Polis memuru Yuen, ortağını kanlı bir saldırıda kaybeder ve onu intikamını almak için yemin eder. Kanunlarla bir şeyin çözülmediğini gören, Yuen intikamını almak için kendisi gibi düşünen Tony ile bir ekip olur. Silah kaçakçılığı yapan ve ortağını öldüren gangsterlerden intikam almak için büyük bir aksiyon-macera başlar * Aksiyon filmlerinin yaşayan en büyük ustalarından biri olan John Woo, ABDye transfer olmadan önce çektiği son Hong Kong yapımı filmidir. Bu Film John Woonun en iyi filmlerinden biri olarak gösterilmektedir...

Yönetmen Albert ve Allen Hughes ile senarist Tyger Williams, 1990’ların Los Angeles’ındaki Watts sokaklarında hüküm süren o kaderci ve amansız yaşam ile ölüm döngüsünü beyaz perdeye aktardıklarında henüz yirmili yaşlarının başındaydılar; ancak Amerikan sinemasında ve hip-hop kültüründe adeta bir deprem etkisi yarattılar.1965 ve 1992 isyanlarının karanlık gölgesinde büyüyen genç Caine (Tyrin Turner), uyuşturucu baronu babasının (Samuel L. Jackson’ın tüyler ürperten kısa rolüyle) ve ne zaman ne yapacağı belli olmayan ele avuca sığmaz dostu O-Dog’un (Larenz Tate) pençesinde şekillenir. Kendisini korumaya çalışan büyükanne ve büyükbabasının tüm çabalarına, sadık sevgilisi Ronnie’nin (Jada Pinkett) direnişine rağmen, Caine kurtulmak isteyip istemediğinden bile emin olamadığı kanlı bir suç sarmalına doğru sürüklenir.Hughes kardeşlerin rap kliplerinden süzülen devingen ve çarpıcı görsel estetiğini sert bir realizmle harmanlayan Menace II Society, umutsuzluğun insan ruhunda açtığı derin yaraları gözler önüne seren, sarsıcı ve ibretlik bir başyapıttır.

Susan Seidelman, kadınların kendilerini yeniden yaratışına dair sunduğu o canlı portrelerin düşük bütçeli ve özgün başlangıcı olan bu ilk uzun metrajlı filmiyle, kendine has New York vizyonunu mühürlüyor. New Jersey’den kaçan, file çorapları içinde bir kıvılcım gibi parlayan tam bir punk prototipi Wren (Susan Berman), ünlü olma misyonuyla şehre adım atar. Kendi reklamını yaptığı el ilanlarını duvarlara yapıştırmadığı ya da Peppermint Lounge’da takılmadığı anlarda, vaktini ya otoyol kenarındaki bir minibüste yaşayan dünyanın en nazik adamı Paul (Brad Rinn) ile ya da mesafeli rock yıldızı Eric (Richard Hell) ile geçirmektedir. 80’li yılların şehir merkezindeki o kirli ama görkemli havayı yakalayan 16 mm çekimleri ve The Feelies ile diğer grupların imzasını taşıyan, değişken ruh halleri arasında gidip gelen enerjik müzikleriyle Smithereens; Cannes’da Altın Palmiye için yarışan ilk Amerikan bağımsız filmi olma özelliğini taşıyor. Film, çoktan geride kalmış bir dönemin renkleri solmamış bir anlık görüntüsü niteliğinde.

Pierre Etaix, dört kısa filmden oluşan bu durmaksızın eğlendirici derlemede, 1960'lara kendi çarpık ama zeki perspektifinden bakıyor. Her bir bölüm teknik açıdan etkileyici olduğu kadar isyankâr da: Bir adam uyuyan karısının yanında vampirlerle ilgili bir roman okumaya çalışıyor ama gerçekle kurguyu ayıramıyor; sinemada geçirilen basit bir öğleden sonra tüketim kültürü saldırısına dönüşüyor; sarsıcı derecede gürültülü bir kent manzarası bir şehrin nüfusunu diken üstünde tutuyor; ve kırda geçirilen bir gün piknik yapan şehirli bir çift, bir avcı ve bir çiftçi için farklı anlamlar taşıyor.

Göz korkutucu derecede samimi bir yaklaşımla ele alan bu eşsiz yapıt, nükleer bir yıkımın ardından bir ailenin sıradan gündelik yaşamını gözler önüne seriyor. Küçük Kaliforniya kasabasının yakınlarında gerçekleşen bir atom bombası saldırısından sonra Carol Wetherly (Jane Alexander'ın korkusuzca kırılgan ve Oscar'a aday gösterilen performansıyla), radyasyon hastalığıyla ve o birbirine kenetlenmiş topluluklarının bir daha asla eskisi gibi olmayacağı gerçeğiyle yüzleşen üç çocuğuna bakacak gücü kendinde bulmak zorundadır. Hayal bile edilemeyecek olayların ruhlarda bıraktığı derin izlere adeta bir günlük tutarcasına odaklanan yönetmen Lynne Littman, paramparça olmuş bir dünyada yaşamaya devam etmenin ne anlama geldiğine dair yürek burkan, insani bir vizyon ortaya koyuyor.Film, soğuk savaş döneminde ABD ve Sovyetler Birliği arasındaki nükleer gerilimin tırmanmasına bir tepki olarak çekilmiştir. Dönemin diğer ikonik nükleer felaket filmleri olan The Day After (1983) ve İngiliz yapımı Threads (1984) ile birlikte anılır. Bu sinema klasiği, son olarak Mart 2026'da The Criterion Collection tarafından yüksek kalitede Blu-ray olarak yeniden basılmıştır.

Merak Ediyorum (Sarı) ile aynı karakterler, oyuncular ve ekiple aynı film, ancak bazı farklı sahneler ve farklı bir politik eğimle. Mavi'deki politik odak noktası kişisel ilişkiler, din, hapishaneler ve seks. Mavi'de ilk versiyonda yer alan sınıf bilinci ve şiddet karşıtı röportajların çoğuna yer verilmemiştir. Sarı ve Mavi İsveç bayrağının renkleridir.

Kendi öz benliğiyle yaşama serüveni, sınavlardan ve çetin yollardan geçen sarsıcı ve bir o kadar da kendinden emin bu ilk filminde Dee Rees, siyahi kuir kadınların deneyimlerini dürüstçe yansıtan, eşine az rastlanır bir büyüme hikayesi sunuyor. Rees’in incelikli kalemine, derinlikli karakter analizlerine dayanan ve Adepero Oduye’nin çok katmanlı, usta oyunculuğuyla hayat bulan Pariah, Brooklyn’li genç Alike’nin hikayesini anlatıyor. Alike, kendisi için hiçbir alan yaratmayan bir toplumsal düzenin içinde, cinsiyet ve cinsel kimliğini dışa vurmaya çabalarken; bir yandan ilk aşkın ve kalp kırıklıklarının duygusal mayın tarlalarında yolunu bulmaya, diğer yandan ise ailesinin hoşnutsuzluğuyla baş etmeye çalışıyor. Bradford Young’ın etkileyici ve akıcı sinematografisiyle ana karakterine yüreğe işleyen bir yakınlık kuran bu derin portre, gücü kırılganlıkta, özgürlüğü ise zincirleri kırmakta buluyor.

Five Easy Pieces (Beş Kolay Parça) filminin yakaladığı muazzam başarının ardından Bob Rafelson, o çarpıcı devam hamlesinde yüzünü Amerika'nın un ufak olmuş düşlerine çok daha derinden çeviriyor.Jack Nicholson ve Bruce Dern, birbirine yabancılaşmış iki kardeş olan David ve Jason'a hayat veriyor. David, gecenin karanlığına seslenen melankolik bir radyo programcısı; Jason ise kabına sığmaz bir düzenbaz. Jason, küçük kardeşini kasvetli Atlantic City’ye ve tehlikeli bir gayrimenkul tezgahının içine sürüklediğinde, olaylar önü alınamaz bir trajediye doğru tırmanıyor. Jason'ın ömür törpüsü, eski bir güzellik kraliçesi olan sevgilisi rolünde harikalar yaratan Ellen Burstyn’i de kadrosunda barındıran The King of Marvin Gardens (Marvin Gardens Kralı), yetmişler sinemasının en sarsıcı karakter analizlerinden biri olarak hafızalara kazınıyor.

Kara Güç (Black Power) hareketi Amerika’yı yeniden şekillendirirken, çığır açan yönetmen Gordon Parks, sinema tarihine damga vuracak bir başyapıta imza attı. "Blaxploitation" döneminin fitilini ateşleyen bu yapım, seyirciyi ezber bozan, sınır tanımaz yeni nesil bir aksiyon kahramanıyla tanıştırdı: John Shaft. Richard Roundtree’nin kariyerine yön veren performansıyla hayat bulan Shaft; sokakların dilinden konuşan, suçlulara karşı ne kadar amansızsa sevgililerine karşı bir o kadar müşfik, Nevyorklu bir özel dedektifidir. Bir Harlem mafya babasının kaçırılan kızını İtalyan gangsterlerin elinden kurtarmak için kolları sıvadığında, kendini şehrin kuzeyi ile güneyini karşı karşıya getiren, hızla tırmanan bir bölge savaşının tam ortasında bulur. Yetmişlerin tekinsiz ve kasvetli Manhattan’ını tüm çıplaklığıyla yansıtan bu canlı zaman kapsülü, yıllar boyu sayısız devam filmine ve yeniden çevrime ilham verdi. Orijinal Shaft, Roundtree’nin hafızalara kazınan parlak deri ceketlerinden, Isaac Hayes imzalı o ikonik funk ve soul tınılarına kadar sinema tarihinin en silinmez izleriyle bezelidir.

Dikongué-Pipa, Muna Moto filminde kırılgan ve duygu yüklü bir aşk hikâyesi üzerinden, Afrika sinemasına yepyeni bir dil kazandırır. Kamerun’un bir köyünde, kur yapma ve evlilik ritüellerini çevreleyen katı gelenekler, birbirine körkütük âşık sözlü bir çiftin yollarını ayıracaktır; zira ödenemeyen bir başlık parası ve genç kadına göz koyan bir başka adam, ataerkil bir toplum ile modern bir nesil arasındaki çatışmanın fitilini ateşler. Işıkla yıkanan siyah-beyaz sinematografi ve üsluptaki sanatsal dokunuşlar, hafızalardan silinmeyecek güçte görseller doğurur. Geriye dönüşlerle (flashback) örülü bu sarsıcı anlatı, sömürgecilik sonrası dönemin sancılarını ve geleneklerin dışına çıkmayı reddeden bir topluluğun yarattığı yıkıcı yıkımı gözler önüne serer.

Drylongso, Amerikalı sanatçı ve yönetmen Cauleen Smith tarafından yönetilen, senaryosu Smith ile Salim Akil tarafından yazılan 1998 yapımı bağımsız bir Amerikan büyüme-drama (coming-of-age) filmidir. 1990'ların Kendin Yap (DIY) sinema kültürünün kayıp hazinelerinden biri olarak kabul edilen film, dönemin Afro-Amerikan gençliğinin karşı karşıya kaldığı toplumsal sorunları özgün bir dille ele alır.1990’ların 'Kendin Yap' sinema kültürünün yeniden keşfedilen bir hazinesi olan, Cauleen Smith imzalı Drylongso; ırksal adaletsizliğe yönelik keskin bir bakışı, sevgiyle ve el emeğiyle dokunmuş bir dostluk, cinayet gizemi ve aşk hikayesinin içine nakşediyor. Çevresindeki genç siyah erkeklerin maruz kaldığı ölüm oranlarının ürkütücülüğü karşısında dehşete düşen Oaklandlı (Kaliforniya) gözü pek sanat öğrencisi Pica (Toby Smith); onların varlığını Polaroid karelerde ölümsüzleştirmeye çalışırken, bir yandan istismara uğradığı ilişkisinden kaçan bir kadınla (April Barnett) sarsılmaz bir dostluk kuruyor; diğer yandan ise aşkı, kalp kırıklığını ve şiddetin gündelik gölgesini deneyimliyor. Doksanlı yılların Oakland kentindeki o capcanlı topluluk ruhunu büyük bir maharetle yakalayan Smith; hem Siyah kadın yaratıcılığına adanmış, sinemada eşine az rastlanır bir saygı duruşu hem de kaybedilen bir Afro-Amerikan kuşağı için derin bir ağıt inşa ediyor.

Film, Cincinnati’de görev yapan polis memuru Russell Stevens Jr.‘ın (Laurence Fishburne), Los Angeles’taki bir uyuşturucu kartelini çökertmek amacıyla gizli göreve atanmasını konu alır. Stevens, “John Hull” takma adıyla uyuşturucu dünyasına sızar ve avukat David Jason (Jeff Goldblum) ile iş birliği yaparak kartelin içine nüfuz eder. Ancak, suç dünyasının derinliklerine indikçe, ahlaki değerleri ve görev bilinci arasında çatışmalar yaşamaya başlar.

1940’ların Mississippi Deltası’nda, biri beyaz toprak sahibi diyen, diğeri ise siyahi yarıcı iki çiftçi aile, İkinci Dünya Savaşı’nın altüst oluşları ve Jim Crow Güneyi’nin zehirli nefreti arasında hayatta kalma mücadelesi verirken, paylaştıkları o acımasız toprağa zincirlenmiştir. Her iki aile de cepheye birer delikanlı uğurlar; savaştan ruhlarında ve bedenlerinde derin yaralarla dönen bu iki genç, aralarında ortak bir bağ kurduğunda ise tüm topluluk kökünden sarsılır.Yazar ve yönetmen Dee Rees, senarist ortağı Virgil Williams ile birlikte, geçmişin acı tarihi gerçeklerine zamansız bir ağırlık kazandırarak nev-i şahsına münhasır bir Amerikan trajedisi dokuyor. Carey Mulligan, Mary J. Blige, Jason Mitchell, Rob Morgan, Garrett Hedlund, Jason Clarke ve Jonathan Banks’ten oluşan oyuncu kadrosunun iliklere işleyen performanslarıyla hayat bulan ve Rachel Morrison’ın karanlık bir parıltı taşıyan sinematografisiyle beslenen Mudbound, Hillary Jordan’ın romanından uyarlanan, köklere ve miras kalan acılara dair sarsıcı, insani bir ağıttır.

Evinde babasının zorbalığına maruz kalan, okulunda ise yönünü kaybetmiş bir hâlde oradan oraya savrulan Diana Guzman (Michelle Rodriguez), teselliyi doğup büyüdüğü Brooklyn’in beklenmedik bir köşesinde bulur: Yıllara meydan okuyan, emektar bir boks salonu. Burada gücünü doğru yere yönlendirmeyi öğrenir, aidiyet duygusunu keşfeder ve rakip bir boksöre gönlünü kaptırır. Karyn Kusama’nın bu duru ve yalın ilk uzun metrajlı filminde Rodriguez; toplumun dayattığı beklentilere ve kendi içindeki şeytanlara meydan okuyan genç bir kadını canlandırırken, yay gibi gergin öfkesi ve derin kırılganlığıyla perdede devleşiyor. Kusama; Diana’nın bu kendini keşfetme yolculuğunun tüm duygusal ağırlığını ve hareket hâlindeki bedenlerin dinamik heyecanını yakalayarak, ödün vermeyen, tamamen kendine özgü bir büyüme hikâyesi inşa ediyor.

Meksika sinemasının Altın Çağı'nın paha biçilmez bir hazinesi olan bu yapıt; sert bir suç filminin, yürek burkan bir anne melodramının ve bir mambo müzikalinin akıl almaz bir potada eridiği, ikonik yıldız Ninón Sevilla için göz kamaştırıcı bir vitrin niteliğinde. Sevilla, hayatını terk edilmiş bir çocuğu büyütmeye adayan ve onu acımasız gangster babasından korumak uğruna her şeyinden vazgeçen bir rumbera —yani bir gece kulübü dansçısı— rolüne bürünürken, gözü pek bir karizma ve ateşli bir güç sergiliyor. Meksika Sinemasının büyük ustası Emilio Fernández’in baş döndürücü bir tempoyla yönettiği, ünlü görüntü yönetmeni Gabriel Figueroa’nın ise dumanlı dans salonları ile atmosferik ve tekin olmayan yeraltı mekânları arasında şık bir chiaroscuro* üslubuyla perdeye aktardığı Günah Kurbanları (Victims of Sin), Latin Amerika’nın en efsanevi müzik yıldızlarının baş döndürücü ritimleriyle atan, kadın gücünden beslenen, vahşice eğlenceli bir kara film.*chiaroscuro üslubu: Filmin görsel dünyasının aydınlık ile karanlığın, ışık ile gölgenin en çarpıcı, sanatsal ve sinematografik biçimde harmanlanarak kurulmuş olmasıdır.

"Kuang ye shi dai" (İngilizce adıyla Resurrection veya Türkçe adıyla Diriliş), ödüllü Çinli yönetmen Bi Gan tarafından yazılıp yönetilen, 2025 yapımı epik bir post-apokaliptik bilimkurgu ve drama filmidir. Film, ilk gösterimini yaptığı 2025 Cannes Film Festivali'nde Jüri Özel Ödülü'nü (Special Prize) kazanmıştır. İnsanlığın ölümsüzlük karşılığında rüya görme yeteneğinden vazgeçtiği distopik bir gelecekte geçer. Jackson Yee, rüya dünyasının kaybolan illüzyonlarına kapılmış, ölmekte olan bir canavarı/yaratığı canlandırır. Shu Qi ise sinemanın kayıp tekniklerini kullanarak bu illüzyonları algılama gücüne sahip olan ve gerçeği ortaya çıkarmak için yaratığın rüyalarına giren bir kadındır.Film, Budist felsefesinde yer alan altı duyuya (Görme, İşitme, Tatma, Koku, Dokunma ve Zihin) karşılık gelen altı bölümden oluşur. Karakterler dört rüya boyunca 100 yıllık bir süreci yeniden yaşarken sinema tarihinin farklı dönemleri de kronolojik olarak bu rüyalarda temsil edilir.