Pedro Costa'nın Lizbon'un yoksul bir mahallesi olan Fontainhas'ı konu alan dönüştürücü üçlemesinin ilk filmi Ossos, çaresizliğin parçaladığı genç hayatların hikayesi. İntihara meyilli bir genç kız doğum yaptıktan sonra, bebeğinin güvenliğini yanlışlıkla sorunlu, beleşçi babaya emanet eder ve onun şiddet içeren eylemleri izleyiciyi yaşadıkları tekinsiz, yıkık dökük gecekondu mahallesinde bir tura çıkarır. Emmanuel Machuel'in (L'argent'ta Bresson'la birlikte çalışmıştı) çekingen, gölgeli sinematografisiyle Ossos, harap olmuş bir topluma unutulmaz bir bakış.

Margeret Thatcher dönemi İngiltere’sindeyiz. Omar, İngiltere’de Pakistanlıların oturduğu bölgede yaşayan Pakistanlı solcu bir gazetecinin oğludur. Bir süre amcasının yanında çalışıp araba yıkayan Omar, eski arkadaşı Johnny’nin de yardımlarıyla bir çamaşırhane açar. Açtıkları çamaşırhane beklenmedik bir başarı elde ederken, ikili arasında da bir aşk doğacaktır.Stephen Frears’ın iki erkek arasındaki ilişkiyi merkezine alarak yan karakterlerle de zenginleştirdiği hikayesi, 80’ler İngiltere'sinin ekonomik ve politik durumunu, o dönemde artan şiddet olaylarını ve ırkçı saldırıları da gözler önüne seriyor.

Claire Denis’ye özgü parçalı bir anlatım izleyen film, şiddetli bir ayaklanmayla sarsılan adı belirsiz bir Afrika ülkesinde, kahve tarlalarına sahip Maria adında dirayetli bir beyaz kadını izliyor. Hasattan bir hafta önce ordu ile isyancılar arasındaki şiddet tırmanıyor ve Maria’nın işçileri kaçıyor. Maria direnmeye kararlı olsa da eski kocası ondan habersiz ailesini Fransa’ya kaçırma planları yapıp çiftliğin satışı için anlaşıyor.

Üniversite öğrencisi Shiro, uçarı arkadaşı Tamura ile yolculuk yaparken, sarhoş bir yakuzaya çarpıp kaçar. Bir süre sonra, Shironun nişanlısı Yukiko, bir trafik kazasında ölür. Shiro, babasının İhtiyarlar Derneği Başkanı olduğu Tenjoen eyaletine, ölmekte olan annesinin ziyaretine gider. Dernek, babasının metresinin, ihmalkar bir doktorun, sarhoş bir ressamın ve şehvet düşkünü bir polisin de müdavimi olduğu bir yerdir. Shiro, Yukikoye benzeyen ressamın kızı Sachikoya aşık olur. Bununla birlikte, Tamura ile Yakuzanın kindar kadınlarının gelmesiyle, olaylar tamamen karmaşıklaşır. Shiro, Sachkonun akrabası olduğunu ve ekibin çoğunun anlaşılmaz bir şekilde zehirlenerek toplu ölümlerin yaşandığını fark eder. Bu arada birkaç karakter kendini cehennemde bulur. Orada Shiro, kötü ruhların günahkarlara grotesk işkencesi sırasında, Yukikoyla ölen doğmamış çocuğunun ruhunu kurtarmak için inanılmaz bir çaba sarfeder.

Sınırda kaçakçılık yapan Hıdır, ektiği toprak çoraksa ve sürdüğü tarla kumsa yapabileceği tek işi yapmaktadır. Karşı taraftan buraya koyun gibi hayvanları kaçırarak hayatını kazanmaya çalışan Hıdır ve Hıdır'ın köyü, askerin gözünde bir suçludan başka bir şey değildir. Toprak ağalarının gözünde ise kullanılıp kenara atılabilecek bir araçtır sadece Hıdır. Çapraz ateş altında kalan Hıdır, yaşamak için kendi alanını açmaya çalışır. Bunu da temizlediği mayın bölgelerinde yapmaya çalışır.Lütfi Akad'ın ilk toplumsal gerçekçi filmlerinden biri olan Hudutların Kanunu, Yılmaz Güney'in eserinden sinemaya uyarlanmış ve başrolünü de Yılmaz Güney'in oynadığı bir film olmuştur.2011 Cannes Film Festivali'nde Martin Scorsese önderliğindeki Dünya Sinema Vakfı tarafından restore ettirilerek yeniden izleyiciyle buluşturulan Hudutların Kanunu (The Law of the Border), Türkiye Sinema Tarihinin en önemli filmlerinden biri olarak yerini almıştır.

Alfonso Cuarón'un ilk uzun metrajlı filmi olan Sólo Con Tu Pareja (Love in the Time of Hysteria) - Histeri Çağında Aşk, seks bağımlısı bir reklamcı olan Tomas‘ın kadınların arasında kaldığı gergin anları kameraya alırken; AIDS, reklamcılık, orta sınıf ve kent yaşamını da alt metninde işliyor.Sahnelerindeki başarılı ışık ve renk kullanımı ile dikkat çeken film, Alfonso Cuarón'un ilk uzun metrajlı filmi olmasına karşın, zekice oluşturulmuş diyalog ve olay örgüsüyle yönetmenin sinema kariyerindeki başarısının ilk sinyallerini vermiş olur.

Jane Campion'un yönettiği 1989 yapımı Sweetie, geçimsizlik sonucu ayrılan garip bir çift ve çiftin kızları Kay ile herkesin "Sweetie" diye çağırdığı Dawn'dan oluşan sıra dışı bir ailenin ilgin hikayesini konu ediniyor.Alıngan, sinirli ve utangaç Kay'ın ağaçlara karşı fobisi vardır. Kay, hem pragmatik hem de insanı korkutacak denli gizemlidir. En büyük tutkusu bir gösteri yıldızı olmak olan Sweetie ise şişman, düşüncesiz ve duygusal sorunlarla dolu bir genç kızdır...

1969 yılında Ingmar Berman, görüntü yönetmeni olarak Sven Nykvist ile birlikte adanın geleceğine dair oldukça karamsar bir bakış açısıyla sonlanan Fårö Belgesi filmini çekti. Filmdeki sahnelerden biri bir okul otobüsü ve içindeki genç yolculara aittir. Bergman, on yıl sonra Fårö Document 1979 adlı uzun belgeselinde bunlara ve gerçeklere geri döner.Almanya'da geçirdiği zamanın ortasında Bergman, sevdiği uzak İsveç adasını ve orada yaşayanların sosyoekonomik gerçeklerini incelediği ikinci belgeseli için Fårö'ye döndü. Bir öncekinden daha uzun, daha iyimser ve daha az münzevi olan bu film, adanın 673 sakininin yaşamından bir takvim yılı kesitler sunarken, birçoğunu yorulmak bilmeden koyun kırkarken, çatıları örerken, hayvan keserken ve çeşitli toplumsal ritüelleri yerine getirirken gözlemliyor. Yirmi sekiz saatlik materyalden damıtılan Fårö Document 1979, hayatın döngüsel doğasının lirik bir tasviridir.

Mezuniyet sonrası sıkıntısıyla felç olan bir grup üniversite arkadaşı kampüste kalır ve kendilerini bekleyen gerçek dünya geleceğini inkâr etmek için kendilerine bir topluluk oluştururlar. Akademi Ödülüne aday gösterilen senarist Noah Baumbach'ın komik ve dokunaklı ilk yönetmenlik denemesi, doksanlı yılların Amerikan bağımsız film sahnesinin en önemli olaylarından biriydi ve hermetik eğitim deneyimlerini gündelik sorumlulukla bağdaştıramayan yetişkin adayı bir nesle doğrudan sesleniyor ve ebedi soruyu soruyordu: Buradan nereye gidiyoruz? Baumbach'ın çığır açan filmi, son derece komik ve keskin bir dille yazılmış diyalogları ve yıldız bir oyuncu kadrosuyla dikkat çekiyor.

Sembène, Emitai (1971) ile başlattığı Afrika'nın geçmişini inceleme çalışmasına bu filmle devam eder. Bu sefer, belirli bir tarihsel olayı ele almak yerine, Sembène modern Senegal yaşamının temel unsurlarının dış müdahalenin bir sonucu olduğunu ortaya koyar. On yedinci veya on sekizinci yüzyıllara ait olduğu belirsiz bir dönemde, İslam'ın getirilişini, ülkenin sonradan Fransızlar tarafından sömürgeleştirilmesine benzer bir sömürü unsuru olarak gözler önüne serer.Sembène aynı zamanda Batılı film stilini reddetmeye devam eder ve bunun yerine Afrika geleneklerini aktaran sinematik teknikler kullanır. Ceddo (Outsiders-Dışlanmışlar), geleneksel toplumun Hıristiyan misyonerler tarafından temas edildiği ve köle tüccarlarıyla yüzleştiği bir sırada, Afrikalıların İslam'a geçiş sürecini araştırır.

1950’li yıllarda, Orta Batılı bir aileyi merkezine alan film ailenin en büyük oğlu Jack’in, çocukluk masumiyetinin kaybolmasından başlayarak buruk bir yetişkinlik evresine geçişini konu alıyor. Tam bu geçiş sürecinde de babası (Brad Pitt) ile yaşadığı çalkantılı baba-oğul ilişkisi, öykünün merkezine oturuyor. Jack’in olgunluk hali (Sean Penn) artık modern çağda yolunu yitirmiş bir bireydir. Kaderin varlığını ve çıkmazlarını sorgularken, diğer yandan yaşamın anlamını bulmaya çalışır…

Fransız Yeni Dalgası'nın doğuşuna öncülük eden eleştirmen kökenli yönetmenlerden Jacques Rivette, ilk uzun metraj filminin çekimlerine, sinema devriminin resmi olarak "400 Darbe" ve "Serseri Aşıklar" ile başlamasından çok önce, 1958'de başladı. Nihayet 1961'de gösterime giren "Paris Bizimdir", hareketi tanımlayacak radikal tadı, özellikle Rivette'ye özgü bir dokunuşla sunarken, aynı zamanda zengin ve gizemli bir yapıya sahip. Film, bir tanıdığın görünüre intiharıyla bir araya gelen gevşek bir yirmili yaşlardaki grup üyeleriyle arkadaş olan genç bir edebiyat öğrencisini (Betty Schneider) takip ediyor. İkinci Dünya Savaşı sonrası dönemin süregelen hayal kırıklığını yansıtmanın yanı sıra, yönetmenin imzası haline gelecek oyunculuk, tiyatro performansı ve komplo merakını da barındıran "Paris Bizimdir", parlak bir yönetmenlik kariyerinin provokatif başlangıcı oldu.

Susan Seidelman, kadınların kendilerini yeniden yaratışına dair sunduğu o canlı portrelerin düşük bütçeli ve özgün başlangıcı olan bu ilk uzun metrajlı filmiyle, kendine has New York vizyonunu mühürlüyor. New Jersey’den kaçan, file çorapları içinde bir kıvılcım gibi parlayan tam bir punk prototipi Wren (Susan Berman), ünlü olma misyonuyla şehre adım atar. Kendi reklamını yaptığı el ilanlarını duvarlara yapıştırmadığı ya da Peppermint Lounge’da takılmadığı anlarda, vaktini ya otoyol kenarındaki bir minibüste yaşayan dünyanın en nazik adamı Paul (Brad Rinn) ile ya da mesafeli rock yıldızı Eric (Richard Hell) ile geçirmektedir. 80’li yılların şehir merkezindeki o kirli ama görkemli havayı yakalayan 16 mm çekimleri ve The Feelies ile diğer grupların imzasını taşıyan, değişken ruh halleri arasında gidip gelen enerjik müzikleriyle Smithereens; Cannes’da Altın Palmiye için yarışan ilk Amerikan bağımsız filmi olma özelliğini taşıyor. Film, çoktan geride kalmış bir dönemin renkleri solmamış bir anlık görüntüsü niteliğinde.

Bu yeni yönetmen kurgusuyla Ang Lee, "Ride with the Devil" için özgün vizyonunu yeniden inşa ediyor; Kansas-Missouri sınır savaşı döneminde geçen, sarsıcı ve alışılmadık bir İç Savaş destanı. Film, Jake (Tobey Maguire) ve Jack Bull'u (Skeet Ulrich) konu alıyor. Jack Bull'un babası, kölelik karşıtı Jayhawker'lar tarafından öldürüldükten sonra bu ikili, Konfederasyon yanlısı Bushwhacker'lara katılır ve eski bir köle olmasına rağmen Güney için savaşan Holt (Jeffrey Wright) ile sıra dışı bir ittifak kurar. Hem siyasi hem de kişisel kimlik ve sadakat üzerine derin bir düşünce sunan "Ride with the Devil", Amerika'nın en kanlı çatışmasına dair önyargıları sorgulayan provokatif bir meydan okumadır. Bu film Buz Fırtınası ve Sense and Sensebility gibi ünlü filmlerin yetenekli yönetmeni Ang Lee'nin imzasını taşıyor.

18 yaşındaki tecrübesiz bir oyuncu olan Maria Enders, MalojaSnake adlı oyundaki Sigird karakteriyle büyük bir şöhret kazanmıştır. Oyun gereği Sigird, Helena adlı orta yaşlı bir oyuncunun bunalıma girerek intiharına sebep olmaktadır. 20 yıl sonra Maria şöhretinin doruğunda bir aktristir, ancak Jo-Ann Ellis adlı genç bir aktris onun tahtını tehdit etmektedir. Sanki ona şöhret kapılarını açan oyundaki roller değişmiş, kendisi Helena olmuştur. Bu zor zamanlarında yanındaki tek kişi, asistanı Valentinedir.

İdi Amin iktidara geldiğinde Hintli bir aile Uganda'dan kovulur. Mississippi'ye taşınırlar ve zaman geçer. Hint kızı siyah bir adama aşık olur ve ilgili ailelerin bunu kabul etmesi gerekir.

Antikacı dükkanı işletmekte olan Jesus Gris tesadüfen, 450 yıl önce bir simyacı tarafından icat edilmiş mekanik bir kapsül bulur. Filmde, yapıştığı kişiye gençlik ve güç aşılayan, örümcek şeklinde olan bu altın kapsülün aynı zamanda insan kanı içilmeden bastırılamayan bir açlık getirdiğini de farkeden Grisin insandan vampire dönüşme süreci anlatılır. İçinde bulunduğu karışık durumdan çıkış yolu bulamayan Grisin vücudundaki kapsülün peşinde olan başkalarının da olduğunu öğrenmesi uzun sürmeyecektir.

Tatillerini İsviçre’de geçirmeye karar veren İngiliz Bob ve Jill Lawrence burada Fransız Pierre Fresnay ile tanışırlar ve dost olurlar. Kısa bir süre sonra Fresnay öldürülür, ölümünden hemen önce ise Bob’un kulağına bir sır fısıldar: önemli bir diplomata Londra’da Albert Hall’da bir konser sırasında suikast düzenlenecektir. Bu olaya şahit olan yabancı ajanlar Bob’un küçük kızı Betty’i kaçırarak onun bildiklerini açıklamamasını sağlamaya çalışırlar. Polise başvurmaktan çekinen Bob kızını kendi çabalarıyla kurtarmak ve suikastı önlemek istemektedir. İngiliz yönetmen Alfred Hitchcock’ın dünya çapında tanınmasını ve Amerikan film endüstrisinin de dikkatini çekmesini sağlayan film olan 1934 tarihli Çok Şey Bilen Adam’ı yönetmen 1956’da daha geniş bir bütçeyle yeniden çekti.

Jean-Luc Godard'ın yönettiği film, gündelik baskı düzeni içinde kendilerini farklı şekillerde kurtarmaya çalışan üç karakterin hayatından birkaç günü konu ediniyor. TV yapımcısı Paul Godard, eski sevgilisi Denise ve Paul'ün geçmişte birlikte olduğu bir fahişe olan Isabelle... Denise, Paul'den ayrılıp işini de bırakıp köye taşınmak ister. Isabelle, belalısından kurtulup kendi hesabına çalışmak niyetindedir. Paul ise sadece hayatta kalmaya bakmaktadır.Godard'ın politik denemeler ve videoyla ilgilendiği 70'lerin ardından sinemaya dönüş filmi olan, başrolünde Isabelle Huppert'ın yer aldığı Sauve Qui Peut (La Vie) (Every Man for Himself) - Herkes Başının Çaresine Baksın, Cannes Film Festivali'nde Altın Palmiye adayıydı.

Bir gün kökeni belirsiz tuhaf bir uçan araç, sefil bir şekilde hayatta kalmaya çalışanları ziyaret eder. Aracın pilotu, medeniyeti tekrar kurmak için sıfırdan çalışmalara başlamış bir organizasyondan söz eder ve insanlara umut aşılar. Gerçekten de takip eden on yıllar boyunca insanlık kendine güvenini kazanır ve yer altına yaşadığı yeni şehirler inşa eder. 2035 yılına gelindiğinde insanlık doğal evriminde bir basamak daha atlamak üzeredir: Aya ilk insan yollanacaktır. Ancak gereğinden fazla bilimsel ilerlemenin tekrar insanlığa felaket getireceği inancını taşıyan kalabalık bir grup vardır.

Bir ülkenin kanlı tarihi, Guatemalalı usta yönetmen Jayro Bustamante’nin halk korkusunu ve yakıcı siyasi yorumları büyüleyici bir şekilde birleştiren filminde, mevcut durumu gözler önüne seriyor. Film, otoriter lider Efraín Ríos Montt'un insanlığa karşı işlediği suçlardan dolayı gerçek hayatta yargılanmasını temel alıyor. Artık yaşlanan bu kötü şöhretli eski askeri diktatör, Guatemala'nın Maya topluluklarına karşı işlenen zulümler nedeniyle yargılanıyor. Hukuki sonuçlar ve halkın adalet talepleriyle mücadele ederken, o ve ailesi, esrarengiz yeni hizmetçi (María Mercedes Coroy) tarafından getirilen giderek daha tuhaf ve rahatsız edici olaylar dizisiyle baş başa kalır. Bustamante, filmdeki şokları daha da güçlü kılan bir ölçülülükle, toplu zararlara ve ölümü asla kabul etmeyen geçmişin huzursuz hayaletleriyle yüzleşen bir ulusun dehşet verici bir tasvirini yaratıyor.

Çok da uzak olmayan bir gelecekte, New York’ta geçen öyküde, sosyal haklar için mücadele edilen “özgürlük savaşı”ndan 10 yıl sonrasını görürüz. Eşitlik halen çok uzak bir hedef gibi gözükür. Pek çok farklı topluluktan kadın bir araya gelerek, feminist bir isyanın fitilini ateşler.

Jean-Luc Godardın fahişeliği modern kapitalist devlette yaşamın ana metaforu olarak işlediği birçok filmden biridir. Godard için, kendisini para için satan bir kadın, yaşam değerini artıran son derece kişisel bir eylem olan sevişmenin nasıl diğer her şey gibi bir mala dönüştüğünün kusursuz bir imgesidir. Bu süreç içinde, insanoğlu kendisiyle yabancılaşarak satılacak ve satın alınacak bir şeye dönüşür.

Çok çok eskilerde, küçücük hırsızlardan oluşan bir topluluk vardı. Dünyayı yalnızca altı günde yaratmak zorunda kalan Ulu Varlık’ın evrenin dokusunda aceleden bıraktığı zaman-mekân deliklerinden geçerek dolaşırlardı. Zaman Haydutları bu umarsız, açgözlü ama sevimli gezgin cücelerle, aralarına katılan küçük dostları Kevin’in tarih içindeki koşuşturmalarını, hem soyup hem soyuldukları serüvenleri ünlü sinema yıldızları eşliğinde anlatıyor. Öykü şöyle sürüyor: Zaman hırsızlarının elinde, zamandaki delikleri gösteren bir kroki vardır. Ulu Varlık onlara bu delikleri yamama görevi verir. Ne var ki açgözlülüklerine yenilen cüceler, asıl haritayı çalarak geçmişte kayıplara karışırlar. En büyük hatalarından biri de 1980’lerin İngiltere’sinde Kevin adlı sıradan bir İngiliz öğrencisinin katalogla alışveriş karabasanına girmeleri olur. Kevin, mutfak gereçleri çılgınlığından kaçarak sözcüklerin ve resimlerin içinde geçmişin şaşırtıcı olaylarına sığınır.

Geçimini madencilik işiyle sağlayan dört arkadaştan birisi, yakınlardaki bir kasabada belaya bulaşır. Ertesi gün dörtlüden birisi ölür, diğeri de kampı terk eder. Kalanlar Gashade ve Coley Boyard'tır. Arkadaşlarının akıbeti yüzünden şaşkınlık yaşayan ikilinin kamıpına gizemli bir kadın gelir ve onların kendisini para karşılığı Kingsley'e götürmesini ister. Teklifi kabul ederler ve bu nereden gelip ne amaca doğru gittiği belli olmayan kadınla sıra dışı bir yolculuğa çıkarlar....Yolda kendilerine Spear'ın da katılmasıyla her şey daha da ilginç hale gelir. Kimse bu yolculuk sonunda ne olacağını bilmemektedir. Kadının amacı nedir?

Denizci Johannes Blom Sally, denizlerde yedi yıl geçirdikten sonra evine döner. Ama hiçbir şey bıraktığı gibi değildir...Ingmar Bergman'ın ilk dönem filmlerinden biri olan Skepp Till India Land (A Ship Bound for India) - Hindistan'a Giden Gemi 2. Dünya Savaşı ve sonrasında İsveç'te intiharların artması ve dinsel geleneklere bağlılığın sarsılmasını konu ediniyor.

1923 senesinde, İngiltere kontrolündeki Nijerya'nın küçük Fada kasabasının yargıcı Harry Rudbeck, aynı zamanda İngiltere adına kasaba ve civarının yönetiminden de sorumlu kişidir. Rudbeck'in en büyük arzusu, bir yol açarak bu küçük kasabayı ülkenin kuzeyindeki tek asfalt yoluna bağlamaktadır. Bu çabasındaki en büyük yardımcısı ise, bölgenin tek iyi eğitim görmüş yerlisi olan Mister Johnson'dur. Ancak Johnson, ne yazık ki aynı zamanda bölgenin en uyanık üçkağıtçısıdır. Bir İngiliz gibi giyinmek, yaşamak uğruna herkesten borç alır, yol çalışanlarından haraç keser, gerektiğinde para çalmaktan da çekinmez...

Canterburye giden bir grup keşiş, yolda vakit öldürmek için birbirlerine öyküler anlatmaya başlarlar. Fakat bütün bu öykülerin ortak bir yanı vardır: hepsi de son derece açık saçık öykülerdir. Bu noktadan itibaren sırayla anlatılan öyküleri dinlemeye ve izlemeye başlarız. Açık saçık olmalarının yanında aslında hepsi de, kilise ve papazların yaşam tarzlarına yöneltilen bir eleştiri ve insan doğasında bulunan zaafların mizahi bir yoldan ele alınmasını içermektedir.

Önemsizlik, soğuk savaş yıllarında ün kazanma olgusunu irdeliyor. New Yorka, ünlü McCarthy soruşturmalarında ifade vermeye çağrılmış ve politik oyunların dışında kalmayı seven bir profesör, kaba cinselliği ve acımasızlığıyla sağcı bir senatör, mutsuzluğunu neşeli görünmeye çalışarak yenmeye çalışan bir Marilyn Monroe tiplemesi ve karısının gerçek ihtiyaçlarını anlamayan ünlü bir beyzbolcu. Terry Johnsonun kendi tiyatro oyunundan sinemaya uyarladığı Önemsizlik filminde Roeg, hüzne ve umutsuzluğa karşı çıkan dört insanın portresini çizerken gerçeklik, mistik, melodramatik üç yapıyı kamerasında ustaca işliyor.

İki kız kardeş, karşı cinse merak duydukları ergenlik döneminde, ailece, şirin bir Fransız beldesinde tatile çıkarlar. Tatilde hukuk fakültesi üçüncü sınıf öğrencisi yakışıklı bir İtalyan genci olan Fernando ile tanışırlar. Fernando bir gece Elena’yı, Anais ile paylaştığı odada baştan çıkarır ve Elena ilk cinsel deneyimini yaşar. Hem kız kardeşini hem de bu ilişkiyi kıskanan Anais’e bir köşede sessizde olanı biteni izlemek düşer. Kız kardeşi Elena, erkek vücudunu keşfederken, Anais de şişmanlığıyla yüzleşerek her geçen gün daha da çok içine kapanmaktadır.

İngiliz Özgür Sinema akımının temsilcilerinden Tony Richardson’dan bir Henry Fielding uyarlaması. 1740’larda geçen film, dönemin İngiltere kırsalında yetişen ve Londra’ya gitmek zorunda kalan bir genç erkeğin hikâyesi.Sessiz film formatında ve konuşmalar yerine ara yazılar ile başlayan film, bu hınzır başlangıcı tüm film boyunca sürdürüyor. Uçarı ve esprili bir tempo, zaman zaman hızlanan kurgu, hareketli bir kamera ve İngiliz oyuncu geleneğinin en başarılı örneklerinin keyif alarak ve vererek sürükledikleri bir film. Yönetmen görüntüyü durdurmaktan, oyuncular zaman zaman kameraya bakmaktan ve hatta konuşmaktan çekinmiyor ve kendinizi bir tiyatroda ve sürekli kahkaha atan kalabalık bir seyirci topluluğu ile birlikte bir vodvil izlermiş gibi hissetmenizi sağlıyor. Özellikle handa geçen “suç üstü yakalama” sahnesinde bu vodvil duygusu zirvesine ulaşıyor. “Erotik” yemek sahnesi sessiz sinemanın bir zamanlar neler başardığını da hatırlatıyor bize.Din ile, iki yüzlü ahlâk anlayışı ile, servet edinme üzerine oynanan oyunlar ile çekinmeden dalgasını geçen film sık sık devreye giren ve zekice yazılmış sözler (“Kalbimi çalarsanız bedenim de onu takip edecektir”, “Tom için herhangi bir kadın hiçbir kadından daha iyiydi” vs.) ile olayları açıklayan bir anlatıcıyı da başarı ile kullanıyor.Filme adını veren karakteri oynayan Albert Finney 60’larda oynadığı diğer Özgür Sinema örneklerinde olduğu gibi çok başarılı ve diğer tüm oyuncular da başta Hugh Griffith olmak üzere filmin bu alandaki başarı çıtasını çok yukarılara taşıyorlar.Sansürle çok uğraşmış bir isim olan yönetmen Tony Richardson filmde sık sık bu kurum ile de dalgasını geçiyor ve bunu da tüm bu komedinin parçası yapıyor.Başta Oscar olmak üzere ödüllere boğulmuş bir film bu (ki özellikle en iyi film ödülünü de almış olması Oscar standartları açısından ilginç) ve bugün bakıldığında bir parça eskimiş durabilir belki ama özellikle anlatımının 60’larda çok yenilikçi olduğunu unutmamalı.

Godfrey Reggio, Qatsi Üçlemesi’nin son bölümünde dijital devrimi işliyor. Yavaş çekim, time-lapse, bilgisayarla üretilmiş görüntüler ve buluntu film gibi çok çeşitli sinematik tekniklerin kullanıldığı bu film, doğaldan yapaya geçişin tamamlandığı bir dünyayı anlatıyor. Küreselleşme başarılmıştır, bütün etkileşimlerimiz artık teknoloji aracılığıyla gerçekleşmektedir ve bütün görüntülerin üzerinde oynanmıştır. Bu (sanal) gerçeklikte Reggio, “iletişim” kakofonisinin insanlığı dil ötesi bir yaşantıya sürüklediği bir çağın, çılgınca olduğu kadar düşündürücü tablosunu çiziyor.Qatsi üçlemesinin ilk filmini Coppola, ikinci filmini Lucas ve son filmini de Soderbergh finanse etmiştir.

Dışarıdan oldukça mutlu görünen İsveçli bir ev hanımı, evinin yakınında çalışan yabancı bir arkeologla gizli bir ilişki yaşamaya başlar. Ancak adam duygusal olarak yaralanmış bir insandır; toplama kamplarından sağ çıkmayı başarmış ve Amerika’ya sığınmış bir Yahudi’dir. Bu nedenle ilişkileri acı verici derecede zor olacaktır.

Türün kurallarını hiçe sayan bu korku-müzikal karmaşası, Polonyalı yönetmen Agnieszka Smoczyńska'nın cesur ilk filmi. Alternatif bir 1980'ler Polonya'sında karada yaşamı keşfetmek için karaya çıkan etobur bir çift denizkızı kardeşi takip ediyor. Yarı şaşaalı, yarı yıkık dökük bu dünyada gece kulübü şarkıcıları olarak bir gecede fenomene dönüşüyorlar. Polonyalı yönetmen Agnieszka Smoczyńska'nın cesur ilk filmi olan bu türe meydan okuyan korku-müzikal karışımı, 1980'lerin alternatif Polonya'sında karadaki yaşamı keşfetmek için kıyıya çekilen bir çift etobur denizkızı kız kardeşi takip ediyor. Baştan çıkarıcı siren şarkıları ve uhrevi auraları, onları Smoczyńska'nın hayalindeki yarı gösterişli, yarı çürümüş dünyada gece kulübü şarkıcıları olarak bir gecede sansasyon haline getiriyor. Yönetmen, Hans Christian Andersen'ın "Küçük Denizkızı"na, kız kardeşlerden birinin bir insana âşık olmasıyla aralarındaki bağın sınandığı ve hayatta kalma mücadelelerinin tehdit altına girdiği, içgüdüsel olarak şehvetli, karanlık bir feminist yorum getiriyor. Akılda kalıcı, sentezleyici ağırlıklı bir film müziği, çarpıcı şarkılı danslı numaralar ve özenle tasarlanmış, gösterişli ama kirli mekânlarıyla bir büyüme masalı olan The Lure, ortaya çıkan kadın cinselliği, sömürü ve yetişkinliğin tavizleri temalarını vahşi bir enerji ve özgünlükle keşfediyor.

Şaşkın haldeki bir genç kız, erkekler ve kadınlar arasında çıkan bir savaştan kaçarken ıssız bir patikanın sonunda kendisini mantıksız davranışları olan tuhaf kişilerin yaşadığı alternatif bir dünyada bulur. Büyük bir koruluğun içindeki malikanede kemirgenlerle konuşan, yatağından hiç çıkmayıp sürekli olarak telsiz kullanan yaşlı bir kadın, konuşabilen tek boynuzlu bir at, bir domuzu kovalayan çırılçıplak bir grup küçük çocuk, biri kız biri erkek kendisiyle aynı adı taşıyan tuhaf davranışlı ikiz gençler bu gerçeküstü dünyanın yaşayanlarıdır.İzleyebileceğiniz sıradışı filmlerden biri olan Black Moon, yapıldığı dönemin alternatif sineması açısından kendini gizli bir yere konumlandırıyor ve izleyicisi tarafından keşfedilmeyi bekliyor.

Önemli bir müzik eleştirmeni olan Cornelius, seçkin bir çellist olan Felix'in biyografisini yazmaktadır. Bir grup kadın Cornelius'un çevresini sarar. Belli ki kadınlardan her biri, büyük müzisyenin metresidir.

Karanlık Çağlar'ın pislik ve çöplüğün ortasında, dehşet verici bir ejderha, toprakları kasıp kavurmakta ve Şüpheci Bruno'nun krallığı üzerine terörün gölgesini düşürmektedir. Olası tek kurtarıcı olarak ortaya çıkan kişi, sahneye tökezleyerek giren ve cesur şövalye rolüne fırlatılan son derece sevimli bir budala olan Dennis Cooper'dan (Michael Palin) başkası değildir. İkonik komedi topluluğu Monty Python'un bir üyesi olarak kazandığı başarının ardından, Lewis Carroll'un "Jabberwocky" şiirinden esinlenen Terry Gilliam'ın solo yönetmen olarak ilk çıkışı, sevilen İngiliz karakter oyuncularından oluşan bir kadroyla komik saçmalıktan duyduğu zevki sergiliyor. Kan ve pislik içinde neşeli bir eğlence olan Jabberwocky, çıldırmış topluma dair yönetmenin en kahkahalı vizyonlarından biri olmaya devam ediyor.

Gösteri dünyasındaki üç genç kadının yükselişini ve düşüşünü anlatan Jacqueline Susann'ın en çok satan romanının film versiyonu. Film sonradan değeri anlaşılıp kült statüsüne dönüşmüştür.

Julien Duvivier'in 1948 yapımı "Anna Karenina" filmi, Leo Tolstoy'un ünlü romanından uyarlanmıştır. Filmde Vivien Leigh, Anna karakterini canlandırırken, Ralph Richardson ise diğer ana karakterlerden birini oynamaktadır. Film, evli bir kadının genç bir adamla olan yasak aşkını ve bunun getirdiği toplumsal baskıları ele alıyor. Görüntü yönetimi ve oyunculuklar oldukça dikkat çekici olup, dönem atmosferi yaratmada başarılıdır.

Carlos Reygadas’ın bu olağanüstü bir özgüven sergileyen ilk uzun metrajlı filminde, bir adam (Alejandro Ferretis) intihar etmek amacıyla Mexico City’den kopup ücra bir köye gider; ancak orada, dindar ve yaşlı bir kadınla (Magdalena Flores) tanışır. Kadının sergilediği dingin insaniyet, adamın arzularını yeniden alevlendirir. Profesyonel olmayan bir oyuncu kadrosu kuran ve çekimlerini görkemli 16 mm CinemaScope formatında gerçekleştiren Reygadas, Meksika kırsalının sert güzelliğini dünyevi bir dokunsallıkla keşfeder; dinin cinsellikle harmanlandığı, yaşamın ölümle iç içe geçtiği, insan deneyiminin hayvani ve ruhani yanlarının birbirinden ayırt edilemez hale geldiği psişik bir manzara kurgular. Yüksek bir tutkunun ve çarpıcı bir görsel şiirselliğin ürünü olan Japón, yönetmeninin özgün sesini tüm dünyaya duyuran, sinemanın keşfedilmemiş topraklarında geçen varoluşçu bir yolculuktur.