Izdırap içindeki genç aşıklar, toplumun gözünden düşmüş kadınlar, aranan suçlular ve her türlü sosyal dışlanmış ruh... Paris’in hareketli Canal Saint-Martin kıyılarında, kendine has o tekinsiz ve köhne atmosferiyle yükselen Hôtel du Nord’un saygınlıktan uzak sakinleri işte bunlardır. Marcel Carné’nin; aşkın, ihanetin, şenliklerin ve şiddetin bir arada örüldüğü o buruk rapsodisinde, bu hayatlar kaçınılmaz bir şekilde birbiriyle çarpışır. Ünlü Alexandre Trauner’in hafızalara kazınan büyüleyici dekor tasarımı ve klasik Fransız sinemasının en parlak yıldızlarından oluşan renkli oyuncu kadrosuyla —ki buna Annabella, Louis Jouvet ve en ikonik rollerinden birinde muazzam bir sefahat içinde devleşen Arletty de dahildir— Hôtel du Nord, sinema tarihinin nadide bir mücevheridir. Film, Carné’nin o çok övülen sinematik şiirselliğinin kutsal bir örneğini sunarken, işçi sınıfının hayatlarına ve dramlarına dokunaklı bir asalet üfler.

Cary Grant ve Katharine Hepburn, Amerikan sinema komedisini absürtlüğün zirvelerine taşıyan o baş döndürücü buluşlar silsilesinde —sinema tarihinin en hızlı ve en komik yapımlarından birinde— dizginleri kopardığında, perdede adeta çılgınca kaotik kıvılcımlar çakıyor.Müzesi için varlıklı bir sosyete mensubundan bir milyon dolarlık bağış koparabilme ümidiyle yanıp tutuşan bahtsız paleontolog (Grant), kendini efil efil ve çılgın bir mirasçının (Hepburn) ağına düşmüş buluyor. Kayıp bir dinozor kemiği, firari bir leopar ve tüm bu kargaşanın ortasında toplumsal cinsiyet rollerini altüst eden bir cümbüş derken, o çılgın aksilikler ardı ardına yığılıyor.Bringing Up Baby'nin o ince zekâ ürünü sofistike diyalogları, doğaçlama hissi veren canlı performansları ve muzip imaları, yönetmen Howard Hawks'un adeta bir şişeye yıldırım hapsetme maharetiyle yakaladığı o komik kaos girdabında muazzam coşkulu bir kıvılcım ile bir araya geliyor.

Dilbilim profesörü Henry Higgins, Cockney çiçekçi kızı Eliza Doolittle'ı sadece altı aylık eğitimle bir prenses gibi gösterebileceğiyle övündüğünde, Albay George Pickering onu iddiaya sokar. Eliza, Higgins'in evine taşınır ve profesör, çöpçü babası Alfred ile mali bir anlaşmaya vardıktan sonra sıkı eğitimine başlar. Ancak değişim geçiren tek kişi cesur genç kadın değildir.

Yıldız oyuncular Katharine Hepburn ve Cary Grant ile yönetmen George Cukor’un The Philadelphia Story (Philadelphia Hikâyesi) filmindeki efsanevi ortaklıklarından iki yıl önce, zamansız yeteneklerini bir araya getirerek hayat verdikleri bu yapım, 1930’lar romantik komedi türünün kusursuz ve nefis bir örneğidir. Philip Barry’nin 1928 tarihli kapalı gişe oynayan tiyatro oyununun bu ikinci sinema uyarlamasında Cary Grant, karizmasının doruğundadır. Canlandırdığı akrobat ruhlu, özgür yaradılışlı karakter, yıldırım aşkıyla nişanlanmasının ardından, kelimenin tam anlamıyla nişanlısının aristokrat ailesinin hayatına paldır küldür dalar. Bu beklenmedik giriş, kızın kuralcı ve muhafazakâr babasıyla bir değerler çatışması yaratırken; ailenin asi, dikbaşlı ve dışlanmış diğer kızı Hepburn’ün ise başkaldıran hayal gücünü ateşler. Işıltılı çehresinin altında hüzünlü akıntılar barındıran Holiday, her yerdeki sıra dışı ruhlara ve imkânsız hayaller kuran düşperestlere adanmış büyüleyici bir övgüdür; aynı zamanda, gerçekten "iyi yaşamanın" ne anlama geldiğine dair derin bir tefekkür sunar.

Ünlü oyun yazarıyken sinemanın usta yönetmenine dönüşen Marcel Pagnol’un o sıcak ve nüktedan üslubu, hayatın içinden süzülüp gelen bu büyüleyici komedide tüm görkemiyle parlıyor. Pagnol, yakından tanıdığı Provence kırsalına geri dönerken; saf bir yanılgı içindeki bir fırıncının (Orson Welles tarafından "gelmiş geçmiş en büyük aktör" olarak göklere çıkarılan eşsiz Raimu’nun) evlilik sorunlarının, tüm kasabayı içine alan bir skandala dönüşmesinin canlı bir portresini çiziyor. Yönetmenin sıradan insanların yaşantılarına duyduğu o kadim ilgiyi, alçakgönüllü fakat kusursuz bir görsel üslupla harmanlayan Fırıncının Karısı (The Baker’s Wife); insan ilişkilerinin karmaşıklığını ele alışındaki keskin gözlem gücü ve incelikli mizahıyla hem hayranlık uyandırıyor hem de derin bir iz bırakıyor.

İki görme engelli masör, esrarengiz bir şehirli kadın, yalnız bir adam ve onun haşarı yeğeni... Hiroshi Shimizu'nun "Masörler ve Bir Kadın" filmi, dağların kuytu bir köşesindeki bir kaplıca kasabasında, aşk ve aile üzerine kesişen incelikli hikayelerden örülmüştür. Hiroshi Shimizu, narin ve şaşırtıcı mizahıyla, yalnızlığın ve insanın bağ kurma ihtiyacının zamansız bir portresini çizer.

Paris ve Le Havre arasında sefer yapan bir trende, Severine'in kıskanç kocası Roubaud bir cinayet işler. Cinayeti görmemesine karşın daha sonra neler olup bittiğini öğrenen makinist Lantier, zaman geçtikçe Severine'e aşık olur. Ancak bu aşk bir süre sonra yeni cinayetlere zemin hazırlayacaktır...Emile Zola’nın aynı adlı kitabından uyarlanan La Bete Humaine (The Human Beast) - Hayvanlaşan İnsan, güzel ve çekici bir kadın etrafında toplanan erkeklerin kıskançlıklarına yenik düşerek işledikleri suçların yanı sıra, insanların içlerinde gizledikleri şeytanlığa da vurgu yapıyor.

Bu etkileyici gangster klasiğinde sahne dışında da arkadaş olan James Cagney ve Pat OBrien, kamera önüne altıncı kez geçiyorlar. Cagneyin canlandırdığı Rocky Sullivan, yeraltı dünyasındaki başarısı sonucu bir grup serserinin gözünde onu kahramana dönüşmüş karizmatik bir ghetto kabadayısıdır. OBrien ise Sullivanın sonradan rahip olan çocukluk arkadaşı Peder Connollydir ve onun hükmünü bitirmeye yemin etmiştir.

"The Amazing Dr. Clitterhouse" (1938), Anatole Litvak tarafından yönetilen ve Edward Arnold'ın başrolünde olduğu bir suç ve komedi filmidir. Film, Robert Hichens'ın 1929 tarihli bir eserinden uyarlanmış olup, 1930'ların Hollywood'da popüler olan "sosyal komedi" türünde bir yapım olarak dikkat çeker. Filmin merkezinde, suçlularla bir araya gelerek, insan doğasını bilimsel bir şekilde incelemeye çalışan tuhaf bir doktor olan Dr. Clitterhouse'un (Edward Arnold) hikayesi yer alır.Konu ve TemalarDr. Clitterhouse, çok başarılı ve saygın bir doktor olmasına rağmen, sıradan insanların nasıl suç işlediğini merak etmeye başlar. Psikolojik ve biyolojik açıdan suçluluğu anlamak isteyen Dr. Clitterhouse, bir grup suçlu ve hırsızla yakınlaşır. Kendisini, suç işleyen bireylerin davranışlarını incelemek üzere suç dünyasına daldığı bir psikolog olarak tanıtarak, suçlularla gönüllü iş birliği yapar. Dr. Clitterhouse'un amacı, suçun doğasını bilimsel bir bakış açısıyla incelemektir. Ancak işler, beklediği gibi gitmez ve doktorun deneyleri, kişisel bir çıkmaza dönüşür.Filmde, Dr. Clitterhouse'un suçlulara ve kendi ahlaki sınırlarına yaklaşımı üzerinden, insan doğası ve suçluluğun doğası üzerine bir yorum yapılır. Ayrıca filmdeki komik öğeler ve Dr. Clitterhouse'un, ciddi bir konuyu mizahi bir şekilde ele alması da önemli bir yer tutar. Film, zekice bir şekilde suç, etik, bilim ve toplum gibi temaları işlerken, bunları absürd bir şekilde harmanlayarak izleyiciye eğlenceli bir deneyim sunar.Eleştirel Bakış"The Amazing Dr. Clitterhouse"un başrol oyuncusu Edward Arnold, Dr. Clitterhouse karakterinde oldukça renkli ve ikna edici bir performans sergiler. Arnold, genellikle dramada güçlü bir oyuncu olarak bilinse de, burada komediyle harmanlanmış derinlikli bir karakteri başarılı bir şekilde canlandırır. Dr. Clitterhouse'un, suçluları anlamaya çalışırken giderek daha fazla takıntılı hale gelmesi, Arnold'ın komik ve dramatik becerilerinin öne çıktığı bir alan yaratır.Filmdeki en güçlü unsurlardan biri, John Wexley ve Abem Finkel'in yazdığı senaryodur. Senaryo, oldukça zekice ve hızlı diyaloglarla ilerler, izleyiciyi güldürmeyi başarıp, aynı zamanda Dr. Clitterhouse'un karakterinin derinliklerini de işler. Bununla birlikte, senaryo bazen biraz fazla karmaşık hale gelebilir ve birkaç temanın aynı anda işlendiği noktalar izleyiciyi kafa karıştırabilir. Özellikle, Dr. Clitterhouse'un suçlularla yaptığı "deneyler" çok da mantıklı bir şekilde ele alınmaz, ancak bu durum filmin tonunun bir parçası olarak kabul edilebilir.Sinematografik ÖgelerSinematografik olarak, film 1930'ların Hollywood komedilerinin karakteristik öğelerini taşır. Çoğunlukla kapalı alanlarda, özellikle Dr. Clitterhouse'un laboratuvarında geçen sahneler, karakterlerin içsel çatışmalarına ve diyaloglarına odaklanır. Ancak, filmde birkaç aksiyon sahnesi ve gerilim anı da vardır ki, bu noktalar oldukça sürükleyici ve iyi çekilmiştir. Kamera hareketleri, dönemin film standartlarına göre başarılı olsa da, daha modern sinema anlayışında zayıf kalabilecek bazı statik çekim ve uzun planlar içerir.Filmdeki mizah, dönemin siyah-beyaz komedilerinin özelliklerini taşır; çok...

Genç Iris Henderson Balkanlarda geçirdiği tatilinin ardından trenle ülkesine dönmektedir. Tren kötü hava nedeniyle yolda kaldığında yolcular küçük bir kasabadaki bir otele yerleşirler. Iris burada yaşlı bir kadın olan Miss Froy ile tanışır. Havanın düzelmesiyle tren yolculuğunun yeniden başlamasından bir süre sonra Iris Miss Froyun ortadan kaybolduğunu ve onun kıyafetlerini giyen bir başka yolcunun olduğunu farkeder. Diğer yolculara bunu anlattığında müzisyen Gilbert hariç yolcuların hiçbiri Miss Froyu hatırlamaz. Irise inanan Gilbert ona Froyu bulma konusunda yardım edecektir. Alfred Hitchcockun komedi vurgusu taşıyan nadir filmlerinden biri olan The Lady Vanishes yönetmenin İngiltere döneminin sonunda önemli bir ticari başarı yakalamasını ve Hollywoodun dikkatini çekmesini sağlamıştı..