“Inglorious Basterds”ın konusu, Alman işgali altındaki Fransa’da başlar. Çok sevdiği ailesinin, Nazi Albay Hans Landa’nın (Christoph Waltz) tarafından katledilmesine tanıklık eden Shosanna Dreyfus (Melanie Laurent) adlı kadın, katliamdan kılpayı kurtularak Paris’e kaçar. Orada sinema salonu sahibi ve işletmecisi olarak yeni bir kimlik edinir.Aynı günlerda Avrupa’nın başka bir köşesinde Teğmen Aldo Raine (Brad Pitt), Yahudi askerler tarafından kurulan bir grubu düşmana karşı misilleme yapma amacıyla organize etmektedir. Düşmanları tarafından “Piçler” yakıştırmasıyla bilinen Raine’ın grubu, Nazi Almanyasının önde gidenlerine zarar verme misyonunu üstlenmiştir.Bu amaçla, Alman sinema oyuncusu ve gizli ajan Bridget Von Hammersmark (Diane Kruger) ile işbirliği yaparlar. Shasoanna’nın kendi intikamını alma planlarını yaptığı bir sinema salonunun çatısı altında hepsinin kaderleri kesişecektir.

Müslüman kadının kimliğini belirleyen sosyal ve dini güçlere dikkat çeken, İranlı kadın sanatçı Shirin Neshat'ın ilk kurmaca uzun filmi Zanan-e Bedun-e Mardan (Women Without Men) - Erkeksiz Kadınlar, Venedik Film Festivali'nde en iyi yönetmen dalında Gümüş Aslan'ı ve UNICEF Ödülü'nü alarak dikkatleri üzerine çekmişti. Film, 1953'te İran'da gerçekleşen CIA destekli darbeyi fon olarak kullanıyor ve seyirciyi dört farklı kadının hikayesiyle buluşturuyor.

Genç ve güzel bir Amerikalı turist, İtalya tatili sırasında kendini tuhaf insanların yaşadığı bir sahil villasında misafir olarak bulur.

Arap Geceleri hikayelerinden uyarlanmıştır. Kötü bir büyücü Prens Ahmed’i sihirli bir at sürmek zorunda bırakır. Ancak kahraman prens sihirli atla birçok maceraya çıkar. Bu yolculukları esnasında güzel prenses Peri Banu’ya aşık olur. Prensesin kalbini kazanmak için bir şeytan ordusuyla savaşmak zorundadır.

Orta sınıf bir Alman olan Bay R., can sıkıntısı ve umutsuzluk dolu bir hayat sürmektedir. İşinin sıkıcılığı ve aile hayatının hüsranı arasında Bay R. hiçbir yerde huzur bulamaz. Sıradan varoluşunun sebep olduğu gerilim dayanılmaz boyutlara varınca sakin fakat şiddetli bir tepki verir.

Fin (Campino) dünyaca ünlü bir fotoğrafçıdır. Çok az uyuyan ve sürekli müzik dinlediği için kulağından hiç çıkarmadığı ve onsuz bir yere gitmediği kulaklığı ile yaşayan Fin bir süre sonra alt üst olmuş hayatının anlamsızlığını fark ederek her şeyi arkada bırakıp uzaklaşmak ister. Düsseldorftan ayrılıp, Palermoya gider. Ancak burada onu, yeni bir hayata ve büyük bir aşka götürecek, bir hesaplaşma ve gerilim dolu günler beklemektedir.

2013 yılının bol ödüllü filmlerinden Vecide ile hatırladığımız Suudi Arabistanlı yönetmen Haifaa Al Mansour yine güçlü bir kadın öyküsüyle karşımızda. Al Mansour bu kez bir kadın doktorun belediye meclisi üyeliğine aday olarak etrafındaki herkesin toplumsal cinsiyet kodlarıyla oynayışını anlatıyor. Suudi Arabistan’da kadınların maruz kaldığı toplumsal baskıyı zekâ kıvrımı yüksek bir mizahla kurmacanın alanına çeken film, anlattığı mesele kadar, ana karakterinin yaydığı neşe ve değiştirme gücü ile de dikkat çekiyor. _Vecide’_den sonra Mary Shelley (2017) gibi tarihi dramlar çeken Al Mansour en iyi bildiği türden hikâyelere dönmüş gözüküyor. Mükemmel Aday, Suudi Arabistan’ın Oscar adayı olmuştu.

Dario Argento, sinemanın en büyük korku ustalarından biri olarak tanınır, ancak bu türde ortaya çıkmadan önce, İtalyan giallo türüne (şiddet içeren, seksi İtalyan polisiye filmleri) ait Noir benzeri polisiye gerilim filmleri yaparak dişlerini kesti. Yönettiği ilk film aynı zamanda bu türün en iyi filmlerinden biri ve İtalyan giallo'nun popülerleşmesine yol açan film olarak kabul ediliyor. “Kristal Tüylü Kuş”, sanatsal yetenek ile kalitesiz sanatın şaşırtıcı ve neredeyse mükemmel bir kombinasyonunu sunan bu ilk film. Tarantino, “Pulp Fiction” ile kendi farklı tarzını geliştirdiğinde doğrudan Argento'ya ve bu filme bakıyordu.Sam Dalmas (Tony Musente), İngiliz model kız arkadaşı Julia (Suzy Kendall) ile Roma'da tatil yapan Amerikalı bir yazardır ve cinayete teşebbüs gibi görünen bir olayla karşılaşır. Saldırı bir sanat galerisinde meydana gelir ve saldırı gerçekleşirken Sam, mekanik olarak çalıştırılan iki cam kapı arasında sıkışıp kalır. Bir kadının, siyah eldivenli, bıçaklı, gizemli bir yağmurluklu saldırgan tarafından saldırıya uğradığına tanık olur. Görünüşe göre kadını kesin bir ölümden kurtaran şey Sam'in yardım çağrısıdır. Bir seri katil Roma'da kol gezmektedir ve polis başlangıçta kadına saldıranın aynı kişi olduğundan şüphelenir ve Sam'i şüpheli biri olarak görür ve soruşturmanın sonuna kadar onun ülkeyi terk etmesine izin vermez. O da bu zamanı cinayetlerle ilgili kendi soruşturmasını yapmak için kullanır ve bu da kendisinin ve Julia'nın katilin hedefi haline gelmesine neden olur. Buna ek olarak Sam, tanık olduğu saldırıya dair geri dönüşler almaya devam ediyor ve saldırıda bir şeylerin tam olarak göründüğü gibi olmadığına dair rahatsız edici bir duyguya sahip.Bu muhtemelen şimdiye kadar izlediğim en Hitchcock'un referans aldığı filmlerden biri. Argento, filmde Hitch'e birçok kez saygı duruşunda bulunuyor. Sam'in şüpheli olarak görülmesinden, kendi güvenliği için çok fazla şey bilmesine kadar, o tipik bir Hitchcock kahramanıdır. İki cam kapı arasında sıkışıp kalan saldırı tanığı, Jimmy Stewart'ın "Arka Pencere"de bir cinayete tanık olmasını anımsatıyor. Hepsinden önemlisi, film, Hitch'in "Psycho" filmi gibi, bir psikiyatristin katilin amacına ilişkin uzun bir açıklamasıyla bitiyor. Ustaya hürmet, üslupla yapılırsa kötü bir şey değildir ve “Kristal Tüylü Kuş” üslupla doludur.Bu filmle Argento, sonunda korku türüne geçtiğinde kendisine çok iyi hizmet edecek bir tarzı keskinleştiriyordu. Kurbanın bakış açısından çekim yapılması cinayet sahnelerine dehşet katıyor. Oradan öldürmenin bakış açısı katilin bakış açısına dönüyor. Sonuç olarak, dengesizlerin zihnine girmeden önce çaresiz kurbanın korkusunu hissetmeme izin verildi. Bu noktada, katilinin gözlerinden ölümünü izlerken hâlâ kurbanın korkusuyla özdeşleşiyordum. Bu, Argento'nun korku türündeki başarılı atılımları sırasında defalarca geri döneceği bir numaraydı.Büyük görüntü yönetmeni Vittorio Storaro ile birlikte çalışan Argento, filmde ölmek üzere olan adamın gözünden görülen...

Yaklaşık 20 yıl boyunca Fransız toplumu Alman İşgalinin yol açtığı ahlaki sorunları incelemeye pek istekli görünmedi ama Mayıs 1968in derin huzursuzlukları yeni bir açık sözlülüğe yol açtı. Marcel Ophüls’un belgeseli Le Chagrin et la Pitié, Clermont-Ferrand kasabasındaki olaylara odaklandı. Fransız ulusal televizyonu başlangıçta Ophülsü desteklese de daha sonra filmin yayınlanmasına izin vermedi. Bunun üzerine sanat evlerinde gösterilen film kısa sürede yılın en çok tartışılan yapımı oldu. Bu ilk gösterimleri dünya çapında bir dağıtım izledi ve savaştan kurtulmuş insanların anılarının arşiv çekimleriyle desteklenmiş dört saatlik kayıt, kısa sürede dünya sinemasının en çok beğenilen belgesellerinden biri oldu. Konuşmacıların zor, utandırıcı sorgulamalara hazırlıksız tepkileri, farklı tanıklıklar sayesinde ortaya çıkarılan yalanlar ya da çarpıtmalarla oluşturduğu duygu, adının da belirttiği gibi, kederdir.

1897'de İsveçli mühendis S. A. Andrée, 2 meslektaşıyla birlikte "Eagle" balonuyla Kuzey Kutbu üzerinde uçmaya hazırlanır...