2013 yılının bol ödüllü filmlerinden Vecide ile hatırladığımız Suudi Arabistanlı yönetmen Haifaa Al Mansour yine güçlü bir kadın öyküsüyle karşımızda. Al Mansour bu kez bir kadın doktorun belediye meclisi üyeliğine aday olarak etrafındaki herkesin toplumsal cinsiyet kodlarıyla oynayışını anlatıyor. Suudi Arabistan’da kadınların maruz kaldığı toplumsal baskıyı zekâ kıvrımı yüksek bir mizahla kurmacanın alanına çeken film, anlattığı mesele kadar, ana karakterinin yaydığı neşe ve değiştirme gücü ile de dikkat çekiyor. _Vecide’_den sonra Mary Shelley (2017) gibi tarihi dramlar çeken Al Mansour en iyi bildiği türden hikâyelere dönmüş gözüküyor. Mükemmel Aday, Suudi Arabistan’ın Oscar adayı olmuştu.

Dario Argento, sinemanın en büyük korku ustalarından biri olarak tanınır, ancak bu türde ortaya çıkmadan önce, İtalyan giallo türüne (şiddet içeren, seksi İtalyan polisiye filmleri) ait Noir benzeri polisiye gerilim filmleri yaparak dişlerini kesti. Yönettiği ilk film aynı zamanda bu türün en iyi filmlerinden biri ve İtalyan giallo'nun popülerleşmesine yol açan film olarak kabul ediliyor. “Kristal Tüylü Kuş”, sanatsal yetenek ile kalitesiz sanatın şaşırtıcı ve neredeyse mükemmel bir kombinasyonunu sunan bu ilk film. Tarantino, “Pulp Fiction” ile kendi farklı tarzını geliştirdiğinde doğrudan Argento'ya ve bu filme bakıyordu.Sam Dalmas (Tony Musente), İngiliz model kız arkadaşı Julia (Suzy Kendall) ile Roma'da tatil yapan Amerikalı bir yazardır ve cinayete teşebbüs gibi görünen bir olayla karşılaşır. Saldırı bir sanat galerisinde meydana gelir ve saldırı gerçekleşirken Sam, mekanik olarak çalıştırılan iki cam kapı arasında sıkışıp kalır. Bir kadının, siyah eldivenli, bıçaklı, gizemli bir yağmurluklu saldırgan tarafından saldırıya uğradığına tanık olur. Görünüşe göre kadını kesin bir ölümden kurtaran şey Sam'in yardım çağrısıdır. Bir seri katil Roma'da kol gezmektedir ve polis başlangıçta kadına saldıranın aynı kişi olduğundan şüphelenir ve Sam'i şüpheli biri olarak görür ve soruşturmanın sonuna kadar onun ülkeyi terk etmesine izin vermez. O da bu zamanı cinayetlerle ilgili kendi soruşturmasını yapmak için kullanır ve bu da kendisinin ve Julia'nın katilin hedefi haline gelmesine neden olur. Buna ek olarak Sam, tanık olduğu saldırıya dair geri dönüşler almaya devam ediyor ve saldırıda bir şeylerin tam olarak göründüğü gibi olmadığına dair rahatsız edici bir duyguya sahip.Bu muhtemelen şimdiye kadar izlediğim en Hitchcock'un referans aldığı filmlerden biri. Argento, filmde Hitch'e birçok kez saygı duruşunda bulunuyor. Sam'in şüpheli olarak görülmesinden, kendi güvenliği için çok fazla şey bilmesine kadar, o tipik bir Hitchcock kahramanıdır. İki cam kapı arasında sıkışıp kalan saldırı tanığı, Jimmy Stewart'ın "Arka Pencere"de bir cinayete tanık olmasını anımsatıyor. Hepsinden önemlisi, film, Hitch'in "Psycho" filmi gibi, bir psikiyatristin katilin amacına ilişkin uzun bir açıklamasıyla bitiyor. Ustaya hürmet, üslupla yapılırsa kötü bir şey değildir ve “Kristal Tüylü Kuş” üslupla doludur.Bu filmle Argento, sonunda korku türüne geçtiğinde kendisine çok iyi hizmet edecek bir tarzı keskinleştiriyordu. Kurbanın bakış açısından çekim yapılması cinayet sahnelerine dehşet katıyor. Oradan öldürmenin bakış açısı katilin bakış açısına dönüyor. Sonuç olarak, dengesizlerin zihnine girmeden önce çaresiz kurbanın korkusunu hissetmeme izin verildi. Bu noktada, katilinin gözlerinden ölümünü izlerken hâlâ kurbanın korkusuyla özdeşleşiyordum. Bu, Argento'nun korku türündeki başarılı atılımları sırasında defalarca geri döneceği bir numaraydı.Büyük görüntü yönetmeni Vittorio Storaro ile birlikte çalışan Argento, filmde ölmek üzere olan adamın gözünden görülen...

Yaklaşık 20 yıl boyunca Fransız toplumu Alman İşgalinin yol açtığı ahlaki sorunları incelemeye pek istekli görünmedi ama Mayıs 1968in derin huzursuzlukları yeni bir açık sözlülüğe yol açtı. Marcel Ophüls’un belgeseli Le Chagrin et la Pitié, Clermont-Ferrand kasabasındaki olaylara odaklandı. Fransız ulusal televizyonu başlangıçta Ophülsü desteklese de daha sonra filmin yayınlanmasına izin vermedi. Bunun üzerine sanat evlerinde gösterilen film kısa sürede yılın en çok tartışılan yapımı oldu. Bu ilk gösterimleri dünya çapında bir dağıtım izledi ve savaştan kurtulmuş insanların anılarının arşiv çekimleriyle desteklenmiş dört saatlik kayıt, kısa sürede dünya sinemasının en çok beğenilen belgesellerinden biri oldu. Konuşmacıların zor, utandırıcı sorgulamalara hazırlıksız tepkileri, farklı tanıklıklar sayesinde ortaya çıkarılan yalanlar ya da çarpıtmalarla oluşturduğu duygu, adının da belirttiği gibi, kederdir.

1897'de İsveçli mühendis S. A. Andrée, 2 meslektaşıyla birlikte "Eagle" balonuyla Kuzey Kutbu üzerinde uçmaya hazırlanır...

Japonların, Çin Halk Cumhuriyeti'nin eski başkenti olan Nankingi ele geçirmeleri sırasındaki 6 haftalık sürede acımasız saldırılar sonucunda sayısı bilinmeyen erkek, kadın ve çocuk katledilir. Bütün dünya bu olaydan şoke olur ama çoğunluk sessiz kalmayı tercih ederk. Bazıları ise bir şeyler yapmayı tercih eder, bunlardan birisi de Alman mühendis John Rabe'dir.

Genç ve yetenekli bir Alman fırıncı olan Thomas, İsrailli ve evli bir adam olan Oren ile yasak bir aşk yaşar. Bir gün Oren trafik kazasında vefat eder. Bunun üzerine Thomas, kafasındaki bazı soru işaretlerini cevaplayabilmek için Kudüs’e gitmeye karar verir. Sırrını kendine saklayarak, Oren’in artık dul kalmış genç eşi Anat’nın yanında çalışmaya başlar. Anat küçük bir kafe işletmektedir. Thomas başta dininden dolayı dışlanıp ötekileştirilse de yaptığı pastalar o kadar lezzetlidir ki herkesin dikkatini çeker. Anat’nın hayatına beklediğinden çok daha fazla miktarda dahil olan Thomas’ın sırrını saklamak uğruna söylediği yalanlar, onu bambaşka bir noktaya sürükleyecektir.

20. yüzyıl başı, Viyana... Süvari Korgenerali Fritz Lobheimer, bir opera kemancısı Christine ile tanıştığında Eggerdorff ile olan ilişkisini sona erdirmek üzeredir. Ancak Eggerdorff, yaşadığı talihsizliklerin peşini bırakmadığının farkındadır...

Jakob, hizmetçi olmayı öğrenmek için Benjamenta Enstitüsüne (erkek ve kız kardeş Johannes ve Lisa Benjamenta tarafından yönetilir) gelir. Diğer yedi adamla birlikte Lisa'nın yanında çalışıyor: saçma hareket dersleri, daire çizme ve hizmet etme. Daha iyi bir oda istiyor. Başka öğrenci gelmiyor ve hiçbiri çalışmak için ayrılmıyor. Johannes mutsuz, otoriter ve okulun işleyişinden kopuk biri. Lisa güzeldir, ilk başta sıkı bir şekilde kontrol edilir, sonra çöküşün eşiğindedir. Bir ensest kokusu var. Jakob, Lisa'ya ilgi duyuyor, belki de Lisa ona. Kış geldiğinde katatonik hale gelir. İşler kötüye gidiyor; Johannes, tüm bunların Jakob geldiğinden beri gerçekleştiğini belirtiyor. Herhangi bir sebep ve sonuç var mı?

Sessiz sinemada bir dönüm noktası olarak kabul edilen Michael (Mikaël), Herman Bang'ın 1902 yılında yazdığı aynı adlı romandan uyarlanmıştı.

Bağdat Cafe de olaylar, Mojave Çölünün ortasındaki kuş uçmaz kervan geçmez bakımsız bir motel-cafede geçiyor. Filmi izlerken, esen sıcak rüzgarları, tozu ve ıssızlığı hissediyor insan. Burası, bütün umutların tükendiği bir yer. Yaz sıcağında, klimalı arabanızda mutluluk içinde yol alırken yol kıyısında gözünüze bir an çarpan, sonra kayıp giden görüntülerden biri.