Francois Leclerc (Jean-Paul Belmondo), işlemediği bir cinayet yüzünden yedi yıl hapis yattıktan sonra, evine, Kuzey Fransa'daki sanayi kentine döner. Neden hapse girdiğini sakin kafayla düşününce bazı ipuçlarını birbirine bağlamayı başarır. Her şey, güçlü bir sanayicinin kızıyla arasında başlayan bir aşk yüzünden başlamıştır. Bu ilişki sayesinde girdiği yeni ortamlarda önüne çok para kazanacağı fırsatlar çıkmaya başlayan Francois, bir süre sonra özel bir gece kulübünün yöneticiliğine getirilir. Fakat bir takım tehlikeli düşmanları ona, hapse girmesine yol açan bu çifte cinayet tuzağını kurmuşlardır. Geçen yedi yıldan sonra artık intikam zamanıdır...

Film; 1960'lı senelerin sonunda caz müziğinin efsanesi Chet Baker'ın geri dönüşünü anlatıyor.

O gün, otelin çatısında yapılan TV yayınında politik duruşlar asırlık tartışmalara yol açarken otel müdürü aylardır maaşlarını alamayan ve tam da bu önemli günde grev yapmaya karar veren çalışanları kendine özgü yöntemlerle engellemeye çalışmaktadır. Grev sözcüleri bir bir ortadan kaybolurken en önemli konuklardan birini koruyan polisin tek derdi ise eşinin satın almak istediği kanepenin fiyatıdır.Bernard-Henri Lévy´nin “Hotel Europe” adlı oyunundan uyarlanan, içinde bulunduğu coğrafyanın derin bir özetini çarpıcı bir şekilde gözler önüne seren film Death in Sarajevo’nun yönetmen koltuğunda 2001 yılında ilk filmi No Man’s Land ile birçok dalda önemli ödüller kazanan Denis Tanovic oturuyor. Filmin konusu ise şöyle; Birinci Dünya Savaşı’nı başlatan suikastın 100. yılında Hotel Europe büyük bir etkinliğe hazırlanmaktadır. Filmde beni en çok etkileyen ifade ise şöyle: “Avrupa Saraybosna’da başlamadı ama Saraybosna’da öldü.

Paul Sheldon kolay okunan popüler romanlar yazarıdır. Artık kariyerinde bir dönüm noktasında olduğunu düşünmeye başlamıştır, seri serüvenlerini yazdığı karakteri Misery'i öldürüp diziyi sonlandırmayı düşünmektedir. Fakat dönüş yolunca bir kaza yapar....

Moskova da yaşayan ve birbirlerine deli gibi aşık iki genç, Veronika ve Boris 2.Dünya Savaşı'nın başlaması ile birbirlerinden ayrılmak zorunda kalırlar. Askere gönüllü yazılan Boris, Veronika'nın doğum gününden bir gün önce cepheye gönderilir. Birbirlerine veda etme fırsatı bile bulamazlar. Boris'ten uzun süre haber alamayan Veronika, Boris 'in kuzeni Fyodor'un tecavüzüne uğrar ve sevmediği halde onunla evlenmek zorunda kalır. Bütün bu olanlar Veronika'ya Boris'i unutturmaya yetmez.

Pasifist bir asker olan Fernando'nun birliğinden kaçmasıyla başlayan film, genç adamın zengin Don Manolo'nun evine gelişiyle ilginç bir durum alıyor. Don Manolo'nun 4 kızı Fernando'nun dikkatini çekmek için her şeyi yapacak, genç kahramanımız hayli eğlenceli günler yaşayacaktır..

Yeni ve genç bir rahibenin odasında, sepetin içinde, kanlı çarşaflara sarılı ölü bir bebek bulunur. Psikiyatrist Martha Livingston, sorgulama için görevlendirilir ancak kızın seks veya doğum hakkında en ufak fikri olmadığını görür. Buna rağmen cinayet ile suçlanmaktadır. Genç rahibeye yardım etmeye karar veren doktor, olayı araştırdıkça, işin içinde çok garip bağlantılar olduğunu görecektir.

Çin'in son imparatoru Pu Yi'nin dramatik hikayesini anlatan bir film. Yasak şehirde doğan Pu Yi aniden kendisini küçük yaşta imparator olarak bulur. İngiliz bir hoca ona batı medeniyeti ile ilgili fikirler verir. Pu Yi büyüdükce iyi bir imparator bu arada çocukluğunu ve gençliğini iyi yaşayamamış biri olur.

Jarosław Iwaszkiewicz'in romanından uyarlanan, Andrzej Wajda'nın yönettiği Brzezina (The Birch Wood) - Kayıp Orman, Moskova Film Festivali'nde iki ödül birden kazanmıştı.

Cannes 2015'te gösterilen en huzursuz edici ve unutulmaz filmlerden Saul'un Oğlu, alışıldık Holokost filmlerinden ayrı bir yerde duruyor. Filmde 1944 Ekim'inde, Saul Ausländer'in hayatının 2 gününe şahit oluyoruz. Saul, Auschwitz imha kampında Nazilerle işbirliği yapmaya zorlanan Yahudi tutsaklar olan Sonderkommando?lara mensuptur. Bir gün, temizlediği imha fırınında, bir oğlan çocuğunun cesedini görür. O an olanaksız bir ödev üstlenir: Çocuğun cesedini yakılmaktan kurtaracak ve usulünce toprağa verecektir. Kötülüğün yüreğine bakan, cesaret hakkında benzersiz bir film olan Saul'un Oğlu, Macaristan'ın Oscar adayı.

Tabiatın bütün güzelliklerini birarada toplayan bir gölün ortasına heyetmiş yüzen bir hane, yaşlı bir rahip ve yanında ona eşlik eden küçük rahip adayı...Yaşlı rahip, ufak çocuğa nasıl rahip olunacağını akılalmaz bir bilgelikle fakat bir o kadar da natürel bir akış içinde öğretir. Bu şekilde geçip giden mevsimler ile büyüyen çocuğun geçirdiği evrim, son derece natürel bir uyum içinde ilerlerken sıra artık büyümüş olan çocuğun öğrendiklerini gerçek hayata nasıl yansıtacağını görmeye gelir. Ufak yaştan beri öğretilen erdemlere karşın asıl öğretimin hayatın kendisi tarafından yapıldığının farkında olan bilge rahip için ise bekleme ve görme vakitidir.

Kahramanlarımız son konserlerinden önce duygusal çalkantılar yaşayan bir klasik müzik dörtlüsü; onları canlandıranlar ise Hollywood´un en parlak oyuncuları. Dünyaca ünlü yaylı çalgılar dörtlüsünün sevilen viyolonsel sanatçısı acımasız bir hastalığa yakalanınca grup dengesini kaybeder; bastırılmış duygular, çarpışan egolar ve kontrolden çıkmış tutkular yıllardır süren dostluk ve uyumu tehdit etmeye başlar. 25. yıldönümleri için verecekleri konser yaklaştığından, müzisyenler, sorunlarını çözüp birlikteliklerini korumak ile sonsuza dek ayrılmak arasında seçim yapmak zorundadır. Beethoven´ın Opus 131 Yaylılar Dörtlüsü adlı olağanüstü eserinden esinlenen ve bu yapıt etrafına örülen Son Konser oda müziğine ve New York kültür dünyasına saygı duruşunda bulunuyor. "Uzun zaman geçtikçe farklı biçimlerde değiştiğimiz için kaçınılmaz bir biçimde sınanan ve sürekli olarak emek ve özenle ince ayar isteyen uzun süreli ilişkiler için Opus 131´in mükemmel bir metafor teşkil ettiğini düşünüyorum."

Finlandiya'nın yetiştirdiği en önemli boksörlerden olan Olli Mäki, Davey Moore ile yapacağı tüy siklet dünya şampiyonluğu unvan maçı öncesinde ülkenin ve basının yoğun ilgisi altındadır. Menajeri de gereken bütün hazırlıkları yapmıştır. Fakat maçtan kısa bir süre önce tanıştığı Raija'ya duyduğu aşk, güçlü rakibiyle yapacağı hayatının maçına konsantre olmasını güçleştirecektir.Fin yönetmen Juho Kuosmanen'in gerçek olaylardan esinlenerek çektiği ilk uzun metrajlı filmi, 2016 Cannes Film Festivali'nde Un Certain Regard bölümünün En İyi Film ödülünü kazandı...

’Pamela’yı Takdim Edebilir miyim?’ adlı filmin çekimleri sırasında yaşanan acı-tatlı olayları beyazperdeye taşıyan öykü, sinema sanatının tüm zorluklarıyla boğuşarak hedefine ulaşmayı seçen yönetmen François Truffaut’nun, sinemaya ve sinemacılara bir saygı duruşu adeta. Film içindeki filmin yönetmenini Truffaut’nun bizzat kendisinin canlandırdığı yapım; makyözünden dublörüne, yapımcısından sahne amirine, yönetmen asistanından klaketçisine kadar bir filmin her alanında çalışan emekçilere adanmış izlenimi veriyor.

Böyle bir aile sevgisi çok ender perdeye yansır: Hem sert, hem sıcak, bir yandan da dağınık ve neşe dolu... Biz Hayvanlar, anne-babalarının aşk-nefret ilişkisinde arada kalan 3 küçük erkek kardeşi konu alan, duygu dolu bir büyüme hikayesini anlatıyor. 2 kardeş, sağı solu belli olmayan babalarının izinde büyürken en küçükleri Jonah, kendine git gide bağımlı kalacağı bir hayal dünyası kuracaktır.

William Saroyan’ın “The Laughing Matter” (Gülünecek Şey) adlı kitabından uyarlanmış filmin konusu şöyle: Anne, baba ve iki çocuğu, büyük şehirden büyükbabalarından kalma kır evinde kalmak üzere babasının doğum yeri olan kasabaya giderler. Böylece şehir kültürü yerini doğanın hükmüne bırakır ve ailenin büyük fedakârlıklar isteyen bu yaşam biçimine ayak uydurmaya çalışma macerası başlar.

Gerçek bir öyküyü anlatan, Indro Montanelli'nin bir romanından uyarlanan Il Generale Della Rovere (General Della Rovere) - Yanlış General, bir İtalyan direniş lideri General della Rovere'yi canlandırıp Milano hapishanesindeki bir grup direnişçinin arasına sızması için Naziler tarafından tutulan bir hırsızın hikayesini anlatmaktadır...

ABD'li Grand Prix sürücüsü Pete Aron, Jordan-BRM yarış takımından kovulmuştur. Sebebi ise takım arkadaşı Scott Stoddard'ın yaralanmasına sebep olan Monaco'daki kazadır. Stoddard iyileşmeye ve gücünü tekrar toplamaya çalışırken, Aron Japon takımı Yamura ile psitlere geri döner. Bu süreçte Stoddard'ın eşi ile de bir aşk ilişkisi yaşar. Yönetmenliğini John Frankenheimer'ın üstlendiği yapımın senaryosu ise Robert Alan Aurthur'a ait. Filmin başrollerinde James Garner, Eva Marie Saint ve Yves Montand yer alıyor.

Rosetta, L’enfant / Çocuk, Le fils / Oğul, Le Silence de Lorna / Lorna’nın Sessizliği gibi filmleriyle birçok festivalden ödüllerle dönen Dardenne Kardeşler, son filmleri Bisikletli Çocuk ile Filmekimi izleyicisiyle buluşuyor. Screen dergisine göre “çocukluk hakkında yapılmış en iyi filmlerden biri” olan Bisikletli Çocuk, Cannes’da Jüri Büyük Ödülü’nü Nuri Bilge Ceylan’ın Bir Zamanlar Anadolu’da filmiyle paylaştı.Film, babasının artık onu istemediğini söyleyen ve yetimhanede bir başına kalan 11 yaşındaki Cyril’in iyimser, bir o kadar da masalsı hikâyesini anlatıyor. Başroldeki küçük Thomas Doret oyunculuğu ile büyük beğeni topladı.

En son 2016’da Ben, Daniel Blake filmini izlediğimiz Loach aynı şehirde, Newcastle’da sözleşmeli çalışanların sıkıntılarından yola çıkıyor ve yine gözyaşlarımızı zorlayacak acı-tatlı bir dramı beyazperdeye aktarıyor. “İşçi sınıfının yönetmeni” olarak birçok başyapıta imza atan Ken Loach, bu defa 2 çocuklu bir aileye odaklanıyor. Filmde, telefon app’leri çağında kendi kamyonetini almak isteyen Ricky’nin bu hamlesi, evlere bakıcılığa giden eşi Abby’nin düzenli çalışma hayatını sekteye uğratıyor. Loach’un uzun yıllardır birlikte çalıştığı Paul Laverty’nin senaryosunu yazdığı Üzgünüz, Size Ulaşamadık, Mayıs ayında Cannes Film Festivali’nde Altın Palmiye için yarıştı.

Yüzlerce küçük tesadüfün senelerce ilmek ilmek ördüğü bir aşk hikayesini anlatıyor film. Herşey mucizevi bir şekilde ama kendiliğinden gelişiyor filmde. Hayat gibi, kader gibi, aşk gibi. Filmde birçok defa karşılaştığımız yol ayrımları, bizi yormak yerine sadece kurguyu zenginleştirerek heyecanı arttırıyor. Kaderleri çok önceden çizilmiş bir erkek ve bir kadın. Onların alın yazısını birleştiren bir aşk. Aşka yol gösteren bir çizgi. Kutup çizgisi. Önce Ana nın babası ölüyor, sonra Ottonun babası annesinden boşanıyor. Yalnız bu çift birleştiklerinde; gerçek aşk, aslında çocuklarının içinde filizleniyor. Aradan seneler geçiyor, anne baba ayrılıp kendilerine başka hayatlar kuruyor, Ana ve Otto birbirlerinden ayrı düşüp başka hayatlar yaşıyor ama birbirleri için yaşamaktan da hiç vazgeçmiyor. Çizgi nerede ve nasıl sona erecek?

Two-Lane Blacktop, 1971 ABD yapımı kült yol filmidir. Filmin İngilizce özgün adı çift şeritli asfalt yol anlamına gelmektedir.Senaryosunu Will Corry'nin kendi hikâyesinden Rudy Wurlitzer'le birlikte uyarlayıp yazdığı filmi Monte Hellman yönetmiş, başlıca rollerinde şarkıcı-söz yazarı James Taylor ('sürücü' rolünde), Amerikan rock'n roll grubu Beach Boys 'un davulcusu Dennis Wilson ('tamirci' rolünde), Warren Oates ve Laurie Bird oynamışlardır. Filmde Harry Dean Stanton'ın da küçük bir rolü vardır (otostopçulardan birini oynuyor).Çekimleri Kaliforniya'dan Tennessee'ye kadar, filmin konusunun geçtiği, ABD'nin tüm batı ve güney eyaleterinde gerçekleştirilen "Two-Lane Blacktop", bütün yaşamlarını eski model güçlendirilmiş arabalarına adamış araba manyağı da denebilecek iki otomobil yarışçısının ABD'nin güneybatı otoyollarında geçen varoluşçu öyküsünü anlatmaktadır. "Two-Lane Blacktop", aynı yıllarda çevrilen Easy Rider (1969), Vanishing Point (Ölüm Noktası, 1971) ve Electra Glide in Blue (Mavi Işık Saçanlar, 1973) gibi varoluşçu mesajlar taşıyan benzeri yol filmleriyle kıyaslanmıştı. Hatta Esquire dergisi yılın filmi olarak olarak ilan ettiği bu filmin senaryosunu Nisan 1971 sayısında eksiksiz olarak yayımlamasına rağmen film gişede başarısızlığa uğramıştır. Ancak benzeri filmler gibi zamanla tutkulu bir hayran kitlesi oluşmuş ve bir kült film haline gelmiştir.

Önceleri hiçbir şey yoktu. Bu bakış açısı hatalı ve aptalcaydı tabii çünkü Mısır’da, Arap ülkelerinde, Afrika’da pek çok film yapılmıyordu; pek çok hikâye anlatılıyor, görüntüler bir araya getiriliyordu. Ama bu hikâyelerin, görüntülerin ve filmlerin hiçbiri üretim yerlerinin dışında görülemiyor, hiç bilinmiyorlardı. Daha sonra sömürgecilik karşıtı bir dalga oluştu, Güney’in ulusları, Nasır ve Süveyş hareketleniyordu ve aynı tarihlerde örtünmüşlüklerinin (az ya da çok) altında cinsellik taşıyan güzel kadınların ve yakıcı gözleri ve sesleriyle genç erkeklerin oynadığı müzikal komediler ve aşırı duygusal adamlar da ortaya çıktı. Bunlar, hoş, egzotik ve kimi zaman oldukça kayda değer filmlerdi; eğer bu filmlerden birini izleme fırsatı bulsanız, biraz hoşgörüyle birlikte takdir ederdiniz.Daha sonra Merkez Garı karşımıza çıktı. Sanki ergenlik dönemine erişmiş sinema, birdenbire kendi dünyasının o güne dek bilinmeyen bir yanını ortaya çıkararak yeniden çocukluk günlerine dönüştü. Bu yeni sinema, kendine ait bir form inşa etmek üzere, Hollywood’tan ve İtalyan yeni gerçekçiliğinden ders almıştı. Mizah, bilgelik ve kederle doluydu; kentin günlük yaşamındaki çok ufak ayrıntılara önem veriyordu; ihtiras ve arzunun ilkel güçlerini betimliyordu; klasik ve Doğu’ya özgü ikonografiyi derinlemesine inceliyordu. Bütün bunlar fantezi ve gerçekliğin karışımı içerisinde sunuluyordu. Merkez Garı, canlı ve etkileyici, çizdiği portrelerde titiz, hem tek bir bireyin yaratımı hem de Batı’nınkine çok yakın ama aynı zamanda çok farklı laik bir kültürün cisimlendirilmesi bakımından orijinal.Peki kimdir bunun sorumlusu? Yusuf Şahin. İstek ve umutsuzlukla dolu, ufak tefek, “çılgın” bir adam. Şahin, kendisi ve yaşam hakkındaki rahatsız edici açığa vuruşları beyaz perdeye taşırken, çekici bir limonata satıcısına (Hind Rostom) karşılıksız bir aşk besleyen Kenaoui adındaki özürlü bir gazete satıcısını canlandırıyor. Hikâyenin bileşenleri basit olsa da burada betimlenen dünya hem tehlikeli hem de karmaşık. Olayların gelişimi kentin yaşamında karanlık bir cehennem çukuru açıyor. İlk gösterime girdiğinde, Mısırlı izleyiciler tarafından çok sert biçimde eleştirilen Merkez Garı, 20 yıl sonra yeniden keşfedildiğinde, hak ettiği gibi bir başyapıt olarak selamlandı.

Trafik tıkanmış. Terör şehri donatmış. Dükkanlarda ve restoranlarda müşterilere saygı kalmamış. Büyük şehirde hayat, herkesi çileden çıkarabilir. Fakat Bill Foster çileden çıkmıştan da öte. Sıcak bir yaz gününde, tıkanmış bir trafikte, fırın gibi sıcak arabasında evine gitmeye çalışan sıradan bir adam, arabasını trafiğin ortasında bırakıp, kentin içine dalarak vahşet saçmaya başlar. *Oscar ödülü sahibi Michael Douglas günlük yaşamın korkularıyla tüm dünyaya savaş açar Foster rolünde. Rol arkadaşı yine Oscar Ödülü sahibi Robert Duvall ise, Foster'ın saldırılarını durdurmakta kararlı bir polis rolünde. Sonun Başlangıcı ise, ikisinin ortak hikayesi.

Eski mahkum Max ile karısı tarafından terk edilen ve tek gayesi yeni doğan çocuğunu görmek olan Lionel’in beraber çıktıkları yoldaki sıra dışı hikayeleri...

Film, bir cellâdın kızına âşık olan bir mezarcının öyküsünü ele alıyor. Almanya’ya eğitimini bitirip dönmeye çalışan José Luis Rodríguez, bürokratik engellerle karşılaşınca kayınpederinin işini devralmaya mecbur kalır ve cellât olur. Aslında idam cezasına karşı bir eleştiri olarak çekilen bu film, komedi unsurlarını o kadar güzel kullanmıştır ki sonradan niyeti anlaşılınca bazı ülkelerde gösteriminde sorunlar yaşansa da 1963 yılında Venedik Film Festivalinde gösterildiğinde aslında eleştiri için yapıldığı anlaşılmamıştır. O sene film aynı zamanda En İyi Film adayı da olmuştur.

Sol Nazerman, Hitler'in yönetimi gelmesiyle birlikte ailesiyle toplama kampına sürülen yahudi bir profesördür. Bu süreçte çocuklarının ölümünden, karısının işkenceye uğramasına kadar birçok yıkıma tanıklık eder. Şimdilerde o günleri atlatmış ve New York'un arka mahallelerinden birinde yeni bir hayata atılmıştır. Nazerman, işlettiği küçük dükkanında peşini bırakmayan geçmiş kabuslarıyla boğuşmaktadır. Geçmişinden kaçabilmek için tüm zamanını işine veriyor olsa da arkadaşları ve ailesinin ölümlerinin ardından yabancılaştığı dünyanın yalnızlığı adım adım peşindedir. Yalnızlığını körükleyen şey ise yaşadığı bu yeni çevrede bulunan insanların Nazerman'ı tamamen dışlamış olmasıdır. İçine attığı bu sorunlarla yüzleşmesinin tek yolu ise esaslı bir ruhsal patlama olacaktır.

Gomorrah ile mafya ve şiddet sarmalını ele alan Matteo Garrone’nin Cannes’da Altın Palmiye için yarışan son filmi, bu defa küçük bir kıyı kasabasında kötülüğün ve şiddetin toplumdaki izlerini arıyor. Dogman’in kahramanı normal görünümlü bir adam: Ufak tefek köpek bakıcısı, "Dogman" Marcello. Kasaba ahalisinin sevgisini hem sempatikliğiyle hem de torbacılıkla kazanan Marcello’nun belalı kokainman, eski boksör Simone’ye yakınlığı, sonunda hayatını alt üst ediyor. Git gide sertleşen atmosferi ve gerçekçi yaklaşımıyla Dogman, İtalya’nın en prestijli ödüllerinden Gümüş Kurdele’lerde 8 dalda ödül kazanarak senenin en çok konuşulan filmlerinden biri oldu. Başroldeki, oyunculuk eğitimi almamış Marcello Fonte’nin etkisiyle sessiz sinema döneminin efsaneleri Buster Keaton ve Charlie Chaplin’e de gönderme yapan film, elbette Cannes’da Palm Dog ödülünü de kazandı.

Federico Fellini, Louis Malle ve Roger Vadim'in kısa film formunda çalışması olan Histoires Extraordinaires (Spirits of the Dead) - Şeytanın Kurbanları, Edgar Allan Poe'nun yazdıklarından uyarlanmış üç farklı öyküden oluşuyor.Tobyy Dammit: Yönetmen Fellini'nin başarılı uyarlamasıyla, yakışıklı bir film yıldızının tükenmiş ruhunu şeytana teslim edişinin öyküsü.Metzengerstein: Roger Vadim'in çektiği bu filmin başrolünde eşi Jane Fonda yer alıyor. Ölümüne neden olduğu sevgilisinin bir at olarak yeniden dünyaya geldiğine inanan kontesin öyküsü.William Wilson: Louis Malle imzasını taşıyan ve başrollerini Alain Delon ve Brigitte Bardot'nun oynadığı bu filmde, vicdanının katili olan genç ve asi bir subayın ilginç öyküsü anlatılıyor.

Anne olmak, ırkçılık ve başarıyı sorgulayan filmde, ünlü bir oyuncu olmayı planlayan beyaz, dul anne Lora, zenci, dul anne Lora’yı, kızı Suzie’nin dadısı olması için evine alır. Seneler sonra Lora, kızı Suzie’yle ilişkisi uğruna başarılı bir sahne ve sinema yıldızı olur. Bu esnada, Annie’nin açık tenli kızı Sarah Jane, kendini çevresine bir beyaz olarak tanıtır, fakat böylece hem kendi köklerini hem de annesinin sevgisini inkar etmiş olur.1960 ABD Altın Küre: En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu (Susan Kohner)Çoğu zaman bir “kadın filmi” olarak anılan bu başarılı melodram, Fassbinder’in büyük ölçüde esinlendiğini söylediği Douglas Sirk’ün son ve en tanınmış filmidir. | Gönderen: Wow!Signal

Hip bir DJ olan Jack, canlı bir telefon konuşmasının ardından hızlı ve renkli hayatına veda eder. Ciddiyetsiz bir tavır ile bir kişinin hayatına yanlış bir yön vermiş ve hayatının hatasını yapmıştır. Yaklaşık üç yıl sonra intihara eğilimli bir ayyaşa dönüşen eski DJ Jack Lucas, hayatı, kendi oyun alanına çeviren sokaklarda yaşayan bir şizofrenle karşılaşır. Bu ilişki bizi yaşadığımız dünyada gerçek delilerin kimler olduğuna dair bir sorgulamaya itecektir.

Barry Levinson’ın Baltimore Üçlemesi’nin ikinci ayağı olan “Tin Men” 1963 yılında aliminyum ticaretiyle uğraşan iki satıcının karıştığı bir trafik kazasıyla başlıyor. Biri iş hayatında yaşadığı başarısızlıklar, diğeri de özel hayatının verdiği sıkıntıyla ateşlenen iki adam hınçlarını birbirlerinden çıkarmaya kalkar. Başrollerini Richard Dreyfuss ve Danny DeVito’nun paylaştığı “Tin Men” özellikle oyuncularının performanslarıyla parlayan etkileyici bir komedi.

Filmde seks bağımlısı bir kadın olan Joe'nun 50 yaşına kadar hayatından bazı kesitleri anlatıyor.Bu kesitlerde özellikle cinsel yaşamına yer veriliyor.Başrollerde Charlotte Gainsbourg, Stellan Skarsgård, Stacy Martin, Shia LaBeouf, Jamie Bell, Christian Slater ve Uma Thurman var. Yönetmen koltuğunda ise Lars von Trier oturuyor.Filmin sloganı: 'Aşkı unutun.'

Closer 2004 yapımı aynı adlı bir tiyatro oyunundan uyarlama film. Jude Law, Clive Owen, Natalie Portman ve Julia Roberts filmde rol alırken filmin yönetmenliğini Mike Nichols yapmıştır. Bu filmdeki rolleri ile Clive Owen ve Natalie Portman Akademi Ödüllerine aday gösterilmişlerdir.

Michael Haneke, 1997 yılında çevirdiği Funny Games'den sonraki bu son filminde, Paris'te yaşayan bir gurup sıradan insanın hayatından bölümler yansıtıyor. Kalabalık bir bulvarda, adamın biri garip bir dilencinin eline buruşturulmuş bir kağıt parçası atar. Bu kağıtta yazılanlar, kendi hayatlarını yaşamakta olan öğretmen Amadou (Ona Lu Yenke), sinema oyuncusu Anne (Juliette Binoche) ve dilenci Mariayı (Luminita Gheorghiu) bir şekilde birbirine bağlar.

Vera, bir arkadaşının sorularına yanıt olarak, hayatını, başarısız olan inşaat işini ayakta tutmak için onu kullanan kocası Jean'ı ve Cayre ile yaşadığı ilişkiyi anlatıyor.

İkinci Dünya Savaşının Avrupayı kasıp kavurduğu yıllar... 130.000 Kuzey Afrikalı, Fransız ordusuna katılarak ülkeyi Nazilerden korumak için savaşırlar. Daha önce hiç adım atmadıkları bu toprakların özgürlüğü için savaşan bu insanlardan Said, Mesud, Abdülkadir ve Yaser kazandıkları zaferlerle kahraman ilan edilirler.

Cronaca di Una Morte Annunciata (Chronicle of a Death Foretold) - Kırmızı Pazartesi, evlenmeden önce başkasıyla beraber olarak bekaretini kaybeden gelin adayının etrafında gelişen olayları konu ediniyor.

40′lı yaşlarının başındaki fabrika işçisi bir kadının çocuk sahibi olma isteğini anlatıyor bize. Zaten evli olan sevgilisi çocuk yapmaya yanaşmayınca o da farklı çözümler bulmaya çalışıyor. Bu arada da isyankar olarak görülen genç bir kızla tanışıyor ve aralarında bir dostluk kuruluyor.

Siyahi caz saksafoncusu Dale Turner, 1950'lerin New York'unda alkolle olan savaşını yavaş yavaş kaybetmek üzeredir. Ailesinden uzak, hayatla olan bağları teker teker kopmakta iken, Paris'te müzik yapması için bir teklif alır. 1950'lerde birçok Amerikalı siyahi müzisyen de aynı şeyi yapmaktadırlar, çünkü Fransa'nın bu sanat başkentinde Amerika'dakinin aksine insanların derisinin renginin hiç önemi yoktur.Artık kendi ülkesinde unutulmaya yüz tutmuş bir müzisyen olan Dale Turner, Paris'te Francis Borler adında caz müziğine aşık bir Fransız gençle arkadaş olur. Borler'ın sürgündeki bu saksafoncunun karanlık yanlarını, yani alkol ve uyuşturucu bağımlısı olduğunu, ayrıca büyük bir depresyonun içinde olduğunu keşfetmesi uzun sürmez. Sanatçının hayatından endişe eden Borler artık onun koruyucu meleği olmuştur, onun yardımıyla Dale Turner'ın sanat performansında gözle görülür bir gelişme olur ancak bunun da bir bedeli vardır...