Görmüş geçirmiş anlatıcı, içiçe geçen aşk hikayelerini bıyık altından gülerek bize anlatır. Gelip geçici aşklar bir atlıkarınca misali gözümüzün önünden akıp gider. Biri birini sever, o başkasını bulur, bulduğu onu terkeder, onu başkası sever… Bu döngüde hayat güle oynaya devam eder.

Krişna, ailesi evden attıktan sonra Bombay sokaklarında kendi başına yaşamak zorunda kalan taşralı bir çocuktur. Fahişelerin, muhabbet tellallarının, uyuşturucuların sefil dünyasında hayatta kalmak için gerekli "sokak raconu"nu çabucak öğrenir, ancak bu sarsıcı deneyim onun için son derece ağır bir duygusal darbe olur. Krişna evine dönmek için para biriktirmeye çalışır ama bunun, gerçekleşmesi imkânsız bir çaba olduğu açıktır.1988 yapımı Salaam Bombay! - Selam Bombay, Cannes Film Festivali'nde iki ödül birden kazanmıştı. Filmin toplam 13 ödülü bulunuyor.

Genç bir doktor olan Jenny Davin (Adèle Haenel), kariyerinde hızlı bir yükselişin peşindedir. Bir akşam mesai saatinden sonra çalan kapıyı açmaz, kısa bir süre sonra kapısına gelen kişinin genç bir kadın olduğunu ve nehir kenarında ölü bulunduğunu yetkililerden öğrenir. Müthiş bir vicdan azabı içinde kimliği belirlenememiş kızın kim olduğunu öğrenebilmek için bir dedektif gibi araştırmalara başlar.

İtalyan Sineması'nın en değerli yönetmenlerinden Pasolini'nin bu filmi, mitolojideki önemli kahramanlardan biri olan talihsiz Oidipus'un hikayesini ele alıyor...Oidipus'un annesi İokaste, ona hamileyken bir rüya görür. Rüyayı yorumlayan kahin, çocuğun büyüyünce kral babasını öldüreceğini ve annesiyle evleneceğini öngörür. Oidipus, bir süre sonra Thebai kralı Laios‘un oğlu olarak dünyaya gelir. Bebek doğduktan sonra annesi çocuğu öldürmek ister. Ancak çocuğu öldürmesi için tutulan kişi, onu dağda ayak bilekleri delinmiş ve bir ağaca bağlı olarak bırakır. Dağda ağaca asılmış olan Oidipus’u bir çoban bulur. Çoban, Oidipus’u çocukları olmayan Korinthos kralı Polybos ile karısı Priboia‘ya verir. Oidipus, Korinthos kral soyunun devamı olarak görülür ve Polybos tarafından öz çocuklarıymış gibi büyütülür. Gençlik çağında Oidipus, gerçek öz anne babasının Polybos ile Priboai olmadığı yönünde bir söylence duyar. Gerçeği öğrenmek için Apollon tarafından kontrol edilen, İzmir sınırları içinde bulunduğu söylenen ve o zamanların en büyük kehanet merkezlerinden biri olan Delphoi Tapınağı‘na gitmeye karar verir. Doğduğu yer olan Thebai sınırlarından geçerken garip bir olay olur. Thebai geçitlerinden birinde bir arabayla karşılaşır ve kimin yol vereceği konusunda bir tartışma yaşanır. Gençlik ateşiyle yanıp tutuşmakta olan Oidipus, adamı ve arabacısını öfkeyle öldürür. Öldürdüğü kişi babasıdır ve böylelikle kehanet gerçekleşir.

Marianne, kocası Markus ve küçük kızı Isabelle ile dışarıdan eksiksiz gibi görünen bir hayat sürdürmektedir. Marianne ve Markus'un en iyi arkadaşları olan David ise, ikilinin sergilediği mutluluk tablosunun aksine, içine kapanık, bunalımlı ve iyileştirilemeyeceğine inandığı bir takım davranış bozukluğu sorunları yaşamaktadır.David'e arkadaşça yaklaşan Marianne, genç adamın gün geçtikçe kendisine daha fazla yakınlaşmasına karşı koyamaz ve ikili, Markus'dan gizli tutmak için anlaştıkları bir ilişki yaşamaya başlarlar..Paris'te başbaşa geçen iki haftanın sonrasında çift, yasak ilişkilerini bitirmeye karar verdilerse de, birbirlerine karşı duydukları aşk bunu imkansız ve ikili, Markus'un yokluğunda görüşmeye devam ederler...

Yasujirô Ozu'nun yönettiği 1933 yapımı Dekigokoro (Passing Fancy), Tokyolu iki iş arkadaşının, kalacak yer arayan yoksul bir genç kadınla karşılaşmasını ve sonrasında yaşanan olayları konu ediniyor.

Sanayici ve üst tabakadan köklü bir Alman ailesinin nasyonal sosyalizmin yükseliş yıllarındaki hikayesinin anlatıldığı bu filmde ihanet , cinayet , sapkınlık , ensest ...Luchino Viscontinın unutulmaz ahlaki ve sosyal çöküş hikayesi.Luchino Visconti'nin yönettiği ve oldukça başarılı bir dönem filmi olan La Caduta Degli Dei (Götterdämmerung)(The Damned) - Lanetliler, bir Oscar adaylığının yanı sıra 5 ödül kazandı.

Karısı ölen bir adam yeniden evlenir. Yeni karısının önceki evliliğinden bir kızı vardır. Annesini çok seven ve onu çok özleyen küçük oğlu ise babasının yeni karısına içerler, onun sevgili annesinin yerini almasını istemez ve yeni üvey kardeşi için hayatı perişan eder...

Baskıcı bir İtalyan-Amerikalı aileden masum bir New York City satış memuru olan Angie Rossini, Rocky Papasano adında yakışıklı bir caz müzisyeni ile kısa süreli bir ilişki yaşar. Angie hamile kaldığında, kürtajın bedelini ödeyeceğini umarak Rocky'nin izini sürer. Rocky yardım etmeyi kabul eder, ancak hijyenik olmayan kürtaj tesisini gördükten sonra, Angie'nin prosedürü gerçekleştirmesine izin vermeyi reddeder ve onu ikna etmeye çalışır.

Şaşırtıcı bir varoluşçu bilim kurgu eseri olan The Face of Another (Bir Başkasının Yüzü), kimlik kavramını bir cerrahın ustalıklı eliyle inceler. Okuyama (Yojimbo'nun Tatsuya Nakadai'si), bir endüstriyel kazada yanarak yüzü deforme olduktan ve ailesiyle arkadaşlarından uzaklaştıktan sonra, psikiyatristinin radikal deneyini kabul eder: bir yabancının kalıbından alınan bir yüz nakli. Okuyama, bu süreçte çevresindeki dünyadan daha da uzaklaşırken, karanlık dürtülerine yenik düşmeye başlar. Teshigahara'nın bu filmi, unutulmaz görselleriyle yeni bir kimlik edinmenin sınırlarını ve özgürlüğünü keşfederken, bireysellik kavramını da sorgular.

Üniversitede ders vermek için Amerikaya yerleşen İngiliz Profesör Humbert Humbert 13 yaşında kızı Doloresle birlikte yaşayan dul Charlotteun yanında bir oda kiralar. Humbert, Lolita adını takacağı Dolorese açıklanamaz bir tutku duymaya başlar. Yasak aşkına daha yakın olabilmek için, hiç sevmediği halde Charlottela evlenecek kadar ileri gider. Carlotte inanılmaz gerçeği keşfetmesinin ardından kaza sonucu ölünce, Lolitaya hiç bir şey söylemeyen Humbert onu da yanına alarak arabayla yollara düşer. Humbertin giderek daha da tehlikeli sularda yüzerken aklıselimi de yitirmeye başlayacaktır.

Fransız yüksek lisans öğrencisi Celine (Julie Delpy) ile Amerikalı Jesse (Ethan Hawke), Budapeşte - Viyana treninde bir çiftin kavgası ile tesadüfen tanışırlar. Jesse, Celinee, ertesi gün uçağa bineceğini ancak parası olmadığından sabaha kadar Viyana caddelerinde dolaşacağını söyler ve Celinein kendisine eşlik etmesini ister. Viyanada trenden inerler ve 14 saat boyunca hayatlarını derinden etkileyecek bir beraberliğe adım atarlar.

Fransız yazar ve düşünür Albert Camus’nun hayatın anlamını sorguladığı Yabancı adlı romanından esinle yazılan ve Efes Pilsen’in desteği ile çekilen film, iradesiz, ya da iradesini kullanmayı reddeden bir gümrük muhasebecisinin öyküsünü anlatıyor.Yaşamın boş ve saçma olduğunu, herşeyin aynı kapıya çıktığını düşünen Musa, kendini olayların akışına bırakmış gitmektedir.Annesinin ölümüne dahi fazla aldırmaz. Hatta, onu sevdiği halde bir tür sevinç bile duyar bu ölümden. Hoşlanmadığı bir kızla sırf o istiyor diye evlenir. Ancak yine iradesizce verdiği bu karar,kaderin bile güç ve iradeler tarafından yazıldığı bir dünyanın eşiğine getirip bırakır onu.İki çocuğun ve bir annenin katledilmesinden sorumlu tutulmaktadır.Peki gerçekten suçlu mudur?

Paris'in bir dış banliyösü, 1972. Her ikisi de on altı yaşında olan Gilles ve Christine, ailelerinin uzaklığından ve hayatlarının genel monotonluğundan bıkmış sınıf arkadaşları ve aşıklardır. Çift hırsızlık yaparken yakalandığında, Christine'in babası onu duygusal olarak rahatsız çocuklar için bir eve gönderir ve geçici olarak onunla Gilles arasında boşluk bırakır. Neyse ki onlar için kaçar ve çift birlikte kaçmayı düşünür.

Fransa'nın küçük bir kasabasında yaşayan ve aynı kadına aşık olan iki erkeğin cephede yeniden yan yana gelmelerini ve savaşın etkisiyle yaşadıkları dönüşümü konu edinen J'accuse (I Accuse) - Suçluyorum!, savaşın bireyler üzerinde yarattığı dehşet ve yıkıcılığını yansıtmayı başaran ilk filmlerden biri olmasıyla da sinema tarihinde önemli bir yere sahiptir.1. Dünya Savaşı'nın sonlarına doğru St. Mihiel'de çekilmiş gerçek savaş sahneleri de içeren film, filmin uzunluğu (orijinali 6 saat) ve izlenmesi için özel film projeksiyonuna sahip olunması gerektiğinden dolayı çoğu kişiye ulaşamamış ve bu da filmin başarısını gölgelemiştir.

Mildred Pierce, dönemin tipik kadın portresinin sıradan bir ürünü gibidir. Ancak kendisini aldatan kocası kısa bir süre sonra kendisini terk eder. Mildred, bir anda kendisini daha yalnız ve daha güçlü bir halde bulur. Artık çevresindeki herkese bağımsızlığını ve kusursuzluğunu ilan edecektir. Önünde ise kızının velayetini almak üzere bir dava vardır.Mildred Pierce - Ömre Bedel Kadın, Joan Crawford'a En İyi Kadın Oyuncu Oscar'ı ödülünü getirmişti.

Jan insanların doğuştan bencil olduğundan emindir. Onun için de Berlinden birlikte seyahat etmek için anlaştığı kişi onu ortada bıraktığında hiç şaşırmaz. Jule ise insanların özünde empatiye ve işbirliğine yatkın olduğuna inandığından, Janı külüstür karavanı “303”e davet eder. İkisi de Atlantik kıyılarına doğru gitmek istemektedir. Janın hedefinde İspanya vardır; orada gerçek babasıyla tanışmak istemektedir. Jule ise erkek arkadaşının yanına, Portekize gitmektedir. Aslında en başta yalnızca Kölne kadar birlikte seyahat etmeyi düşünmüşlerdir ama geride bıraktıkları her kilometreyle birbirlerinin dünyasını daha da ilginç bulurlar: Kapitalizm insanı giderek bir Neandertale mi dönüştürmektedir? Tek eşlilik mutsuzluk mu getirir? İnsan kime aşık olacağına karar verebilir mi? Önce Fransaya ulaşırlar birlikte, ardından da İspanyaya. Aralarındaki sohbet de giderek derinleşir. Birbirlerine aşık olmamak artık ikisi için de çok zordur.

“Sinemaya gidip kayıp ve yası tekrardan yaşamak istememizin, kendi hayatımızdaki kayıp ve yasları anlama çabamızla bir ilgisi olmalı.” Bencil Dev’i sinemasever bir arkadaşımıza anlatmaya çalışsak şöyle derdik: Andrea Arnold’un alt sınıf İngiltere’sini düşün; faturalarını ödeyemeyen sorumsuz ebeveynler ve kaldırabileceklerinden daha fazla yük sırtlanmış çocuklar var. İngiltere malum, hava hep kapalı, ortam kasvetli. Dikenli tellerle örülmüş bir yerlerde bazı “büyük”ler bazı işler çeviriyorlar. Çocuklar için okula gitmenin bir anlamı yok; onlar bir an önce büyükler gibi para kazanmak, bahis oynamak, gecenin karanlığında birkaç kuruş fazlası için gizli işler çevirmek istiyorlar. Bu büyüme öyküsünü biraz içine doğru çek ve Dardenne’lerdeki masumiyet, vicdan ve adalet meselesini onun üstüne ekle. Düşler Diyarı’nın (2012) masalsı dünyasının en damıtılmış halini hayal et ve filme belli belirsiz yayıldığını düşün..

"Öğle Üzeri Şiddet", korkunç bir cinayet ve tecavüz çılgınlığını çevreleyen tuhaf koşullarla ilgilidir. Bir bükülme ile film, şiddet uygulayan adamı koruyan iki kadın - karısı ve eski bir kurban - hakkında olduğu kadar onun hakkında da. İki binden fazla kesme ve çok sayıda yaratıcı geniş ekran kompozisyon içeren bu harika parçalanmış karakter çalışması, suç ve toplumsal çürümenin büyüleyici bir araştırması.

Fergus Frankie’yle 1976’da okuldaki ilk gününde tanıştığında beş yaşındaydı. O günden bu yana aralarından su sızmayan ikili, ergenliklerinde dünyayı gezme hayalleri kurarlardı. Fergus bu hayalini İngiltere’nin özel timi olan SAS’ın çok iyi eğitimli bir komandosu olarak gerçekleştireceğini o zamanlar bilmezdi.2004’ün Eylül ayında ordudan ayrıldıktan sonra Fergus, Frankie’yi Bağdat’taki özel güvenlik ekibine katılmaya ikna eder, bunun gittikçe özelleşmekte olan savaşta “voleyi vurmak” için son fırsatları olduğunu söyler. Frankie, Eylül 2007’de Bağdat havaalanı yolunda ölür. Liverpool’a dönen Fergus keder içinde can dostunun ölümünü araştırmaya başlar. Fergus’ın acısının derinliğini ve öfkesinin ölümcül potansiyelini anlayan tek kişi Frankie’nin sevgilisi Rachel’dır.

Bir ailenin bir asra yayılan kadın fertlerinin ve onların ilişkilerinin hikayesi... Yönetmenliğini Tran Anh Hungun üstlendiği film Alice Ferneyin romanından yine yönetmen Tran Anh Hung tarafından senaryolaştırıldı. Filmin oyuncu kadrosunda Audrey Tautou, Bérénice Bejo ve Mélanie Laurent isimleri başı çekiyor.

Japonya karışık bir dönemdedir. Yukinin babası öğretmen olarak bi köy veya kasabaya gelir o kasaba veya köyün yerel çetesi tarafında babası katledilir, annesi ise tecavüze uğrar annesi bu yerel çetenin bir elemanını öldürür ve böylece hapishaneye düşer orada intikamını almak için önüne gelen erkekle yatar intikamını bu doğan çocuğun almasını sağlamaktır amacı intikam gözünü kör etmiştir yani bi bakıma aynı zamanda böylece bir kız çocuğu doğurur bu kız çocuğunu doğurduktan bi süre sonra ölür kız hapisten çıkar ve budist bi rahip tarafından yetiştirilir her türlü dövüş tekniğini öğrenerek tabii sonra ailesini katillerinin peşine düşer filmin konusu budur. Salt intikam duygularını dayanan bir film çünkü intikam için doğmuştur Yuki ve bunu başarmalıdır.

1930 yapımı filmin tekrar uyarlaması, Altın Küre ödüllü yapım. Paul Baumer, sınıf arkadaşları ile birlikte, 1. Dünya Savaşı için cepheye gönderilen genç bir Alman’dır. Paul ve arkadaşları, savaşın müthiş bir macera olacağını düşünürler. Ancak Paul, arkadaşları gözünün önünde birer birer can verirken, gerçeğin hayallerinden çok farklı olduğunu anlayacaktır.

Boris Varissa, askerlerden kaçarak bir kasabaya gelir. Burada, yolu gözlenen ve kahraman denilen Jan Robin hakkında birtakım bilgiler verir. Jan'ın en yakın arkadaşı olduğunu ve ona nasıl yardım ettiğini özellikle Jan'ın kız kardeşine ve evin hizmetçisi Maria'ya anlatır. Ancak anlattıkları inandırıcı olmakla birlikte, oldukça tutarsızdır...Alain Robbe-Grillet'in yönettiği L'homme Qui Ment (The Man Who Lies), Berlin Film Festivali'nde iki ödül birden kazanmıştı.

“Bu alçak gönüllü genç kadının içinde iki farklı karakter birbirine üstünlük sağlamaya çalışıyordu, gerçek ve korkunç bir şekilde”Çoklu kişilik bozukluğu olan bir kadının farklı karakterleri arasında gidip gelen hayatının gerçek hikâyesi.Asıl olarak senaryo yazarlığı ile tanınan Nunnally Johnson’dan bir psikolojik dram. İki farklı karakter arasında sıkışan bir kadının finale doğru sayısı üçe çıkan karakterlerinin içinde kaybolup gitmesinin bu hikâyesi sinemasal özelliklerinden çok konusunun ilginçliği ve Joanne Woodward’ın hak ettiği ödüllere boğulmuş oyunu ile dikkat çeken bir çalışma.Nunnally Johnson toplam sekiz filmden oluşan yönetmenlik kariyerinde en çok bu çalışması ile dikkat çekmiş ama film onun yönetmenliğinden pek de yarar görmüşe benzemiyor. Gerçek bir hikâyeye dayanan ve hastanın tedavisi ile uğraşmış iki doktorun yazdığı kitabın kronolojik ve biraz düz bir uyarlaması karşımızdaki. Senaryoyu da yazan Johnson’ın bu tercihi muhtemelen hikâyenin gerçekliğini daha da ön plana çıkarma çabasının bir sonucu. Zaten filmin başında Amerikalı gazeteci ve televizyoncu Alistair Cooke hikâyenin gerçekliğini vurgulayan bir kısa konuşma yapıyor ve film boyunca zaman zaman dış ses olarak hikâyeye kısa açıklamalar getiriyor. Bu dış ses, pek çok filmde olduğu gibi burada da gereksiz kesinlikle ve her ne kadar yönetmenin hikâyenin gerçekliği üzerine yüklenme çabasının sonucu olsa da filme herhangi bir katkıda bulunmuyor.Hikâye gerçek ve ilginç, ve hayli düz olsa da akıcı bir şekilde ilerliyor ve kendisini seyrettiriyor ama filmin sinema sanatı açısından bakıldığına akılda iz bırakan bir yanı yok. Bunun tek istisnası Joanne Woodward’ın oyunu. Üç farklı karakteri (cinselliği bastırılmış ev kadını, ilişkilerinde baştan çıkarıcılığa soyunan bir rahat kadın ve adeta üçünün ortasında durur gibi görünen bir üçüncü kadın; hikâyede ilkinin soyadı “White”, ikincisinin ki “Black” olunca üçüncü de “Gray” soyadına sahip olmalı sanırım, her ne kadar film bunu dillendirmese de) inandırıcılıktan uzaklaşmayan ve ikna edici oyunu ile filmin tüm yükünü sırtlanıyor. Yine de belirtmek gerekir ki onun bir karakterden diğerine geçiş yaptığı sahnelerin çoğunda yönetmen görüntüyü keserek bir başka karakteri kısa süreliğine karşımıza getiriyor ve oyunculuğun görsel bütünlüğüne engel oluyor. Bu ”kesme” karakterler arası geçişi görselleştirmenin zorluğundan ve dolayısı ile ikna edici olamama endişesinden kaynaklanıyor muhtemelen.Özetle, ilginç hikâyesi, Woodward’ın oyunu ve bir gerçek hikâye izliyor olmanın verdiği ilave motivasyonla ilgiyi hak eden bir çalışma. Hikâye David Cronenberg veya David Lynch’in elinde nasıl bir biçim alırdı diye düşünmek hayli eğlenceli olabilir aslında. Bu durumda labirentler içinde kaybolur muyduk bilmiyorum ama sinema sanatı açısından daha çekici bir sonuca ulaşacağımızdan eminim.www.gurkankilicaslan.com'dan alınmıştır.

Du Côté D'Orouët, üç genç kızın üç haftalık yaz tatillerini küçük bir köyde geçirdikleri maceralarına dair sabırlı bir gözlem, yemek yapma, geziler, kart oyunları oynama ve erkeklerle dışarı çıkma gibi günlük aktiviteleri içerirken, hayatın sunabileceği basit zevklerin tadını çıkardıkları bir hikaye.

İşçi sınıfı mücadelesinin keskin bir incelemesi lehine nostaljiyi unutan bir dönem eseri olan Bo Widerberg'in ikinci uzun metrajı 1936'da yönetmenin memleketi Malmö'de ortaya çıkıyor. Raven's End'in fakir bölgesinde, genç Anders (Widerberg'in düzenli işbirlikçisi Tommy Berggren), kendisini çevreleyen çıkmaz dünyadan giderek daha fazla hayal kırıklığına uğrayarak yazar olma hayalini kovalar: alkolik bir baba, çalışkan bir anne ve Nazizmin uğursuz hayaleti. İsveç sinemasına mutfak lavabosu gerçekçiliğinin canlandırıcı sarsıntısını yaşatan Widerberg, ekonomik umutsuzluğa karşı yükselen genç idealizmin eşsiz bir portresini çiziyor.

Hong Kong Yeni Dalgası'nın önde gelen eserlerinden biri olan Tekne İnsanları, Vietnam Savaşı'nın ardından yüz binlerce Vietnamlı mülteciyi vatanlarından kaçmaya iten koşullara, unutulmaz, unutulmaz güç imgeleriyle anlatılan sarsıcı bir bakış. Komünistlerin ele geçirilmesinden üç yıl sonra, bir Japon foto muhabiri (George Lam), ülkenin görünüşte muzaffer yeniden doğuşunu belgelemek için Vietnam'a gider. Ancak bir genç kızla (Anne Sezonu) ve onun yoksul ailesiyle arkadaş olduğunda, hükümetin görmesini istemediği şeyi keşfetmeye başlar: siyasi baskının ve yoksulluğun birçok kişiyi hayatta kalmak için çaresiz önlemlere başvurmaya zorladığı bir ülkede hayatın acımasız, genellikle şok edici gerçekliği. Polemiği aşan ünlü yönetmen Ann Hui, acı verici ve acil bir konuya derinden hümanist bir yaklaşım benimsiyor ve yakıcı çağdaş bir rezonansa sahip.

Michael Curtiz, Ernest Hemingway'in To Have and Have Not filmindeki Hollywood'un ikinci çatlağı olan bu gerilimin dümenine usta bir kaptanın elini koyuyor. John Garfield, zor zamanlarla karşı karşıya kalan, teknesini kurtarmak, ailesini desteklemek ve onurunu korumak için tehlikeli yükleri üstlenen dürüst bir kiralık tekne kaptanı olan Harry Morgan'ı canlandırıyor. Bedava yüklenen bir yolcu tarafından zor durumda bırakılan Harry, kalitesiz bir avukatın (Wallace Ford) suça yönelik tekliflerinin yanı sıra arsız bir sarışının (Patricia Neal) şakacı hamlelerini eğlendirmeye başlar ve ömrünü uzatan bir dizi taviz verir. ahlakı ve evliliği kabul edebileceğinden çok daha ötede. Hemingway'in romanına Howard Hawks'ın Bogart-Bacall aracından daha yakın olan The Breaking Point, Curtiz'in zahmetsiz görsel akıcılığı ve Garfield'ın metanetli, kariyerini sınırlayan performansının rehberliğinde kara gün ışığından ve işçi sınıfı trajedisinden bir rota çiziyor.

Mike Leigh'in yönettiği 1971 yapımı Bleak Moments, zihinsel engelli kız kardeşiyle birlikte yaşayan sekreter Sylvia'nın mutluluk arayışını konu ediniyor...

Sorunların bir türlü azalmak bilmediği, aksine alevlenerek artış gösterdiği bir aileyi merceğine alan filmin başrollerinde parçalarına ayrılmış bir aile bulunuyor. Alkol problemleri nedeniyle sahip olduğu maddi-manevi her şeyi kaybeden bir çiftlik sahibi, yıllar önce oğlunu kaybederek büyük bir acı yaşamıştır. Bu şoku bir türlü atlatamayan talihsiz baba, oğlunun ölümünden gelinini sorumlu tutmuş; bu nedenle de yıllarca onunla ve torunuyla görüşmeyi reddetmiştir. Bu süreçte kendine kızmayı ve kendine küsmeyi de ihmal etmeyen baba, yıllar sonra geçmişi tartıp geleceği değiştirmek aşamasındadır.

Eyalet Akıl Hastanesi’nde kısa bir tatil kulağa pek de kötü gelmiyor, öyle değil mi? Randle P. McMurphy (Jack Nicholson), damarlarında kan yerine elektrik dolaşan, ağzı çok iyi laf yapan özgür ruhlu bir mahkumdur. McMurphy, deli numarası yaparak kendisini ‘kaçıklar’ olarak nitelediği adamların yanına aldırır. Ve hemen ardından, onun bulaşıcı düzensizlik sevdası yeni geldiği yerdeki uyuşturucu rutinle karşı karşıya gelir. McMurphy Dünya Kupası maçları oynanırken, yeni arkadaşlarının yatıştırıcı ilaçlara boğulmuş bir şekilde ortalıkta bornozlarla dolaşmasına dayanamaz. Bu, savaş demektir! Bir tarafta McMurphy vardır. Diğer tarafta ise, sinema tarihinin en soğuk ve canavar ruhlu karakterlerinden Hemşire Ratched (Louise Fletcher) vardır. Ortada ise, koğuştaki herkesin kaderi. Ken Kesey’in en çok satanlar listesindeki romanından uyarlanan Guguk Kuşu, 1975’te beş ana Akademi Ödülü’nü kazandı.İyi seyirler..

Mezuniyet sonrası sıkıntısıyla felç olan bir grup üniversite arkadaşı kampüste kalır ve kendilerini bekleyen gerçek dünya geleceğini inkâr etmek için kendilerine bir topluluk oluştururlar. Akademi Ödülüne aday gösterilen senarist Noah Baumbach'ın komik ve dokunaklı ilk yönetmenlik denemesi, doksanlı yılların Amerikan bağımsız film sahnesinin en önemli olaylarından biriydi ve hermetik eğitim deneyimlerini gündelik sorumlulukla bağdaştıramayan yetişkin adayı bir nesle doğrudan sesleniyor ve ebedi soruyu soruyordu: Buradan nereye gidiyoruz? Baumbach'ın çığır açan filmi, son derece komik ve keskin bir dille yazılmış diyalogları ve yıldız bir oyuncu kadrosuyla dikkat çekiyor.

Murphy, Paris’te yaşayan bir Amerikalıdır. Kararsız Electra ile duygusal açıdan heyecan dolu, cinsel olarak ise çok tutkulu bir aşk yaşamaya başlarlar. Bir gün ilişkilerine nasıl bir etkisi olacağından habersiz, güzel komşularını yataklarına davet ederler.

Henüz 22 yaşında olan Nana, aktris olma hayalleriyle evliliğini ve çocuğunu bırakır. Fakat güzel Nana için işler hiç de yolunda gitmez. Bu başladığı yeni hayatında kendini bir anda sokaklarda fahişelik yaparken bulur. Sonuç ise kamera hareketleri, kurgusu, ses ve müzik kullanımı, diyalogları ile Godard'ın eteğinde ne varsa döktüğü şiirsel bir başyapıt. Bir düş(üş)ün hikayesi...

Aşk taraflar arasında ne kadar farklı yaşanabilir? Marta, aşkı için ABD’den Budapeşte’ye gelir. Budapeşte’nin ünlü Özgürlük Köprüsü’nde buluşmayı umduğu sevgilisi, ne kadar beklese de bu buluşmaya gelmez. Marta, nihayet sevgilisine ulaştığındaysa, adam onu ilk kez gördüğünü ve daha önce hiç tanışmadıklarını söyler.

Zamanının en gözde tiyatro oyuncusu, güzeller güzeli Elisabeth Vogler, önemli bir piyes esnasında aniden susar. Şaşkına dönen insanlar ne olup bittiğini anlayabilmek için ellerinden geleni yapsalar da Vogler konuşmamaya devam edecektir.

Yıllar sonra hapisten çıksanız ve döndüğünüzde sevdikleriniz sizi tanımasa ne olur? Kültür Devrimi'nin bitmesiyle çalışma kampından salıverilen bir politik mahkum, yıllar sonra evine döndüğünde, geçirdiği ruhsal bir sarsıntı yüzünden karısının onu tanımadığını fark eder. Karşısında durmasına karşın karısı hala onun dönüşünü beklemektedir. Bir yabancı gibi davranarak sabırla geçmişlerini anımsatmaya, karısının hafızasını canlandırmaya çalışacaktır. Zhang Yimou'nun ilk kez Cannes'da yarışma dışı gösterilen bu son filmi suçluluk, aşk, sabır ve barışma ile ilgili, yıllar ve devrimler boyu süren bir melodram.

Auggie'nin New York'taki tütüncü dükkanında tıpatıp aynı olan günler birbirini takip etmektedir, ta ki Auggie bize hayatın küçük detaylarının farkına varmayı öğretene kadar... Paul Benjamin her gün sokakta gördüğü ama tam olarak kavrayamadığı hayat ile ilgili kendisine bir roman kazandıran bir sürü olaylar dizisi yaratır. Sonunda artık bir öykü oluşturma sırası Auggie'ye gelmiştir.

Sokaklarda yaşayan 2 arkadaşı yol hikayesi. Sık sık uyku atakları yaşayan Mike, düşlerinde kendini hiçbir yere gitmeyen yollarda, kaybettiği annesinin peşinde görür. En yakın arkadaşı Scott ise zengin bir ailesi olmasına karşın ailesini zor vaziyette bırakmak için sokaklardaki hayatı seçmiştir. İki genç, uyuşturucu bağımlıları, hırsızlar ve satıcılarla dolu bir dünyada kendilerini bulmaya çalışırlar. Motosikletle Pasifik kıyılarından başladıkları bu arayış yolculuğu onları Roma'ya dek götürecektir. Shakespeare'in 4. Henry isimli eserinin günümüze bir uyarlaması olan bu film, çarpıcı ve şiirsel sinema diliyle yeni bir soluk gibidir.