The Glass Bottom Boat (1966) (Türkiye'deki adıyla Şirin Hafiye), başrollerini Doris Day ve Rod Taylor'ın paylaştığı, yönetmenliğini ise Frank Tashlin'in üstlendiği Amerikan yapımı bir romantik ajan komedi filmidir. Metro-Goldwyn-Mayer tarafından yayınlanan film, 1960'ların popüler casusluk çılgınlığını ve James Bond filmlerini eğlenceli bir dille tiye alan renkli bir slapstick komedi klasiğidir.Jennifer Nelson (Doris Day), bir havacılık laboratuvarının halkla ilişkiler bölümünde çalışmaktadır. Aynı zamanda ek iş olarak, babasının Catalina Adası'ndaki cam tabanlı tekne turu işine katkı sağlamak amacıyla deniz kızı kostümüyle yüzmektedir. Bir gün su altında yüzerken, aynı şirkette dahi bir mühendis ve yönetici olan Bruce Templeton (Rod Taylor) tarafından yanlışlıkla oltaya takılır.Bruce, Jennifer'dan etkilenir ve onu yakınında tutabilmek için biyografisini yazması bahanesiyle işe alır. Ancak Jennifer'ın köpeğinin adının Vladimir olması ve bazı tuhaf, yanlış anlaşılan hareketleri yüzünden şirketin beceriksiz güvenlik görevlileri (Dom DeLuise ve Paul Lynde) onun bir Sovyet ajanı olduğundan şüphelenmeye başlar. Bu durum, fütüristik teknolojik aletlerin, absürt kovalamacaların ve yanlış anlaşılmaların havada uçuştuğu bir karmaşaya yol açar.

Yakışıklı başajan Matt, küvetinde trajik bir şekilde ölür; kadınlar bu kaybın ardından yas tutmaktadır. Ancak bu, onun son gizli görevi için düzenlenmiş bir sahtekarlıktan ibarettir: Tüm bir kıtayı yok edebilecek güçteki Helyum lazer ışınının mucidi Dr. Solaris'i bulmalıdır. Görünen o ki Dr. Solaris, suç örgütü tarafından kaçırılmıştır. İzler Côte d'Azur'a (Fransız Rivierası) çıkmaktadır.

Dünyanın en zengin adamı olan petrol milyarderi Ahmet Şahbender (Herbert Lom)in sanat koleksiyonundaki paha biçilmez bir antika büstü çalmak üzere adı belirtilmemiş bu Arap ülkesine gelen Harry Dean (Michael Caine) ve karısı rolünü oynayan Nicole Chang (Shirley MacLaine), iş adamının sahibi olduğu otele yerleşirler. O andan itibaren kendisini bir İngiliz Lordu olarak tanıtmış olan sahtekar soyguncuyla petrol milyarderi arasında bir kedi fare oyunu başlar.

Night Games (1966) – Bastırılmış Arzuların Labirentinde Mai Zetterling’in yönettiği Night Games (Nattlek, 1966), bireysel travma, cinsellik ve toplumsal baskılar üzerine cesur bir keşif sunan, İsveç sinemasının en provokatif yapımlarından biridir. Film, varlıklı bir adam olan Jan’ın, çocukluk travmalarıyla yüzleşmesini konu alırken, bastırılmış arzuların ve geçmişin gölgelerinin bugüne nasıl sızdığını psikolojik bir yoğunlukla işler. Zetterling, filmini klasik anlatı yapısından uzaklaştırarak, zaman ve bilinç akışı arasında gidip gelen kurgusal yapısıyla izleyiciyi Jan’ın zihnine hapseder. Geri dönüşlerle şekillenen hikâye, ana karakterin geçmişindeki karmaşık anne figürü ve aristokratik çevrenin ikiyüzlülüğü üzerinden toplumsal cinsiyet rolleri ve gücün doğasını sorgular. Çarpıcı görselliği ve sembolik anlatımıyla Night Games, Zetterling’in sinema dili üzerindeki ustalığını gösterirken, izleyiciyi rahatsız edici ve derinlemesine düşündürücü bir yolculuğa çıkarır.

O Slavnosti a Hostech (Parti ve Konuklar Hakkında Bir Rapor), Çek Sineması'nın en keskin siyasi hicivlerinden biri olarak kabul edilen, 1966 yapımı bir Jan Němec filmidir. Çek Yeni Dalgası'nın en önemli eserleri arasında yer alan bu film, totaliter rejimleri ve toplumsal boyun eğmeyi sert bir dille eleştirir.Bir grup burjuva arkadaş, kırsalda huzurlu bir piknik yaparken aniden gri takım elbiseli gizemli adamlar tarafından durdurulur. Grup, bir göl kenarındaki açık hava ziyafetine katılmaya zorlanır. Bu ziyafet, kısa sürede bir "siyasi hiyerarşi dersine" ve sorgulama seansına dönüşür. Siyasi Alegori: Film, dönemin sosyalist Çekoslovakya rejimine ve genel olarak baskıcı yönetimlere yönelik derin bir alegoridir. Özellikle, insanların kendi özgürlüklerinden ne kadar kolay vazgeçebildiklerini ve otoriteye nasıl hızla uyum sağladıklarını (konformizm) gösterir. Yasaklanma Geçmişi: Sosyalist rejime bir hakaret olarak algılandığı için film, 1966-1968 yılları arasında yasaklanmıştır. 1968'deki Prag Baharı sırasında kısa bir süre gösterime girse de, Sovyet işgali sonrası 20 yıl boyunca tekrar yasaklanmış; yönetmen Jan Němec ise 1974'te ülkeyi terk etmek zorunda kalmıştır. Absürt ve Sürrealist Tarz: Film, gerçekçi bir dilden ziyade absürt tiyatro (Ionesco etkisi) ve sürrealist bir fabl tarzını benimser. Karakterlerin diyalogları genellikle kopuk ve anlamsızdır, bu da iletişimsizliği ve bireyin sistem karşısındaki çaresizliğini vurgular.

Önemli bir diplomat, bir suikast sonucu komaya girer. Onun hayatını kurtarabilmek için, henüz deneme aşamasındaki bir projede çalışan bilim adamları, mikroskobik boyutlara küçültülen bir denizaltıya binerler. Amaçları, denizaltıyla kan damarları içinde yolculuk etmek ve diplomatın beynindeki pıhtıyı yok etmektir. Ancak onları akıl almaz güçlükler beklemektedir.

Kasa hırsızı Eddie Chapman, Naziler adaya geldiğinde Jersey hapishanesinde günlerini doldurmaktadır. Durumları ustaca idare eden Chapman, Almanları kendisini İngilizler üzerinde casusluk yapması için kullanmaya ikna eder. Ve bu hain adayı eve döndüğünde, bu kez de İngilizleri kendisini çift taraflı ajan olarak kullanmaya - tabii tam bir af karşılığında - ikna eder.

Profesör David Pollock, eski Arap hiyerogliflerinde uzmandır. Bir şifreyi çözmek için tutulan profesör Pollock, gizem ve maceranın tam ortasına düşer.

The War Game (1966), Peter Watkins tarafından yönetilen ve yazılan bir İngiliz televizyon filmidir. Film, nükleer savaşın olası sonuçlarını ve bunun Birleşik Krallık üzerindeki etkilerini belgesel tarzında ele alır. Yapım, BBC için hazırlanmış olsa da, içeriğinin çok rahatsız edici ve korkutucu olduğu gerekçesiyle yayınlanması yasaklanmıştır. Ancak, film daha sonra sinemalarda gösterilmiş ve büyük ilgi görmüştür.Film, Soğuk Savaş döneminde olası bir nükleer çatışmayı konu alır. Senaryo, Sovyetler Birliği ile Batı arasında çıkan bir çatışmanın Birleşik Krallık'ı nasıl etkileyeceğini ve nükleer saldırı sonrası yaşanacak kaosu gerçekçi bir şekilde tasvir eder. Film, nükleer silahların yıkıcı etkilerini, radyasyonun insan sağlığı üzerindeki sonuçlarını ve toplumun çöküşünü belgesel tarzında anlatır.Film, gerçekçi bir belgesel havasında çekilmiştir. Oyuncular profesyonel olmayan kişilerden seçilmiş ve doğal performanslar sergilemeleri sağlanmıştır.Nükleer saldırının sonuçları hiçbir şekilde yumuşatılmadan gösterilir. Yangınlar, yaralılar, ölümler ve radyasyonun etkileri çarpıcı bir şekilde tasvir edilir.Film, nükleer silahların varlığını ve hükümetlerin bu konudaki politikalarını sert bir şekilde eleştirir.BBC, filmin "halkın moralini bozabileceği" gerekçesiyle yayınlanmasını engellemiştir. Bu karar, sansür ve ifade özgürlüğü tartışmalarını beraberinde getirmiştir.Film, 1967 yılında "En İyi Belgesel Film"  dalında Oscar ödülü kazanmıştır. Ayrıca, BAFTA ve diğer uluslararası festivallerde de ödüller almıştır.The War Game, nükleer savaş tehdidine karşı farkındalık yaratan önemli bir eser olarak kabul edilir. Soğuk Savaş döneminde nükleer silahların tehlikelerine dair bir uyarı niteliği taşır.The War Game, hem teknik hem de içerik açısından döneminin ötesinde bir yapım olarak kabul edilir. Nükleer savaşın korkunç sonuçlarını gözler önüne seren bu film, izleyiciler üzerinde derin bir etki bırakmıştır.

Bir motosiklet çetesi, rakip bir çete tarafından çalınan bir motosikleti aramak için küçük bir kasabaya gelir; ancak polis tarafından takip edilen çetenin üyelerinden biri yaralanır, bu olay bir şiddet ve yıkım çılgınlığına neden olur.