Florida'da iki yalnız, emekli yetmiş yaşında birlikte yaşıyor. Biri eski bir kaptan, diğeri Küba'dan emekli bir kuaför. Neredeyse hiçbir ortak noktaları yok, ancak arkadaşlık ihtiyaçları onları birbirine daha da yakınlaştırıyor.

Kont Armalia, fakirle zengini ayıran farkın doğum şansı olduğuna inanır. Teorisini test etmek için bar şarkıcısı Anni'yi aristokratların kaldığı bir otele iki haftalığına gönderir. Yeni süslü kıyafetleri ve rahat yaşantısına alışan Anni, zengin koca avına çıkacaktır.

Farklı bölgelerinin kendine has iklimleri olduğu gibi, ruhların da kendi iklimleri vardır. Üstelik değişmek için mevsimlerin dönüşünü beklemeyen, anlık değişimler bile gösterebilen iklimler. İsa ve Bahar, çalkantılı ruhlarının farklı iklimlerinde ortak bir mutluluğu paylaşamamaktadırlar. Mimar olan İsa ile televizyonda çalışan Bahar, iki farklı iklimin yaşandığı Kaş ve Ağrı’da, birbirini takip eden süreçlerde biraraya gelirler. Kaş, güneşin, kuytuda tek bir bilinmeyen bırakmayan parıltılı hali ile Ağrı ise soğuk ve kardan sıkı sıkıya örtülen bedenlerin aksine, kar beyazının aydınlığı ile, gerek hayatlarında gerekse ilişkilerinde hiçbir bilinmeyen bırakmayacaktır. Nuri Bilge Ceylan, Cannes’da Jüri Büyük Ödülü almasını sağlayan filmi Uzak’tan sonra İklimler ile yeniden beyazperdede! 2006 Cannes Film Festivali’nde de büyük ödül için yarışan İklimler, bu sefer de FIPRESCI ödülü ile festivalden ayrıldı.

80'li yıllarda Filistinli Eyad Barhum, babası, annesi, iki erkek kardeşi ve büyükannesiyle birlikte küçük bir köyde yaşayan zeki bir çocuktur. Babası gençken terörist olduğu için üniversiteye gitmesine rağmen meyve toplamaktadır. Eyad, Kudüs'teki en iyi liseye kabul edilir ve yatılı okulda kalmak için ailesinden ayrılır. Dejeneratif bir kas hastalığı olan Yahudi oda arkadaşı Yonatan Avrahami ve Yahudi okul arkadaşı Naomi ile arkadaş olur. Çok geçmeden Eyad ve Naomi birbirlerine aşık olurlar, ancak Filistinliler genel olarak Yahudiler tarafından kabul görmedikleri için gizlice buluşurlar. Naomi'nin annesi onun Arap bir çocukla çıktığını öğrenince kızını okuldan alır. Ancak Eya, kendisi evde eğitim görürken sevdiği kız arkadaşının eğitimine devam edebilmesi için okulu bırakır. Babası onun prestijli okulu bıraktığını öğrenince Eyad'ı evden kovar. Şimdi Eyad'ın bir iş bulması gerekiyor, ancak Araplar sadece bulaşık yıkayabilir ve garson olarak çalışamazlar, Arkadaşı evde çürürken daha iyi bir iş bulmak için Yonatan'ın kimliğini ödünç almaya karar verir ve Yonatan ve Eyad'ı oğlu gibi seven annesi Edna ile birlikte yaşar. Çok geçmeden İsrail'de hayatta kalmak için nihai bir karar vermek zorunda kalır.

Rusya’nın ve Avrupa’nın en eski ve büyük film stüdyosu olan Mosfilm tarafından yapılan filmin yönetmeni Sergei Eisenstein’dır. Yönetmenin ikinci filmi olan Potemkin Zırhlısı konusunu Potemkin Zırhlısı Ayaklanması olarak bilinen gerçek bir olaydan almıştı. Filmde, 1905 yılında Rusya’nın Karadeniz filosuna bağlı Savaş Gemisi Potemkin’de dayanılmaz yaşama şartlarından bezmiş mürettebatın Çar rejimine bağlı subaylara karşı başlattıkları bir ayaklanmanın sonunda gemiyi ele geçirmeleri ve sonrasında gelişen olaylar dramatize edilerek anlatılmıştır.“Potemkin Zırhlısı Ayaklanması” 1917’de gerçekleşecek olan Ekim Devrimi’nin bir provası niteliğinde olduğu için film, 1925 yılında Sovyet hükümeti tarafından bir devrim propagandası filmi olması için özellikle ısmarlandı. Ama Sergei Eisenstein bunun çok ötesine geçerek filmde kurgu (montaj) ile ilgili kuramlarının tamamını deneme fırsatı buldu. Ortaya sinemasal açıdan da devrimci bir film çıktı, artık sinemada kurgunun hayati bir önemi olduğu anlaşılmıştı.Potemkin Zırhlısı tüm zamanların en etkileyici filmlerinden biridir ve 1958 yılında Belçika’nın Brüksel şehrinde açılan Dünya Fuarında “tüm zamanların en büyük filmi” olarak ilan edilmişti.Kasıtlı bir şekilde devrim propaganda filmi olarak çekilmiştir. Eisentein bu filmde montaj yeteneklerini de test etmiştir. Rus Devrimci film yapımcılarının okulu Kuleşov film yapımı okulu daha seyirciler üzerinde montaj tekniğini hazmetmeye çalışırken, Eisenstein filmdeki montajlarıyla seyirci üzerinde muhteşem bir duygusal düşünceler oluşturmayı başarıp böylece çarlık rejimi altında ezilen insanlar için sempati oluşmasını (özellikle devrimci zırhlı gemi “Potemkin”) ve cani çarlık rejimi için de nefret beslenmesini sağlamıştır ve bu etkileme düzeni o kadar kusursuz kurulmuştur ki seyirci ister istemez bir sempati oluşturur.İyi seyirler..

Bu drama, kocasının başka bir ailesi olduğunu öğrendiğinde hayatı mahvolan bir kadını konu alıyor. Evlenmeden önce her ikisi de müzisyen olan Marie ve Thomas, iki çocuklarıyla birlikte yaşayan, görünüşte mutlu bir çifttir. Bir gün Thomas kemanını evde unutur, Marie enstrümanı getirmek için onu takip eder, ancak başka bir evde başka bir kadın ve oğullarıyla yaşadığını öğrenir. Böylece, eski hayatının sonunu getiren kocasının ikinci hayatı hakkında daha fazla bilgi edinmek ister...

Olaylar 20. yüzyılın hemen başında İngiltere’de Edward çağı hüküm sürerken geçer. Lucy Honeychurch (Helena Bonham Carter) akranı olan bütün kibar İngiliz kızlarının yaptığı gibi zoraki bir Avrupa turuna gönderilir. Bu turlarda genç kızların yanında mutlaka yaşlı bir kadın refakatçi olmaktadır. Bu seyahatte de Lucy’nin refakatine evde kalmış yaşı geçkin kuzeni Charlotte Bartlett (Maggie Smith) verilmiştir. İtalya’ya geldiklerinde bir süreliğine Floransa’da bir pansiyonda oda tutarlar. Burada başka İngiliz gezginler de vardır.İyi seyirler..

Punk Ölmedi, Vladimir Blazevski'nin dikkat çekici bir kara komedisi. Eski bir punk grubunun yeniden bir araya gelmesini konu alıyor. Mirsa, Üsküp'teki günlük yaşamın zorluklarına katlanmaya çalışan bir punk'tır. Bir gün Debar'daki çok kültürlü bir etkinlikte çalması için teklif alır. Aslında tek istediği punk grubuyla tekrar çalmaktır, bu yüzden teklifi kabul eder. Bir sonraki adım, grubun tüm eski üyelerini bulmak ve tekrar çalmalarını sağlamaktır... Eski kız arkadaşı ona geri dönüyor ve grubun eski üyelerini bulması için ona yardım ediyor. Punk ölmedi iyi bir mesaj veriyor - hayallerimizi gerçekleştirmek için denemeye devam etmeliyiz.

Victor, annesi Dolly'nin lokantasında ahçı olarak çalışmaktadır. Lokantada, anne ve oğul dışında, garson Delores'den ve tek müdavimleri olan Leo'dan başka kimse yoktur. Her şey Callie adında güzel ve genç bir kızın garson olarak işe başlaması ve Victor'un kalbini çalması ile değişir...

Film, kızının kaybolmasının ardından torununu büyütmeye çalışan bir kadının hayatına odaklanıyor. Pensilvanya nın küçük bir kasabasında yaşayan bir kadının kızı, ardında hiçbir iz bırakmadan ortadan kaybolur. Kızının kayboluşunun ardındaki sırrı öğrenmeye çalışan ve ümidini kaybetmeden kızını arayan kadın, bir yandan da torunu ile ilgilenmeye çalışır.

Son Patron 1976 ABD yapımı dramatik dönem filmidir. Actors Studio'nun da kurucusu olan Istanbul doğumlu, Rum asıllı Amerikalı yönetmen Elia Kazan'ın yönettiği filmin uyarlama senaryosunu Nobel Edebiyat Ödülü sahibi İngiliz yazar Harold Pinter yazmıştır. Pinter senaryoyu F. Scott Fitzgerald'ın hayattayken bitiremediği ve ölümünden bir yıl sonra, 1941'de yayımlanan aynı adlı son romanından uyarlamıştır. Film Oscar Ödüllü yönetmen Elia Kazan'ın da son filmidir.

"Separation" (1968) filmi, hayal gücü ve gerçeklik arasındaki ince çizgiyi araştıran psikolojik bir drama filmidir. Film, boşanma sürecinde olan bir çiftin ve onların ilişkilerinin karmaşıklığını ele almaktadır.Ana karakterler, bu sürecin getirdiği duygusal zorluklarla başa çıkarken, aynı zamanda toplumsal normlar ve bireysel kimlikleri üzerine derinlemesine düşünceler geliştirmektedir. Film, insan psikolojisinin karmaşıklığını, aile dinamiklerini ve bireyin içsel çatışmalarını keşfederken, farklı anlatım teknikleri ve sembolizm kullanarak izleyiciyi düşündürmeyi amaçlamaktadır.Duygusal yoğunluğuyla dikkat çeken "Separation", izleyicileri karakterlerin içsel dünyalarına dahil ederek, insan ilişkilerini sorgulatmayı hedefleyen bir yapım olarak öne çıkmaktadır. Film, deneysel yapısı ve çizdiği derin karakter portreleriyle dikkat çekmektedir.

Alice Rohrwacher’in Cannes’da ödül kazanmış filmi, günümüz dünyasını mistik öğelerle ele alan bir arkadaşlık öyküsünü anlatıyor. Düz bir zaman çizgisi izlemeyen ve Super16 filmle çekilen Lazzaro felice, filme adını da veren genç çiftçi Lazzaro’yu takip ediyor. Cenneti andıran bir köyde yaşayan iyilik timsali Lazzaro, en yakın arkadaşı asilzade Tancredi’yi aramak için hem mekanı hem de zamanı aşmayı göze alacaktır.

Zengin teyzesiyle birlikte yasayan Kate Croy ,orta sınıftan gazeteci Merton Densher’la gizli saklı bir ilişki yürütmektedir. Olayı fark eden teyzesi ya param ya o diyerek durumu açıkça ortaya koyar.Ne paradan ne de sevgiliden vazgeçebilen Kate, çareyi sinsice kurduğu planlarla bulmaya çalışır.Şans eseri tanıştığı Amerikalı zengin genç bayan Milly Theale’le güzel bir arkadaşlık kurar. Fakat bu güzel genç bayanın ölümcül hastalığı onu daha fazla yaşatmayacaktır. Milly’nin Merton’a olan ilgisini fark eden akıllı Kate, hemen herkesi mutlu edeceğine inandığı bir plan yapar. Henri James'in ünlü romanından uyarlama...

13. yüzyıla ait bir baladdan yola çıkılarak senaryosu yazılan film, ortaçağda geçen sarsıcı bir intikam hikayesi anlatıyor. Koyu hristiyan ailesi tarafından kiliseye gitmekle görevlendirilen bir genç kız, yolda tecavüze uğruyor ve öldürülüyor. Olayın ardından bir eve sığınan tecavüzcüler burada kızın ailesiyle karşılaşıyor ve kanlı bir şekilde yok ediliyorlar. Ingmar Bergmanın az bilinen yapımları arasında olan Jungfrukällan, kanlı intikam hikayesi ile modern korku filmlerine ilham verdi. Usta yönetmen bu filminde masumiyet, hırs, paganizm ve dini inanç gibi kavramları tartışıyor.

"Time Still Turns the Pages" (2023), Hong Konglu yönetmen Nick Cheuk'un elinden çıkan etkileyici bir drama filmi. Cheuk, ilk uzun metraj filmiyle modern hayatın karmaşık duygusal yüklerini, zamanın yıpratıcı etkisini ve kişisel ilişkilerin kırılganlığını ele alıyor. Film, yavaş temposu, derin karakter çözümlemeleri ve minimalist anlatımıyla öne çıkarken, aynı zamanda Hong Kong’un sosyo-kültürel dönüşümüne de derin bir bakış sunuyor.Hikaye ve Temalar"Time Still Turns the Pages", iki ana karakterin geçmiş ve şimdiki zaman arasındaki kopukluklarla mücadele ettiği bir anlatı sunuyor. Film, biri orta yaş krizinde olan bir adam ile hayatının önemli bir dönüm noktasındaki genç bir kadını takip ediyor. Bu karakterler, hayatlarında aldıkları kararlar ve zamanın getirdiği pişmanlıklarla yüzleşirken, film izleyiciyi geçmişin izleri ve kaybolan anıların üzerine düşünmeye itiyor.Nick Cheuk, zamanın durmaksızın akışını, kaçınılmaz bir güç olarak resmediyor ve karakterlerin bu karşı koyamadıkları akışla nasıl başa çıktıklarını araştırıyor. Film, ilişkilerin değişen doğasını, hafızanın parçalanışını ve hayatın çeşitli dönemlerinde yaşanan hayal kırıklıkları ile umutları incelikle işliyor. Hong Kong’un değişen toplumsal yapısı da bu kişisel hikayelere paralel bir şekilde işleniyor; filmdeki mekanlar ve atmosfer, karakterlerin duygusal çalkantılarıyla uyum içinde resmediliyor.PerformanslarOyuncu kadrosu, Cheuk’un minimalist anlatımını destekleyecek türde içsel bir performans sergiliyor. Özellikle başrol erkek karakterin, sessiz ama derin acısını izleyiciye yansıtma biçimi etkileyici. Kadın başrol ise kırılgan ama kararlı tavrıyla dikkat çekiyor; gençliğin getirdiği belirsizlikler ve hayatla yüzleşme süreci, karakterin her anına yedirilmiş. Cheuk, karakterlerin içsel dünyalarına odaklanan bu performanslarla, filmde derin bir empati duygusu yaratıyor.Yönetmenlik ve GörsellikNick Cheuk, yönetmenlik anlamında olgun ve sakin bir tarz benimsiyor. Film boyunca kullanılan uzun planlar, ağır tempolu sahneler ve detaylara olan dikkat, filmin duygusal yoğunluğunu artırıyor. Hong Kong’un hızla modernleşen yapısını bir fon olarak kullanan Cheuk, şehrin değişen manzaralarını karakterlerin içsel değişimleriyle paralel kurguluyor. Filmde, özellikle sokaklardaki kalabalık ve kaotik enerji ile karakterlerin içsel yalnızlıkları arasındaki tezat çarpıcı bir şekilde işlenmiş. Cheuk’un sakin ama güçlü görsel dili, filmin duygusal atmosferini derinleştiriyor.Müzik ve Ses TasarımıFilmde kullanılan müzik, özellikle duygusal yoğunluğun arttığı sahnelerde öne çıkıyor. Cheuk, müziği karakterlerin içsel dünyalarını tamamlayıcı bir araç olarak kullanıyor, ama aynı zamanda sessizliğe de yer açıyor. Bazı sahnelerdeki sessizlik, izleyiciye karakterlerin yalnızlıklarını ve belirsizliklerini daha yakından hissettiriyor. Müzik ve ses tasarımı, genel olarak filmin atmosferine uyum sağlıyor ve dramatik bir etki yaratmadan, derinlik katıyor.Eleştiriler"Time Still Turns the Pages", özellikle yavaş temposu ve olay örgüsünden çok karakter odaklı yapısıyla bazı izleyiciler için zorlayıcı olabilir. Film, geleneksel anlamda bir olay örgüsü sunmak yerine, zamanın akışına karşı direnen bireylerin içsel dünyalarına odaklanıyor. Bu tür bir anlatım, aksiyon...

Denizci Billy ya da takma adıyla Bad Ass Buddusky, Portshmouth Hapisanesi'ne nakledilecek olan Larry'e eşlik etmek üzere kıyı devriyesiyle görevlendirilirler.Larry, komutanın eşinden 40$ çalmaya kalkışmak suçundan 8 seneye mahkum olmuştur. Billy ve Mune, adaletsiz bir ceza almış olan Larry'nin haline üzülüp cezasını çekmeden önce ona güzel vakit geçirtmeye karar verirler...

Küçük bir çocuk okulun penceresinin camını kırar ve sınıfına dönebilmek için o pencereyi kendi başına tamir etmek zorundadır.Muhammed Ali Talebi’nin çocuk sineması döneminde yarattığı üçlemenin son filmi. The Guardian’dan Peter Bradshaw, bu film için “en derin noktasına kadar düşsel, sanki orta çağlardan önümüze düşmüş bir masal gibi” tabirini kullanmayı tercih ediyor.

Alain Resnais’in “Geçen Sene Marienbad’da” filminden sonra çektiği “Muriel ya da Dönüş Zamanı”, tıpkı selefi gibi zaman ve bellek üzerine son derece radikal bir düşüncedir. Işıltısı hiç sönmeyen Delphine Seyrig, bu kez Boulogne-sur-Mer’de bir antikacı dükkânı işleten ve geçmişi, bir zamanlar sevdiği adamın yeniden hayatına girmesiyle üzerine çöken bir dul rolünde. Üvey oğlu ise, Fransa’nın yeni sona eren Cezayir Savaşı’ndaki hizmetiyle bağlantılı kendi hayaletleriyle boğuşmaktadır. Jean Cayrol’ün katmanlı senaryosunu, orta sınıf karakterlerin siyasi ve kişisel gerçekliklerini yansıtacak şekilde yenilikçi bir kurguyla işleyen film; parçalı yapısı ve güçlü duygusal etkisiyle izleyiciye geçmişin her daim şimdide yaşadığını hatırlatır.

Inge (Elizabeth Reaser) bir Alman kızıdır, mektuplaşma usulüyle tanıştığı Norveçli bir göçmen olan çiftçi Olaf (Tim Guinee) ile dünya evine girmek için Minnesota'ya kadar gelmiştir. Ancak I. Dünya Savaşı yıllarıdır ve o zamanlar Almanlar, Amerika'da pek hoş karşılanmamaktadırlar. Tüm kasaba evlenmelerine karşıdır. Herkes ayrılmaları gerektiğini söyler. Inge tüm çabalarına rağmen kasabada ahlaksızlıkla suçlanır ve dışlanır. Film onların evlenmelerinin öyküsünü anlatıyor.

Restoranında sunduğu özensiz ve ucuz yemeklerden para kazanamadığı için başı derde girdiği bir dönemde, sevgilisiyle de- hem duygusal hem fiziki olarak- arası açılan Zinos'un, 'star' bir ahçıyı işe alarak nasıl yeni bir müşteri kitlesine kavuştuğu, son derece esprili bir dille anlatılıyor.

Efsanevi model, sanatçı, müzisyen Zouzou’nun Mary Magdalene’yi, Fransız oyuncu Pierre Clémenti’nin İsa’yı oynadığı, yönetmenin kendisinin de yanlış yola sapmış bir havari olarak yer aldığı İncil’le ilgili serbest bir alegori.Bir Başkaldırı Manifestosu: İsa, Devrim ve Erken Dönem Garrel Sinemasının Kökleri1. Tarihsel Konum: 1968 Sonrasının Ateşli İsyanıGarrel, bu filmi Mayıs 68 ayaklanmalarının hemen ertesinde, sokaklardaki barikat dumanları henüz dağılmamışken çekti. Sinema tarihinde nadir görülen bir "devrim anı"na sabitlenmiş filmdir: Dini mitolojinin politik bir silaha dönüşümü: İsa figürü (Pierre Clémenti), bir Che Guevara yorumuyla sunulur. Çarmıha geriliş sahnesi, Fransız polisi tarafından dövülen öğrencilerin fotoğraflarıyla zihinde örtüşür. Meryem Ana'nın yeniden yazımı: Zina yapan, afyon çeken ve "kutsal annelik" mitini reddeden bir karakter olarak işlenir. Bu, Katolik Fransa'ya yönelik kışkırtıcı bir saldırıdır.2. Biçimsel Radikallik: Avangartın SınırlarındaGarrel, bu filmde Godard'ın politik didaktizmini ve Bresson'un ascetik minimalizmini reddeder; kendine özgü bir "lirik anarşizm" yaratır: Siyah-beyazın şiddeti: Gölgeler ve ışık, karakterlerin iç çatışmalarını değil, tarihsel bir andaki kolektif çığlığı yansıtır. Doğaçlama diyaloglar ve teatral sahneler: Oyuncular (Nico dahil) senaryosuz çalışır. Bu, Artaud'nun "Vahşet Tiyatrosu" teorisinin sinemadaki karşılığıdır. Müzik: Nico'nun drone şarkıları ve aniden kesilen sessizlikler, izleyiciyi bir "devrimci ayin"e zorlar.3. Tematik Patlamalar: Din, Cinsellik ve Siyaset Kutsalın profanlaşması: İsa'nın son akşam yemeği, bir grup hippinin afyon partisine dönüşür. Kutsal Kase yerine şişe şarabın geçmesi, Kilise'ye değil, tüketim toplumuna yönelik bir eleştiridir. Cinsel devrim: Meryem'in bekaretinin kaybı, sahnede gerçek bir seks eylemiyle (simüle edilmiş olsa da) gösterilir. 1969'da bu, sansür kurullarını çıldırtacak derecede radikaldi. Sanatın rolü: Garrel, film boyunca "devrim mi sanat, sanat mı devrim?" sorusunu sorar. Kamerasını bir molotof kokteyli gibi kullanır.4. Eleştirel Sorunlar: Kaosun Bedeli Anlatı dağınıklığı: Film, bazen fazla içe dönük bir hal alır. Seyirci için takip etmesi zor olabilir. Kadın temsili: Nico'nun karakteri (Meryem Magdalena), eril bakışın nesnesi olmaktan kurtulamaz. Garrel'in kadın karakterleri "ilham perisi" olma tuzağına düşer. Politikanın estetikleştirilmesi: Gerçek sokak mücadeleleriyle bağlantı kopukluğu, filmi bazen "güzel ama boş" bir deneye dönüştürür.5. Günümüzdeki Yeri: Neden Hâlâ Sarsıcı?Le Lit de la Vierge, sinemanın bir katedral değil, bir barikat olduğunu hatırlatan nadir eserlerden. Günümüzdeki "aktivist sanat" tartışmalarının öncüsüdür.

Zengin bir film yapımcısı olan Kirk Edwards (Warren Stevens) senarist ve yönetmen Harry Dawes (Humphrey Bogart) ile bir anlaşma imzalar. Onlar film yıldızı olarak dansçı bir kız bulmak için Madrid'e giderler. Gece kulübünde dans eden Maria Vargas (Ava Gardner) ile karşılaşırlar. 2 arkadaş bu çingene kıza vurulur. Maria Vargas ise kendisine aşık olan 2 erkek arasında kalır.

Kaliforniyalı avukat Bill McKay, sıradan insanların hakları için uğraşan bir hukuk adamıdır. Karizması ve u yeteneği bölgenin Demokrat Parti ekibince fark edilir ve bölgeden senato adayı olması için teklif götürülür. Israrlar karşısında McKAy teklifi kabul eder üstelik işleri kendi bildiği yöntemlerle, kendi prensipleriyle çizecektir. ama bir kez yarışa ve rekabeti de girince işin renginin ne kadar değişeceğini tahmin bile edemez

Jeremiah Johnson batının yalnız adamı. Dağların ve sert hayat şartlarının kuvvetli mücadele adamı. Dağlarda yaşamayı kendi seçen ve bu konuda bir dağ adamından eğitim alan Johnson, arzuladığı mütevazi hayatı kurmayı başaramıyor ve uygarlığın sert ilişkilerinden kurtulamıyor. Sydney Pollack ve Robert Redford'un işbirliği mükemmel düzeyde. İkisinin de ana karakterin ruhunu çok iyi anladığı ve unutulmaz bir portre yarattıklarını ortaya koymak gerek. Jeremiah Johnson, her zaman uzaklarda olan, ve özlemi çekilen bir arkadaş gibi. Ansızın çok izlenmesi şart olan bir sinema başyapıtı.

Namus cinayeti nedeniyle girdiği hapishaneden çıkan Yusuf amaçsız bir hayata sahiptir artık. İzbe bir pansiyon köşesinde yolu Bekir ve Uğur’la kesiştikten sonra hikayedeki tüm kişilerin hayatlarını derdinden sarsan hadiseler yaşanacak, herkes kendi masumiyetinin peşinden gidecek; bu seçimler de hepsinde derin yaralar açacaktır. Uğur güçlü bir hayat kadınıdır, Bekir ise ona saplantılı bir adam. Fakat Uğurun gönlünde Zagor vardır * Türk sinemasının önemli yönetmenlerinden Zeki Demirkubuz’un, izlendikten sonra hafızalardan uzun bir süre silinmeyen filminin başrollerinde Derya Alabora, Güven Kıraç ve unutulmaz tiradıyla hafızalara kazınan Haluk Bilginer var. Yapım vizyona girdiği yıl ayrıca Antalya Film Festivali’nde 4 Altın Portakal ve Altın Koza Film Festivali’nde de dört ödüle layık görülmüştü.

Senaryosu da yönetmene âit olan ve dünyâ prömiyeri Cannes'da yapılan bu felsefî dramada, tecrübeli polis müzâkerecisi Goro Yabuike (Kōji Yakuşo), rehin alınan bir politikacıyı kurtarmak için görevlendirilir. Bir ara saldırganı etkisiz hâle getirmek için fırsat yakalar, ama değerlendiremeyince rehine ölür, akabinde de polis tarafından saldırgan öldürülür. Her iki adama da yardım edebileceğini düşünen Yabuike, kimseye açıklama yapmadan "karizma" denen tuhaf bir ağacın yetiştiği ormana doğru yol alır ve çevresine zarar veren bu ağaç hakkında karar vermeye çalışan insanların arasına katılır.

1950'ler Japonyası... Halkın birbirine sıkıca kenetlendiği bir banliyö kasabasında, mahallede tek bir televizyon vardır. Minoru ve Isamu Hayashi kardeşler, her gün sumo güreşi turnuvasını izlemek için çoğu kez İngilizce derslerini kırarlar. Akşam yemeğindeki sohbetleri ise kaçınılmaz bir biçimde anne ve babası onlara bir televizyon alsın diye ardı arkası kesilmeyen yalvarmalara ve öfke krizlerine dönüşür. Ancak babaları buna karşıdır. Televizyonun Japon evindeki varlığının ortaya "100 milyon aptal" çıkaracağını düşünmektedir. Baba, oğullarına bitmek tükenmek bilmeyen bu isteklerine artık son verip bu konuda konuşmamalarını söyleyince, çocuklar konuşmayı hepten kesmeye ant içerler. Ancak bu protestoları sonucunda bütün mahalleyi karışıklığa sürükleyeceklerdir...Yasujirô Ozu'nun yönettiği Ohayô (Good Morning) - Günaydın, konuşmanın gücünü ve havadan sudan söz etmenin nasıl da günlük yaşamımızı kolaylaştırdığını gözler önüne seriyor.

Cormac McCarthy'nin oyunundan uyarlanan bu film, ten renklerine göre Beyaz ve Siyah denilebilecek iki karakterin etrafında döner. Siyah dindar bir Hristiyan, Beyaz ise ateist bir profesördür. Film Siyahın Beyazı, bir trenin önüne kendisini atmaya çalışmasından kurtardığını öğrenmemizle başlar. Film boyunca bu ikili tanrının varlığı yokluğu, hayatı yaşamanın anlamının olup olmadığı, insanın kötülüğü, her şeyin geçiciliği gibi konularla ilgili bir tartışmaya koyulurlar.

Robert Lefingwell, başkan tarafından dışişleri bakanlığına aday gösterilmiştir. Ancak kabul edilmeden önce yeterliliğinin ölçülebilmesi için Senato tarafından bir takım soruşturmaya tabii tutulacaktır. Senato komitesinin idealist başkanı Brig Anderson, Leffingwell’in geçmişini araştırıp Komünist örgütlerle bağları olduğunu öğrendiğinde kendinin bu tarz bir politik kirliliğe hazır olmadığını anlar. Leffingwell verdiği ifadenin ardından suçsuz olduğunu ispatlar. Ancak Anderson onun yeminli ifade sırasında yalan söylediğini öğrenince başkandan Leffingwell’in adaylığını geri çekmesini ister. Bu olaylardan sonra senatör, kendi dolabındaki bir iskelet hakkında şantaj mektupları almaya başlayacaktır...

Ondokuzuncu yüzyılın başında , İsveç taşrasını dolaşan küçük bir tiyatro gubu Stockholm’un giriş kapılarından birinde resmi görevliler tarafından alıkonulur. Amaçları Dr Vogler adlı sihirbazın gösterilerini sergileyen grubun foyasını ortaya çıkarmaktır. Görevliler dilsiz olduğu söylenen Dr Vogler’den özel bir gösteri isterler. Böylelikle yaptıklarının toplum sağlığına zararlı olup olmadığını denetleyeceklerdir.

Po Vadisi'ndeki bir şeker rafinerisinde çalışan Aldo, kocası tarafından uzun süre önce terk edilmiş olan Irma ile yaşamaktadır. Kocasının öldüğünü öğrenen Irma, bir başkasıyla evlenmek istediğini söyleyince Aldo onu bütün köylülerin gözü önünde döver ve kızlarını alarak köyden köye, kadından kadına sürüklenir...Michelangelo Antonioni'nin yönettiği Il Grido (The Outcry) - Çığlık, 3 ödül kazanmış bir yapım.

Bağımsız Amerikan sinemasının kahramanlarından Jim Jarmusch, izleyiciye sevdirdiği vampirlerden sonra insanlara dönüyor. Filme de adını veren Paterson, New Jersey'de Paterson kasabasında yaşayan bir otobüs şoförü; pek konuşmayı sevmeyen, her zaman yanında tuttuğu not defterine şiirler yazan alelade bir adam. Jarmusch, ?şiirsel? sinemasını Paterson'da şiirin kendisiyle harmanlıyor ve izleyen herkesin tanışmaya bayılacağı bir karakteri çıkarıyor karşımıza. Paterson'ı canlandıran ve en son Star Wars'da Kylo Ren olarak izlediğimiz Adam Driver'a İran asıllı Golshifteh Farahani eşlik ediyor.

Kocası iş için transfer edilince Michiyo'da onunla beraber Osaka'ya taşınmıştır. Michiyo yılın 365 günü çamaşır yıkar, yemek ve temizlik yapar. Beş yıl önce evlendiklerinde hayal ettiği her şey yok olmuştur.Mikio Naruse'nin yönettiği Meshi (Repast), bu iki eşin günlük yaşamlarını konu ediniyor. Filmin toplam 9 ödülü bulunuyor.

Büyük bir imalat firmasının başkanı aniden ölünce, başkan yardımcıları ölen kişinin yerini kimin alacağını görmek ve almak için kıyasıya yarışacaktır...

Louis Malle, çığır açan filmi "Elevator to the Gallows" ile Jeanne Moreau'nun doğal güzelliğini ortaya serdi. Ardından gelen skandal etkisi yaratan başarılı filmi "The Lovers" (Les amants) ile onu bir daha silinmemek üzere bir yıldız haline getirdi. Klasik sinema ile Yeni Dalga arasındaki sınırda duran, yetişkinler için derin duygular barındıran ve görsel açıdan zengin bir şekilde çekilmiş bir peri masalı olan "The Lovers", Moreau'yu hem kocasından hem de sevgilisinden sıkılmış, gözü bir anda karşısına çıkan çekici bir yabancıya (Jean-Marc Bory) kayan huzursuz bir burjuva kadını olarak sunar. Açık sahneleri nedeniyle "The Lovers", dünya çapında sansürlenmiş ve müstehcenlikle suçlanmış, büyük bir tartışma yaratmıştı. Günümüzde şok etkisini yitirmiş olsa da, filmin parlak duyusallığı ve baştan çıkarıcı hikaye anlatımı hiçbir şekilde eskimeyen bir tazelik taşıyor.

Yuzo ve nişanlısı Masako Pazar öğleden sonralarını sadece otuz beş yen ile iyi vakit geçirmeye çalışarak geçirirler. Özellikle Masako'nun iyimserliği ve rüyalara olan inancı Yuzo'yu gerçekçi umutsuzluğundan kurtarabildiği için birçok küçük macera yaşamayı başarırlar.

1936 yılının Rusyasında Bolşevik İhtilali kahramanlarından Sergei Kotov, günün Stalin zorbalığına gözlerini kapamış, güzel eşi Marusia ve kızı Nadia ile huzur dolu bir yaz geçirmektedir. Bu huzur karısının eski sevgilisi Dimitrinin ziyaretiyle son bulur. Kotov, Dimitriden şüphelenir ve evliliğinin bozulacağını düşünür. Ama bilmez ki Dimitri Stalin hükümeti polisine çalışan bir adamdır ve Kotov için daha farklı planları vardır.

Tokiko, 4 yaşındaki oğlu hastalandığında kocasının savaştan dönmesini sabırla bekleyen bir annedir. Tedavi için doktora götürüyor ama ödeme imkanı yok. Fuhuşa başvuruyor. Bir ay sonra kocası, ona gerçeği söyleyen çaresiz karısını bulmak için İkinci Dünya Savaşı'ndan döner. Sonuçlarına birlikte göğüs germek zorundalar.

Film, genellikle güneyli öyküleri anlatmasıyla tanınan, Nobel ve Pulitzer ödüllü ünlü Amerikalı romancı William Faulkner’in 1940 yılında The Saturday Evening Post gazetesinde yayınlanan “Yarın” adlı kısa bir öyküsünden uyarlanmıştır. Öykü daha önce Amerika’da birçok kez tiyatro oyunu olarak sahnelenmiştir. Filmin başrol oyuncuları Robert Duvall ve Olga Bellin 1968’de New York’ta HB Studio’da küçük bir sahne uyarlamasında rol almışlardır. Filmin yönetmeni Joseph Anthony de esas olarak çok başarılı bir tiyatro yönetmenidir. Filmde Duvall ve Bellin dışında sadece iki profesyonel oyuncu(avukat rolünde senarist Horton Foote’nin kuzeni Pete Masterson ve ebe rolünde Sudie Bond) yer almıştır. Diğer roller oyuncu olmayan yerel halk tarafından canlandırılmıştır. Örneğin filmde rol alan vaiz gerçekten de filmin çekildiği bölgenin vaizi James Franks’tir. Ayrıca filmin Amerikan Modern Sanatlar Müzesi koleksiyonunda yer aldığını belirtmekte de yarar var. Filmin kısaca öyküsü ise şöyle; aslında bir pamuk çiftçisi olan Jackson Fentry kış gelince kapanan bir kereste fabrikasında bekçilik işi bulur. Noel sabahı hamile ve hasta bir kadınla karşılaşır. Kadın, hamile olduğunu öğrenince kocası tarafından terk edilmiş ve ailesi tarafından da reddedilmiştir. Fentry kadınla ilgilenir, onu iyileştirmeye çalışır. Kadın çocuğunu doğurduktan sonra ölür ve trajedi başlar.