Mateo (Lluís Homar), bundan 14 yıl önce geçirdiği korkunç trafik kazasında sadece görme yeteneğini değil, hayatının kadınını da kaybetmiştir. Kazadan sonra gerçek kimliğini reddeder ve takma adı Harry Caine ismini kullanır. Hayatta tutunabilmesi için Mateo Blanco’nun kazada sevgilisi Lena (Penélope Cruz) ile öldüğü fikrini kabullenir. Senaryoları sayesinde yaşayan Harry Caine’e eski sadık yapımcısının oğlu ve yazılarını kağıda döken Diego (Tamar Novas) yardım eder. Yaşamaya ve yazmaya karar verdiğinden beri, Harry acıyla alay eden ve bilinçli olarak geçmişini unutan hayattan zevk almak için diğer duygularını geliştiren çekici bir adamdır. Bir gece Diego bir kaza geçirir ve Harry o gece onun başından ayrılmaz ve ona bakar. Diego ona, Mateo Blanco’ya, birkaç şey sormak istediğini söyler, Harry şaşkınlığının ardından kabul eder ve 14 yıl önce olanları bir babanın uykuya dalan oğluna masal anlatması gibi anlatmaya başlar.

Son Adam 1924 Almanya yapımı siyah beyaz dramatik filmdir. Özgün adı Der Letzte Mann olan bu sessiz film ABDde The Last Laugh (Son Gülüş) adıyla gösterime sunulmuştu.Senaryosunu Carl Mayerin yazdığı filmi sessiz Alman sinemasının yaratıcı sinemacısı F.W. Murnau yönetmiş, başrolünde ise Emil Jannings oynamıştı. Çoklarına göre Murnaunun başyapıtı sayılan bu film çevrildiği yıl o zamana kadar yapılmış en iyi film olarak değerlendirilmişti. Filmin görüntülerini dönemin en önemli görüntü yönetmenlerinden Karl Freund çekmiştir. Freund kamerayı o denli devrimci ve kıvrak bir üslupla kullanmıştı ki, Carl Mayer senaryoyu yeni kamera hareketlerine göre yeniden yazmak zorunda kalmıştı.I. Dünya Savaşı sonrasında Berlin'in lüks otellerinden birinin üniformalı iri yarı kapıcısı, yaşlandığı ve görevini aksattığı gerekçesiyle çok sevdiği ve gurur duyduğu bu prestijli işinden alınarak tuvalet bekçiliğine verilir. Oturduğu mahallede ve yakın çevresinde kendisine kral muamelesi yapılmasını sağlayan fiyakalı üniforması elinden alınan yaşlı adam, bu aşağılanma karşısında kedere boğulur ve kendine olan güvenini kaybeder ancak hayat mücadelesini de sürdürmeye çalışır.

“Inglorious Basterds”ın konusu, Alman işgali altındaki Fransa’da başlar. Çok sevdiği ailesinin, Nazi Albay Hans Landa’nın (Christoph Waltz) tarafından katledilmesine tanıklık eden Shosanna Dreyfus (Melanie Laurent) adlı kadın, katliamdan kılpayı kurtularak Paris’e kaçar. Orada sinema salonu sahibi ve işletmecisi olarak yeni bir kimlik edinir.Aynı günlerda Avrupa’nın başka bir köşesinde Teğmen Aldo Raine (Brad Pitt), Yahudi askerler tarafından kurulan bir grubu düşmana karşı misilleme yapma amacıyla organize etmektedir. Düşmanları tarafından “Piçler” yakıştırmasıyla bilinen Raine’ın grubu, Nazi Almanyasının önde gidenlerine zarar verme misyonunu üstlenmiştir.Bu amaçla, Alman sinema oyuncusu ve gizli ajan Bridget Von Hammersmark (Diane Kruger) ile işbirliği yaparlar. Shasoanna’nın kendi intikamını alma planlarını yaptığı bir sinema salonunun çatısı altında hepsinin kaderleri kesişecektir.

Müslüman kadının kimliğini belirleyen sosyal ve dini güçlere dikkat çeken, İranlı kadın sanatçı Shirin Neshat'ın ilk kurmaca uzun filmi Zanan-e Bedun-e Mardan (Women Without Men) - Erkeksiz Kadınlar, Venedik Film Festivali'nde en iyi yönetmen dalında Gümüş Aslan'ı ve UNICEF Ödülü'nü alarak dikkatleri üzerine çekmişti. Film, 1953'te İran'da gerçekleşen CIA destekli darbeyi fon olarak kullanıyor ve seyirciyi dört farklı kadının hikayesiyle buluşturuyor.

Genç ve güzel bir Amerikalı turist, İtalya tatili sırasında kendini tuhaf insanların yaşadığı bir sahil villasında misafir olarak bulur.

Arap Geceleri hikayelerinden uyarlanmıştır. Kötü bir büyücü Prens Ahmed’i sihirli bir at sürmek zorunda bırakır. Ancak kahraman prens sihirli atla birçok maceraya çıkar. Bu yolculukları esnasında güzel prenses Peri Banu’ya aşık olur. Prensesin kalbini kazanmak için bir şeytan ordusuyla savaşmak zorundadır.

Orta sınıf bir Alman olan Bay R., can sıkıntısı ve umutsuzluk dolu bir hayat sürmektedir. İşinin sıkıcılığı ve aile hayatının hüsranı arasında Bay R. hiçbir yerde huzur bulamaz. Sıradan varoluşunun sebep olduğu gerilim dayanılmaz boyutlara varınca sakin fakat şiddetli bir tepki verir.

Fin (Campino) dünyaca ünlü bir fotoğrafçıdır. Çok az uyuyan ve sürekli müzik dinlediği için kulağından hiç çıkarmadığı ve onsuz bir yere gitmediği kulaklığı ile yaşayan Fin bir süre sonra alt üst olmuş hayatının anlamsızlığını fark ederek her şeyi arkada bırakıp uzaklaşmak ister. Düsseldorftan ayrılıp, Palermoya gider. Ancak burada onu, yeni bir hayata ve büyük bir aşka götürecek, bir hesaplaşma ve gerilim dolu günler beklemektedir.

2013 yılının bol ödüllü filmlerinden Vecide ile hatırladığımız Suudi Arabistanlı yönetmen Haifaa Al Mansour yine güçlü bir kadın öyküsüyle karşımızda. Al Mansour bu kez bir kadın doktorun belediye meclisi üyeliğine aday olarak etrafındaki herkesin toplumsal cinsiyet kodlarıyla oynayışını anlatıyor. Suudi Arabistan’da kadınların maruz kaldığı toplumsal baskıyı zekâ kıvrımı yüksek bir mizahla kurmacanın alanına çeken film, anlattığı mesele kadar, ana karakterinin yaydığı neşe ve değiştirme gücü ile de dikkat çekiyor. _Vecide’_den sonra Mary Shelley (2017) gibi tarihi dramlar çeken Al Mansour en iyi bildiği türden hikâyelere dönmüş gözüküyor. Mükemmel Aday, Suudi Arabistan’ın Oscar adayı olmuştu.

Dario Argento, sinemanın en büyük korku ustalarından biri olarak tanınır, ancak bu türde ortaya çıkmadan önce, İtalyan giallo türüne (şiddet içeren, seksi İtalyan polisiye filmleri) ait Noir benzeri polisiye gerilim filmleri yaparak dişlerini kesti. Yönettiği ilk film aynı zamanda bu türün en iyi filmlerinden biri ve İtalyan giallo'nun popülerleşmesine yol açan film olarak kabul ediliyor. “Kristal Tüylü Kuş”, sanatsal yetenek ile kalitesiz sanatın şaşırtıcı ve neredeyse mükemmel bir kombinasyonunu sunan bu ilk film. Tarantino, “Pulp Fiction” ile kendi farklı tarzını geliştirdiğinde doğrudan Argento'ya ve bu filme bakıyordu.Sam Dalmas (Tony Musente), İngiliz model kız arkadaşı Julia (Suzy Kendall) ile Roma'da tatil yapan Amerikalı bir yazardır ve cinayete teşebbüs gibi görünen bir olayla karşılaşır. Saldırı bir sanat galerisinde meydana gelir ve saldırı gerçekleşirken Sam, mekanik olarak çalıştırılan iki cam kapı arasında sıkışıp kalır. Bir kadının, siyah eldivenli, bıçaklı, gizemli bir yağmurluklu saldırgan tarafından saldırıya uğradığına tanık olur. Görünüşe göre kadını kesin bir ölümden kurtaran şey Sam'in yardım çağrısıdır. Bir seri katil Roma'da kol gezmektedir ve polis başlangıçta kadına saldıranın aynı kişi olduğundan şüphelenir ve Sam'i şüpheli biri olarak görür ve soruşturmanın sonuna kadar onun ülkeyi terk etmesine izin vermez. O da bu zamanı cinayetlerle ilgili kendi soruşturmasını yapmak için kullanır ve bu da kendisinin ve Julia'nın katilin hedefi haline gelmesine neden olur. Buna ek olarak Sam, tanık olduğu saldırıya dair geri dönüşler almaya devam ediyor ve saldırıda bir şeylerin tam olarak göründüğü gibi olmadığına dair rahatsız edici bir duyguya sahip.Bu muhtemelen şimdiye kadar izlediğim en Hitchcock'un referans aldığı filmlerden biri. Argento, filmde Hitch'e birçok kez saygı duruşunda bulunuyor. Sam'in şüpheli olarak görülmesinden, kendi güvenliği için çok fazla şey bilmesine kadar, o tipik bir Hitchcock kahramanıdır. İki cam kapı arasında sıkışıp kalan saldırı tanığı, Jimmy Stewart'ın "Arka Pencere"de bir cinayete tanık olmasını anımsatıyor. Hepsinden önemlisi, film, Hitch'in "Psycho" filmi gibi, bir psikiyatristin katilin amacına ilişkin uzun bir açıklamasıyla bitiyor. Ustaya hürmet, üslupla yapılırsa kötü bir şey değildir ve “Kristal Tüylü Kuş” üslupla doludur.Bu filmle Argento, sonunda korku türüne geçtiğinde kendisine çok iyi hizmet edecek bir tarzı keskinleştiriyordu. Kurbanın bakış açısından çekim yapılması cinayet sahnelerine dehşet katıyor. Oradan öldürmenin bakış açısı katilin bakış açısına dönüyor. Sonuç olarak, dengesizlerin zihnine girmeden önce çaresiz kurbanın korkusunu hissetmeme izin verildi. Bu noktada, katilinin gözlerinden ölümünü izlerken hâlâ kurbanın korkusuyla özdeşleşiyordum. Bu, Argento'nun korku türündeki başarılı atılımları sırasında defalarca geri döneceği bir numaraydı.Büyük görüntü yönetmeni Vittorio Storaro ile birlikte çalışan Argento, filmde ölmek üzere olan adamın gözünden görülen...