten kesmeye ant içerler. Ancak bu protestoları sonucunda bütün mahalleyi karışıklığa sürükleyeceklerdir...Yasujirô Ozu'nun yönettiği Ohayô (Good Morning) - Günaydın, konuşmanın gücünü ve havadan sudan söz etmenin nasıl da günlük yaşamımızı kolaylaştırdığını gözler önüne seriyor.

Bay Badii yolculuğu esnasında üç farklı kişiden, intiharından sonra kendisini gömmesini rica eder: Kürt bir askerden, Afgan bir öğretmenden ve yaşlı Türk bir tahnitçiden. Aralarından sadece biri bu teklifi kabul eder. Ancak Bay Badii bu yolculuğu esnasında bu kişilerden hayat dersi niteliğinde pek çok şey öğrenecektir.İran’ın en önemli yönetmenlerinden Abbas Kiarostami, bu filminde intihar etmek isteyen orta yaşlı bir adamın, kendisini gömmek için birisini ararken ki yolculuğunu anlatıyor. Konusu son derece bıçak sırtı olan film, meta-narrative finaliyle de çok konuşulmuştu. Ta'm e Guilass (Taste of Cherry) - Kirazın Tadı, Cannes Film Festivali'nde Altın Palmiye'yi kazanmıştı.

Yaşlanmakta olan ve köylüleri dolandıran dolandırıcı Augusta iki genç adamla birlikte çalışır. İtalyan Jonny Ray olmak isteyen Roberto ve Picasso diye anılan, karısı ve kızı olan Bruno. Augusto uzun süreli ilişkilerden ve yerleşik bir hayattan kaçınır. Ta ki çok nadir gördüğü kızının ona ihtiyacı olduğunu görene kadar. Kızı çalışmalarına devam etmek için babasının parasına ihtiyaç duyar.

Film, 'Yalnız' Rhodes isminde kaba ve köylü bir gitaristin, yerel medyadan TV yıldızlığına, oradan da siyasette "kral-yaratıcı" haline gelişine uzanan hikayesini anlatır. Onu taşranın ücra bir köşesindeki hapishanede keşfeden radyocu Marcia Jeffries isimli kız ise, Rhodes'un büyüsüne ilk kapılan kişi olacaktır...

Küçük Mina endişelidir. Okul bittiği halde annesi onu almaya gelmemiştir. Eve gitmek üzere otobüs durağına geldiğinde kaybolduğunu fark eder. Kameraya dönüp bağırır: “Artık bu filmde oynamak istemiyorum!” Film o anda kurmacadan çıkar ve bir belgesele dönüşür...Ayneh (The Mirror) - Ayna, İran’da rejim karşıtlığı suçlamasıyla hapis cezasına çarptırılan Panahi’nin ikinci filmi.

Valerio Zurlini'nin yönettiği Cronaca Familiare (Family Portrait) - Aile Günlüğü, annelerinin ölümü sonucu birbirinden ayrı büyüyen, daha sonraki yıllarda zorlaşan ailevi koşullar nedeniyle bir araya getirilen iki erkek kardeşin öyküsünü konu ediniyor.

İranlı Mamo, Irak'ta meşhur bir şarkıcıdır. Ancak İran ile Irak arasındaki sorunlar sebebiyle bir türlü oralara gidememiştir. Amerika'nın Saddam Hüseyin'i devirmesiyle birlikte Mamo, Irak'a gitmeye ve bir konser vermeye karar verir. Mamo'nun vize alabildiğini öğrenen Kako, hemen bir servis otobüsü ayarlar ve yol üstündeki birçok müzisyeni de yanlarına alarak Mamo ile buluşmak için yola koyulur.Bahman Ghobadi'nin yönettiği, 35 yıl sonra ilk kez konser vermek üzere Irak'a davet edilen ünlü Kürt sanatçı Mamo'nun İran'dan Irak'a doğru yol hikayesini anlatan Niwemang (Half Moon) - Yarım Ay, Türkçe altyazılı izlemeniz için sizlerle...

Zor değişikliklerin sancısıyla, mütevazi fakat gelecek vaat eden genç bir çiftçi kız olan Mari Pataki, kırsal bir çevrede yaşamaktadır. Babası sevdiği adamı görmesine izin vermez. Baba, çalışma ve sağlık endişelerinden dolayı kızını iş yaptığı yaşlı ancak zengin bir adamla evlendirmeye karar verir. ''Toprak toprakla evlenir'' der baba. Bu Macar köylülerinin değişmez kuralı gibi görünmektedir. Fakat genç aşık Mari, aşkını korumak için tüm zorlukları göğüslemeye hazırdır.

1725, Japonya. Sasahara ailesi, feodal bir beyliğin hizmetinde çalışan tipik bir Japon ailesidir. Ailenin reisi Isaburo Sasahara emekliliği yaklaştıkça, oğlunu evlendirip torun sahibi olmak isteyen bir samuraydır. Ancak Isaburo'nun bu hayalleri, Hanedan Bey'inden gelen bir emirle suya düşer. Bey'in emri, Isaburo'nun oğlunun Hanedan Bey'inin eski metresiyle evlendirilmesi yönündedir. Metres, Bey'e karşı hoşnutsuz davranışları sebebiyle kaleden kovulmuştur...Her ne kadar bir samuray filmi olarak görünse de merkeze kadını, kadının aile ve toplumdaki yerini, kadının değerini de konu olarak ele alan Joi-uchi: Hairyo Tsuma Shimatsu (Samurai Rebellion) - Samuray İsyanı, Venedik Film Festivali'nde FIPRESCI ödülünü kazanmıştı. Film, toplam 6 ödüle sahip.

Film, bir ruhun eşeğinin hayatını kurtardığına inanan ve ruha verdiği sözü tutmaya çalışan saf çiftçi Ze do Burro etrafında gelişir. Ze ve karısı Rosa, Salvador'dan yaklaşık 50 kilometre uzaklıktaki bir çiftlikte yaşarlar. Salvador; Brezilya ruhaniliği bağlamında, Katolik ve Afrika pagan adetlerinin harmanlanarak pozitif bir bütün oluşturdukları dini bir uzamı temsil eder.Eşeğin mucizevi şekilde iyileşmesinin ardından Ze, Saint Barbara Kilisesi'ne koymayı istediği dev bir haçı sırtlanıp hacca çıkar. Bu arzusu rahip Olavo'nun vurdumduymazlığıyla çakıştığından, Ze'nin kiliseye girmesi yasaklanır. Ze'nin saflığı vicdansız karakterler tarafından da kullanılır. Filmde insan ırkı öylesine acımasız resmedilir ki, Ze'nin en iyi arkadaşının neden bir eşek olduğunu anlamak oldukça kolaylaşır.Brezilya duyarlılığını tanımlayan dini açık fikirliliğe rağmen, Katolik Kilisesi'nin hoşgörüsüzlüğüne karşı içten bir itham olan yapım, Brezilyalı oyun yazarı Alfredo Dias Gomes’in oyunundan beyaz perdeye aktarılıyor. O Pagador de Promessas (The Given Word) - Verilen Söz, Cannes Film Festivali'nde Altın Palmiye'yi kazanmıştı.

¡Que Viva Mexico! - Da Zdravstvuyet Meksika! (Que Viva Mexico) - Yaşasın Meksika!, politik sebeplerden dolayı 48 yıl sansüre uğramış bir filmdir. Montajını Eisenstein tamamlayamamış onun yerine Grigori Aleksandrov montajını yapmıştır. Film, belgesel ve kurmaca ögelerle Meksika'nın binlerce yıllık tarihini anlatmaktadır. Özellikle de 1910 ayaklanması üzerine yoğunlaşmıştır. Film, eleştirmenlerce şöyle yorumlanmıştır: Eğer Eisenstein filmi tamamlayabilseydi, onun başyapıtı olurdu.

Böbrek nakli yapılması gereken kız kardeşine yardım etmek için çocuk kaçıran sağır Ryu’nun başına gelmeyen kalmaz. İşler sarpa sarar ve Güney Kore’nin kenar mahallerinde işkenceden, cinayete, karaborsadan intihara, terörizmden organ mafyasına kadar uzanan uzun ve kanlı bir yolculuk başlar. Şaşırtıcı gelişmelerle dolu haklı intikamın, sürpriz finaliyle unutulmazlar arasına gireceğine şüphe yok.